Blog

Σε τροχοπέδη που υπονομεύει την αναπτυξιακή πορεία της εγχώριας οικονομίας εξελίσσεται το πρόβλημα των συνεχώς αυξανόμενων κενών θέσεων εργασίας, με την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) να εκτιμά πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 260.000 κενές θέσεις εργασίας πανελλαδικά.

Το πρόβλημα εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στις μεγάλες επιχειρήσεις, με πάνω από 25 άτομα προσωπικό, στις νησιωτικές περιφέρειες της χώρας και τη Θεσσαλία, καθώς και στους κλάδους των κατασκευών, της μεταποίησης, των καταλυμάτων και της εστίασης, ενώ υψηλό ποσοστό καταγράφεται και μεταξύ των επιχειρήσεων με εξαγωγικό χαρακτήρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιχείρηση τόσο αυξάνεται το πρόβλημα, καθώς, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά από την έρευνα της ΚΕΕΕ, σε επιχειρήσεις με προσωπικό από 51 άτομα και άνω υπάρχουν κατά μέσον όρο εννέα κενές θέσεις εργασίας. Δύο είναι οι κύριοι λόγοι μεγέθυνσης του προβλήματος: η άρνηση των ανέργων να αναλάβουν τις συγκεκριμένες ειδικότητες, προφανώς σε συνδυασμό με τις συνθήκες εργασίας και το ύψος των αμοιβών και των προσφερόμενων παροχών, καθώς και η αναντιστοιχία δεξιοτήτων που διαθέτει το εργατικό δυναμικό σε σχέση με τα προσόντα που ζητούνται από τις επιχειρήσεις.

Αναλυτικά, πανελλαδική έρευνα που διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 5.076 επιχειρήσεων από το Ινστιτούτο Ερευνών της ΚΕΕΕ σε συνεργασία με την εταιρεία Palmos Analysis, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2024, δείχνει ότι το 37%των επιχειρήσεων έχει κενές θέσεις εργασίας, ένα ποσοστό που αυξάνεται αλματωδώς, αγγίζοντας το 60% όταν πρόκειται για εταιρείες με περισσότερους από 25 εργαζομένους.

Ακριβέστερα, τα μεγαλύτερα προβλήματα με κενές θέσεις εργασίας αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις κατασκευές (55%). Ακολουθεί η μεταποίηση (50%) ενώ πολύ ψηλά (48%) κινείται και η εστίαση και τα καταλύματα. Αντιθέτως, τα μικρότερα προβλήματα φαίνεται να αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες (16%), με τους κλάδους της εκπαίδευσης (23%) και της υγείας και κοινωνικής μέριμνας (32%) να βρίσκονται κάπου στη μέση. Έντονο βέβαια προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι σχεδόν οι μισές από τις επιχειρήσεις με εξαγωγική δραστηριότητα (48%) δηλώνουν ότι έχουν επίσης κενές θέσεις εργασίας. Σε ποσοστό 28% οι επιχειρήσεις αναζητούν προσωπικό για να καλύψουν κενές θέσεις στις ειδικότητες παροχής υπηρεσιών και πωλητών. Ακολουθούν, με ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό της τάξης του 27%, οι ανειδίκευτοι εργάτες, οι χειρώνακτες και οι μικροεπαγγελματίες, ενώ στο 23% βρίσκονται οι ειδικευμένοι τεχνίτες και όσοι ασκούν συναφή επαγγέλματα. Η πεντάδα συμπληρώνεται με τους επαγγελματίες (επιστημονικές ειδικότητες – 17%) και υπαλλήλους γραφείου (16%).

Σε επίπεδο περιφέρειας, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας εντοπίζεται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο Νότιο Αιγαίο (47%) και ακολουθούν οι Περιφέρειες της Κρήτης, του Βορείου Αιγαίου (46%) και η Θεσσαλία (43%). Στον αντίποδα, μικρότερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας φαίνεται ότι καταγράφεται σε επιχειρήσεις της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (27%), ενώ έπονται η Πελοπόννησος (28%), η Ήπειρος (30%) και η Κεντρική Μακεδονία (31%).

Στην Αττική, όπου δραστηριοποιείται και η πλειονότητα των επιχειρήσεων πανελλαδικά, το 39% εξ αυτών δήλωσε ότι έχει κενές θέσεις εργασίας, δηλαδή δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον γενικό μέσο όρο.

Σε επίπεδο κύκλου εργασιών, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας (56%) αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που εμφανίζουν τζίρο από 5 έως 10 εκατ. ευρώ. Βέβαια, και οι επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών άνω των 10 εκατ. ευρώ βρίσκονται σε δυσμενή θέση (54%), ενώ ανάλογο πρόβλημα φαίνεται ότι καλούνται να διαχειριστούν και οι μικρότερες εταιρείες με τζίρο 500.000-1.000.000 ευρώ (52%), αλλά και 1.000.000-5.000.000 ευρώ (50%). Αντίθετα, αισθητά κάτω από τον γενικό μέσο όρο βρίσκονται οι πιο μικρές επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο των 100.000 ευρώ (25%).

Ανά μέγεθος επιχειρήσεων το πρόβλημα φαντάζει μεγαλύτερο σε όσες έχουν 51 εργαζομένους και άνω, καθώς σ’ αυτές, κατά μέσο όρο, οι κενές θέσεις φθάνουν τις εννέα. Σε ανάλογα δυσμενή θέση βρίσκονται και οι επιχειρήσεις με 26-50 εργαζομένους με έξι κενές θέσεις κατά μέσον όρο. Καθώς βέβαια όσο μικρότερο είναι το μέγεθος των επιχειρήσεων τόσο καλύτερη εμφανίζεται η κατάσταση σε πανελλαδικό επίπεδο, προκύπτουν -σύμφωνα πάντα με όσα απάντησαν οι ίδιοι οι επιχειρηματίες που συμμετείχαν στην έρευνα και δήλωσαν πως έχουν πρόβλημα- δύο κενές θέσεις ανά εταιρεία.

Στην ερώτηση, τέλος, γιατί δεν μπορούν να καλυφθούν οι θέσεις αυτές, οι επιχειρηματίες απαντούν αφενός γιατί υπάρχει έλλειψη ατόμων που ενδιαφέρονται να κάνουν αυτό το είδος εργασίας (45%) και αφετέρου γιατί υπάρχει έλλειψη ατόμων με τα απαιτούμενα προσόντα – δεξιότητες, εμπειρία (36%). Αναφορικά με τις βασικότερες δεξιότητες και ικανότητες τις οποίες πρέπει να διαθέτουν οι εργαζόμενοι, οι απαντήσεις των επιχειρήσεων στην έρευνα αναδεικνύουν ως κορυφαία επιλογή τη γνώση – χρήση αγγλικών (39%) και ακολουθούν οι βασικές ψηφιακές δεξιότητες – διαδικτυακή συνεργασία – τηλεργασία (33%), οι επικοινωνιακές – κοινωνικές δεξιότητες (30%), η ικανότητα συνεργασίας σε ομάδα (24%) και η οργανωτικότητα (20%).

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Στην ΕΕ η ανισότητα αυξάνεται και η μεσαία τάξη συρρικνώνεται, σύμφωνα με μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε το Ευρωπαϊκο Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας, αναλύοντας στοιχεία σε βάθος 15 ετών. Η έρευνα παρέχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των εισοδηματικών ανισοτήτων εντός και μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ από το 2006 έως το 2021, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα αλληλένδετων δεικτών, που αποτυπώνουν την εισοδηματική ανισότητα, τη μεσαία τάξη, τον βαθμό εισοδηματικής πόλωσης και τον ρόλο των δημόσιων πολιτικών σε αυτές τις τάσεις. Παράλληλα, εξετάζει την επίδραση της πανδημίας COVID-19 στην εισοδηματική ανισότητα και παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των πρώτων σταδίων της κρίσης στο κόστος ζωής, χρησιμοποιώντας στοιχεία του 2022 σχετικά με τις υλικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά λόγω και της ακρίβειας.

