Ανακοινώσεις

Οριζόντια, σε όλα τα νοικοκυριά, αλλά μόνο για τα κυμαινόμενα τιμολόγια, δηλαδή τα πράσινα και τα κίτρινα, θα δοθεί η επιδότηση στο ηλεκτρικό ρεύμα για τον μήνα Αύγουστο. Η στήριξη θα καλύψει τις κατοικίες των νοικοκυριών, κύριες και εξοχικές, για καταναλώσεις μέχρι 500 κιλοβατώρες τον μήνα, ενώ ειδική πρόνοια θα υπάρχει για τους δικαιούχους Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου. Το ύψος της επιδότησης θα ανακοινωθεί στις αρχές Αυγούστου, όταν θα έχουν οριστικοποιηθεί από τους προμηθευτές οι χρεώσεις των κυμαινόμενων τιμολογίων για τον επόμενο μήνα, με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρο Σκυλακάκη να τονίζει πως «όταν χρειάζεται, η κυβέρνηση παρεμβαίνει για να συνδράμει τους καταναλωτές. Εξαντλούμε τη δημιουργικότητά μας υπέρ των καταναλωτών, καθώς τα ευρωπαϊκά εργαλεία είναι περιορισμένα και οι δεσμεύσεις αυστηρές».

Όπως εξήγησε ο υπουργός, η επιδότηση αποτελεί ένα από τα τρία μέτρα που αποφασίστηκαν στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μαξίμου, υπό τον Πρωθυπουργό.

Η δεύτερη παρέμβαση είναι η έκτακτη επαναφορά του τέλους στην ηλεκτροπαραγωγή φυσικού αερίου (είχε θεσπιστεί στη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης). Ο φόρος αυτός θα επιβληθεί, προσωρινά, για τουλάχιστον δύο μήνες, συγκεκριμένα για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2024. Το ακριβές ύψος θα ανακοινωθεί εντός των επόμενων ημερών, στο πλαίσιο της νομοθέτησης του μέτρου. «Η κυβέρνηση δεν μπορεί να μένει με δεμένα τα χέρια, διότι υπάρχει μια στρέβλωση της λειτουργίας της περιφερειακής αγοράς για την οποία δεν ευθύνεται η Ελλάδα. Δεν μπορούμε να μένουμε αδρανείς όταν υπάρχουν κυριολεκτικά “ουρανοκατέβατα” κέρδη, ακόμα κι αν αυτά προκύπτουν από εξελίξεις που στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να μη βρίσκονται υπό τον έλεγχο των εγχώριων παραγωγών. Οι εγχώριοι παραγωγοί παράγουν όση ενέργεια μπορούν και εξάγουν και κάποιες ποσότητες σε τιμές που διαμορφώνονται ουσιαστικά περιφερειακά και όχι σε μια συγκεκριμένη χώρα» σημείωσε ο υπουργός.

Η έκτακτη εισφορά, όπως εξήγησε η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αλεξάνδρα Σδούκου, θα υπολογίζεται επί της ποσότητας φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται από κάθε υπόχρεο παραγωγό για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, προσθέτοντας ότι το ακριβές ποσό της ειδικής εισφοράς ανά θερμική μεγαβατώρα θα προσδιοριστεί τις επόμενες ημέρες, ενώ η ειδική εισφορά που αναλογεί σε κάθε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής θα υπολογίζεται από τον Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου Ανώνυμη Εταιρεία (ΔΕΣΦΑ ΑΕ) .

Μηχανισμός παρέμβασης

Το τρίτο μέτρο αφορά την ενεργοποίηση ενός μηχανισμού παρέμβασης σε περίπτωση στρέβλωσης της αγοράς και δυσλειτουργίας που έχει ενδημικά χαρακτηριστικά. Όταν δηλαδή κάποια χαρακτηριστικά παρουσιάζονται κατά διαστήματα, διότι υπάρχει μόνιμη στρέβλωση της αγοράς (χαρακτηριστικό παράδειγμα η παρούσα αύξηση των τιμών) για την οποία δεν υπάρχει επαρκής αντίδραση από την ευρωπαϊκή πλευρά. Πρόκειται, στην ουσία, για τον μηχανισμό που είχε αξιοποιηθεί κατά το παρελθόν. Θα υπάρξει αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ώστε η Ελλάδα να ενεργοποιήσει τη δυνατότητα αυτής της πρόνοιας.

Απαλλαγή από το αναδρομικό ΕΤΜΕΑΡ

Ο Θοδωρής Σκυλακάκης διευκρίνισε πως δεν θα υπάρξει επιδότηση στις επιχειρήσεις, καθώς για αυτόν τον σκοπό θα χρειαζόταν έγκριση της Κομισιόν, αφού θα επρόκειτο για κρατική ενίσχυση. Οπως αποκάλυψε, στην περίπτωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα υπάρξει πολύ σημαντικότερη ελάφρυνση, καθώς θα καλυφθεί το σύνολο των υποχρεώσεων για τις εκκαθαρίσεις του αναδρομικού ΕΤΜΕΑΡ. «Πρόκειται για εκατοντάδες εκατομμύρια που θα είναι προς όφελος των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων» υπογράμμισε ο υπουργός.

Όσον αφορά την ενεργειακή κρίση, εξήγησε πως οφείλεται σε συνδυασμό του καύσωνα διαρκείας στην Ελλάδα, του μη αναμενόμενου καύσωνα από την Ουκρανία μέχρι και όλα τα Βαλκάνια, της αυξημένης ζήτησης από την Ουκρανία (λόγω της καταστροφής των παραγωγικών υποδομών) και της μη εκτόνωσης προς τη Δύση της αυξημένης ζήτησης από τη Ρουμανία και την Ουγγαρία.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Περισσότερο βούτυρο του Μανώλη Κοττάκη- “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”

Στις μέρες της παγκοσμιοποίησης θριαμβεύει το ατομικό εργατικό δίκαιο λόγω της μεταρρύθμισης της βάσης του οικονομικού μοντέλου, το οποίο απαιτεί ταχύτητα και προσαρμογές.

Τη θέση των κλαδικών και των συλλογικών συμβάσεων έχουν λάβει σήμερα οι ποικιλώνυμες ατομικές συμβάσεις, που κάποτε περιορίζονταν στα ανώτατα στελέχη των επιχειρήσεων.

Έτσι έχουμε εργασιακά μοντέλα για όλα τα γούστα:

Συμβάσεις της μίας ώρας, συμβάσεις των τεσσάρων ωρών, συμβάσεις της μίας μέρας, συμβάσεις των έξι ημερών. Τα δε ωράρια και πάλι άναρχα. Αυστηρό οκτάωρο, από «ήλιο σε ήλιο» δωδεκάωρο, σπαστό ωράριο πρωί και απόγευμα και δεν θυμάμαι τι ακόμη. Από τα Μνημόνια και μετά άρχισε η χρυσή περίοδος των «μεταρρυθμίσεων», η οποία συνεχίζεται και σήμερα στη δεύτερη φάση με την επιλεκτική εφαρμογή των προτάσεων του πορίσματος Πισσαρίδη.

Στο στόχαστρο Σύντομα θα τεθούν στο στόχαστρο και τα κοινωνικά εποχικά επιδόματα ανεργίας. Αν η Πολιτεία σέβεται τον εαυτό της, θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνει αποτίμηση όλων αυτών των μεγαλεπήβολων μεταρρυθμίσεων και να μετρήσει τα αποτελέσματά τους. Το κοινωνικό όφελος. Και για τις επιχειρήσεις οι οποίες υποτίθεται θα αύξαναν την ανταγωνιστικότητά τους και για τους εργαζομένους οι οποίοι διά της ευελιξίας θα κέρδιζαν την ασφάλεια υποτίθεται («ευ- ελφάλεια», όπως την προπαγάνδιζε η παλαιά φίλη Αννα Διαμαντοπούλου ως επίτροπος) . Τι θα έδειχνε αυτή η αποτίμηση; Πρώτον, ότι η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων ελάχιστα ωφέλησε την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, το κόστος των προϊόντων των οποίων επιβαρύνεται σήμερα από άλλους εξωγενείς παράγοντες. Όπως, π.χ. , οι αυξημένες τιμές της ενέργειας ερήμην του αχρεία- στου και δυστυχώς παρατεινόμενου πολέμου στην Ουκρανία. Δεν ωφέλησε επίσης την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Διεθνείς μελέτες που έγιναν δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την επιβολή των Μνημονίων πιστοποιούν ότι η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων δεν είχε ως συνέπεια την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας μας από χώρας υπηρεσιών σε χώρα βιομηχανική. Δεν προσέλκυσαν επενδύσεις τα φθηνά εργατικά χέρια. Ούτε καν ο πρωτογενής τομέας δεν αναστήθηκε, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος εγκαταλείπει την περιφέρεια βλέποντας μεταξύ άλλων και το κράτος να αποσύρεται από αυτήν (κλείνουν σχολεία, αστυνομικά τμήματα, τράπεζες, ταχυδρομεία, εφορίες κ.λπ.) . Τι να καθίσει να κάνει, ποια μάχη να δώσει; Αυξάνονται οι εναντίον του εχθροί, μειώνονται οι σύμμαχοι. Στην πραγματικότητα η πρώτη μεγάλη απορρύθμιση των Μνημονίων είχε ως βασικό στόχο την εσωτερική υποτίμηση. Τίποτε άλλο ! Αφού μείναμε στο ευρώ και αφού οι κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να αγγίξουν το μεγάλο και σπάταλο Δημόσιο, η υποτίμηση έπεσε επί της κεφαλής των μισθών χιλιάδων ανθρώπων. Αυτή η αλλαγή όμως, δεύτερον, άφησε πληγές που φθάνουν μέχρι τις μέρες μας. Δεν επανήλθαμε στην προτέρα κατάσταση μετά τη λήξη των Μνημονίων. Η ανεργία μειώνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., αλλά πώς μειώνεται; Με τετράωρες θέσεις μερικής απασχόλησης. Ο δε κατώτατος μισθός εξαγγέλλεται υπερηφάνως ότι θα αυξηθεί στα 1.500 ευρώ στα τέλη της τετραετίας! Θα φθάσει δηλαδή το 2027 εκεί που ήταν το 2008 ! Μιλάμε για μεγάλη παραχώρηση του πολιτικού συστήματος, το οποίο «καμαρώνει» για την ψηφιακή κάρτα εργασίας. Χωρίς να λέει όμως ότι σε καθεστώς εργασιακών σχέσεων ατομικών συμβάσεων αυτές οι ρυθμίσεις έχουν σχετική σημασία. Το θέμα της παράτασης του ωραρίου επιλύεται με σιωπηρές συναινέσεις μεταξύ των δύο μερών. Εδώ ευρίσκεται και ο πυρήνας του πολιτικού προβλήματος που αντιμετωπίζουν η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία έχασε κάθε έξωθεν μαρτυρία στον κόσμο της εργασίας μετά τις μαζικές απολύσεις στα ΜΜΕ που ελέγχει ! Το «πρεκαριάτο» είναι ευγενικό όταν παρέχει τις υπηρεσίες του στον κόσμο, κάνει και τεμενάδες αν χρειάζεται για να ξεγελάσει, μα μόλις απομακρύνεται από τον χώρο εργασίας μετατρέπεται σε σιωπηρό κοκτέιλ μολότοφ.

Συρρίκνωση Με ένα ατομικό εργατικό δίκαιο που δεν του επιτρέπει να διαπραγματευτεί ούτε τις αποδοχές του ούτε το ωράριο εργασίας ούτε τις ημέρες απασχόλησης εξωθείται και οργανώνεται σιωπηρά και αναγκαστικά σε αυτό που το πολιτικό σύστημα αποκαλεί υποτιμητικά «άκρα». Σε αντίστοιχη τροχιά για άλλους λόγους είναι και οι ιδιοκτήτες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίοι είναι πλέον πεπεισμένοι ότι η Πολιτεία επιδιώκει τη συρρίκνωσή τους μέχρι οριστικού λουκέτου εκάστης. Αν ο κόσμος της εργασίας επαναστατεί λόγω του μοντέλου των εργασιακών σχέσεων, ο κόσμος της αγοράς επαναστατεί διαμαρτυρόμενος για την κατάργηση του ανταγωνισμού μέσω των καρτέλ. Ή και για την αλλοίωση του ανταγωνισμού. Αυτό που εντοπίζεται λοιπόν στη βάση της κοινωνίας είναι η συμμαχία της δυσφορίας στην οποία ενώνονται εργαζόμενοι και μικρότεροι επιχειρηματίες, που κάποιοι επιχειρούν να καταστήσουν υπαλλήλους στις επιχειρήσεις που είναι αφεντικά. Και αυτό που δεν γίνεται μέχρι στιγμής κατανοητό από τους κυβερνώντες είναι πως η εργασιακή ομαλότητα και η επιχειρηματική εμπιστοσύνη είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή και την πολιτική ομαλότητα. Η αποτροπή προϋποθέτει μια τεράστια ανακατανομή πόρων στις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής. Κάτι που θα οδηγήσει σε περισσότερο βούτυρο και σε περισσότερη αξιοπρέπεια υπέρ των πολλών. Μόνο μια τέτοια πολιτική είναι αληθινά φιλελεύθερη. Κοινωνικά φιλελεύθερη.

Πηγή:”ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του Μανώλη Κοττάκη”

by Εργατικό Κέντρο

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες  καταγγέλλει με έγγραφό του τη νέα πρακτική που ακολουθεί πληθώρα εργοδοτών, σύμφωνα με την οποία οι εργοδότες ασκούν πίεση σε εργαζόμενους τους να λάβουν εικονικά ποσοστό από την επιχείρηση στην οποία εργάζονται, ώστε να μην δεσμεύονται από την υποχρέωση της τήρησης της ψηφιακής κάρτας.

Ακολουθεί το κείμενο της Ομοσπονδίας.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

FEDERATION OF SERVICES AND COMMERCE EMPLOYEE UNIONS

Αθήνα, 10.7.2024

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΨΗΦΙΑΚΗ ΚΑΡΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: ΒΑΠΤΙΖΟΥΝ ΜΕΤΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων στις Υπηρεσίες και το Εμπόριο καταγγέλλει μια πρακτική που προσβάλλει την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η πρακτική αυτή αφορά τη «βάπτιση» των εργαζομένων ως μετόχων επιχειρήσεων, με μοναδικό σκοπό την αποφυγή των νόμιμων εργοδοτικών υποχρεώσεων. Αυτή η ανήθικη και παράνομη τακτική όχι μόνο καταπατά τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά και υπονομεύει το κοινωνικό σύστημα και τη δικαιοσύνη. Οι καταγγελίες είναι πολλές και είναι από όλη τη χώρα. Εργαζόμενες και εργαζόμενοι μας καταγγέλλουν ότι οι εργοδότες τους πιέζουν να λάβουν εικονικά ποσοστό άνω του 0,5% της επιχείρησης, προκειμένου να μην δεσμεύονται από την υποχρέωση τήρησης της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Με το τον τρόπο αυτό οι εργαζόμενοι «βαπτίζονται» μέτοχοι-εταίροι και ο εργοδότης απαλλάσσεται της υποχρέωσης τήρησης της ψηφιακής κάρτας εργασίας.

Στο Μέρος Β, παρ. Α.α. της υπ’ αρίθμ. 90972/2021 Υπουργικής Απόφασης (του κ. Χατζηδάκη), όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμ. 113169/27-12-2023 (του κ. Γεωργιάδη) και την 24595/28-3-2024 (της κ. Μιχαηλίδου) και επικαιροποιήθηκε με την 37271/21-06-2024 ερμηνευτική εγκύκλιο (της κ. Στρατινάκη), απαλλάσσεται από την υποχρέωση τήρησης της ψηφιακής κάρτας εργασίας επιχείρηση που απασχολεί πρόσωπα που: «είναι μέτοχοι ή εταίροι κατέχοντες άνω του 0,5% των δικαιωμάτων ψήφου του εργοδότη». Έτσι οι επιχειρήσεις, πατώντας επάνω στις «κερκόπορτες» που η Κυβέρνηση έχει ανοίξει σε εκείνους τους εργοδότες που κατηγοριοποιούνται στο σκέλος της «ανήθικης επιχειρηματικότητας», εικονικά παραχωρούν ένα ποσοστό γύρω στο 1% στον εργαζόμενο, τον οποίο «βαπτίζουν» ως μέτοχο ή εταίρο, στη συνέχεια τον ασφαλίζουν ως μη μισθωτό στον ΕΦΚΑ (πρώην ΟΑΕΕ) και …«ούτε γάτα ούτε ζημιά». Μόνη υποχρέωση του εργοδότη είναι: «η δήλωση στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ της κτήσης ιδιότητας».

Οι εργοδότες που καταφεύγουν σε τέτοιες μεθόδους προσπαθούν να αποφύγουν την τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εργατική νομοθεσία. Με αυτόν τον τρόπο, επιδιώκουν να αυξήσουν τα κέρδη τους εις βάρος των εργαζομένων, οι οποίοι δεν καταγράφονται καν ως εργαζόμενοι, χάνουν την πρόσβασή τους σε βασικά δικαιώματα όπως η σωστή ασφάλιση, οι συντάξεις και η προστασία από την ανεργία. Εκτός από τις απειλές για απόλυση, το βασικό «ψευδοεπιχείρημα» για να πειστούν οι εργαζόμενοι να σιωπήσουν σε μια τέτοια δυσμενή μεταβολή στην εργασιακή τους σχέση, είναι ότι: «δεν θα φαίνεστε εργαζόμενοι και έτσι θα μπορείτε να παίρνετε επιδόματα ανεργίας, κοινωνικά επιδόματα κ.λ.π).

Η κατάσταση αυτή είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα. Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε την εκμετάλλευση των εργαζομένων και την παραβίαση των δικαιωμάτων τους στο βωμό του κέρδους. Η κοινωνία μας πρέπει να βασίζεται σε αρχές δικαιοσύνης, σεβασμού και ισότητας, και αυτές οι αρχές καταπατώνται όταν επιτρέπουμε να συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μη σιωπούν και να μας καταγγέλλουν αυτές τις πρακτικές. Καλούμε επίσης την Υπουργείο Εργασίας κ. Νίκη Κεραμέως να λάβει άμεσα μέτρα, να ξεκινήσει άμεσα διάλογο με τους εκπροσώπους των εργαζομένων για την ουσιαστική προστασία των εργαζομένων και την επιβεβλημένη τροποποίηση αυτού του γονατογραφήματος που ονομάζουν «Εφαρμογή Συστήματος Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας».

Οι συνδικαλιστικοί φορείς των εργαζομένων έχουν καθήκον να υποστηρίξουν όλες και όλους τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους σε αυτή τη μάχη για δικαιοσύνη. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας για μια κοινωνία όπου τα δικαιώματα των εργαζομένων προστατεύονται και οι εργοδότες λογοδοτούν για τις πράξεις τους. Μόνο έτσι μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα δίκαιο και βιώσιμο μέλλον για όλες και όλους.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

by Εργατικό Κέντρο

Αυτό ως αποτέλεσμα της κοινοτικής οδηγίας που πρέπει να ενταχθεί στη νομοθεσία της χώρας έως το τέλος του έτους. Μετά τη σχετική επεξεργασία που έχει γίνει από την αρμόδια Επιτροπή που συστάθηκε προ διμήνου για το συγκεκριμένο θέμα, αυτοί οι άξονες επικεντρώνονται στην αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών, το γενικό επίπεδο των ακαθάριστων αποδοχών, τον ρυθμό αύξησής τους και την παραγωγικότητα της εργασίας. Όλα αυτά ενώ επίκεινται, σε δεύτερο επίπεδο, παρεμβάσεις και στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, από την πλευρά της κυβέρνησης, σε μια προσπάθεια περαιτέρω στήριξης του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα και όχι μόνο του κατώτατου.

Αποτελεί ζητούμενο ποια θα είναι εκείνα τα κίνητρα που θα δοθούν, ώστε να αυξηθεί το πλήθος των συλλογικών συμβάσεων, άρα και το ποσοστό των εργαζομένων που θα καλύπτονται από αυτές. Σε πρώτη φάση τίθεται το ζήτημα της επιτάχυνσης της διαδικασίας επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να μην καθυστερεί η συνολική εφαρμογή τους.

Όμως, είναι κρίσιμο μέγεθος να υπάρξουν παρεμβάσεις και στα αντικίνητρα που έχουν θεσμοθετηθεί από τη «μνημονιακή εποχή» ακόμα και τα οποία περιορίζουν δραματικά το πεδίο συμβιβασμού, άρα και συμφωνίας, ανάμεσα σε εργοδότες και σε εργαζομένους Στο πλαίσιο αυτό, η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας συνεχίζει τις διαδοχικές επαφές της με τους κοινωνικούς εταίρους, θέλοντας να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό πλαίσιο συναίνεσης, στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Δύο βασικά σημεία

Τα δύο βασικά σημεία, στα οποία θα στηριχθεί η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, πρόκειται να είναι τα ακόλουθα:

Α. Κάθε χώρα – μέλος της Ε.Ε. είναι ελεύθερη να επιλέξει τον αριθμό και τη βαρύτητα των κριτηρίων που θα χρησιμοποιήσει για τον καθορισμό των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα. Θα πρέπει, όμως, οπωσδήποτε να λαμβάνει κατ’ ελάχιστον υπόψη τα εξής ιδιαίτερα σημεία:

1. Την αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών.

2. Το γενικό επίπεδο των ακαθάριστων μισθών και την κατανομή τους.

3. Τον ρυθμό αύξησης των ακαθάριστων μισθών.

4.Τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα της εργασίας.

Αυτές οι τέσσερις βασικές προ- βλέψεις, με την ανάλογη χρήση, θα μπορούν εν πολλοίς να ρυθμίζουν στο μέλλον τις κατώτατες αποδοχές, άρα και την εξέλιξη του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Β. Η Ελλάδα ανήκει στις 22 χώρες που έχουν νομοθετημένο κατώτατο μισθό.

Ωστόσο, μόνο σε πέντε κράτη – μέλη της Ε.Ε. (Αυστρία, Δανία, Φινλανδία, Ιταλία και Σουηδία) ο κατώτατος μισθός καθορίζεται από συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Βέβαια, υπάρχει και η πρόβλεψη στην κοινοτική οδηγία για την ενεργή συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον καθορισμό των νόμιμων κατώτατων μισθών και την επιβολή κυρώσεων στους εργοδότες, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Ο αντίλογος

Όμως, ο αντίλογος που αναμένεται να αναδειχθεί θα κινείται σε δύο βασικές παραμέτρους:

1. Οι κοινωνικοί εταίροι συμμετέχουν, μέσω των εισηγήσεών τους στη διαδικασία καθορισμού των κατώτατων αποδοχών. Άρα θα θεωρηθεί ότι ήδη καλύπτεται η παράμετρος περί συμμετοχής τους στον καθορισμό των νόμιμων κατώτατων μισθών. Όσο κι αν αυτό είναι μάλλον επίπλαστο, αφού, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, τον τελικό και οριστικό λόγο για το ύψος των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα τον διατηρεί, από το 2012, η εκάστοτε κυβέρνηση.

2. Επιχειρήσεις – μέλη της αντιπροσωπευτικής εργοδοτικής οργάνωσης ενός κλάδου της οικονομίας, οι οποίες συνυπογράφουν μια συλλογική σύμβαση εργασίας, είναι υποχρεωμένες να την εφαρμόσουν και ελέγχονται από την Επιθεώρηση Εργασίας. Η… κερκόπορτα που ήδη ισχύει είναι ότι παρέχεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να αποχωρήσουν από τις αντιπροσωπευτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις τους και έτσι να μην κάνουν χρήση της όποιας συλλογικής σύμβασης εργασίας. Άρα, μπορούν να αξιοποιούν τις βασικές αποδοχές που ορίζει ο νόμος, οι οποίες, όμως, συνήθως είναι αισθητά χαμηλότερες από εκείνες που προβλέπονται σε κάποια συλλογική σύμβαση.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Σε σχεδόν διπλάσια τιμή από εκείνη του παραγωγού φτάνουν στον καταναλωτή φρούτα και λαχανικά.

“Καπέλο» στο «καπέλο», στη διαδρομή των φρούτων και των λαχανικών από τα χωράφια μέχρι τα ράφια των σουπερμάρκετ, η τιμή τους ανεβαίνει σχεδόν στο διπλάσιο.

Συγκεκριμένα, σχεδόν 94%πιο ακριβά αγοράζει ο καταναλωτής από την τιμή που πουλάει ο αγρότης. Στοιχεία ανάλυσης του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ) προς τα σουπερμάρκετ- μέλη του που δημοσίευσε η ιστοσελίδα Capital.gr  δείχνουν ότι το 52% του συνολικού κόστους των οπωρολαχανικών προέρχεται από τη διαδικασία παραγωγής στο χωράφι, το 13% από τους χονδρεμπόρους και το 24%από το λιανεμπόριο. Τα στοιχεία αυτά προήλθαν από συνεντεύξεις που πραγματοποίησε το ΙΕΛΚΑ με λιανέμπορους και παραγωγούς με επιμέρους ερωτηματολόγια.

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ Για όλα τα προϊόντα που εξετάζονται, η απάντηση είναι ότι η καλύτερη τιμή είναι αυτή  κής αγοράς. Για παράδειγμα, το 60% απαντάει ότι τα φθηνότερα λεμόνια τα αγοράζει από τη λαϊκή, το 62% δίνει την ίδια απάντηση για τα πορτοκάλια και τα μήλα. Επίσης, το 64%επισημαίνει ότι η φθηνότερη ντομάτα που αγοράζει είναι αυτή της λαϊκής και το 56% απαντά το ίδιο για τα κρεμμύδια. Σε ό,τι αφορά τα σουπερμάρκετ, το 18% απαντά ότι εκεί βρίσκει φθηνότερα τα λεμόνια, το 17% τα πορτοκάλια, το 19% τα μήλα, το 21%τα κρεμμύδια, το 16%τις ντομάτες, το 23%τις πατάτες. Ταυτόχρονα είναι αυξημένο το κόστος του νερού, από 15 ευρώ ανά ώρα σε 24 ευρώ αυτή τη στιγμή, όπως προκύπτει από τα ίδια στοιχεία. Σημαντικά κόστη που επίσης επιβαρύνουν την εφοδιαστική αλυσίδα είναι οι θάλαμοι αποθήκευσης και τα ψυγεία, τα καύσιμα και η φύρα. Επίσης, ο κλάδος παραγωγής οπωροκηπευτικών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εξωτερικό σε ό ,τι αφορά την προμήθεια σπόρων, φαρμάκων και λιπασμάτων, γεγο- νός που αυξάνει έτσι περαιτέρω το κόστος. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα εί- ναι η έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και η αύξηση του κόστους για τα εργατικά χέρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ημερομίσθιο, από 25 ευρώ την ημέρα, έχει ανέλθει αυτή τη στιγμή στα 50 ευρώ την ημέρα με βάση τα ίδια στοιχεία. Η κατανομή των κερδών στην εφοδιαστική αλυσίδα, όπως προέκυψε από την έρευνα, είναι η εξής: ΦΠΑ 12%, Κέρδη εμπλεκομένων 9%, Άλλα κόστη 3%, Φύρα 9%, Μεταφορές και καύσιμα 13%, Εργατικό κόστος 29%, Ενέργεια 10%, Πρώτες ύλες και συσκευασία 15%.

Πηγή:”ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ”

by Εργατικό Κέντρο

• Να συλλεγούν  πρωτογενή δεδομένα σχετικά με το ιδιαίτερα σοβαρό και  προβληματικό αυτό φαινόμενο.
• Τα δεδομένα αυτά να συλλεγούν, σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, σε μία περίοδο εντατικοποίησης της εργασίας και κατάργησης προστατευτικών κανόνων για τις/τους εργαζόμενες/ους.
• Να αναλυθεί  η εφαρμογή (ή μη) του βασικού θεσμικού πλαισίου σε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
• Να επικαιροποιηθούν ή να διατυπωθούν νέες προτάσεις πολιτικής απέναντι στο φαινόμενο αυτό.
• Να αναπτυχθούν στοχευμένες εκπαιδευτικές δράσεις για την ενίσχυση των θυμάτων σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης στην εργασία να σπάσουν τη σιωπή και να καταγγέλουν τις πράξεις αυτές, ενδυναμώνοντας παράλληλα και τα συνδικαλιστικά σωματεία να ασκούν αποτελεσματικά τον υποστηρικτικό τους ρόλο.
• Να ενισχυθεί η διάδοση του Οδηγού της ΓΣΕΕ για την υποστήριξη από τα συνδικάτα των θυμάτων διακρίσεων, παρενόχλησης και βίας στην εργασία.

by Εργατικό Κέντρο

Αριθμ. Πρωτ. 185                                    Καλαμάτα,  16/7/2024

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΤΗΣΙΑ ΑΔΕΙΑ ANAΨΥΧΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕ THΝ ΟN LINE ΜΕ APP ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας με το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων (ΚΕ.Π.Ε.Α.) της ΓΣΕΕ ενημερώνει για την ετήσια άδεια αναψυχής των εργαζομένων και θέτει στη διάθεσή τους τη δυνατότητα μέσω της on line εφαρμογής που έχει δημιουργήσει το ΚΕ.Π.Ε.Α. στην ιστοσελίδα του ή μέσω της App εφαρμογής, να υπολογίσουν μόνοι τους την άδεια που δικαιούνται στους παρακάτω συνδέσμους:

Για πλήρη απασχόληση: https://www.kepea.gr/calc-epidoma-adeias.php

Για εκ περιτροπής εργασία: https://www.kepea.gr/calc-adeia-ek-peritropis.php

Μπορείτε επίσης να σκανάρετε τα αντίστοιχα QR CODE.

Α. ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ ΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ

1. Οι διατάξεις του θεσμικού πλαισίου που αφορούν στην ετήσια άδεια αναψυχής των εργαζομένων είναι δημοσίας τάξεως, με συνέπεια να μην επιτρέπεται και να είναι άκυρη κάθε αντίθετη ρητή ή σιωπηρή συμφωνία, καθώς και η παραίτηση του εργαζόμενου από τις σχετικές αξιώσεις.
2. Το επίδομα αδείας, κατοχυρώθηκε περαιτέρω με την Εθνική Γενική ΣΣΕ του έτους 2010[1] (άρθρο 1) για τους εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου σε όλη την ελληνική επικράτεια και περιλαμβάνεται μαζί με τις βασικές ρυθμίσεις για την ετήσια άδεια αναψυχής στον Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (άρθρα 210-216 ΠΔ 80/2022).
3. Κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας απαγορεύεται η απόλυση του εργαζόμενου.
4. Οι τηλεργαζόμενοι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας αναψυχής τους έχουν δικαίωμα αποσύνδεσης, δηλαδή έχουν δικαίωμα να απέχουν πλήρως από την παροχή της εργασίας τους και ιδίως, να μην επικοινωνούν ψηφιακά και να μην απαντούν σε τηλεφωνήματα, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή σε οποιασδήποτε μορφής επικοινωνία.

Β. ΧΡΟΝΟΣ  ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

1. Η ετήσια άδεια αναψυχής του εργαζόμενου χορηγείται σε συνεννόηση με τον εργοδότη ως προς το χρόνο χορήγησής της και σε κάθε περίπτωση εντός διμήνου από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον εργαζόμενο.
2. Οι μισοί τουλάχιστον εργαζόμενοι μιας επιχείρησης πρέπει να πάρουν την άδειά τους μέσα στο χρονικό διάστημα από 1 Μαΐου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου.

Με νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 61 του Ν. 4808/2021) δίνεται η δυνατότητα μεταφοράς της ετήσιας κανονικής άδειας μέχρι το πρώτο τρίμηνο του επόμενου ημερολογιακού έτους (για την άδεια αναψυχής του 2024 μέχρι το τέλος Μαρτίου 2025). Σε περίπτωση που παρέλθει και το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους, η αξίωση για την άδεια μετατρέπεται σε χρηματική.

3. Οι εργοδότες οι οποίοι απασχολούν εργαζόμενους, που προστατεύουν παιδιά έως 16 ετών (φυσικά ή υιοθετημένα) και παιδιά άνω των 16 ετών με αναπηρία υποχρεούνται κατά τον προγραμματισμό του χρόνου χορήγησης των ετήσιων αδειών απουσίας του προσωπικού τους να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των εργαζομένων αυτών.

Γ. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

1. Η χορήγηση της ετήσιας άδειας με αποδοχές των εργαζομένων υπολογίζεται με βάση το ημερολογιακό έτος.
2. Ο εργαζόμενος δικαιούται αναλογία χρόνου ετήσιας άδειας από την έναρξη της απασχόλησής του σύμφωνα με το εβδομαδιαίο σύστημα εργασίας του (πενθήμερο ή εξαήμερο), χωρίς να απαιτείται να συμπληρώσει συγκεκριμένο διάστημα προϋπηρεσίας στον εργοδότη του.
3. Συγκεκριμένα, κατά το πρώτο ημερολογιακό έτος που προσελήφθη ο εργαζόμενος, ο εργοδότης υποχρεούται να του χορηγήσει το αργότερο μέχρι 31 Μαρτίου του επόμενου έτους, αναλογία των ημερών αδείας που δικαιούται από την πρόσληψή του μέχρι την 31^η Δεκεμβρίου του συγκεκριμένου ημερολογιακού έτους, σύμφωνα με τους μήνες απασχόλησής του. Κάθε εργαζόμενος με σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, δικαιούται από την έναρξη της εργασίας του μέχρι τη συμπλήρωση δωδεκαμήνου να λάβει το ποσοστό της αδείας του. Η αναλογία αυτή υπολογίζεται στη βάση των 20 εργασίμων ημερών ετήσιας άδειας για όσους εργάζονται πενθήμερο και των 24 εργασίμων ημερών για όσους εργάζονται εξαήμερο.
4. Κατά το δεύτερο ημερολογιακό έτος, αφού ο εργαζόμενος συμπληρώσει δωδεκάμηνη εργασία, δικαιούται άδεια 21 ημερών (πενθήμερη εργασία) και 25 ημερών (εξαήμερη εργασία).
5. Για το τρίτο και τα επόμενα εργασιακά έτη ο εργαζόμενος δικαιούται από την 1^ηΙανουαρίου κάθε έτους την κανονική ετήσια άδειά του με αποδοχές, δηλαδή 22 ημέρες (πενθήμερη εργασία) και 26 ημέρες (εξαήμερη εργασία).
6. Μετά τη συμπλήρωση 10 ετών εργασίας στον ίδιο εργοδότη ή προϋπηρεσίας 12 ετών σε οποιοδήποτε εργοδότη ο εργαζόμενος δικαιούται άδεια 25 εργασίμων ημερών (πενθήμερη εργασία)  και 30 εργασίμων ημερών (εξαήμερη εργασία).
7. Μετά την συμπλήρωση 25ετούς υπηρεσίας σε οποιοδήποτε εργοδότη οι εργαζόμενοι δικαιούνται μία επιπλέον ημέρα αδείας, δηλαδή 26 ημέρες (πενθήμερη εργασία) και 31 μέρες (εξαήμερη εργασία).
8. Στις ημέρες της ετήσιας άδειας υπολογίζονται μόνο οι εργάσιμες ημέρες. Ως εκ τούτου δεν περιλαμβάνονται οι Κυριακές, οι επίσημες αργίες, οι κατ’ έθιμον αργίες, οι ημέρες ασθένειας και οι ειδικές άδειες που προβλέπονται από άλλες διατάξεις εάν συμπέσουν με αυτήν (πχ άδεια γάμου, άδεια γέννησης τέκνου, άδεια μητρότητας)

Δ. ΤΡΟΠΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

1. Ο βασικός κανόνας είναι ότι η ετήσια άδεια χορηγείται συνεχόμενα και για το σύνολο των ημερών που δικαιούται ο εργαζόμενος ανάλογα με την προϋπηρεσία του.
2. Σε περίπτωση που ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι (πχ από ΣΣΕ, Κανονισμό Εργασίας, επιχειρησιακή συνήθεια ή έθιμο) ως προς την ετήσια άδεια των εργαζομένων και το επίδομα αδείας αυτοί υπερισχύουν.
3. Τα στοιχεία που αφορούν στη χορήγηση της ετήσιας άδειας των εργαζομένων καταχωρούνται υποχρεωτικά από τον εργοδότη α) στο Βιβλίο Αδειών, το οποίο μπορεί να είναι και σε μορφή μηχανογραφημένων σελίδων και πρέπει να είναι διαθέσιμο προς έλεγχο από την Επιθεώρηση Εργασίας και β)  στο Πληροφοριακό Σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, όπου σύμφωνα με το νόμο, αναγγέλλεται ηλεκτρονικά η χορήγηση της ετήσιας άδειας έως και μία (1) ώρα μετά την έναρξή της.  Στο Έντυπο Ε11 (γνωστοποίηση στοιχείων ετήσιας κανονικής άδειας) καταχωρίζονται τον Απρίλιο κάθε έτους τα στοιχεία των εργαζομένων που έλαβαν την ετήσια άδεια και το επίδομα αδείας κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος και έχουν καταχωρισθεί στο ειδικό Βιβλίο Αδειών.

Κατάτμηση ετήσιας άδειας

1. Επιτρέπεται κατ` εξαίρεση, η κατάτμηση του χρόνου ετήσιας αδείας εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους σε δύο περιόδους, εξαιτίας ιδιαίτερα σοβαρής ή επείγουσας ανάγκης της επιχείρησης. Σε κάθε περίπτωση η πρώτη περίοδος της αδείας δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερες των έξι (6) εργασίμων ημερών σε εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία και των πέντε (5) εργασίμων ημερών σε πενθήμερη εβδομαδιαία εργασία ή των δώδεκα (12) εργασίμων ημερών, εφόσον αφορά ανηλίκους που εργάζονται νόμιμα.
2. Μετά από έγγραφη αίτηση του εργαζόμενου προς τον εργοδότη, η κατάτμηση του χρόνου αδείας επιτρέπεται και σε περισσότερες των δύο περιόδους, από τις οποίες η μία πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες σε εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία και δέκα (10) εργάσιμες ημέρες, σε πενθήμερη, ή δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες, εφόσον αφορά ανηλίκους που εργάζονται νόμιμα.
3. Ειδικά, σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που απασχολούν τακτικό και εποχικό προσωπικό και παρουσιάζουν ιδιαίτερη σώρευση εργασίας που οφείλεται στο είδος ή στο αντικείμενο εργασιών τους, σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο του έτους, για το τακτικό προσωπικό, ο εργοδότης δύναται να χορηγεί το τμήμα της αδείας των 10 εργασίμων ημερών επί πενθημέρου ή 12 επί εξαημέρου, οποτεδήποτε εντός του ημερολογιακού έτους.
4. Επισημαίνεται ότι η αίτηση αυτή του εργαζόμενου, καθώς και η απόφαση του εργοδότη, αν και δεν απαιτούν πλέον έγκριση από την αρμόδια υπηρεσία του ΣΕΠΕ, ωστόσο διατηρούνται στην επιχείρηση επί πέντε (5) έτη και οφείλουν να είναι στη διάθεση της Επιθεώρησης Εργασίας.

Ε. ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ  ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ

1. Το επίδομα αδείας κατοχυρώθηκε περαιτέρω με το άρθρο 2 της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ του 2010, το οποίο αναφέρει τα εξής:

«Ο μισθωτός που θεμελιώνει δικαίωμα κανονικής άδειας αναψυχής, αυτούσιας ή σε χρήμα δικαιούται να λάβει και το επίδομα άδειας, το οποίο αποτελεί τακτικές αποδοχές του, υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο που υπολογίζονται και οι αποδοχές άδειας και υπόκειται στους ίδιους κανόνες με αυτές.

Το επίδομα άδειας ισούται με το σύνολο των πράγματι καταβαλλόμενων τακτικών συνήθων αποδοχών της άδειας, με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να υπερβαίνει τις αποδοχές 15 ημερών γι’ αυτούς που αμείβονται με μηνιαίο μισθό και 13 ημερών γι’ αυτούς που αμείβονται με ημερομίσθιο ή κατά μονάδα εργασίας ή με ποσοστά ή και με άλλο τρόπο.

Το αντίστοιχο επίδομα άδειας προκαταβάλλεται κατά τη λήψη της άδειας αναψυχής ή τμήματος αυτής μαζί με τις αποδοχές αδείας.

Γενικές ή ειδικές διατάξεις νόμων, διαταγμάτων, υπουργικών αποφάσεων, συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, κανονισμών εργασίας και λοιπών κανονιστικών πράξεων, που καθορίζουν ευνοϊκότερους τρόπους υπολογισμού, καταβολής και γενικά παροχής του επιδόματος άδειας υπερισχύουν και διατηρούνται σε ισχύ.

Το άρθρο 6 της ΕΓΣΣΕ 1997 για τη χορήγηση του επιδόματος άδειας σε περίπτωση πρόωρης λύσης της σχέσης εργασίας εξακολουθεί να ισχύει , διαγραφομένων των λέξεων “πριν ο μισθωτός συμπληρώσει παρά τω αυτώ εργοδότη δωδεκάμηνον συνεχή απασχόλησιν”, λόγω της μεταγενέστερης τροποποίησης των προϋποθέσεων για τη λήψη άδειας».

2. Στην περίπτωση που ο εργοδότης δεν χορηγεί την άδεια που αιτήθηκε ο εργαζόμενος έως το τέλος Μαρτίου του επόμενου ημερολογιακού έτους, οφείλει να καταβάλει τις αποδοχές του οφειλόμενου χρόνου αδείας με προσαύξηση 100%, συν το επίδομα αδείας.

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας , τα σωματεία είναι σε επαγρύπνηση για τις καταγγελίες των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι όλης της επικράτειας για κάθε ζήτημα που τους απασχολεί, για πληροφόρηση, στήριξη και συλλογική δράση μπορούν να απευθύνονται:

α) το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ, ΚΕΠΕΑ/ ΓΣΕΕ  www.kepea.gr

β) το Δίκτυο Υπηρεσιών Πληροφόρησης & Συμβουλευτικής Εργαζομένων και Ανέργων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ,ΙΝΕ/ΓΣΕΕ 

https://www.inegsee.gr/diktio-ipiresion-pliroforisis-simvouleftikis-ergazomenon-anergon/

by Εργατικό Κέντρο

Πρόστιμα για 8.261 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κατά το α’ εξάμηνο.

Το 61,18%των προστίμων που επιβλήθηκαν στο α’ εξάμηνο του έτους από τους ελέγχους που διενήργησε η Επιθεώρηση Εργασίας και το 40,53% των παραβάσεων που καταγράφηκαν αφορούσαν ζητήματα ωραρίων και συμβάσεων απασχόλησης.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ που παρουσιάζει η «Ν» δείχνουν ότι όσο καθυστερεί η επέκταση της Ψηφιακής Κάρτας τόσο αυτού του είδους οι παραβάσεις καταγράφονται διαρκώς από τους Επιθεωρητές Εργασίας. Συνολικά ανήλθαν στους 38.220 οι έλεγχοι που πραγματοποίησε η Επιθεώρηση Εργασίας κατά το α’ εξάμηνο σε όλη τη χώρα, επιβάλλοντας 8.261 πρόστιμα, συνολικού ύψους 22.187.259 ευρώ. Μόνο τον Ιούνιο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε η Ανεξάρτητη Αρχή (ΑΑΕΕ), διενεργήθηκαν 5.986 έλεγχοι (15,66%του συνόλου), με συνέπεια να καταγραφούν κατά τον συγκεκριμένο μήνα 1.084 πρόστιμα (13,12%) , που επέφεραν ποινές συνολικού ύψους 2.691.077 ευρώ (12,12%) .Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο στόχος των ελέγχων πρέπει να συνοδεύεται και από ανάλογη αποτελεσματικότητα, στο πεδίο των παραβάσεων που εντοπίζονται, ώστε να επιτευχθεί ο σταδιακός περιορισμός τους. Τα στοιχεία δείχνουν πως, τόσο σε μηνιαία όσο και σε εξάμηνη βάση, προκύπτει σημαντικός όγκος κυρώσεων που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις (ωράρια, συμβάσεις) , παρά το γεγονός ότι υπάρχει εν ενεργεία η Ψηφιακή Κάρτα, σε ορισμένους κλάδους της οικονομίας. Το γεγονός ότι το εν λόγω μοντέλο καταγραφής των ωραρίων για τους εργαζόμενους σε «πραγματικό χρόνο» δεν έχει επεκταθεί ακόμα στο σύνολο της αγοράς εργασίας, μάλλον λειτουργεί ως κίνητρο για να συνεχίζονται οι παραβάσεις σε αυτούς τους τομείς. Ακριβέστερα, το α’ εξάμηνο του τρέχοντος έτους προέκυψαν 605 κυρώσεις που αφορούσαν περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας, δηλαδή «μαύρης – ανασφάλιστης» απασχόλησης, για τις οποίες επιβλήθηκαν πρόστιμα, συνολικού ύψους 6.751.500 ευρώ. Την ίδια στιγμή όμως καταγράφηκαν άλλες 1.672 παραβάσεις από τους πίνακες προσωπικού, στοιχείο που «υποκρύπτει» υπέρβαση ωραρίων, άρα υπερεργασία ή ακόμα χειρότερα υπερωρίες που δεν εμφανίστηκαν πουθενά και έτσι δεν πληρώθηκαν στους δικαιούχους, δηλαδή στους εργαζόμενους. Τα πρόστιμα γι ‘ αυτές τις περιπτώσεις ανήλθαν στα 3.994.300 ευρώ, κατά το α ‘ εξάμηνο. Εντοπίστηκαν επίσης άλλες 142 παραβάσεις για υπέρβαση χρόνου εργασίας (συνολικά πρόστιμα 225.000 ευρώ), καθώς και 930 παραβάσεις για μη ορθή χρήση της Ψηφιακής Κάρτας (πρόστιμα 2.604.100 ευρώ) . Έτσι, συνολικά, για περιπτώσεις που αφορούν υπερβάσεις ωραρίων και συμβάσεις εργασίας, καταγράφηκαν στο α’ εξάμηνο του τρέχοντος έτους 3.349 παραβάσεις (ποσοστό 40,53%) , που αντιστοιχούν σε πρόστιμα ύψους 13.574.900 (ποσοστό 61,18%). Ανάλογη εικόνα σχημάτισε η ΑΑΕΕ και για τον Ιούνιο μεμονωμένα, αν και διαπιστώθηκε μικρή υποχώρηση και στους δύο ανωτέρω δείκτες. Πιο συγκεκριμένα, κατά τον συγκεκριμένο μήνα εντοπίστηκαν 53 παραβάσεις για αδήλωτη εργασία (πρόστιμα 567.000 ευρώ), 178 για πίνακες προσωπικού (πρόστιμα 428.000 ευρώ), 25 για υπέρβαση χρόνου εργασίας (πρόστιμα 46.000 ευρώ) και 121 για Ψηφιακή Κάρτα (πρόστιμα 376.000 ευρώ). Συνολικά, τον Ιού- νιο καταγράφηκαν 377 παραβάσεις που σχετίζονται με ωράρια απασχόλησης και συμβάσεις (ποσοστό 34,77%) και επιβλήθηκαν πρόστιμα ύψους 1.417.000 ευρώ (ποσοστό 52,65%) . Στόχος για πάνω από 74 χιλ. ελέγχους το 2024.

ΣΥΜΦΩΝΑ με τον προγραμματισμό που έχει γίνει από τη διοίκηση του Φορέα, εκτιμάται ότι μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους ο στόχος για υπερκάλυψη των 74.000 περσινών ελέγχων θα επιτευχθεί και με το παραπάνω. Άλλωστε, το δίμηνο Ιουλίου -Αυγούστου παραδοσιακά καταγράφεται σημαντική αύξηση των ελέγχων, λόγω θέρους και ειδικά σε τουριστικές περιοχές της χώρας. Η εκτίμηση που υπάρχει είναι πως, με τον ρυθμό που έχουν λάβει οι έλεγχοι, είναι πιθανό να ξεπεράσουν τις 76.000 στα τέλη Δεκεμβρίου . Όμως αποτελεί ζητούμενο πώς, πότε και αν θα υποχωρήσουν τα πρόστιμα γι ‘ αυτές τις κρίσιμες κατηγορίες, όπως είναι τα ωράρια εργασίας και οι συμβάσεις. Υπενθυμίζεται ότι η Ψηφιακή Κάρτα έχει συμπληρώσει δύο έτη εφαρμογής, καθώς ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2022. Έως τώρα καλύπτει περίπου 150.000 εργαζόμενους, καθώς ισχύει για το σύνολο των τραπεζών της χώρας και τα σούπερ μάρκετ με περισσότερους από 250 απασχολούμενους. Επίσης, εφαρμόζεται στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, στις εταιρείες παροχής ιδιωτικής προστασίας 61% (security), ενώ στο ίδιο σύστημα έχουν ενταχθεί και οι ΔΕΚΟ μεταφορών (ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, Σταθερές Συγκοινωνίες, ΟΣΥ, ΟΑΣΑ, ΟΣΕΘ, ΟΑΣΘ, η Hellenic Train και η Ελληνική Εταιρία Συντήρησης Σιδηροδρομικού Υλικού

Κάρτα  σε τουρισμό και εστίαση.

Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ της Ψηφιακής Κάρτας σε λιανεμπόριο και σε βιομηχανία από την 1η Ιουλίου θα «μετρηθεί» ως προς την αποτελεσματικότητά της σε αυτούς τους κλάδους από το φθινόπωρο και μετά. Άλλωστε, για το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου η εντολή που έχουν λάβει τα κλιμάκια των επιθεωρητών Εργασίας είναι να συνεχίσουν το συμβουλευτικό τους έργο ως προς τη σωστή λειτουργία της Ψηφιακής Κάρτας και να αποφύγουν τα πρόστιμα σε εταιρείες που προέρχονται από τους δύο ανωτέρω κλάδους. Έτσι, η όποια συμμόρφωση ως προς τα ωράρια εργασίας και ως προς τις υπερωρίες που θα πρέπει να καταβάλλονται, δεν αναμένεται να διαπιστωθεί πριν από τον ερχόμενο Οκτώβριο για τους περίπου 600.000 εργαζόμενους που απασχολούνται σε λιανεμπόριο και βιομηχανία. Το κομβικό σημείο όμως είναι αναμφίβολα η επέκταση της Ψηφιακής Κάρτας σε τουρισμό και εστίαση, κάτι που αναμένεται να ξεκινήσει πιλοτικά από τον Σεπτέμβριο και μετά. Πρόκειται για δύο κλάδους με υψηλά ποσοστά παραβατικότητας τόσο στα πεδία των ωραρίων όσο και σε εκείνα των συμβάσεων.

Πηγή: “ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

by Εργατικό Κέντρο

Στην λήψη έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα από τον καύσωνα  από σήμερα Τρίτη 16 Ιουλίου έως την Παρασκευή 19 Ιουλίου προχώρησε το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Σε συνέχεια της ανακοίνωσης της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (Ε.Μ.Υ.) σχετικά με το επερχόμενο κύμα καύσωνα και κατόπιν συσκέψεως με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με την από 15.7.2024 εγκύκλιο λαμβάνει έκτακτα  μέτρα για την αντιμετώπιση της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα .

Ειδικότερα, λαμβάνοντας υπόψη και την από 3 Ιουνίου του 2024 (αριθ. πρωτ. 34666) σχετική εγκύκλιο: «Πρόληψη της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων» του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, με τη νέα εγκύκλιο που δημοσιεύθηκε, προβλέπονται τα εξής:

Υποχρεωτική παύση εργασιών

Για την Τρίτη 16/07/2024

α) Για τους εργαζόμενους επιχειρήσεων που βρίσκονται κυρίως στη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ήπειρο, τη δυτική και ανατολική Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία και τη δυτική και ανατολική Πελοπόννησο, στις οποίες σύμφωνα με το από 15.07.2024 Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού (ΕΔΕΚ) αναμένεται να επικρατήσουν ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες καθίσταται υποχρεωτική η παύση εργασιών κατά το χρονικό διάστημα 12.00΄-17.00΄, την Τρίτη 16.7.2024 σε χειρωνακτικές εργασίες που εκτελούνται σε εξωτερικό χώρο. Ενδεικτικά αναφέρονται εργασίες σε τεχνικά και οικοδομικά έργα, εργοτάξια, διανομή και μεταφορά προϊόντων και αντικειμένων με δίτροχο όχημα (delivery), κ.λπ., όταν η θερμοκρασία είναι ίση ή ανώτερη των 40° C. Παράλληλα, από την Τετάρτη 16.7.2024

β) Για την Τετάρτη 17/07/2024 έως και την Παρασκευή 19/07/2024

Για το σύνολο των εργαζομένων σε επιχειρήσεις, για εργασίες χειρωνακτικές, που εκτελούνται σε εξωτερικό χώρο, όταν η θερμοκρασία είναι ίση ή ανώτερη των 40° C, καθίσταται υποχρεωτική η παύση εργασιών τους κατά το χρονικό διάστημα 12:00-17:00. Ενδεικτικά αναφέρονται εργασίες σε τεχνικά και οικοδομικά έργα, εργοτάξια, διανομή και μεταφορά προϊόντων και αντικειμένων με δίτροχο όχημα πατίνι, τροχοπέδιλα κ.α (delivery), κ.λπ.

γ) Επισημαίνεται ότι ειδικά για εργασίες σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη η υποχρέωση των ανωτέρω προβλέψεων ισχύει  για θερμοκρασία που διαμορφώνεται σε τιμή άνω των 38^οC.

δ) Εφόσον εφαρμοστεί το μέτρο της παύσης εργασιών διανομής, μπορεί να διατηρείται ενεργή η επιλογή της παραγγελιοληψίας με παραλαβή του χρήστη απευθείας από το κατάστημα (takeaway) καθώς και ενδεχόμενη δυνατότητα να εκτελείται διανομή με οχήματα ιδιωτικής χρήσης εκτός των δίκυκλων και λοιπών μέσων του προηγούμενου εδαφίου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 2 του Ν. 2696/1999, υπό ειδικότερους όρους ή προϋποθέσεις (εφόσον διαθέτουν κλιματισμό).

ε) Η παύση εργασιών δεν εφαρμόζεται σε οικονομικές δραστηριότητες που αφορούν σημαντικές και κοινωνικά κρίσιμες υποδομές στους τομείς της υγείας, των μεταφορών και της κοινής ωφέλειας (υγειονομικές μονάδες, ύδρευση, ηλεκτρισμός, αεροπορικές μεταφορές, handling, θαλάσσιες, χερσαίες και σιδηροδρομικές μεταφορές), υπό την προϋπόθεση της λήψης των λοιπών τεχνικών και οργανωτικών μέτρων της υπ’ αριθμ. 34666/03.06.2024 εγκυκλίου «Πρόληψη της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων», συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης του χρόνου εργασίας.

στ) Σε περίπτωση μη τήρησης του μέτρου της υποχρεωτικής παύσης, επιβάλλεται από την Επιθεώρηση Εργασίας χρηματικό πρόστιμο ύψους 2.000 ευρώ ανά εργαζόμενο της επιχείρησης.

Παροχή εξ αποστάσεως εργασίας με το σύστημα της τηλεργασίας

Για εργαζόμενους με σχέση εξαρτημένης εργασίας στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, ειδικά δε στις περιπτώσεις έκθεσής τους σε επιβαρυντικές συνθήκες στις περιοχές που, σύμφωνα με το από 15.07.2024 Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού (ΕΔΕΚ), αναμένεται να επικρατήσουν ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες περιοχές δίδεται η δυνατότητα,  εξ αποστάσεως εργασίας με το σύστημα της τηλεργασίας εφόσον είναι εφικτό από τη φύση της εργασίας τους.

Έκτακτα μέτρα για την οργάνωση του χρόνου εργασίας

Για τη διευκόλυνση των εργαζομένων κατά την τυχόν αλλαγή χρόνου προσέλευσης και αποχώρησής τους από την εργασία, οι εργοδότες δύνανται να μην καταχωρούν εκ των προτέρων στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ κάθε αλλαγή της οργάνωσης του χρόνου εργασίας.

Εγκύκλιος:

ΘΕΡΜΙΚΗ ΚΑΤΑΠΟΝΗΣΗ_15.07.2024

Πηγη: “ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ”

by Εργατικό Κέντρο

Διαχρονικά πόλοι έλξης για όποιον αναζητάει επαγγελματικές ή επιχειρηματικές ευκαιρίες ή απλώς μια καλή ποιότητα ζωής με εύκολη πρόσβαση στο εμπόριο, σε ιατρικές υπηρεσίες, σε πολιτισμικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες, οι πόλεις της Ευρώπης, πρωτεύουσες ή απλώς αστικά κέντρα, γίνονται όλο και πιο απρόσιτες, αν όχι εχθρικές, για ολοένα και περισσότερους ανθρώπους. Εδώ και μερικά χρόνια τείνουν να διώξουν πολλούς από όσους μεγάλωσαν σε αυτές και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το υψηλό κόστος της στέγης, είτε αυτό αφορά την αγορά κατοικίας είτε τα δυσθεώρητα πλέον ενοίκια των διαμερισμάτων. Οι τιμές σε κατοικίες και διαμερίσματα στα αστικά κέντρα της Ευρώπης έχουν αυξηθεί σε εξωπραγματικά επίπεδα, συχνά εξαιτίας της παρουσίας αλλοδαπών ή ξένων επιχειρήσεων και αδρά αμειβόμενων στελεχών.

Από τους καθοριστικούς παράγοντες στην εκτόξευση των τιμών των κατοικιών είναι οι επενδύσεις ξένων επιχειρήσεων, διεθνών επενδυτών, κυρίως από τις ΗΠΑ αλλά και από χώρες της Ασίας, που βλέπουν τις ευρωπαϊκές αγορές ακινήτων ως ασφαλείς και προσοδοφόρες επενδύσεις. Οι μαζικές αγορές από αυτούς τους επενδυτές έχουν μειώσει την προσφορά στέγης, οδηγώντας τις τιμές των κατοικιών στα ύψη. Την τελευταία δεκαπενταετία το πρόβλημα έχει άλλωστε φέρει στα άκρα ο τουρισμός, καθώς στο κέντρο των ευρωπαϊκών μητροπόλεων οι κατοικίες σε ολόκληρες συνοικίες προσφέρονται στη διάθεση των τουριστών μέσα από πλατφόρμες για βραχυχρόνιες ενοικιάσεις, με αποτέλεσμα μια συντριπτική έλλειψη στέγης για τους κατοίκους. Και τα τελευταία πέντε χρόνια την κατάσταση έχει περιπλέξει η πανδημία, καθιερώνοντας πλέον ανεπιστρεπτί την τηλεργασία και δημιουργώντας την άλλοτε αδιανόητη κατηγορία των λεγόμενων «ψηφιακών νομάδων», των ανθρώπων που εργάζονται σε μεγάλη απόσταση από την εργασία τους και συχνά έχουν την οικονομική δυνατότητα να διαλέξουν τον τόπο της διαμονής εις βάρος όσων δεν έχουν αντίστοιχη οικονομική άνεση.

Η συνισταμένη όλων αυτών είναι μια άνευ προηγουμένου στεγαστική κρίση με διαστάσεις πανδημίας από το Άμστερνταμ, τη Χάγη και το Βερολίνο μέχρι τη Λισαβώνα, τη Μαδρίτη και την Αθήνα και με τη Eurostat να υπολογίζει ότι κάπου 20 εκατ. άνθρωποι στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα στέγασης ή και έλλειψη στέγης και την Ομοσπονδία Εθνικών Οργανώσεων για τους Αστέγους (FEANTSA) να αναφέρει ότι περίπου 1 εκατ. άνθρωποι στην Ευρώπη είναι άστεγοι. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι την τελευταία δεκαετία ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί σημαντικά σε όλη την Ευρώπη. Ως άστεγοι δεν νοούνται μόνον όσοι ζουν στους δρόμους, αλλά και όσοι φιλοξενούνται προσωρινά σε δομές ή ακόμη και σε σπίτια συγγενών, ενώ ένας διευρυμένος ορισμός περιλαμβάνει και όσους αναγκάζονται να ζουν σε υποβαθμισμένες συνθήκες όσον αφορά την ύδρευση, τη θέρμανση ή την ηλεκτροδότηση της στέγης.

Και την έκταση του προβλήματος συγκαλύπτει συχνά το γεγονός ότι σε πολλές χώρες, ιδιαιτέρως στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, πολλοί νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να παραμένουν στις εστίες των γονιών τους και δεν εμφανίζονται, έτσι, στα στατιστικά στοιχεία.

Αυξάνονται οι άστεγοι στις πόλεις

Οξύτατο πρόβλημα στεγαστικής κρίσης αντιμετωπίζει η Ισπανία, καθώς σύμφωνα με επίσημα στοιχεία ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί κατά 24% μέσα στα τελευταία 12 χρόνια. Σχετική έκθεση της Τράπεζας της Ισπανίας αναφέρει επίσης ότι περίπου το 45% των ενοικιαστών κινδυνεύει από κοινωνικό αποκλεισμό και φτώχεια. Η χώρα της Ιβηρικής σκιαγραφεί, άλλωστε, και τη διαπίστωση της Κομισιόν ότι σε πολλές χώρες η έκταση του προβλήματος δεν φαίνεται στα στατιστικά στοιχεία, καθώς πολλοί νέοι αναγκάζονται να ζουν με τους γονείς τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν, πάνω από το 60% των νέων Ισπανών από 18 έως 34 ετών παραμένουν στην οικογενειακή εστία των γονιών τους, ενώ από το 2008 έως το 2022 έχει αυξηθεί δραματικά το αντίστοιχο ποσοστό σε μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η Τράπεζα της Ισπανίας εκτιμά πως για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα θα χρειαστούν 1,5 εκατ. καινούργια σπίτια, ενώ στους καταλόγους των κοινωνικών υπηρεσιών είναι καταγεγραμμένα περίπου 48.000 άτομα υποψήφια για κάποιου είδους «κοινωνική στέγη».

Οι αριθμοί σοκάρουν πάντως. Στην Ισπανία ο αριθμός των αστέγων υπερβαίνει πλέον τα 28.500 άτομα, αλλά στη Γερμανία, τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, τα επίσημα στοιχεία φέρουν τον αριθμό των αστέγων να ανέρχεται σε πάνω από 262.640 άτομα. Την ίδια στιγμή στην Ιρλανδία, όπου η στεγαστική κρίση έχει αποτελέσει μείζον πολιτικό ζήτημα, ο αριθμός των αστέγων και όσων αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο να βρεθούν άστεγοι υπολογίζεται σε 11.630 άτομα. Στο Δουβλίνο νέοι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις δεν βρίσκουν προσιτή στέγη και ορισμένοι έφτασαν στο σημείο να αποδίδουν στη στεγαστική κρίση ακόμη και την αιμορραγία εγκεφάλων που έχει γνωρίσει η χώρα τα τελευταία χρόνια. Μέσα στην τελευταία διετία σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. έχουν δεσμευθεί να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης γενικότερα και των αστέγων ειδικότερα, αλλά μέχρι στιγμής τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Εθνικών Οργανώσεων για τους αστέγους (FEANTSA) εμφανίζουν επιδείνωση της κατάστασης, με εξαιρέσεις μόνον τη Δανία και την Ολλανδία που σημειώνουν πρόοδο. Η Δανία, η χώρα στην οποία ο αριθμός των αστέγων μειώθηκε κατά 10% στο διάστημα από το 2019 έως το 2022, μπορεί σύμφωνα με τους ειδικούς να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση. Ενώσεις οργανώσεων κατά της στεγαστικής κρίσης έχουν συντάξει από κοινού έκθεση με τίτλο «Επιθεώρηση του Αποκλεισμού Στέγης στην Ευρώπη» και αποδίδουν την επιτυχία της Δανίας στο γεγονός ότι αντί για την πολιτική των καταφυγίων και των κέντρων αστέγων, προ- τίμησε μια ενεργή πολιτική προσφοράς κατοικιών

Σε υποβαθμισμένες κατοικίες ζει το 20% των Γάλλων

Αν κάποιοι κάτοικοι του Λονδίνου ή του Παρισιού αναγκάζονται να απομακρυνθούν από την πόλη στην οποία μεγάλωσαν επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της στέγης, κάποιοι άλλοι κάτοικοι ευρωπαϊκών πόλεων επιμένουν να παραμείνουν, έστω και σε συνθήκες ποιοτικής υποβάθμισης της διαβίωσής τους. Διεξάγοντας έρευνα σχετική με την ποιότητα της στέγης, η Ένωση εθνικών οργανώσεων για τους αστέγους (FEANTSA) διαπίστωσε πως σημαντικός αριθμός ανθρώπων σε Βρετανία, Γαλλία, Βουλγαρία και Ουγγαρία ζει σε χώρους χαμηλών προδιαγραφών, έως και ακατάλληλους για κατοικίες. Κάλεσε μάλιστα τις χώρες της Ε.Ε. να καταγράψουν και να ενδιαφερθούν για τον μεγάλο αριθμό ανθρώπων που ζουν σε ερειπωμένα σπίτια με υγρασία ή χωρίς τον απαιτούμενο εξοπλισμό υγιεινής ή υπερβολικά πολλά άτομα σε μικρό χώρο και επισήμανε πως αυτό αποτελεί «μια καθημερινή πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους».

Η εν λόγω οργάνωση διαπίστωσε ειδικότερα το ιδιαίτερο πρόβλημα της Ουγγαρίας, που χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό κατοικιών με χαμηλές προδιαγραφές, ενώ στη Βουλγαρία μία στις οκτώ οικογένειες στεγάζεται σε κάποιου είδους κατοικία που δεν διαθέτει εσωτερική τουαλέτα. Και αντίθετα με ό,τι θα νόμιζε κανείς, οι υποβαθμισμένες κατοικίες δεν αποτελούν προνόμιο των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, αλλά βρίσκονται σε αφθονία και στις πλέον φημισμένες μητροπόλεις της δυτικής Ευρώπης. Διαπιστώθηκε συγκεκριμένα πως το 2020 σχεδόν το 20% του πληθυσμού της Γαλλίας ζούσε σε συνθήκες ακατάλληλες για διαβίωση, ενώ σχεδόν το 25% όσων νοικιάζουν σπίτια στη Βρετανία ανήκει ουσιαστικά στην ίδια κατηγορία της παραμονής σε υποβαθμισμένες συνθήκες.

Στην έρευνά της η FEANTSA διαπίστωσε παράλληλα, πάντως, πως η ύπαρξη τόσων υποβαθμισμένων κατοικιών στην καρδιά της δυτικής Ευρώπης δεν οφείλεται πάντα στην αμέλεια των δημοτικών αρχών ή των ασυνείδητων ιδιοκτητών που εκμεταλλεύονται ακίνητα χωρίς να ενδιαφέρονται για τη συντήρησή τους. Όπως τονίζει στη σχετική έκθεσή της, «οι ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης συχνά είναι πρόβλημα και των ίδιων των ιδιοκτητών, που μένουν μέσα στις υποβαθμισμένες κατοικίες επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τις ανακαινίσουν ή να τις συντηρήσουν». Επόμενο είναι το ζήτημα της στέγης να βρίσκεται ανάμεσα στις πρώτες προτεραιότητες πολλών Ευρωπαίων και ειδικότερα των νέων. Σύμφωνα με μελέτη του Ευρώ- βαρόμετρου από το 2022, πάνω από 20% των νέων Ευρωπαίων ηλικίας 25 έως 34 ετών αναφέρουν το πρόβλημα της στέγης ως μια από τις δύο μεγαλύτερες έγνοιες τους. Το αντίστοιχο ποσοστό εκτοξεύεται στο 40%όταν ο λόγος έρχεται στην Ιρλανδία.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο