Blog

Η ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ της ελληνικής οικονομίας και η μετάβασή της σε ένα νέο υπόδειγμα ανάπτυξης θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τη βιωσιμότητα της αγοράς εργασίας της και από την εμβάθυνση των κοινωνικών θεμελίων του αναπόφευκτου ψηφιακού και πράσινου μετασχηματισμού της. Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων και η Ατζέντα 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη του ΟΗΕ έχουν θέσει το πλαίσιο της βιωσιμότητας της οικονομικής και κοινωνικής μετάβασης, δίνοντας έμφαση στη μείωση των κάθετων και των οριζόντιων ανισοτήτων, στον περιορισμό των συνθηκών φτώχειας, στη βελτίωση και την επέκταση της νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία , στην αντιμετώπιση της επισφαλούς εργασίας με την οικοδόμηση ενός σύγχρονου συστήματος προστασίας της εργασίας, στην παραγωγική απασχόληση και στους μισθούς αξιοπρεπούς διαβίωσης. Δυστυχώς στα πεδία αυτά η χώρα μας εμφανίζει σημαντικές υστερήσεις εξαιτίας της έλλειψης σχεδιασμού μιας ολιστικής, ανθρωποκεντρικής αναπτυξιακής στρατηγικής.

ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, η αγορά εργασίας παρουσιάζει βελτίωση στην επίδοση των ποσοστών ανεργίας και απασχόλησης. Το 2023 το ποσοστό απασχόλησης στην Ελλάδα αυξήθηκε στο 61,8%. Όμως, το ποσοστό αυτό είναι 8,6 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Η απόκλιση του ποσοστού απασχόλησης μεταξύ ανδρών και γυναικών το 2023 ανήλθε στις 18 ποσοστιαίες μονάδες, τιμή που είναι η υψηλότερη στην Ε.Ε. Επιπλέον, η απόκλιση του ποσοστού απασχόλησης των ατόμων ηλικίας 15-29 ετών από το αντίστοιχο εκείνων ηλικίας 50-64 ετών ανήλθε στις 27,4 ποσοστιαίες μονάδες, η έβδομη μεγαλύτερη μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. Μεγάλη είναι, επίσης, η διαφορά των ποσοστών απασχόλησης ανά περιφέρεια της χώρας. Τα υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης το 2023 εμφάνισαν οι Περιφέρειες Πελοποννήσου (65,5%) , Αττικής (64%), Στερεάς Ελλάδας (63,2%) και Κρήτης (63%), ενώ τα χαμηλότερα οι Περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας (55,6%), Θεσσαλίας (58%) και Δυτικής Ελλάδας (59,4%). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης δεν σηματοδοτεί από μόνο της κάποια σημαντική πρόοδο εάν δεν αντιμετωπίζονται οι προαναφερόμενες ανισότητες.

ΟΙ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ της χώρας μας σε μια σειρά βασικούς δείκτες που προσδιορίζουν τον βαθμό και τις προοπτικές ένταξης στην αγορά εργασίας, την ποιότητα της απασχόλησης, τις αμοιβές και την εργασιακή επισφάλεια συνεχίζουν να αποκλίνουν σημαντικά από τις αντίστοιχες στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα ευρήματα: παρά το γεγονός ότι η χώρα μας σημείωσε το 2023 ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης στο σύνολο των απασχολουμένων στην Ε.Ε. (7,3%, έναντι 17,8% στην Ε.Ε. και 20,6% στην Ευρωζώνη), το 42,8% από τους μερικά απασχολουμένους δήλωσαν ότι επέλεξαν το συγκεκριμένο καθεστώς εργασίας επειδή δεν κατάφεραν να βρουν μια θέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, ποσοστό που είναι 23,4 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το αντίστοιχο στην Ε.Ε. και το πέμπτο υψηλότερο στο σύνολο της Ένωσης. Την ίδια στιγμή η απόκλιση της παραγωγικότητας από τον πραγματικό μισθό την περίοδο 2019- 2023 έχει οδηγήσει σε αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος της εργασίας.

ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΑ στις συνθήκες απασχόλησης στην Ελλάδα επιδρούν οι πολλές ώρες εργασίας των εργαζομένων που διαταράσσουν την ισορροπία μεταξύ του εργασιακού και του ελεύθερου χρόνου τους. Το 2023, στην Ελλά- δα το 58,2% των εργαζομένων δήλωνε ότι απασχολούνταν εκτός του τυπικού ωραρίου εργασίας του, όταν στην Ε.Ε. το ποσοστό αυτό ήταν 33,9%. Προβληματισμό επίσης δημιουργεί και η χαμηλή κατάταξη της χώρας μας όσον αφορά τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ είναι επίσης το γεγονός ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 18- 24 ετών σε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση στην Ελλάδα είναι πάνω από δύο φορές πιο υψηλό από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό. Το 2023 , το 14,7% των νέων ηλικίας 18-24 ετών, το 13% των ατόμων ηλικίας άνω των 55 ετών, το 12,9% των ανδρών και το 14,1% των γυναικών ήταν σε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση. Επιπλέον, την τριετία 2021-2023 περίπου το 36% των νοικοκυριών στην Ελλάδα αντεπεξερχόταν με πολύ μεγάλη δυσκολία στις δαπάνες για την κάλυψη των βασικών του αναγκών. Την ίδια χρονιά 22 στους 100 εργαζομένους με σύμβαση μερικής απασχόλησης είχαν διαθέσιμο εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ στην ίδια συνθήκη βρέθηκαν 9 στους 100 απασχολουμένους με σύμβαση πλήρους απασχόλησης.

ΤΑ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ εμπειρικά ευρήματα είναι ένα μέρος μόνο των δεικτών κοινωνικής βιωσιμότητας που αποτυπώνουν την ανάγκη εφαρμογής αποτελεσματικών μέτρων στήριξης της αγοράς εργασίας, του εισοδήματος των εργαζομένων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Οι παρεμβάσεις αυτές συνιστούν μείζονα αναπτυξιακή πρόκληση και είναι αναγκαίες για την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της οικοδόμησης ενός κοινωνικά βιώσιμου υποδείγματος ανάπτυξης.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Με χαμηλή συμμετοχή και μικρά τεχνικά προβλήματα ξεκίνησε χθες η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας σε χιλιάδες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο και στη βιομηχανία. Η συμμετοχή των επιχειρήσεων είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Εργασιακών Σχέσεων, πολύ χαμηλή, με μόνο 1 στις 3 επιχειρήσεις στο λιανικό εμπόριο να κάνει χρήση του μέτρου και 4 στις 10 βιομηχανίες. Αναλυτικά, από την πλευρά της βιομηχανίας θα έπρεπε από την 1η Ιουλίου να έχουν ενταχθεί στη διαδικασία χρήσης της ψηφιακής κάρτας εργασίας περίπου 52.022 επιχειρήσεις με 345.021 εργαζομένους, ενώ από την πλευρά του λιανεμπορίου θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί 115.857 επιχειρήσεις που απασχολούν 229.382 εργαζομένους. Τα πραγματικά ποσοστά συμμετοχής μετά και τη λήξη της παράτασης που δόθηκε για δύο ολόκληρους μήνες, είναι πολύ χαμηλά, αφού το ποσοστό χρήσης της ψηφιακής κάρτας εργασίας για τη βιομηχανία κυμαίνεται γύρω στο 41%, ενώ για το λιανεμπόριο πλησιάζει το 30%.

Μάλιστα, όλες τις προηγούμενες ημέρες είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι θα υπάρξει και νέα παράταση. Όχι μόνο γιατί το ζητούσαν οι εκπρόσωποι κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αλλά και γιατί αφέθηκε να εννοηθεί ότι από την πλευρά της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας θα υπάρξει έπειτα από προφορική εντολή του υπουργείου Εργασίας μια άτυπη ελαστικότητα ως προς την επιβολή προστίμων. Σύμφωνα μάλιστα με τη γενική γραμματέα Εργασιακών Σχέσεων, Άννα Στρατινάκη, οι επιθεωρητές εργασίας, από την έναρξη εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας, ενεργοποιούν και τον συμβουλευτικό ρόλο τους για να βοηθήσουν και να στηρίξουν τις επιχειρήσεις στην ορθή και νόμιμη εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας. Επίσημη οδηγία για τη μη επιβολή προστίμων πάντως δεν υπάρχει. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες από την Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας (ΑΑΕΕ), στόχος των επιθεωρητών είναι και να συμβουλεύσουν τους επιχειρηματίες σε INTIME περιπτώσεις δυσκολίας εφαρμογής του μέτρου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα επιβληθούν πρόστιμα.