Εισοδηματική ανισότητα Υπάρχουν σημαντικές εισοδηματικές διαφορές μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Στο διάγραμμα 6 παρουσιάζεται το ετήσιο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών που ανέφεραν οι συμμετέχοντες στην έρευνα σε όλες τις χώρες της ΕΕ το 2021. Αποκαλύπτει έντονες διαφορές, με το μέσο εισόδημα να κυμαίνεται από άνω των 50.000 ευρώ στο Λουξεμβούργο έως μόλις άνω των 6.000 ευρώ στη Ρουμανία. Στην κατηγορία των κρατών με χαμηλό εισόδημα ανήκει και η Ελλάδα (με μέσο εισόδημα λίγο πάνω από 10.000 ευρώ), την οποία ακολουθούν μόνο οι: Πολωνία, Κροατία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Θα μπορούσε η σύγκλιση μεταξύ των χωρών της ΕΕ να ήταν ακόμη μεγαλύτερη, εάν η μικρή ομάδα χωρών που χαρακτηρίζονταν από μεσαία επίπεδα εισοδήματος το 2006 είχε καταφέρει να συγκλίνει σημαντικά προς υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος, όπως έκαναν οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Μεταξύ αυτών των χωρών, οι οποίες μπορούν γενικά να χαρακτηριστούν ως μεσογειακές, η μόνη που κατάφερε να μειώσει σημαντικά το χάσμα με τις χώρες που χαρακτηρίζονται από υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος (και επομένως να συγκλίνει) είναι η Μάλτα.

Συγκλίνουν σημαντικά Η Ισπανία και η Σλοβενία δεν κατάφεραν να συγκλίνουν σημαντικά, επειδή η αύξηση του εισοδήματός τους ήταν μάλλον μέτρια, ενώ τα επίπεδα πραγματικού εισοδήματος μειώθηκαν ακόμη και στην Πορτογαλία, αλλά κυρίως στην Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά, το θετικό είναι πως η όποια διόρθωση των εισοδηματικών επιπέδων ήταν γενικά ισχυρότερη μεταξύ πολλών χωρών μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος.Ήταν πολύ σημαντική σε επτά μεσογειακές χώρες – Ελλάδα και Ισπανία και, σε μικρότερο βαθμό, Ιταλία και Πορτογαλία – γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί οι χώρες αυτές γενικά δεν κατάφεραν να συγκλίνουν προς υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος κατά την περίοδο αυτή. Στα περισσότερα κράτη μέλη, η μεσαία τάξη έχει συρρικνωθεί. Για παράδειγμα, η μεσαία τάξη διευρύνθηκε σημαντικά στη Ρουμανία (κατά σχεδόν 8 ποσοστιαίες μονάδες), αντίθετα, συρρικνώθηκε σημαντικά στη Σουηδία (κατά σχεδόν 7 ποσοστιαίες μονάδες μονάδες), ενώ στην Ελλάδα παρέμεινε σχεδόν σταθερή.

Προκαλούν ανησυχία Η εισοδηματική ανισότητα σε ολόκληρη την ΕΕ μειώθηκε σημαντικά μεταξύ 2006 και 2021. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην έντονη σύγκλιση των εισοδημάτων μεταξύ των κρατών μελών, ενώ η μέση εισοδηματική ανισότητα παρέμεινε σε γενικές γραμμές παρόμοια. Η σύγκλιση αυτή εξηγείται από την αξιοσημείωτη αύξηση του εισοδήματος στα κράτη μέλη που εντάχθηκαν στην ΕΕ με τη διεύρυνση του 2004 και την υποτονική πρόοδο (ή ακόμη και τη μείωση) σε πολλά από τα κράτη μέλη πριν από το 2004. Σε αντίθεση με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τα επίπεδα εισοδήματος στις μεσογειακές χώρες δεν κατάφεραν γενικά να συγκλίνουν με τα κράτη μέλη με υψηλότερο εισόδημα. Η σταθερότητα της μέσης εισοδηματικής ανισότητας μεταξύ των χωρών κρύβει αποκλίνουσες τάσεις. Η εισοδηματική ανισότητα αυξήθηκε στα μισά περίπου κράτη μέλη, ιδίως σε αρκετές σκανδιναβικές και ηπειρωτικές χώρες, ενώ μειώθηκε σε λίγο πάνω από τα μισά, κυρίως σε αρκετές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου (μεταξύ των οποίων η Ρουμανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα, η Πολωνία και η Κροατία, οι οποίες εμφάνιζαν πολύ πιο μεγάλες ανισότητες αρχικά).

Μισθολογικές ανισότητες Ένας από τους παράγοντες που οδηγούν στην εισοδηματική ανισότητα είναι η διεύρυνση των μισθολογικών ανισοτήτων (η οποία έχει σημειωθεί περίπου στα μισά κράτη μέλη), ενώ ένας άλλος είναι ο αποδυναμωμένος αναδιανεμητικός ρόλος της οικογένειας στις περισσότερες χώρες. Το κράτος πρόνοιας διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην άμβλυνση των επιπτώσεων της εισοδηματικής ανισότητας στην αγορά, μειώνοντάς την κατά μέσο όρο κατά 42% περίπου στα κράτη μέλη, αφού ληφθούν υπόψη οι κοινωνικές παροχές και οι φόροι. Μια μεγάλη μεσαία τάξη είναι χαρακτηριστικό των ευρωπαϊκών χωρών και αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του πληθυσμού σε όλα τα κράτη μέλη, κάτι που αντανακλά σε κοινωνίες χωρίς αποκλεισμούς. Το μέγεθος της μεσαίας τάξης μειώθηκε σχεδόν στα δύο τρίτα των κρατών μελών, ωστόσο, η ανάλυση δεν δείχνει μια γενικευμένη σημαντική συρρίκνωση της μεσαίας τάξης. Να σημειωθεί ότι έχει γίνει όλο και πιο δύσκολο για τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, τους νέους και τους άνεργους να εισέλθουν στη μεσαία τάξη.

Όριο της φτώχειας Το ποσοστό των ατόμων που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας (60%του διάμεσου εισοδήματος) αυξήθηκε στα δύο τρίτα των κρατών μελών μεταξύ 2006 και 2021, γεγονός που συνάδει με τη μείωση του μεγέθους της μεσαίας τάξης, αντανακλώντας μια μετακίνηση από τη μεσαία τάξη προς την τάξη των χαμηλών εισοδημάτων σε πολλές χώρες. Η καλύτερη ένδειξη του πρώιμου αντίκτυπου της κρίσης του κόστους ζωής το 2022 είναι το υψηλότερο ποσοστό των νοικοκυριών που δεν μπορούν να δια τηρήσουν τα σπίτια τους επαρκώς ζεστά, δεδομένου ότι τα επίπεδα των τιμών της ενέργειας αυξήθηκαν πολύ πάνω από τον μέσο πληθωρισμό το 2022 . Τα πιο επισφαλή νοικοκυριά επλήγησαν περισσότερο, ιδίως τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, οι νέοι, οι γυναίκες και όσοι ζουν σε νοικοκυριά με ένα ενήλκα (ιδίως με παιδιά).

Κράτος πρόνοιας Ένα από τα κύρια εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους οι υπεύθυνοι χάραξης της πολιτικής για τη μείωση της εισοδηματικής ανισότητας είναι ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας. Ως εκ τούτου, η πολιτική για την αντιμετώπιση της εισοδηματικής ανισότητας  πρέπει να επικεντρωθεί στην ενίσχυση του αναδιανεμητικού ρόλου των συστημάτων κοινωνικής προστασίας, ιδίως στα κράτη μέλη όπου η αποδυνάμωση του ρόλου αυτού συνέβαλε στην αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας, υπογραμμίζεται στην έρευνα.Ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Στην περίπτωση της πανδημίας COVID-19, η μαζική αύξηση των κονδυλίων που διατέθηκαν για κοινωνικές παροχές το 2021 κυρίως μέσω επιδομάτων ανεργίας για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων διατήρησης θέσεων εργασίας, απέτρεψε έναν πιο αρνητικό αντίκτυπο στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να έχουν επίγνωση της ανάγκης προσέγγισης των πλέον μειονεκτουσών ομάδων κατά τον σχεδιασμό πολιτικών κοινωνικών παροχών, δεδομένου ότι πολλοί από τους εργαζόμενους με το χαμηλότερο εισόδημα δεν έχουν πρόσβαση στις παροχές που χρειάζονται.

Φορολογία στον πλούτο Επιπλέον, οι περισσότερες χώρες πρέπει να επανασχεδιάσουν τα συστήματα παροχών, ώστε να γίνουν πιο προοδευτικά. Η αναδιανομή του εισοδήματος σε μεγαλύτερη κλίμακα θα βελτίωνε την ικανότητα του κράτους πρόνοιας να αμβλύνει τις εισοδηματικές ανισότητες της αγοράς. Οι φόροι επί του πλούτου, οι οποίοι είναι αμελητέοι στις περισσότερες χώρες, θα παρείχαν περισσότερα μέσα για μια τέτοια αναδιανομή. Η κατάσταση των ατόμων που βρίσκονται χαμηλά στην κατανομή του εισοδήματος τα τελευταία χρόνια θα πρέπει να προβληματίσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην ΕΕ και ξεχωριστά στα κράτη μέλη της. Εκτός από την αύξηση του ποσοστού των ατόμων που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας το 2021 στα μισά κράτη μέλη, τα στοιχεία για το 2022 που δεν αφορούν στο εισόδημα και καλύπτουν τα πρώτα στάδια της κρίσης κόστους ζωής αντικατοπτρίζουν τις αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά. Οι δυσκολίες αυτές θα μπορούσαν να αμβλυνθούν με στοχευμένες πολιτικές, που θα αντιμετώπιζαν τον άνισο αντίκτυπο της ραγδαίας αύξησης των τιμών στα νοικοκυριά –ένα πρόβλημα που στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα έντονο εδώ και καιρό.

Πηγή:’KONTRA NEWS”

H παταγώδης αποτυχία, την οποία παραδέχθηκε το υπουργείο Εργασίας, με την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας φέρνει, σύμφωνα με πληροφορίες, συγκεκριμένες αλλαγές στο Πληροφοριακό Σύστημα Εργάνη, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται και η απομάκρυνση της γ.γ. του υπουργείου Άννας Στρατινάκη, που χρεώνεται μια σειρά από αστοχίες τόσο όσον αφορά την προετοιμασία όσο και την εκτέλεση της εφαρμογής της εξαήμερης εργασίας στις επιχειρήσεις. Τις τελευταίες ημέρες διακινείται ότι το υπουργείο Εργασίας θα προχωρήσει σε παραμε-τροποίηση του συστήματος Εργάνη ΙΙ ώστε να μην δέχεται άλλες επιχειρήσεις, εκτός από εκείνες συνεχούς λειτουργίας, όπως είναι οι βιομηχανίες, ενώ αν ενταχθεί παρανόμως μια επιχείρηση, θα της επιβάλλεται πρόστιμο.

Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι το υπουργείο Εργασίας την περασμένη εβδομάδα, όταν και δημοσιοποίησε τα ευρήματα του συστήματος Εργάνη για την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας, όπου και αποδείχθηκε ότι πάνω από 8 στις 10 επιχειρήσεις κατέθεσαν παρανόμως σχετική δήλωση, ισχυρίστηκε και μάλιστα σε πανηγυρικούς τόνους ότι το σύστημα απορρίπτει «αιτήσεις επιχειρήσεων». H παταγώδης αποτυχία, την οποία παραδέχθηκε το υπουργείο Εργασίας, με την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας φέρνει, σύμφωνα με πληροφορίες, συγκεκριμένες αλλαγές στο Πληροφοριακό Σύστημα Εργάνη, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται και η απομάκρυνση της γ.γ. του υπουργείου Άννας Στρατινάκη, που χρεώνεται μια σειρά από αστοχίες τόσο όσον αφορά την προετοιμασία όσο και την εκτέλεση της εφαρμογής της εξαήμερης εργασίας στις επιχειρήσεις.

Τις τελευταίες ημέρες διακινείται ότι το υπουργείο Εργασίας θα προχωρήσει σε παραμετροποίηση του συστήματος Εργάνη ΙΙ ώστε να μην δέχεται άλλες επιχειρήσεις, εκτός από εκείνες συνεχούς λειτουργίας, όπως είναι οι βιομηχανίες, ενώ αν ενταχθεί παρανόμως μια επιχείρηση, θα της επιβάλλεται πρόστιμο. Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι το υπουργείο Εργασίας την περασμένη εβδομάδα, όταν και δημοσιοποίησε τα ευρήματα του συστήματος Εργάνη για την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας, όπου και αποδείχθηκε ότι πάνω από 8 στις 10 επιχειρήσεις κατέθεσαν παρανόμως σχετική δήλωση, ισχυρίστηκε και μάλιστα σε πανηγυρικούς τόνους ότι το σύστημα απορρίπτει «αιτήσεις επιχειρήσεων» ο ίδιος ο νόμος που αφορά τη λειτουργία του Εργοδοτών». Στην ηλεκτρονική πλατφόρμα οι εργοδότες καταθέτουν «δήλωση» για τον αριθμό του προσωπικού και τις ώρες εργασίας. «Το Εργάνη δεν εγκρίνει και δεν απορρίπτει αιτήσεις, δέχεται δηλώσεις. Αρμόδια για να κρίνει αν μια επιχείρηση λειτουργεί σύννομα είναι η Επιθεώρηση Εργασίας» σημειώνει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής στέλεχος του υπουργείου με πολυετή θητεία.

Επομένως ο ισχυρισμός του υπουργείου περί απόρριψης αιτήσεων δεν ευσταθεί, ενώ, αντιθέτως, επιβεβαιώνεται ότι 8 στις 10 επιχειρήσεις δεν είναι συνεχούς λειτουργίας ή εναλλασσόμενων βαρδιών όπως προβλέπει ο νόμος Γεωργιάδη.

Το επίσης παράδοξο όσον αφορά τη συλλογή των στοιχείων είναι ότι οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις καταθέτουν τις αλλαγές στο πληροφοριακό σύστημα στο τέλος του μήνα (ενώ μέχρι το 2023 είχαν την υποχρέωση να προδηλώνουν) και τα στοιχεία του υπουργείου αφορούν το πρώτο δεκαπενθήμερο εφαρμογής του μέτρου.

Άλλο Εργάνη άλλο Εργατικό Δίκαιο. Με άλλα λόγια το υπουργείο Εργασίας, μετά τις δικαιολογίες ότι « μόλις το 0,076% των επιχειρήσεων και των παραρτημάτωντους στην Ελλάδα έκανε χρήση της διάταξης για την 6ήμερη εργασία», σε μια προσπάθεια να πείσει ότι «δεν τρέχει και τίποτα», αφού προηγουμένως εμφάνισε ως «έκτακτη βάρδια» το εξαήμερο, αντιστρέφοντας προκλητικά την πραγματικότητα, τώρα επιχειρεί να φορτώσει την αποτυχία στο σύστημα Εργάνη. Βεβαίως, το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής δεν αποτελεί πανάκεια ούτε μπορεί να αντικαταστήσει σημαντικές προβλέψεις της εργατικής νομοθεσίας, ειδικότερα όσον αφορά την απασχόληση των εργαζομένων και τον χρόνο εργασίας τους , “Το Εργάνη δεν μπορεί να είναι ασύμβατο με το Εργατικό Δίκαιο ούτε να δημιουργείται ένα νέο Εργατικό Δίκαιο” σημειώνει στην  ΑΥΓΗ της Κυριακής ο δικηγόρος-εργατολόγος Γιάννης Καρούζος.

Όπως ακόμα σημειώνει, «η γραφειοκρατία που δημιουργεί πολλές φορές αναστέλλει τη χρηστικότητά του και τρομάζει, θα σημείωνα, εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Ίσως η μοναδικότητά του στην Ευρώπη να απαιτεί περαιτέρω βελτιοποίηση».

Μόλις 70.000 δούλεψαν νόμιμα εξαήμερο. Να σημειώσουμε, επίσης, ότι βάσει των στοιχείων που παρουσίασε το υπουργείο Εργασίας τουλάχιστον 291.000 επιχειρήσεις πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου προκειμένου να λειτουργήσουν και έκτη ημέρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, οι εργαζόμενοι που κλήθηκαν να εργαστούν «νόμιμα» φτάνουν περίπου τις 70.000. Ωστόσο, ίσως να ξεπερνούν τις εκατοντάδες χιλιάδες οι εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν να εργαστούν, παρά το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις όπου απασχολούνται δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Τα συνδικάτα επιβεβαιώνουν την καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας και την πλήρη εργοδοτική αυθαιρεσία στον χρόνο απασχόλησης, καθώς η εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας αφήνει περιθώρια σε εργοδότες που δεν ανήκουν στη βιομηχανία (ούτε είναι συνεχούς λειτουργίας ή δεν έχουν κυλιόμενες βάρδιες) να ενταχθούν στο καθεστώς της εξαήμερης απασχόλησης.  Και όπως αποδείχθηκε στην πράξη, αλυσίδες φούρνων και ζαχαροπλαστείων, αλυσίδα επιχειρήσεων με καλλυντικά, εμπορικά καταστήματα άλλαξαν τους ΚΑΔ, καταθέτοντας αιτήσεις για λειτουργία έκτης ημέρας εργασίας.

Δεν υπάρχει εξαήμερο στην Ευρώπη ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΛΗΓΜΑ, πάντως, για την κυβέρνηση ήταν ο χλευασμός των διεθνών ΜΜΕ για την εφαρμογή του μέτρου. Τη στιγμή που σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχει εφαρμοστεί, έστω και πιλοτικά, η τετραήμερη εργασία χωρίς να μειώνεται ο μισθός του εργαζόμενου, στην Ελλάδα τέθηκε σε εφαρμογή ο εργασιακός νόμος Γεωργιάδη, που ψηφίστηκε πέρυσι το φθινόπωρο, «πακέτο» με την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας στη βιομηχανία. Στην Ευρώπη δεν εφαρμόζεται πουθενά έκτη ημέρα εργασίας. Στις επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας υπάρχουν επιπλέον βάρδιες που καλύπτονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, όπως στην Ιταλία και στην Πορτογαλία, που αναμένεται το επόμενο διάστημα να νομοθετήσουν την τετραήμερη εργασία.

Πηγή:”ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ”

Eπί χρόνια ο Aμερικανός σεφ, Άντονι Μπουρντέν, στις τηλεοπτικές εκπομπές του με ταξίδια ανά την υφήλιο, τόνιζε ότι το πνεύμα όσων ταξιδεύουν πρέπει να είναι του ταξιδιώτη και όχι του τουρίστα, του ανθρώπου που σέβεται και εκτιμά την κουλτούρα του τόπου που επισκέπτεται. Πώς θα σχολίαζε, άραγε, σήμερα ο πολυταξιδεμένος Μπουρντέν (ο οποίος πέθανε το 2018) τις πόλεις που βυθίζονται υπό το βάρος του υπερβολικού αριθμού τουριστών; Το 2023 ο αριθμός των τουριστών παγκοσμίως ανήλθε σε 1,5 δισεκατομμύρια. Είναι πλέον πολλές οι πόλεις που λαμβάνουν σειρά μέτρων για τον έλεγχο του προσοδοφόρου υπερτουρισμού.

Πόσο έχουν αποδώσει όμως αυτά τα μέτρα; Το παράδειγμα της Βαρκελώνης

Πρόσφατα ο Δήμος Βαρκελώνης, πόλης 1,7 εκατ. κατοίκων η οποία δέχεται κατά μέσο όρο 12 εκατ. επισκέπτες τον χρόνο, δεσμεύτηκε ότι μέχρι το 2028 θα έχει δοθεί τέλος στις άδειες για 10.000 βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων (Airbnb) προκειμένου να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα στέγης. Η πρωτοβουλία προστίθεται στην απόφαση του δήμου για άμεσες επενδύσεις ύψους 44,2 εκατ. ευρώ για την πρόσληψη δημοτικών αστυνομικών, την ενίσχυση των υπηρεσιών καθαριότητας και των υπηρεσιών ασφάλειας, τον έλεγχο των υπαίθριων πωλητών και την επαναχάραξη των τουριστικών διαδρομών. «Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Δήμος της Βαρκελώνης είναι προσχηματικά και μη αποτελεσματικά» δήλωσε στο «Βήμα» ο Ντανιέλ Πάρδο Ριβακόμπα, ο οποίος εκπροσωπεί την Assemblea de Barris pel Decreixement Turístic (ABDT – Συνέλευση των Συνοικιών για την Τουριστική Αποανάπτυξη), μια οργάνωση-ομπρέλα όπου συμμετέχουν πολλές οργανώσεις κατοίκων που αντιτάσσονται στην «τουριστικοποίηση». «Μέχρι τις αρχές της φετινής άνοιξης, ο Δήμος της Βαρκελώνης είχε συστήσει να περιορίσουμε την κατανάλωση νερού γιατί είχαμε διανύσει παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας και τα υδάτινα αποθέματα της πόλης είχαν μειωθεί στο 16%. Η σύσταση του δήμου αφορούσε τους πολίτες και όλους τους επαγγελματίες πλην των επιχειρήσεων του τουρισμού – διότι οι πισίνες των ξενοδοχείων έπρεπε να παραμείνουν γεμάτες με νερό. Μετά τις έντονες βροχές της άνοιξης και των αρχών του καλοκαιρού, τα υδάτινα αποθέματα ανήλθαν στο 41%. Έτσι «λύθηκε» προσωρινά το πρόβλημα».

Το πρόβλημα της κατοικίας

H ABDT συμμετείχε στις πορείες διαμαρτυρίας της 6ης Ιουλίου στη Βαρκελώνη κατά του ανεξέλεγκτου τουρισμού, στη διάρκεια των οποίων ορισμένοι διαδηλωτές έβρεξαν με νεροπίστολα ανυποψίαστους τουρίστες. Στο τέλος της διαμαρτυρίας, η ΑBDT παρουσίασε ένα μανιφέστο 13 θέσεων με το οποίο ζητεί, μεταξύ άλλων, τον περιορισμό του αριθμού των τουριστικών καταλυμάτων στην πόλη, την είσοδο λιγότερων κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι της Βαρκελώνης και τον τερματισμό της τουριστικής εκστρατείας, η οποία χρηματοδοτείται με χρήματα των καταλανών φορολογουμένων. Σύμφωνα με τον Ριβακόμπα, «το μόνο μέτρο που λειτούργησε ήταν αυτό που ετέθη σε ισχύ από την προηγούμενη δημοτική αρχή (σ.σ.: της αριστερής δημάρχου και πρώην ακτιβίστριας Αντα Κολάου) το 2017, όταν απαγορεύτηκε η δημιουργία τουριστικών καταλυμάτων σε συγκεκριμένες ζώνες στο κέντρο της πόλης, ενώ στις υπόλοιπες περιοχές ετέθησαν κανόνες για τη λειτουργία της τουριστικής δραστηριότητας. Το μέτρο αυτό ήταν ένα σημαντικό φρένο στον υπερτουρισμό. Τα πρόσφατα όμως μέτρα που ανακοίνωσε η σημερινή δημοτική αρχή (σ.σ.: του σοσιαλιστή δημάρχου Ζάουμε Κολμπόνι) είναι μόνο υποσχέσεις, όπως η υποτιθέμενη απαγόρευση της εισόδου των κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι. Ανακοίνωσαν με φανφάρες την κατάργηση των βραχυπρόθεσμων μισθώσεων εντός των επόμενων πέντε ετών. Όμως δεν αναφέρθηκαν στην κατάργηση των μισθώσεων με τη σεζόν: όσοι νοικιάζουν τα ακίνητά τους με καθεστώς βραχυχρόνιας μίσθωσης θα αλλάξουν απλώς καθεστώς και θα τα νοικιάζουν με τη σεζόν. Επιπροσθέτως, ενώ ο δήμος ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ταυτόχρονα εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας 5.000 νέων ξενοδοχείων στην πόλη και 15.000 στην ευρύτερη περιοχή της Βαρκελώνης».

Ενοίκια στα ύψη

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τον τουρισμό, το 2023 ήταν έτος ρεκόρ για τον τουρισμό στην Ισπανία, που έγινε η δεύτερη χώρα στον κόσμο, μετά τη Γαλλία, που δέχτηκε τους περισσότερους τουρίστες, συνολικά 85 εκατατομμύρια. Ο τουρισμός συνεισφέρει το 12,8% του ισπανικού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Οι τουρίστες ωστόσο ενοχοποιούνται για την αύξηση των τιμών των ενοικίων, για την ανυπαρξία κατοικιών προς μίσθωση από τους μόνιμους κατοίκους, για την αλλοίωση του χαρακτήρα της πόλης και για τη μετατροπή της Βαρκελώνης σε θεματικό πάρκο. Τα τελευταία δέκα χρόνια οι τιμές των ενοικίων στη Βαρκελώνη έχουν αυξηθεί κατά 68% και οι τιμές για την αγορά νέας κατοικίας κατά 40%, ενώ εκτιμάται ότι 6.000 διαμερίσματα ενοικιάζονται παράνομα. Σύμφωνα με τον Σ. Τ. Τσανγκ, καθηγητή Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, ειδικού στον τουρισμό των πόλεων και συγγραφέα μελετών για το φαινόμενο του υπερτουρισμού και του εξευγενισμού των πόλεων (gentrification), «η Βαρκελώνη και η Βενετία ήταν οι πρώτες πόλεις στην Ευρώπη όπου οι κάτοικοι άρχισαν να καταφέρονται έντονα κατά του υπερτουρισμού, δυο-τρία χρόνια πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού το 2020». Αυτό συνέβη, όπως τόνισε στο «Βήμα», «γιατί οι πόλεις αυτές δέχονται τα κύματα των τουριστών κυρίως τους θερινούς μήνες. Είναι γνωστό ότι η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία συγκαταλέγονται στους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Όταν τα πλήθη τουριστών στη Βαρκελώνη και στη Βενετία χρησιμοποιούν τις υποδομές των πόλεων (από τα δίκτυα μεταφοράς ως τα σουπερμάρκετ) που χρησιμοποιούν και οι κάτοικοι, τότε η ισορροπία των πόλεων διαταράσσεται».

Οι προσπάθειες της Βενετίας

Από τον περασμένο Απρίλιο η Βενετία, όπου κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου η αναλογία μεταξύ τουριστών και κατοίκων είναι τρεις προς έναν, καθιέρωσε δοκιμαστικά εισιτήριο 5 ευρώ για την είσοδο στην πόλη. Μετά την πανδημία, οι τουρίστες που επισκέφθηκαν τη Βενετία άφησαν στην πόλη 2,7 δισ. ευρώ και 70.000 τόνους σκουπιδιών. Η δημοτική αρχή εξετάζει ένα ακόμη μέτρο που θα εφαρμοστεί από τον Αύγουστο, σύμφωνα με το οποίο τα γκρουπ των τουριστών δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τα 25 άτομα. Υπενθυμίζεται ότι το 2021 ο δήμος απαγόρευσε στα μεγάλα κρουαζιερόπλοια να εισέρχονται στη «laguna», τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, και να δένουν κοντά στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Το «Βήμα» επικοινώνησε με τον Σιμόνε Βεντουρίνι, σύμβουλο του Δήμου της Βενετίας, αρμόδιου για τον τουρισμό, ο οποίος δήλωσε ότι ο δήμος αναμένει το τέλος του καλοκαιριού για να αξιολογήσει πόσο αποτελεσματικά είναι τα μέτρα που ελήφθησαν για την προστασία της πόλης από τον υπερτουρισμό. Ο καθηγητής Σ. Τ. Τσανγκ επισημαίνει ότι υπάρχουν αναλογίες στα φαινόμενα του υπερτουρισμού στις πόλεις της Ευρώπης και της Ασίας. «Ο υπερτουρισμός παρατηρείται στην «εξωτική καρδιά των πόλεων», είτε πρόκειται για την πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία είτε για το ιστορικό κέντρο του Κιότο στην Ιαπωνία. Η διαφορά μεταξύ των δύο ηπείρων έγκειται στο ότι ο υπερτουρισμός στην Ασία πλήττει κυρίως τις παραθαλάσσιες περιοχές (το Μπαλί στην Ινδονησία, τη νήσο Μπορακάι στις Φιλιππίνες) ενώ στην Ευρώπη πλήττονται κυρίως οι πόλεις».

Οι ευθύνες κυβερνήσεων και τοπικών αρχών

Στο νέο βιβλίο της με τίτλο «The new tourist: Waking up to the power and perils of travel» («Ο νέος τουρίστας: Συνειδητοποιώντας την ισχύ και τους κινδύνους των ταξιδιών»), η Aμερικανίδα δημοσιογράφος Πέιτζ Μακ Κλάναχαν, η οποία ζει στη Γαλλία, γράφει ότι κάθε τουρίστας φέρει ευθύνη για τα μέρη που επισκέπτεται. Στο πλαίσιο αυτής της ευθύνης και του σεβασμού των τόπων που επισκέπτεται, εγγράφεται και ο τρόπος που ο τουρίστας αποτυπώνει τις εμπειρίες του στα social media. Ο τουρίστας, γράφει η Μακ Κλάναχαν, φέρει ευθύνη για το πόσο πραγματικές είναι οι εικόνες που μεταφέρει μέσω των κοινωνικών δικτύων. H συγγραφέας ωστόσο υποστηρίζει ότι δεν φταίνε αποκλειστικώς οι τουρίστες για τη μετάλλαξη των πόλεων. Ευθύνη και μάλιστα μεγάλη έχουν και οι τοπικές αρχές και οι κυβερνήσεις. Το παράδειγμα της Βαρκελώνης είναι χαρακτηριστικό. Μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 η Βαρκελώνη ήταν ένα άχαρο βιομηχανικό λιμάνι της Ισπανίας, μια μισοκοιμισμένη πόλη. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες την άλλαξαν για πάντα. Ο Ντανιέλ Ριβακόμπα της οργάνωσης ABDT επιβεβαιώνει στο «Βήμα» ότι «πράγματι το 1992 ήταν το έτος μηδέν για την έξαρση του τουρισμού στη Βαρκελώνη». Με αφορμή τους Ολυμπιακούς, η τοπική κυβέρνηση της Καταλωνίας επένδυσε πολύ στον τουρισμό, έκανε τα πάντα ώστε να μην εξαφανιστεί η πόλη από τον χάρτη μετά τη λήξη των Αγώνων, έπραξε όμως ελάχιστα για να ρυθμίσει την τουριστική βιομηχανία και να προστατεύσει τους κατοίκους της από τις αρνητικές συνέπειες του υπερτουρισμού. Ανάλογη στρατηγική, γράφει η Μακ Κλάναχαν, εφάρμοσε και το Άμστερνταμ μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Οι αρχές της πόλης οργάνωσαν τεράστια διαφημιστική εκστρατεία για να προσελκύσουν τουρίστες στο πλαίσιο της οποίας περιέλαβαν και ένα βίντεο που καλούσε τους τουρίστες «να περάσουν μια νύχτα γεμάτη αταξίες στο Άμστερνταμ». Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το Άμστερνταμ βρίσκεται στον αντίποδα εκείνης της εκστρατείας και διαμαρτύρεται για την έκρηξη του αριθμού των τουριστών. Οι δήμοι και οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να ξεχνούν ποιος και γιατί τους εξέλεξε και να ιεραρχούν τις προτεραιότητες προς όφελος πρωτίστως των κατοίκων και κατόπιν των επισκεπτών.

«Ουκ εν τω πολλώ το ευ»

Ο Σ. Τ. Τσανγκ συμφωνεί: «Αν οι χώρες», λέει στο «Βήμα», «εξακολουθήσουν να προκρίνουν την ενίσχυση της τουριστικής τους βιομηχανίας με βάση τη λογική «όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα» («The more the merrier») και αν οι τουριστικές επιχειρήσεις θέτουν στόχους υιοθετώντας την αντίληψη «όσο πιο μεγάλο τόσο πιο καλό» («big is beautiful»), το φαινόμενο του υπερτουρισμού δεν πρόκειται να ανακοπεί. Οι παραδοσιακοί τουριστικοί προορισμοί θα πρέπει να εστιάσουν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Αυτό πρακτικά σημαίνει μικρότερο αριθμό τουριστών για κάθε προορισμό, αλλά τουρίστες που θα ξοδεύουν περισσότερο χρόνο και χρήματα και οι οποίοι θα έρχονται σε επαφή με τους ντόπιους με πιο ουσιαστικό τρόπο».

Το εισιτήριο δεν ανέκοψε το «ρεύμα»

Επιτυχία ή αποτυχία είχε το μέτρο του εισιτηρίου των 5 ευρώ που εισήγαγε η Βενετία τον Απρίλιο σε μια προσπάθεια να μειώσει τον αριθμό των τουριστών την υψηλή τουριστική περίοδο; «Περιορίσαμε ορισμένες κορυφώσεις επισκεπτών» δήλωσε ο δήμαρχος Λουίτζι Μπρουνιάρο. Όμως οι Αρχές της πόλης θεωρούν ότι πρέπει να εξετάσουν πιο προσεκτικά τα νούμερα προτού αποφανθούν αν το μέτρο πέτυχε ή απέτυχε. Οι τοπικές αρχές της Βενετίας ξεχώρισαν 29 ημέρες κορύφωσης (κυρίως Σαββατοκύριακα και εθνικές εορτές 8.30-16.00) από τον Απρίλιο ως τα μέσα Ιουλίου στις οποίες οι ημερήσιοι επισκέπτες πλήρωσαν 5 ευρώ ο καθένας για να επισκεφθούν την πόλη και τα κανάλια της. Σε αυτούς τους μήνες, 485.000 επισκέπτες πλήρωσαν το ημερήσιο εισιτήριο, κάνοντας τη Βενετία πλουσιότερη κατά 2,43 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από τα 700.000 ευρώ που οι Αρχές υπολόγιζαν ότι θα συγκέντρωναν. Οι επικριτές του μέτρου το θεωρούν αποτυχία διότι δεν περιόρισε αρκετά τον υπερτουρισμό στην πόλη.

ΠΗΓΗ: «ΤΟ ΒΗΜΑ»

Μήνας ανατροπών θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο Ιούλιος αναφορικά με τον καφέ, καθώς η αύξηση του ΦΠΑ στο 24% στην τιμή του σερβιρισμένου έναντι του take away που παρέμεινε σταθερό, διαμορφώνει εκ των πραγμάτων νέες συνήθειες, εν μέσω της ακρίβειας. Στο πλαίσιο αυτό, οι αντοχές της εστίασης φαίνεται να δοκιμάζονται για μια ακόμα φορά, καθώς παρά τις όποιες δεσμεύσεις της Κυβέρνησης,    το αγαπημένο ρόφημα των Ελλήνων μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας, εφόσον κάποιος επιθυμεί να το απολαύσει σερβιριζόμενο. Μιλώντας για το θέμα στην “E” και για το αν οι νέες τιμές έχουν περάσει στους τιμοκαταλόγους, o ειδικός γραμματέας και υπεύθυνος Τύπου και Επικοινωνίας του Συλλόγου Καταστημάτων Εστίασης και Αναψυχής Καλαμάτας Ανδρέας Ζαγάκος ανέφερε πως κάποιες επιχειρήσεις προχώρησαν σε αυξήσεις και κάποιες όχι, εστιάζοντας στην χρονική περίοδο που αποφασίστηκε να ανακοινωθεί η αύξηση του ΦΠΑ, κάνοντας χαρακτηριστικά λόγο για “άσχετους”, σχετικά με τους πολιτικούς που παίρνουν αποφάσεις γύρω από τα επαγγέλματα της εστίασης. «Όταν εν μέσω της σεζόν ανακοινώνεται μια αύξηση και πρέπει να ενημερωθεί ο κατάλογος, το κόστος εκτύπωσης σε μια μικρή επιχείρηση αγγίζει περίπου τα 1000 ευρώ, οπότε αποφεύγοντας κάποιοι συνάδελφοι να κάνουν μουτζούρες πάνω στους υπάρχοντες, κράτησαν αυτούς που έχουν, απορροφώντας την αύξηση για να μην περάσει στην τελική τιμή» υπογράμμισε, αναλύοντας πως από η αύξηση στον σερβιριζόμενο καφέ μεταφράζεται από 30-60 λεπτά, ανάλογα με τον τύπο ροφήματος. «Στις δύσκολες εποχές που ζούμε και βιώνουμε, η όποια αύξηση επηρεάζει τους τζίρους, οπότε συνάδελφοι φαίνεται για την ώρα να βάζουν πλάτη, δεδομένου πως ο καφές απευθύνεται και σε ανθρώπους που αμείβονται με τον βασικό μισθό και ηλικιωμένους με μικρές συντάξεις» πρόσθεσε, κάνοντας λόγο για αιφνιδιαστικά αδιέξοδα, μιας και υπήρχε η διαβεβαίωση πως δεν θα υπάρξει αύξηση στον ΦΠΑ αλλά και ότι θα υπήρχαν… μειώσεις στην εστίαση. «Στην πράξη λίγοι επιχειρηματίες μπόρεσαν να κρατήσουν σταθερές τις τιμές, ενώ λίγο αναμένεται και το χρονικό διάστημα που θα μπορέσουν    να αντέξουν και εκείνοι, τη στιγμή που το επόμενο διάστημα θα αρχίσουν να έρχονται οι λογαριασμοί και οι λοιπές υποχρεώσεις» παρατήρησε. Στο ίδιο κλίμα, σε ερώτηση της “Ε” για το αν έχει διαπιστωθεί κάποια μείωση στη ζήτηση και στη κατανάλωση του καφέ από την 1η Ιουλίου, ο ίδιος σημείωσε πως δεν έχει φανεί κάτι τέτοιο προσώρας, ενδεχομένως όπως είπε και λόγω της ψυχολογίας του καλοκαιριού, ωστόσο από τον Σεπτέμβρη εκτίμησε πως τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν προς το χειρότερο.

Η «ΩΘΗΣΗ» ΠΡΟΣ ΤΟ TAKE AWAY Οι χειρισμοί της Κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια, δείχνουν μια ώθηση προς την τάση του take away, αν αναλογιστεί κανείς και τα όσα είχαν σημειωθεί τα πρώτα χρόνια της πανδημίας με τα κλειστά καταστήματα εστίασης και τα μοναδικά ανοικτά μαγαζιά που διέθεταν καφέ σε πακέτο. Με τον σταθερό ΦΠΑ έτσι στον καφέ στο χέρι, η τάση αυτή φαίνεται να διατηρείται ή και να αυξάνεται, καθώς η διαφορά πλέον σε αυτόν και στο σερβιριζόμενο είναι αισθητή, προκύπτοντας μεταξύ άλλων αθέμιτος ανταγωνισμός. «Τα τελευταία χρόνια έχουμε παρατηρήσει αύξηση στη ζήτηση του take away, όντας μια πιο οικονομική επιλογή. Η διαφοροποίηση αυτή βέβαια όσον αφορά τον ΦΠΑ είναι τουλάχιστον αισχρή από την πλευρά της Κυβέρνησης, διαχωρίζοντας το ίδιο προϊόν στον ίδιο κλάδο» πρόσθεσε, τονίζοντας πως η προσπάθεια να διχαστεί η εστίαση δεν θα περάσει. «Οι διεκδικήσεις που θα υπάρχουν από την εστίαση θα είναι ενιαίες και ας ευνοούνται ή αδικούνται κάποια τμήματα» συμπλήρωσε, λέγοντας πως σε περίπτωση επιχείρησης διάσπασης της εστίασης, ο κλάδος θα απαντήσει συνολικά.

«ΣΒΗΝΕΙ» Η ΔΩΡΕΑΝ ΧΡΗΣΗ ΞΑΠΛΩΣΤΡΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ Σχετικά με την δωρεάν παροχή ξαπλώστρας στην Καλαμάτα και αν συνεχίζει εν μέσω των πιέσεων που δέχεται ο κλάδος να την εφαρμόζει, ο Ανδρέας Ζαγάκος υποστήριξε πως κάποιοι συνάδελφοι έχουν επιλέξει πλέον να χρεώνουν κάποιες ξαπλώστρες που θεωρούνται πιο πολυτελείς, με την συντριπτική πλειοψηφία για την ώρα να μην τις χρεώνει,    ακολουθώντας έναν άτυπο κανόνα όπως τα προηγούμενα χρόνια. «Με το “κυνήγι” που υπάρχει ωστόσο για τη χρήση του αιγιαλού με τα νέα δεδομένα αλλά και λόγω των εξόδων, σε συνάρτηση με την κατανάλωση, η καλοκαιρινή σεζόν που διανύουμε είναι ίσως η τελευταία που οι εξοπλισμοί παραλίας θα είναι δωρεάν, προκύπτοντας ενδεχομένως από του χρόνου μια συμβολική τιμή χρήσης» δήλωσε, σχολιάζοντας πως αν δεν αλλάξει κάτι, η εστίαση και η ψυχαγωγία θα γίνει είδος πολυτελείας, θυμίζοντας παλιότερες δεκαετίες.

Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΝΤΟΥΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΛΕΙΨΥΔΡΙΑΣ Αναφορικά με την κατανάλωση νερού στα όρια της σπατάλης που γίνεται στην Ανατολική Παραλία από τις ντουσιέρες των καταστημάτων, εν μέσω μάλιστα λειψυδρίας, καταστηματάρχες ζητούν τα τελευταία χρόνια από τον Δήμο την εξεύρεση εναλλακτικής λύσης, αντλώντας νερό από την γεώτρηση στο Δημοτικό Στάδιο που χρησιμοποιείται για το πότισμα κηπαρίων και δέντρων του δήμου, εφόσον αξιολογηθεί ότι είναι κατάλληλη για το σκοπό αυτό. Πέρα άλλωστε του περιβαλλοντολογικού σκέλους, το κόστος για τις επιχειρήσεις είναι ασύμφορο, προκύπτοντας σύμφωνα με πληροφορίες λογαριασμοί νερού 2.000 και 3.000 ευρώ. Οσο για τις αντιδράσεις που σημειώθηκαν από πρόσφατη αναφορά της “Ε” για το συγκεκριμένο θέμα, ο κ. Ζαγάκος διευκρίνισε πως η πρόταση κινείται γύρω από μια γεώτρηση δίπλα στη θάλασσα και όχι από κάποιο άλλο σημείο της πόλης, μη επηρεάζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα. «Για τα όσα γράφτηκαν για το θέμα, θα ήθελα να πω επίσης πως προφανώς για τις επιχειρήσεις ο στόχος είναι το κέρδος ώστε να επιβιώσουν. Ναι μεν προσφέρουν το κοινωνικό όφελος μέσω των ντους, αλλά αυτό δεν μπορεί κάθε επιχειρηματίας εκ των πραγμάτων να το χρυσοπληρώνει» σημείωσε, υπενθυμίζοντας πως το νερό που χύνεται από τις ντουζιέρες δεν καταλήγει σε αποχέτευση, δίχως να έχει γίνει καμία σχετική πρόβλεψη για τα καταστήματα της Παραλίας.

ΔΥΣΟΙΩΝΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Τέλος, κληθείς να σχολιάσει την μέχρι στιγμής κίνηση του καλοκαιριού στην εστίαση, ο ίδιος ανέφερε πως μη τουριστικοί προορισμοί όπως η Καλαμάτα εστιάζουν ουσιαστικά στο 30ημερο 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου για να μπαλώσουν κενά μέσω της αυξημένης επισκεψιμότητας. «Με αυτή τη λογική δεν υπάρχει αισιοδοξία συνολικά για τη σεζόν, μιας και το προηγούμενο διάστημα ο κόσμος δεν καθόταν μαζικά στα καταστήματα, ενώ οι συνθήκες καύσωνα και καυτού αέρα τα μεσημέρια αντί να σπρώξουν τον κόσμο προς τη θάλασσα ερήμωναν την ακτή, περιμένοντας πότε θα πάει 8 το απόγευμα για να αυξηθεί η κίνηση» σχολίασε, εκτιμώντας πως για ένα ακόμα καλοκαίρι η εστίαση θα προσπαθήσει περισσότερο να σώσει καταστάσεις εισπρακτικά. «Με τη φορολογία να αποτελεί βραχνά και την ακρίβεια της πρώτης ύλης η οποία είναι δεδομένη για όλους, η κατάσταση δεν μπορεί να είναι διαφορετική», πρόσθεσε, παρατηρώντας πως η οικονομική δυσκολία του κόσμου φανερώνεται και μέσα από την επιλογή πολλών λουόμενων να κάθονται στα κενά ανάμεσα στα καταστήματα, όπως συμβαίνει άλλωστε σε Πανελλαδικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια.

Πηγή: ” ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”

Μεταπολίτευση: Ανεκπλήρωτες προσδοκίες και ρεαλιστικές προοπτικές ευημερίας Του Γιάννη Παναγόπουλου Προέδρου της ΓΣΕΕ και του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ

“ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ σημαίνει κράτος δικαίου και πρόνοιας, σημαίνει ενίσχυση όλων των κεντρικών πυλώνων της, σημαίνει εξοβελισμός από τη δημόσια ζωή του πελατειακού κράτους και
των συνακόλουθων πρακτικών, σημαίνει σαφής και αποτελεσματική διάκριση των εξουσιών με ενίσχυση των αντιπροσωπευτικών θεσμών και διαδικασιών, σημαίνει αναζήτηση «θεσμικών αντίβαρων» ή «προστατευτικών κιγκλιδωμάτων» για αναβάθμιση της ποιότητάς της, αλλά και προστασία της από όσους τη χρησιμοποιούν για να την επιβουλεύονται.
Με περισσότερη δημοκρατία χρειάζεται να μεταρρυθμιστούν λειτουργίες, θεσμοί, διαδικασίες, που θα απελευθερώνουν τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας, ώστε να υπάρχει κράτος με ισχυρή και φιλική προς τους πολίτες δημόσια διοίκηση, το οποίο θα εγγυάται όχι μόνο όλες τις ατομικές και τις συλλογικές ελευθερίες, αλλά θα έχει και σαφείς κανόνες για την προστασία της ευημερίας και της ασφάλειας των πολιτών της”

Σύμφωνα με αποκλειστικά στοιχεία που παρουσιάζει σήμερα η «Ν», για το συγκεκριμένο πρόγραμμα έως τις 24 Ιουλίου είχαν υποβληθεί 37.000 αιτήσεις και ήδη έχουν εγκριθεί οι 25.000 από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Οργανισμού. Επειδή, όμως, συνήθως, από τις αιτήσεις που εγκρίνονται περίπου οι μισές καταλήγουν σε πρόσληψη, εκτιμάται ότι σε αυτή τη φάση θα προστεθούν άλλοι 7.000 στους 5.000 που ήδη έχουν προσληφθεί. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα καταστεί εφικτό, σε λιγότερο από δύο μήνες λειτουργίας του νέου προγράμματος, να έχουν καλυφθεί περίπου οι μισές από τις θέσεις εργασίας που έχουν προκηρυχθεί.

Υπενθυμίζεται ότι το «Πρόγραμμα Απόκτησης Επαγγελματικής Εμπειρίας για άνεργους νέους 18- 29 ετών» στοχεύει στην εύρεση εργασίας για 25.000 νέους στο ανώτατο επίπεδο. Αφορά νέους που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης και κατάρτισης (NEETs). Ειδικά για φέτος, το πρόγραμμα ενισχύθηκε και έτσι προβλέπεται να καλύψει έως 10.000 περισσότερους ωφελούμενους σε σχέση με πέρυσι, ενώ απευθύνεται πια στο σύνολο των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα.

Οι ενδιαφερόμενοι που μπορούν να υποβάλουν αίτηση πρέπει να είναι το λιγότερο απόφοιτοι υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 7 μήνες και η ΔΥΠΑ θα καταβάλλει στους ωφελούμενους μηνιαία αποζημίωση ίση με τον νόμιμο κατώτατο μισθό (με πλήρεις ασφαλιστικές εισφορές), αναλογία δώρων εορτών, επιδόματος αδείας, ενώ οι ωφελούμενοι θα έχουν πλήρη την ιατροφαρμακευτική κάλυψη του ΕΦΚΑ.

Οι επιχειρήσεις που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία μπορούν με μηδενικό κόστος να αποκτήσουν πρόσθετο εργατικό δυναμικό και με την πάροδο των 7 μηνών λειτουργίας του προγράμματος έχουν τη δυνατότητα να κρατήσουν τους εργαζόμενους, επεκτείνοντας τη συνεργασία τους. Η διαδικασία της προεργασίας διαρκεί 8 ώρες την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα για 7 μήνες. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι οι εργαζόμενοι που θα προσληφθούν είναι νέοι σε ηλικία, παρέχεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια επαγγελματική αποκατάσταση, που θα μπορούσε να διαρκέσει αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, εάν το επιθυμούν οι δύο πλευρές.

Οι επιχειρήσεις, ανάλογα με το μέγεθός τους, μπορούν να απορροφήσουν έως 20 ανέργους από το πρόγραμμα και να τους κάνουν εργαζόμενούς τους. Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις εντάσσονται ανάλογα με το προσωπικό τους όπως φαίνεται στον σχετικό πίνακα.

Όμως οι επιχειρήσεις θα πρέπει να γνωρίζουν ότι, για να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα, απαγορεύεται ρητά να έχουν προβεί σε κάποια απόλυση έως και τρεις μήνες πριν από την υποβολή της απαραίτητης αίτησης προς τη ΔΥΠΑ.

Η διαδικασία που ακολουθείται έχει ως εξής:

• Οι επιχειρήσεις υποβάλλουν ηλεκτρονικά αιτήσεις στο gov.gr.

• Προσδιορίζουν την ειδικότητα και τα απαιτούμενα προσόντα της ή των θέσεων που ζητούν να καλύψουν.

• Η ΔΥΠΑ επιβεβαιώνει ότι η επιχείρηση πληροί τις προϋποθέσεις, αφού πραγματοποιήσει τον απαραίτητο έλεγχο.

• Οι εργασιακοί σύμβουλοι της ΔΥΠΑ υποδεικνύουν στην επιχείρηση υποψηφίους σύμφωνα με τα απαιτούμενα προσόντα των θέσεων που έχουν ζητηθεί να καλυφθούν.

• Η επιχείρηση επιλέγει μεταξύ των υποψηφίων που της έχουν προταθεί και υπογράφουν σχετικό συμφωνητικό συνεργασίας.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) συμμετέχει στην πανευρωπαϊκή έρευνα με τίτλο “Ανεπιθύμητες συμπεριφορές στον εργασιακό χώρο” και μάς καλεί να συμμετέχουμε κι εμείς στην έρευνα συμπληρώνοντας το σχετικό ερωτηματολόγιο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

25/7/24

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ»

Το Ίδρυμα Friedrich Ebert (FES), σε συνεργασία με το Γραφείο του FES στην Αθήνα, τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) και τη Γραμματεία Ισότητας, Ατομικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων της ΓΣΕΕ, σας καλεί να συμμετάσχετε στην πανευρωπαϊκή έρευνα με τίτλο “Ανεπιθύμητες συμπεριφορές στον εργασιακό χώρο”.

Η έρευνα πραγματοποιείται μέσω ερωτηματολογίου στο πλαίσιο διακρατικού έργου με τίτλο “Σεξουαλική παρενόχληση και βία στο χώρο εργασίας”, στο οποίο συμμετέχουν συνδικαλιστικές οργανώσεις και λοιποί φορείς από 8 ευρωπαϊκές χώρες.

Φιλοδοξία της κοινής προσπάθειας είναι:

• Να συλλεγούν πρωτογενή δεδομένα σχετικά με το ιδιαίτερα σοβαρό και προβληματικό αυτό φαινόμενο.
• Τα δεδομένα αυτά να συλλεγούν, σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, σε μία περίοδο εντατικοποίησης της εργασίας και κατάργησης προστατευτικών κανόνων για τις/τους εργαζόμενες/ους.
• Να αναλυθεί η εφαρμογή (ή μη) του βασικού θεσμικού πλαισίου σε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
• Να επικαιροποιηθούν ή να διατυπωθούν νέες προτάσεις πολιτικής απέναντι στο φαινόμενο αυτό.
• Να αναπτυχθούν στοχευμένες εκπαιδευτικές δράσεις για την ενίσχυση των θυμάτων σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης στην εργασία να σπάσουν τη σιωπή και να καταγγέλλουν τις πράξεις αυτές, ενδυναμώνοντας παράλληλα και τα συνδικαλιστικά σωματεία να ασκούν αποτελεσματικά τον υποστηρικτικό τους ρόλο.
• Να ενισχυθεί η διάδοση του Οδηγού της ΓΣΕΕ για την υποστήριξη από τα συνδικάτα των θυμάτων διακρίσεων, παρενόχλησης και βίας στην εργασία.

Για τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου υπάρχει η δυνατότητα επιλογής της ελληνικής γλώσσας. Η συμμετοχή στην έρευνα είναι ανώνυμη καθώς δεν είναι εφικτή η αναγνώριση της ταυτότητας μέσω των απαντήσεων.

Για τη συμμετοχή σας εφόσον το επιθυμείτε μπορείτε να ακολουθήσετε τον παρακάτω σύνδεσμο: https://gsee.gr/grammateies/erevna-me-titlo-anepithymites-symperifores-ston-ergasiako-xoro/

Υπάρχου 1,750 δισ. ευρώ διαθέσιμα για προγράμματα κοινωνικής κατοικίας, τα οποία θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης, αλλά τα χρησιμοποιούν για λάθος λόγο, ανέφερε στον Αθήνα 9.84 και στον Γιώργο Μελιγγώνη, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος

Ο κ. Παναγόπουλος υποστήριξε πως αν αντλούσαμε και άλλο ένα δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης, θα είχαμε 2 δισ. ευρώ και θα ήταν υπεραρκετά για να μπορέσει, σε συνεργασία με το κράτος, που θα έχει την κύρια και αποκλειστική ευθύνη, να γίνει ένα μεγάλο πρόγραμμα ανοικοδόμησης στην Ελλάδα.

Ακολουθεί το Άρθρο του Γιάννης Παναγόπουλος πρόεδρος της ΓΣΕΕ

“Είναι πλέον κοινή η αντίληψη ότι η ακρίβεια -σε όλες τις εκφάνσεις της- αποτελεί το μείζον πρόβλημα των νοικοκυριών και η αντιμετώπισή της το μεγάλο «στοίχημα» των φορέων άσκησης οικονομικής πολιτικής. Μέχρι πρόσφατα η προσοχή εστιαζόταν σε τομείς προϊόντων και υπηρεσιών (τρόφιμα, ενέργεια, μεταφορές κ.α.) που πλήττουν ευρεία τμήματα, ιδίως χαμηλών εισοδημάτων του πληθυσμού. Από την προσοχή πολλών διέφυγε το θέμα της έκρηξης των τιμών των ενοικίων πολλών δε μάλλον της μεγάλης ανόδου των τιμών αγοράς κατοικιών.

Τα φαινόμενα αυτά εντάθηκαν και θα εντείνονται και από πολιτικές επιλογές που άμεσα επηρεάζουν όπως πχ Golden Visa, Airbnb. Όχι μόνο οι μισθωτoί αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που δεν είναι κάτοχοι ιδιόκτητης κατοικίας και ΙΔΙΩΣ τα νέα ζευγάρια, αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υπέρογκες δαπάνες για ενοίκια ή για την αγορά κατοικίας.

Όσο η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα να παρέμβει στην ολιγοπωλιακή και εν πολλοίς «καρτελοποιημένη αγορά»,  η ακρίβεια δεν θα τιθασεύεται. Αλλά και όσο συνεχίζει να παρεμβαίνει στο ζήτημα της στέγασης τροφοδοτώντας τη ζήτηση και όχι την προσφορά κατοικιών, οι δαπάνες για ενοίκια και αγορές κατοικιών, θα τροφοδοτούν τη «φούσκα» η οποία με την σειρά της, θα φουντώνει την ακρίβεια.

Όσοι θέλουν να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του ζητήματος ας μην ψάχνουν να «ανακαλύψουν την Αμερική». Μοντέλα προσφοράς κοινωνικής κατοικίας υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη. Ιδίως αυτό της Αυστρίας και ειδικότερα της Βιέννης αποκαλύπτει πόσα σημαντικά μπορούν να πραγματοποιηθούν στη χώρα μας και μάλιστα μακριά από λογικές «γκέτο» που σε προηγούμενες δεκαετίες υπήρξαν.

 Υπάρχουν δημόσιοι πόροι (σε χρήμα και γη), υπάρχει η δυνατότητα άντλησης πόρων από το RRF (Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης), όπως έκανε η Ισπανία και η Πορτογαλία. Επισημαίνεται ότι οι απαιτούμενες παρεμβάσεις χρειάζεται να πραγματοποιηθούν με κανόνες και με τον συντονισμό και την ηγεσία ενός υπό δημόσιο έλεγχο φορέα ιδιωτών κατασκευαστών.

Και για να μη γίνει η γνωστή σπέκουλα με το «λεφτά υπάρχουν…» υπενθυμίζω ότι η δια μνημονιακού νόμου κατάργηση του Ο.Ε.Κ (Οργανισμός Εργατικής Κατοικία)ς και της Εργατικής Εστίας και η συγχώνευσή τους στον τέως ΟΑΕΔ (νυν ΔΥΠΑ) έχει σήμερα στους σχετικούς λογαριασμούς σωρεύσει αποθεματικά άνω των 1,5 δισ. ευρώ. Πόροι που (φευ!) τροφοδοτούν προγράμματα που οδηγούν στην πληθωριστική έξαρση και στην αγορά – ενοικίαση κατοικίας.”   Πηγή: “kreport”

ΜΕΧΡΙ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ για τα φυσικά και μέχρι 9 Αυγούστου για τα νομικά πρόσωπα παρατείνεται η τελική ημερομηνία για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, σύμφωνα με την ανακοίνωση χθες βράδυ του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, από την έναρξη της διαδικασίας υποβολής στις 25 Απριλίου 2024 μέχρι και αυτήν την ώρα έχουν υποβληθεί 6.068.600 δηλώσεις φυσικών προσώπων. Αντίστοιχα, από την 1η Μαΐου που ξεκίνησε η διαδικασία υποβολής των δηλώσεων νομικών προσώπων μέχρι και αυτήν την ώρα έχουν υποβληθεί 252.542 φορολογικές δηλώσεις. Το πλήθος αυτό των δηλώσεων αντιστοιχεί στο 93,3% του συνόλου των φορολογικών δηλώσεων φυσικών προσώπων και στο 81,8% του συνόλου των φορολογικών δηλώσεων νομικών προσώπων.

Στην ανακοίνωση, η μετάθεση της ημερομηνίας αιτιολογείται από την μια πλευρά με «το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των δηλώσεων έχει ήδη υποβληθεί», αλλά και από την άλλη ότι «παρουσιάστηκαν τις τελευταίες ημέρες ορισμένα τεχνικά προβλήματα στο σύστημα υποβολής δηλώσεων λόγω της μαζικής υποβολής δηλώσεων από τις λογιστικές εφαρμογές».

Ως εκ τούτου, η μετάθεση της καταληκτικής προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος έχει ως εξής:

• 2 Αυγούστου για τις δηλώσεις φυσικών προσώπων.

• 9 Αυγούστου για τις δηλώσεις νομικών προσώπων. Η μετάθεση της προθεσμίας είναι σχετικά μεγαλύτερη για τον πρόσθετο λόγο ότι το ποσοστό υποβολής δεν είναι τόσο υψηλό όσο στα φυσικά.

Αντιστοίχως, μετατίθεται για τις 2 Αυγούστου για τα φυσικά πρόσωπα και για τις 9 Αυγούστου για τα νομικά πρόσωπα η καταληκτική ημερομηνία πληρωμής της πρώτης δόσης του φόρου. Ωστόσο, η δυνατότητα εφάπαξ καταβολής φόρου με έκπτωση 3% για τα φυσικά πρόσωπα παραμένει έως τις 31 Ιουλίου.

Πάντως το υπουργείο έδωσε αυτήν την παράταση κυριολεκτικά στο παρά πέντε και σε συνθήκες που η υπερφόρτωση των ηλεκτρικών συστημάτων έβγαλαν εκτός λειτουργίας την πλατφόρμα myAADE, κάνοντας ανυπόφορο το έργο των λογιστών που καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες. Μάλιστα αρκετοί εξακολουθούσαν έως και χθες το απόγευμα να μην έχουν πρόσβαση στις εφαρμογές της ΑΑΔΕ.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»