Ανακοίνωση

Τα «σύννεφα» πάνω από την ελληνική οικονομία πληθαίνουν, τη στιγμή που εκτός των εγχώριων προκλήσεων που συνεχίζουν να σκιάζουν τις προοπτικές, όπως το δημογραφικό, η κλιματική αλλαγή και το ακόμα μεγαλύτερο επενδυτικό χάσμα με την Ευρώπη, η ενίσχυση των γεωπολιτικών εντάσεων στο «εξωτερικό» δημιουργεί ένα νέο σκηνικό αβεβαιότητας. Η ήδη αδύναμη ανάπτυξη των μεγάλων οικονομιών της Ευρώπης, στις οποίες και η Ελλάδα βασίζεται για επενδύσεις, εξαγωγές και τουρισμό, σε συνδυασμό με τον υπαρκτό κίνδυνο νέων ανοδικών πιέσεων στον πληθωρισμό αποτελούν πρόσθετη πρόκληση, με τις προβλέψεις της κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,9%φέτος και ακόμα τις αναμενόμενες αναθεωρημένες προβλέψεις (που εκτιμώνται κοντά στο 2,5%) να μοιάζουν εξαιρετικά φιλόδοξες.

Το εξωτερικό μακροοικονομικό περιβάλλον παραμένει γεμάτο προκλήσεις, με αυξημένες αβεβαιότητες ασφάλειας, όπως σημειώνει μιλώντας στην «Κ» η Σπυριδούλα Τζίμα, αναπληρώτρια αντιπρόεδρος του οίκου αξιολόγησης DBRS. Ο οίκος τοποθετεί, προς το παρόν, την ανάπτυξη της Ελλάδας φέτος στο 2%, έναντι κάτω του 1% για την Ευρωζώνη. «Υπάρχει ο κίνδυνος κλιμάκωσης των γεωπολιτικών εντάσεων (Ουκρανία, Μέση Ανατολή) που θα οδηγούσε σε άνοδο των τιμών των εμπορευμάτων και θα ασκούσε ανοδικές πιέσεις στις τιμές. Αυτό θα καθυστερούσε τις αποφάσεις των κεντρικών τραπεζών για μειώσεις επιτοκίων και θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόσθετη ανάγκη για δημοσιονομικά μέτρα, σημειώνει η κ. Τζίμα.

Οι κύριοι εμπορικοί εταίροι της Ελλάδας είναι ευρωπαϊκές χώρες, με το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Βουλγαρία και τη Γαλλία να αποτελούν τις κύριες τουριστικές αγορές. «Οι δυσμενείς εξελίξεις στις κύριες αγορές της Ελλάδας θα έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλότερα έσοδα από τον τουρισμό και τις εξαγωγές υπηρεσιών», όπως προσθέτει. Και όλα αυτά τη στιγμή που τα επιτόκια παραμένουν υψηλά, συμπιέζοντας ήδη τα εισοδήματα των νοικοκυριών και επηρεάζοντας την επιχειρηματική δραστηριότητα.

Οι παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η σύσφιγξη της νομισματικής πολιτικής και οι γεωπολιτικές εντάσεις, καθώς και τα εγχώρια γεγονότα (η αγροτική δραστηριότητα μειώθηκε λόγω σοβαρών πλημμυρών) έχουν ήδη επηρεάσει την οικονομική δραστηριότητα, όπως παρατηρεί η Μανταλένα Μαρτίνι, senior οικονομολόγος στην Allianz. Όπως εκτιμά μιλώντας στην «Κ» , η ασθενής παγκόσμια ζήτηση θα δημιουργήσει νέες προκλήσεις για την ανάπτυξη στην Ελλάδα φέτος. «Αναμένουμε ότι η αύξηση του ΑΕΠ θα φτάσει το 1%. Η Ελλάδα έχει επηρεαστεί από την επιβράδυνση των αγορών προορισμού των κορυφαίων εξαγωγών της, τη στιγμή που η χώρα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές υπηρεσιών όπως ο τουρισμός».

Πάντως, η βελτίωση της κατανάλωσης και των επενδύσεων θα πρέπει να αντισταθμίσει εν μέρει ορισμένες αδυναμίες. «Η ανάκαμψη της αγοραστικής δύναμης καθώς ο πληθωρισμός εξομαλύνεται και η αγορά εργασίας που παραμένει σταθερή (παρόλο που τα ποσοστά απασχόλησης είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρωζώνη) αναμένεται να στηρίξουν την ιδιωτική κατανάλωση», επισημαίνει η οικονομολόγος.

Ελαφρώς πιο αισιόδοξος εμφανίζεται ο οικονομολόγος της Oxford Economics Πάολο Γκρινιάνι, αν και εκτιμά πως η ανάπτυξη στην Ελλάδα φέτος θα ανέλθει στο 1,7%. «Ενώ μια ασθενής ανάπτυξη της Ευρωζώνης -η οποία αναμένουμε ότι φέτος θα κινηθεί με ρυθμούς της τάξης του 0,6%-θα επηρεάσει σίγουρα αρνητικά τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, παραμένουμε θετικοί ως προς αυτό, καθώς η ελληνική ανάπτυξη από το 2019 οφειλόταν σε σημαντικό βαθμό στην εγχώρια ζήτηση, δηλαδή στην ιδιωτική και δημόσια κατανάλωση, καθώς και στις επενδύσεις», όπως εξηγεί στην «Κ». Βέβαια, κατά τον ίδιο, η δημόσια κατανάλωση θα επιβραδυνθεί τα επόμενα τρίμηνα, λόγω των υψηλότερων επιτοκίων και των αυστηρότερων κανόνων για το πρόγραμμα Golden Visa, αλλά αυτό δεν αναμένεται να εκτροχιάσει την τρέχουσα περίοδο σχετικά ισχυρής ανάπτυξης.

Πάντως, κατά τους οικονομολόγους, οι προκλήσεις για την Ελλάδα, ανεξαρτήτως του αντίκτυπου των γεωπολιτικών εξελίξεων και της αδύναμης ανάπτυξης σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, παραμένουν αρκετές και σημαντικές. «Η υποεπένδυση στην οικονομία εξακολουθεί να είναι βαθιά και θα χρειαστούν χρόνια για να κλείσει το μεγάλο χάσμα με τις ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, το δημογραφικό είναι η μεγαλύτερη πρόκληση μακροπρόθεσμα, με τα ποσοστά γονιμότητας να είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρωζώνη και με έναν πληθυσμό σε ηλικία εργασίας να μειώνεται γρήγορα», τονίζει ο κ. Γκρινιάνι τns Oxford Economics.

Επιπλέον, όπως επισημαίνει η κ. Τζίμα της DBRS, «ακραία γεγονότα που σχετίζονται με το κλίμα, παρόμοια με αυτά που είδα-με πέρυσι, θα μπορούσαν επίσης να αποδυναμώσουν την οικονομική ανάπτυξη και να αυξήσουν το δημοσιονομικό κόστος».

Οι οικονομολόγοι πάντως εκτιμούν ότι οι κρίσιμες δα πάνες των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης (17% του ΑΕΠ της χώρας) θα συνεχίσουν να στηρίζουν την ανάπτυξη. «Σε αυτό το δύσκολο περιβάλλον, η Ελλάδα βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση, μεταξύ άλλων χωρών της Ε.Ε., να χρησιμοποιήσει τους πόρους της Ε.Ε. για τη χρηματοδότηση επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να αυξήσουν τις αναπτυξιακές της δυνατότητες», σημειώνει η κ. Τζίμα της DBRS. Όπως ωστόσο υπογραμμίζει η κ. Μαρτίνι της Allianz, « οι εγχώριες προσπάθειες θα είναι κρίσιμες για τη μεγιστοποίηση των οφελών των πόρων. Για παράδειγμα, το 2023 έχει δαπανηθεί λιγότερο από το 60% των προγραμματισμένων κεφαλαίων ύψους 3,6 δισ. ευρώ, που σημαίνει ότι απαιτείται αποφασιστική κάλυψη της διαφοράς στα επόμενα τρίμηνα».

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ«

by Εργατικό Κέντρο

Αδυναμία κάλυψης των βασικών βιοτικών αναγκών, χαμηλοί μισθοί, απλήρωτες και… άπειρες υπερωρίες είναι οι κύριοι παράγοντες της καθημερινότητας των νέων στην Ελλάδα.

Το Eteron, Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή, δημοσίευσε έρευνα με τίτλο «Η εργασιακή επισφάλεια των νέων», που διενεργήθηκε σε όλη τη χώρα σε άτομα ηλικίας 17- 34 ετών, υπαλλήλους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα καθώς και αυτοαπασχολουμένους με μπλοκάκι.

Κόστος διαβίωσης

Περίπου ένα στα τρία άτομα δηλώνει ότι δυσκολεύεται αρκετά να καλύψει τις βασικές/ βιοτικές ανάγκες του μήνα και περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα. Το μηνιαίο εισόδημα κυμαίνεται μεταξύ 700 και 1.000 ευρώ για το 35,5% των νέων εργαζομένων. Λιγότερα από 700 ευρώ μηνιαίως, δηλαδή κάτω από το όριο της φτώχειας, λαμβάνει το 27,6% .

Το 22,1% των νέων εργαζομένων πληρώνει μηνιαίες δόσεις για χρέη προς ΕΦΚΑ/Εφορία/τράπεζες. Επιπλέον, ένα 6% των νέων είχε στο παρελθόν χρέη, αλλά έχει αποπληρώσει τις οφειλές του.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που, για να ανταπεξέλθουν, αναγκάζονται να βρουν και δεύτερη δουλειά. Συγκεκριμένα, τρία στα οχτώ άτομα κάνουν τώρα ή έκαναν στο παρελθόν δεύτερη ή και περισσότερες δουλειές παράλληλα με την κύρια απασχόλησή τους. Ένα στα δύο άτομα που κατέχουν μεταπτυχιακό/διδακτορικό δίπλωμα κάνει τώρα ή έκανε στο παρελθόν δεύτερη ή και περισσότερες δουλειές παράλληλα με την κύρια απασχόλησή του.

Σε σχέση με τον εργάσιμο χρόνο, το 35,9% των νέων δηλώνει ότι εργάζεται πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα, ποσοστό που ανεβαίνει στο 47,8% για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης.

Περισσότερα από ένα στα δύο νέα άτομα απαντά ότι δεν τηρείται το ωράριο που προβλέπεται στη σύμβαση (ορισμένες φορές/πολύ συχνά ή δεν τηρείται ποτέ). Εκτεταμένο είναι, δε, το φαινόμενο των απλήρωτων υπερωριών, καθώς καταγράφεται ένα ποσοστό νέων εργαζομένων της τάξης του 36,3% που ούτε αμείβεται ούτε παίρνει ρεπό για τις υπερωρίες που κάνει. Εξουθενωτικοί ρυθμοί και κακοποιητικές συμπεριφορές αποκαλύπτουν οι νέοι σε σχέση με το εργασιακό τους περιβάλλον.

Ειδικότερα, το 43,6% των νέων γυναικών θεωρεί τον ρυθμό εργασίας εξουθενωτικό, ενώ το 28,5% έχει υποστεί ψυχολογικό εκφοβισμό. Χρήζει ιδιαίτερης προσοχής το ποσοστό των νέων γυναικών που έχει υποστεί σεξιστική συμπεριφορά (26%) και σεξουαλική παρενόχληση (12%) στο πλαίσιο της εργασίας. Τέλος, το 6% των νέων γυναικών δηλώνει ότι έχει υποστεί ρατσιστική συμπεριφορά.

Αντίστοιχα, το 36,7% των νέων ανδρών θεωρεί τον ρυθμό εργασίας εξουθενωτικό, ενώ το 19,8% έχει υποστεί ψυχολογικό εκφοβισμό. Το 7,2% δηλώνει ότι έχουν υποστεί ρατσιστική συμπεριφορά, το 3,8% σεξιστική συμπεριφορά και το 3,8% σεξουαλική παρενόχληση.

Παρόν και μέλλον

Σε σχέση με τις ιεραρχήσεις των νέων για την εργασία τους στο μέλλον, στην πρώτη θέση βρίσκονται οι υψηλές αποδοχές με 42,6% . Ακολουθεί η σταθερότητα, ο ελεύθερος χρόνος και ο χαλαρός ρυθμός εργασίας, που ιεραρχείται από το 28,5% των νέων που συμμετείχε στην έρευνα. Το 52,9% των νέων ανδρών και το 64,3% των νέων γυναικών δηλώνουν αρκετά και πολύ αγχωμένοι/ες για ζητήματα που σχετίζονται με τη δουλειά τους. Το 58,7% των νέων εκτιμά ότι η προσωπική εργασιακή κατάσταση θα βελτιωθεί τα επόμενα δύο χρόνια. Το 59,4% θεωρεί ότι αυτό θα συμβεί μέσα από την απόκτηση νέων δεξιοτήτων και τη συνεχή μετεκπαίδευση και το 40,6% με την καλή δικτύωση και τις καλές γνωριμίες.

Με αυτά τα δεδομένα, δεν προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι το 37,3% των νέων 17-34 ετών σκέφτεται να φύγει στο εξωτερικό για να αναζητήσει καλύτερη θέση εργασίας. Στις ηλικίες 17-24 ετών το ποσοστό όσων σκέφτονται να φύγουν στο εξωτερικό ανεβαίνει στο 44,4%.

ΠΗΓΗ: «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

by Εργατικό Κέντρο

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των μισθωτών εργαζομένων (πάνω από 70%) είναι υποχρεωμένοι να αποδεχτούν τις ατομικές συμβάσεις που έχουν υπογράψει, χωρίς πρακτικό δικαίωμα παρεμβάσεων. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπερβαίνουν τους 740.000 οι εργαζόμενοι (επί συνόλου 2.419.200 απασχολουμένων στον ιδιωτικό τομέα), που καλύπτονται από κάποιας μορφής συλλογική σύμβαση (κλαδική, ομοιοεπαγγελματική και επιχειρησιακή).

Μέρος του συνόλου

Ακόμη και αυτές οι αυξήσεις στις κατώτατες αποδοχές αφορούν ένα μικρό μέρος του συνόλου, ενώ αποτελεί ακόμα μεγάλο ερωτηματικό η πρακτική επίδραση στους μισθούς από τις τριετίες που «ξεπάγωσαν» στην αρχή του έτους.

Από τις λιγοστές κλαδικές συμβάσεις που έχουν υπογραφεί και ισχύουν, οι αυξήσεις που προκύπτουν οδηγούν τους μισθούς σε σαφώς υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με τον κατώτατο. Όμως αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό ποιοι εργοδότες εφαρμόζουν στην πράξη αυτές τις συμβάσεις, αφού σχετική υποχρέωση έχουν μόνο όσοι παραμένουν ενταγμένοι στα ανάλογα εργοδοτικά συνδικαλιστικά σωματεία.

Πού ισχύουν συμβάσεις

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, οι κυριότερες κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις εργασίας που επηρέασαν τους μισθούς το 2023 ήταν οι εξής:

• Η τριετής σύμβαση για τις τράπεζες (υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2022) και προβλέπει αυξήσεις 2% από 1ης/10/2022, άλλο 1% από 1ης/12/2023 και επιπλέον 2,5% από 1ης/12/2024.
• Η διετής σύμβαση για τα ξενοδοχεία (υπογράφηκε τον Δεκέμβριο 2022 και αφορά περίπου 120.000 εργαζόμενους) με αυξήσεις 5,5% από 1ης/1/2023 και 5% από 1ης/1/2024.
• Η σύμβαση για την καπνοβιομηχανία (υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2023) με αυξήσεις 4%-6,8% για ολόκληρη τη διετία 2023-2024.
• Η διετής σύμβαση του επισιτισμού (τροφίμων και ποτών – υπογράφηκε τον Ιούνιο 2023 και αφορά περίπου 400.000 μισθωτούς) με αυξήσεις 5,5% από 1ης/6/2023 και 5% από 1ης/6/2024.
• Η διετής σύμβαση της τσιμεντροβιομηχανίας (υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 2023) με αυξήσεις 5% από 1ης/1/2023, 5% από 1ης/4/2023 και 4% από 1ης/1/2024 (δεν είχαν δοθεί αυξήσεις το 2021 και το 2022).

Μια έκτη συλλογική σύμβαση ενεργοποιείται τις επόμενες ημέρες, καθώς εγκρίθηκε μετά από παρέμβαση του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Πρόκειται για τη συλλογική σύμβαση στα τουριστικά καταλύματα που αφορά περίπου 40.000 εργαζόμενους. Έχει ετήσια διάρκεια, προσφέρει αυξήσεις 11%- 14% και η έναρξη ισχύος της είναι την 1η/1 /2024. Απομένει, όμως, να λάβει η σύμβαση την οριστική έγκριση και από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας (ΑΣΕ), έτσι ώστε να καταστεί εφικτό να επεκταθεί στο σύνολο του κλάδου.

Το ίδιο ισχύει και για δύο ακόμα συμβάσεις, την κλαδική στον τομέα των ασφαλιστικών εταιρειών και την ομοιοεπαγγελματική στον τουρισμό για τον Νομό Χανίων.

Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν, όμως, και εκείνοι που προέχονται από τον ιδιωτικό τομέα και έχουν υπογράψει επιχειρησιακή σύμβαση, που τους δεσμεύει. Ειδικότερα, στον επιχειρηματικό τομέα το δωδεκάμηνο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2023 υπογράφηκαν 209 νέες επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις, οι οποίες αφορούν 137.179 μισθωτούς. Από αυτές, 59 συμβάσεις προβλέπουν αυξήσεις μισθών, ενώ οι υπόλοιπες δεν περιλαμβάνουν μισθολογικές ρυθμίσεις. Ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε την 1η Απριλίου του τρέχοντος έτους, με συνέπεια οι βασικές αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα να ανέλθουν στα 830 ευρώ, μικτά. Οι συγκεκριμένες αυξήσεις πρόκειται να γίνουν ορατές στους περίπου 560.000 δικαιούχους με τις καταβολές των μισθών που είναι προγραμματισμένο να γίνουν την 1η Μαΐου και αφορούν τον Απρίλιο. Με αυτά τα δεδομένα, προκύπτουν οκτώ συμβάσεις σε ισχύ ή που επίκειται η ενεργοποίησή τους και άλλες 209 επιχειρησιακές, από τις οποίες, όμως, δεν υπερβαίνουν τις 740.000 οι εργαζόμενοι που μπορούν να κάνουν χρήση αυτών και να λάβουν ουσιαστικές αυξήσεις στις αποδοχές τους.

Η δαπάνη για αμοιβές

Εξάλλου, στο εννεάμηνο Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου του 2023 η δαπάνη του ιδιωτικού τομέα για αμοιβές εργαζομένων αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 6,6% (στοιχεία μη χρηματοοικονομικών λογαριασμών θεσμικών τομέων). Επίσης, από την ηλεκτρονική καταγραφή των μισθωτών με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στις επιχειρήσεις προκύπτει ότι την περίοδο 1/10-15/12/2023 οι μέσες μηνιαίες αποδοχές ήταν αυξημένες κατά 6,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2022. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την ετήσια έκθεση του συστήματος «Εργάνη», χωρίς όμως να μπορούν να αποτυπώσουν με απόλυτη ακρίβεια το ποσοστό αύξησης των μισθών στο σύνολό τους.

Στον τομέα της γενικής κυβέρνησης, οι δαπάνες για αμοιβές υπαλλήλων αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 3,1% το δωδεκάμηνο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2023. Σύμφωνα με τους μη χρηματοοκονομικούς λογαριασμούς, στο εννεάμηνο ο μέσος ρυθμός αύξησης ήταν 3,3%.

Η εκτίμηση της ΤτΕ είναι ότι το 2024 οι μέσες αποδοχές και το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος αναμένεται ότι θα εξακολουθήσουν να αυξάνονται με ρυθμούς ανάλογους του 2023, ενώ η άνοδος της παραγωγικότητας θα παραμείνει περιορισμένη. Η άνοδος των αποδοχών το 2024 θα επηρεαστεί τόσο από την αύξηση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων που θα υπερβεί το 10% σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, όσο και από τη λήξη της αναστολής των επιδομάτων προϋπηρεσίας (τριετιών) των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα, η οποία είχε νομοθετηθεί κατά την περίοδο των μνημονίων. Βέβαια, μένει να αποτυπωθεί και πρακτικά η συγκεκριμένη αύξηση, καθώς, έως τώρα, από αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου Εργασίας προκύπτει ότι δεν υπερβαίνουν τις 50.000 όσοι έχουν λάβει τις σχετικές αυξήσεις. Με δεδομένο ότι από τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» προκύπτει ότι ανέρχονται σε 2.419.220 οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με σχέση εγασίας ιδιωτικού δικαίου, γίνεται αντιληπτό ότι δεν ξεπερνούν το 25% όσοι καλύπτονται από κάποιας μορφής συλλογική σύμβαση (επιχειρησιακή, κλαδική ή ομοιοεπαγγελματική).

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Σύμφωνα με τα ευρήματα, 1 στους 3 νέους δυσκολεύονται αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες του μήνα και περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα. Αυτό αποκάλυψε η έρευνα του Eteron με τίτλο «Η εργασιακή επισφάλεια των νέων». Τα ευρήματα της έρευνας είναι αποκαλυπτικά τόσο ως προς τις συνθήκες εργασίας των νέων, όσο και σε σχέση με τις επιδράσεις των εμπειριών εργασιακής επισφάλειας στην ταυτότητα, τις απόψεις και τις προσδοκίες τους.

Πόσα είναι τα έσοδα των νέων μηνιαίως, πόσο τους επιβαρύνει το ενοίκιο και κατά πόσο αμείβονται για τις υπερωρίες τους; Για το 35,3%των νέων, ο μισθός φτάνει για τα βασικά έξοδα του μήνα αλλά δεν αποταμιεύουν. Μόλις το 16% των νέων απαντούν ότι καλύπτουν χωρίς πρόβλημα τις βασικές- βιοτικές ανάγκες κάθε μήνα και αποταμιεύουν. Τέλος, ένα 12,2% απαντούν ότι συχνά αναγκάζονται να δανειστούν χρήματα για να βγει ο μήνας. Το μηνιαίο εισόδημα κυμαίνεται μεταξύ 700 – 1000 ευρώ για το 35,5% των νέων εργαζομένων. Λιγότερα από 700 ευρώ λαμβάνει το μήνα 27,6%, ενώ το ποσοστό όσων το μηνιαίο εισόδημα ξεπερνά τα 1000 ευρώ ανέρχεται στο 29,3%.Ένας επιπλέον παράγοντας που επηρεάζει με πολλαπλούς τρόπους τις ζωές των εργαζομένων – νέων και μη – είναι τα χρέη. Προκύπτει από τα στοιχεία της έρευνας ότι παρά το νεαρό της ηλικίας τους, το 22,1% των νέων εργαζομένων πληρώνουν μηνιαίες δόσεις για χρέη προς ΕΦΚΑ/ εφορία/τράπεζες. Ένα επιπλέον 6%των νέων είχαν στο παρελθόν χρέη, αλλά έχουν αποπληρώσει τις οφειλές τους. Εστιάζοντας στις ηλικίες 25-34 ετών, παρατηρούμε ότι το ποσοστό είναι ακόμη μεγαλύτερο (26,2%). Μάλιστα, αν προσθέσουμε και όσους/ ες δηλώνουν ότι είχαν στο παρελθόν χρέη, αλλά έχουν αποπληρώσει τις οφειλές τους, από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι 1 στα 3 άτομα της ηλικιακής αυτής ομάδας αντιμετωπίζει τώρα ή έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν πρόβλημα με χρέη.

Δουλειά πάνω από 40 ώρες

Επίσης, 3 στα 8 άτομα κάνουν τώρα ή έκαναν στο παρελθόν δεύτερη ή και περισσότερες δουλειές παράλληλα με την κύρια απασχόληση (37,8%). Ιδιαίτερα στις ηλικίες 25-34 ετών το ποσοστό ανεβαίνει στο 41,3%, ενώ πρωτιά καταγράφουν όσοι και όσες κατέχουν μεταπτυχιακό/διδακτορικό δίπλωμα, όπου 1 στα 2 άτομα κάνουν τώρα ή έκαναν στο παρελθόν δεύτερη ή και περισσότερες δουλειές παράλληλα με την κύρια απασχόληση.

Σε σχέση με τον εργάσιμο χρόνο, το 35,9% των νέων δηλώνουν ότι εργάζονται πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα, ποσοστό που ανεβαίνει στο 47,8% για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης. Το 52,8% των νέων απαντά ότι δεν τηρείται το ωράριο που προβλέπεται στη σύμβαση. Το 43,6%των νέων γυναικών θεωρούντο ρυθμό εργασίας εξουθενωτικό, ενώ το 28,5% έχουν υποστεί ψυχολογικό εκφοβισμό. Χρήζει ιδιαίτερης προσοχής το ποσοστό των νέων γυναικών που έχουν υποστεί σεξιστική συμπεριφορά (26%) και σεξουαλική παρενόχληση (12%) στο πλαίσιο της εργασίας. Τέλος, το 6% των νέων γυναικών δηλώνουν ότι έχουν υποστεί ρατσιστική συμπεριφορά. Αντίστοιχα , το 36,7% των νέων ανδρών θεωρούν το ρυθμό εργασίας εξουθενωτικό, ενώ το 19,8% έχουν υποστεί ψυχολογικό εκφοβισμό.

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

by Εργατικό Κέντρο

Νωρίτερα θα ξεκινήσει και φέτος το πρόγραμμα Κοινωνικός Τουρισμός της ΔΥΠΑ που πρόκειται να «τρέξει» από την 1η Ιουλίου 2024 ως και τις 30 Ιουνίου 2025 και θα αφορά σε 300.000 επιταγές.

Από το πρόγραμμα εξαιρούνται οι εργαζόμενοι και άνεργοι που επιδοτούνται για τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού οποιουδήποτε άλλου φορέα για την ίδια περίοδο, καθώς κι όσοι έλαβαν Επιταγή Κοινωνικού Τουρισμού στο πλαίσιο του προγράμματος 2023-2024 – ανεξαρτήτως από το αν έκαναν χρήση της επιταγής ή όχι.

Η επιταγή, με την οποία γίνεται η διαδικασία συμμετοχής, είναι ένας μοναδικός αριθμός για κάθε δικαιούχο και κάθε ωφελούμενο ξεχωριστά.

Οι εξαιρέσεις με τις 12 διανυκτερεύσεις

Οι δικαιούχοι- ωφελούμενοι μπορούν να πραγματοποιήσουν έως 6 διανυκτερεύσεις σε τουριστικό κατάλυμα που επιλέγουν από το «Μητρώο Παρόχων» της ΔΥΠΑ, κατόπιν απευθείας συνεννόησής τους με τον πάροχο, με μικρή ιδιωτική συμμετοχή.

Ειδικά για καταλύματα σε Λέρο, Λέσβο, Χίο, Κω και στον νομό Έβρου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 10 διανυκτερεύσεις με μηδενική ιδιωτική συμμετοχή, ενώ στα καταλύματα των Δήμων Ιστιαίας- Αιδηψού και Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ. Άννας της Β. Εύβοιας και της Σάμου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 12 διανυκτερεύσεις εντελώς δωρεάν.

Οι τιμές επιδότησης θα είναι αυξημένες κατά 20% για τον μήνα αιχμής Αύγουστο, όπως και πέρυσι. Επιπλέον, για πρώτη φορά προσαυξάνονται κατά 20% και κατά τις περιόδους των Χριστουγέννων (από 15.12.2014 έως 14.01.2025) και του Πάσχα 2025. Η αύξηση ισχύει για όλο τον χρόνο για τα καταλύματα της Βόρειας Εύβοιας και της Σάμου.

Εκτός από τη διαμονή σε τουριστικά καταλύματα επιδοτούνται και ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Η συμμετοχή της γενικής κατηγορίας των δικαιούχων ανέρχεται σε 25% και των πολυτέκνων σε 20%. Για τα άτομα με αναπηρία τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια διατίθενται δωρεάν.

Περισσότεροι φέτος οι δικαιούχοι

Για πρώτη φορά, στο φετινό πρόγραμμα διευρύνονται οι κατηγορίες των δικαιούχων, ενώ ενισχύονται οι ευάλωτες ομάδες καθώς προβλέπεται μοριοδότηση για τα άτομα με αναπηρία και τους μονογονείς.

Δικαιούχοι είναι:

• εργαζόμενοι με εξαρτημένη σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου κατά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων ή
• ασφαλισμένοι στον ΕΦΚΑ στην επαγγελματική τους κατηγορία με εισφορές υπέρ του κλάδου ανεργίας της ΔΥΠΑ οποτεδήποτε στο διάστημα από 01.01.2022 έως την προηγουμένη της λήξης της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων ή
• άνεργοι με συνεχόμενο χρονικό διάστημα ανεργίας τουλάχιστον τριών μηνών κατά την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων.

Το εισόδημα των δικαιούχων όλων των κατηγοριών δεν πρέπει να ξεπερνά τα 30.000 ευρώ, εκτός αν πρόκειται για μακροχρόνια ανέργους, οι οποίοι αν είναι άγαμοι πρέπει να έχουν εισόδημα έως 16.000 ευρώ, έως 24.000 ευρώ αν είναι έγγαμοι, προσαυξανόμενο κατά 3.000 ευρώ ανά τέκνο ή αν είναι μονογονείς έως 27.000 ευρώ, προσαυξανόμενο κατά 3.000 ευρώ ανά τέκνο μετά το πρώτο.

Οι αιτήσεις θα υποβάλλονται αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr) με τους κωδικούς TAXISnet, στην ηλεκτρονική διεύθυνση εδώ. Συγκεκριμένα η διαδρομή είναι: Αρχική – Εργασία και ασφάλιση – Αποζημιώσεις και Παροχές – Προγράμματα Κοινωνικού Τουρισμού (ΔΥΠΑ).

Η επιλογή των δικαιούχων βασίζεται στη μοριοδότηση συγκεκριμένων κριτηρίων (ΑμεΑ, μονογονέα, αριθμός παιδιών, εισόδημα) με αντικειμενικό και διαφανή τρόπο μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) της ΔΥΠΑ.

Τα δικαιολογητικά που αφορούν στις προϋποθέσεις συμμετοχής ή στη μοριοδότηση των δικαιούχων αναζητούνται αυτεπάγγελτα. Σε όσες περιπτώσεις απαιτούνται δικαιολογητικά λόγω μη δυνατότητας αυτεπάγγελτης αναζήτησης, αυτά επισυνάπτονται στις αιτήσεις.

ΠΗΓΗ: «ΤΥΠΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»

by Εργατικό Κέντρο

Tα κύματα καύσωνα που σπάνε ρεκόρ, οι σοβαρές πλημμύρες και οι μεγάλες πυρκαγιές, που επιδεινώνονται από την κλιματική αλλαγή, έχουν ένα κολοσσιαίο τίμημα: μείωση περίπου 19% του παγκόσμιου εισοδήματος τα επόμενα 26 χρόνια. Αυτό το οικονομικό χτύπημα δεν θα επηρεάσει μόνο οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες και εταιρείες. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, ο κόσμος οδεύει προς αύξηση σχεδόν 3 βαθμών της υπερθέρμανσης του πλανήτη τον επόμενο αιώνα, ακόμη και με τις τρέχουσες κλιματικές πολιτικές και στόχους και οι ερευνητές λένε ότι τα άτομα θα μπορούσαν να επωμιστούν το οικονομικό βάρος.

Αναπόφευκτος

Οι ερευνητές στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature, είπαν ότι ο οικονομικός αντίκτυπος βραχυπρόθεσμα είναι αναπόφευκτος, ακόμα κι αν οι κυβερνήσεις εντείνουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της κρίσης τώρα. «Αυτές οι επιπτώ σεις είναι αναπόφευκτες με την έννοια ότι είναι δυσδιάκριτες σε διαφορετικά μελλοντικά σενάρια εκπομπών έως το 2049», είπαν στο CNN δύο από τους ερευνητές της μελέτης από το Ινστιτούτο Έρευνας Κλιματικών Επιπτώσεων του Πότσνταμ, Maximilian Kotz και Leonie Wenz. Προβλεπόμενο παγκόσμιο κόστος των ζημιών από την κλιματική αλλαγή μέχρι τα μέσα του αιώνα και το εκτιμώμενο κόστος εξομάλυνσης.

Οικονομική ζημιά

Ωστόσο, λένε ότι οι άμεσες ενέργειες για τη μείωση της κλιματικής αλλαγής θα μπορούσαν να ανακόψουν ορισμένες απώλειες μακροπρόθεσμα. Ο Noah Diffenbaugh, καθηγητής και περιβαλλοντικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, είπε ότι η οικονομική ζημιά από την κλιματική αλλαγή θα πάρει διαφορετικές μορφές. Όχι μόνο τα ακραία καιρικά φαινόμενα μπορούν να οδηγήσουν σε δαπανηρές επισκευές σε κατεστραμμένες περιουσίες, αλλά οι υψηλές θερμοκρασίες μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη γεωργία, την παραγωγικότητα της εργασίας και ακόμη και τη γνωστική ικανότητα σε ορισμένες περιπτώσεις.

Οι φτωχοί

Ο Diffenbaugh, ο οποίος δεν συσχετίστηκε με τη μελέτη, είπε ότι ενώ η έρευνα που δείχνει τη συνολική επίδραση της κλιματικής αλλαγής είναι σημαντική, «ενσωματώνονται σε αυτές τις συγκεντρωτικές επιπτώσεις πολύ έντονες ανισότητες ως προς το ποιος επηρεάζεται περισσότερο από τη κλιματική αλλαγή. «Έχουμε σαφείς αποδείξεις ότι συνολικά οι φτωχοί βλάπτονται περισσότερο», είπε. «Αυτό είναι πιθανό να συμβεί από την υπερθέρμανση του πλανήτη που έχει ήδη συμβεί και τι είναι πιθανό να συμβεί ακόμη και με μικρές αυξήσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη». Η μελέτη Nature εκτίμησε την οικονομική ζημιά διαφορετικών περιοχών. Η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη αναμένεται να δουν χαμηλότερη μείωση εισοδήματος τα επόμενα 26 χρόνια στο 11%, σε σύγκριση με τη Νότια Ασία και την Αφρική κατά 22%.

Οικονομικό πλήγμα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ένας ιστορικά μεγάλος ρυπαίνων, θα υποστούν μικρότερο οικονομικό πλήγμα από ορισμένες γειτονικές χώρες, σύμφωνα με τη μελέτη. Ωστόσο, δεν θα γλιτώσει από διαταραχές που προκαλούνται από έναν πλανήτη που θερμαίνεται – ειδικά νεότερες γενιές Αμερικανών. Ένα διαφορετικό έγγραφο, που δημοσιεύτηκε την Τρίτησ το ConsumerReportsαπό την παγκόσμια εταιρεία συμβούλων ICF, εκτιμά ότι το προσωπικό κόστος ζωής της κλιματικής αλλαγής για ένα μωρό που γεννήθηκε στις ΗΠΑ το 2024 θα μπορούσε να φτάσει τα 500.000 δολάρια.

Τροπικά δάση

Την ίδια ώρα, η καταστροφή των πιο παρθένων τροπικών δασών του κόσμου συνεχίστηκε με αδυσώπητο ρυθμό το 2023 , παρά τη μείωση της απώλειας δασών στον Αμαζόνιο της Βραζιλίας και της Κολομβίας, σύμφωνα με νέα στοιχεία. Μια έκταση σχεδόν στο μέγεθος της Ελβετίας εκχερσώθηκε από τα προηγουμένως αδιατάρακτα τροπικά δάση πέρυσι, συνολικής έκτασης 37.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέταξαν το Ινστιτούτο Παγκόσμιων Πόρων (WRI) και το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. Ο ρυθμός αυτός είναι ίσος με 10 γήπεδα ποδοσφαίρου το λεπτό, συχνά λόγω της μεγαλύτερης έκτασης που τίθεται υπό γεωργική καλλιέργεια σε όλο τον κόσμο,, σύμφωνα με πληροφορίες από τον Guardian.

Προειδοποιήσεις

Ενώ η Βραζιλία και η Κολομβία κατέγραψαν μεγάλες μειώσεις στην απώλεια δασών κατά 36% και 49% αντίστοιχα, υπό τις περιβαλλοντικές πολιτικές των προέδρων Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και Γκουστάβο Πέτρο, οι μειώσεις αυτές αντισταθμίστηκαν από μεγάλες αυξήσεις στη Βολιβία, το Λάος, τη Νικαράγουα και άλλες χώρες. Ο Καναδάς γνώρισε, επίσης, ένα ρεκόρ απώλειας δασών λόγω πυρκαγιάς, χάνοντας περισσότερα από 8 εκατ. εκτάρια (80 εκατ. στρέμματα. Η Mikaela Weisse, διευθύντρια του Global Forest Watchτου WRI, δήλωσε: «Η παγκόσμια δασική έρευνα είναι η  πιο σημαντική εξέλιξη που έχει γίνει ποτέ: Ο κόσμος έκανε δύο βήματα προς τα εμπρός και δύο βήματα προς τα πίσω όσον αφορά την απώλεια δασών κατά το περασμένο έτος. Οι απότομες μειώσεις στον Αμαζόνιο της Βραζιλίας και την Κολομβία δείχνουν ότι η πρόοδος είναι δυνατή, αλλά η αυξανόμενη απώλεια δασών σε άλλες περιοχές έχει σε μεγάλο βαθμό εξουδετερώσει αυτή την πρόοδο», δήλωσε. «Πρέπει να μάθουμε από τις χώρες που επιβραδύνουν με επιτυχία την αποψίλωση των δασών», πρόσθεσε. Οι αλλαγές στη χρήση γης -της οποίας η αποψίλωση αποτελεί κεντρικό στοιχείο –είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πηγή εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και ένας από τους κύριους παράγοντες απώλειας της βιοποικιλότητας.

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

by Εργατικό Κέντρο

Την ώρα που σε αρκετά κράτη της Ε.Ε. εφαρμόζουν πιλοτικά ή και μονιμότερα την εβδομάδα της τετραήμερης εργασίας χωρίς μείωση των αμοιβών των εργαζομένων, η Ελλάδα θα αποτελέσει για άλλη μια φορά εξαίρεση, καθώς μετά από 70 μέρες προβλέπεται η εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας και χωρίς την πρόβλεψη ρεπό.

Για να το πούμε διαφορετικά, με βάση τον τελευταίο εργασιακό νόμο του (πρώην υπουργού Εργασίας) Άδωνη Γεωργιάδη, από την 1η Ιουλίου υπάρχει η δυνατότητα να καταργηθεί σχεδόν παντού η πενθήμερη εργασία. Και αυτό καθώς, μαζί με την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας σε βιομηχανία και λιανικό εμπόριο, προβλέπεται η εφαρμογή της 6ης ημέρας εργασίας, η οποία θα επεκταθεί σχεδόν στο σύνολο του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζών, αλλά και στο Δημόσιο και στις πρώην ΔΕΚΟ.

Τι προβλέπεται

Συγκεκριμένα, από την 1η Ιουλίου 2024 τίθεται σε εφαρμογή για Δημόσιο, ΔΕΚΟ, τράπεζες και ιδιωτικό τομέα η 6η μέρα εργασίας για τις επιχειρήσεις, τους οργανισμούς και τις εκμεταλλεύσεις συνεχούς λειτουργίας που εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, με τους εργαζόμενους να αμείβονται επιπλέον για την 6η μέρα με το 40% του ημερομισθίου και το 115% αν είναι και αργία.

Για να γίνει πιο… εύπεπτη η κατάργηση του πενθήμερου και καθιέρωση της εξαήμερης εργασίας, ο Νόμος 5053/23 προβλέπει ορισμένες τυπικές υποχρεώσεις από τους εργοδότες. Όπως η υποχρεωτική προδήλωση (από τον εργοδότη) της 6ης μέρας εργασίας στο Πληροφοριακό Σύστημα Εργάνη ΙΙ. Επίσης, δήλωση και απόδειξη ενώπιον της Επιθεώρησης Εργασίας του αιφνίδιου και εξαιρετικού φόρτου εργασίας για τις επιχειρήσεις μη συνεχούς λειτουργίας (προκειμένου η εξαήμερη εργασία να επεκταθεί παντού) μη δυνατότητα υπέρβασης των 8 ωρών ημερησίως, με απαγόρευση υπερεργασίας και υπερωρίας, και ημερομίσθιο για την 6η ημέρα απασχόλησης προσαυξημένο κατά 40%.

Σήμερα οι εργαζόμενοι, για παράδειγμα, στη βιομηχανία υπογράφουν συμβάσεις πενθήμερης εργασίας και εργάζονται 6η μέρα κατ’ εξαίρεση, με την επίκληση, από πλευράς του εργοδότη, φόρτου εργασίας και με προσαύξηση 30% στο ημερομίσθιο. Να θυμίσουμε ότι επιχειρηματολογώντας για την κατάργηση του πενθήμερου ειδικότερα στη βιομηχανία ο Άδ. Γεωργιάδης σημείωνε ότι «χρησιμοποιούνται εργαζόμενοι παραπάνω ώρες για να βγαίνει η βάρδια και πληρώνονται «μαύρα». Πλέον, θα δίνεται το δικαίωμα να έχουν επιπλέον μία βάρδια το Σάββατο, με τον εργαζόμενο να δικαιούται ημερομίσθιο για την 6η ημέρα απασχόλησής του προσαυξημένο κατά 40%». Παρουσίαζε, με άλλα λόγια, την κατάργηση της πενθήμερης εργασίας ως δικαίωμα (!) του εργαζομένου να εργαστεί και 6η ημέρα.

ΠΗΓΗ: «ΑΥΓΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Τα επιδόματα δεν έχτισαν ανάχωμα στην αύξηση της παιδικής φτώχειας και δεν κατορθώνουν να αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις της ακρίβειας. Κι αυτή η εκτίμηση, που απορρέει από την ανάλυση του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) και φέρει τη σφραγίδα της ερευνήτριας του, Ειρήνης Λερού, συνοδεύει και την έκθεση που υποβάλλει η ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για το Παιδί.

Η έρευνα θέτει προς διερεύνηση ένα ερώτημα: Εν τέλει, τα επιδόματα συγκράτησαν τη μέχρι πρότινος σταθερή -μολονότι σε υψηλά επίπεδα- παιδική φτώχεια ή συνέβαλαν στη μείωσή της;

Αναζητώντας την επιστημονική απάντηση, η ερευνήτρια αξιοποίησε έναν σύνθετο και σχετικά καινούργιο δείκτη για τη μέτρηση αυτού που χαρακτηρίζεται «πολυδιάστατη φτώχεια». Ο νέος δείκτης ενσωματώνει περισσότερες λεπτομέρειες ως προς τις συνιστώσες της παιδικής φτώχειας και, συνεπώς, καταγράφει πιο πιστά την επίδραση των επιδοματικών πολιτικών σε αυτές, όπως, για παράδειγμα, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στη στέγαση κ.λπ. Σύμφωνα με αυτόν, η ανάλυση του ΚΕΠΕ καταλήγει μεταξύ άλλων και στα εξής συμπεράσματα:

• Μπορεί τα επιδόματα να μείωσαν τον δείκτη της παιδικής φτώχειας για το σχολικό έτος 2022-2023, αλλά στην τρέχουσα περίοδο 2023-2024 η παιδική φτώχεια αυξήθηκε σε εθνικό επίπεδο ως αποτέλεσμα της ακρίβειας, της οποίας οι επιπτώσεις δεν αντιμετωπίζονται από τα επιδόματα. Ιδιαίτερα προβλήματα στην οικονομική ευημερία των παιδιών εντοπίζονται στις περιφέρειες της Δυτικής Μακεδονίας, της Θεσσαλίας και του Νότιου Αιγαίου, που επλήγησαν από τις φυσικές καταστροφές.
• Ακόμη και την περίοδο 2022- 2023 καταγράφεται αύξηση της παιδικής φτώχειας υπό το πρίσμα της κατάλληλης ποιοτικά και ποσοτικά, διατροφής. «Το απογοητευτικό αυτό εύρημα», επισημαίνει η μελέτη, «καταδεικνύει ότι τα επιδόματα δεν έχουν ουσιαστικές επιδράσεις στη συνιστώσα της διατροφής και άρα είναι απαραίτητα περισσότερα μέτρα. Ειδικότερα, προτείνεται τα σχολικά γεύματα να επεκταθούν σε όλες τις σχολικές βαθμίδες, σε όλες τις τάξεις, για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως εισοδηματικών ή άλλων κριτηρίων και, απολύτως, κανένα παιδί να μη μένει εκτός αυτής της σημαντικής υποστήριξης».
• Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η διαπίστωση για το εάν και πώς επιδρούν οι επιδοματικές πολιτικές σε αυτό που αποκαλείται «ηθική εκπαίδευση» και μαζί με τους δείκτες «Σχόλη» και «Δωρεάν Υγεία» αποτελεί υποσύνολο της μη οικονομικής παιδικής φτώχειας. «Το σχολικό έτος 2022- 2023 καταγράφεται το χειρότερο ποσοστό για την τελευταία πενταετία, αναφορικά με την ηθική εκπαίδευση. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι αυτή η ανησυχητική αύξηση συντελείται σε μια περίοδο κατά την οποία, από τη μία, η βία μεταξύ των ανηλίκων έχει οξυνθεί δραματικά και, από την άλλη, οι γυναικοκτονίες αυξάνονται με καλπάζοντες ρυθμούς. Κάποιος θα μπορούσε να αναμένει ότι το σχολείο θα είχε περισσότερο ευαίσθητα και γρήγορα αντανακλαστικά, προκειμένου να ανατραπούν από τα θεμέλιά τους αυτά τα κακώς κείμενα. Όμως αυτό όχι μόνο δεν ισχύει, αλλά επιπλέον οι μαθητές αισθάνονται, σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, ότι το σχολείο κάνει ακόμα μικρότερες προσπάθειες σε σχέση με πριν, αναφορικά με την καλλιέργεια της ηθικής τους παιδείας. Επομένως, μία πολιτική που προτείνεται είναι τα προγράμματα σπουδών να αναμορφωθούν σε όλες τις τάξεις για όλες τις σχολικές βαθμίδες, ούτως ώστε οι μαθητές να διδάσκονται περισσότερα για το πώς μπορούν να είναι ωραίοι, εσωτερικά, ως άνθρωποι. Για παράδειγμα, προτείνεται να ενταχθεί, ως βασικό μάθημα σε όλες τις τάξεις, η ενσυναίσθηση», επισημαίνεται στην ανάλυση του ΚΕΠΕ.
• Στην Ελλάδα, όλοι οι απλοί δείκτες της Διάστασης της Ηθικής Εκπαίδευσης της Μη Οικονομικής Φτώχειας αυξάνονται κατά το τρέχον σχολικό έτος (2023-2024). Πιο συγκεκριμένα, ένα στα τρία παιδιά (32,3%) αισθάνεται ότι το σχολείο δεν του διδάσκει πώς να είναι ωραίος εσωτερικά ως άνθρωπος, ποσοστό αυξημένο κατά 6,6% συγκριτικά με το αντίστοιχο ποσοστό (25,6%) του αμέσως προηγούμενου σχολικού έτους (2022-2023). Αίσθηση προκαλεί και το γεγονός ότι το 60,9% των παιδιών κατά το τρέχον σχολικό έτος (2023-2024) αισθάνονται ότι το σχολείο δεν τους διδάσκει τις ανθρώπινες αξίες.
• Επίσης, υψηλότερο ποσοστό παιδιών (34,3%), σε σχέση με το προηγούμενο σχολικό διάστημα 2022-2023 αισθάνονται ότι το σχολείο δεν τους καλλιεργεί «το να αγαπούν και να προστατεύουν όλους τους άλλους ανθρώπους ανεξάρτητα από την καταγωγή, την κουλτούρα, το φύλο τους και οποιαδήποτε άλλη διαφορετικότητά τους. Ποσοστό που έχει αυξηθεί κατά 7,9% συγκριτικά με το αντίστοιχο ποσοστό (26,3%) του αμέσως προηγούμενου σχολικού έτους».

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Στην ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας μετά από τη δεκαετία της κρίσης, αναφέρεται δημοσίευμα του Reuters.

«Πριν από μια δεκαετία, η Ελλάδα βρισκόταν στη δίνη μιας καταστροφικής κρίσης χρέους που σημαδεύτηκε από χρόνια λιτότητας, κακουχίες και αναταραχές. Τώρα, αξιωματούχοι και επενδυτές λένε ότι το 2024 θα μπορούσε να είναι η χρονιά που θα ολοκληρωθεί επιτέλους η ανάκαμψή της», σημειώνει.

Η ελληνική οικονομία, προσθέτει, προβλέπεται να αναπτυχθεί σχεδόν 3% φέτος, πλησιάζοντας το μέγεθος που είχε το 2009, πριν την κρίση, πολύ περισσότερο από το 0,8% που προβλέπεται για τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Το κόστος δανεισμού έχει κάνει βουτιά και είναι χαμηλότερο από της Ιταλίας, ενώ το 2022 αποπλήρωσε το ΔΝΤ δύο χρόνια νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα.

Οι τράπεζες, που διασώθηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης, θα ιδιωτικοποιηθούν πλήρως, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, κάτι που ορισμένοι από τους μεγαλύτερους επενδυτές στη χώρα θεωρούν ως το τελικό σημάδι επιστροφής στην κανονικότητα.

«Με την έξοδο του (κράτους), έχουμε ένα ορόσημο», δήλωσε ο Wim- HeinPals της εταιρείας διαχείρισης ενεργητικού Robeco, η οποία αγόρασε πρόσφατα μετοχές ελληνικών τραπεζών.

«Η ελληνική οικονομία είναι σε καλή κατάσταση, για να επωφεληθεί από την περαιτέρω ανάπτυξη στο μέλλον», πρόσθεσε.

Τώρα, η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει ένα άλλο πρόβλημα, ότι συγκρατείται από τη στασιμότητα στις μεγάλες χώρες της Ευρωζώνης που κάποτε της επέβαλαν αυστηρές μεταρρυθμίσεις.

Μετά από χρόνια αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές, η Ελλάδα επέστρεψε στην επενδυτική βαθμίδα πιστοληπτικής ικανότητας το 2023. Όταν το ΤΧΣ πούλησε τον περασμένο μήνα το μερίδιό του στην Τράπεζα Πειραιώς, η πώληση υπερκαλύφθηκε οκτώ φορές, σημειώνει το Reuters.

Οι επισκέψεις στην Ακρόπολη, τον πιο γνωστό αρχαίο χώρο της Ελλάδας, έφτασαν τα 3,8 εκατομμύρια το 2023, αριθμός σχεδόν τετραπλάσιος από αυτόν που είχε παρατηρηθεί στο αποκορύφωμα της κρίσης.

Το δημοσίευμα αναφέρεται στις προκλήσεις που παραμένουν για την ελληνική οικονομία, όπως τη μείωση των γεννήσεων και την έλλειψη εργατικού δυναμικού που απειλούν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές, καθώς και τις φυσικές καταστροφές που σχετίζονται με το κλίμα – πυρκαγιές και πλημμύρες – οι οποίες επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά.

Για πολλούς Έλληνες, σημειώνει το δημοσίευμα, η οικονομική ανάκαμψη δεν έχει μεταφραστεί σε βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, με τους οικονομολόγους να αναφέρουν ότι τα ευρύτερα οφέλη από την ανάκαμψη θα χρειαστούν χρόνο, σημειώνει το δημοσίευμα.

«Η ανεργία παραμένει πάνω από 10% και είναι η δεύτερη υψηλότερη στην Ε.Ε. μετά την Ισπανία, και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε αγοραστική δύναμη είναι από τα χαμηλότερα στην ΕΕ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. Ο μέσος μηνιαίος μισθός των 1.175 ευρώ είναι 20% χαμηλότερος από ό,τι πριν από 15 χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εργασίας».

Περισσότερες από τις μισές άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα, οι οποίες ανήλθαν σε περίπου 7,5 δις. ευρώ το 2022, προέρχονται από χώρες της βόρειας Ευρώπης, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, οι οποίες έχουν αδύναμη ανάπτυξη.

Οι ελληνικές εξαγωγές, όπως τα αγροτικά προϊόντα, τα καύσιμα και τα φαρμακευτικά προϊόντα – τα δύο τρίτα των οποίων κατευθύνονται στην ΕΕ – μειώθηκαν σχεδόν 9% πέρυσι και η ανάπτυξη επιβραδύνθηκε στο 2%, εν μέρει ως αποτέλεσμα της υστέρησης της οικονομίας της Ευρωζώνης.

«Οι χαμηλότερες προσδοκίες για την ανάπτυξη στην Ευρώπη επηρεάζουν την Ελλά δα με δύο βασικούς τρόπους. Μέσω της πίεσης στις εξαγωγές… και μέσω του υψηλότερου κόστους του χρήματος», δήλωσε ο επικεφαλής του ΙΟΒΕ, Νίκος Βέττας. «Η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει τομείς όπου οι επενδύσεις είναι πιο μακροπρόθεσμες, όπως τα έργα υποδομής και η μεταποίηση, πρόσθεσε ο ίδιος.

ΠΗΓΗ: «Ο ΛΟΓΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

Με τι βαθμό «κληρονομείται» η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός; Πόσο πιο πιθανό είναι το παιδί με μια άνεργη μητέρα να καταλήξει κι αυτό στην ανεργία; Πόσο επηρεάζει το επάγγελμα και το μορφωτικό επίπεδο των γονιών την εκπαιδευτική και επαγγελματική σταδιοδρομία του παιδιού; Τέλος, πόσο διατηρείται και πόσο έχει αλλάξει στη σημερινή Ελλάδα το μεταπολεμικό μοντέλο που επέτρεπε μιας μορφής ανοδική κοινωνική κινητικότητα μέσω των σπουδών; Η παλιά γονεϊκή νουθεσία «μάθε παιδί μου γράμματα», για να ξεφύγεις από το χειρωνακτικό μεροκάματο ή τα βάσανα του αγρότη, να προκόψεις στην πόλη, ως υπάλληλος γραφείου, στέλεχος επιχείρησης ή ελεύθερος επαγγελματίας με το δικό σου «μαγαζί», τη δική σου δουλειά, αντέχει ακόμα ή έχει καταρριφθεί ύστερα από σχεδόν μια δεκαπενταετία διαδοχικών κρίσεων;

Τα στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΛ- ΣΤΑΤ για τη «διαγενεακή μεταβίβαση οικονομικών και κοινωνικών μειονεκτημάτων», στο πλαίσιο της ετήσιας έρευνας εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης των νοικοκυριών 2023, δεν προσφέρονται για μονοσήμαντα συμπεράσματα. Καταγράφουν, ωστόσο, σύγχρονες τάσεις, διερευνώντας το ερώτημα του κατά πόσο τα οικονομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά των γονέων επηρεάζουν τον κίνδυνο φτώχειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό των παιδιών κατά την ενηλικίωση.

Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από άτομα παραγωγικής ηλικίας (25 έως 59 ετών) και αναφέρονται στην περίοδο που ήταν 14 ετών και ζούσαν στη συντριπτική τους πλειονότητα (99,8%) σε ιδιωτικά νοικοκυριά. Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, ενώ το 57,2% του πληθυσμού αναφοράς εμφάνιζε ανοδική εκπαιδευτική κινητικότητα σε σχέση με το επίπεδο σπουδών του πατέρα και 61,7% σε σχέση με τη μητέρα, όσοι έχουν κατώτερο επίπεδο εκπαίδευσης προέρχονται στη συντριπτική τους πλειονότητα από γονείς που έχουν επίσης κατώτερο εκπαιδευτικό επίπεδο, με την εκπαίδευση της μητέρας να βαραίνει περισσότερο. Για παράδειγμα, από όσους δεν έχουν απολυτήριο Λυκείου, το 88% δεν είχε ούτε ο πατέρας τους και για πάνω από το 90% δεν είχε ούτε η μητέρα. Το ρητό ότι «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει» ισχύει με μεγαλύτερη συχνότητα από άλλα επαγγέλματα στην περίπτωση των παιδιών με πατέρα επαγγελματία, απασχολούμενο στην παροχή υπηρεσιών, πωλητή ή γεωργό, και ακολουθούν οι ένοπλες δυνάμεις, ανειδίκευτοι εργάτες, χειρώνακτες και μικροεπαγγελματίες. Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι το υψηλότερο ποσοστό των σημερινών ανέργων ή/και αναζητούντων εργασία (25%) είχε πατέρα που επίσης ήταν άνεργος ή έψαχνε δουλειά όταν ήταν εκείνοι έφηβοι, και το δεύτερο υψηλότερο (19,6%) είχε άνεργη μητέρα.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο