Ανακοίνωση

Τη δυνατότητα στους αγρότες να αξιοποιήσουν την ηλιακή τεχνολογία προκειμένου να πετύχουν μείωση στο ενεργειακό τους κόστους φιλοδοξεί να προσφέρει η κυβέρνηση.

Το πρόγραμμα «Φωτοβολταϊκά στο χωράφι», με προϋπολογισμό 30 εκατ. ευρώ, εκκίνησε χθες και επίσημα με το άνοιγμα της πλατφόρμας και οι ωφελούμενοι προβλέπεται να λάβουν ενίσχυση 30% και έως 350 ευρώ ανά kW, με το ποσό της επιδότησης να μη σωρεύεται στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που λαμβάνουν οι αγρότες. Η προθεσμία για την υποβολή των αιτήσεων έχει οριστεί έως τις 15 Μαΐου 2024 και γίνεται μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας με τη χρήση των κωδικών TAXISnet. Σημειώνεται ότι οι ενδιαφερόμενοι επαγγελματίες αγρότες απευθύνονται πλέον στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και όχι στο πρόγραμμα «Φωτοβολταϊκά στη στέγη», που πλέον θα λειτουργεί αποκλειστικά για τα νοικοκυριά.

Ενεργή παροχή

Μέσω του προγράμματος ενισχύεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών ισχύος έως 50kW από επαγγελματίες αγρότες, από αγρότες ειδικού καθεστώτος και από αγροτικές επιχειρήσεις. Για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να έχουν ενεργή αγροτική παροχή και να είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων κατά το τρέχον έτος, ώστε να γίνουν ενεργειακά αυτόνομοι . Πρακτικά αυτό σημαίνει πως παράγοντας τη δική τους «πράσινη» ενέργεια, θα μειώσουν το ενεργειακό τους κόστος.

Βασική προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης στο πρόγραμμα είναι ο ωφελούμενος να μην έχει ξεκινήσει καμία εργασία ή παραγγελία για τον φωτοβολταϊκό σταθμό.

Εφόσον διαθέτει άνω της μιας αγροτικές παροχές ηλεκτρικής ενέργειας έχει τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για την χρηματοδότηση φωτοβολταϊκού σταθμού ισχύος έως 50kW για κάθε μια εξ’ αυτών.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο και σίγου ρα πριν το Πάσχα αναμένεται να ενεργοποιηθεί η «Κάρτα τουΑγρότη» .Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφί μων, την ερχόμενη Δευτέρα αναμένεται να γίνει σύσκεψη ανάμεσα σε ανθρώπους του ΥΠΑΑΤ και στις συστημικές τράπεζες, ώστε να συζητηθούν οι τελευταίες λεπτομερείς πριν τη ενεργοποίηση. Από την μεριά του ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει διαβεβαιώσει προς όλες τις πλευρές ότι είναι έτοιμος να παρέχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

Ως βάση προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν τα στοιχεία των δηλώσεων ΟΣΔΕ 2013 (σ.σ. αντί της δήλωσης ΟΣΔΕ 2024) μιας και έχει υπάρξει καθυστέρηση με τα «Οικολογικά Σχήματα» .

Ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να γίνει ενεργοποίηση αυτού του χρήσιμου μέτρου για τους αγρότες τον Ιούνιο. Ωστόσο, την περασμένη Παρασκευή, σε σύσκεψη του ΥΠΑΑΤ με το ΔΣ του ΟΠΕΚΕΠΕ, ελήφθη η απόφαση να επιταχυνθεί η διαδικασία και οι τράπεζες να λάβουν ως βάση τις δηλώσεις ΟΣΔΕ 2023 .

Το περασμένο έτος η «Κάρτα του Αγρότη» ενεργοποιήθηκε τον Απρίλιο, ενώ το 2022 ήταν στη διάθεση των παραγωγών από τις αρχές Φεβρουαρίου. Το 2020 και το 2021 είχαν ενεργοποιηθεί μέσα Μαρτίου.

Τι είναι η «Κάρτα του αγρότη»

Η «Κάρτα του Αγρότη» παρέχει την δυνατότητα άντλησης προκαταβολής επί των επιδοτήσεων που θα λάβει τελικώς ο κάθε αγρότης. Είναι ειδικά σχεδιασμένη κάρτα για τους αγρότες με σκοπό την άμεση χρηματοδότηση των παραγωγικών δαπανών τους, κατά το χρονικό διάστημα της παραγωγικής διαδικασίας.

Οι δαπάνες αυτές συνδέονται με τις καλλιεργητικές και τις άλλες συναφείς ανάγκες με την παραγωγική διαδικασία όπως λιπάσματα, ζωοτροφές, φάρμακα, καύσιμα, υποχρεώσεις σε: ΕΛΓΑ, ΟΓΑ, αγορά εργοσήμων, την πληρωμή αγροτικού ηλεκτρικού ρεύματος, τελών άρδευσης κ.α.

Η «Κάρτα του Αγρότη» παρέχεται υπό τους όρους και προϋποθέσεις που έχουν συμφωνηθεί με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

ΠΗΓΗ: «ΤΥΠΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»

Η προσπάθεια προστασίας των εργαζομένων από φαινόμενα εκμετάλλευσης αποτελεί τη μία όψη χρήσης του καινούργιου μοντέλου ωρομέτρησης σε πραγματικό χρόνο. Η άλλη όψη είναι ο κίνδυνος που υπάρχει να επιβληθούν υπέρογκα πρόστιμα σε εργοδότες που θέλουν να είναι τυπικοί και σέβονται το ωράριο εργασίας, από αστοχίες ή από υπερβολική αυστηρότητα του συστήματος χρήσης της ψηφιακής κάρτας. Η επέκτασή της σε βιομηχανία και σε λιανεμπόριο πραγματοποιείται με αργό ρυθμό και γι’ αυτό το υπουργείο Εργασίας υποχρεώθηκε άρον άρον σε τρίμηνη παράταση της πιλοτικής διαδικασίας, μέχρι την 1η Ιουλίου. Τότε πρόκειται να ενταχθούν μαζικά στο σύστημα ελέγχου του προγράμματος ΕΡΓΑΝΗ περισσότεροι από 600.000 εργαζόμενοι, από τουλάχιστον 150.000 επιχειρήσεις. Όμως ήδη έχουν διαπιστωθεί σημαντικά προβλήματα από τη λειτουργία της ψηφιακής κάρτας και σε άλλους κλάδους (τράπεζες, σούπερ μάρκετ, ασφαλιστικές επιχειρήσεις, εταιρείες security, ΔΕΚΟ μεταφορών). Η καθημερινότητα αρκετών εργοδοτών έχει γίνει πολύ πιο δύσκολη, σε μια προσπάθεια να αποδείξουν ότι δεν έχουν πρόθεση να ξεγελάσουν το σύστημα καθημερινής ωρομέτρησης, ούτε να στερήσουν εισόδημα από εργαζόμενους που το δικαιούνται .

Ουσιαστικά, η πολιτεία, θέλοντας να περιορίσει τον κίνδυνο της υπερεργασίας και να προστατεύσει τους εργαζόμενους από τυχόν μη καταβολή υπερωριών, αυστηροποιεί το καθεστώς ελέγχου, τοποθετώντας στη θέση του απολογούμενου ένα μέρος των επιχειρήσεων.

Η «Ν» κωδικοποίησε τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργοδότες, όπως έχουν εντοπιστεί από αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες, κατά το πρώτο διάστημα λειτουργίας της ψηφιακής κάρτας. Τα μεγαλύτερα εξ αυτών εστιάζονται στο πώς μπορεί να αποδειχτεί ο ακριβής χρόνος απασχόλησης, όταν ο εργαζόμενος πραγματοποιεί (λόγω της φύσης του επαγγέλματός του) εξωτερικές εργασίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η απολογιστική δήλωση του ψηφιακού ωραρίου μπορεί να λειτουργήσει ως προστασία των εργοδοτών από πιθανές άδικες κυρώσεις και πρόστιμα στο μέλλον. Από την 1η Ιουλίου θα παρέχεται η δυνατότητα μέσω του ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ να υποβάλλονται τα ψηφιακά ωράρια ακόμα και απολογιστικά, δηλαδή μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από εκείνον που έγινε η σήμανση στην ψηφιακή κάρτα. Έτσι, δεν θα χρειάζεται να προδηλώνεται η υπερωρία, ή οι όποιες ανάγκες πρόσθετης απασχόλησης, αφού πολλές φορές δεν μπορεί να υπάρξει πρόβλεψη από τους εργοδότες ότι θα χρειαστούν. Οι όποιες αλλαγές ή τροποποιήσεις υπάρξουν στην τελική εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας πρόκειται να προκύψουν μέσα από νέες Υπουργικές Αποφάσεις, που αναμένονται το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Εκεί θα κωδικοποιείται με μεγαλύτερη σαφήνεια η χρήση της Κάρτας με τρόπο πιο απλό, πιο λειτουργικό, που θα προκαλεί λιγότερη ταλαιπωρία σε επιχειρήσεις και σε εργαζόμενους.

Τα βασικά πεδία υπό εξέταση

ΑΣ ΔΟΥΜΕ τώρα τα βασικά πεδία προβληματισμού από την χρήση της ψηφιακής κάρτας έως τώρα:

1. Ποιος χτυπάει την ψηφιακή κάρτα: Ο εργοδότης φέρει την ευθύνη της ορθής χρήσης της ψηφιακής κάρτας. Όμως, η σήμανσή της αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του εργαζόμενου και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τον εργοδότη. Ήδη έχουν εντοπίσει στο υπουργείο Εργασίας ότι υπάρχουν εργοδότες που επιδιώκουν να χτυπούν οι ίδιοι τις κάρτες των εργαζομένων τους. Ο εντοπισμός τέτοιων περιπτώσεων, όμως, επιφέρει πρόστιμο 10.500 ευρώ ανά εργαζόμενο.
2. Εργασία χωρίς παρουσία στον χώρου του εργοδότη: Όταν ο εργαζόμενος δεν προσέρχεται στον χώρο εργασίας του εργοδότη, αλλά κάνει εξωτερικές δουλειές που του έχουν ανατεθεί, δεν έχει την υποχρέωση να χτυπήσει ψηφιακή κάρτα. Πρόκειται για ένα κενό που έχει εντοπιστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας και αναμένονται διευκρινίσεις σε σχετική εγκύκλιο, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος επιβολής προστίμων.
3. Δηλωμένο ωράριο: Εργασία μικρότερης διάρκειας: Υπάρχουν πολλά επαγγέλματα που από τη φύση τους είναι τέτοια ώστε να μπερδεύουν την ακρίβεια εφαρμογής του δηλωμένου ωραρίου (π.χ. οδηγοί, πωλητές, διανομείς, υπάλληλοι με εξωτερικές εργασίες). Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πιθανό το καθημερινό ωράριο που έχει δηλωθεί να είναι για παράδειγμα 9-5, αλλά ο εργαζόμενος να εισέρχεται στον χώρο εργασίας του λίγες ώρες αργότερα (π.χ. στις 12 το μεσημέρι), λόγω εξωτερικών ραντεβού. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το «χτύπημα» με τη λήξη του ωραρίου θα πρέπει να γίνει στη δηλωμένη και προκαθορισμένη ώρα και όχι αργότερα.
4. Υπέρβαση έναρξης ή λήξης. Πρόκειται για το ζήτημα της υπερεργασίας και πότε αυτή επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία. Όμως, υπάρχει ο αντίλογος από εργοδότες, που διαφωνούν με τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό, αν πρόκειται για ολιγόλεπτη είσοδο ή αντίστοιχα έξοδο από τον χώρο εργασίας. Για τυπικούς αλλά και ουσιαστικούς λόγους, η ώρα σήμανσης της κάρτας πρέπει να συμφωνεί με την ώρα έναρξης της εργασίας. Αν ο εργαζόμενος έχει μεταβεί στην εργασία του λίγο νωρίτερα, η σήμανση της κάρτας πρέπει πάλι να πραγματοποιηθεί την ώρα έναρξης της απασχόλησης, όπως αυτή έχει δηλωθεί στην οργάνωση του χρόνου εργασίας. Το ελάχιστο διάστημα ανοχής του συστήματος (π.χ. 15 λεπτά) αποτελεί αντικείμενο λήψης απόφασης από το υπουργείο Εργασίας, που μπορεί να αποτυπώνεται σε επόμενη εγκύκλιο, έτσι ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος επιβολής αυστηρών προστίμων.
5. Έλλειψη σήμανσης έναρξης ή λήξης στο σύστημα το σύστημα της ψηφιακής κάρτας. Εάν υπάρχουν συστηματικές τέτοιες παραλείψεις, τότε η Επιθεώρηση Εργασίας θα πρέπει να πραγματοποιήσει επιτόπιο έλεγχο στην επιχείρηση. Πρόκειται για τις περιπτώσεις όπου η έναρξη ή η λήξη της εργασίας θεωρείται ότι είναι το ωράριο που έχει δηλωθεί ψηφιακά και δεν επιβεβαιώνεται από το χτύπημα της κάρτας. Εκεί ο κίνδυνος να επιβληθεί το ανώτατο πρόστιμο των 10.500 ευρώ ανά εργαζόμενο είναι μεγάλος. Στην Ανεξάρτητη Αρχή έχουν εντοπίσει τη δυνατότητα να πραγματοποιούν και ηλεκτρονικούς ελέγχους, που θα καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα. Όμως, φαίνεται ότι η ανάγκη για επιτόπιο έλεγχο παραμένει μεγάλη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα είναι δύσκολο να αποδειχτεί η παράβαση εάν η υπόθεση καταλήξει στα δικαστήρια.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

«Πετυχημένες μεν, με πολλά ερωτηματικά δε». Με τον τρόπο της ανεργίας και την αύξηση που έγινε την 1η Απριλίου αυτόν μπορεί να περιγράψει κανείς τις κυβερνητικές πολιτικές στον χώρο της αγοράς εργασίας αλλά και στη διαμόρφωση των αμοιβών.

Η αγορά εργασίας μπορεί να ανέκαμψε και η ανεργία να υποχώρησε αισθητά, ωστόσο τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της παραμένουν αρνητικά. Οι νέοι, οι γυναίκες και τα άτομα με χαμηλή εξειδίκευση εξακολουθούν να έχουν υψηλά ποσοστά ανεργίας, ενώ παρατηρούνται εξαιρετικά υψηλά ποσοστά ευέλικτων μορφών απασχόλησης.

Στον τομέα των αμοιβών η κυβέρνηση «πανηγυρίζει» για την τέταρτη – κατά σειρά – αύξηση των κατώτατων αμοιβών, αλλά δεν αναφέρεται στην αναπροσαρμογή των υπόλοιπων μισθών, στους οποίους – έως τώρα – δεν περνούν οι αυξήσεις που δίνονται στα κατώτατα όρια. Οι λεγόμενοι «μέσοι μισθοί» ελάχιστα επηρεάστηκαν από τις αυξήσεις που δόθηκαν στα κατώτατα όρια των αμοιβών, ενώ χαρακτηριστικό είναι το στοιχείο σύμφωνα με το οποίο το 80% των εργαζομένων δεν έχει δει καμία αλλαγή στις αμοιβές του, παρά τις αλλεπάλληλες αυξήσεις του κατώτατου μισθού.

Ως θετική χρονιά για τη απασχόληση καταγράφεται το 2023, στη διάρκεια του οποίου δημιουργήθηκαν 116.649 νέες θέσεις εργασίας, κυρίως στην εστίαση, στην εκπαίδευση, στην άμυνα και στη δημόσια διοίκηση. Ωστόσο, το 2024 επεφύλασσε εκπλήξεις. Τον Ιανουάριο χάθηκαν 31.997 θέσεις εργασίας, καθιστώντας τον συγκεκριμένο μήνα τον χειρότερο και από τους αντίστοιχους της δεκαετούς οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.

Ακολούθως, ο Φεβρουάριος κατέγραψε άνοδο της ανεργίας στο 11%, έναντι του αναθεωρημένου προς τα κάτω 11,2% τον Φεβρουάριο 2023 και του αναθεωρημένου προς τα άνω 10,6% τον Ιανουάριο 2024.

Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η ανεργία πλέον αποκλιμακώνεται με αργούς ρυθμούς, ενώ εξακολουθούν να ισχύουν τα αρνητικά ποιοτικά στοιχεία στην αγορά εργασίας.

Η έμφυλη ανισότητα στην εργασία παραμένει αμετάβλητη, ενώ το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι διπλάσιο σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 χωρών.

Σύμφωνα με έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρώπη.

Αντίστοιχα, καταγράφει το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης στους νέους κάτω των 25 ετών και το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης τόσο στις ηλικίες 20-64 ετών όσο και στις γυναίκες ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Στα αρνητικά της αγοράς εργασίας καταγράφεται και η εκρηκτική άνοδος των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, οι συμβάσεις των οποίων καλύπτουν περίπου το 50% των νέων προσλήψεων.

Συγκεκριμένα το 2023 – σύμφωνα με τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος ΕΡΓΑΝΗ – καταγράφηκαν 3.214.205 νέες προσλήψεις, από τις οποίες οι 1.651.220 ήταν πλήρους απασχόλησης και οι 1.562.985 αφορούσαν ευέλικτες μορφές απασχόλησης.

Οι αμοιβές

Στο τομέα των αμοιβών παρατηρείται σημαντική βελτίωση των κατώτατων ορίων, η οποία όμως είναι αναντίστοιχη με την εξέλιξη των μέσων μισθών. Χωρίς κλαδικές συμβάσεις εργασίας – οι οποίες κατέρρευσαν μετά τις αλλαγές στο νομικό πλαίσιο την περίοδο της οικονομικής κρίσης – οι υπόλοιπες αμοιβές δύσκολα αναπροσαρμόζονται.

Αρκεί να σημειωθεί ότι από τις ελάχιστες κλαδικές συμβάσεις που υπεγράφησαν το 2022 – συνολικά 24 – μόλις οι 9 προέβλεπαν αυξήσεις μισθών. Οι υπόλοιπες διατηρούν αμετάβλητες τις αμοιβές, όπως είχαν διαμορφωθεί από τις προηγούμενες συμβάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο το κυβερνητικό εγχείρημα για διαμόρφωση του μέσου μισθού στα 1.500 ευρώ στο τέλος της τετραετίας.

Η έλλειψη κλαδικών συμβάσεων εργασίας έχει ως αποτέλεσμα να πιέζονται συνεχώς όλες οι αμοιβές προς το σημείο του κατώτατου μισθού, που είναι ο μόνος που αυξάνεται με απόφαση της κυβέρνησης.

Έτσι φτάσαμε το 2023 στην εξής μισθολογική εικόνα, όπως καταγράφεται στην ΕΡΓΑΝΗ από τις μηνιαίες δηλώσεις των εργοδοτών: περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους αμείβονταν με μισθούς χαμηλότερους από 1.000 ευρώ, ενώ η πιο πολυάριθμη ομάδα εργαζομένων (ποσοστό 16,25%) αμείβεται με αποδοχές μεταξύ των 1.000 και 1.200 ευρώ.

Κάτω από 1.000 ευρώ

Πάνω από ένας στους δύο εργαζομένους – συνολικά 1.233.031 άτομα, ποσοστό 53,68%- ελάμβαναν αμοιβή χαμηλότερη από 1.000 ευρώ μεικτά.

Στην κατάταξη ανάλογα με τις αμοιβές που λαμβάνουν πολυπληθέστερη είναι η ομάδα όσων αμείβονται με 1.000 και 1.200 ευρώ. Πρόκειται για 373.163 εργαζομένους που αποτελούν το 16,25% του συνόλου των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα της χώρας που φτάνει τα 2.296.845 άτομα.

Ένας μεγάλος αριθμός της τάξης των 284.134 εργαζομένων λαμβάνει κάτω από 500 ευρώ μηνιαίως. Προφανώς πρόκειται για εργαζομένους με ευέλικτες μορφές απασχόλησης, ο συνολικός αριθμός των οποίων είναι μικρότερος κατά 52.266 άτομα σε σχέση με το 2022.

Αυξημένος κατά 27.321 άτομα είναι ο αριθμός των εργαζομένων που λαμβάνουν αμοιβές μεταξύ 1.200 έως 1.500 ευρώ. Πρόκειται για 257.574 άτομα που αντιπροσωπεύουν το 11,21% του συνόλου των εργαζομένων.

Μόλις το 9,77%, δηλαδή 224.454 εργαζόμενοι, λαμβάνει μεικτές αμοιβές πάνω από 2.000 ευρώ.

ΠΗΓΗ: «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ έρχονται αναμφίβολα να προσγειώσουν στην πραγματικότητα την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, που συνεχίζουν να πανηγυρίζουν τόσο για την τελευταία αύξηση του κατώτατου μισθού όσο και για τις σωρευτικές αυξήσεις της τελευταίας τετραετίας, οι οποίες είναι αλήθεια ότι αύξησαν τις κατώτατες αποδοχές σχεδόν κατά 27%.

Παρά το γεγονός ότι οι αυξήσεις που χορηγήθηκαν, ειδικότερα την τελευταία διετία, κάλυψαν τις απώλειες των εργαζομένων από το γενικό ύψος του πληθωρισμού, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποδεικνύουν ότι πέρασαν κάτω από τον πήχη του πληθωρισμού των τροφίμων και των ειδών βασικής διατροφής, που ξεπέρασε το 30% . Με άλλα λόγια, όσοι αμείβονται με τον κατώτατο μισθό (περίπου 570.000 εργαζόμενοι) συνεχίζουν να βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας και να ανήκουν στο 20% του φτωχότερου πληθυσμού που εξακολουθεί να δαπανά σχεδόν το 60% για διατροφή και στέγαση. Μάλιστα το 2023 το 16% (από το συνολικό 20%) του πληθυσμού διαβιούσε σε συνθήκες υλικής στέρησης, με το ποσοστό να είναι αυξημένο σε σχέση με το 15,5% του 2022.

Αυξήσεις και απώλειες

Ας δούμε, ωστόσο, αναλυτικά πόσο αυξήθηκαν οι μισθοί την τελευταία τετραετία και πόσο, αντίστοιχα, αυξήθηκαν τα βασικά οικονομικά μεγέθη την ίδια περίοδο, για να έχουμε μια πλήρη εικόνα αν άλλαξε και πόσο η πραγματική ζωή όσων αμείβονται με τις χαμηλότερες αποδοχές.

• Το 2020 και 2021 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν προχώρησε σε αύξηση του κατώτατου μισθού, με τον τότε υπουργό Οικονομικών Γ. Σταϊκούρα να υποστηρίζει ότι η αύξηση που έδωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2019 ήταν υπερβολικά μεγάλη (11%) και καλύπτει τις ανάγκες των εργαζομένων για τα επόμενα τρία χρόνια!

• Από την 1.1.2022 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε μόλις κατά 2% και διαμορφώθηκε σε 663 ευρώ μεικτά, με αποτέλεσμα ο καθαρός μισθός να ανέρχεται από τα 558 στα 569 ευρώ.

• Με τον πληθωρισμό να τρέχει τότε με διψήφια ποσοστά, η κυβέρνηση υποχρεώθηκε σε διορθωτική αύξηση και από την 1.6.2022 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 7,5% , με το κατώφλι των κατώτατων αποδοχών να φτάσει στα 713 ευρώ μεικτά (612 ευρώ καθαρά).

•Τον Μάιο του 2023 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 9,4% και διαμορφώθηκε στα 780 ευρώ (666,85 ευρώ καθαρά), ενώ από 1η Απριλίου του 2024 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 6,4% και ανέβηκε στα 830 (705,96 ευρώ καθαρά) . Ο κατώτατος μισθός τα τελευταία τέσσερα χρόνια αυξήθηκε σχεδόν κατά 27%, καθώς από τα από 650 ευρώ έφτασε σε 830 ευρώ μεικτά.

Την ίδια περίοδο, δηλαδή από το 2020, αύξηση του ΑΕΠ σωρευτικά έφτασε το 20,5% , ενώ ο πληθωρισμός αυξήθηκε κατά 16,0%. Σύμφωνα όμως με την ΕΛΣΤΑΤ, από το η σωρευτική (ονομαστική) αύξηση των τιμών στα τρόφιμα ξεπερνά το 30% (30,56%), ενώ όπως σημειώνεται, «το μερίδιο της μέσης δαπάνης για είδη διατροφής και μη οινοπνευματώδη ποτά και στέγαση των νοικοκυριών του φτωχότερου 20% του πληθυσμού ανέρχεται στο 58,1 % των δαπανών των νοικοκυριών (το αντίστοιχο μερίδιο του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού ανέρχεται στο 25,6%)».

Κάτω από το όριο της φτώχειας

Η αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου στα 707 ευρώ διαμορφώνει ετήσιο εισόδημα 9.889 ευρώ για το 1/5 των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 6.030 ευρώ ετησίως για μονοπρόσωπο νοικοκυριό και σε 12.663 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών – και ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, το οποίο εκτιμήθηκε σε 10.050 ευρώ.

Να σημειώσουμε, τέλος, ότι με τη νέα αύξηση κατά 50 ευρώ μεικτά τον μήνα οι καθαρές αποδοχές αντιστοιχούν στα 707 ευρώ και η μηνιαία αύξηση, με την αφαίρεση των εισφορών και του φόρου, περιορίζει την αύξηση μεταξύ 32 και 37 ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ετήσιος φόρος αυξάνεται από 55 έως 188 ευρώ για μισθωτούς χωρίς προϋπηρεσία ή με προϋπηρεσία άνω των 9 ευρώ, ενώ, αντίστοιχα, οι εισφορές αυξάνονται από 7 έως 9 ευρώ τον μήνα και έως 126 ευρώ τον χρόνο. Και βέβαια (και) η τελευταία αύξηση δεν συμβάλλει στην αύξηση των μισθών στα υψηλότερα του κατώτατου μισθολογικά κλιμάκια, εξαιτίας των ελάχιστων κλαδικών συμβάσεων που βρίσκονται σε ισχύ, με αποτέλεσμα να διατηρούνται «παγωμένοι» οι μισθοί για την πλειοψηφία των εργαζομένων και αυτό παρά την επιστροφή των τριετιών από την αρχή του χρόνου.

ΠΗΓΗ: «ΑΥΓΗ»

Η ΕΚΤ επιμένει ότι δεν θα λάβει κάποια κατεύθυνση από τη Fed, ενόσω προετοιμάζεται για την πρώτη μείωση επιτοκίων. Οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ την προσεχή εβδομάδα θα θίξουν το πότε, πόσο γρήγορα και πόσο θα υποχωρήσουν από την επιθετική νομισματική σύσφιγξη. Αυτό σημαίνει πως παρακολουθούν στενά τις ΗΠΑ, ακόμη κι αν τονίζουν ότι θα χαράξουν το δικό τους μονοπάτι .

«Η ΕΚΤ μπορεί ανέτως να κινηθεί πριν από τη Fed», δήλωσε ο Πίετ Κρίστιανσεν, προϊστάμενος στρατηγικής αγορών της Danske Bank. Η ΕΚΤ αντικρούει σθεναρά την ιδέα περί συμπόρευσης με τον Τζερόμ Πάουελ, πρόεδρο της Fed. Δεν δεσμεύεται για το αποφασίσουν τα οικονομικά δεδομένα.

Παράγοντες των αγορών στοιχηματίζουν σε πιθανόν τέσσερις περικοπές από την ΕΚΤ φέτος, ενώ διχάζονται ως προς το αν η Fed θα μειώσει τα επιτόκια δύο ή τρεις φορές, εφόσον ο Πάουελ επανέλαβε πως δεν βιάζεται. Παρήλθαν δύο χρόνια και πλέον από την έναρξη του κύκλου αύξησης του κόστους δανεισμού των ΗΠΑ, η οικονομία τους έχει αποδειχθεί ανθεκτικότατη, η εργοδοσία προσλαμβάνει ακόμη με δυναμικό ρυθμό και, εάν διατηρηθεί αυτό το μομέντουμ, θα μπορούσε να στηρίξει την ευρωπαϊκή οικονομία, η οποία μόλις τον χειμώνα κατ’ ελάχιστον απέφυγε την ύφεση. «Είναι ακόμη πολύ νωρίς να ισχυριστούμε πως οι πρόσφατες μετρήσεις του πληθωρισμού αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από μια απλή καταγραφή», τόνισε ο Πάουελ μιλώντας στο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια. «Δεν θεωρούμε σκόπιμο να περικόψουμε τα επιτόκια μέχρι να πεισθούμε ότι ο πληθωρισμός κινείται σταθερά προς το 2%». Στην Ευρώπη παρατηρούνται ενδείξεις ανάκαμψης, ενώ ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη επιβραδύνθηκε περισσότερο από το αναμενόμενο τον Μάρτιο, στο 2,4%, τείνοντας στον στόχο της ΕΚΤ.

To Bloomberg Economics προβλέπει οι αυξήσεις των τιμών να επιβραδυνθούν κάτω από το 2% ήδη από τον Αύγουστο και κατά μέσον όρο μόλις στο 1,4% το 2025. Η ΕΚΤ μπορεί να αποκλίνει από τη Fed, όπως όταν μείωσε τα επιτόκια τον Δεκέμβριο του 2015 και ξανά τον Μάρτιο του 2016, όταν η Fed άρχισε τριετή περίοδο αυξήσεων. Ορισμένοι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι μια επιθετικότερη χαλάρωση στην Ευρωζώνη θα διόγκωνε τις πληθωριστικές πιέσεις. Το χαμηλότερο κόστος δανεισμού σε σχέση με το αντίστοιχο στις ΗΠΑ θα αποδυνάμωνε το ευρώ, δημιουργώντας πρόσθετο κίνδυνο μέσω των υψηλότερων τιμών των εισαγωγών. Ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ Πίτερ Πράετ, ωστόσο, προειδοποιεί ότι «ίσως οι προσδοκίες για περικοπές επιτοκίων να εξανεμιστούν, οπότε θα διαμορφωθούν πιο αυστηρές οικονομικές συνθήκες παγκοσμίως. Τελικά η ΕΚΤ δεν θα πρέπει να αποκλείσει την ανάγκη για πιο επιθετικές μειώσεις επιτοκίων».

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Το τέλος των παροχών που δίνονταν τα προηγούμενα χρόνια, ξοδεύοντας τα φορολογικά υπερέσοδα του προϋπολογισμού, προανήγγειλε χθες ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης, εξηγώντας στη Βουλή τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ισχύσουν από το 2025.

«Αν ένα έτος πετύχουμε παραπάνω έσοδα από το προβλεπόμενο», είπε, «δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να τα μοιράσουμε σε παροχές. Αλλά και αντίστροφα, αν έχουμε λιγότερα έσοδα, δεν θα είμαστε υποχρεωμένοι να προβούμε σε περικοπές δαπανών».

Ο κ. Χατζηδάκης αναφερόταν στον βασικό κανόνα του νέου Συμφώνου, σύμφωνα με το οποίο σημείο αναφοράς των δημοσιονομικών στόχων είναι πλέον η αύξηση των δαπανών και όχι το δημοσιονομικό ισοζύγιο, έλλειμμα ή πλεόνασμα. Οι ετήσιες δαπάνες, όπως ο ίδιος είπε, θα προσδιορίζονται σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε επίπεδο που θα διασφαλίζει τη μείωση του δημοσίου χρέους, ακόμη και σε δυσμενή σενάρια.

«Με αυτό τον τρόπο», εξήγησε, «αποθαρρύνουμε υπέρμετρη αύξηση των δαπανών σε καλές οικονομικές περιόδους, η οποία λειτουργεί πληθωριστικά και ταυτόχρονα προστατεύουμε τις δημόσιες δαπάνες σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Δεν ξοδεύουμε τα περισσεύματα. Τα κρατάμε, ώστε τις δύσκολες περιόδους να μην υπάρχει πίεση στους πολίτες, όπως αυτή που υπήρξε για τους Έλληνες την προηγούμενη δεκαετία».

Η επισήμανση αυτή του υπουργού έγινε την ώρα που τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2023 δείχνουν ότι θα υπάρξει πιθανότατα και πάλι μια υπεραπόδοση εσόδων και ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα κλείσει σε υψηλότερα επίπεδα από τα προβλεφθέντα. Από το 2025, με την εφαρμογή των νέων κανόνων, κάτι τέτοιο δεν θα θεωρείται ότι δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο για πρόσθετες δαπάνες. Μόνο η επιβολή ενός νέου φόρου μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο.

Ο υπουργός διαβεβαίωσε τα μέλη των Διαρκών Επιτροπών Ευρωπαϊκών και Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να εκπληρώσει τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες της Ε.Ε.« Άλλωστε, ανεξαρτήτως των νέων κανόνων», είπε, «η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει να πορεύεται στον δρόμο της δημοσιονομικής υπευθυνότητας».

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Έχοντας δεσμευθεί προεκλογικά ότι θα προστατεύσει το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας, η γερμανική κυβέρνηση βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο να ανακόψει την αναπόφευκτη οικονομική κρίση που τέτοιες υποσχέσεις προξενούν: ένα ειδικό ταμείο, χρηματοδοτούμενο μέσω κρατικού δανεισμού και επιφορτισμένο να επενδύει σε μετοχές διεθνών ομίλων. Προϊόντος του χρόνου οι αποδόσεις θα συμβάλουν στη χρηματοδότηση των συντάξεων του γηράσκοντος πληθυσμού της Γερμανίας. Το ταμείο, που αναμένεται να διαθέτει 200 δισ. ευρώ μέσα σε μία δεκαετία, είναι πολύ μικρό ώστε να θεωρηθεί πανάκεια. Ωστόσο, θα μπορούσε να αποτελέσει υπόδειγμα για άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ως προς τον τρόπο να συνδυάζουν κρατικά κονδύλια και ιδιωτικά κεφάλαια για να αντιμετωπίσουν το συνταξιοδοτικό πρόβλημα. Το 2023 σε ποσοστό μεγαλύτερο του 22% οι πολίτες της Γερμανίας ήταν 65 ετών και άνω. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών οικονομιών μετά το 24% της Ιταλίας. Όπως συμβαίνει στο μεγαλύτερο τμήμα της υπόλοιπης ηπειρωτικής Ευρώπης, η χώρα διαθέτει ένα διανεμητικό σύστημα, όπου οι εργαζόμενοι χρηματοδοτούν τις συντάξεις των συνταξιούχων μέσω εισφορών κοινωνικής ασφάλισης ή φόρων. Οι συντάξεις που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο ταμείο αντιπροσωπεύουν το 10% έως 15% του ΑΕΠ στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, εν αντιθέσει με το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου κυριαρχούν τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα και οι κρατικές συντάξεις ανέρχονται μόνο στο 5% του ΑΕΠ.

Τα τρία κόμματα του κεντροαριστερού συνασπισμού του καγκελαρίου Ολαφ Σολτς υποσχέθηκαν προηγουμένως ότι δεν θα περικόψουν τα επιδόματα, ούτε θα αυξήσουν τους φόρους για τη χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού ελλείμματος. Επίσης δεν θέλουν να αυξήσουν περαιτέρω το ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης, το οποίο θα ανέλθει από τα σχεδόν 66 στα 67 έτη έως το 2029. Οι δεσμεύσεις φαίνονται διάτρητες, καθώς εκατομμύρια «μπέιμπι μπούμερ», που γεννήθηκαν το διάστημα 1946-1964, βαίνουν προς συνταξιοδότηση, αφήνοντας στις νεότερες γενιές να πληρώσουν τις συντάξεις τους. Η Γερμανία είχε έξι εργαζομένους ανά συνταξιούχο στις αρχές της δεκαετίας του ’60, αλλά πλέον σήμερα η αναλογία είναι 2/1 και υποχωρεί περαιτέρω. Η πρωτοτυπία του νέου συνταξιοδοτικού ταμείου με την επωνυμία «Κεφάλαια των γενεών» είναι διπλή. Πρώτον, θα απαιτήσει δημόσιο δανεισμό, παρά τη μακροχρόνια αποστροφή της Γερμανίας προς το χρέος . Ωστόσο, δεν θα υπολογισθεί βάσει του αυστηρού «φρένου χρέους» που επιβάλλει τη δημοσιονομική πειθαρχία στην κυβέρνηση. Δεύτερον, το ταμείο θα επενδύσει δημόσιο χρήμα σε μετοχές.

Ο υπουργός Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ είπε ότι αναμένει αποδόσεις άνω του 3% ή 4% μετά την αφαίρεση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους. Αν επαληθευθεί, τότε τα 8 δισ. ευρώ ετησίως, που θα δημιουργήσει το ταμείο σε ορίζοντα δεκαετίας, θα περιορίσουν μόνο το έλλειμμα των συντάξεων, το οποίο η κυβέρνηση επιδοτεί φέτος στο ποσό των 127 δισ. ευρώ ή στο 27% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Το ταμείο «Κεφάλαια των γενεών» δεν θα γλιτώσει τους Γερμανούς εργαζομένους από μεγαλύτερες εισφορές ή χαμηλότερα επιδόματα, ούτε την κυβέρνηση από υψηλότερη χρηματοδότηση των συντάξεων. Εντούτοις αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, κυρίως επειδή θα λειτουργεί ανεξαρτήτως της κυβέρνησης και δεν θα περιορίζεται σε γερμανικούς τίτλους. Θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως πρότυπο για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καταδεικνύοντας πως το επενδεδυμένο στις κεφαλαιαγορές δημόσιο χρήμα μπορεί να λειτουργεί ως πηγή χρηματοδότησης για τις συντάξεις μιας γηράσκουσας ηπείρου.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Αποστάσεις από τους υπερφιλόδοξους στόχους που θέτει η Ε.Ε. για την πράσινη μετάβαση παίρνει η Ελλάδα, αξιολογώντας τις επιπτώσεις στους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, τα δημοσιονομικά περιθώρια για τις επιδοτήσεις που προϋποθέτει η επίτευξη αυτών των στόχων, αλλά και τις αντοχές των νοικοκυριών.

Μετά το «όχι» που διατύπωσε στο πρόσφατο συμβούλιο υπουργών Περιβάλλοντος ο γ.γ. του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πέτρος Βαρελίδης, (εκπροσώπησε τον υπουργό Θόδωρο Σκυλακάκη) στην πρόταση για τη μείωση κατά 90% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2040, το ΥΠΕΝ αναπροσαρμόζει τους στόχους του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ), ψαλιδίζοντας μια σειρά από στόχους, με εξαίρεση τις ΑΠΕ.

Η ανάγκη της αναπροσαρμογής των στόχων, που περιλαμβάνονται στο ΕΣΕΚ που κατατέθηκε στην Ε.Ε. τον περασμένο Δεκέμβριο, προέκυψε, καθώς διαπιστώθηκε ότι η υλοποίησή τους περιορίζει τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο 0,6% κατά μέσον όρο τα επόμενα 25 χρόνια.

Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ έχει αναθέσει στο ΚΑΠΕ (Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης) να επαναπροσδιορίσει τους στόχους για την ηλεκτροκίνηση, την εξοικονόμηση ενέργειας σε κατοικίες και δημόσια και επαγγελματικά κτίρια, το υδρογόνο και άλλες νέες τεχνολογίες, σε επίπεδα που να διασφαλίζουν ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας τουλάχιστον 1,2% μέχρι το 2050. Το ΚΑΠΕ έχει, σύμφωνα με πληροφορίες, καταλήξει σε ένα πρώτο σχέδιο, το οποίο αναμένεται να παρουσιάσει σήμερα στην επιτροπή που έχει συστήσει το ΥΠΕΝ για την κατάρτιση του ΕΣΕΚ. Στόχος είναι η ολοκλήρωση του αναθεωρημένου σχεδίου μέχρι τον Ιούνιο, που πρέπει να υποβληθεί στην Ε.Ε. για έγκριση.

Η πράσινη μετάβαση, όπως έχει δηλώσει στην «Κ» ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, «είναι απαραίτητη και έχει ωραίο προορισμό, αλλά έχουμε υποτιμήσει το πόσο μεγάλο θα είναι το κόστος μέχρι να δούμε τα οφέλη. Στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο κινδυνεύει να ενισχύσει τις ανισότητες, να δημιουργήσει αθέμιτο ανταγωνισμό και να οδηγήσει σε αποβιομηχάνιση». Την άποψη αυτή φαίνεται να υιοθετεί η Ελλάδα και σε πολιτικό επίπεδο. Ο κ. Βαρελίδης επιχειρηματολόγησε στο συμβούλιο υπουργών Ενέργειας για την άρνηση της Ελλάδας στον φιλόδοξο στόχο για τη μείωση των ρύπων, τονίζοντας ότι «θα πρέπει να εξηγηθούν καλύτερα και απλούστερα τα οφέλη των πολιτικών για την κλιματική ουδετερότητα για κάθε διαφορετικό κλάδο και όπου υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις να αντιμετωπιστούν με κατάλληλα οικονομικά εργαλεία».

«Καλύτερα να βάλεις ρεαλιστικούς στόχους και να τους πετύχεις, παρά στόχους που μετά θα τους ανατρέψεις με τεράστιο κόστος αξιοπιστίας και επενδύσεων», δήλωνε λίγες ημέρες αργότερα, σχολιάζοντας τη στάση της Ελλάδας από το βήμα ενεργειακού συνεδρίου ο αρμόδιος υπουργός κ. Σκυλακάκης. Από το ίδιο συνέδριο ο γ.γ. Ενέργειας, Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης, εξέφρασε την άποψη ότι η νέα Κομισιόν πρέπει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με πιο δημιουργικό τρόπο, ώστε η Πράσινη Συμφωνία να μη χάσει τη λαϊκή αποδοχή. Ο Κ. Αϊβαλιώτης ήταν επικριτικός ως προς τους φιλόδοξους στόχους της Ε.Ε. για την ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων. Η Ελλάδα με βάση αυτούς τους στόχους, είπε, θα πρέπει μέχρι το 2035 να αναβαθμίσει ενεργειακά περίπου 1,3 εκατ. κατοικίες και να δαπανήσει περί τα 25 δισ. ευρώ. Οι νέοι στόχοι για την καθολική απαγόρευση μέχρι το 2040 όλων των καυστήρων πετρελαίου και φυσικού αερίου και η αντικατάστασή τους με αντλίες θερμότητας, σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς, όπως είπε ο κ. Αϊβαλιώτης, οδηγούν σε ένα κόστος επίσης 25 δισ. ευρώ. Πρόκειται για επιπλέον κόστος κοντά στα 50 δισ. που δεν είχε υπολογιστεί στο ΕΣΕΚ που δημοσιεύτηκε πέρυσι τον Νοέμβριο και αναφέρεται σε συνολικές δαπάνες της τάξης των 190 δισ. ευρώ μέχρι το 2030.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Ενεργό, αν και περιορισμένο, ρόλο είχαν τα πανεπιστήμια στα προγράμματα κατάρτισης που «έτρεξε» όλο το προηγούμενο διάστημα η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) και χρηματοδοτήθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είναι η πρώτη φορά που άνεργοι και εργαζόμενοι απέκτησαν πρόσβαση σε προγράμματα κατάρτισης, τα οποία προσέφεραν τα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης των ΑΕΙ, στο πλαίσιο των διατάξεων του νόμου με τον οποίο έγινε η αναδιοργάνωση της ΔΥΠΑ. Έτσι, για παράδειγμα, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών κατήρτισε 1.258 ανέργους που συμμετείχαν στον α΄ κύκλο του σχετικού προγράμματος. Και μπορεί ως ποσοστό του συνόλου των επιταγών κατάρτισης που μοιράστηκαν συνολικά σε 109.796 ανέργους να είναι μικρό, της τάξης του 1,1 %, όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η «Κ», η «πίτα» είναι μοιρασμένη σε πολλούς, μικρούς και μεγάλους, παρόχους κατάρτισης, με μεγάλη γεωγραφική διασπορά, προκειμένου να καλυφθεί το σύνολο των ενδιαφερόμενων ανέργων και εργαζομένων σε ολόκληρη την επικράτεια. Είναι ενδεικτικό ότι στο συγκεκριμένο πρόγραμμα κατάρτισης (α΄ κύκλος κατάρτισης ανέργων) ο πρώτος σε κατάταξη πάροχος, με βάση τους ανέργους που κατήρτισε, δεν ενεργοποίησε παρά το 2,7% του συνόλου των επιταγών κατάρτισης. Μεταξύ 2,7% και 1,1% των επιταγών κατάρτισης ενεργοποίησαν 19 πάροχοι, με το ΕΚΠΑ να βρίσκεται μεταξύ αυτών. Σε χαμηλότερη θέση βρίσκεται το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το οποίο κατήρτισε 750 ανέργους , ήτοι το 0,7% των συμμετεχόντων, και ακολουθούν το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής με 0,4% (ενεργοποιώντας 446 επιταγές κατάρτισης), το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (0,2% ή 222 επιταγές κατάρτισης από αντίστοιχους ανέργους), το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (0,2%), το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας (185 άνεργοι ή 0,2%) και το Πολυτεχνείο Κρήτης (26 επιταγές κατάρτισης).

Αντίστοιχα, στο πρόγραμμα κατάρτισης 118.764 εργαζομένων από συνολικά 200 παρόχους ανά την Ελλάδα, ο πρώτος σε κατάταξη πάροχος έλαβε ενεργοποιημένες επιταγές κατάρτισης της τάξης των 2.547 ή το 2,1% επί του συνόλου. Και σε αυτό το πρόγραμμα συμμετείχαν τα ΑΕΙ, με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας να βρίσκεται στην πρώτη θέση μεταξύ των πανεπιστημίων καταρτίζοντας 950 εργαζομένους (0,8%). Ακολουθούν το ΕΚΠΑ (0,6%), το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (0,4%), το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (0,3%), το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και το Πανεπιστήμιο Κρήτης (0,2% έκαστο) και, τέλος, το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος (0,1% των επιταγών κατάρτισης).

Να σημειωθεί ότι το διοικητικό συμβούλιο της ΔΥΠΑ ενέκρινε και νέο πρόγραμμα κατάρτισης με στόχο την αναβάθμιση των «πράσινων δεξιοτήτων» για 25.000 ανέργους. Στην πράξη, η απόφαση αυτή περνάει τα προγράμματα κατάρτισης σε δεύτερο στάδιο, καθώς αντικείμενό τους είναι πλέον η παροχή υπηρεσιών θεωρητικής κατάρτισης για την πιστοποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων υψηλής ζήτησης. Σε αντίθεση, δηλαδή, με τον πρώτο και τον δεύτερο κύκλο προγραμμάτων που κατά κύριο λόγο αφορούσαν την παροχή κατάρτισης σε βασικές ψηφιακές δεξιότητες, πλέον οι πάροχοι θα πρέπει να δημιουργήσουν προγράμματα με εξειδίκευση στις «πράσινες δεξιότητες».

Παράλληλα, βέβαια, «τρέχουν» και οι ημερομηνίες για την έναρξη προγραμμάτων κατάρτισης από τη ΔΥΠΑ, που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με κοινωνικούς εταίρους και τοπικούς φορείς βάσει συγκεκριμένων τοπικών αναγκών.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»