Άλλωστε η ψηφιακή κάρτα αποτελεί και για την ανεξάρτητη αρχή ένα εργαλείο όσον αφορά τον έλεγχο εφαρμογής της εργασιακής νομοθεσίας. Ανεξάρτητα δηλαδή από το εάν εφαρμόζεται ή όχι η κάρτα, οι έλεγχοι για τα ωράρια εργασίας, τις υπερωρίες, την υποασφαλισμένη ή την ανασφάλιστη εργασία θα γίνονται κανονικά και αντιστοίχως θα επιβάλλονται και πρόστιμα.

Κατά τη χθεσινή, πρώτη ημέρα εφαρμογής του μέτρου σε τόσο μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων και εργαζομένων αναφέρθηκαν δυσκολίες, κυρίως τεχνικές, ως προς την εισαγωγή επιχειρήσεων στο ηλεκτρονικό σύστημα. Οι ενδιαφερόμενοι ενημερώθηκαν βέβαια άμεσα ότι πρόκειται για τεχνικής φύσεως θέμα και δεν κινδυνεύουν με κυρώσεις.

Μάλιστα, από τη Γενική Γραμματεία Εργασιακών Σχέσεων ξεκαθαρίστηκε ότι τα όποια τεχνικά προβλήματα υπάρχουν, αντιμετωπίζονται άμεσα. Όπως μάλιστα δήλωσε η κ. Στρατινάκη, οι λογιστές των επιχειρήσεων έχουν ενημερωθεί πάρα πολύ καλά από την ερμηνευτική εγκύκλιο και τις οδηγίες που έχει εκδώσει το υπουργείο Εργασίας και συνεργάζονται με τα υπηρεσιακά στελέχη . «Σε κάθε περίπτωση, η ψηφιακή κάρτα εργασίας “χτίζει” εργασιακή κουλτούρα».

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Η εξωστρέφεια είναι καθοριστική για το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και κατ’ επέκταση για την πορεία της εθνικής οικονομίας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν το 99,9% του συνόλου των ελληνικών επιχειρήσεων και η ενίσχυση της εξαγωγικής δυναμικής τους είναι κρίσιμη προϋπόθεση για την επίτευξη βιώσιμων ρυθμών ανάπτυξης και τη σύγκλιση της Ελλάδας με τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Σήμερα, η πλειονότητα των εξαγωγικών επιχειρήσεων της χώρας είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με μελέτη που διενεργήθηκε το 2023 για λογαριασμό του Εθνικού Παρατηρητηρίου για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, οι πολύ μικρές εξαγωγικές επιχειρήσεις καλύπτουν μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Το το 61% του συνόλου των εξαγωγών της γεγονός ότι για πάνω από μία δεκαετία χώρας. Οι μικρές επιχειρήσεις το 29%, οι μεσαίες το 8% και οι μεγάλες το 2%. Η εικόνα ωστόσο είναι αντιστρόφως ανάλογη όσον αφορά την αξία των εξαγωγών, ανά τάξη μεγέθους των επιχειρήσεων. Όπως έδειξε η έρευνα, το 58% της αξίας των εξαγωγών προέρχεται από τις μεγάλες επιχειρήσεις, το 21% από τις μεσαίες, το 12% από τις μικρές και μόλις το 9% από τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Η υστέρηση αυτή πρέπει να αντιμετωπιστεί με αντιμετώπιση των δομικών αδυναμιών και των προβλημάτων, που βρίσκονται στη ρίζα της. Παρά τη σημαντική ενίσχυση της εξωστρέφειας των μικρομεσαίων μεταποιητικών επιχειρήσεων τα τελευταία χρόνια, το ποσοστό των επιχειρήσεων που εξάγουν παραμένει χαμηλό σε σχέση με τον πληθυσμό τους και οι εξαγωγές τους περιορισμένες. Σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Τράπεζας, το 14% των πωλήσεων των μικρών επιχειρήσεων κατευθύνεται σε εξαγωγές, έναντι 38% των μεγάλων. Επίσης, τα προϊόντα τους κατευθύνονται κυρίως στις αγορές των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, την ώρα που οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν καλύτερη πρόσβαση σε ανεπτυγμένες αγορές της Δυτικής Ευρώπης, με τη δυνατότητα για υψηλότερα περιθώρια κέρδους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εμφανίζονται, επίσης, αποκομμένες από διεθνείς παραγωγικές αλυσίδες, καθώς στην πλειονότητά τους εξάγουν σε χονδρικό και λιανικό εμπόριο, ενώ λιγότερες είναι αυτές που εξάγουν στους τομείς της μεταποίησης, της γεωργίας, των κατασκευών κ.ά.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δίνουν εδώ και αρκετά χρόνια αγώνα επιβίωσης, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να ενισχύσουν τον διεθνή τους προσανατολισμό. Λόγω του μεγέθους τους αντιμετωπίζουν τεχνολογική υστέρηση και έλλειψη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια, τέλος, είναι αυτό της υποχρηματοδότησης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Το γεγονός ότι για πάνω από μία δεκαετία οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν αποκλεισμένες από τον τραπεζικό δανεισμό δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στην αναβάθμιση της παραγωγικής τους ικανότητας, στη διαφοροποίηση των προϊόντων τους και στη χρηματοδότηση εξαγωγικών στρατηγικών.

Χρειάζεται να αυξηθούν οι ευρωπαϊκοί πόροι που διατίθενται για την ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, ώστε να μπορέσουν να επενδύσουν σε νέες τεχνολογίες, να ενσωματώσουν καινοτομίες, να επιταχύνουν την ψηφιακή τους μετάβαση. Ιδιαίτερη έμφαση | θα πρέπει, επίσης, να δοθεί στην ανάπτυξη χρηματοδοτικών εργαλείων, που απαντούν στις ανάγκες των μικρότερων επιχειρήσεων, όπως είναι οι μικροπιστώσεις, τα δάνεια επιμερισμού ρίσκου, η παροχή εγγυήσεων κ.ά.

Είναι ανάγκη, παράλληλα, να υπάρξουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικές για την ενίσχυση της Ενιαίας Αγοράς, ώστε να αρθούν εμπόδια στις διασυνοριακές επιχειρηματικές δραστηριότητες, καθώς και της Κοινής Εμπορικής Πολιτικής, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε αγορές τρίτων χωρών.

Κρίσιμο ρόλο στην ενίσχυση της εξωστρέφειας των ΜΜΕ θα έχει, τέλος, η ενθάρρυνση της δημιουργίας επιχειρηματικών συστάδων και συνεργατικών σχημάτων, με στόχο τη δημιουργία εξαγωγικών αλυσίδων αξίας.

Στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη, Ψηφιακή οικονομία, το μικρό επιχειρηματικό μέγεθος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται εξ ορισμού ως μειονέκτημα, ιδιαίτερα στον τομέα της εξωστρέφειας.

Η επανάσταση του Διαδικτύου και των ηλεκτρονικών πωλήσεων επιτρέπει πλέον σε νέα επιχειρηματικά μοντέλα να δοκιμαστούν και να ανθήσουν. Παρέχει τη δυνατότητα ακόμα και σε μικρές αλλά ευέλικτες και εξωστρεφείς επιχειρήσεις να απευθυνθούν σε ένα παγκόσμιο κοινό.

Η επιχειρηματική μεγέθυνση είναι σαφώς επιθυμητή, δεν μπορεί όμως να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη και – σε κάθε περίπτωση – δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μόνη λύση στα προβλήματα της μικρής επιχείρησης.

Αν θέλουμε η Ελλάδα να αποκτήσει παραγωγική, εξωστρεφή οικονομία, θα πρέπει να στραφούμε σε γενναίες πολιτικές στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Θα πρέπει να εφαρμόσουμε στοχευμένα μέτρα για την άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι μικρές επιχειρήσεις και να καλλιεργήσουμε μια ισχυρή κουλτούρα συνεργασιών, που θα τις βοηθήσουν να γίνουν περισσότερο αποδοτικές και ανταγωνιστικές διεθνώς.

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών υποστηρίζει έμπρακτα την εξωστρεφή δράση των μελών του, στηρίζοντας συνεργατικά δίκτυα, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε διεθνείς ηλεκτρονικές πλατφόρμες εμπορίου και υλοποιώντας προγράμματα επιμόρφωσης. Συνεχίζουμε, παράλληλα, να διεκδικούμε παρεμβάσεις και πολιτικές στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν και να δώσουν ζωή σε νέα σχέδια. Γιατί η βιωσιμότητα, η εξωστρέφεια και η ανάπτυξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας θα καθορίσει την πορεία της ελληνικής οικονομίας στο μέλλον.

ΠΗΓΗ: «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

Aπό σήμερα ξεκινά η εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας σε επιχειρήσεις, οι οποίες από τη φύση τους είναι συνεχούς λειτουργίας και σε όσες ήδη λειτουργούν επί 24ωρης βάσης 5 ή 6 ημέρες την εβδομάδα, με προσαυξημένο ημερομίσθιο κατά 40% για την 6η ημέρα.

Η δυνατότητα εξαήμερης εργασίας αφορά:

• επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας από τη φύση τους, που λειτουργούν όλες τις ημέρες της εβδομάδας επί 24ωρου βάσεως με σύστημα εναλλασσόμενων βαρδιών και εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας για τους εργαζομένους τους, καθώς και

• επιχειρήσεις μη συνεχούς λειτουργίας που λειτουργούν 5 ή 6 ημέρες την εβδομάδα επί 24ωρου βάσεως με σύστημα εναλλασσόμενων βαρδιών και εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας για τους εργαζομένους τους, σε περίπτωση αυξημένου φόρτου εργασίας, με υποχρέωση σχετικής δήλωσης στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ.

Ποιοι εξαιρούνται

Η απασχόληση σε αυτή την περίπτωση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 8 ώρες ημερησίως, ενώ διατηρούνται στο ακέραιο τα όρια προστασίας των εργαζομένων που αφορούν την 11ωρη υποχρεωτική ημερήσια ανάπαυση, την υποχρεωτική 24ωρη εβδομαδιαία ανάπαυση (1 ρεπό) και τη διατήρηση του μέσου όρου εβδομαδιαίας εργασίας των 48 ωρών (συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών) σε περίοδο αναφοράς 4 μηνών. Όπως επισημάνει το υπουργείο Εργασίας σε ανακοίνωση του, «η εισαγωγή των συγκεκριμένων διατάξεων δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την κατάργηση του θεσμοθετημένου και εφαρμοζόμενου στην εκάστοτε επιχείρηση πενθήμερου συστήματος εργασίας. Αποτελεί μία εξαιρετική συνθήκη που έρχεται να καλύψει μία έκτακτη ανάγκη, η οποία πρέπει οπωσδήποτε να καλυφθεί από εξειδικευμένα προσωπικό και δεν υπάρχει αντίστοιχη προσφορά για τη συγκεκριμένη περίοδο».

Η εξαήμερη εργασία που ξεκινάει να εφαρμόζεται στην Ελλάδα από σήμερα, έχει ανοίξει την όρεξη των εργοδοτών στην ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, τη Γερμανία. Μετά το γερμανικό ειδησεογραφικό δίκτυο RDS που συμβούλευε «να πάρουμε μαθήματα από τους Έλληνες», αποδίδοντας εύσημα στην ελληνική κυβέρνηση για την 6ήμερη εργασία, τώρα τη σκυτάλη παίρνει η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Handelsblatt αναφέρεται θετικά στη θέσπιση της εξαήμερης εργάσιμης εβδομάδας. Τώρα επιστρέφει με εκτενή ανάλυση, με τίτλο «Για τί οι Έλληνες πέτυχαν αυτό που φαίνεται αδύνατο να συμβεί στη Γερμανία».

Καταρρίπτεται ο μύθος

«Η χώρα την οποία οι Γερμανοί, με επικεφαλής πολυάριθμα ταμπλόιντ, απέρριπταν πριν δέκα χρόνια ως χώρα τεμπέληδων, τώρα πρωτοστατεί στη συζήτηση για τον χρόνο εργασίας. Η συντηρητική κυβέρνηση στην Αθήνα έδωσε τη δυνατότητα στους εργοδότες να καθιερώσουν την εξαήμερη εβδομάδα», σημειώνει η Handsblatt. Υπενθυμίζει ότι «από την 1η Ιουλίου, θα μπορούν να προτείνουν στους υπαλλήλους τους να εργάζονται έξι ημέρες την εβδομάδα αντί για τις πέντε που ίσχυαν προηγουμένως. Αυτό θα επιτρέψει στους Έλληνες να εργάζονται στο μέλλον περισσότερο από ό,τι ήδη εργάζονται: έχουν τη μεγαλύτερη εργάσιμη εβδομάδα στην ΕΕ».

Xωρίς … διαμαρτυρίες

Η Handsblatt αναγνωρίζει ότι «δεν υπήρξε μεγάλη θύελλα διαμαρτυριών στην Ελλάδα» για την καθιέρωση του 6ήμερου. Αποδίδει τις αναιμικές αντιδράσεις στο γεγονός ότι «η έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού ταλαιπωρεί πολύ τη χώρα». Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η εξαήμερη εβδομάδα στη Γερμανία δεν μπορεί απλά να αποφασιστεί από την κυβέρνηση. Σύμφωνα με την ανάλυση της οικονομικής εφημερίδας οι αιτίες για τη σημερινή έλλειψη εργατικών χεριών πρέπει να αναζητηθεί στην περίοδο της οικονομικής κρίσης του 2010-2018. «Εκείνη την περίοδο, η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι νέοι μετανάστευσαν για να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη ανακάμψει από αυτή τη διαρροή εγκεφάλων, παρόλο που η οικονομία βρίσκεται σε ανοδική πορεία», επισημαίνει το άρθρο της Handelsblatt.

Έλληνες εργαζόμενοι

Η Ελλάδα είναι πρώτη στην ευρωπαϊκή κατάταξη των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας, με 39,8 ώρες, ενώ οι Γερμανοί δουλεύουν 34 ώρες την εβδομάδα, υπενθυμίζει η ανάλυση της εφημερίδας. Συνολικά οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν επιπλέον 650 ώρες κατά κεφαλήν ετησίως, από ό,τι οι Γερμανοί. Σύμφωνα με την Handelsblatt «όποιος εργάζεται μια έκτη ημέρα την εβδομάδα στην Ελλάδα από το καλοκαίρι πρέπει να το κάνει εθελοντικά. Δεν υπάρχει κανένας εξαναγκασμός». «Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οι Γερμανοί είναι τεμπέληδες: Οι αριθμοί είναι συγκρίσιμοι μόνο σε περιορισμένο βαθμό. Ο πολύ χαμηλός κατά κεφαλήν αριθμός στη Γερμανία είναι επίσης αποτέλεσμα του ρεκόρ υψηλού αριθμού εργαζομένων μερικής απασχόλησης – συχνά γυναικών που φροντίζουν μόνες τους τα παιδιά και το νοικοκυριό για αρκετά χρόνια», εξηγεί η γερμανική εφημερίδα.

Οι Γερμανοί

Με μια δόση πικρίας το δημοσίευμα αναγνωρίζει ότι στη Γερμανία οι εργαζόμενοι δεν είναι εξίσου πρόθυμοι να εργαστούν 48 ώρες την εβδομάδα, αφού τα σωματεία έχουν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη. «Αν και οι οικονομολόγοι και οι εργοδότες συμφωνούν ότι οι κατά κεφαλήν ώρες εργασίας πρέπει να αυξηθούν, οι συλλογικές συμβάσεις και οι κοινωνικές εξελίξεις κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εδώ, οι εργαζόμενοι τείνουν να χρησιμοποιούν την έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού για να διαπραγματευτούν υψηλότερους μισθούς ή περισσότερο ελεύθερο χρόνο». Στη συνέχεια, η εφημερίδα παραθέτει τις αιτίες που «καθιστούν δυνατό στην Ελλάδα αυτό που είναι προφανώς αδύνατο στη Γερμανία», σύμφωνα πάντα με τη δική της οπτική.

«Το κάνουν εθελοντικά»

Σύμφωνα με την Handelsblatt «όποιος εργάζεται μια έκτη ημέρα την εβδομάδα στην Ελλάδα από το καλοκαίρι πρέπει να το κάνει εθελοντικά. Δεν υπάρχει κανένας εξαναγκασμός. Έτσι ο νομοθέτης δημιούργησε πολύ υψηλά κίνητρα για να εργάζονται οι άνθρωποι περισσότερο. Αυτά είναι οικονομικής φύσεως: Όποιος εργαστεί έκτη ημέρα την εβδομάδα θα λαμβάνει 40% περισσότερες αποδοχές. Αν η έκτη εργάσιμη ημέρα πέφτει σε Κυριακή ή αργία, ο νόμος προβλέπει ακόμη και 115% περισσότερη αμοιβή». Μάλλον κάποιος πρέπει να πάρει τον αρθρογράφο της Handelsblatt μια βόλτα στα Ελληνικά νησιά, αλλά όχι ως τουρίστα. Μια συζήτηση πέντε λεπτών με οποιοδήποτε ξενοδοχοϋπάλληλο ή εργαζόμενο σε μπιτσόμπαρο (υπό την προϋπόθεση ότι θα του μιλούσε χωρίς το φόβο του εργοδότη), θα του άλλαζε την αντίληψη για το πόσο «εθελοντική» είναι η εξαήμερη εργασία, και κατά πόσο τηρούνται οι προσαυξήσεις.

H Handelsblatt

Η δεύτερη αιτία που καθιστά δυνατή στην Ελλάδα την 6ήμερη εργασία, σύμφωνα πάντα με την Handesblatt είναι η εξής: «Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η ελληνική εξαήμερη εβδομάδα είναι ελάχιστα αμφιλεγόμενη είναι ότι δεν αφορά όλους τους εργαζόμενους. Ο νέος κανονισμός απευθύνεται κυρίως σε εταιρείες που εργάζονται δώδεκα ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα με σύστημα βάρδιας και των οποίων οι εργαζόμενοι εργάζονταν προηγουμένως πέντε ημέρες και 40 ώρες την εβδομάδα. Ο νόμος επιτρέπει επίσης την εξαήμερη εβδομάδα στον δημόσιο τομέα και σε κρατικές εταιρείες, όπως οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Υπάρχουν, όμως, περιορισμοί: Η εξαήμερη εβδομάδα είναι εθελοντική. Ο εργοδότης πρέπει να την δηλώσει στη διοίκηση εργασίας και να την αιτιολογήσει. Μπορεί να προσφέρει στους εργαζόμενους τη δυνατότητα να εργάζονται υπερωριακά, αλλά δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει. Επιπλέον, η εβδομαδιαία εργασία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 48 ώρες. Συνεπώς, η εξαήμερη εβδομάδα δεν μπορεί να συνδυαστεί με πρόσθετες υπερωρίες. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι δικαιούνται μία ημέρα ρεπό την εβδομάδα».

Τι ισχύει πραγματικά

Προφανώς, ο Γερμανός αναλυτής είτε αγνοεί, είτε δεν θέλει να ξέρει τις καταγγελίες των σωματείων στην Ελλάδα για το πόσο πραγματικά ισχύει η προστασία των εργαζομένων από τον νόμο. Χαρακτηριστική είναι η τελευταία ανακοίνωση της ΓΣΕΕ, που καλεί το υπουργείο Εργασίας να αναστείλει την εφαρμογή των διατάξεων για την κάρτα εργασίας και την εξαήμερη εργασία, ώστε να προηγηθεί διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους. Η ανακοίνωση αφορά την ερμηνευτική εγκύκλιο για την κάρτα εργασίας, που πρακτικά «χαρίζει» στους εργοδότες μια ώρα απλήρωτη δουλειά ημερησίως που βαφτίζεται «χρόνος προετοιμασίας» και δεν υπολογίζεται στο οχτάωρο. «Με τα εργατικά ατυχήματα να αυξάνονται, την 6η ημέρα πρόσθετης εργασίας προ των πυλών από την 1η Ιούλη και την εργοδοτική αυθαιρεσία να βρίσκεται στο ζενίθ της κατάχρησης του χρόνου εργασίας των εργαζομένων, δηλωμένων και αδήλωτων, (η ερμηνευτική εγκύκλιος) αποτελεί «μάννα εξ ουρανού», σημειώνει η ΓΣΕΕ.

«Δεν είναι ρεαλιστική»

Η εξαήμερη εργασία στην Γερμανία δεν είναι καινούργια ιδέα, αλλά σήμερα δεν φαίνεται ρεαλιστική, υπογραμμίζει η Handelsblatt. «Στην πραγματικότητα, η εξαήμερη εβδομάδα ίσχυε στη Γερμανία για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Το 1959, οι ανθρακωρύχοι στη βιομηχανία εξόρυξης άνθρακα ήταν οι πρώτοι που πέτυχαν την πενθήμερη εβδομάδα με πλήρη μισθολογική αποζημίωση («Το Σάββατο είναι η μέρα του μπαμπά μου»). Το 1960, οι υπάλληλοι των ασφαλιστικών εταιρειών απέκτησαν τη μικρότερη εργάσιμη εβδομάδα, ενώ ένα χρόνο αργότερα ακολούθησαν οι τραπεζίτες. Η βιομηχανία μετάλλων δεν ακολούθησε το παράδειγμα μέχρι το 1967», συνεχίζει το γερμανικό δημοσίευμα. «Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η εξαήμερη εβδομάδα στη Γερμανία δεν μπορεί απλά να αποφασιστεί από την κυβέρνηση. Η μετάβαση στην πενθήμερη εβδομάδα είχε ήδη επιτευχθεί μέσω αλλαγών στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Και μάλλον το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και σήμερα».

Δεν απαγορεύεται

«Στην πραγματικότητα, η εξαήμερη εβδομάδα δεν απαγορεύεται στη Γερμανία. Το Σάββατο είναι εργάσιμη ημέρα. Εφόσον τηρούνται οι νόμιμες περίοδοι ανάπαυσης των 24 ωρών την εβδομάδα, οι άνθρωποι στη Γερμανία μπορούν θεωρητικά να εργάζονται έξι ημέρες την εβδομάδα – αλλά εντός των ορίων της συλλογικής σύμβασης εργασίας και της εβδομάδας των 48 ωρών. Το μόνο που απαγορεύεται, με ορισμένες εξαιρέσεις, είναι η εργασία τις Κυριακές», συμπληρώνει. «Αλλά δεν γίνονται στην πραγματικότητα όλα όσα δεν απαγορεύονται. Είναι αλήθεια ότι πολλοί ιθύνοντες αφήνουν αιχμές για αύξηση του χρόνου εργασίας. Από τον πρόεδρο των εργοδοτικών οργανώσεων («Η Γερμανία συζητά πολύ λίγο για την αξία της εργασίας) μέχρι τον αρχηγό του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος («Η Γερμανία χρειάζεται επιθυμία για περισσότερες επιδόσεις»), τον πρόεδρο του υπουργείου εργασίας της Σαξονίας («40ωρη εβδομάδα για όλους») και τον αντικαγκελάριο των Πρασίνων («Περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να εργάζονται εθελοντικά περισσότερο και περισσότερο»).

Στο ίδιο μοτίβο

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Deutsche Welle τα δημοσιεύματα των γερμανικών ΜΜΕ για το μοντέλο της εξαήμερης εργασίας στην Ελλάδα, ενέπνευσαν αντίστοιχα άρθρα και στη γειτονική Αυστρία. «Θα μπορούσε η εξαήμερη εργάσιμη εβδομάδα στην Ελλάδα να είναι ένα μοντέλο εφαρμόσιμο και στην Αυστρία;» Το ερώτημα θέτει η αυστριακή εφημερίδα Der Standard, στο ίδιο κλίμα με τον γερμανικό Τύπο. Η απάντηση που δίνει είναι αρνητική και αναφέρει τις αιτίες: «Σε πολλές συλλογικές συμβάσεις στην Αυστρία υπάρχουν περιορισμοί σχετικά με την κατανομή των εργάσιμων ωρών σε έξι ημέρες. Ωστόσο, η εξαήμερη εργασία επιτρέπεται νομικά – όπως δείχνουν και πρακτικές που εφαρμόζονται σε διάφορους κλάδους. Ο νόμος για τις ώρες εργασίας ορίζει ότι «οι εργαζόμενοι δικαιούνται αδιάλειπτη εβδομαδιαία περίοδο ανάπαυσης τουλάχιστον 36 ωρών». Κατά κανόνα η Κυριακή συμπεριλαμβάνεται σε αυτές τις 36 ώρες».

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

Τον πληθωρισμό της απληστίας στην ελληνική αγορά την περίοδο της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης επιβεβαίωσε χθες με στοιχεία το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή. Σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεσή του, την οποία παρουσίασε ο συντονιστής του, καθηγητής Γιάννης Τσουκαλάς, από τη συνολική αύξηση του πληθωρισμού κατά 16% μεταξύ δ΄ τριμήνου 2019 και α΄ τριμήνου 2024, το μερίδιο των κερδών ήταν 9%, έναντι μόνο 4,1% του κόστους εργασίας. «Η ανάλυση δείχνει ότι τα κέρδη είχαν υπερδιπλάσια συνεισφορά στη σωρευτική αύξηση του αποπληθωριστή ΑΕΠ μέχρι το 2024 σε σχέση με το μισθολογικό κόστος», σημειώνει η έκθεση. Αντίθετα, στην Ευρωζώνη, το κόστος εργασίας έχει ισχυρή συνεισφορά στον πληθωρισμό με 10% περίπου.

Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, «οι επιχειρήσεις, είτε για λόγους ισχνού ανταγωνισμού, είτε λόγω αυξημένης ζήτησης που προήλθε από το αυξημένο απόθεμα αποταμίευσης νοικοκυριών και τον τουρισμό, κατάφεραν να περάσουν τις αυξήσεις του εισαγόμενου κόστους στις τιμές και να ενισχύσουν σημαντικά τα κέρδη τους» . Το Γραφείο σημειώνει ότι το φαινόμενο παρατηρήθηκε σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης κατά την πρώτη φάση του πληθωριστικού σοκ, με σημαντικές όμως διαφορές ανά κράτος-μέλος. Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί, η Ελλάδα πρωταγωνίστησε στον πληθωρισμό κερδών, καταλαμβάνοντας από τις πρώτες θέσεις στην Ε.Ε. Εξάλλου, σύμφωνα με μελέτη της Εθνικής Τράπεζας τον περασμένο Μάιο, περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες από τη συνολική ανατίμηση στα τρόφιμα την τελευταία διετία οφείλονται στον πληθωρισμό της απληστίας, δηλαδή στην αύξηση των περιθωρίων κέρδους στη λιανική αγορά. Σε μια ακόμη απόδειξη του φαινομένου, η έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος τον Απρίλιο ανέφερε ότι το περιθώριο κέρδους των επιχειρήσεων τη διετία 2021-2022 αυξήθηκε σωρευτικά κατά 15%.

Η μελέτη του ΓΠΚΒ δείχνει πάντως ότι «κατά το τελευταίο έτος, το μερίδιο του μισθολογικού κόστους έχει υπερκεράσει το μερίδιο των κερδών στον πληθωρισμό». Από τη συνολική μεταβολή του αποπληθωριστή ΑΕΠ κατά 2,8%την περίοδο μεταξύ α΄ τριμήνου 2023 και α τριμήνου 2024, το μερίδιο του κόστους εργασίας εξηγεί περίπου το 1,65%σε αντίθεση με το μερίδιο κερδών που έχει περιορισθεί στο 0,8%.

Εξάλλου, το Γραφείο υποστηρίζει ότι οι προτεινόμενες μειώσεις ΦΠΑ σε τρόφιμα και προϊόντα ευρείας κατανάλωσης δεν αποτελούν κατάλληλο εργαλείο για τη λύση του δομικού προβλήματος της «ακρίβειας». Αντίθετα, θεωρεί ως απαραίτητα μέτρα την ενίσχυση του ανταγωνισμού, με άρση των γραφειοκρατικών και άλλων εμποδίων για είσοδο νέων επιχειρήσεων, όπως και την ενδυνάμωση και εκπαίδευση των καταναλωτών για να λαμβάνουν ορθολογικές αποφάσεις στις αγορές τους.

Σύμφωνα με την ανάλυση στοιχείων της Ε.Ε. σε πλήθος προϊόντων, ένα μικρό μόνο μέρος των μειώσεων ΦΠΑ, περίπου 6%, διαχέεται στις τελικές τιμές και μόνο βραχυχρόνια. Αντιθέτως, οι αυξήσεις διαχέονται στις τελικές τιμές κατά 34%περίπου. Επιπλέον, η επαναφορά των συντελεστών ΦΠΑ οδηγεί σε δυσανάλογες αυξήσεις τιμών, γεγονός που αποβαίνει εις βάρος του καταναλωτή. Η ανάλυση δείχνει ακόμη ότι έπειτα από ένα χρονικό διάστημα 10 μηνών, που ακολουθεί τη μείωση ΦΠΑ, οι τιμές καταναλωτή επανέρχονται στα επίπεδα που βρίσκονταν πριν από τη μείωσή του. Τέλος, οι μειώσεις ΦΠΑ φαίνεται να οδηγούν σε αύξηση των περιθωρίων κέρδους των επιχειρήσεων εις βάρος των καταναλωτών.

Το Γραφείο προβλέπει ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας με ρυθμό 2,5% φέτος, στο ίδιο επίπεδο με την πρόβλεψη της κυβέρνησης στο Πρόγραμμα Σταθερότητας του περασμένου Απριλίου. Στην έκθεσή του επισημαίνει τη σημασία των επενδύσεων ως βασικού πυλώνα για την ανάπτυξη της οικονομίας και τονίζει την ανάγκη να επιταχυνθεί η διάχυση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Κάνει αναφορά στο νέο Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο και στην ανάγκη να δώσει προτεραιότητα στη χρηματοδότηση επενδύσεων υψηλής τεχνολογίας και προστιθέμενης αξίας.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Με διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με την πορεία του μέσου εισοδήματος τρέχουν από το 2021 μέχρι σήμερα οι τιμές των τροφίμων, αναγκάζοντας τα νοικοκυριά είτε να μειώσουν καταναλώσεις βασικών ειδών είτε να αυξήσουν το ποσοστό του εισοδήματός τους που διαθέτουν για τα είδη διατροφής, κόβοντας όμως από αλλού.

Οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί κατά τουλάχιστον 30,5% σε μέσο όρο από τις αρχές της ανόδου του πληθωρισμού μέχρι σήμερα. Η δυσαρέσκεια για τις τιμές των τροφίμων δεν οφείλεται μόνο στις ανατιμήσεις. Έχει να κάνει και με το γεγονός ότι αυτές οι ανατιμήσεις ήταν μεγαλύτερες αναλογικά με την πορεία του μέσου εισοδήματος. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Από το 2021 μέχρι το τέλος του 2023 ο μέσος μισθός στην Ελλάδα έχει αυξηθεί κατά 12% (από τα 1.117 ευρώ το 2021 στα 1.251 ευρώ το 2023 με βάση τα επίσημα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος Εργάνη). Κατά το ίδιο διάστημα, ο πληθωρισμός τροφίμων τρέχει με ρυθμό άνω του 30%. Το πρόβλημα γίνεται σαφώς μεγαλύτερο για τους έχοντες τα χαμηλότερα εισοδήματα. Αυτό συμβαίνει διότι χρειάζεται να διαθέσουν μεγαλύτερο κομμάτι του εισοδήματός τους για να καλύψουν την ανάγκη σίτισης. Αν το 2021 ένα νοικοκυριό είχε χαμηλό εισόδημα 750 ευρώ, έπρεπε να διαθέσει το 20% του εισοδήματος μόνο για τρόφιμα. Με την αύξηση της δαπάνης των τροφίμων κατά 30% στο διάστημα 2021-2024 και με αντίστοιχη της τάξης του 12% στον μισθό, η αναλογία ανεβαίνει περίπου κοντά στο 25%.

Συνθήκες φτώχειας Την ίδια ώρα, πρωταθλητισμό στη φτώχεια κάνει η Ελλάδα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς ο 1 στους 4 ανθρώπους που ζουν στη χώρα μας αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας ή/και κοινωνικού αποκλεισμού. Πρόκειται για ακόμη μία αρνητική συνθήκη για τους πολίτες στην Ελλάδα, όπως καταγράφεται από τη Eurostat, διαψεύδοντας το κυβερνητικό αφήγημα περί καλυτέρευσης των συνθηκών, κάτι που αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες ευρωκάλπες. Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα εμφανίζουν την Ελλάδα ως την 4η φτωχότερη χώρα της Ευρώπης, με το 26%του πληθυσμού (2,4 εκατομμύρια) να διαβιεί σε νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν τουλάχιστον έναν από τους παρακάτω κινδύνους: φτώχεια, ακραία υλική και κοινωνική αποστέρηση, και/ή διαβίωση σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας. Εκεί όμως που παρατηρείται η μεγαλύτερη επιδείνωση είναι στα ποσοστά όσων ζουν σε συνθήκες σοβαρής υλικής στέρησης, τα οποία αυξήθηκαν αισθητά στο 16,6% (από 15,6%). Ο δείκτης αυτός αντανακλά και τις οδυνηρές επιπτώσεις της ακρίβειας όσο και της στεγαστικής κρίσης στις ζωές των πολιτών, και ιδίως των ασθενέστερων νοικοκυριών. Χαρακτηριστικά, το 2023 εκτοξεύθηκε στο 47,3% το ποσοστό των νοικοκυριών που δυσκολεύονται να πληρώσουν δάνεια, ενοίκια και λογαριασμούς, από 29,1%το 2022. Στα φτωχά νοικοκυριά το ποσοστό αυτό αγγίζει δυσθεώρητα ύψη, φτάνοντας σχεδόν στο 80%.

Πηγή: “ΜΑΚΕΛΕΙΟ”

Μείωση αποζημίωσης: Πώς μπορεί να την αποφύγει ο παραγωγός

Έπειτα από συνεχείς ζημιές και μη ορθή καλλιεργητική πρακτική, πάντως, θα μειώνεται η αποζημίωση στην περίπτωση συνεχόμενων ζημιών από το ίδιο αίτιο στο ίδιο αγροτεμάχιο, αλλά και η ασφαλιστική εισφορά σε αγροτεμάχια με επενδύσεις ενεργητικής προστασίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο παραγωγός θα πρέπει να προχωρήσει σε προληπτικές δράσεις, όπως:

– η προμήθεια καινούργιων συστημάτων ηλεκτρικών αντιπαγετικών ανεμιστήρων για την προστασία των καλλιεργειών από τον παγετό,

– η προμήθεια καινούργιων συστημάτων προστασίας των καλλιεργειών από το χαλάζι,

– η προμήθεια καινούργιων συστημάτων προστασίας των καλλιεργειών από τη βροχή,

– η προμήθεια καινούργιου συνδυαστικού συστήματος προστασίας των καλλιεργειών από το χαλάζι και τη βροχή,

– η προμήθεια καινούργιου αντιχαλαζικού διχτυού για τοποθέτησή του σε εγκαταστάσεις προστασίας των καλλιεργειών από το χαλάζι,

– η προμήθεια καινούργιων αντιχαλαζικού διχτυού και αντιβρόχινης μεμβράνης για τοποθέτησή τους σε εγκαταστάσεις προστασίας των καλλιεργειών από το χαλάζι και τη βροχή

– η προμήθεια καινούργιας αντιβρόχινης μεμβράνης για τοποθέτησή της σε εγκαταστάσεις προστασίας των καλλιεργειών.

Οι συνεταιριστές καταρχάς δεν είναι αρνητικοί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αν αυτό συνοδεύεται από ασφαλιστικές δικλείδες και αν τα ψιλά γράμματα των συμβολαίων δεν κρύβουν παγίδες.

Από τα μέχρι τώρα στοιχεία, στις προθέσεις της κυβέρνησης είναι η προσαρμογή του ΕΛΓΑ και των ιδιωτικών εταιριών στην κλιματική κρίση και σε νέα ζημιογόνα αίτια με νέα προγράμματα καλύψεων. Με επέκταση του “ασφαλιστικού εκσυγχρονισμού” με κάλυψη ιχθυοκαλλιεργειών, των θερμοκηπίων (σε επίπεδο εγκαταστάσεων) και ζωικής παραγωγής (αναφορικά με την πτηνοτροφία και τη χοιροτροφία). Στον νέο κανονισμό θα προβλέπεται κατάργηση του ανώτατου ποσοστού αποζημίωσης καλύπτοντας το 100% της ασφαλιζόμενης αξίας και κατάργηση της αφαίρεσης κατά 12% του ποσοστού εκτίμησης της ζημιάς. Τροποποίηση του ανώτατου ποσού αποζημίωσης και κατάργηση του στην περίπτωση «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Ως εδώ όλα καλά . Αλλά υπάρχουν πολλά ζητήματα που αφήνουν πολλά παράθυρα σε βάρος των παραγωγών. Ένα από αυτά είναι και η μείωση της αποζημίωσης στην περίπτωση συνεχόμενων ζημιών και στις περιπτώσεις όταν δεν εφαρμόζονται οι ορθές καλλιεργητικές πρακτικές

Tον ερχόμενο Σεπτέμβριο αναμένεται να γίνει νόμος του κράτους η ασφάλιση της πρωτογενούς παραγωγής από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες. Το νομοθέτημα θα προωθηθεί άμεσα στο υπουργικό συμβούλιο και θα ακολουθήσει διαβούλευση με ανάρτηση στο gov.gr και στη συνέχεια κατατεθεί προς ψήφιση στην Βουλή.  Με την απόφαση αυτή αλλάζουν όλα για την ασφάλιση και όλα δείχνουν ότι θα υπάρξουν τρία επίπεδα ασφάλισης, το υποχρεωτικό, το προαιρετικό και αυτό της δυνατότητας συνεργασίας με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες. Το εγχείρημα απασχολεί τους αγρότες  και υπάρχει προβληματισμός ως προς το κόστος αλλά και το ποσοστό που θα ασφαλίζει ο ιδιωτικός φορέας αφού μέχρι τώρα ο ΕΛΓΑ καλύπτει το 75% της παραγωγής. Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες τέσσερις μεγάλες ασφαλιστικές εταιρίες έχουν δείξει ενδιαφέρον, αν και ακόμη το τοπίο είναι θολό.

Ακραία καιρικά φαινόμενα. Πριν από τρία χρόνια έγινε προσπάθεια να ανοίξει το θέμα αλλά στην πορεία “ξεχάστηκε” για να επανέλθει στην επικαιρότητα μετά τις καταστροφικές πλημμύρες στη Θεσσαλία. Στην απόφαση για άμεση κατάθεση του νομοσχεδίου σημαντικό ρόλο έχει παίξει και η κλιματική αλλαγή η οποία συνοδεύεται με ακραία τοπικά καιρικά φαινόμενα που αλλάζουν τα δεδομένα στην πρωτογενή παραγωγή και στη χώρα μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι και σήμερα υπάρχει ιδιωτική ασφάλιση και η εταιρία ασφαλίζει καλλιέργειες και εκτροφές βάσει των δηλώσεων ΟΣΔΕ της τελευταίες τριετίας. Στον σχεδιασμό πέρα από τις καταστροφές από καιρικά φαινόμενα θα προβλέπεται να ασφαλίζεται η παραγωγή και από άλλα φαινόμενα όπως ακαρπία, περονόσπορο, πυρκαγιά και πλημμύρες.  Στις ΗΠΑ είναι όλο και πιο συχνό το φαινόμενο: οι ασφαλιστές αποσύρονται ομαδικά από κάποιες περιοχές της χώρας που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στις θεομηνίες. Δεν χρειάζεται να διαθέτει κάποιος πολλή φαντασία για να υποθέσει ότι σύντομα η « μόδα» θα επεκταθεί και στην Ευρώπη.

Αρνητικά τα μηνύματα από το εξωτερικό. Σύμφωνα με μελέτη στην Ε.Ε., μόνο το 25% των ζημιών λόγω κλιματικής αλλαγής έχει κάλυψη, ενώ σε ορισμένες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία και η Λετονία, το ποσοστό είναι χαμηλότερο του 5%

Την ώρα που εμείς ψάχνουμε μεικτό σύστημα ασφάλισης της παραγωγής τα μηνύματα από το εξωτερικό είναι αρνητικά. Στη Γαλλία οι ασφαλιστικές εταιρίες εκτιμούν ότι η αύξηση των ασφαλίστρων που αποφάσισε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των καταστροφών δεν αρκεί. Οι εταιρίες προβλέπουν πως κινδυνεύουν να μείνουν εκτός προγραμμάτων ασφάλισης οι περιοχές υψηλού ρίσκου. Και κινδυνεύουν επίσης οι ασφαλιστικοί πράκτορες των περιοχών αυτών με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να αποσύρονται σιωπηρά. Αυτή την τακτική ακολουθούν και πολλές εταιρίες στην Αμερική λόγω των συχνών ακραίων φυσικών φαινομένων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα οι ασφαλιστικές αρνούνται να ασφαλίσουν περιοχές όπως η Φλόριντα και η Καλιφόρνια, ενώ σε άλλες περιπτώσεις καταγράφεται τρομακτική αύξηση των ασφαλίστρων. Σύμφωνα με παλιότερη μελέτη που διενεργήθηκε στην Ε.Ε. μόνο το 25% των ζημιών λόγω κλιματικής αλλαγής έχει κάλυψη, ενώ σε ορισμένες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ιταλία, η Λετονία και ορισμένες βαλκανικές, το ποσοστό είναι χαμηλότερο του 5%. Κι όπως επισημαίνεται στο άρθρο, όσο κλιμα-κώνονται οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής τόσο η ασφαλιστική προστασία θα συρρικνώνεται, διότι τα επαυξημένα ασφάλιστρα θα μειώνουν τη ζήτηση και προβλέπεται πως οι εταιρίες θα παύουν να δραστηριοποιούνται σε ευάλωτες περιοχές. Το ελληνικό υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εκτιμά ότι επειδή οι φυσικές καταστροφές έχουν ενταθεί λόγω της κλιματικής κρίσης η συμβολή ιδιωτικής ασφάλισης θα συμβάλει και αυτή στη διατήρηση του εισοδήματος των αγροτών και στην εξασφάλιση της δυνατότητάς τους να καλλιεργήσουν και πάλι, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό μια στοιχειώδη σταθερότητα στην ανάπτυξη του γεωργικού τομέα και βεβαίως στην επισιτιστική ασφάλεια.

Η δημόσια ασφάλιση. Στην Ε.Ε. και εκτός αυτής λειτουργούν, κυρίως ιδιωτικά ασφαλιστικά σχήματα. Στην Ελλάδα η αγροτική ασφάλιση είναι δημόσια, ενώ η Κύπρος άλλαξε πρόσφατα το σχήμα της σε μεικτό . Αποκλειστικά ιδιωτικά σχήματα χωρίς κρατική επιδότηση έχουν χώρες όπως η Ολλανδία, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Δανία, ενώ μερικώς επιδοτούμενη είναι η αγροτική ασφάλιση στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία κ.ά. Οι ραγδαίες αλλαγές του καιρού προβληματίζουν και τις ελληνικές εταιρίες οι οποίες εξετάζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις. Για παράδειγμα εξετάζουν κάθε λεπτομέρεια η οποία θα μειώσει τις “ζη-μιές” για τις ίδιες. Πρόσφατα μία εταιρία αρνήθηκε να καταβάλλει αποζημίωση για καταστροφή φωτοβολταϊκών γιατί ο αέρας που έπνεε στην περιοχή ήταν 7 μποφόρ και όχι οκτώ που είχε ως όρο στο συμβόλαιο. Επί της ουσίας οι ασφαλιστικοί φορείς προτιμούν τις περιοχές με ήπια καιρικά φαινόμενα και σίγουρα όχι αυτές που δοκιμάζονται από πλημμύρες, όπως για παράδειγμα η Θεσσαλία. Άγνωστο παραμένει εάν θα καλύπτουν την ακαρπία ή τις ασθένειες των φυτών και των δέντρων. Ή τις ζημιές από την παρατεταμένη ανομβρία.

Πολλά τα ερωτήματα στον έλεγχο των ζημιών Τα ερωτήματα πληθαίνουν όταν φτάνουμε στο κεφάλαιο έλεγχος των ζημιών. Ποιοι πότε και πώς θα κάνουν τους ελέγχους αφού θεωρείται βέβαιο ότι οι εταιρείες δεν θα έχουν δικούς τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και όλα δείχνουν ότι θα στηρίζονται στις εκθέσεις του ΕΛΓΑ. Θα έχουν όμως τον τελευταίο λόγο στην καταβολή των αποζημιώσεων και στις περιπτώσεις των μεγάλων χρηματικών ποσών θα εξετάζεται και η ευθύνη του παραγωγού. Ασφαλίζει και αποζημιώνει τη φυτική παραγωγή από ζημιές που προκαλούνται από φυσικούς κινδύνους (χαλάζι, παγετό, ανεμοθύελλα, πλημμύρα, καύσωνας, υπερβολικές ή άκαιρες βροχοπτώσεις, χιόνι, θάλασσα και ζημιές από άγρια ζώα (αρκούδα, αγριογούρουνα – σε περιοχές που καλύπτονται από τη συνθήκη RAMSAR – και άγρια κουνέλια στη νήσο Λήμνο). Το ζωικό κεφάλαιο, από ζημιές που προκαλούνται από φυσικούς κινδύνους, παθήσεις και ασθένειες. Υλοποιεί προγράμματα χορήγησης κρατικών οικονομικών ενισχύσεων σε αγροτικές εκμεταλλεύσεις που υπέστησαν ζημιές από θεομηνίες, δυσμενείς καιρικές συνθήκες και πυρκαγιές, για την αποκατάσταση φυτικού και πάγιου κεφαλαίου, καθώς και την απώλεια παραγωγής για μη καλυπτόμενους από τον ΕΛ.Γ.Α. φυσικούς κινδύνους, βάσει εγκεκριμένων κανονισμών.

Πηγή: “ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ”

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Τμήμα Επικοινωνίας &
Δημοσίων Σχέσεων
Αθήνα, 21.06.2024

Ξεκίνησαν την Τρίτη οι αιτήσεις για προσλήψεις 121 ΣΟΧ στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς της ΔΥΠΑ

Ξεκίνησαν την Τρίτη, 25 Ιουνίου στις 10:00, η υποβολή αιτήσεων για την πρόσληψη συνολικά 121 ατόμων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών των Βρεφονηπιακών Σταθμών (ΒΝΣ) της ΔΥΠΑ για το σχολικό έτος 2024-2025. Η προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων είναι η Πέμπτη 4 Ιουλίου 2024 στις 23:59.

Η υποβολή αιτήσεων γίνεται αποκλειστικά ηλεκτρονικά στη διεύθυνση:

www.gov.gr/ipiresies/ergasia-kai-asphalise/apaskholese-sto-demosio-tomea/ aitese-proslepses-stous-brephonepiakous-stathmous-tou-oaed

Συγκεκριμένα, η διαδρομή είναι: gov.gr → Εργασία και ασφάλιση → Απασχόληση στο δημόσιο τομέα → Αίτηση πρόσληψης στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς της ΔΥΠΑ.

Η ΔΥΠΑ εφιστά την προσοχή των υποψηφίων για την ορθή συμπλήρωση των απαιτούμενων πεδίων της αίτησης, σύμφωνα με τις αναλυτικές οδηγίες του εγχειριδίου και όσα περιγράφονται αναλυτικά στο «Παράρτημα ανακοινώσεων Συμβάσεων εργασίας Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ)» με σήμανση έκδοσης «10-06- 2021», καθώς σφάλματα κατά τη συμπλήρωση της αίτησης μπορεί να οδηγήσουν στη μη ορθή μοριοδότηση του υποψηφίου.

Με την οριστική υποβολή της αίτησης, παρέχεται στον υποψήφιο σε εκτυπώσιμη μορφή αποδεικτικό του «ΕΝΤΥΠΟΥ ΑΣΕΠ ΣΟΧ 1 ΠΕ/ΤΕ ή ΣΟΧ 2 ΔΕ/ΥΕ», με αριθμό πρωτοκόλλου και ακριβή ημερομηνία και ώρα υποβολής.

Οι 121 θέσεις προσωπικού με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών κατανέμονται ως εξής: 49 θέσεις εντός του νομού Αττικής, 8 θέσεις στο νομό Αιτωλοακαρνανίας, 2 θέσεις στο νομό Άρτας, 7 θέσεις στο νομό Αχαΐας, 2 θέσεις στο νομό Δράμας, 2 θέσεις στο νομό Ευρυτανίας, 6 θέσεις στο νομό Ημαθίας, 2 θέσεις στο νομό Θεσσαλονίκης, 6 θέσεις στο νομό Θεσπρωτίας, 1 θέση στο νομό Ιωαννίνων, 6 θέσεις στο νομό Καβάλας, 6 θέσεις στο νομό Καρδίτσας, 8 θέσεις στο νομό Λάρισας, 2 θέσεις στο νομό Μεσσηνίας, 5 θέσεις στο νομό Ξάνθης, 4 θέσεις στο νομό Ροδόπης, 2 θέσεις στο νομό Σερρών και 3 θέσεις στο νομό Τρικάλων. Σημειώνεται ότι η επί μέρους κατανομή των ατόμων, εντός κάθε νομού, αναγράφεται στην οικεία ανακοίνωση (ΣΟΧ 2/2024) που είναι αναρτημένη στη διαδικτυακή πύλη της ΔΥΠΑ www.dypa.gov.gr .

Κάθε υποψήφιος δικαιούται να υποβάλει μία μόνο αίτηση και για θέσεις μίας μόνο κατηγορίας προσωπικού (ΤΕ ή ΔΕ). Η σώρευση θέσεων διαφορετικών κατηγοριών προσωπικού σε μία ή περισσότερες αιτήσεις συνεπάγεται αυτοδικαίως σε κάθε περίπτωση ακύρωση όλων των αιτήσεων και αποκλεισμό του υποψηφίου από την περαιτέρω διαδικασία.

Επίσης, η ΔΥΠΑ ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους ως προς τα εξής:

• Δεν είναι δυνατή η υποβολή αίτησης μετά την καταληκτική ημερομηνία
• Δεν εξετάζονται αιτήσεις που υποβάλλονται με οποιονδήποτε άλλο τρόπο και όχι μέσω της πλατφόρμας της ΔΥΠΑ
• Το εμπρόθεσμο της αίτησης κρίνεται με βάση την ημερομηνία της ηλεκτρονικής υποβολής της αίτησης στη ΔΥΠΑ.

Οι ιδιόκτητοι ΒΝΣ ΔΥΠΑ λειτουργούν 1 Σεπτεμβρίου-31 Ιουλίου, από τις 06:45 έως τις 16:00 (Δευτέρα-Παρασκευή) και απευθύνονται σε βρέφη-νήπια από 6 μηνών έως 4 ετών. Η φιλοξενία των βρεφών-νηπίων είναι δωρεάν. Εφαρμόζεται ημερήσιο πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης για την αρμονική ψυχοσωματική και εκπαιδευτική ανάπτυξη των παιδιών. Τα κριτήρια επιλογής είναι οικονομικά (με προτεραιότητα στις οικογένειες χαμηλότερου εισοδήματος) και κοινωνικά (πολύτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες, ορφανά, γονείς με αναπηρία κ.λπ.).

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφτούν τη διεύθυνση https://www.dypa.gov.gr/brefonipiaki-paidiki-stathmi-dypa .

Πακέτο αντιμετώπισης της ακρίβειας ύψους σχεδόν 3 δισ. ευρώ πέρασε η κυβέρνηση της Ισπανίας. Το πακέτο περιλαμβάνει την επέκταση του μέτρου του μηδενικού ΦΠΑ για βασικά είδη τροφίμων όπως ψωμί, γάλα, φρούτα και λαχανικά. Επίσης, περιλαμβάνει μείωση της φορολογίας εισοδήματος για εργαζομένους που λαμβάνουν τον κατώτατο μισθό. Η μείωση της φορολογίας εισοδήματος θα κοστίσει στα δημόσια οικονομικά 1,4 δισ. ευρώ και η επέκταση της εφαρμογής του μηδενικού ΦΠΑ θα κοστίσει άλλα 1,36 δισ. ευρώ όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Η Ισπανία θα αρχίσει να επαναφέρει σταδιακά τον ΦΠΑ στα προηγούμενα επίπεδα από τις 30 Σεπτεμβρίου, με αύξησή του στο 2%.

Τον Ιανουάριο του 2023 η Ισπανία άρχισε να εφαρμόζει τον μηδενικό ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής τα οποία μέχρι τότε επιβαρύνονταν με ΦΠΑ 4%. Επίσης, είχε μειωθεί από το 10% στο 5% ο ΦΠΑ σε άλλα τρόφιμα όπως έλαια και ζυμαρικά. Την Παρασκευή η κυβέρνηση του Σάντσεθ ανακοίνωσε από την 1η Ιουλίου και μετά τον μηδενισμό του ΦΠΑ και στο ελαιόλαδο, κάτι που κρίθηκε απαραίτητο μετά τις πολύ μεγάλες αυξήσεις στις τιμές, που προκάλεσαν οι αντίξοες κλιματικές συνθήκες και η μείωση της παραγωγής. «Πρέπει να κάνουμε την πρόταση αυτή στο Κογκρέσο (για διατήρηση του καθεστώτος πιο χαμηλού ΦΠΑ). Παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση αυτή έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οι τιμές των βασικών τροφίμων συνεχίζουν να ανεβαίνουν, επομένως πρέπει να κάνουμε την προσπάθεια αυτή, η οποία είναι σημαντική (και) για τα δημόσια οικονομικά», είχε αναφέρει στα μέσα του μήνα ο πρωθυπουργός της Ισπανίας με την ανακοίνωση της πρότασης για επέκταση του καθεστώτος μειωμένου ΦΠΑ. Το μέτρο της μείωσης του φόρου αυτού ήταν, όταν παρουσιάστηκε, ένα από τα πιο σημαντικά στην προσπάθεια της χώρας για καταπολέμηση της κρίσης των τιμών.

Ο δείκτης τιμών

Σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία της Ισπανίας (ΙΝΕ), ο δείκτης των τιμών των τροφίμων παρουσίαζε αύξηση κατά 4,7% σε ετήσια βάση τον Απρίλιο. Οι τιμές όμως σε ορισμένα είδη τροφίμων είχαν αυξηθεί ακόμη περισσότερο, με πρώτο το ελαιόλαδο, η τιμή του οποίου εμφανίζεται ανεβασμένη κατά 68% σε σύγκριση με πέρυσι. Από τον Ιανουάριο του 2021 οι τιμές του ελαιόλαδου έχουν αυξηθεί πάνω από 200% στην Ισπανία. Μεγάλες αυξήσεις έχουν καταγραφεί ακόμη σε τρόφιμα όπως πατάτες, αρνίσιο και κατσικίσιο κρέας, σοκολάτες, λαχανικά και φρέσκα ψάρια. Τα μη βασικά τρόφιμα επιβαρύνονται σήμερα στην Ισπανία με ΦΠΑ 10%, ενώ ο φόρος αυτός σε αναψυκτικά και αλκοολούχα διαμορφώνεται στο 21%.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

Μεγάλη αβεβαιότητα, έντονη οικονομική ανασφάλεια και αυξημένο φόρτο εργασίας βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι, σύμφωνα με έρευνα της PWC, με αποτέλεσμα να εκτιμούν πως στο άμεσο μέλλον θα αλλάξουν εργοδότη. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι τυχαίο που δίνουν προτεραιότητα στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους και ελπίζουν ότι οι νέες τεχνολογίες όπως η GenAl θα δώσουν ώθηση στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει Ο Director, Head of Workforce Transformation, PwC Ελλάδας Κωνσταντίνος Τάκος, «είναι σαφές πως η τεχνολογία μετασχηματίζει ριζικά όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η εργασία, αλλά και τις απαιτούμενες από πλευράς των εργαζομένων δεξιότητες» . Για να συμπληρώσει βέβαια, πως «και οι επιχειρήσεις με τη σειρά τους αρχίσουν να αναλαμβάνουν προληπτικές δράσεις στα προγράμματα αναβάθμισης δεξιοτήτων, με μεγαλύτερους βαθμούς διαφάνειας και συνδιαμόρφωσης με τους ίδιους τους εργαζομένους».

Αναλυτικά, οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε εγρήγορση, αναζητώντας νέες ευκαιρίες, εμφανίζονται να δίνουν προτεραιότητα στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους για να εξελίξουν την καριέρα τους εν μέσω αυξανόμενου φόρτου εργασίας και έντονης εργασιακής αβεβαιότητας και να υιοθετούν την τεχνητή νοημοσύνη.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα της PwC «Global Workforce Hopes & Fears Survey 2024», στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 56.000 εργαζόμενοι από 50 χώρες και περιοχές, σχεδόν οι μισοί (45%) δηλώνουν ότι ο φόρτος εργασίας τους έχει αυξηθεί σημαντικά τον τελευταίο χρόνο, ενώ σχεδόν τα δύο τρίτα (62%) δηλώνουν ότι ο ρυθμός των αλλαγών στην εργασία έχει αυξηθεί κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.

Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις (28%) δηλώνουν ότι είναι πολύ ή εξαιρετικά πιθανό να αλλάξουν εργοδότη τους επόμενους 12 μήνες -ποσοστό υψηλότερο σε σύγκριση με το 2022- περίοδο κατά την οποία εμφανίστηκε το φαινόμενο της «Μεγάλης παραίτησης» (το αντίστοιχο ποσοστό τότε ήταν 19%). Οι εργαζόμενοι δίνουν προτεραιότητα στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων: Το 46% συμφωνεί πολύ ή αρκετά με τη δήλωση ότι οι εργοδότες τους παρέχουν αρκετές ευκαιρίες για την εκμάθηση νέων δεξιοτήτων.

Πάνω από το 80%των εργαζομένων που χρησιμοποιούν τη νέα τεχνολογία της GenAI καθημερινά αναμένουν ότι θα κάνει τον χρόνο τους στη δουλειά πιο αποδοτικό τους επόμενους 12 μήνες. Οι μισοί (49%) αναμένουν ότι θα οδηγήσει σε υψηλότερους μισθούς.

Η πίεση από το αυξημένο κόστος ζωής μειώνεται ελαφρώς: το ποσοστό των εργαζομένων που δηλώνουν ότι τους περισσεύουν χρήματα κάθε μήνα φτάνει στο 45%, έναντι 38% το 2023. Ωστόσο, το 52% δηλώνει ότι εξακολουθεί να είναι οικονομικά πιεσμένο.

Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι (45%) δηλώνουν ότι ο φόρτος εργασίας τους έχει αυξηθεί τους τελευταίους 12 μήνες. Παράλληλα, σχεδόν τα δύο τρίτα (62%) δηλώνουν ότι έχουν βιώσει περισσότερες αλλαγές στην εργασία τους τον τελευταίο χρόνο σε σύγκριση με τους 12 μήνες που προηγήθηκαν, ενώ τα δύο πέμπτα (40%) αναφέρουν ότι οι καθημερινές αρμοδιότητές τους έχουν αλλάξει σε μεγάλο ή πολύ μεγάλο βαθμό. Μάλιστα, σχεδόν οι μισοί (44%) δεν κατανοούν τον σκοπό των αλλαγών.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»