Blog

Εξαήμερη εργασία χωρίς πρόσθετη αμοιβή

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ από όλα είναι ότι οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε εξαήμερη εργασία χωρίς πρόσθετη αμοιβή.

Καθεστώς εξαήμερης εργασίας έχουν επιβάλλει και οι επιχειρήσεις οι οποίες δεν συγκεντρώνουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις και το αίτημά τους έχει απορριφθεί από την ΕΡΓΑΝΗ.

Οι επιχειρηματίες αυθαιρετώντας υποχρεώνουν τους εργαζόμενους σε εξαήμερη εργασία χωρίς να τους πληρώνουν. Το Υπουργείο Εργασίας κάνει τον τροχονόμο στην αυθαιρεσία των επιχειρηματιών, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται μία εργασιακή ζούγκλα. Το εξαήμερο γίνεται πλέον καθεστώς και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όπως καταστήματα, φούρνους, ζαχαροπλαστεία. Όποιος εργαζόμενος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί, εξαναγκάζεται σε απόλυση.  Το ερώτημα είναι τι θα κάνει η κυβέρνηση για να προστατέψει τους εργαζόμενους από την αυθαιρεσία. Γιατί το εξαήμερο τείνει να γίνει καθεστώς σχεδόν σε όλες τις επιχειρήσεις. Άλλωστε αυτό ήταν αναμενόμενο.

Από τη στιγμή που επαναφέρεις τον εργασιακό μεσαίωνα, οι επιχειρηματίες θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση καταστρατηγώντας κάθε έννοια νομιμότητας. Οι αντιδράσεις της ΓΣΕΕ δεν φαίνεται ότι πτοούν τους επιχειρηματίες και την κυβέρνηση. Ο εκπρόσωπος Τύπου της ΓΣΕΕ, Δημήτρης Καραγεωργόπουλος, δηλώνει ότι αυτή τη στιγμή με ευθύνη του Υπουργείου Εργασίας για την εξαήμερη εργασία απαιτείται μόνο μία απλή ανακοίνωση μη κανονιστικού και μη δεσμευτικού περιεχομένου για τους εργοδότες. Εξάλλου με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε το Υπουργείο Εργασίας, 8 στους 10 εργαζόμενους κλήθηκαν παρανόμως να εργαστούν έκτη ημέρα τονίζοντας μάλιστα ότι σε αυτές τις επιχειρήσεις η εργασία που πρόσφεραν οι εργαζόμενοι είναι παράνομη και οι προβλεπόμενες κυρώσεις θα επιβληθούν εκ των υστέρων. Η κυβέρνηση έχει ανοίξει την κερκόπορτα για τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Πρόκειται για συνειδητή επιλογή που εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τις ιδεολογικές εμμονές της Νέας Δημοκρατίας. Αποτελεί επίσης ένα δώρο της κυβέρνησης στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, το οποίο όμως εκμεταλλεύονται και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να έχει απορρυθμιστεί η αγορά εργασίας.

Πηγή: “KONTRA NEWS”

Κατά 10% μέσο όρο υψηλότερες σε σύγκριση με την ευρωζώνη είναι στην Ελλάδα οι τιμές στα τυποποιημένα προϊόντα σούπερ μάρκετ, όπως προκύπτει από μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι διαφορές των τιμών μεταξύ της Ελλάδος και των άλλων χωρών έχουν μειωθεί από το 2011, ωστόσο η Ελλάδα παραμένει μια ακριβή χώρα για τυποποιημένα προϊόντα σούπερ μάρκετ. Οι τσουχτερές τιμές στα σούπερ μάρκετ έρχονται την ώρα που οι μισθοί παραμένουν πολύ χαμηλότερα του μέσου όρου, με την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων να είναι η δεύτερη πιο αδύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά. Όπως αναφέρει στην έκθεση της η ΤτΕ, οι εισαγόμενες πληθωριστικές πιέσεις των τελευταίων ετών έχουν μειώσει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, η οποία σταδιακά αποκαθίσταται αφενός με την αύξηση των μισθών και αφετέρου με την σταδιακή μείωση του πληθωρισμού τους τελευταίους μήνες. Πέραν του πληθωρισμού, ωστόσο, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται και στις διαφορές των τιμών μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης , οι οποίες εξακολουθούν να είναι σημαντικές, παρά την απουσία εμπορικών περιορισμών και την εξάλειψη των διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας, ενώ διάφορες έρευνες καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των ακριβότερων χωρών σε αγαθά όπως το βρεφικό γάλα και τα απορρυπαντικά πλυντηρίου ρούχων.

Η μελέτη ερευνά την εξέλιξη και την επιμονή των διαφορών των τιμών, εστιάζοντας σε 41 κατηγορίες τυποποιημένων επώνυμων προϊόντων σούπερ μάρκετ και συγκρίνοντας τις τιμές στην Ελλάδα με τις τιμές σε εννέα άλλες χώρες της ευρωζώνης. Με βάση τις εκτιμήσεις προηγούμενης μελέτης της Τράπεζας της Ελλάδος, η τελική (μοναδιαία) τιμή στο ράφι ενός τυποποιημένου επώνυμου προϊόντος σουπερμάρκετ σε μια χώρα εξαρτάται από τέσσερις παράγοντες.

•το βαθμό συγκέντρωσης της αγοράς των προμηθευτών,

• τη δομή της αγοράς των λιανεμπόρων (σούπερ μάρκετ), τις συνήθειες των καταναλωτών,

• άλλες μεταβλητές όπως ΦΠΑ, μισθοί , ενοίκια, ανεργία, κατά κεφαλήν εισόδημα κ.ά.

Σημειώνεται από την ΤτΕ ότι, όσον αφορά την μεθοδολογία, οι εκτιμήσεις της επίδρασης αυτών των παραγόντων στις τιμές έγιναν με τη χρήση δεδομένων με υψηλό επίπεδο ανάλυσης για τιμές και ποσότητες λιανικής της περιόδου 2009-2011. Στη συνέχεια, το επίπεδο των τιμών το 2023 για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες εκτιμήθηκε προσεγγιστικά με τη χρήση αντίστοιχων δεικτών τιμών καταναλωτή

Όπως τονίζει η ΤτΕ, από τη μελέτη προκύπτει ότι , παρά την αξιοσημείωτη πρόοδο που έχει επιτευχθεί την περίοδο 2011-2023, καθώς οι διαφορές των τιμών μεταξύ της Ελλάδος και των άλλων χωρών έχουν μειωθεί σημαντικά, η Ελλάδα παραμένει μια ακριβή χώρα για τυποποιημένα προϊόντα σουπερμάρκετ.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της μελέτης, οι τιμές στην Ελλάδα είναι κατά μέσο όρο περίπου 10% υψηλότερες σε σύγκριση με την ευρωζώνη. Σύμφωνα με την ΤτΕ, οι υψηλές τιμές αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό αυξημένη συγκέντρωση στην αγορά των προμηθευτών, όπου δραστηριοποιούνται μεγάλες πολυεθνικές οι οποίες προμηθεύουν την αγορά με εισαγόμενα προϊόντα, στρεβλώσεις στην αγορά της λιανικής, καθώς και διαφορές διαφορές στις καταναλωτικές καταναλωτικές συνήθειες, όπως για παράδειγμα αγορά μικρών συσκευασιών.

Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εξομοίωση εξομοίωση της δομής της ελληνικής αγοράς και της συμπεριφοράς των καταναλωτών στην Ελλάδα με τα αντίστοιχα επίπεδα της ευρωζώνης θα οδηγούσε σε σημαντικές μειώσεις τιμών. Συγκεκριμένα, για την ομάδα προϊόντων με τις υψηλότερες πωλήσεις στο δείγμα, η μείωση τιμών στην Ελλάδα θα έφθανε κατά μέσο όρο τις 17 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ για την ομάδα προϊόντων όπου η Ελλάδα είναι από τις πιο ακριβές χώρες η μείωση τιμών θα έφθανε κατά μέσο όρο τις 30 ποσοστιαίες μονάδες.

Όπως τονίζεται στη μελέτη, καθώς στο διάστημα 2011-2023 οι διαφορές στις τιμές μεταξύ της Ελλάδας και των άλλων χωρών του δείγματος μειώθηκαν συνολικά κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, συμπεραίνεται ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης με παρεμβάσεις οι οποίες αυξάνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών, επιφέρουν αλλαγές στη δομή της αγοράς των λιανεμπόρων και – σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα – στοχεύουν στην ενίσχυση του καταναλωτικού αλφαβητισμού.

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

Στη δημοσιοποίηση των στοιχείων που αφορούν την εφαρμογή του μέτρου της έκτακτης βάρδιας εργασίας σε επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας με κυλιόμενες βάρδιες κατά το πρώτο 15νθήμερο του Ιουλίου προχωρά το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Στο χρονικό διάστημα έως τις 15 Ιουλίου το ΠΣ « ΕΡΓΑΝΗ » κατέγραψε τα παρακάτω δεδομένα.

Σύνολο εργοδοτών στη χώρα που απασχολούν εργαζόμενους με εξαρτημένη σχέση εργασίας: 326.482 εργοδότες και 382.775 παραρτήματα.

Αίτηση για χρήση της έκτακτης βάρδιας εργασίας υπέβαλαν συνολικά: 690 επιχειρήσεις για 1.671 παραρτήματα, δηλαδή αίτηση έχει υποβάλει το 0,44%των παραρτημάτων της χώρας.

Από τα 1.671 παραρτήματα που υπέβαλαν αίτηση πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου (δηλ. συνεχή λειτουργία 24/7 με κυλιόμενες βάρδιες ή 24ωρη λειτουργία 5 ή 6 ημερών με κυλιόμενες βάρδιες) τα 291 , δηλαδή ποσοστό 17,4% επί των αιτήσεων και 0,076% επί του συνόλου των παραρτημάτων.

Στις περιπτώσεις μη νόμιμης υπαγωγής με χρήση του μέτρου, η εργασία που τυχόν παρασχέθηκε από εργαζομένους κρίνεται ως παράνομη και εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

ΠΗΓΗ: «POLITICAL»

Τα στοιχεία που παρουσιάζει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα η «Ν», κάνουν λόγο για ώρες εργασίας που έφτασαν στις 2.042 το 2015, εν καιρώ μνημονίων, για να υποχωρήσουν λίγο, στις 1.886, το 2022. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η διαφορά με τις υπόλοιπες χώρες είναι πολύ μεγάλη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, τα οποία προέρχονται από την επίσημη έκθεση που εκδόθηκε τον περασμένο Μάρτιο από την αρμόδια Ελεγκτική Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, κάνουν λόγο για 315 περισσότερες ώρες δουλειάς για τους Έλληνες εργαζόμενους σε ετήσια βάση, σε σχέση με τις 1.571 ώρες που είναι ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος.

Τα στοιχεία εστιάζουν συνολικά στην εικόνα που παρουσιάζει η αγορά εργασίας στην Ελλά δα, ως προς τη συμμόρφωσή της σε σχέση με μια σειρά εργασιακών ζητημάτων που είχαν συμπεριληφθεί σε σχετική προσφυγή που είχε υποβάλει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) το μακρινό 2014. Εκεί διαπιστώνεται απασχόληση των εργαζομένων στην Ελλάδα με σημαντικά διευρυμένα ωράρια εργασίας, σε συνδυασμό με την αδυναμία των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), εξαιτίας της απορρύθμισης του πλαισίου τους, να καλύψουν ευνοϊκότερα τον χρόνο εργασίας.

«Σημαντικό χάσμα»

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έκθεση της Ελεγκτικής Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης αναφέρεται, έπειτα από έλεγχο και του νόμου 4808/2021, γνωστού και ως «νόμου Χατζηδάκη», πως εξακολουθεί να διατηρείται η παραβίαση των διατάξεων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη ως προς τον χρόνο εργασίας. Θα πρέπει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι στην ανάλυση που πραγματοποιείται δεν έχει συμπεριληφθεί η πρόσθετη ρύθμιση του νόμου 5053/2023 , γνωστού και ως «νόμου Γεωργιάδη», περί εξαήμερης απασχόλησης. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, είναι πιθανό τα συμπεράσματα της έκθεσης να ήταν ακόμα πιο επιβαρυντικά για τη χώρα.

Ενδεικτικά παραθέτουμε τη σχετική αναφορά ότι, σύμφωνα με την αρχική Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων, το 2015 «οι Έλληνες εργαζόμενοι ήταν στην κορυφή της λίστας όσον αφορά τις μέσες ώρες εργασίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (με 2.042 ώρες εργασίας ετησίως)» και «υπήρχε σημαντικό χάσμα μεταξύ των Ελλήνων εργαζομένων και των ομολόγων τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (από 1.371 ώρες εργασίας για τους Γερμανούς εργάτες έως 1.541 ώρες ετησίως για τους Βέλγους εργάτες)». Στη συνέχεια η Ελεγκτική Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης αναφέρει ότι «σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ για το 2022, Οι Έλληνες εργαζόμενοι παραμένουν στην κορυφή με 1.886 ώρες εργασίας ετησίως, ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 1.571 ώρες εργασίας ετησίως».

Το εξαήμερο

Σε σχέση με τις πρόσθετες ρυθμίσεις περί εξαήμερης εργασίας, ο Δημήτρης Καραγεωργόπουλος, γραμματέας Τύπου της ΓΣΕΕ, επισημαίνει: «Η αλήθεια είναι πως με την εφαρμογή εξαήμερης εργασίας σε επιχειρήσεις συνεχούς ροής, ναι μεν προβλέπεται μια κάποια αποζημίωση για όσους εργαστούν την έκτη ημέρα, αλλά στην πραγματικότητα οι εργαζόμενοι χάνουν υποχρεωτικά μια πολύτιμη ημέρα ανάπαυσης. Είναι τέσσερις ημέρες τον μήνα, 48-50 ημέρες ανάπαυσης τον χρόνο. Δεν είναι επιλογή , λοιπόν, των εργαζομένων. Σε αυτές τις επιχειρήσεις το πενθήμερο καταργείται στην πράξη, αφού ουδείς εργαζόμενος δεν θα βρει το θάρρος να αρνηθεί, ακόμα και αν αισθάνεται εξουθενωμένος και έχει ανάγκη ξεκούρασης. Δεν υπάρχει το δικαίωμα της επιλογής, παρά μόνο της επιβολής».

Σε ό,τι αφορά το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις ΣΣΕ, με ειδική αναφορά στην Εθνική Γενική ΣΣΕ και το πεδίο εφαρμογής τους, η Ελεγκτική Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης επισημαίνει πως αποδείχθηκε ότι «δεν διασφαλίζει την παροχή εγγυήσεων για ρυθμίσεις σχετικές με την εύλογη διάρκεια του εβδομαδιαίου εργάσιμου χρόνου». Άρα οι ΣΣΕ δεν μπορούν στην πράξη να περιορίσουν κάπως τις ώρες εργασίας που απασχολούνται οι εργαζόμενοι στη χώρα. Η έκθεση καταλήγει συνακόλουθα για όλα τα προηγούμενα ότι «η Επιτροπή θεωρεί πως δεν υπάρχει συμμόρφωση της Ελλάδας σε ό,τι αφορά την υπερβολική διάρκεια του χρόνου εργασίας».

«Θωράκιση της εργασίας»

Όμως, όπως επισημαίνει και ο κ. Καραγεωργόπουλος, «η προστασία των εργαζομένων και η διασφάλιση αξιοπρεπών όρων διαβίωσής τους επιτάσσουν τη θωράκιση της εργασίας απέναντι στις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες διαδοχικών κρίσεων, που παραμένουν στην πλειονότητά τους σε ισχύ. Η επισφάλεια στις εργασιακές σχέσεις συνιστά απειλή για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Η επιμήκυνση ωραρίων και ημερών εργασίας των εργαζομένων δεν συνιστά πρόοδο. Είναι πισωγύρισμα και πρέπει επιτέλους να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας.

Η εξουθένωση των Ελλήνων εργαζομένων, τα εξαντλητικά δεκάωρα και δωδεκάωρα είναι που προκαλούν τη δραματική αύξηση των εργατικών ατυχημάτων και δη των θανατηφόρων. Άνθρωποι καθημερινά γυρνούν στα σπίτια τους τραυματισμένοι, ακρωτηριασμένοι ή νεκροί. Ακόμα και αν είναι “επιλογή” τους να εργάζονται παραπάνω, ώστε να πάνε στο σπίτι τους ένα καλύτερο μεροκάματο, η ευθύνη της πολιτείας για την προστασία τους απεμπολείται;».

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Να βάλει τέλος σε όσους με διάφορες δικαιολογίες επιχειρούν να αποφύγουν πληρωμές με κάρτες επιχειρεί το οικονομικό επιτελείο, ενώ ταυτόχρονα η ΑΑΔΕ διπλασιάζει τους ελέγχους σε ταξί και λαϊκές αγορές.

Με τροπολογία που κατατέθηκε χθες το βράδυ στη Βουλή προβλέπεται ότι σε ειδικές δραστηριότητες, στις οποίες παρατηρείται φοροδιαφυγή μέσω αποφυγής πληρωμής με κάρτα , οι επαγγελματίες θα είναι υποχρεωμένοι να τοποθετούν ειδική σήμανση (ταμπέλα), με την οποία στα ελληνικά και στα αγγλικά θα ενημερώνουν τους πελάτες τους για τη δυνατότητά τους να δέχονται πληρωμές μέσω POS, και θα παρέχουν και τηλέφωνο για σχετικές καταγγελίες. Σε όσους την παραλείπουν αυτή υποχρέωση θα επιβάλλεται πρόστιμο 1.000 ευρώ από την ΑΑΔΕ ή τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή.

Οι επαγγελματικές δραστηριότητες θα καθοριστούν με απόφαση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών μετά από εισήγηση του διοικητή της ΑΑΔΕ, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι οι πρώτοι που θα υποχρεωθούν να τοποθετήσουν την ειδική σήμανση θα είναι οι εκμεταλλευτές ταξί και οι έμποροι στις λαϊκές αγορές.

Με την τροπολογία ορίζεται ότι θα μπορούν να επιβάλλουν πρόστιμα και οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ σε όσους δεν τηρούν τη νομοθεσία με τις κάρτες. Αυτή τη στιγμή το δικαίωμα επιβολής προστίμου το έχει η Διυπηρεσία Μονάδα Ελέγχου Αγοράς του υπουργείου Ανάπτυξης (ΔΙΜΕΑ), καθώς πρόκειται για αγορανομικό έλεγχο. Δηλαδή, σήμερα με το ισχύον καθεστώς γίνονται έλεγχοι από τους εφοριακούς, οι οποίοι στέλνουν τις διαπιστώσεις του ελέγχου στη ΔΙΜΕΑ και η τελευταία επιβάλλει το πρόστιμο.

Όπως αναφέρουν από τη φορολογική διοίκηση, οι παραπάνω κατηγορίες έχουν τερματικά POS, αλλά δεν τα χρησιμοποιούν. Συγκεκριμένα καταγράφεται από τους ελέγχους που διενεργούν οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ άρνηση να δεχθούν κάρτα στις λαϊκές αγορές και στα ταξί. Μέχρι σήμερα έχουν διενεργηθεί από τις ελεγκτικές υπηρεσίες της ΑΑΔΕ (ΕΛ- ΚΕ, ΔΟΥ και ΥΕΔΔΕ) 2.360 φορολογικοί έλεγχοι σε ταξί σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Ιωάννινα, Ρόδο, Χίο και Κέρκυρα. Πρόκειται για ελέγχους επαλήθευσης της κατοχής του POS και εξασφάλισης της ορθής διασύνδεσής του με τις εφαρμογές της ΑΑΔΕ.

Οι εν λόγω έλεγχοι είχαν κυρίως συμμορφωτικό χαρακτήρα και περιελάμβαναν αυστηρές συστάσεις για την ενημέρωση του πελάτη ως προς τη δυνατότητά του να εξοφλεί με κάρτα.

Διαπιστώθηκε υψηλό ποσοστό συμμόρφωσης, με εξαίρεση 38 περιπτώσεις στις οποίες ο έλεγχος έπραξε τα δέοντα και προχώρησε στον καταλογισμό των προσηκουσών κυρώσεων.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Οριζόντια, σε όλα τα νοικοκυριά, αλλά μόνο για τα κυμαινόμενα τιμολόγια, δηλαδή τα πράσινα και τα κίτρινα, θα δοθεί η επιδότηση στο ηλεκτρικό ρεύμα για τον μήνα Αύγουστο. Η στήριξη θα καλύψει τις κατοικίες των νοικοκυριών, κύριες και εξοχικές, για καταναλώσεις μέχρι 500 κιλοβατώρες τον μήνα, ενώ ειδική πρόνοια θα υπάρχει για τους δικαιούχους Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου. Το ύψος της επιδότησης θα ανακοινωθεί στις αρχές Αυγούστου, όταν θα έχουν οριστικοποιηθεί από τους προμηθευτές οι χρεώσεις των κυμαινόμενων τιμολογίων για τον επόμενο μήνα, με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρο Σκυλακάκη να τονίζει πως «όταν χρειάζεται, η κυβέρνηση παρεμβαίνει για να συνδράμει τους καταναλωτές. Εξαντλούμε τη δημιουργικότητά μας υπέρ των καταναλωτών, καθώς τα ευρωπαϊκά εργαλεία είναι περιορισμένα και οι δεσμεύσεις αυστηρές».

Όπως εξήγησε ο υπουργός, η επιδότηση αποτελεί ένα από τα τρία μέτρα που αποφασίστηκαν στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μαξίμου, υπό τον Πρωθυπουργό.

Η δεύτερη παρέμβαση είναι η έκτακτη επαναφορά του τέλους στην ηλεκτροπαραγωγή φυσικού αερίου (είχε θεσπιστεί στη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης). Ο φόρος αυτός θα επιβληθεί, προσωρινά, για τουλάχιστον δύο μήνες, συγκεκριμένα για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2024. Το ακριβές ύψος θα ανακοινωθεί εντός των επόμενων ημερών, στο πλαίσιο της νομοθέτησης του μέτρου. «Η κυβέρνηση δεν μπορεί να μένει με δεμένα τα χέρια, διότι υπάρχει μια στρέβλωση της λειτουργίας της περιφερειακής αγοράς για την οποία δεν ευθύνεται η Ελλάδα. Δεν μπορούμε να μένουμε αδρανείς όταν υπάρχουν κυριολεκτικά “ουρανοκατέβατα” κέρδη, ακόμα κι αν αυτά προκύπτουν από εξελίξεις που στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να μη βρίσκονται υπό τον έλεγχο των εγχώριων παραγωγών. Οι εγχώριοι παραγωγοί παράγουν όση ενέργεια μπορούν και εξάγουν και κάποιες ποσότητες σε τιμές που διαμορφώνονται ουσιαστικά περιφερειακά και όχι σε μια συγκεκριμένη χώρα» σημείωσε ο υπουργός.

Η έκτακτη εισφορά, όπως εξήγησε η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αλεξάνδρα Σδούκου, θα υπολογίζεται επί της ποσότητας φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται από κάθε υπόχρεο παραγωγό για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, προσθέτοντας ότι το ακριβές ποσό της ειδικής εισφοράς ανά θερμική μεγαβατώρα θα προσδιοριστεί τις επόμενες ημέρες, ενώ η ειδική εισφορά που αναλογεί σε κάθε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής θα υπολογίζεται από τον Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου Ανώνυμη Εταιρεία (ΔΕΣΦΑ ΑΕ) .

Μηχανισμός παρέμβασης

Το τρίτο μέτρο αφορά την ενεργοποίηση ενός μηχανισμού παρέμβασης σε περίπτωση στρέβλωσης της αγοράς και δυσλειτουργίας που έχει ενδημικά χαρακτηριστικά. Όταν δηλαδή κάποια χαρακτηριστικά παρουσιάζονται κατά διαστήματα, διότι υπάρχει μόνιμη στρέβλωση της αγοράς (χαρακτηριστικό παράδειγμα η παρούσα αύξηση των τιμών) για την οποία δεν υπάρχει επαρκής αντίδραση από την ευρωπαϊκή πλευρά. Πρόκειται, στην ουσία, για τον μηχανισμό που είχε αξιοποιηθεί κατά το παρελθόν. Θα υπάρξει αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε η Ελλάδα να ενεργοποιήσει τη δυνατότητα αυτής της πρόνοιας.

Απαλλαγή από το αναδρομικό ΕΤΜΕΑΡ

Ο Θοδωρής Σκυλακάκης διευκρίνισε πως δεν θα υπάρξει επιδότηση στις επιχειρήσεις, καθώς για αυτόν τον σκοπό θα χρειαζόταν έγκριση της Κομισιόν, αφού θα επρόκειτο για κρατική ενίσχυση. Οπως αποκάλυψε, στην περίπτωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα υπάρξει πολύ σημαντικότερη ελάφρυνση, καθώς θα καλυφθεί το σύνολο των υποχρεώσεων για τις εκκαθαρίσεις του αναδρομικού ΕΤΜΕΑΡ. «Πρόκειται για εκατοντάδες εκατομμύρια που θα είναι προς όφελος των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων» υπογράμμισε ο υπουργός.

Όσον αφορά την ενεργειακή κρίση, εξήγησε πως οφείλεται σε συνδυασμό του καύσωνα διαρκείας στην Ελλάδα, του μη αναμενόμενου καύσωνα από την Ουκρανία μέχρι και όλα τα Βαλκάνια, της αυξημένης ζήτησης από την Ουκρανία (λόγω της καταστροφής των παραγωγικών υποδομών) και της μη εκτόνωσης προς τη Δύση της αυξημένης ζήτησης από τη Ρουμανία και την Ουγγαρία.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

Περισσότερο βούτυρο του Μανώλη Κοττάκη- “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”

Στις μέρες της παγκοσμιοποίησης θριαμβεύει το ατομικό εργατικό δίκαιο λόγω της μεταρρύθμισης της βάσης του οικονομικού μοντέλου, το οποίο απαιτεί ταχύτητα και προσαρμογές.

Τη θέση των κλαδικών και των συλλογικών συμβάσεων έχουν λάβει σήμερα οι ποικιλώνυμες ατομικές συμβάσεις, που κάποτε περιορίζονταν στα ανώτατα στελέχη των επιχειρήσεων.

Έτσι έχουμε εργασιακά μοντέλα για όλα τα γούστα:

Συμβάσεις της μίας ώρας, συμβάσεις των τεσσάρων ωρών, συμβάσεις της μίας μέρας, συμβάσεις των έξι ημερών. Τα δε ωράρια και πάλι άναρχα. Αυστηρό οκτάωρο, από «ήλιο σε ήλιο» δωδεκάωρο, σπαστό ωράριο πρωί και απόγευμα και δεν θυμάμαι τι ακόμη. Από τα Μνημόνια και μετά άρχισε η χρυσή περίοδος των «μεταρρυθμίσεων», η οποία συνεχίζεται και σήμερα στη δεύτερη φάση με την επιλεκτική εφαρμογή των προτάσεων του πορίσματος Πισσαρίδη.

Στο στόχαστρο Σύντομα θα τεθούν στο στόχαστρο και τα κοινωνικά εποχικά επιδόματα ανεργίας. Αν η Πολιτεία σέβεται τον εαυτό της, θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνει αποτίμηση όλων αυτών των μεγαλεπήβολων μεταρρυθμίσεων και να μετρήσει τα αποτελέσματά τους. Το κοινωνικό όφελος. Και για τις επιχειρήσεις οι οποίες υποτίθεται θα αύξαναν την ανταγωνιστικότητά τους και για τους εργαζομένους οι οποίοι διά της ευελιξίας θα κέρδιζαν την ασφάλεια υποτίθεται («ευ- ελφάλεια», όπως την προπαγάνδιζε η παλαιά φίλη Αννα Διαμαντοπούλου ως επίτροπος) . Τι θα έδειχνε αυτή η αποτίμηση; Πρώτον, ότι η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων ελάχιστα ωφέλησε την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, το κόστος των προϊόντων των οποίων επιβαρύνεται σήμερα από άλλους εξωγενείς παράγοντες. Όπως, π.χ. , οι αυξημένες τιμές της ενέργειας ερήμην του αχρεία- στου και δυστυχώς παρατεινόμενου πολέμου στην Ουκρανία. Δεν ωφέλησε επίσης την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Διεθνείς μελέτες που έγιναν δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την επιβολή των Μνημονίων πιστοποιούν ότι η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων δεν είχε ως συνέπεια την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας μας από χώρας υπηρεσιών σε χώρα βιομηχανική. Δεν προσέλκυσαν επενδύσεις τα φθηνά εργατικά χέρια. Ούτε καν ο πρωτογενής τομέας δεν αναστήθηκε, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος εγκαταλείπει την περιφέρεια βλέποντας μεταξύ άλλων και το κράτος να αποσύρεται από αυτήν (κλείνουν σχολεία, αστυνομικά τμήματα, τράπεζες, ταχυδρομεία, εφορίες κ.λπ.) . Τι να καθίσει να κάνει, ποια μάχη να δώσει; Αυξάνονται οι εναντίον του εχθροί, μειώνονται οι σύμμαχοι. Στην πραγματικότητα η πρώτη μεγάλη απορρύθμιση των Μνημονίων είχε ως βασικό στόχο την εσωτερική υποτίμηση. Τίποτε άλλο ! Αφού μείναμε στο ευρώ και αφού οι κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να αγγίξουν το μεγάλο και σπάταλο Δημόσιο, η υποτίμηση έπεσε επί της κεφαλής των μισθών χιλιάδων ανθρώπων. Αυτή η αλλαγή όμως, δεύτερον, άφησε πληγές που φθάνουν μέχρι τις μέρες μας. Δεν επανήλθαμε στην προτέρα κατάσταση μετά τη λήξη των Μνημονίων. Η ανεργία μειώνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., αλλά πώς μειώνεται; Με τετράωρες θέσεις μερικής απασχόλησης. Ο δε κατώτατος μισθός εξαγγέλλεται υπερηφάνως ότι θα αυξηθεί στα 1.500 ευρώ στα τέλη της τετραετίας! Θα φθάσει δηλαδή το 2027 εκεί που ήταν το 2008 ! Μιλάμε για μεγάλη παραχώρηση του πολιτικού συστήματος, το οποίο «καμαρώνει» για την ψηφιακή κάρτα εργασίας. Χωρίς να λέει όμως ότι σε καθεστώς εργασιακών σχέσεων ατομικών συμβάσεων αυτές οι ρυθμίσεις έχουν σχετική σημασία. Το θέμα της παράτασης του ωραρίου επιλύεται με σιωπηρές συναινέσεις μεταξύ των δύο μερών. Εδώ ευρίσκεται και ο πυρήνας του πολιτικού προβλήματος που αντιμετωπίζουν η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία έχασε κάθε έξωθεν μαρτυρία στον κόσμο της εργασίας μετά τις μαζικές απολύσεις στα ΜΜΕ που ελέγχει ! Το «πρεκαριάτο» είναι ευγενικό όταν παρέχει τις υπηρεσίες του στον κόσμο, κάνει και τεμενάδες αν χρειάζεται για να ξεγελάσει, μα μόλις απομακρύνεται από τον χώρο εργασίας μετατρέπεται σε σιωπηρό κοκτέιλ μολότοφ.

Συρρίκνωση Με ένα ατομικό εργατικό δίκαιο που δεν του επιτρέπει να διαπραγματευτεί ούτε τις αποδοχές του ούτε το ωράριο εργασίας ούτε τις ημέρες απασχόλησης εξωθείται και οργανώνεται σιωπηρά και αναγκαστικά σε αυτό που το πολιτικό σύστημα αποκαλεί υποτιμητικά «άκρα». Σε αντίστοιχη τροχιά για άλλους λόγους είναι και οι ιδιοκτήτες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίοι είναι πλέον πεπεισμένοι ότι η Πολιτεία επιδιώκει τη συρρίκνωσή τους μέχρι οριστικού λουκέτου εκάστης. Αν ο κόσμος της εργασίας επαναστατεί λόγω του μοντέλου των εργασιακών σχέσεων, ο κόσμος της αγοράς επαναστατεί διαμαρτυρόμενος για την κατάργηση του ανταγωνισμού μέσω των καρτέλ. Ή και για την αλλοίωση του ανταγωνισμού. Αυτό που εντοπίζεται λοιπόν στη βάση της κοινωνίας είναι η συμμαχία της δυσφορίας στην οποία ενώνονται εργαζόμενοι και μικρότεροι επιχειρηματίες, που κάποιοι επιχειρούν να καταστήσουν υπαλλήλους στις επιχειρήσεις που είναι αφεντικά. Και αυτό που δεν γίνεται μέχρι στιγμής κατανοητό από τους κυβερνώντες είναι πως η εργασιακή ομαλότητα και η επιχειρηματική εμπιστοσύνη είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή και την πολιτική ομαλότητα. Η αποτροπή προϋποθέτει μια τεράστια ανακατανομή πόρων στις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής. Κάτι που θα οδηγήσει σε περισσότερο βούτυρο και σε περισσότερη αξιοπρέπεια υπέρ των πολλών. Μόνο μια τέτοια πολιτική είναι αληθινά φιλελεύθερη. Κοινωνικά φιλελεύθερη.

Πηγή:”ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του Μανώλη Κοττάκη”

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες  καταγγέλλει με έγγραφό του τη νέα πρακτική που ακολουθεί πληθώρα εργοδοτών, σύμφωνα με την οποία οι εργοδότες ασκούν πίεση σε εργαζόμενους τους να λάβουν εικονικά ποσοστό από την επιχείρηση στην οποία εργάζονται, ώστε να μην δεσμεύονται από την υποχρέωση της τήρησης της ψηφιακής κάρτας.

Ακολουθεί το κείμενο της Ομοσπονδίας.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

FEDERATION OF SERVICES AND COMMERCE EMPLOYEE UNIONS

Αθήνα, 10.7.2024

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΑΡΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΒΑΠΤΙΖΟΥΝ ΜΕΤΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο καταγγέλλει μια πρακτική που προσβάλλει την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η πρακτική αυτή αφορά τη «βάπτιση» των εργαζομένων ως μετόχων επιχειρήσεων, με μοναδικό σκοπό την αποφυγή των νόμιμων εργοδοτικών υποχρεώσεων. Αυτή η ανήθικη και παράνομη τακτική όχι μόνο καταπατά τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά και υπονομεύει το κοινωνικό σύστημα και τη δικαιοσύνη. Οι καταγγελίες είναι πολλές και είναι από όλη τη χώρα. Εργαζόμενες και εργαζόμενοι μας καταγγέλλουν ότι οι εργοδότες τους πιέζουν να λάβουν εικονικά ποσοστό άνω του 0,5% της επιχείρησης, προκειμένου να μην δεσμεύονται από την υποχρέωση τήρησης της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Με το τον τρόπο αυτό οι εργαζόμενοι «βαπτίζονται» μέτοχοι-εταίροι και ο εργοδότης απαλλάσσεται της υποχρέωσης τήρησης της ψηφιακής κάρτας εργασίας.

Στο Μέρος Β, παρ. Α.α. της υπ’ αρίθμ. 90972/2021 Υπουργικής Απόφασης (του κ. Χατζηδάκη), όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμ. 113169/27-12-2023 (του κ. Γεωργιάδη) και την 24595/28-3-2024 (της κ. Μιχαηλίδου) και επικαιροποιήθηκε με την 37271/21-06-2024 ερμηνευτική εγκύκλιο (της κ. Στρατινάκη), απαλλάσσεται από την υποχρέωση τήρησης της ψηφιακής κάρτας εργασίας επιχείρηση που απασχολεί πρόσωπα που: «είναι μέτοχοι ή εταίροι κατέχοντες άνω του 0,5% των δικαιωμάτων ψήφου του εργοδότη». Έτσι οι επιχειρήσεις, πατώντας επάνω στις «κερκόπορτες» που η Κυβέρνηση έχει ανοίξει σε εκείνους τους εργοδότες που κατηγοριοποιούνται στο σκέλος της «ανήθικης επιχειρηματικότητας», εικονικά παραχωρούν ένα ποσοστό γύρω στο 1% στον εργαζόμενο, τον οποίο «βαπτίζουν» ως μέτοχο ή εταίρο, στη συνέχεια τον ασφαλίζουν ως μη μισθωτό στον ΕΦΚΑ (πρώην ΟΑΕΕ) και …«ούτε γάτα ούτε ζημιά». Μόνη υποχρέωση του εργοδότη είναι: «η δήλωση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ της κτήσης ιδιότητας».

Οι εργοδότες που καταφεύγουν σε τέτοιες μεθόδους προσπαθούν να αποφύγουν την τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εργατική νομοθεσία. Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκουν να αυξήσουν τα κέρδη τους εις βάρος των εργαζομένων, οι οποίοι δεν καταγράφονται καν ως εργαζόμενοι, χάνουν την πρόσβασή τους σε βασικά δικαιώματα όπως η σωστή ασφάλιση, οι συντάξεις και η προστασία από την ανεργία. Εκτός από τις απειλές για απόλυση, το βασικό «ψευδοεπιχείρημα» για να πειστούν οι εργαζόμενοι να σιωπήσουν σε μια τέτοια δυσμενή μεταβολή στην εργασιακή τους σχέση, είναι ότι: «δεν θα φαίνεστε εργαζόμενοι και έτσι θα μπορείτε να παίρνετε επιδόματα ανεργίας, κοινωνικά επιδόματα κ.λ.π).

Η κατάσταση αυτή είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα. Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε την εκμετάλλευση των εργαζομένων και την παραβίαση των δικαιωμάτων τους στο βωμό του κέρδους. Η κοινωνία μας πρέπει να βασίζεται σε αρχές δικαιοσύνης, σεβασμού και ισότητας, και αυτές οι αρχές καταπατώνται όταν επιτρέπουμε να συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μη σιωπούν και να μας καταγγέλλουν αυτές τις πρακτικές. Καλούμε επίσης την Υπουργείο Εργασίας κ. Νίκη Κεραμέως να λάβει άμεσα μέτρα, να ξεκινήσει άμεσα διάλογο με τους εκπροσώπους των εργαζομένων για την ουσιαστική προστασία των εργαζομένων και την επιβεβλημένη τροποποίηση αυτού του γονατογραφήματος που ονομάζουν «Εφαρμογή Συστήματος Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας».

Οι συνδικαλιστικοί φορείς των εργαζομένων έχουν καθήκον να υποστηρίξουν όλες και όλους τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους σε αυτή τη μάχη για δικαιοσύνη. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας για μια κοινωνία όπου τα δικαιώματα των εργαζομένων προστατεύονται και οι εργοδότες λογοδοτούν για τις πράξεις τους. Μόνο έτσι μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα δίκαιο και βιώσιμο μέλλον για όλες και όλους.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Αυτό ως αποτέλεσμα της κοινοτικής οδηγίας που πρέπει να ενταχθεί στη νομοθεσία της χώρας έως το τέλος του έτους. Μετά τη σχετική επεξεργασία που έχει γίνει από την αρμόδια Επιτροπή που συστάθηκε προ διμήνου για το συγκεκριμένο θέμα, αυτοί οι άξονες επικεντρώνονται στην αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών, το γενικό επίπεδο των ακαθάριστων αποδοχών, τον ρυθμό αύξησής τους και την παραγωγικότητα της εργασίας. Όλα αυτά ενώ επίκεινται, σε δεύτερο επίπεδο, παρεμβάσεις και στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, από την πλευρά της κυβέρνησης, σε μια προσπάθεια περαιτέρω στήριξης του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα και όχι μόνο του κατώτατου.

Αποτελεί ζητούμενο ποια θα είναι εκείνα τα κίνητρα που θα δοθούν, ώστε να αυξηθεί το πλήθος των συλλογικών συμβάσεων, άρα και το ποσοστό των εργαζομένων που θα καλύπτονται από αυτές. Σε πρώτη φάση τίθεται το ζήτημα της επιτάχυνσης της διαδικασίας επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να μην καθυστερεί η συνολική εφαρμογή τους.

Όμως, είναι κρίσιμο μέγεθος να υπάρξουν παρεμβάσεις και στα αντικίνητρα που έχουν θεσμοθετηθεί από τη «μνημονιακή εποχή» ακόμα και τα οποία περιορίζουν δραματικά το πεδίο συμβιβασμού, άρα και συμφωνίας, ανάμεσα σε εργοδότες και σε εργαζομένους Στο πλαίσιο αυτό, η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας συνεχίζει τις διαδοχικές επαφές της με τους κοινωνικούς εταίρους, θέλοντας να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό πλαίσιο συναίνεσης, στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Δύο βασικά σημεία

Τα δύο βασικά σημεία, στα οποία θα στηριχθεί η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, πρόκειται να είναι τα ακόλουθα:

Α. Κάθε χώρα – μέλος της Ε.Ε. είναι ελεύθερη να επιλέξει τον αριθμό και τη βαρύτητα των κριτηρίων που θα χρησιμοποιήσει για τον καθορισμό των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα. Θα πρέπει, όμως, οπωσδήποτε να λαμβάνει κατ’ ελάχιστον υπόψη τα εξής ιδιαίτερα σημεία:

1. Την αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών.

2. Το γενικό επίπεδο των ακαθάριστων μισθών και την κατανομή τους.

3. Τον ρυθμό αύξησης των ακαθάριστων μισθών.

4.Τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα της εργασίας.

Αυτές οι τέσσερις βασικές προ- βλέψεις, με την ανάλογη χρήση, θα μπορούν εν πολλοίς να ρυθμίζουν στο μέλλον τις κατώτατες αποδοχές, άρα και την εξέλιξη του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Β. Η Ελλάδα ανήκει στις 22 χώρες που έχουν νομοθετημένο κατώτατο μισθό.

Ωστόσο, μόνο σε πέντε κράτη – μέλη της Ε.Ε. (Αυστρία, Δανία, Φινλανδία, Ιταλία και Σουηδία) ο κατώτατος μισθός καθορίζεται από συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Βέβαια, υπάρχει και η πρόβλεψη στην κοινοτική οδηγία για την ενεργή συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον καθορισμό των νόμιμων κατώτατων μισθών και την επιβολή κυρώσεων στους εργοδότες, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Ο αντίλογος

Όμως, ο αντίλογος που αναμένεται να αναδειχθεί θα κινείται σε δύο βασικές παραμέτρους:

1. Οι κοινωνικοί εταίροι συμμετέχουν, μέσω των εισηγήσεών τους στη διαδικασία καθορισμού των κατώτατων αποδοχών. Άρα θα θεωρηθεί ότι ήδη καλύπτεται η παράμετρος περί συμμετοχής τους στον καθορισμό των νόμιμων κατώτατων μισθών. Όσο κι αν αυτό είναι μάλλον επίπλαστο, αφού, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, τον τελικό και οριστικό λόγο για το ύψος των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα τον διατηρεί, από το 2012, η εκάστοτε κυβέρνηση.

2. Επιχειρήσεις – μέλη της αντιπροσωπευτικής εργοδοτικής οργάνωσης ενός κλάδου της οικονομίας, οι οποίες συνυπογράφουν μια συλλογική σύμβαση εργασίας, είναι υποχρεωμένες να την εφαρμόσουν και ελέγχονται από την Επιθεώρηση Εργασίας. Η… κερκόπορτα που ήδη ισχύει είναι ότι παρέχεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να αποχωρήσουν από τις αντιπροσωπευτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις τους και έτσι να μην κάνουν χρήση της όποιας συλλογικής σύμβασης εργασίας. Άρα, μπορούν να αξιοποιούν τις βασικές αποδοχές που ορίζει ο νόμος, οι οποίες, όμως, συνήθως είναι αισθητά χαμηλότερες από εκείνες που προβλέπονται σε κάποια συλλογική σύμβαση.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Σε σχεδόν διπλάσια τιμή από εκείνη του παραγωγού φτάνουν στον καταναλωτή φρούτα και λαχανικά.

“Καπέλο» στο «καπέλο», στη διαδρομή των φρούτων και των λαχανικών από τα χωράφια μέχρι τα ράφια των σουπερμάρκετ, η τιμή τους ανεβαίνει σχεδόν στο διπλάσιο.

Συγκεκριμένα, σχεδόν 94%πιο ακριβά αγοράζει ο καταναλωτής από την τιμή που πουλάει ο αγρότης. Στοιχεία ανάλυσης του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) προς τα σουπερμάρκετ- μέλη του που δημοσίευσε η ιστοσελίδα Capital.gr  δείχνουν ότι το 52% του συνολικού κόστους των οπωρολαχανικών προέρχεται από τη διαδικασία παραγωγής στο χωράφι, το 13% από τους χονδρεμπόρους και το 24%από το λιανεμπόριο. Τα στοιχεία αυτά προήλθαν από συνεντεύξεις που πραγματοποίησε το ΙΕΛΚΑ με λιανέμπορους και παραγωγούς με επιμέρους ερωτηματολόγια.

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ Για όλα τα προϊόντα που εξετάζονται, η απάντηση είναι ότι η καλύτερη τιμή είναι αυτή  κής αγοράς. Για παράδειγμα, το 60% απαντάει ότι τα φθηνότερα λεμόνια τα αγοράζει από τη λαϊκή, το 62% δίνει την ίδια απάντηση για τα πορτοκάλια και τα μήλα. Επίσης, το 64%επισημαίνει ότι η φθηνότερη ντομάτα που αγοράζει είναι αυτή της λαϊκής και το 56% απαντά το ίδιο για τα κρεμμύδια. Σε ό,τι αφορά τα σουπερμάρκετ, το 18% απαντά ότι εκεί βρίσκει φθηνότερα τα λεμόνια, το 17% τα πορτοκάλια, το 19% τα μήλα, το 21%τα κρεμμύδια, το 16%τις ντομάτες, το 23%τις πατάτες. Ταυτόχρονα είναι αυξημένο το κόστος του νερού, από 15 ευρώ ανά ώρα σε 24 ευρώ αυτή τη στιγμή, όπως προκύπτει από τα ίδια στοιχεία. Σημαντικά κόστη που επίσης επιβαρύνουν την εφοδιαστική αλυσίδα είναι οι θάλαμοι αποθήκευσης και τα ψυγεία, τα καύσιμα και η φύρα. Επίσης, ο κλάδος παραγωγής οπωροκηπευτικών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εξωτερικό σε ό ,τι αφορά την προμήθεια σπόρων, φαρμάκων και λιπασμάτων, γεγο- νός που αυξάνει έτσι περαιτέρω το κόστος. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα εί- ναι η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και η αύξηση του κόστους για τα εργατικά χέρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ημερομίσθιο, από 25 ευρώ την ημέρα, έχει ανέλθει αυτή τη στιγμή στα 50 ευρώ την ημέρα με βάση τα ίδια στοιχεία. Η κατανομή των κερδών στην εφοδιαστική αλυσίδα, όπως προέκυψε από την έρευνα, είναι η εξής: ΦΠΑ 12%, Κέρδη εμπλεκομένων 9%, Άλλα κόστη 3%, Φύρα 9%, Μεταφορές και καύσιμα 13%, Εργατικό κόστος 29%, Ενέργεια 10%, Πρώτες ύλες και συσκευασία 15%.

Πηγή:”ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ”