Ανακοινώσεις

Οι συνάδελφοι οικοδόμοι, που δεν έχουν δηλώσει στοιχεία τραπεζικού λογαριασμού, μπορούν να τα δηλώσουν αποκλειστικά μέσω διαδικτύου, είτε στην ιστοσελίδα του e- ΕΦΚΑ www.efka.gov.gr (επιλογή Ασφαλισμένοι -> Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες -> Ατομικά Στοιχεία), είτε και μέσω αντίστοιχων επιλογών στην ηλεκτρονική σελίδα www.gov.gr.

by Εργατικό Κέντρο

Στις 260.000 προσδιορίζει τις κενές θέσεις εργασίας, πανελλαδικά, η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ), αξιοποιώντας τα αποτελέσματα έρευνας που διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 5.076 επιχειρήσεων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 37% των επιχειρήσεων παραδέχεται πως έχει κενές θέσεις εργασίας, ένα ποσοστό που αυξάνεται αλματωδώς, αγγίζοντας το 60%, όταν πρόκειται για εταιρείες με περισσότερους από 25 εργαζόμενους.

Στην έρευνα που πραγματοποίησε η Palmos Analysis, διαπιστώνεται ότι οι νησιωτικές Περιφέρειες της χώρας έχουν σταθερά μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς και η Θεσσαλία.

ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΚΕΝΑ Αντίστοιχα, οι κλάδοι με τα υψηλότερα ποσοστά επιχειρήσεων που δηλώνουν κενές θέσεις εργασίας είναι οι κατασκευές, η μεταποίηση, τα καταλύματα και η εστίαση, ενώ υψηλό ποσοστό καταγραφεται και μεταξύ των επιχειρήσεων με εξαγωγικό χαρακτήρα. Ακριβέστερα, τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν ότι σε επίπεδο Περιφέρειας, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας εντοπίζεται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο Νότιο Αιγαίο (47%). Ακολουθούν οι Περιφέρειες της Κρήτης και του Βορείου Αιγαίου (46%) και η Θεσσαλία (43%) . Στον αντίποδα, μικρότερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας φαίνεται ότι καταγράφεται σε επιχειρήσεις της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (27%), ενώ έπονται η Πελοπόννησος (28%), η Ήπειρος (30%) και η Κεντρική Μακεδονία (31%). Στην Αττική, που έχει και το μεγαλύτερο πλήθος επιχειρήσεων πανελλαδικά, το 39% εξ αυτών δήλωσε ότι έχει κενές θέσεις εργασίας, δηλαδή δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον γενικό μέσο όρο.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΝΑ ΚΛΑΔΟ Σε ό,τι αφορά τον τομέα αναφοράς, τα μεγαλύτερα καταλύματα. Αντίθετα , τα μικρότερα προβλήματα σε αυτό το κρίσιμο μέγεθος αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες (16%) και έπεται ο κλάδος της εκ- παίδευσης (23%) και της υγείας και κοινωνικής μέριμνας (32%). Προβληματίζει επίσης και το γεγονός ότι σχεδόν οι μισές από τις επιχειρήσεις με εξαγωγική δραστηριότητα (48%) δηλώνουν ότι έχουν κενές θέσεις εργασίας. Σε επίπεδο κύκλου εργασιών, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας (56%) αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που κινούνται από 5 έως 10 εκατ. ευρώ. Όμως και οι επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών άνω των 10 εκατ. ευρώ βρίσκονται σε δυσμενή θέση (54%) , ενώ ανάλογο πρόβλημα φαίνεται ότι καλούνται να διαχειριστούν και οι μικρότερες εταιρείες με τζίρο 500.000 – 1 εκατ. ευρώ (52%), αλλά και 1-5 εκατ. ευρώ (50%). Αντίθετα, αισθητά κάτω από τον γενικό μέσο όρο βρίσκονται οι πιο μικρές επιχειρήσεις, με κύκλο εργασιών μικρότερο των 100.000 ευρώ (25%) . Ανά μέγεθος το μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται ότι καλούνται να διαχειριστούν όσες έχουν 51 εργαζόμενους και άνω. Σε αυτές τις εταιρείες κατά μέσο όρο ανέρχονται σε εννέα οι κενές θέσεις εργασίας. Σε ανάλογα δυσμενή θέση βρίσκονται και οι επιχειρήσεις με 26-50 εργαζόμενους (έξι κενές θέσεις κατά μέσο όρο) . Πάντως, με δεδομένο ότι η συνολική εικόνα βελτιώνεται όσο μικρότερο είναι το μέγεθος των επιχειρήσεων, προκύπτουν πανελλαδικά δύο κενές θέσεις ανά εταιρεία, από εκείνες που απάντησαν ότι πράγματι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.

ΠΟΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ Έλλειψη ατόμων που ενδιαφέρονται να κάνουν αυτό το είδος εργασίας (45%) και η έλλειψη ατόμων με τα απαιτούμενα προσόντα – δεξιότητες – εμπειρία (36%) είναι οι δύο κύριοι λόγοι για τους οποίους παραμένουν κενές θέσεις εργασίας στις επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις απαντήσεις στην έρευνα. Αναφορικά με τις βασικότερες δεξιότητες και ικανότητες τις οποίες πρέπει να διαθέτουν οι εργαζόμενοι, οι απαντήσεις των επιχειρήσεων αναδεικνύουν ως κορυφαία επιλογή τη γνώση/χρήση Αγγλικών (39%) και ακολουθούν οι βασικές ψηφιακές δεξιότητες/ διαδικτυακή συνεργασία/τηλεργασία .

Δυτική Ελλάδα: Λείπουν ακόμα και … υπάλληλοι γραφείου!  Τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν πως και στη Δυτική Ελλάδα, περίπου μία στις τρεις επιχειρήσεις (35%) έχει κενές θέσεις εργασίας και μάλιστα, κατά μέσο όρο, κάθε επιχείρηση διαθέτει δύο κενές θέσεις εργασίας. Σε επίπεδο προσόντων / ικανοτήτων, φαίνεται πως οι μεγαλύτερες ελλείψεις (27%) αφορούν σε ειδικευμένους τεχνίτες και έπονται οι απασχολούμενοι στην παροχή υπηρεσιών / πωλητές ( 19%) και οι ανειδίκευτοι εργάτες (17%). Σημαντικό είναι και το ποσοστό έλλειψης επιστημονικών ειδικοτήτων ( 14%) αλλά ακόμα και… υπαλλήλων γραφείου (11%) ! Ως προς την αιτιολόγηση των κενών θέσεων, οι επιχειρήσεις της Δυτικής Ελλάδας σε ποσοστό 41% αναφέρουν πως δεν υπάρχουν άτομα με ενδιαφέρον για τις συγκεκριμένες εργασίες και κατά 40% ότι υπάρχει έλλειψη ατόμων με τα κατάλληλα προσόντα. Τέλος, σε ποσοστό 73% οι επιχειρήσεις δηλώνουν πως σκοπεύουν να καλύψουν τις θέσεις εργασίας μέσα στο 2024. Να σημειωθεί πάντως ότι από τα στοιχεία της έρευνας, φαίνεται και το μικρό εξαγωγικό προφίλ των επιχειρήσεων της Δυτικής Ελλάδας, καθώς μόνο το 7% έχει εξαγωγική δραστηριότητα και το 93% λειτουργεί μόνο την τοπική ή ελληνική αγορά.

Πηγή: “ΓΝΩΜΗ ΠΑΤΡΩΝ”

by Εργατικό Κέντρο

Ξεπερνάει κάθε προσδοκία ο αριθμός των συνταξιούχων, που με δήλωσή τους προς τον ΕΦΚΑ συνεχίζουν να εργάζονται, καθώς πλέον προσεγγίζει τις 190.000 με 200.000. Αν και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις στο υπουργείο Εργασίας και τον ΕΦΚΑ η πλειονότητα των συνταξιούχων ανέλαβε τώρα για πρώτη φορά εργασία, ο υψηλός αυτός αριθμός αποκαλύπτει κι ένα σημαντικά μεγάλο κομμάτι συνταξιούχων που μέχρι πρότινος εργάζονταν χωρίς να το δηλώσουν, στερώντας το Δημόσιο από σημαντικά έσοδα, ενώ δεν είχαν και περικοπή 30% στη σύνταξή τους. Πλέον, με την κατάργηση του πέναλτι 30% και την αύξηση των δηλωθέντων εργαζόμενων συνταξιούχων, ο ΕΦΚΑ εκτιμά ότι θα έχει έσοδα της τάξης των 400 εκατ. ευρώ μόνο από την ειδική εισφορά 10%. Στον αντίποδα, όσοι συνταξιούχοι αποδειχθεί ότι εργάζονται χωρίς να το έχουν δηλώσει, κινδυνεύουν με πρόστιμο ίσο με 12 φορές την αξία της σύνταξής τους (κύριας και επικουρικής). Μάλιστα, ο χρόνος δήλωσης της εργασίας για την πρώτη φουρνιά εργαζομένων λήγει σήμερα.

Αναλυτικά, νέα εγκύκλιος του ΕΦΚΑ ξεκαθαρίζει ότι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να προβούν σε ηλεκτρονική δήλωση απασχόλησης στην ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα «Δήλωση Απασχόλησης Συνταξιούχων», που έχει ενεργοποιηθεί στον ιστότοπο του φορέα ήδη από τον περασμένο Φεβρουάριο. Η εγκύκλιος αποσαφηνίζει τα χρονικά διαστήματα κατά τα οποία θεωρείται εμπρόθεσμη η ηλεκτρονική υποβολή μιας τέτοιας δήλωσης. Επισημαίνεται ότι τη σχετική υποχρέωση έχουν μόνο οι συνταξιούχοι εξ ιδίου δικαιώματος, που συνεχίζουν να εργάζονται.

Ειδικότερα:

• Όσοι εργάζονταν τη χρονική περίοδο 1η Ιανουαρίου – 1η Μαρτίου 2024 και διέκοψαν την εργασία τους, οφείλουν να υποβάλουν σχετική ηλεκτρονική δήλωση έως την 31η Ιουλίου, δηλαδή το αργότερο τέσσερις μήνες μετά την έναρξη εφαρμογής του εν λόγω μέτρου.
• Όσοι ανέλαβαν εργασία μετά την 1η Μαρτίου, οφείλουν να υποβάλουν τη σχετική ηλεκτρονική αίτηση έως την τελευταία ημέρα του μήνα ανάληψης της απασχόλησης. Εναλλακτικά μπορούν να πράξουν το ίδιο μέχρι την τελευταία ημέρα του μήνα υποβολής της αίτησης συνταξιοδότησης, εάν δεν έχει υπάρξει διακοπή της απασχόλησής τους.

Εάν υπάρχει η υποχρέωση ασφάλισης μη μισθωτού, τότε πρέπει να υποβάλλεται Αίτηση Εγγραφής / Επανεγγραφής στον ΕΦΚΑ, ηλεκτρονικά ή με φυσική παρουσία στην αρμόδια υπηρεσία του φορέα, στην περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος δεν είναι ήδη εγγεγραμμένος για τη δραστηριότητα που αναλαμβάνει.

Η διαδικασία πρέπει να ακολουθείται από το σύνολο των συνταξιούχων εργαζομένων, για να μπορεί να εντοπιστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες σε ποιες περιπτώσεις θα πρέπει να καταβάλλεται εισφορά ή πόρος υπέρ ΕΦΚΑ, ως παρακράτηση των μηνιαίων αποδοχών.

Η νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα, που είναι διαθέσιμη μέσω της ιστοσελίδας του e-ΕΦΚΑ, απαιτεί τη χρήση κωδικών από το Taxisnet για την υποβολή δηλώσεων απασχόλησης. Στη δήλωση περιλαμβάνονται τα στοιχεία έναρξης και διακοπής της απασχόλησης, καθώς και οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση καταβολής πόρου ή ασφαλιστικών εισφορών.

Παραδείγματα

Η εγκύκλιος περιλαμβάνει και παραδείγματα για τη σωστή δήλωση απασχόλησης στην πλατφόρμα:

Συνταξιούχος και ελεύθερος επαγγελματίας: Αν ένας συνταξιούχος από το 2021 αποφασίσει να ξεκινήσει να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας το 2024, πρέπει να δηλώσει αυτή τη νέα δραστηριότητα στον e- ΕΦΚΑ μέχρι το τέλος του μήνα που ξεκίνησε, δηλαδή μέχρι τις 31 Ιουλίου 2024.

Συνταξιούχος και μισθωτός: Ένας άλλος συνταξιούχος που προσλαμβάνεται ως μισθωτός από εργοδότη στην Ελλάδα στις 10 Ιουλίου 2024, πρέπει να δηλώσει την απασχόλησή του στον e-ΕΦΚΑ επίσης μέχρι το τέλος του μήνα, δηλαδή μέχρι τις 31 Ιουλίου 2024.

Συνταξιούχος που εργάζεται με τον σύζυγο ή συγγενή: Αν ένας συνταξιούχος εργάζεται σε μια οικογενειακή επιχείρηση (όπως με τον σύζυγο ή συγγενή) , πρέπει να δηλώσει την έναρξη και τη λήξη της εργασίας αυτής στον e-ΕΦΚΑ.

Συνταξιούχος στον χώρο του θεάματος: Ένας συνταξιούχος που εργάζεται στον χώρο του θεάματος (π.χ. ως ηθοποιός ή μουσικός) είτε ως μισθωτός είτε ως αυτοαπασχολούμενος, πρέπει να δηλώσει αυτή την εργασία για να καταβάλει τις απαραίτητες εισφορές.

Συνταξιούχος με συμμετοχή σε ανώνυμη εταιρεία: Αν ένας συνταξιούχος είναι μέλος διοικητικού συμβουλίου μιας ανώνυμης εταιρείας και λαμβάνει αμοιβή, πρέπει επίσης να δηλώσει αυτή την απασχόληση και να καταβάλει τις αντίστοιχες εισφορές.

Συνταξιούχος λόγω θανάτου και νέα απασχόληση: Ένας συνταξιούχος που λαμβάνει σύνταξη λόγω θανάτου και προσλαμβάνεται μετά την 1η Ιανουαρίου 2024 δεν χρειάζεται να δηλώσει την απασχόλησή του, εκτός αν είναι συνταξιούχος από ίδιο δικαίωμα του e-ΕΦΚΑ.

Συνταξιούχος αγρότης: Ένας συνταξιούχος που συνεχίζει να εργάζεται ως αγρότης και αποκομίζει εισόδημα από αυτή τη δραστηριότητα, πρέπει να δηλώσει την απασχόληση αυτή και να αναφέρει αν έχει το δικαίω- μα εξαίρεσης από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών.

Συνταξιούχος με συμμετοχή σε ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία (ΙΚΕ): Ένας συνταξιούχος που συμμετέχει σε πολυπρόσωπη ΙΚΕ δεν χρειάζεται να δηλώσει την απασχόληση αυτή, αν δεν εμπίπτει στις υποχρεώσεις ασφάλισης ως μη μισθωτός.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Σε χαμηλά επίπεδα εξακολουθούν να κινούνται μισθοί και συντάξεις στην Ελλάδα, με την ακρίβεια να πιέζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών. Τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνουν τα εξής:

• Πάνω από το 50% των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα αμείβονται με 800 ή λιγότερα ευρώ καθαρά τον μήνα. Δηλαδή οι μισοί μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα ζουν σε κατάσταση φτώχειας.
• Το 70% των μισθωτών αμείβεται μέχρι 950 ευρώ καθαρά τον μήνα. Δηλαδή στην κατάσταση του χαμηλόμισθου βρίσκονται 7 στους 10 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.
• Μόνο το 10% αμείβεται με πάνω από 1.450 ευρώ. Δηλαδή αυτοί που παίρνουν έναν καλό μισθό για τα δεδομένα της εποχής αποτελούν έναν πολύ μικρό μέρος του συνόλου των εργαζομένων, μόλις 1 στους 10.
• Μόλις το 3,63% των μισθωτών αμείβεται πολύ καλά, δηλαδή παίρνει πάνω από 2.025 ευρώ καθαρά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση (-33%) αγοραστικής δύναμης ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ, ενώ τελευταία είναι η Βουλγαρία. Την ίδια ώρα, έρευνα του ΟΟΣΑ δείχνει ότι σε ό,τι αφορά τους μισθούς η Ελλάδα είναι ουραγός και όχι πρωταγωνίστρια. Την περίοδο 2012-22 η Ελλάδα είχε τον χαμηλότερο ρυθμό ανόδου των μισθών μεταξύ των κρατών – μελών του Οργανισμού. Οι αυξήσεις έφτασαν μόλις το 1,5%. Το 2022, οι μέσες ετήσιες αποδοχές ενός μισθωτού στην Ελλάδα ανήλθαν στα 24.709 ευρώ, έναντι 24.330 ευρώ το 2012, δηλαδή ο μέσος ετήσιος ονομαστικός μισθός αυξήθηκε μόλις κατά 370 ευρώ μέσα σε μία δεκαετία. Αν όμως συμπεριλάβουμε στην εξίσωση και τον πληθωρισμό, τότε μιλάμε για μείωση 5,9% των πραγματικών μισθών. Στην περίοδο που εξετάζει ο ΟΟΣΑ αποτυπώνεται η καταστροφική επίδραση των Μνημονίων. Ωστόσο, δεν περιλαμβάνεται το τσουνάμι των περικοπών των ετών 2010-2011. Επιπλέον, η έρευνα δεν καταγράφει τις επιπτώσεις της πληθωριστικής κρίσης. Σημειώνεται ότι με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ η Ελλάδα έχει ακόμη από τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές ανάμεσα στις χώρες – μέλη του Οργανισμού. Συγκεκριμένα, ενώ οι κρατήσεις για φόρο εισοδήματος είναι σε μέσα επίπεδα λίγο πάνω από το 10%, μαζί με τις ασφαλιστικές εισφορές εργοδότη και εργαζομένου φτάνουν τη φορολογία στην εργασία πάνω από το 45%. Οι υψηλές εισφορές, εκτός από τη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικίνητρο προσλήψεων. Στην κατεύθυνση αυτή, η κυβέρνηση σχεδιάζει να μειώσει περαιτέρω τις ασφαλιστικές εισφορές κατά 1% σε δύο ισόποσες δόσεις. Η πρώτη μείωση, κατά 0,5%, θα γίνει το 2025 και η δεύτερη, επίσης κατά 0,5%, θα γίνει το 2027.

Συνταξιούχοι

Όσον αφορά την οικονομική κατάσταση των συνταξιούχων, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας (ΗΛΙΟΣ – ΗΔΙΚΑ) δείχνουν ότι σήμερα:

• Το 57,4% των συνταξιούχων (1.430.378 άνθρωποι) λαμβάνει σύνταξη έως 1.000 ευρώ μεικτά (940 ευρώ καθαρά).
• Το 38,5% (958.188 συνταξιούχοι) λαμβάνει σύνταξη έως 700 ευρώ μεικτά (658 ευρώ καθαρά).
• Το 30,5% (758.974 συνταξιούχοι) λαμβάνει σύνταξη έως 600 ευρώ μεικτά (564 ευρώ καθαρά).
• Το 19,9% (496.392 συνταξιούχοι) λαμβάνει σύνταξη έως 500 ευρώ μεικτά (470 ευρώ καθαρά).

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 30/7/24

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΣΕΕ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Επιστολή στον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη απέστειλε η ΓΣΕΕ ενόψει της συζήτησης στη Bουλή του νομοσχεδίου

«Aναδιάρθρωση της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας και των θυγατρικών της».

Ακολουθεί η σχετική επιστολή

Προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κωστή Χατζηδάκη

Θέμα: Η πρόβλεψη του άρθρου 28 του ΣχΝ, για κατάρτιση Κανονισμών Προσωπικού στις θυγατρικές της ΕΕΣΥΠ με μονομερή απόφαση της διοίκησης, παραβιάζει το άρθρο 22 παρ. 2 του Συντάγματος.

Κύριε Υπουργέ,

            Με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών «Αναδιάρθρωση της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας και των θυγατρικών της», που κατατέθηκε στη Βουλή προβλέπεται στο άρθρο 28 τροποποίηση της παραγράφου 2 του άρθρου 36 του νόμου 4972/2022 , το οποίο διαμορφώνεται ως εξής: «2. Ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας, ο κανονισμός προσωπικού και το οργανόγραμμα των λοιπών θυγατρικών καταρτίζονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου τους και υποβάλλονται προς έγκριση στη Γενική Συνέλευση» Με την παραπάνω ρύθμιση η κατάρτιση του κανονισμού προσωπικού των θυγατρικών της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ) υπάγεται πλέον στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Διοικητικού Συμβουλίου των εταιρειών αυτών, χωρίς καμιά προηγούμενη διαβούλευση ή διαπραγμάτευση με τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Όπως είναι γνωστό, οι Κανονισμοί προσωπικού των επιχειρήσεων καταρτίζονται με συλλογική σύμβαση εργασίας (ΣΣΕ) κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των εκπροσώπων των εργαζομένων και του εργοδότη (άρθρο 2 παρ. 6 Ν. 1876/1990) . Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, οι συλλογικές αυτές διαφορές μπορούν να επιλυθούν με τη συνδρομή των υπηρεσιών Μεσολάβησης και Διαιτησίας του ΟΜΕΔ ενώ με την ίδια διαδικασία μπορούν τα μέρη να τροποποιήσουν ισχύοντες Κανονισμούς. Η κατάρτιση των Κανονισμών με συλλογική ρύθμιση, εξασφαλίζει ισορροπία ρυθμίσεων και συνακόλουθα καλύτερη εφαρμογή των συμφωνημένων, αφού αποτελεί αντικείμενο επεξεργασίας, διαπραγμάτευσης και τελικής συμφωνίας και των δύο πλευρών (εργοδοτών – εργαζομένων). Είναι προφανές ότι η παραπάνω ρύθμιση του σχεδίου Νόμου συνιστά σοβαρή προσβολή της συλλογικής αυτονομίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων, που έχει και συνταγματική προστασία (άρθρο 22 παρ. 2 του Συντάγματος), κορυφαία εκδήλωση της οποίας αποτελεί η κατάρτιση συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Με το ΣχΝ η ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων (υπηρεσιακή εξέλιξη, πειθαρχικό δίκαιο κλπ) του προσωπικού των θυγατρικών της ΕΕΣΥΠ παραδίδεται στο απεριόριστο διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη ενώ καταλύεται και η ελάχιστη προστασία των εργαζομένων, που εγγυάται η κατάρτιση του κανονισμού προσωπικού με ΣΣΕ. Επειδή καμιά ανάγκη δεν μπορεί να δικαιολογήσει τέτοιας έκτασης και έντασης προσβολή εργασιακών δικαιωμάτων, ατομικών και συλλογικών και μάλιστα και συνταγματικά προστατευόμενων, ζητάμε την απόσυρση της διάταξης του άρθρου 28 του ΣχΝ, ώστε η κατάρτιση των κανονισμών προσωπικού και στην κατηγορία αυτή επιχειρήσεων να είναι αποτέλεσμα συλλογικών ρυθμίσεων, κατόπιν διαπραγμάτευσης των μερών.

Με τιμή

Για τη ΓΣΕΕ

Ο Πρόεδρος          Ο Γενικός Γραμματέας

Γιάννης Παναγόπουλος       Νίκος Φωτόπουλος

Πηγή: “ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΓΣΕΕ”

by Εργατικό Κέντρο

Aυξάνεται η τάση των καταναλωτών για εξοικονόμηση χρημάτων με στόχο να καταφέρουν να καλύψουν βασικές ανάγκες, βάζοντας στον πάγο την ικανοποίηση αναγκών για ψυχαγωγία και διακοπές. Η συνεχής αύξηση των τιμών έχει φέρει πίεση στα οικονομικά των νοικοκυριών αλλάζοντας τις προτεραιότητές τους, με τη μεγαλύτερη πίεση για μείωση να εμφανίζουν οι δαπάνες για υπηρεσίες και λιγότερο για βασικά αγαθά. Σε αρκετές περιπτώσεις η χρηματική δαπάνη αποτελεί το βασικό κριτήριο ακόμα και για την επιλογή τροφίμων, με τους καταναλωτές να προχωρούν σε ακυρώσεις προγραμματισμένων αγορών για να τα βγάλουν πέρα.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών, είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος 71% δήλωσαν ότι έχουν ακυρώσει δαπάνες διασκέδασης όπως είναι η εστίαση, οι διακοπές, τα ταξίδια κ.ά. Μάλιστα, μόνο ο ένας στους δύο θα κάνει διακοπές λόγω αυξημένου κόστους σε μεταφορικά και κόστος διαμονής.

Από την κυλιόμενη έρευνα που πραγματοποιεί το Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (η τελευταία έρευνα πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 23-29 Ιουνίου 2024) φαίνεται ότι υπάρχουν σημαντικές αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες, οι οποίες αποδίδονται σε μεγάλο βαθμό στις ανατιμήσεις προϊόντων και υπηρεσιών.

Είναι ξεκάθαρη η τάση για εξοικονόμηση χρημάτων με στόχο αγορές βασικών αγαθών και υπηρεσιών και δευτερευόντως για διαχείριση χρημάτων. Έτσι, ενώ πάνω από επτά στους δέκα δηλώνουν πως έχουν ακυρώσει δαπάνες διασκέδασης ” όπως είναι η εστίαση, οι διακοπές, τα ταξίδια κ.ά., μόνο το 55% έχει μειώσει συνολικά τις αγορές σε τρόφιμα και είδη παντοπωλείου. Την ίδια στιγμή το 49% έχει αναβάλει εργασίες συντήρησης και επισκευής, π.χ. στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο, σχεδόν τρεις στους δέκα δηλώνουν ότι έχουν χρησιμοποιήσει χρήματα από τις αποταμιεύσεις τους προκειμένου να καλύψουν αναγκαίες αγορές τους, ενώ το 27% έχει αναβάλει την πληρωμή λογαριασμών ή έχει προχωρήσει σε στάση πληρωμών και τέλος το 16% έχει αυξήσει τον χρόνο εργασίας ή έχει βρει δεύτερη εργασία.

Μάλιστα, το φετινό καλοκαίρι η αναγκαία περικοπή δαπανών από τα νοικοκυριά φαίνεται και από το γεγονός ότι διακοπές θα κάνει ο ένας στους δύο καταναλωτές, με το 1/3 να δηλώνει ότι θα κάνει μεν διακοπές, αλλά πιο περιορισμένες. Ως κύριοι λόγοι αναφέρονται είτε το μειωμένο διαθέσιμο εισόδημα λόγω ανατιμήσεων είτε τα αυξημένα κόστη σε εισιτήρια (50%) και διαμονή (48%).

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Σε τροχοπέδη που υπονομεύει την αναπτυξιακή πορεία της εγχώριας οικονομίας εξελίσσεται το πρόβλημα των συνεχώς αυξανόμενων κενών θέσεων εργασίας, με την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) να εκτιμά πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 260.000 κενές θέσεις εργασίας πανελλαδικά.

Το πρόβλημα εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στις μεγάλες επιχειρήσεις, με πάνω από 25 άτομα προσωπικό, στις νησιωτικές περιφέρειες της χώρας και τη Θεσσαλία, καθώς και στους κλάδους των κατασκευών, της μεταποίησης, των καταλυμάτων και της εστίασης, ενώ υψηλό ποσοστό καταγράφεται και μεταξύ των επιχειρήσεων με εξαγωγικό χαρακτήρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιχείρηση τόσο αυξάνεται το πρόβλημα, καθώς, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά από την έρευνα της ΚΕΕΕ, σε επιχειρήσεις με προσωπικό από 51 άτομα και άνω υπάρχουν κατά μέσον όρο εννέα κενές θέσεις εργασίας. Δύο είναι οι κύριοι λόγοι μεγέθυνσης του προβλήματος: η άρνηση των ανέργων να αναλάβουν τις συγκεκριμένες ειδικότητες, προφανώς σε συνδυασμό με τις συνθήκες εργασίας και το ύψος των αμοιβών και των προσφερόμενων παροχών, καθώς και η αναντιστοιχία δεξιοτήτων που διαθέτει το εργατικό δυναμικό σε σχέση με τα προσόντα που ζητούνται από τις επιχειρήσεις.

Αναλυτικά, πανελλαδική έρευνα που διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 5.076 επιχειρήσεων από το Ινστιτούτο Ερευνών της ΚΕΕΕ σε συνεργασία με την εταιρεία Palmos Analysis, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2024, δείχνει ότι το 37%των επιχειρήσεων έχει κενές θέσεις εργασίας, ένα ποσοστό που αυξάνεται αλματωδώς, αγγίζοντας το 60% όταν πρόκειται για εταιρείες με περισσότερους από 25 εργαζομένους.

Ακριβέστερα, τα μεγαλύτερα προβλήματα με κενές θέσεις εργασίας αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις κατασκευές (55%). Ακολουθεί η μεταποίηση (50%) ενώ πολύ ψηλά (48%) κινείται και η εστίαση και τα καταλύματα. Αντιθέτως, τα μικρότερα προβλήματα φαίνεται να αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες (16%), με τους κλάδους της εκπαίδευσης (23%) και της υγείας και κοινωνικής μέριμνας (32%) να βρίσκονται κάπου στη μέση. Έντονο βέβαια προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι σχεδόν οι μισές από τις επιχειρήσεις με εξαγωγική δραστηριότητα (48%) δηλώνουν ότι έχουν επίσης κενές θέσεις εργασίας. Σε ποσοστό 28% οι επιχειρήσεις αναζητούν προσωπικό για να καλύψουν κενές θέσεις στις ειδικότητες παροχής υπηρεσιών και πωλητών. Ακολουθούν, με ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό της τάξης του 27%, οι ανειδίκευτοι εργάτες, οι χειρώνακτες και οι μικροεπαγγελματίες, ενώ στο 23% βρίσκονται οι ειδικευμένοι τεχνίτες και όσοι ασκούν συναφή επαγγέλματα. Η πεντάδα συμπληρώνεται με τους επαγγελματίες (επιστημονικές ειδικότητες – 17%) και υπαλλήλους γραφείου (16%).

Σε επίπεδο περιφέρειας, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας εντοπίζεται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο Νότιο Αιγαίο (47%) και ακολουθούν οι Περιφέρειες της Κρήτης, του Βορείου Αιγαίου (46%) και η Θεσσαλία (43%). Στον αντίποδα, μικρότερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας φαίνεται ότι καταγράφεται σε επιχειρήσεις της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (27%), ενώ έπονται η Πελοπόννησος (28%), η Ήπειρος (30%) και η Κεντρική Μακεδονία (31%).

Στην Αττική, όπου δραστηριοποιείται και η πλειονότητα των επιχειρήσεων πανελλαδικά, το 39% εξ αυτών δήλωσε ότι έχει κενές θέσεις εργασίας, δηλαδή δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον γενικό μέσο όρο.

Σε επίπεδο κύκλου εργασιών, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας (56%) αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που εμφανίζουν τζίρο από 5 έως 10 εκατ. ευρώ. Βέβαια, και οι επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών άνω των 10 εκατ. ευρώ βρίσκονται σε δυσμενή θέση (54%), ενώ ανάλογο πρόβλημα φαίνεται ότι καλούνται να διαχειριστούν και οι μικρότερες εταιρείες με τζίρο 500.000-1.000.000 ευρώ (52%), αλλά και 1.000.000-5.000.000 ευρώ (50%). Αντίθετα, αισθητά κάτω από τον γενικό μέσο όρο βρίσκονται οι πιο μικρές επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο των 100.000 ευρώ (25%).

Ανά μέγεθος επιχειρήσεων το πρόβλημα φαντάζει μεγαλύτερο σε όσες έχουν 51 εργαζομένους και άνω, καθώς σ’ αυτές, κατά μέσο όρο, οι κενές θέσεις φθάνουν τις εννέα. Σε ανάλογα δυσμενή θέση βρίσκονται και οι επιχειρήσεις με 26-50 εργαζομένους με έξι κενές θέσεις κατά μέσον όρο. Καθώς βέβαια όσο μικρότερο είναι το μέγεθος των επιχειρήσεων τόσο καλύτερη εμφανίζεται η κατάσταση σε πανελλαδικό επίπεδο, προκύπτουν -σύμφωνα πάντα με όσα απάντησαν οι ίδιοι οι επιχειρηματίες που συμμετείχαν στην έρευνα και δήλωσαν πως έχουν πρόβλημα- δύο κενές θέσεις ανά εταιρεία.

Στην ερώτηση, τέλος, γιατί δεν μπορούν να καλυφθούν οι θέσεις αυτές, οι επιχειρηματίες απαντούν αφενός γιατί υπάρχει έλλειψη ατόμων που ενδιαφέρονται να κάνουν αυτό το είδος εργασίας (45%) και αφετέρου γιατί υπάρχει έλλειψη ατόμων με τα απαιτούμενα προσόντα – δεξιότητες, εμπειρία (36%). Αναφορικά με τις βασικότερες δεξιότητες και ικανότητες τις οποίες πρέπει να διαθέτουν οι εργαζόμενοι, οι απαντήσεις των επιχειρήσεων στην έρευνα αναδεικνύουν ως κορυφαία επιλογή τη γνώση – χρήση αγγλικών (39%) και ακολουθούν οι βασικές ψηφιακές δεξιότητες – διαδικτυακή συνεργασία – τηλεργασία (33%), οι επικοινωνιακές – κοινωνικές δεξιότητες (30%), η ικανότητα συνεργασίας σε ομάδα (24%) και η οργανωτικότητα (20%).

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Στην ΕΕ η ανισότητα αυξάνεται και η μεσαία τάξη συρρικνώνεται, σύμφωνα με μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε το Ευρωπαϊκο Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας, αναλύοντας στοιχεία σε βάθος 15 ετών. Η έρευνα παρέχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των εισοδηματικών ανισοτήτων εντός και μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ από το 2006 έως το 2021, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα αλληλένδετων δεικτών, που αποτυπώνουν την εισοδηματική ανισότητα, τη μεσαία τάξη, τον βαθμό εισοδηματικής πόλωσης και τον ρόλο των δημόσιων πολιτικών σε αυτές τις τάσεις. Παράλληλα, εξετάζει την επίδραση της πανδημίας COVID-19 στην εισοδηματική ανισότητα και παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των πρώτων σταδίων της κρίσης στο κόστος ζωής, χρησιμοποιώντας στοιχεία του 2022 σχετικά με τις υλικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά λόγω και της ακρίβειας.

Εισοδηματική ανισότητα Υπάρχουν σημαντικές εισοδηματικές διαφορές μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Στο διάγραμμα 6 παρουσιάζεται το ετήσιο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών που ανέφεραν οι συμμετέχοντες στην έρευνα σε όλες τις χώρες της ΕΕ το 2021. Αποκαλύπτει έντονες διαφορές, με το μέσο εισόδημα να κυμαίνεται από άνω των 50.000 ευρώ στο Λουξεμβούργο έως μόλις άνω των 6.000 ευρώ στη Ρουμανία. Στην κατηγορία των κρατών με χαμηλό εισόδημα ανήκει και η Ελλάδα (με μέσο εισόδημα λίγο πάνω από 10.000 ευρώ), την οποία ακολουθούν μόνο οι: Πολωνία, Κροατία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Θα μπορούσε η σύγκλιση μεταξύ των χωρών της ΕΕ να ήταν ακόμη μεγαλύτερη, εάν η μικρή ομάδα χωρών που χαρακτηρίζονταν από μεσαία επίπεδα εισοδήματος το 2006 είχε καταφέρει να συγκλίνει σημαντικά προς υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος, όπως έκαναν οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Μεταξύ αυτών των χωρών, οι οποίες μπορούν γενικά να χαρακτηριστούν ως μεσογειακές, η μόνη που κατάφερε να μειώσει σημαντικά το χάσμα με τις χώρες που χαρακτηρίζονται από υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος (και επομένως να συγκλίνει) είναι η Μάλτα.

Συγκλίνουν σημαντικά Η Ισπανία και η Σλοβενία δεν κατάφεραν να συγκλίνουν σημαντικά, επειδή η αύξηση του εισοδήματός τους ήταν μάλλον μέτρια, ενώ τα επίπεδα πραγματικού εισοδήματος μειώθηκαν ακόμη και στην Πορτογαλία, αλλά κυρίως στην Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά, το θετικό είναι πως η όποια διόρθωση των εισοδηματικών επιπέδων ήταν γενικά ισχυρότερη μεταξύ πολλών χωρών μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος.Ήταν πολύ σημαντική σε επτά μεσογειακές χώρες – Ελλάδα και Ισπανία και, σε μικρότερο βαθμό, Ιταλία και Πορτογαλία – γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί οι χώρες αυτές γενικά δεν κατάφεραν να συγκλίνουν προς υψηλότερα επίπεδα εισοδήματος κατά την περίοδο αυτή. Στα περισσότερα κράτη μέλη, η μεσαία τάξη έχει συρρικνωθεί. Για παράδειγμα, η μεσαία τάξη διευρύνθηκε σημαντικά στη Ρουμανία (κατά σχεδόν 8 ποσοστιαίες μονάδες), αντίθετα, συρρικνώθηκε σημαντικά στη Σουηδία (κατά σχεδόν 7 ποσοστιαίες μονάδες μονάδες), ενώ στην Ελλάδα παρέμεινε σχεδόν σταθερή.

Προκαλούν ανησυχία Η εισοδηματική ανισότητα σε ολόκληρη την ΕΕ μειώθηκε σημαντικά μεταξύ 2006 και 2021. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην έντονη σύγκλιση των εισοδημάτων μεταξύ των κρατών μελών, ενώ η μέση εισοδηματική ανισότητα παρέμεινε σε γενικές γραμμές παρόμοια. Η σύγκλιση αυτή εξηγείται από την αξιοσημείωτη αύξηση του εισοδήματος στα κράτη μέλη που εντάχθηκαν στην ΕΕ με τη διεύρυνση του 2004 και την υποτονική πρόοδο (ή ακόμη και τη μείωση) σε πολλά από τα κράτη μέλη πριν από το 2004. Σε αντίθεση με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τα επίπεδα εισοδήματος στις μεσογειακές χώρες δεν κατάφεραν γενικά να συγκλίνουν με τα κράτη μέλη με υψηλότερο εισόδημα. Η σταθερότητα της μέσης εισοδηματικής ανισότητας μεταξύ των χωρών κρύβει αποκλίνουσες τάσεις. Η εισοδηματική ανισότητα αυξήθηκε στα μισά περίπου κράτη μέλη, ιδίως σε αρκετές σκανδιναβικές και ηπειρωτικές χώρες, ενώ μειώθηκε σε λίγο πάνω από τα μισά, κυρίως σε αρκετές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Μεσογείου (μεταξύ των οποίων η Ρουμανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα, η Πολωνία και η Κροατία, οι οποίες εμφάνιζαν πολύ πιο μεγάλες ανισότητες αρχικά).

Μισθολογικές ανισότητες Ένας από τους παράγοντες που οδηγούν στην εισοδηματική ανισότητα είναι η διεύρυνση των μισθολογικών ανισοτήτων (η οποία έχει σημειωθεί περίπου στα μισά κράτη μέλη), ενώ ένας άλλος είναι ο αποδυναμωμένος αναδιανεμητικός ρόλος της οικογένειας στις περισσότερες χώρες. Το κράτος πρόνοιας διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην άμβλυνση των επιπτώσεων της εισοδηματικής ανισότητας στην αγορά, μειώνοντάς την κατά μέσο όρο κατά 42% περίπου στα κράτη μέλη, αφού ληφθούν υπόψη οι κοινωνικές παροχές και οι φόροι. Μια μεγάλη μεσαία τάξη είναι χαρακτηριστικό των ευρωπαϊκών χωρών και αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του πληθυσμού σε όλα τα κράτη μέλη, κάτι που αντανακλά σε κοινωνίες χωρίς αποκλεισμούς. Το μέγεθος της μεσαίας τάξης μειώθηκε σχεδόν στα δύο τρίτα των κρατών μελών, ωστόσο, η ανάλυση δεν δείχνει μια γενικευμένη σημαντική συρρίκνωση της μεσαίας τάξης. Να σημειωθεί ότι έχει γίνει όλο και πιο δύσκολο για τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, τους νέους και τους άνεργους να εισέλθουν στη μεσαία τάξη.

Όριο της φτώχειας Το ποσοστό των ατόμων που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας (60%του διάμεσου εισοδήματος) αυξήθηκε στα δύο τρίτα των κρατών μελών μεταξύ 2006 και 2021, γεγονός που συνάδει με τη μείωση του μεγέθους της μεσαίας τάξης, αντανακλώντας μια μετακίνηση από τη μεσαία τάξη προς την τάξη των χαμηλών εισοδημάτων σε πολλές χώρες. Η καλύτερη ένδειξη του πρώιμου αντίκτυπου της κρίσης του κόστους ζωής το 2022 είναι το υψηλότερο ποσοστό των νοικοκυριών που δεν μπορούν να δια τηρήσουν τα σπίτια τους επαρκώς ζεστά, δεδομένου ότι τα επίπεδα των τιμών της ενέργειας αυξήθηκαν πολύ πάνω από τον μέσο πληθωρισμό το 2022 . Τα πιο επισφαλή νοικοκυριά επλήγησαν περισσότερο, ιδίως τα άτομα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, οι νέοι, οι γυναίκες και όσοι ζουν σε νοικοκυριά με ένα ενήλκα (ιδίως με παιδιά).

Κράτος πρόνοιας Ένα από τα κύρια εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους οι υπεύθυνοι χάραξης της πολιτικής για τη μείωση της εισοδηματικής ανισότητας είναι ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας. Ως εκ τούτου, η πολιτική για την αντιμετώπιση της εισοδηματικής ανισότητας  πρέπει να επικεντρωθεί στην ενίσχυση του αναδιανεμητικού ρόλου των συστημάτων κοινωνικής προστασίας, ιδίως στα κράτη μέλη όπου η αποδυνάμωση του ρόλου αυτού συνέβαλε στην αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας, υπογραμμίζεται στην έρευνα.Ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Στην περίπτωση της πανδημίας COVID-19, η μαζική αύξηση των κονδυλίων που διατέθηκαν για κοινωνικές παροχές το 2021 κυρίως μέσω επιδομάτων ανεργίας για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων διατήρησης θέσεων εργασίας, απέτρεψε έναν πιο αρνητικό αντίκτυπο στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να έχουν επίγνωση της ανάγκης προσέγγισης των πλέον μειονεκτουσών ομάδων κατά τον σχεδιασμό πολιτικών κοινωνικών παροχών, δεδομένου ότι πολλοί από τους εργαζόμενους με το χαμηλότερο εισόδημα δεν έχουν πρόσβαση στις παροχές που χρειάζονται.

Φορολογία στον πλούτο Επιπλέον, οι περισσότερες χώρες πρέπει να επανασχεδιάσουν τα συστήματα παροχών, ώστε να γίνουν πιο προοδευτικά. Η αναδιανομή του εισοδήματος σε μεγαλύτερη κλίμακα θα βελτίωνε την ικανότητα του κράτους πρόνοιας να αμβλύνει τις εισοδηματικές ανισότητες της αγοράς. Οι φόροι επί του πλούτου, οι οποίοι είναι αμελητέοι στις περισσότερες χώρες, θα παρείχαν περισσότερα μέσα για μια τέτοια αναδιανομή. Η κατάσταση των ατόμων που βρίσκονται χαμηλά στην κατανομή του εισοδήματος τα τελευταία χρόνια θα πρέπει να προβληματίσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην ΕΕ και ξεχωριστά στα κράτη μέλη της. Εκτός από την αύξηση του ποσοστού των ατόμων που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας το 2021 στα μισά κράτη μέλη, τα στοιχεία για το 2022 που δεν αφορούν στο εισόδημα και καλύπτουν τα πρώτα στάδια της κρίσης κόστους ζωής αντικατοπτρίζουν τις αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά. Οι δυσκολίες αυτές θα μπορούσαν να αμβλυνθούν με στοχευμένες πολιτικές, που θα αντιμετώπιζαν τον άνισο αντίκτυπο της ραγδαίας αύξησης των τιμών στα νοικοκυριά –ένα πρόβλημα που στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα έντονο εδώ και καιρό.

Πηγή:’KONTRA NEWS”

by Εργατικό Κέντρο

H παταγώδης αποτυχία, την οποία παραδέχθηκε το υπουργείο Εργασίας, με την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας φέρνει, σύμφωνα με πληροφορίες, συγκεκριμένες αλλαγές στο Πληροφοριακό Σύστημα Εργάνη, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται και η απομάκρυνση της γ.γ. του υπουργείου Άννας Στρατινάκη, που χρεώνεται μια σειρά από αστοχίες τόσο όσον αφορά την προετοιμασία όσο και την εκτέλεση της εφαρμογής της εξαήμερης εργασίας στις επιχειρήσεις. Τις τελευταίες ημέρες διακινείται ότι το υπουργείο Εργασίας θα προχωρήσει σε παραμε-τροποίηση του συστήματος Εργάνη ΙΙ ώστε να μην δέχεται άλλες επιχειρήσεις, εκτός από εκείνες συνεχούς λειτουργίας, όπως είναι οι βιομηχανίες, ενώ αν ενταχθεί παρανόμως μια επιχείρηση, θα της επιβάλλεται πρόστιμο.

Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι το υπουργείο Εργασίας την περασμένη εβδομάδα, όταν και δημοσιοποίησε τα ευρήματα του συστήματος Εργάνη για την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας, όπου και αποδείχθηκε ότι πάνω από 8 στις 10 επιχειρήσεις κατέθεσαν παρανόμως σχετική δήλωση, ισχυρίστηκε και μάλιστα σε πανηγυρικούς τόνους ότι το σύστημα απορρίπτει «αιτήσεις επιχειρήσεων». H παταγώδης αποτυχία, την οποία παραδέχθηκε το υπουργείο Εργασίας, με την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας φέρνει, σύμφωνα με πληροφορίες, συγκεκριμένες αλλαγές στο Πληροφοριακό Σύστημα Εργάνη, ενώ οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται και η απομάκρυνση της γ.γ. του υπουργείου Άννας Στρατινάκη, που χρεώνεται μια σειρά από αστοχίες τόσο όσον αφορά την προετοιμασία όσο και την εκτέλεση της εφαρμογής της εξαήμερης εργασίας στις επιχειρήσεις.

Τις τελευταίες ημέρες διακινείται ότι το υπουργείο Εργασίας θα προχωρήσει σε παραμετροποίηση του συστήματος Εργάνη ΙΙ ώστε να μην δέχεται άλλες επιχειρήσεις, εκτός από εκείνες συνεχούς λειτουργίας, όπως είναι οι βιομηχανίες, ενώ αν ενταχθεί παρανόμως μια επιχείρηση, θα της επιβάλλεται πρόστιμο. Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι το υπουργείο Εργασίας την περασμένη εβδομάδα, όταν και δημοσιοποίησε τα ευρήματα του συστήματος Εργάνη για την εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας, όπου και αποδείχθηκε ότι πάνω από 8 στις 10 επιχειρήσεις κατέθεσαν παρανόμως σχετική δήλωση, ισχυρίστηκε και μάλιστα σε πανηγυρικούς τόνους ότι το σύστημα απορρίπτει «αιτήσεις επιχειρήσεων» ο ίδιος ο νόμος που αφορά τη λειτουργία του Εργοδοτών». Στην ηλεκτρονική πλατφόρμα οι εργοδότες καταθέτουν «δήλωση» για τον αριθμό του προσωπικού και τις ώρες εργασίας. «Το Εργάνη δεν εγκρίνει και δεν απορρίπτει αιτήσεις, δέχεται δηλώσεις. Αρμόδια για να κρίνει αν μια επιχείρηση λειτουργεί σύννομα είναι η Επιθεώρηση Εργασίας» σημειώνει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής στέλεχος του υπουργείου με πολυετή θητεία.

Επομένως ο ισχυρισμός του υπουργείου περί απόρριψης αιτήσεων δεν ευσταθεί, ενώ, αντιθέτως, επιβεβαιώνεται ότι 8 στις 10 επιχειρήσεις δεν είναι συνεχούς λειτουργίας ή εναλλασσόμενων βαρδιών όπως προβλέπει ο νόμος Γεωργιάδη.

Το επίσης παράδοξο όσον αφορά τη συλλογή των στοιχείων είναι ότι οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις καταθέτουν τις αλλαγές στο πληροφοριακό σύστημα στο τέλος του μήνα (ενώ μέχρι το 2023 είχαν την υποχρέωση να προδηλώνουν) και τα στοιχεία του υπουργείου αφορούν το πρώτο δεκαπενθήμερο εφαρμογής του μέτρου.

Άλλο Εργάνη άλλο Εργατικό Δίκαιο. Με άλλα λόγια το υπουργείο Εργασίας, μετά τις δικαιολογίες ότι « μόλις το 0,076% των επιχειρήσεων και των παραρτημάτωντους στην Ελλάδα έκανε χρήση της διάταξης για την 6ήμερη εργασία», σε μια προσπάθεια να πείσει ότι «δεν τρέχει και τίποτα», αφού προηγουμένως εμφάνισε ως «έκτακτη βάρδια» το εξαήμερο, αντιστρέφοντας προκλητικά την πραγματικότητα, τώρα επιχειρεί να φορτώσει την αποτυχία στο σύστημα Εργάνη. Βεβαίως, το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής δεν αποτελεί πανάκεια ούτε μπορεί να αντικαταστήσει σημαντικές προβλέψεις της εργατικής νομοθεσίας, ειδικότερα όσον αφορά την απασχόληση των εργαζομένων και τον χρόνο εργασίας τους , “Το Εργάνη δεν μπορεί να είναι ασύμβατο με το Εργατικό Δίκαιο ούτε να δημιουργείται ένα νέο Εργατικό Δίκαιο” σημειώνει στην  ΑΥΓΗ της Κυριακής ο δικηγόρος-εργατολόγος Γιάννης Καρούζος.

Όπως ακόμα σημειώνει, «η γραφειοκρατία που δημιουργεί πολλές φορές αναστέλλει τη χρηστικότητά του και τρομάζει, θα σημείωνα, εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Ίσως η μοναδικότητά του στην Ευρώπη να απαιτεί περαιτέρω βελτιοποίηση».

Μόλις 70.000 δούλεψαν νόμιμα εξαήμερο. Να σημειώσουμε, επίσης, ότι βάσει των στοιχείων που παρουσίασε το υπουργείο Εργασίας τουλάχιστον 291.000 επιχειρήσεις πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου προκειμένου να λειτουργήσουν και έκτη ημέρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, οι εργαζόμενοι που κλήθηκαν να εργαστούν «νόμιμα» φτάνουν περίπου τις 70.000. Ωστόσο, ίσως να ξεπερνούν τις εκατοντάδες χιλιάδες οι εργαζόμενοι που αναγκάστηκαν να εργαστούν, παρά το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις όπου απασχολούνται δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Τα συνδικάτα επιβεβαιώνουν την καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας και την πλήρη εργοδοτική αυθαιρεσία στον χρόνο απασχόλησης, καθώς η εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας αφήνει περιθώρια σε εργοδότες που δεν ανήκουν στη βιομηχανία (ούτε είναι συνεχούς λειτουργίας ή δεν έχουν κυλιόμενες βάρδιες) να ενταχθούν στο καθεστώς της εξαήμερης απασχόλησης.  Και όπως αποδείχθηκε στην πράξη, αλυσίδες φούρνων και ζαχαροπλαστείων, αλυσίδα επιχειρήσεων με καλλυντικά, εμπορικά καταστήματα άλλαξαν τους ΚΑΔ, καταθέτοντας αιτήσεις για λειτουργία έκτης ημέρας εργασίας.

Δεν υπάρχει εξαήμερο στην Ευρώπη ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΛΗΓΜΑ, πάντως, για την κυβέρνηση ήταν ο χλευασμός των διεθνών ΜΜΕ για την εφαρμογή του μέτρου. Τη στιγμή που σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχει εφαρμοστεί, έστω και πιλοτικά, η τετραήμερη εργασία χωρίς να μειώνεται ο μισθός του εργαζόμενου, στην Ελλάδα τέθηκε σε εφαρμογή ο εργασιακός νόμος Γεωργιάδη, που ψηφίστηκε πέρυσι το φθινόπωρο, «πακέτο» με την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας στη βιομηχανία. Στην Ευρώπη δεν εφαρμόζεται πουθενά έκτη ημέρα εργασίας. Στις επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας υπάρχουν επιπλέον βάρδιες που καλύπτονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, όπως στην Ιταλία και στην Πορτογαλία, που αναμένεται το επόμενο διάστημα να νομοθετήσουν την τετραήμερη εργασία.

Πηγή:”ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ”

by Εργατικό Κέντρο

Eπί χρόνια ο Aμερικανός σεφ, Άντονι Μπουρντέν, στις τηλεοπτικές εκπομπές του με ταξίδια ανά την υφήλιο, τόνιζε ότι το πνεύμα όσων ταξιδεύουν πρέπει να είναι του ταξιδιώτη και όχι του τουρίστα, του ανθρώπου που σέβεται και εκτιμά την κουλτούρα του τόπου που επισκέπτεται. Πώς θα σχολίαζε, άραγε, σήμερα ο πολυταξιδεμένος Μπουρντέν (ο οποίος πέθανε το 2018) τις πόλεις που βυθίζονται υπό το βάρος του υπερβολικού αριθμού τουριστών; Το 2023 ο αριθμός των τουριστών παγκοσμίως ανήλθε σε 1,5 δισεκατομμύρια. Είναι πλέον πολλές οι πόλεις που λαμβάνουν σειρά μέτρων για τον έλεγχο του προσοδοφόρου υπερτουρισμού.

Πόσο έχουν αποδώσει όμως αυτά τα μέτρα; Το παράδειγμα της Βαρκελώνης

Πρόσφατα ο Δήμος Βαρκελώνης, πόλης 1,7 εκατ. κατοίκων η οποία δέχεται κατά μέσο όρο 12 εκατ. επισκέπτες τον χρόνο, δεσμεύτηκε ότι μέχρι το 2028 θα έχει δοθεί τέλος στις άδειες για 10.000 βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων (Airbnb) προκειμένου να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα στέγης. Η πρωτοβουλία προστίθεται στην απόφαση του δήμου για άμεσες επενδύσεις ύψους 44,2 εκατ. ευρώ για την πρόσληψη δημοτικών αστυνομικών, την ενίσχυση των υπηρεσιών καθαριότητας και των υπηρεσιών ασφάλειας, τον έλεγχο των υπαίθριων πωλητών και την επαναχάραξη των τουριστικών διαδρομών. «Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Δήμος της Βαρκελώνης είναι προσχηματικά και μη αποτελεσματικά» δήλωσε στο «Βήμα» ο Ντανιέλ Πάρδο Ριβακόμπα, ο οποίος εκπροσωπεί την Assemblea de Barris pel Decreixement Turístic (ABDT – Συνέλευση των Συνοικιών για την Τουριστική Αποανάπτυξη), μια οργάνωση-ομπρέλα όπου συμμετέχουν πολλές οργανώσεις κατοίκων που αντιτάσσονται στην «τουριστικοποίηση». «Μέχρι τις αρχές της φετινής άνοιξης, ο Δήμος της Βαρκελώνης είχε συστήσει να περιορίσουμε την κατανάλωση νερού γιατί είχαμε διανύσει παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας και τα υδάτινα αποθέματα της πόλης είχαν μειωθεί στο 16%. Η σύσταση του δήμου αφορούσε τους πολίτες και όλους τους επαγγελματίες πλην των επιχειρήσεων του τουρισμού – διότι οι πισίνες των ξενοδοχείων έπρεπε να παραμείνουν γεμάτες με νερό. Μετά τις έντονες βροχές της άνοιξης και των αρχών του καλοκαιρού, τα υδάτινα αποθέματα ανήλθαν στο 41%. Έτσι «λύθηκε» προσωρινά το πρόβλημα».

Το πρόβλημα της κατοικίας

H ABDT συμμετείχε στις πορείες διαμαρτυρίας της 6ης Ιουλίου στη Βαρκελώνη κατά του ανεξέλεγκτου τουρισμού, στη διάρκεια των οποίων ορισμένοι διαδηλωτές έβρεξαν με νεροπίστολα ανυποψίαστους τουρίστες. Στο τέλος της διαμαρτυρίας, η ΑBDT παρουσίασε ένα μανιφέστο 13 θέσεων με το οποίο ζητεί, μεταξύ άλλων, τον περιορισμό του αριθμού των τουριστικών καταλυμάτων στην πόλη, την είσοδο λιγότερων κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι της Βαρκελώνης και τον τερματισμό της τουριστικής εκστρατείας, η οποία χρηματοδοτείται με χρήματα των καταλανών φορολογουμένων. Σύμφωνα με τον Ριβακόμπα, «το μόνο μέτρο που λειτούργησε ήταν αυτό που ετέθη σε ισχύ από την προηγούμενη δημοτική αρχή (σ.σ.: της αριστερής δημάρχου και πρώην ακτιβίστριας Αντα Κολάου) το 2017, όταν απαγορεύτηκε η δημιουργία τουριστικών καταλυμάτων σε συγκεκριμένες ζώνες στο κέντρο της πόλης, ενώ στις υπόλοιπες περιοχές ετέθησαν κανόνες για τη λειτουργία της τουριστικής δραστηριότητας. Το μέτρο αυτό ήταν ένα σημαντικό φρένο στον υπερτουρισμό. Τα πρόσφατα όμως μέτρα που ανακοίνωσε η σημερινή δημοτική αρχή (σ.σ.: του σοσιαλιστή δημάρχου Ζάουμε Κολμπόνι) είναι μόνο υποσχέσεις, όπως η υποτιθέμενη απαγόρευση της εισόδου των κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι. Ανακοίνωσαν με φανφάρες την κατάργηση των βραχυπρόθεσμων μισθώσεων εντός των επόμενων πέντε ετών. Όμως δεν αναφέρθηκαν στην κατάργηση των μισθώσεων με τη σεζόν: όσοι νοικιάζουν τα ακίνητά τους με καθεστώς βραχυχρόνιας μίσθωσης θα αλλάξουν απλώς καθεστώς και θα τα νοικιάζουν με τη σεζόν. Επιπροσθέτως, ενώ ο δήμος ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ταυτόχρονα εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας 5.000 νέων ξενοδοχείων στην πόλη και 15.000 στην ευρύτερη περιοχή της Βαρκελώνης».

Ενοίκια στα ύψη

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τον τουρισμό, το 2023 ήταν έτος ρεκόρ για τον τουρισμό στην Ισπανία, που έγινε η δεύτερη χώρα στον κόσμο, μετά τη Γαλλία, που δέχτηκε τους περισσότερους τουρίστες, συνολικά 85 εκατατομμύρια. Ο τουρισμός συνεισφέρει το 12,8% του ισπανικού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Οι τουρίστες ωστόσο ενοχοποιούνται για την αύξηση των τιμών των ενοικίων, για την ανυπαρξία κατοικιών προς μίσθωση από τους μόνιμους κατοίκους, για την αλλοίωση του χαρακτήρα της πόλης και για τη μετατροπή της Βαρκελώνης σε θεματικό πάρκο. Τα τελευταία δέκα χρόνια οι τιμές των ενοικίων στη Βαρκελώνη έχουν αυξηθεί κατά 68% και οι τιμές για την αγορά νέας κατοικίας κατά 40%, ενώ εκτιμάται ότι 6.000 διαμερίσματα ενοικιάζονται παράνομα. Σύμφωνα με τον Σ. Τ. Τσανγκ, καθηγητή Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, ειδικού στον τουρισμό των πόλεων και συγγραφέα μελετών για το φαινόμενο του υπερτουρισμού και του εξευγενισμού των πόλεων (gentrification), «η Βαρκελώνη και η Βενετία ήταν οι πρώτες πόλεις στην Ευρώπη όπου οι κάτοικοι άρχισαν να καταφέρονται έντονα κατά του υπερτουρισμού, δυο-τρία χρόνια πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού το 2020». Αυτό συνέβη, όπως τόνισε στο «Βήμα», «γιατί οι πόλεις αυτές δέχονται τα κύματα των τουριστών κυρίως τους θερινούς μήνες. Είναι γνωστό ότι η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία συγκαταλέγονται στους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Όταν τα πλήθη τουριστών στη Βαρκελώνη και στη Βενετία χρησιμοποιούν τις υποδομές των πόλεων (από τα δίκτυα μεταφοράς ως τα σουπερμάρκετ) που χρησιμοποιούν και οι κάτοικοι, τότε η ισορροπία των πόλεων διαταράσσεται».

Οι προσπάθειες της Βενετίας

Από τον περασμένο Απρίλιο η Βενετία, όπου κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου η αναλογία μεταξύ τουριστών και κατοίκων είναι τρεις προς έναν, καθιέρωσε δοκιμαστικά εισιτήριο 5 ευρώ για την είσοδο στην πόλη. Μετά την πανδημία, οι τουρίστες που επισκέφθηκαν τη Βενετία άφησαν στην πόλη 2,7 δισ. ευρώ και 70.000 τόνους σκουπιδιών. Η δημοτική αρχή εξετάζει ένα ακόμη μέτρο που θα εφαρμοστεί από τον Αύγουστο, σύμφωνα με το οποίο τα γκρουπ των τουριστών δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τα 25 άτομα. Υπενθυμίζεται ότι το 2021 ο δήμος απαγόρευσε στα μεγάλα κρουαζιερόπλοια να εισέρχονται στη «laguna», τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, και να δένουν κοντά στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Το «Βήμα» επικοινώνησε με τον Σιμόνε Βεντουρίνι, σύμβουλο του Δήμου της Βενετίας, αρμόδιου για τον τουρισμό, ο οποίος δήλωσε ότι ο δήμος αναμένει το τέλος του καλοκαιριού για να αξιολογήσει πόσο αποτελεσματικά είναι τα μέτρα που ελήφθησαν για την προστασία της πόλης από τον υπερτουρισμό. Ο καθηγητής Σ. Τ. Τσανγκ επισημαίνει ότι υπάρχουν αναλογίες στα φαινόμενα του υπερτουρισμού στις πόλεις της Ευρώπης και της Ασίας. «Ο υπερτουρισμός παρατηρείται στην «εξωτική καρδιά των πόλεων», είτε πρόκειται για την πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία είτε για το ιστορικό κέντρο του Κιότο στην Ιαπωνία. Η διαφορά μεταξύ των δύο ηπείρων έγκειται στο ότι ο υπερτουρισμός στην Ασία πλήττει κυρίως τις παραθαλάσσιες περιοχές (το Μπαλί στην Ινδονησία, τη νήσο Μπορακάι στις Φιλιππίνες) ενώ στην Ευρώπη πλήττονται κυρίως οι πόλεις».

Οι ευθύνες κυβερνήσεων και τοπικών αρχών

Στο νέο βιβλίο της με τίτλο «The new tourist: Waking up to the power and perils of travel» («Ο νέος τουρίστας: Συνειδητοποιώντας την ισχύ και τους κινδύνους των ταξιδιών»), η Aμερικανίδα δημοσιογράφος Πέιτζ Μακ Κλάναχαν, η οποία ζει στη Γαλλία, γράφει ότι κάθε τουρίστας φέρει ευθύνη για τα μέρη που επισκέπτεται. Στο πλαίσιο αυτής της ευθύνης και του σεβασμού των τόπων που επισκέπτεται, εγγράφεται και ο τρόπος που ο τουρίστας αποτυπώνει τις εμπειρίες του στα social media. Ο τουρίστας, γράφει η Μακ Κλάναχαν, φέρει ευθύνη για το πόσο πραγματικές είναι οι εικόνες που μεταφέρει μέσω των κοινωνικών δικτύων. H συγγραφέας ωστόσο υποστηρίζει ότι δεν φταίνε αποκλειστικώς οι τουρίστες για τη μετάλλαξη των πόλεων. Ευθύνη και μάλιστα μεγάλη έχουν και οι τοπικές αρχές και οι κυβερνήσεις. Το παράδειγμα της Βαρκελώνης είναι χαρακτηριστικό. Μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 η Βαρκελώνη ήταν ένα άχαρο βιομηχανικό λιμάνι της Ισπανίας, μια μισοκοιμισμένη πόλη. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες την άλλαξαν για πάντα. Ο Ντανιέλ Ριβακόμπα της οργάνωσης ABDT επιβεβαιώνει στο «Βήμα» ότι «πράγματι το 1992 ήταν το έτος μηδέν για την έξαρση του τουρισμού στη Βαρκελώνη». Με αφορμή τους Ολυμπιακούς, η τοπική κυβέρνηση της Καταλωνίας επένδυσε πολύ στον τουρισμό, έκανε τα πάντα ώστε να μην εξαφανιστεί η πόλη από τον χάρτη μετά τη λήξη των Αγώνων, έπραξε όμως ελάχιστα για να ρυθμίσει την τουριστική βιομηχανία και να προστατεύσει τους κατοίκους της από τις αρνητικές συνέπειες του υπερτουρισμού. Ανάλογη στρατηγική, γράφει η Μακ Κλάναχαν, εφάρμοσε και το Άμστερνταμ μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Οι αρχές της πόλης οργάνωσαν τεράστια διαφημιστική εκστρατεία για να προσελκύσουν τουρίστες στο πλαίσιο της οποίας περιέλαβαν και ένα βίντεο που καλούσε τους τουρίστες «να περάσουν μια νύχτα γεμάτη αταξίες στο Άμστερνταμ». Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το Άμστερνταμ βρίσκεται στον αντίποδα εκείνης της εκστρατείας και διαμαρτύρεται για την έκρηξη του αριθμού των τουριστών. Οι δήμοι και οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να ξεχνούν ποιος και γιατί τους εξέλεξε και να ιεραρχούν τις προτεραιότητες προς όφελος πρωτίστως των κατοίκων και κατόπιν των επισκεπτών.

«Ουκ εν τω πολλώ το ευ»

Ο Σ. Τ. Τσανγκ συμφωνεί: «Αν οι χώρες», λέει στο «Βήμα», «εξακολουθήσουν να προκρίνουν την ενίσχυση της τουριστικής τους βιομηχανίας με βάση τη λογική «όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα» («The more the merrier») και αν οι τουριστικές επιχειρήσεις θέτουν στόχους υιοθετώντας την αντίληψη «όσο πιο μεγάλο τόσο πιο καλό» («big is beautiful»), το φαινόμενο του υπερτουρισμού δεν πρόκειται να ανακοπεί. Οι παραδοσιακοί τουριστικοί προορισμοί θα πρέπει να εστιάσουν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Αυτό πρακτικά σημαίνει μικρότερο αριθμό τουριστών για κάθε προορισμό, αλλά τουρίστες που θα ξοδεύουν περισσότερο χρόνο και χρήματα και οι οποίοι θα έρχονται σε επαφή με τους ντόπιους με πιο ουσιαστικό τρόπο».

Το εισιτήριο δεν ανέκοψε το «ρεύμα»

Επιτυχία ή αποτυχία είχε το μέτρο του εισιτηρίου των 5 ευρώ που εισήγαγε η Βενετία τον Απρίλιο σε μια προσπάθεια να μειώσει τον αριθμό των τουριστών την υψηλή τουριστική περίοδο; «Περιορίσαμε ορισμένες κορυφώσεις επισκεπτών» δήλωσε ο δήμαρχος Λουίτζι Μπρουνιάρο. Όμως οι Αρχές της πόλης θεωρούν ότι πρέπει να εξετάσουν πιο προσεκτικά τα νούμερα προτού αποφανθούν αν το μέτρο πέτυχε ή απέτυχε. Οι τοπικές αρχές της Βενετίας ξεχώρισαν 29 ημέρες κορύφωσης (κυρίως Σαββατοκύριακα και εθνικές εορτές 8.30-16.00) από τον Απρίλιο ως τα μέσα Ιουλίου στις οποίες οι ημερήσιοι επισκέπτες πλήρωσαν 5 ευρώ ο καθένας για να επισκεφθούν την πόλη και τα κανάλια της. Σε αυτούς τους μήνες, 485.000 επισκέπτες πλήρωσαν το ημερήσιο εισιτήριο, κάνοντας τη Βενετία πλουσιότερη κατά 2,43 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από τα 700.000 ευρώ που οι Αρχές υπολόγιζαν ότι θα συγκέντρωναν. Οι επικριτές του μέτρου το θεωρούν αποτυχία διότι δεν περιόρισε αρκετά τον υπερτουρισμό στην πόλη.

ΠΗΓΗ: «ΤΟ ΒΗΜΑ»

by Εργατικό Κέντρο