Ανακοίνωση

Ο μισθός αποτελεί το κύριο μέσο βιοπορισμού του εργαζομένου. Για τον λόγο αυτό, ο νομοθέτης – και συμπληρωματικά τα ελληνικά δικαστήρια – έχουν θέσει αυστηρές προϋποθέσεις αναφορικά με τη δυνατότητα παρακράτησής του – ή μέρους αυτού – εκ μέρους του εργοδότη, για απαιτήσεις του κατά του εργαζομένου.

Κυρίως χωρεί συμψηφισμός μισθών εργαζομένου με απαιτήσεις του εργοδότη κατά του εργαζομένου λόγω αδικοπραξίας.

Θεσμικό Πλαίσιο

Άρθρο 440 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ.,): “Ο συμψηφισμός επιφέρει απόσβεση των μεταξύ δύο προσώπων αμοιβαίων απαιτήσεων, όσο καλύπτονται, αν είναι ομοειδείς κατά το αντικείμενο και ληξιπρόθεσμες”. Άρθρο 664 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ.,): “Ο εργοδότης δεν μπορεί να συμψηφίσει οφειλόμενο μισθό σε απαίτησή του κατά του εργαζομένου, εφόσον ο μισθός αυτός είναι απολύτως αναγκαίος για τη διατροφή του εργαζομένου και της οικογένειάς του.

Η απαγόρευση αυτή δεν ισχύει για το συμψηφισμό με απαίτηση ,που έχει ο εργοδότης, λόγω ζημίας που του προξένησε ο εργαζόμενος με δόλο, κατά την εκτέλεση της σύμβασης εργασίας”.

Οι ως άνω διατάξεις που αφορούν στην απαγόρευση του συμψηφισμού είναι δημοσίας τάξεως και ως εκ τούτου, αντίθετες συμφωνίες μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου είναι άκυρες.

Άρθρο 914 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ.,): “Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει.

Νομολογία

Ενδεικτική η απόφαση του Άρειου Πάγου 284/2022 σχετικά με τον συμψηφισμό μισθού εργαζομένου με απαιτήσεις εργοδότη, σύμφωνα με την οποία:

Από τις διατάξεις των άρθρων 440 και 664 του Αστικού Κώδικα, συνάγεται ότι είναι δυνατή η απόσβεση ομοειδών, ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων δύο προσώπων, στην έκταση που καλύπτονται η μία με την άλλη, εφόσον το ένα πρόσωπο δηλώσει στο έτερο τη βούλησή του για το σκοπό αυτό.

Ο κανόνας κάμπτεται, κατ’ εξαίρεση, όταν πρόκειται για απαιτήσεις μισθολογικών παροχών.

Έτσι, δεν υπόκεινται σε συμψηφισμό προς απαίτηση του εργοδότη, μεταξύ άλλων, οι αποδοχές και τα επιδόματα άδειας, καθώς και τα επιδόματα εορτών, συμπεριλαμβανόμενα στην έννοια των, τεκμαιρόμενων ως αναγκαίων για τη διατροφή του εργαζομένου και της οικογένειάς του, μισθολογικών παροχών, εκτός αν συντρέχει η εκτεθείσα εξαιρετική περίπτωση της προέλευσης της απαίτησης του εργοδότη από ζημία προκληθείσα εκ δόλου του εργαζομένου κατά την εκτέλεση της εργασίας του (ΑΠ 862/2019, ΑΠ 1269/2005).

Επομένως, αφού τεκμαίρεται ότι ο μισθός είναι αναγκαίος για τη διατροφή του εργαζόμενου και της οικογένειάς του, δεν είναι αναγκαίο ο εργαζόμενος να προβάλει το γεγονός αυτό με αντένσταση στην ένσταση συμψηφισμού του εργοδότη, η οποία στρέφεται κατά της απαίτησης του για καταβολή του μισθού του και των αποδοχών του, που θεωρούνται ως μισθός, αντίθετα δε, ο προβάλλων την ένσταση συμψηφισμού εργοδότης, πρέπει να επικαλεστεί με την ένστασή του ότι η απαίτησή του προέρχεται από ζημία, που του προξένησε ο εργαζόμενος με δόλο, κατά την εκτέλεση της σύμβασης εργασίας.

Δυνατότητα συμψηφισμού

Η νομολογία δέχεται ότι:

• ο συμψηφισμός από απαιτήσεις κατά του εργαζομένου μπορεί να αφορά σε απαιτήσεις του εργοδότη από το επίδομα δώρου Πάσχα ή Χριστουγέννων, από την αποζημίωση αδείας ή από το επίδομα αδείας που όφειλε να καταβάλλει προς τον εργαζόμενό του (ΕφΑθ 4714/1996).
• οι απαιτήσεις που έχει ο εργοδότης κατά εργαζομένου δεν συμψηφίζονται με τους μισθούς που του οφείλει όταν ο εργαζόμενος επικαλείται την ένσταση αυτή σε αντιδικία του με τον εργοδότη του (ΕφΑθ 4714/1996).

Στο ερώτημα περί του επιτρεπτού ή μη του συμψηφισμού του μισθού με απαιτήσεις του εργοδότη κατά του μισθωτού απαντάει κατ’ αρχήν η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 664 εδ. α ΑΚ.

Το μέρος του μισθού που θεωρείται ως αναγκαίο κρίνεται από το δικαστήριο, με συνυπολογισμό περισσότερων παραγόντων και δεν ταυτίζεται μόνο με το κατώτατο όριο αυτού· κρίσιμα κριτήρια είναι, για παράδειγμα, εάν ο εργαζόμενος λαμβάνει και άλλα εισοδήματα, εάν έχει οικογένεια και από πόσα μέλη αποτελείται αυτή κ.λ.π.

Ο εργοδότης έχει, στην περίπτωση αυτή, το βάρος να αποδείξει ότι το ποσό που προτείνεται για συμψηφισμό δεν είναι απαραίτητο για τη διαβίωση του εργαζομένου.

Επισημαίνεται ότι στην έννοια του μισθού περιλαμβάνεται οποιαδήποτε παροχή καταβάλλεται από τον εργοδότη στον εργαζόμενο κατά τρόπο σταθερό, ως αντάλλαγμα για την εργασία του, ανεξαρτήτως εάν η παροχή αυτή προβλέπεται από τον νόμο ή τη σύμβαση εργασίας (ατομική ή συλλογική).

Ενδεικτικά, ως μισθός θεωρούνται τα διάφορα επιδόματα (π.χ. επίδομα Χριστουγέννων, Πάσχα, αδείας, επίδομα προϋπηρεσίας/τριετιών, επίδομα επικίνδυνης/ανθυγιεινής εργασίας), οι αμοιβές για υπερεργασία και υπερωρία (νόμιμη ή παράνομη), ακόμα και τα φιλοδωρήματα, όταν αυτά λαμβάνονται κατά τρόπο τακτικό και με τη συγκατάθεση (ρητή ή σιωπηρή) του εργοδότη.

Γενικά, οποιαδήποτε παροχή καταβάλλεται νόμιμα και τακτικά στον εργαζόμενο θεωρείται μισθός και δεν συμψηφίζεται.

Εξαίρεση από την απαγόρευση του συμψηφισμού εισάγει το εδάφιο β΄ του ίδιου άρθρου του Αστικού Κώδικα, κατά το οποίο επιτρέπεται ο συμψηφισμός απαιτήσεων που έχει ο εργοδότης έναντι του εργαζομένου λόγω ζημίας που ο τελευταίος προξένησε με δόλο κατά την εκτέλεση της εργασίας.

Όταν οι απαιτήσεις του εργοδότη στηρίζονται σε αδικοπραξία κατ’ άρθρο 914 Α.Κ. εκ μέρους του εργαζομένου, τότε υπόκεινται σε συμψηφισμό οι απαιτήσεις που έχει ο εργαζόμενος από οφειλόμενους μισθούς με τις ανταπαιτήσεις του εργοδότη από την τελεσθείσα αδικοπραξία, όπως ορίζει και το προαναφερθέν άρθρο 664 παρ. 2 του Α.Κ..

Εν προκειμένω, ακόμη και αν ο εργαζόμενος προβάλλει την ένσταση της διακινδύνευσης της διατροφής του ιδίου και της οικογένειάς του, η ένσταση αυτή θα απορριφθεί εάν ο εργοδότης αποδείξει ότι η ανταπαίτησή του οφείλεται σε αδικοπραξία εκ μέρους του εργαζομένου, π.χ. κλοπή αντικειμένων από το χώρο εργασίας, αθέμιτος ανταγωνισμός κ.λπ. (ΑΠ 1303/1976 ΕΕργΔ 36/209 και ΑΠ 196/1990 ΕΕργΔ 50/230).

Προκειμένου να στοιχειοθετηθεί δόλος από τη μεριά του εργαζομένου, χρειάζεται ο ίδιος να στόχευε στην επέλευση της ζημίας αυτής στον εργοδότη, ή τουλάχιστον να την αποδέχτηκε.

Συνεπώς, ο συμψηφισμός του μισθού με απαιτήσεις του εργοδότη επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση και υπό αυστηρές προϋποθέσεις.

Οι πιο πάνω ρυθμίσεις

• έχουν σκοπό την ιδιαίτερη προστασία του μισθού, ως μέσου διαβίωσης του εργαζομένου·
• η δε προστασία αυτή αποτελεί βασική αρχή του εργατικού δικαίου, χωρίς να αφήνει περιθώρια παρέκκλισης των μερών με διαφορετικές συμφωνίες.

ΠΗΓΗ: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας ενημερώνει όλους τους εργαζόμενους της πόλης μας ότι, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα υπ’ αριθμ. 5/2025 (ΦΕΚ Α΄ 9 / 28.01.2025), η 2α Φεβρουαρίου, ημέρα εορτής της Παναγίας της Υπαπαντής, Πολιούχου και Προστάτιδας της Καλαμάτας, καθιερώνεται ως επίσημη τοπική αργία για τον Δήμο Καλαμάτας και κατά συνέπεια την ημέρα αυτή θα πρέπει να τηρηθεί η ισχύουσα νομοθεσία.

by Εργατικό Κέντρο

Η προβλεπόμενη αύξηση των 40 έως 50 ευρώ μεικτά –δηλαδή περίπου 25 έως 30 ευρώ καθαρά– δεν συνιστά ουσιαστική ανακούφιση για τους 575.000 χαμηλόμισθους του ιδιωτικού τομέα και τους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Σε φάση «επίσημων διαβουλεύσεων» εισέρχεται η διαδικασία αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού, με την κυβέρνηση να προαναγγέλλει την 5η συνεχόμενη αύξηση από το 2019. Πίσω όμως από τους αριθμούς και τις πανηγυρικές διαρροές, κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα: οι αυξήσεις παραμένουν κατώτερες των αναγκών και δεν αρκούν για να αντισταθμίσουν τη συνεχιζόμενη ακρίβεια και τη δραματική απώλεια αγοραστικής δύναμης.

Η προβλεπόμενη αύξηση των 40 έως 50 ευρώ μεικτά –δηλαδή περίπου 25 έως 30 ευρώ καθαρά– δεν συνιστά ουσιαστική ανακούφιση για τους 575.000 χαμηλόμισθους του ιδιωτικού τομέα και τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Με την αύξηση αυτή ο κατώτατος μισθός από τα 880 ευρώ σήμερα θα ανέλθει σε επίπεδα 920 έως 930 ευρώ μεικτά.

Την ώρα που το κόστος στέγασης, ενέργειας και βασικών αγαθών έχει εκτοξευθεί, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως «γενναία παρέμβαση» μια προσαρμογή που εξανεμίζεται πριν καν φτάσει στην τσέπη του εργαζόμενου.

Για την διετία 2026- 2027 θα ακολουθηθεί η υφιστάμενη διαδικασία διαμόρφωσης των κατώτατων αποδοχών. Η Επιτροπή Συντονισμού της διαβούλευσης αποστέλλει έγγραφη πρόσκληση προς τους εξειδικευμένους επιστημονικούς και ερευνητικούς φορείς, οι οποίοι καλούνται να συντάξουν και να υποβάλουν έκθεση αξιολόγησης του ισχύοντος νομοθετημένου κατώτατου μισθού. Ακολουθεί η διαβίβαση των υπομνημάτων και της τεκμηρίωσης κάθε διαβουλευόμενου προς τους εκπροσώπους των κοινωνικών εταίρων, με πρόσκληση για προφορική διαβούλευση.

Στη συνέχεια, το σύνολο των υπομνημάτων και των εκθέσεων αποστέλλεται στο Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών για τη σύνταξη του σχεδίου πορίσματος της διαβούλευσης. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την υποβολή της εισήγησης της υπουργού Εργασίας προς το υπουργικό συμβούλιο, για τον τελικό καθορισμό του κατώτατου μισθού των υπαλλήλων και του κατώτατου ημερομισθίου των εργατοτεχνιτών έως το Μαρτίου για την εφαρμογή του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου.

Η συζήτηση για το ύψος της αύξησης επηρεάζεται από τρεις βασικούς παράγοντες. Ο πρώτος αφορά την επίμονη ακρίβεια και την ανάγκη στήριξης της αγοραστικής δύναμης των χαμηλόμισθων, οι οποίοι πλήττονται δυσανάλογα από τις ανατιμήσεις. Ο δεύτερος συνδέεται με την επανενεργοποίηση των συλλογικών συμβάσεων, η οποία εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε ευρύτερες μισθολογικές αυξήσεις και θα συμπαρασύρει ανοδικά και τον κατώτατο μισθό. Ο τρίτος παράγοντας αφορά το πολιτικό χρονοδιάγραμμα, καθώς η κυβέρνηση επιδιώκει να έχει διαμορφώσει έναν αισθητά υψηλότερο κατώτατο μισθό έως την άνοιξη του 2027.

Δημόσιοι υπάλληλοι και ένστολοι

Ο αναπροσαρμοσμένος κατώτατος μισθός ισχύει ενιαία για ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ειδικά στο Δημόσιο, η αύξηση θα ενσωματωθεί οριζόντια στους βασικούς μισθούς όλων των μισθολογικών κλιμακίων και σε όλες τις κατηγορίες προσωπικού (ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ και ΠΕ). Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα δουν αύξηση περίπου 40 ευρώ τον μήνα λόγω της ανόδου του κατώτατου μισθού. Στους ένστολους, οι αυξήσεις θα κυμανθούν ανάλογα με τη βαθμίδα: για ανώτερους αξιωματικούς +276 ευρώ, για υπαξιωματικούς +128 ευρώ και για κατώτερες κατηγορίες +103 ευρώ τον μήνα. Στην Αστυνομία, η μέση αύξηση εκτιμάται στα 111 ευρώ.

Η αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού συνδέεται άμεσα και με τις φορολογικές ελαφρύνσεις που τίθενται σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2026. Η μείωση της μηνιαίας παρακράτησης φόρου για μισθωτούς και συνταξιούχους αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω το καθαρό εισόδημα, ενώ ιδιαίτερα ευνοημένοι θα είναι οι νέοι εργαζόμενοι έως 30 ετών που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό. Για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ, οι εργαζόμενοι έως 25 ετών θα έχουν μηδενική φορολογική επιβάρυνση, γεγονός που μεταφράζεται σε αισθητή αύξηση των καθαρών αποδοχών.

Συμπιεσμένοι οι μέσοι μισθοί

Παρά τις διαδοχικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού, οι μέσες αποδοχές στην οικονομία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό «συμπιεσμένες», όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Τράπεζα της Ελλάδος. Ένα περιορισμένο μόνο μέρος των αυξήσεων στα κατώτατα όρια μεταφέρεται προς τα ανώτερα μισθολογικά κλιμάκια. Βασικοί παράγοντες που λειτουργούν ως «φρένο» αποτελούν η περιορισμένη κάλυψη από κλαδικές συλλογικές συμβάσεις και η χαμηλή παραγωγικότητα της εργασίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ανάλυση του ΟΟΣΑ, ο οποίος στην πρόσφατη έκθεσή του επισημαίνει ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι μισθολογικές αυξήσεις να μην υπερβαίνουν την εξέλιξη της παραγωγικότητας. Η Τράπεζα της Ελλάδος υπογραμμίζει ότι η χώρα εξακολουθεί να υπολείπεται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε όρους παραγωγικότητας, γεγονός που καθιστά τις αυξήσεις μισθών πιο ευάλωτες σε πληθωριστικές πιέσεις και επιβαρύνσεις στο κόστος παραγωγής. Από το 2028 αλλάζει ο τρόπος καθορισμού του κατώτατου μισθού.

Κομβική αλλαγή στη μισθολογική πολιτική έρχεται από το 2028, όταν ο κατώτατος μισθός θα καθορίζεται μέσω ενός μαθηματικού τύπου, βασισμένου σε αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια, στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας για επαρκείς κατώτατους μισθούς. Ο νέος μηχανισμός θα λαμβάνει υπόψη τον πληθωρισμό, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, καθώς και την αύξηση της παραγωγικότητας της ελληνικής οικονομίας, με τα σχετικά δεδομένα να παρέχονται από την ΕΛΣΤΑΤ.

Το νέο σύστημα εισάγει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα και ασφάλεια, καθώς προβλέπεται ρητά ότι ο κατώτατος μισθός δεν μπορεί να μειωθεί, ενώ για πρώτη φορά η προστασία επεκτείνεται και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Παράλληλα, ενισχύεται θεσμικά ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων μέσω ειδικής Επιτροπής Διαβούλευσης, ιδίως σε περιπτώσεις σοβαρών οικονομικών αναταράξεων που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν παρέκκλιση από τον αυτόματο μηχανισμό αναπροσαρμογής.

ΠΗΓΗ: «4PRESS»

by Εργατικό Κέντρο

Το νέο υπόδειγμα πολιτικής για την αντιμετώπιση του προβλήματος περιγράφεται σε Υπουργική Απόφαση (95/2026), που ενσωματώνει διατάξεις του πρόσφατου εργατικού νόμου και του νέου Κώδικα Εργατικού Δικαίου (αρ. 62).

Η προστασία καλύπτει εργαζόμενους ανεξάρτητα από το συμβατικό καθεστώς πρόσληψης, όπως είναι οι απασχολούμενοι με σύμβαση έργου, ανεξαρτήτων υπηρεσιών, έμμισθης εντολής, απασχολούμενοι μέσω τρίτων παρόχων υπηρεσιών, ασκούμενοι, μαθητευόμενοι. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται οι εθελοντές, οι εργαζόμενοι των οποίων η σχέση εργασίας έχει λήξει, άτομα που αιτούνται εργασία, ακόμα και εργαζόμενοι στην άτυπη (μαύρη) οικονομία.

Η πολιτική που πρέπει να ακολουθείται περιλαμβάνει κατ’ ελάχιστον:

• Εκτίμηση κινδύνων βίας και παρενόχλησης στην εργασία, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της δραστηριότητας, τη θέση εργασίας και παράγοντες όπως φύλο, ηλικία ή άλλα χαρα κτηριστικά διάκρισης.
• Μέτρα πρόληψης, ελέγχου και αντιμε τώπισης των κινδύνων, καθώς και παρακολούθησης περιστατικών.
• Ενέργειες ενημέρωσης και ευαι- σθητοποίησης του προσωπικού.
• Πληροφόρηση για δικαιώματα και υποχρεώσεις εργαζομένων και εργοδότη σε περίπτωση πε- ριστατικών.
• Ορισμός προσώ που αναφοράς (συνδέσμου) για την καθοδήγηση και ενημέρω ση των εργαζομένων.
• Προστα σία θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας με κάθε πρόσφορο μέσο ή εύλογη προσαρμογή.
• Διαύλους επικοινωνίαςγια την υποδοχή και ταγγελιών και ορισμό αρμόδιων προσώπων. ΟΔιαδικασία έρευνας και εξέτασης καταγγελιών με αμε- ροληψία, εμπιστευτικότητα και προστασία προσωπικών δεδομέ νων.
• Απαγόρευση αντιποίνων σε βάρος του θιγόμενου.
• Συνέ πειες επί διαπίστωσης παραβιά- σεων.
• Συνεργασία με αρμόδιες αρχές και παροχή πληροφοριών.

Οι πρωτοβουλίες πρέπει να ενσωματωθούν στον Κανονισμό Εργασίας των επιχειρήσεων.

by Εργατικό Κέντρο

Οι αγγελίες δείχνουν αύξηση 7,2%, σύμφωνα με ανάλυση από το «Spitogatos insights». Αν και υπάρχουν τα πολύ φθηνά και τα πολύ ακριβά, οι μέσες τιμές για ποιοτικά ακίνητα, όπως τις έχει αναλύσει το «Global Property Guide», είναι στην Αθήνα 650 ευρώ για διαμέρισμα με 1 υπνοδωμάτιο, 880 ευρώ για δύο υπνοδωμάτια και 1.200 ευρώ για διαμέρισμα με τρία.

Στη Θεσσαλονίκη, οι τιμές πέφτουν σημαντικά στα 520 ευρώ για ένα δωμάτιο, 680 ευρώ για δύο και 800 ευρώ για τρία. Στην ανάλυση εξετάστηκαν η Αθήνα, που είναι και η πιο ακριβή, η Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, η Πάτρα, ο Βόλος και η Καβάλα. Η τελευταία ήταν και η φθηνότερη με τιμές 400 ευρώ για ένα υπνοδωμάτιο, στα 480 ευρώ για τα δύο και 550 ευρώ για τα τρία υπνοδωμάτια. Ξανά, αυτές είναι μέσες τιμές ποιοτικών διαμερισμάτων, όπως τις αναλύουν τα διεθνή γραφεία.

Υπάρχουν σημαντικά φθηνότερες επιλογές, αν κάποιος είναι διατεθειμένος να κάνει συμβιβασμούς. Παράδειγμα στις αγγελίες του Ιανουαρίου, τα 100 τ.μ. στα Πατήσια της Αθήνας μπορεί να κοστίζουν 700 ευρώ για ένα ακίνητο κατασκευής του 1961, σε χαμηλό όροφο και χωρίς έξτρα παροχές, ενώ φτάνουν έως και τα 1.300 ευρώ για ακίνητο του 1980 (100 τ.μ.), ανακαινισμένο το 2024, σε υψηλό όροφο με θέα και όλες τις σύγχρονες ανέσεις.

Το ρεύμα είναι άλλη μία κατηγορία, όπου οι επιλογές που έχει κάνει το κάθε νοικοκυριό επηρεάζουν πολύ τα μηνιαία έξοδα. Παράδειγμα, χρησιμοποιείται μόνο ρεύμα ή και φυσικό αέριο; Υπάρχει ηλιακός θερμοσίφωνας ή όχι; Καθώς το κάθε νοικοκυριό είναι μοναδικό, στο παράδειγμα χρησιμοποιείται η πιο συνηθισμένη επιλογή για αποκλειστικά ηλεκτρικό ρεύμα και με την ύπαρξη ηλιακού θερμοσίφωνα. Σύμφωνα με τους ειδικούς της ενέργειας, το μέγεθος της κατοικίας, ο αριθμός των μελών του νοικοκυριού και οι συνήθειές τους είναι τα «κλειδιά» για τη διαμόρφωση του μηνιαίου κόστους.

Για ένα σπίτι 50 τ.μ., μέσος λογαριασμός ρεύματος κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 50-100 ευρώ τον μήνα, ανάλογα με την κατανάλωση (περίπου 300-500 kWh/μήνα), για 80 τ.μ. το κόστος ανεβαίνει στα 60 με 150 ευρώ τον μήνα, ενώ για 100 τ.μ. φτάνει συνήθως στα 80 με 200 ευρώ. Οπως επισημαίνουν οι ειδικοί, το να βάζεις το κόστος ρεύματος σε κατηγορίες με βάση μόνο τα τετραγωνικά μίας κατοικίας είναι παγίδα, καθώς η ίδια κατοικία μπορεί να έχει πολύ διαφορετική κατανάλωση, ανάλογα με το πλήθος των μελών του κάθε νοικοκυριού.

Η γενική εκτίμηση είναι αύξηση τιμής κατά περίπου 15-25% για κάθε μέλος. Επίσης, ειδικά στα μικρότερα διαμερίσματα και ακόμα περισσότερο στα μονοπρόσωπα νοικοκυριά, μεγάλη επίπτωση στον λογαριασμό έχουν οι συνήθειες του καθενός. Παράδειγμα, κάποιος που μένει εντός οικίας για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και κάνει χρήση των ηλεκτρικών συσκευών του, π.χ. ένας συνταξιούχος ή κάποιος που εργάζεται από το σπίτι, θα έχει μεγαλύτερο λογαριασμό από κάποιον που λείπει από την οικία του και δεν χρησιμοποιεί τις συσκευές του.

Για το κόστος των κοινοχρήστων, ανά διαμέρισμα, είναι σημαντικό πως δεν υπάρχει ένα σταθερό μέσο κόστος, αλλά ένα εύρος που εξαρτάται από τις ανάγκες της κάθε πολυκατοικίας. Νεότερες οικοδομές έχουν μικρότερες ανάγκες συντήρησης και σε μεγαλύτερες πολυκατοικίες το κόστος μοιράζεται σε περισσότερους κατοίκους, άρα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μικρότερο. Αντίθετα, σε παλαιότερες και μικρότερες πολυκατοικίες το κόστος ανεβαίνει σημαντικά ανά διαμέρισμα. Σύμφωνα με μεγάλη εταιρία που δραστηριοποιείται στον χώρο, οι τιμές ξεκινούν από πολύ χαμηλά ποσά (π.χ., 5€) για απλές διαχειριστικές υπηρεσίες έως και πολλαπλάσια για πλήρη διαχείριση και υψηλές ενεργειακές απαιτήσεις, ενώ οι υπηρεσίες διαχείρισης ξεκινούν από 40€/μήνα.

Συνολικό κόστος στέγασης

Δεδομένου πως η κάθε κατηγορία εξόδων έχει πολλές επιλογές για τους κατοίκους ενός διαμερίσματος, είναι δύσκολη η απευθείας σύγκριση. Πραγματικά παραδείγματα που δίνουν οι μεσίτες δείχνουν πως το κόστος απογειώνεται για τα μεγαλύτερα νοικοκυριά. Προσοχή ότι χρησιμοποιούνται μόνο τα έξοδα για ενοίκιο, κοινόχρηστα, ρεύμα, πετρέλαιο/φυσικό αέριο, τηλεφώνου/Ιντερνετ και όπου υπάρχει το κόστος ύδρευσης. Προφανώς υπάρχουν πάντα πρόσθετα και έκτακτα έξοδα ή άλλες πηγές εσόδων, μοναδικά σε κάθε νοικοκυριό που δεν μπορούν να μπουν σε σύγκριση.

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

Στις 92.000 αναμένεται να ανέλθουν οι θέσεις εργασίας που θα προταθούν από τις Περιφέρειες πανελλαδικά για να καλυφθούν από μετακλητούς εργαζόμενους, κυρίως από τρίτες χώρες.

Η ΣΧΕΤΙΚΗ έγκριση της εν λόγω πρότασης του υπουργείου Εργασίας δόθηκε στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο. Έτσι, αναμένεται να δημοσιευθεί σε ΦΕΚ, κάτι που θα συμβεί τις αμέσως επόμενες ημέρες, ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία, για να καλυφθούν τα τεράστια κενά που υπάρχουν. Τα περισσότερα εντοπίζονται και πάλι στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και ειδικά στις αγροτικές εργασίες.

Η προσπάθεια που θα καταβληθεί το 2026 επικεντρώνεται στο να έρθουν στην Ελλάδα εργαζόμενοι από το εξωτερικό με μεγαλύτερη ταχύτητα και άρα να «πιάσουν δουλειά» νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά. Το 2025 είχαν προκηρυχθεί 89.290 θέσεις εργασίας και εκτιμάται ότι καλύφθηκαν λίγο περισσότερες από τις 45.000, στο σύνολο του έτους.

Το 2026, υπολογίζεται ότι θα προκηρυχθούν 2.500-3.000 περισσότερες θέσεις εργασίας, ενδεικτικό της αυξημένης ανάγκης που καταγράφεται για πρόσθετο εργατικό δυναμικό, ειδικά στην επαρχία και στον αγροτικό του μέσα παραγωγής, αλλά και στον κατασκευαστικό -τεχνικό κλάδο.

Φέτος, αναμένεται να ενεργοποιηθούν όμως και οι όποιες βελτιώσεις θα ενσωματωθούν στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, σχετικά με τη διευκόλυνση που λιτών από τρίτες χώρες να εργαστούν στην Ελλάδα. Στόχος είναι να περιοριστούν γραφειοκρατικά προβλήματα που έχουν εντοπιστεί και να επιταχυνθεί η διαδικασία έγκρισης της νόμιμης διαμονής στη χώρα, άρα και της εργασίας. Το νομοσχέδιο έχει ήδη τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και μαζί με τις όποιες αλλαγές -προσθήκες γίνουν, εκτιμάται ότι θα γίνει νόμος του κράτους το αργότερο έως τις αρχές Φεβρουαρίου.

Οι συμβάσεις που θα υπογραφούν θα είναι είτε εξαρτημένης εργασίας είτε εποχιακής απασχόλησης, ανάλογα με τις συμφωνίες που θα προκύψουν. Άλλωστε, ένα μέρος από τους μετακλητούς εργαζόμενους απασχολείται και σε επαγγέλματα που σχετίζονται με τον τουρισμό και την εστίαση και τα οποία λόγω της φύσης της εργασίας έχουν εποχικότητα, κατά τη θερινή τουριστική περίοδο.

Αναμένεται όμως να καταγραφεί αύξηση και για θέσεις εργασίας «υψηλής εξειδίκευσης» που θα προταθούν ξανά για τη νέα χρονιά. Το 2025, υπολογίστηκαν περίπου σε 2.000 αυτές οι θέσεις, που ασφαλώς προσφέρουν υψηλότερες αμοιβές ως πρόσθετο κίνητρο. Για το 2026, η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι αυτές οι θέσεις θα είναι σημαντικά αυξημένες, ενδεικτικό τόσο των ελλείψεων που έχουν προκύψει όσο και του ενδιαφέροντος που υπάρχει από τις επιχειρήσεις για να εντοπίσουν και να προσλάβουν από το εξωτερικό εργαζομένους με δεξιότητες, που δεν έχουν καταφέρει να βρουν στην εγχώρια αγορά εργασίας.

Αρκετές από τις θέσεις εργασίας που θα προταθούν, αναμένεται να καλυφθούν από εργαζομένους από χώρες όπως είναι το Μπαγκλαντές και η Αίγυπτος, όπως συνέβη και κατά τη φετινή χρονιά.

Εξειδικευμένοι

Όμως, ειδικοί στην Κοινωνική Ασφάλιση, εντοπίζοντας τα περίπου 300.000 κενά σε θέσεις εργασίας που υπάρχουν, διαπιστώνουν πως στην Ελλάδα αρχίζει να αλλάζει το επίπεδο των μετακλητών εργαζόμενων που χρειάζονται οι επιχειρήσεις. Φαίνεται ότι αυξάνονται οι ανάγκες για πιο εξειδικευμένους εργαζόμενους, τα λεγόμενα «ταλέντα» με δεξιότητες στον χώρο που επιθυμούν να απασχοληθούν. Σε αυτό το πεδίο, οι επιχειρήσεις φαίνεται ότι επιδιώκουν να κινηθούν με μεγαλύτερη ταχύτητα, ώστε να προσελκύσουν πιο γρήγορα και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τους εργαζομένους που τους είναι απαραίτητοι για να καλύψουν συγκεκριμένες θέσεις εργασίας, που μπορεί να θεωρούνται κομβικής σημασίας για την περαιτέρω ανάπτυξή τους.

Στον τομέα της βιομηχανίας και των logistics έχει εμφανιστεί η συγκεκριμένη τάση, ενώ κάτι ανάλογο αρχίζει να διαπιστώνεται και στον τουρισμό, αλλά και στις κατασκευές. Μπορεί οι ανάγκες για ανειδίκευτη εργασία να παραμένουν αμείωτες, ωστόσο φαίνεται ότι αυξάνεται η επιθυμία και για εύρεση εργαζομένων που θα μπορούν να καλύψουν πιο εξειδικευμένες μορφές απασχόλησης, κάτι που αναμένεται να αποτυπωθεί στα φετινά αιτήματα για μετακλήσεις από το εξωτερικό.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Tα πρόσφατα του πληθωρισμού από την Eurostat αποτυπώνουν μια σαφή ελληνική ιδιαιτερότητα: σε βασικές κατηγορίες τροφίμων, οι τιμές στην Ελλάδα αυξάνονται με ρυθμούς αισθητά υψηλότερους από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για ένα μοτίβο που διατρέχει το καθημερινό «καλάθι» των νοικοκυριών.

Τα προϊόντα όπου η Ελλάδα ξεπερνά την Ευρώπη

Η μεγαλύτερη πίεση καταγράφεται στο κρέας, που είναι αυτή τη στιγμή ο βασικός φορέας ακρίβειας. Το σύνολο του κρέατος αυξάνεται κατά 13,2% στην Ελλάδα, όταν στην ΕΕ η αύξηση περιορίζεται στο 5,0%. Ακόμη πιο έντονη είναι η εικόνα στο μοσχάρι, με άνοδο 26,0% έναντι 14,2% στην Ευρώπη, αλλά και στο αρνί και κατσίκι (+12,3% έναντι +8,0%). Ακόμη και στο χοιρινό , η Ελλάδα κινείται στο +5,0%, σχεδόν τριπλάσια αύξηση από την ΕΕ (+1,7%).

Στα γαλακτοκομικά, η απόκλιση είναι εξίσου αποκαλυπτική. Το γιαούρτι, προϊόν-πυλώνας της ελληνικής διατροφής, αυξάνεται κατά 11,5%, όταν στην Ευρώπη η άνοδος είναι μόλις 1,5%. Το φρέσκο πλήρες γάλα ακολουθεί με +8,2% στην Ελλάδα, έναντι +4,9% στην ΕΕ.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το βούτυρο: ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι τιμές υποχωρούν κατά 6,2%, στην Ελλάδα καταγράφεται αύξηση 5,3%, δηλαδή αντίθετη πορεία από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίστοιχα, στα φρούτα, οι ελληνικές τιμές αυξάνονται κατά 9,0%, όταν στην ΕΕ η αύξηση περιορίζεται στο 2,7%, με έντονη μεταβλητότητα μέσα στο έτος.

Οι αδυναμίες

Γιατί συμβαίνει αυτό; Η εξήγηση δεν βρίσκεται σε έναν μόνο παράγοντα, αλλά σε έναν συνδυασμό διαρθρωτικών αδυναμιών της ελληνικής αγοράς.

Πρώτον, η Ελλάδα έχει χαμηλή αυτάρκεια σε κρίσιμα τρόφιμα και πρώτες ύλες, ιδίως στο κρέας, στις ζωοτροφές και σε γαλακτοκομικά συστατικά. Αυτό σημαίνει ότι κάθε διεθνής ανατίμηση μεταφέρεται ταχύτερα και πιο έντονα στο τελικό ράφι.

Δεύτερον, το κόστος παραγωγής παραμένει υψηλό: ενέργεια, μεταφορές, χρηματοδότηση και μικρή κλίμακα παραγωγής συμπιέζουν τα περιθώρια των παραγωγών, οι οποίοι δεν μπορούν να απορροφήσουν τις αυξήσεις και τις μετακυλίουν στον καταναλωτή.

Τρίτον, η ελληνική αγορά χαρακτηρίζεται από περιορισμένο ανταγωνισμό σε ορισμένους κρίκους της αλυσίδας – από τη μεταποίηση έως το λιανεμπόριο. Αυτό εξηγεί γιατί οι αυξήσεις περνούν γρήγορα, αλλά οι μειώσεις όχι. Το φαινόμενο της ακαμψίας τιμών είναι εμφανές: όταν τα διεθνή κόστη υποχωρούν, η αποκλιμάκωση στην Ελλάδα είναι αργή ή μερική.

Τέταρτον, η φορολογική επιβάρυνση, με ΦΠΑ 13% στα τρόφιμα και υψηλούς έμμεσους φόρους σε ενέργεια και μεταφορές, λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής» κάθε αύξησης κόστους.

Προφανώς και η επιμονή της ακρίβειας στα τρόφιμα στην Ελλάδα δεν είναι απλώς αντανάκλαση διεθνών εξελίξεων. Είναι αποτέλεσμα δομικών χαρακτηριστικών της ελληνικής αγοράς: χαμηλή αυτάρκεια, υψηλό κόστος παραγωγής, ακαμψία τιμών και περιορισμένος ανταγωνισμός. Γι’ αυτό και, ακόμη και όταν η Ευρώπη βλέπει αποκλιμάκωση, το ελληνικό ράφι συνεχίζει να πιέζει τα νοικοκυριά.

ΠΗΓΗ: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

H ανεργία στην Ευρωζώνη κινείται κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, γύρω στο 6,4%, ενώ στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει κάτω από το 10% για πρώτη φορά μετά από πάνω από μια δεκαετία. Η απασχόληση αυξάνεται, οι τίτλοι μιλούν για «ομαλοποίηση». Κάτω όμως από αυτή την εικόνα, φαίνεται να διαμορφώνεται μια νέα συνθήκη με τη δεύτερη δουλειά να επιστρέφει ως εργασιακή κανονικότητα.

Όχι ως επιλογή ευελιξίας ή επαγγελματικής εξέλιξης, αλλά ως υποχρέωση κάλυψης βασικών αναγκών σε ένα περιβάλλον όπου το εισόδημα διαρκώς πιέζεται από το κόστος ζωής.

Σύμφωνα με τη Eurostat, περίπου το 4% των εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δηλώνει ότι έχει περισσότερες από μία δουλειές. Το ποσοστό αυτό φαίνεται μικρό, όμως αποκτά διαφορετική σημασία όταν κανείς δει οτι αυξάνεται σταθερά από το 2021 και ενισχύεται κυρίως σε χώρες και κλάδους με υψηλό κόστος στέγασης και υπηρεσιών. Σε ορισμένες ηλικιακές ομάδες κάτω των 35 ετών, το ποσοστό προσεγγίζει ή και ξεπερνά το 6%.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η πολλαπλή απασχόληση αυξάνεται ακόμη και όταν η ανεργία μειώνεται, ιδίως σε περιόδους επίμονης ακρίβειας. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) το εντάσσει στο ίδιο πλαίσιο με την επιμήκυνση του χρόνου εργασίας, καθώς όταν οι μισθοί δεν ακολουθούν το κόστος ζωής, η προσαρμογή γίνεται μέσω περισσότερων ωρών.

Η πραγματικότητα αυτή αποτυπώνεται και στη σύνθεση του πληθωρισμού. Παρότι ο γενικός δείκτης στην Ευρωζώνη έχει υποχωρήσει κοντά στο 2%, ο πληθωρισμός στις υπηρεσίες κινείται σταθερά υψηλότερα, γύρω στο 4%. Αυτό σημαίνει ότι τα έξοδα που «δεν αποφεύγονται», όπως είναι το ενοίκιο, η μετακίνηση, οι βασικές υπηρεσίες, συνεχίζουν να αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς.

Η «αόρατη» προσαρμογή της αγοράς

Η Eurostat καταγράφει ότι οι εργαζόμενοι με δεύτερη απασχόληση δουλεύουν κατά μέσο όρο 10 έως 15 επιπλέον ώρες την εβδομάδα. Η Eurofound συνδέει αυτές τις ώρες με χαμηλότερους δείκτες ισορροπίας επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και υψηλότερα επίπεδα εργασιακής κόπωσης. Ιδίως όταν η δεύτερη δουλειά αφορά υπηρεσίες αιχμής, βραδινά ωράρια, Σαββατοκύριακα, εποχικές δουλειές, εκεί η ένταση και η κούραση συσσωρεύεται.

Σε μακροοικονομικούς όρους, το μήνυμα είναι οτι η αγορά εργασίας προσαρμόζεται χωρίς να αυξάνει την παραγωγικότητα. Προσαρμόζεται επιμηκύνοντας τον χρόνο. Αυτό μπορεί να στηρίζει τη συνολική κατανάλωση βραχυπρόθεσμα, αλλά δημιουργεί κόστος μεσοπρόθεσμα, τόσο σε επίπεδο υγείας όσο και σε επίπεδο αποδοτικότητας της εργασίας.

Το ελληνικό αποτύπωμα

Στην Ελλάδα, το φαινόμενο αποκτά μεγαλύτερη ένταση λόγω της δομής της απασχόλησης. Πάνω από το 30% των εργαζομένων απασχολείται σε τουρισμό, εστίαση και λιανεμπόριο, κλάδοι με έντονη εποχικότητα, μερική απασχόληση και ασταθή ωράρια.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι η επίσημα καταγεγραμμένη πολλαπλή απασχόληση παραμένει γύρω στο 1,5%–2% του συνόλου. Ωστόσο, εντός συγκεκριμένων κλάδων το ποσοστό είναι σαφώς υψηλότερο, ενώ ένα μέρος της δεύτερης δουλειάς παραμένει αδήλωτο ή περιστασιακό, άρα δεν αποτυπώνεται πλήρως στις στατιστικές.

Ιδιαίτερα αυξημένη είναι η πιθανότητα δεύτερης απασχόλησης σε νεότερες ηλικίες και σε εργαζόμενους με συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Με απλά λόγια, η δεύτερη δουλειά λειτουργεί ως «μαξιλάρι» σε εισοδήματα που δεν επαρκούν ή δεν είναι σταθερά.

Ποιότητα ζωής, παραγωγικότητα και κόστος

Η δημόσια συζήτηση συχνά αντιμετωπίζει τη δεύτερη δουλειά ως ένδειξη φιλοδοξίας ή επιχειρηματικού πνεύματος. Τα δεδομένα δείχνουν όμως κάτι διαφορετικό. Όταν η πολλαπλή απασχόληση αυξάνεται σε περιβάλλον ακρίβειας, πρόκειται για συστημική προσαρμογή.

Η ILO εκτιμά ότι η παρατεταμένη αύξηση του χρόνου εργασίας χωρίς αντίστοιχη αύξηση αμοιβών συνδέεται με χαμηλότερη παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας και αυξημένα εργατικά ατυχήματα. Δηλαδή, περισσότερες ώρες δεν σημαίνουν αναγκαστικά περισσότερη οικονομική αξία.

Ένας δείκτης που δεν φαίνεται στους τίτλους

Ο κίνδυνος είναι ότι η επιστροφή της δεύτερης δουλειάς λειτουργεί ως δείκτης ανεπάρκειας του βασικού μισθού. Δεν αποτυπώνεται στην ανεργία, ούτε στους μέσους μισθούς. Αποτυπώνεται στη διάχυση των ωρών και στη συρρίκνωση του προσωπικού χρόνου.

Η αγορά εργασίας μπορεί να δείχνει ανθεκτική. Όμως όταν η προσαρμογή γίνεται εις βάρος της ποιότητας ζωής, το σήμα είναι καθαρό. Η δεύτερη δουλειά δεν είναι παροδική συνθήκη. Είναι ένδειξη ότι το κόστος ζωής εξακολουθεί να τρέχει ταχύτερα από το εισόδημα και ότι η ανάπτυξη, για ένα σημαντικό τμήμα των εργαζομένων, μετριέται πλέον σε ώρες εργασίας και όχι σε ευημερία.

ΠΗΓΗ: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

19.12.2025

Τρόπος αμοιβής αργιών Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας ενημερώνει τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα για τον τρόπο αμοιβής των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς:

Ημέρες υποχρεωτικής αργίας λόγω εορτών

Οι εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, οι οποίες προβλέπονται ως ημέρες υποχρεωτικής αργίας από το νόμο (άρθρο 2 ΝΔ 3755/1957, άρθρο 4 ΒΔ 748/1966, άρθρο 42 Ν. 4554/2018, άρθρο 60 Ν. 4808/2021, άρθρα 203,219 ΠΔ 62/2025) είναι οι εξής: η 25η Δεκεμβρίου (Χριστούγεννα), η οποία φέτος συμπίπτει με ημέρα Πέμπτη, η 26η Δεκεμβρίου (δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων), η οποία φέτος συμπίπτει με ημέρα Παρασκευή, η 1η Ιανουαρίου (Πρωτοχρονιά), η οποία φέτος συμπίπτει με ημέρα Πέμπτη και η 6η Ιανουαρίου (Θεοφάνια), η οποία φέτος συμπίπτει με ημέρα Τρίτη.

• Σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας απαγορεύεται η απασχόληση των εργαζομένων και η λειτουργία των επιχειρήσεων, εκτός από εκείνες που νόμιμα λειτουργούν κατά τις Κυριακές και τις γιορτές.
• Δεν είναι νόμιμος ο συμψηφισμός ημέρας οφειλόμενης ανάπαυσης (ρεπό), με την ημέρα υποχρεωτικής αργίας.
• Οι ημέρες υποχρεωτικής αργίας δεν περιλαμβάνονται στην ετήσια άδεια με αποδοχές.

Αμοιβή ημερών υποχρεωτικής αργίας

• Για τις επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν: Στις επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν κατά τις ημέρες υποχρεωτικής αργίας, καταβάλλεται, χωρίς κάποια προσαύξηση, το σύνηθες ημερομίσθιο σε όσους αμείβονται με ημερομίσθιο, ενώ σε όσους αμείβονται με μισθό, δεν οφείλεται πρόσθετη αμοιβή, πέραν του μηνιαίου μισθού τους.

Κατ’ εξαίρεση, εάν παρασχεθεί εργασία σε επιχειρήσεις, που αργούν κατά τις Κυριακές και ημέρες αργίας και για έκτακτο λόγο λειτουργήσουν, με τις νόμιμες διατυπώσεις, τότε οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης που αμείβονται με μισθό δικαιούνται προσαύξηση κατά 1/25 και οι αμειβόμενοι με ημερομίσθιο ένα ακόμα ημερομίσθιό, επί του ωρομισθίου των οποίων θα υπολογισθεί και η προσαύξηση κατά 75% για την εργασία σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας.

• Για τις επιχειρήσεις που νόμιμα λειτουργούν: Στις επιχειρήσεις που λειτουργούν νόμιμα κατά τις Κυριακές και τις ημέρες υποχρεωτικής αργίας, οι εργαζόμενοι-ες που θα απασχοληθούν δικαιούνται:

1) αν αμείβονται με ημερομίσθιο, το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν.

2) αν αμείβονται με μηνιαίο μισθό οφείλεται προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται επί του νομίμου ωρομισθίου τους για όσες ώρες απασχοληθούν.

Υπενθυμίζεται ότι για την εργασία άνω των 5 ωρών σε ημέρα Κυριακή υπάρχει υποχρέωση χορήγησης αναπληρωματικής εβδομαδιαίας ανάπαυσης (ρεπό) διάρκειας 24 ωρών σε άλλη εργάσιμη ημέρα της αμέσως επόμενης εβδομάδας.

Οι εργαζόμενοι, οι οποίοι απασχολούνται σε επιχειρήσεις που νόμιμα λειτουργούν κατά τις Κυριακές και αργίες και έχουν ρεπό σε κάποια από τις ημέρες υποχρεωτικής αργίας, σύμφωνα με το ισχύον σταθερό πρόγραμμα εργασίας ή από την εφαρμογή κυκλικού συστήματος χορήγησης εβδομαδιαίας ανάπαυσης, δεν δικαιούνται συμπληρωματική ανάπαυση σε άλλη ημέρα. Αν όμως εργαστούν, δικαιούνται, πέραν της προαναφερόμενης αμοιβής, να λάβουν και αναπληρωματική ανάπαυση σε άλλη εργάσιμη ημέρα της επόμενης εβδομάδας.

Επισημαίνεται ότι εάν η απασχόληση τόσο των ημερομισθίων, όσο και των επί μηνιαίο μισθό κατά τις παραπάνω ημέρες αργίας είναι πέρα των 40 ωρών, οφείλεται εκτός από την προσαύξηση και πρόσθετη αμοιβή λόγω υπερεργασίας κλπ.

Σε περίπτωση που ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι (πχ από ΣΣΕ, Κανονισμό Εργασίας, επιχειρησιακή συνήθεια ή έθιμο) ως προς τις προσαυξήσεις της αμοιβής για την εργασία σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας ή Κυριακής, αυτοί υπερισχύουν.

Πότε καταβάλλεται το Δώρο Χριστουγέννων

Η καταβολή του Δώρου Χριστουγέννων πρέπει να γίνει έως τις 21/12/25. Σε περίπτωση που το Δώρο Χριστουγέννων δεν καταβληθεί έγκαιρα, οι εργαζόμενοι ή/και τα σωματεία μπορούν και πρέπει να προσφύγουν στην οικεία Επιθεώρηση Εργασίας προκειμένου να συνταχθεί μηνυτήρια αναφορά. Η μηνυτήρια αναφορά διαβιβάζεται στον Εισαγγελέα για την άσκηση ατομικής δίωξης σε βάρος του εργοδότη ενώ παράλληλα διαβιβάζεται και στο οικείο αστυνομικό τμήμα για την κίνηση της αυτόφωρης διαδικασίας. Οι εργαζόμενοι ή/και τα σωματεία τους έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν μήνυση απευθείας στο αρμόδιο αστυνομικό τμήμα και να ζητήσουν την εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας.

Επισημαίνεται ότι στη μηνυτήρια αναφορά θα πρέπει να αναγράφονται τα στοιχεία της επιχείρησης και τα στοιχεία κατοικίας του εργοδότη, εάν αυτό είναι δυνατό, δεδομένου ότι η διαδικασία του αυτοφώρου διαρκεί έως και 48 ώρες.

Σε κάθε περίπτωση μη καταβολής του Δώρου Χριστουγέννων, μέσα στην τασσόμενη προθεσμία, οι Επιθεωρητές της Επιθεώρησης Εργασίας έχουν υποχρέωση να επεμβαίνουν άμεσα, διενεργώντας ελέγχους και να βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα, για την άσκηση της διαδικασίας του αυτοφώρου και την επιβολή των σχετικών κυρώσεων.

by Εργατικό Κέντρο