• Αρχική
  • Σχετικά
    • Σκοπός
    • Διοίκηση
    • Σωματεία μέλη
  • Ανακοινώσεις
  • Δραστηριότητες
    • Εκδηλώσεις
    • Απεργίες
  • Αρχείο
    • Φωτογραφίες
    • Βίντεο
    • Άρθρα
  • Επικοινωνία
  • Αρχική
  • Η ιστορία μας
  • Σχετικά
    • Σκοπός
    • Διοίκηση
    • Σωματεία μέλη
  • Ανακοινώσεις
  • Δραστηριότητες

      Εκδηλώσεις

      Δείτε περισσότερα

      Απεργίες

      Δείτε περισσότερα

      ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
      ΓΣΕΕ
      ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
      ΚΕΠΕΑ
      ΚΑΝΕΠ
      ΕΕΚΕ
      Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
      ΟΑΕΔ
      ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
  • Αρχείο

      Φωτογραφίες

      Δείτε περισσότερα

      Βίντεο

      Δείτε περισσότερα

      Αρθρογραφία

      Δείτε περισσότερα

      ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
      ΓΣΕΕ
      ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
      ΚΕΠΕΑ
      ΚΑΝΕΠ
      ΕΕΚΕ
      Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
      ΟΑΕΔ
      ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
  • Επικοινωνία


  • Αρχική
  • Η ιστορία μας
  • Σχετικά
    • Σκοπός
    • Διοίκηση
    • Σωματεία μέλη
  • Ανακοινώσεις
  • Δραστηριότητες

      Εκδηλώσεις

      Δείτε περισσότερα

      Απεργίες

      Δείτε περισσότερα

      ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
      ΓΣΕΕ
      ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
      ΚΕΠΕΑ
      ΚΑΝΕΠ
      ΕΕΚΕ
      Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
      ΟΑΕΔ
      ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
  • Αρχείο

      Φωτογραφίες

      Δείτε περισσότερα

      Βίντεο

      Δείτε περισσότερα

      Αρθρογραφία

      Δείτε περισσότερα

      ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
      ΓΣΕΕ
      ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
      ΚΕΠΕΑ
      ΚΑΝΕΠ
      ΕΕΚΕ
      Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
      ΟΑΕΔ
      ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
  • Επικοινωνία


Ανακοίνωση

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Εξαήμερη εργασία: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, εξηγεί

H πενθήμερη εργασία και το «40ωρο δεν καταργούνται», ξεκαθαρίζει η κυβέρνηση απαντώντας στις εγχώριες και διεθνείς αντιδράσεις που προκλήθηκαν από τη νομοθετική ρύθμιση για τη νομιμοποίηση της εξαήμερης εργασίας υπό συνθήκες και σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Με ανάρτησή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, αποσαφηνίζει το τοπίο απαντώντας σε 10 ερωτήματα, τονίζοντας πως «όχι μόνο δεν αλλάζει τον χρόνο εργασίας στις επιχειρήσεις, αλλά διασφαλίζει την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων», ενώ διευκρινίζει σε ποιες επιχειρήσεις και υπό ποιες προϋποθέσεις δίνεται η δυνατότητα να επεκτείνουν την εργασία των υπαλλήλων σε 6 ημέρες την εβδομάδα και εξηγεί πώς θα λειτουργεί το σύστημα.

Σύμφωνα με τις απαντήσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου:

Δεν καταργείται η πενθήμερη εργασία και το 40ωρο. «Άλλωστε, οι εργαζόμενοι είναι οι πρώτοι που γνωρίζουν ότι δεν έχει αλλάξει κάτι σε ό,τι αφορά το ωράριο και τις ημέρες απασχόλησής τους».

Ποιους αφορά. «Πρόκειται για μια ρύθμιση που αφορά αποκλειστικά επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας, 7 ημέρες την εβδομάδα, 24 ώρες την ημέρα. Δηλαδή, αφορά ελάχιστες επιχειρήσεις, κυρίως βιομηχανίες με αδιάκοπη λειτουργία. Κατ’ εξαίρεση μπορεί να εφαρμοστεί για επιχειρήσεις που λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως 5 ή 6 ημέρες την εβδομάδα, αλλά μόνο σε περίπτωση αυξημένου φόρτου εργασίας και αφού πρώτα υποβληθεί σχετική δήλωση στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ».

Δεν υπάρχει αλλαγή για τους περισσότερους εργαζομένους. «Οι εργαζόμενοι, παλαιότεροι ή νέοι, σε εμπορικά, υπηρεσίες, σουπερμάρκετ, γραφεία κ.λπ. δεν επηρεάζονται στο παραμικρό».

Δεν αλλάζει το πενθήμερο σύστημα. «Αποτελεί μια ιδιαίτερη συνθήκη για συγκεκριμένη και περιορισμένη κατηγορία επιχειρήσεων που έρχεται να καλύψει μια έκτακτη ανάγκη η οποία πρέπει να καλυφθεί από εξειδικευμένο προσωπικό».

Σε συγκεκριμένους κλάδους ισχύει ήδη η 6ήμερη εργασία. «Συγκεκριμένοι κλάδοι εργαζομένων έχουν συμφωνήσει με τους εργοδότες μέσω Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας ότι μπορούν να δουλεύουν και 6η ημέρα, με ένα επιπλέον ημερομίσθιο. Ο λόγος που έχει συμβεί αυτό είναι οι ιδιαίτερες συνθήκες της παρεχόμενης υπηρεσίας, όπως είναι, για παράδειγμα, η περίπτωση της εστίασης και του τουρισμού».

Η ρύθμιση δεν αφορά το σύνολο της εργασίας. Αφορά μόνο:

  • Επιχειρήσεις που λειτουργούν 24/7, όπως για παράδειγμα εργοστάσια με κυλιόμενες βάρδιες.
  • Επιχειρήσεις που λειτουργούν 5 ή 6 ημέρες επί 24 ώρες με κυλιόμενες βάρδιες. Οι επιχειρήσεις αυτές, πριν κάνουν χρήση της έκτακτης ημέρας εργασίας, πρέπει υποχρεωτικά να προδηλώνουν τον έξτρα φόρτο εργασίας τους στην ΕΡΓΑΝΗ. Όποιος εργοδότης επιλέξει να κάνει χρήση της έκτακτης μέρας, υποχρεωτικά καταβάλλει υψηλότερο ημερομίσθιο, προσαυξημένο κατά 40% στον εργαζόμενο αν πρόκειται για ημέρα Σάββατο και 115%, αν πρόκειται για Κυριακή ή αργία. Η διασταύρωση των στοιχείων μέσα στην ΕΡΓΑΝΗ και οι έλεγχοι από τους Επιθεωρητές Εργασίας γίνονται για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάχρησης ή παράνομης χρήσης της ρύθμισης».

Έκτακτη ημέρα εργασίας, όχι εξαήμερο. «Η νέα ρύθμιση δεν είναι εξαήμερη εργασία, είναι μία έκτακτη ημέρα εργασίας που εφαρμόζεται κάτω από πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις και μόνο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για πολύ συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Ακόμα και έτσι μπορεί να υπάρχουν επιχειρήσεις 24ωρης λειτουργίας που λειτουργούν με κυλιόμενες βάρδιες που, παρά το γεγονός ότι έχουν πλέον τη δυνατότητα για έκτακτη ημέρα εργασίας, να μη χρειαστεί να κάνουν ποτέ χρήση της. Το μόνο που κάνει η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι να θεραπεύει την εκτενή αδήλωτη εργασία που έθιγε τα δικαιώματα και τα εισοδήματα των εργαζομένων».

Η Ελλάδα κάνει κινήσεις και προς την κατεύθυνση της μείωσης του χρόνου εργασίας. «Η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες που έχει θεσμοθετήσει και την εβδομάδα τετραήμερης εργασίας με το νόμο Δουλειές Ξανά” ακριβώς διότι θέλουμε μια αγορά εργασίας που να παρέχει ασφάλεια αλλά και ευελιξία στον εργαζόμενο».

Ασφαλιστικές δικλίδες για τους εργαζομένους. «Με την ψηφιακή κάρτα εργασίας που καθιέρωσε αυτή η κυβέρνηση – ένα πάγιο αίτημα της ΓΣΕΕ –, που πλέον από φέτος εφαρμόζεται σε όλη την οικονομία, προστατεύονται τα δικαιώματα των εργαζομένων από τις απλήρωτες υπερωρίες. Τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗΣ δείχνουν σημαντική αύξηση δηλωμένων υπερωριών και επομένως υψηλότερων εισοδημάτων για τους εργαζομένους που ήδη χρησιμοποιούν ψηφιακή κάρτα» .

Η κυβέρνηση στηρίζει τις συλλογικές συμβάσεις. «Η κυβέρνηση πιστεύει στην αξία και στη χρησιμότητα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας διότι προστατεύουν και ρυθμίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και τις υποχρεώσεις των εργοδοτών. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας έχουν αυξηθεί και σήμερα βρίσκονται σε ισχύ 429 Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας».

 

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Σχέδιο αύξησης της προσφοράς εργατικού δυναμικού

Δέσμη μέτρων για την ενίσχυση της απασχόλησης των γυναικών, των νέων και των ατόμων με αναπηρία, την ενεργό γήρανση, καθώς και την αντιστροφή του κύματος μετανάστευσης νέων που παρατηρήθηκε τα προηγούμενα χρόνια, προανήγγειλε ο οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλέξης Πατέλης, μιλώντας σε εκδήλωση της ΓΣΕΕ για την Ελληνική Οικονομία και Απασχόληση. Ο κ. Πατέλης βέβαια ξεκαθάρισε πως μπορεί με τα μέτρα αυτά να καλυφθεί ένα σημαντικό μέρος των αναγκών της αγοράς εργασίας, όμως θα πρέπει και οι εργοδότες να βελτιώσουν τους μισθούς που προσφέρουν αλλά και τις συνθήκες εργασίας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των κενών θέσεων εργασίας.

Σύμφωνα με τον σύμβουλο του πρωθυπουργού, τα τελευταία 5 χρόνια έχουν δημιουργηθεί 430.000 νέες θέσεις εργασίας και σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, έχουμε 500.000 άνεργους και 70.000 κενές θέσεις εργασίας. «Για να διατηρήσει η χώρα μας υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, είναι απαραίτητο να διευρύνουμε την προσφορά εργατικού δυναμικού», τόνισε και περιέγραψε 5 τομείς στους οποίους αναμένονται αντίστοιχες δράσεις το επόμενο διάστημα:

• Γυναίκες – ηλικιωμένοι. Η χώρα μας έχει την τρίτη χαμηλότερη συμμετοχή γυναικών στην αγορά εργασίας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μάλιστα το φαινόμενο αυτό δεν οφείλεται μόνο στη γονεϊκότητα, διατρέχει όλο το ηλικιακό φάσμα της συγκεκριμένης ομάδας του εργατικού δυναμικού. Για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με τον κ. Πατέλη, εκτός από τη συνέχιση των μέτρων στήριξης της γονεϊκότητας – μητρότητας, αλλά και μέτρων όπως προώθηση μεγαλύτερης ευελιξίας στους γονείς, ως προς τα ωράρια εργασίας και την τηλεργασία, από πλευράς της κυβέρνησης, θα πρέπει και οι ίδιες οι επιχειρήσεις να στη ρίξουν τις γυναίκες. Ανέφερε μάλιστα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη σχεδόν μηδενική συμμετοχή των μεγάλων επιχειρήσεων στο πρόγραμμα επιδότησης δημιουργίας βρεφονηπιακών σταθμών. Μάλιστα η γυναικεία απασχόληση θα μπορούσε, σύμφωνα με τον οικονομικό σύμβουλο του πρωθυπουργού, να συνδυαστεί και με μέτρα στήριξης των ηλικιωμένων, στο πλαίσιο προγραμμάτων στρατηγικής ενεργού γήρανσης.

• Νέοι και brain drain. Η Ελλάδα έχει το 4ο χαμηλότερο ποσοστό συμμετοχής νέων 15-29 ετών στο εργατικό δυναμικό (41,2% ένα- ντι 56% στην Ε.Ε.). Ένα μεγάλο ποσοστό ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων NEETs (των νέων που ούτε σπουδάζουν ούτε εργάζονται, ούτε παρακολουθούν κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης) . Οι νέοι αυτοί θα μπορούσαν, σύμφωνα με τον κ. Πατέλη, να συνδυάσουν, για παράδειγμα, την εποχική εργασία με τις σπουδές, ή τη συνεχιζόμενη κατάρτιση. Μια ακόμη πηγή αύξησης του εργατικού δυναμικού είναι η επιστροφή μέρους τουλάχιστον από τους περίπου 500.000 νέους που έφυγαν από τη χώρα (brain drain) την περίοδο 2010-2021 .

• Συνταξιούχοι – ΑμεΑ. Στην Ελλάδα, 1,2 εκατ. συνταξιούχοι είναι ηλικίας κάτω των 72 ετών. Με την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για την απονομή της πλήρους σύνταξης στους συνταξιούχους που εργάζονται, ήδη πάνω από 100.000 συνταξιούχοι έχουν δηλώσει ότι απασχολούνται. Ο αριθμός αυτός αναμένεται σχεδόν να διπλασιαστεί έως το τέλος του έτους.

Σε ό,τι αφορά τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), σύμφωνα με τον κ. Πατέλη απαιτούνται αλλαγές όχι μόνο σε ζητήματα παροχής κινήτρων, αλλά και αντίληψης προ- κειμένου να απορροφηθούν από την αγορά εργασίας χιλιάδες άτομα που μπορούν να δουλέψουν.

 

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Οι επιχειρήσεις δεν επενδύουν στην κατάρτιση εργαζομένων

Ουραγός παραμένει η Ελλάδα στις πολιτικές αναβάθμισης του ανθρώπινου κεφαλαίου με νέες δεξιότητες, μέσω των πολιτικών reskilling και upskilling που προσφέρουν τα προγράμματα ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης. Έτσι, παρότι όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα γίνεται αντιληπτό ότι για να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να παρακολουθήσουν τις ραγδαίες εξελίξεις που φέρνουν ο ψηφιακός μετασχηματισμός, η 4η βιομηχανική επανάσταση και η πράσινη μετάβαση, θα πρέπει να βελτιωθούν οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι ικανότητες των ήδη εργαζομένων τους, εξακολουθούν να παραπονιούνται ότι δεν βρίσκουν κατάλληλους εργαζομένους.

Δεν είναι τυχαίο πως, σύμφωνα με όλες τις μελέτες, η έλλειψη δεξιοτήτων αποτελεί για τις επιχειρήσεις βασική πρόκληση για βιώσιμη ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα. Οκτώ στις δέκα, όμως, δυσκολεύονται να βρουν το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζονται. Πρόσφατα, ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ) παρουσίασε μελέτη, σύμφωνα με την οποία το κρισιμότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ελληνική βιομηχανία σήμερα εντοπίζεται στο ανθρώπινο δυναμικό. «Μας λείπουν εργαζόμενοι, σχεδόν σε κάθε ειδικότητα, ιδίως στις σύγχρονες τεχνολογίες», δήλωσε χαρακτηριστικά η πρόεδρος του Συνδέσμου Λουκία Σαράντη, για να συμπληρώσει πάντως με νόημα: «Μας λείπει όμως και η δυνατότητα να βοηθάμε το ανθρώπινο δυναμικό μας να γίνεται όλο και πιο εναρμονισμένο με τις σύγχρονες απαιτήσεις». Αυτό έδειξε άλλωστε και η μελέτη που εκπόνησε για λογαριασμό του ΣΒΕ η Deloitte, καθώς και παρά τη σημαντική πρόοδο και τις αξιοσημείωτες προσπάθειες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, η ενημέρωση των επιχειρήσεων αναφορικά με πρωτοβουλίες και δράσεις για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση είναι περιορισμένη, ενώ δεν γνωρίζουν τα εργαλεία και τις ευκαιρίες που μπορούν να αξιοποιήσουν, αλλά και τον τρόπο που μπορούν να συνεισφέρουν αναλαμβάνοντας ενεργά μέρος. Παράλληλα, δε, διαπιστώνεται και περιορισμένη διάθεση κονδυλίων από τις βιομηχανικές επιχειρήσεις για δράσεις, πρωτοβουλίες και προγράμματα κατάρτισης προσωπικού, με αποτέλεσμα την υποστελέχωση των σχετικών τμημάτων HR και τον περιορισμένο αριθμό αποτελεσματικών δράσεων κατάρτισης

Οι ελληνικές επιχειρήσεις οφείλουν να καλλιεργήσουν κουλτούρα ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης και εκπαίδευσης, και να πάψουν να αντιμετωπίζουν τους εργαζομένους ως «κόστος», να αρχίσουν να τους βλέπουν ως επένδυση και να στηρίζουν την αναβάθμιση των δεξιοτήτων τους, θωρακίζοντας έτσι και μια σχέση αφοσίωσης και εμπιστοσύνης με το προσωπικό που απασχολούν, τονίζουν στην «Κ» στελέχη που ασχολούνται χρόνια με την κατάρτιση. Και επισημαίνουν ότι, για χρόνια, χάνονταν εκατοντάδες εκατομμύρια, χωρίς κανέναν έλεγχο ως προς την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων, με τη συμμετοχή ή και ανοχή πολλές φορές των κοινωνικών εταίρων. Το τελευταίο διάστημα, βέβαια, κάτι φαίνεται πως αλλάζει. Είναι ενδεικτικό το πρόγραμμα του ΣΕΒ που ανέπτυξε και συνεχίζει να εφαρμόζει από το 2022, «Skills4Jobs» , μια σειρά ολοκληρωμένων δράσεων με στόχο να προσφέρουν στο ανθρώπινο δυναμικό τις γνώσεις και τις δεξιότητες που ζητούν οι σύγχρονες, οργανωμένες και εξωστρεφείς επιχειρήσεις.

Οι δράσεις σχεδιάζονται και υλοποιούνται από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, προσφέρουν δωρεάν προγράμματα ανάπτυξης δεξιοτήτων σε αποφοίτους της τεχνικής εκπαίδευσης, αξιοποιούν σύγχρονες μεθόδους ανάπτυξης τεχνικών δεξιοτήτων και, κυρίως, συνδυάζουν την κατάρτιση με την απασχόληση σε επιχειρήσεις. Με τον τρόπο αυτό, ο ΣΕΒ επιδιώκει να διευκολύνει τις επιχειρήσεις-μέλη του στην εύρεση ανθρώπινου δυναμικού με τις κατάλληλες δεξιότητες, ενώ στηρίζει τις νέες και τους νέους, επενδύοντας στην κατάρτιση και στην απασχόλησή τους. Στο πλαίσιο του «Skills4Jobs» έχουν, ήδη, εκπαιδευτεί πάνω από 150 νέοι και νέες σε ειδικότητες από ηλεκτρολόγος αυτοματιστής μέχρι στέλεχος εξαγωγών. Η δράση διευρύνεται με νέες ειδικότητες και διαδρομές απασχόλησης για 4.200 νέους σε όλη την Ελλάδα.

Επίσης, σε συνεργασία με το ALBA πραγματοποιεί δέσμη δράσεων τριετούς διάρκειας που απευθύνονται αποκλειστικά σε στελέχη εταιρειών-μελών του ΣΕΒ.

Οι σχολές μαθητείας

Αντίστοιχα, και η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης ανέπτυξε τα τελευταία χρόνια αξιόλογες δράσεις σε συνεργασία με συγκεκριμένες επιχειρήσεις, με στόχο την απορρόφηση ανέργων. Είναι χαρακτηριστική η συνεργασία της ΔΥΠΑ με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) , τον Νοέμβριο του 2019, για τη λειτουργία της ειδικότητας μηχανοσυνθετών αεροσκαφών στην Επαγγελματική Σχολή Μαθητείας του οργανισμού στη Χαλκίδα. Ακολούθησε η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας της ΔΥΠΑ με τον όμιλο ONEX Shipyards &Technologies για τη στενότερη διασύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τις νέες αυξημένες ανάγκες που προκύπτουν από την επαναλειτουργία των ναυπηγείων Ελευσίνας. Έτσι, στη Σχολή Μαθητείας Ελευσίνας της ΔΥΠΑ λειτουργούν οι νέες ειδικότητες τεχνίτης ναυπηγικής βιομηχανίας και τεχνίτης υποστήριξης ηλεκτρολογικών συστημάτων. Το πρόγραμμα σπουδών αναμορφώθηκε σε συνεργασία με την ΟΝΕΧ, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις του κλάδου, ενώ όλοι οι μαθητευόμενοι των σχετικών ειδικοτήτων της ΕΠΑΣ εξασφάλισαν θέσεις αμειβόμενης και ασφαλισμένης πρακτικής άσκησης στα ναυπηγεία Ελευσίνας. Μάλιστα, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ» , αντίστοιχη συνεργασία μεταξύ ΔΥΠΑ και ΟΝΕΧ θα υπάρξει και για τη στελέχωση με νέους ειδικευόμενους των ναυπηγείων στη Σύρο.

 

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
«Ακαδημίες» εργασίας χρηματοδοτούν ιταλικές επιχειρήσεις

Είναι η χώρα με τη χαμηλότερη απασχόληση στην Ε.Ε. και έχει από τα μεγαλύτερα ποσοστά κενών θέσεων εργασίας στις επιχειρήσεις της που πάσχουν από την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού. Ο λόγος για την Ιταλία όπου οι επιχειρήσεις πάσχουν από έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού, ενώ μεγάλο μέρος των νέων της χώρας εξακολουθεί να επιλέγει σπουδές που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας όπως, για παράδειγμα, είναι οι ανθρωπιστικές σπουδές. Γι’ αυτό και οι επιχειρήσεις της Ιταλίας αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και άρχισαν να χρηματοδοτούν «ακαδημίες» εργασίας, οι οποίες αναλαμβάνουν να εκπαιδεύσουν νέους στις δεξιότητες που τους ενδιαφέρουν.

Το ποσοστό κενών θέσεων εργασίας που δεν κατορθώνουν να καλύψουν οι Ιταλοί εργοδότες ανέρχεται στο 2,5% με στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2024, κυμαίνεται δηλαδή κοντά στον μέσο όρο της Ε.Ε. όταν, κατά τη Eurostat, στη Γαλλία φτάνει στο 2,8%, ενώ στην Ισπανία είναι μόλις στο 0,9%.

Τα παραδοσιακά τεχνικά σχολεία είναι λίγα στην Ιταλία, ενώ σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης Prometeia, οι Ιταλοί δεν τα έχουν σε εκτίμηση και τα αντιμετωπίζουν πολύ χειρότερα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δικαιολογημένα έως ένα βαθμό, καθώς προκύπτει πως και τα λίγα που υπάρχουν δεν κατορθώνουν τελικά να δώσουν στους φοιτητές τους την κατάλληλη επαγγελματική κατάρτιση. Αναπόφευκτα το πρόβλημα οξύνθηκε στην Ιταλία με την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, καθώς η Ρώμη επενδύει σε σχέδια υποδομών που χρηματοδοτεί η Ε.Ε. στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και δεσμεύει για αυτά περίπου 200 δισ. ευρώ.

Οι μεγάλες επιχειρήσεις πήραν, έτσι, την πρωτοβουλία να εκπαιδεύσουν ουσιαστικά οι ίδιες το προσωπικό που έχουν ανάγκη στις δεξιότητες που χρειάζονται. Ανάμεσά τους οι πλέον δυναμικές, η κατασκευαστική Webuild, τα ναυπηγεία Fincantieri και η κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων Ferrovie dello Stato (FS). Η τελευταία, η FS, χρηματοδοτεί πανεπιστήμια και σχολές προκειμένου να προσφέρουν εφεξής καινούργια μαθήματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας. Μιλώντας στο Reuters, ο υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού της εταιρείας, Αντριάνο Μουρέντου, τονίζει πως «η εταιρεία αλλάζει, οι δεξιότητες αλλάζουν και χρειαζόμαστε νέες ικανότητες, ειδικότερα όταν πρόκειται για θέσεις εργασίας στον τομέα της ψηφιακής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης».

Την ίδια στιγμή, η Webuild διαχειρίζεται τμήματα επαγγελματικής κατάρτισης και σχεδιάζει να εκπαιδεύσει μέσα στην επόμενη τριετία κάπου 3.000 άτομα από το σύνολο των 10.000 νεοπροσληφθέντων. Είχε μεριμνήσει ώστε οι δικές της «ακαδημίες εργασίας» να βρίσκονται κοντά στα εργοτάξια της και γενικότερα κοντά στις εγκαταστάσεις της και κυρίως στον ιταλικό Νότο που εδώ και πολλά χρόνια μαστίζεται από πολύ μεγάλη ανεργία. Ανάμεσα στους εργαζομένους και παράλληλα μαθητευόμενους στις σχολές της Webuild είναι Ο 29χρονος Φεντερίκο Ολιβιέρι, που έχει σπουδάσει αγρονόμος και είχε απασχοληθεί επανειλημμένως σε προσωρινές και κακοπληρωμένες θέσεις στον αγροτικό τομέα. Από φέτος παρακολουθεί το πρόγραμμα της Webuild και απασχολείται στη χρήση μηχανημάτων στην ανατολική ακτή της Σικελίας. Δηλώνει ενθουσιασμένος και τονίζει πως «αυτά τα τμήματα επαγγελματικής κατάρτισης αποτελούν απίστευτη ευκαιρία για όσους είναι πρόθυμοι να μάθουν κάτι καινούργιο και δεν πρέπει κανείς να χάσει μια τέτοια ευκαιρία».

Αντίστοιχη περίπτωση, ο Λορέντζο Εσπόζιτο Κορτσιόνε, 19 ετών, απόφοιτος ναυτικής σχολής της Γένοβας, είναι ανάμεσα στα 80 άτομα που προσέλαβε πριν από οκτώ μήνες η Fincantieri για να εκπαιδευτούν σε σχετικό πρόγραμμα με τίτλο «οι κύριοι της θάλασσας». «Χωρίς το πρόγραμμα δεν θα βρισκόμουν εδώ», δηλώνει ο ίδιος, που πλησιάζει στο τέλος της εκπαίδευσής του ως υπεύθυνος εφαρμογών ηλεκτρισμού σε ναυπηγείο της εταιρείας στο βορειοανατολικό λιμάνι Μονφαλκόνε. Όπως τονίζει, απηχώντας πολλούς νεοεισαχθέντες στην αγορά εργασίας, «υπάρχει ένας ωκεανός ανάμεσα σε όσα έχω διδαχθεί στη σχολή και σε όσα συμβαίνουν πραγματικά εδώ στο ναυπηγείο». Αντίστοιχη περίπτωση είναι και ο Πασκουάλε Ινφάντε, 28 ετών, που εκπαιδεύτηκε από τη Fincantieri και άρχισε προσφάτως να εργάζεται στη σύνδεση αγωγών στη μονάδα Μαργκέρα κοντά στη Βενετία. Όπως τονίζει ο ίδιος , «τα προγράμματα αυτά είναι καλά τόσο για τους εργαζομένους όσο και για τις εταιρείες, γιατί διδάσκουν τους νέους ανθρώπους τις ικανότητες που χρειάζονται».

Αυτές οι «ακαδημίες» των ιταλικών επιχειρήσεων και τα προγράμματα κατάρτισης αμβλύνουν γενικότερα το πρόβλημα που δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί εύκολα, καθώς η Ιταλία έχει ταυτοχρόνως και σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα.

 

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

 

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Μισθωτοί αιχμάλωτοι της φτώχειας!

Επιχαίρει η κυβέρνηση και με συνεχή δελτία Τύπου πότε η ΔΥΠΑ και πότε οι ηγεσίες του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, οι οποίες έχουν αλλάξει τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο, καυχώνται για την αύξηση των θέσεων εργασίας, την αύξηση του κατώτατου μισθού και τη βελτίωση του μέσου. Ακόμη και οι ίδιοι οι λογογράφοι βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια. Γιατί πώς γίνεται ενώ μειώνεται η ανεργία, ενώ όλο και περισσότεροι έχουν το «προνόμιο» της απασχόλησης, οι Έλληνες μισθωτοί να έχουν τη χαμηλότερη αγοραστική ικανότητα στο πλαίσιο της Ε.Ε. , να δουλεύουν περισσότερες ώρες και να μη μειώνεται το ποσοστό των εργαζόμενων φτωχών την τελευταία δεκαπενταετία;

Η εργασία που προσφέρεται σε μια οικονομία δεν αποτελεί ικανό παράγοντα διεξόδου από την εισοδηματική φτώχεια, απαντά ο οικονομολόγος Βλάσης Μισσός, και στην εξαιρετική ανάλυσή του στο τριμηνιαίο τεύχος 54 του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) –που αξίζει τον κόπο σε ένα διάλειμμα των δημόσιων εμφανίσεών τους να το διαβάσουν και οι κυρίες των δύο κοινωνικών υπουργείων, Ν. Κεραμέως και Σ. Ζαχαράκη- τεκμηριώνει γιατί οι νέες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται αντιστοιχούν σε χαμηλότερες αποδοχές και σχετικά περισσότερες ώρες εργασίας. Γιατί τα βελτιωμένα ποσοστά απασχόλησης δεν συνάδουν με τη βελτίωση της ζωής των εργαζομένων.

Η οικονομική και στατιστική ανάλυση αποδεικνύει ότι κατά το 2022 το 23,1% των εργαζομένων (περίπου 1 στους 4) υπολογίζεται ότι διαβιοί με διαθέσιμο εισόδημα χαμηλότερο από το κατώφλι της φτώχειας του 2009. Το 2015, περίπου το 40% των εργαζομένων όλων των κατηγοριών ζούσε με διαθέσιμο εισόδημα μικρότερο του ορίου φτώχειας του 2009, ενώ μέχρι και το 2022 η επίδραση της μακράς ύφεσης της ελληνικής οικονομίας στα εισοδήματα των εργαζομένων δεν είχε επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα.

Όταν, επομένως, ένας στους τέσσερις, παρότι εργάζεται είτε ως μισθωτός είτε ως αυτοαπασχολούμενος παραμένει εργαζόμενος φτωχός (in-work poverty), το ατομικό διαθέσιμο εισόδημά του δεν του επιτρέπει να ξεπεράσει το κατώφλι φτώχειας, τότε οι προσφερόμενες θέσεις εργασίας απλώς τον βοηθούν να μην εξαθλιωθεί. Και πάλι εξαρτάται. Εάν ζει σε οικογένεια της οποίας τα υπόλοιπα μέλη εργάζονται, είναι διαφορετικό από το εάν ζει μόνος ή μόνη και φέρει το βάρος στήριξης του νοικοκυριού.

Συγκριτικά με τις χώρες της Ε.Ε. -27, η ελληνική οικονομία κατέχει πλέον την τελευταία θέση του μέσου μισθού ανά δεδουλευμένη ώρα εργασίας υπολογισμένου σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης, ενώ στο πρόσφατο παρελθόν βρισκόταν μεταξύ 8ης ή 9ης θέσης από το τέλος και με μια ήπια, συγκλίνουσα τάση προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. «Η ασθενής ανοδική τάση φαίνεται ότι ανακόπτεται σταδιακά, ήδη πριν από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Συγκεκριμένα, από την περίοδο 2007-2008 η αγοραστική δύναμη των μισθών ανά ώρα εργασίας παραμένει στάσιμη, ενώ, από το 2009 και ύστερα, η πορεία της είναι καθοδική. Ιδιαίτερα, το 2020, έτος κατά το οποίο η πανδημία επέδρασε έντονα στη διεθνή οικονομία, η αγοραστική δύναμη του ωρομισθίου στην Ελλάδα συγκλίνει με εκείνο της Βουλγαρίας και, έκτοτε, η απόσταση μεταξύ τους διευρύνεται».

Τρίτη και εξαιρετικά σημαντική η διαπίστωση που αφορά την καταγεγραμμένη αύξηση των ωρών εργασίας. Αύξηση η οποία, σύμφωνα με τον κ . Μισσό, «φαίνεται ότι διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στη μείωση του καταβαλλόμενου ωρομισθίου. Από το 2020, οπότε και καταγράφηκε καθίζηση των συνολικών ωρών εργασίας σε όλη την Ε.Ε.-27 λόγω των μέτρων περιορισμού της πανδημίας, έως και το 2023, η μέση αύξηση των ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο στην Ε.Ε.-27 εκτιμάται σε 3,4%, έναντι 9,25% στην Ελλάδα – δηλαδή, τριπλάσια του μέσου όρου».

Είναι ενδεικτικό ότι για το 2023, μεταξύ των χωρών της Ε.Ε.-27, η Ελλάδα εμφανίζει τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση σε ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο. «Παράλληλα, όπως αποτυπώνεται στη διάρκεια της δεκαπενταετούς περιόδου που μεσολάβησε από την κρίση του 2009, η χώρα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση στο ύψος των πραγματικών ωρομισθίων (-23,7%), με δεύτερη την Ουγγαρία (-15%)».

 

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Οι ελληνικές επιχειρήσεις αναζητούν ευκαιρίες

H Ελλάδα έχει τώρα την ευκαιρία να προχωρήσει σε στρατηγικό σχεδιασμό για την εξέλιξη τεχνολογιών παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ), ώστε να μη μείνει πίσω στην ανάπτυξη της σχετικής τεχνολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο, αναφέρει σε έκθεσή της για την AI n QuantumBlack Al της McKinsey.

Η χώρα μας βρίσκεται προς το παρόν πιο πίσω από τον μέσο όρο όσον αφορά την ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών ΑΙ, αλλά εξακολουθεί να είναι αρκετά μπροστά όσον αφορά θέματα ταλέντων και έρευνας. Για τον λόγο αυτόν δημιουργείται τώρα ευκαιρία να υπάρξει συνολική προσπάθεια για να μπορέσει η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τα ταλέντα αυτά, τα οποία διαφορετικά θα φύγουν για το εξωτερικό. Επιπλέον, η ανάγκη για τέτοιο στρατηγικό σχεδιασμό προβάλλει τόσο για λόγους ανάπτυξης της σχετικής τεχνολογίας σε βάθος χρόνου όσο και για να επωφεληθούν οι εγχώριες επιχειρήσεις – οι οποίες εκδηλώνουν μεγάλο ενδιαφέρον ήδη για την ΑΙ. Σε παγκόσμιο επίπεδο ήδη το 72% των επιχειρήσεων υιοθετεί τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, δείχνει η έκθεση. Τα συμπεράσματα αυτά παρουσιάστηκαν από την McKinsey στην Ελλάδα στο πλαίσιο ενημέρωσης για τις τεχνολογίες ΑΙ που αναπτύσσει η εταιρεία μέσω της θυγατρικής της QuantumBlack. Την παρουσίαση πραγματοποίησαν ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της McKinsey & Company Ελλάδας και Κύπρου Γιώργος Τσόπελας, ο managing partner του γραφείου της McKinsey στην Αθήνα Λευτέρης Χαραλάμπους και o partner της McKinsey, επικεφαλής της QuantumBlack, Χριστόφορος Αναγνωστόπουλος.

Οι πέντε τομείς στους οποίους αναμένεται να έχει τον μεγαλύτερο θετικό αντίκτυπο παγκοσμίως η διείσδυση των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης είναι αυτοί της τεχνολογίας και πληροφορικών συστημάτων, της εκπαίδευσης, των τηλεπικοινωνιών, των επιστημών υγείας και του τραπεζικού και ασφαλιστικού τομέα.

Πολλοί από αυτούς τους τομείς είναι ενεργοί και στον ελληνικό χώρο, γεγονός ελπιδοφόρο για τον συνολικό πιθανό αντίκτυπο της τεχνητής νοημοσύνης στην εγχώρια οικονομία, εκτιμούν η McKinsey και n QuantumBlack.

Η παγκόσμια θέση

Όπως δείχνουν τα συμπεράσματα της έκθεσης, η Ελλάδα ξεκινά από σχετικά αδύναμη θέση όσον αφορά την τεχνητή νοημοσύνη και θα χρειαστεί να αυξήσει τις στρατηγικές προσπάθειές της, να επενδύσει σε ικανότητες και καινοτομία προκειμένου να επωφεληθεί από τις οικονομικές ευκαιρίες που δημιουργεί η ΑΙ.

Στη χώρα μας εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλος φόβος για απώλειες θέσεων εργασίας λόγω της ΑΠ με το ποσοστό αυτό να κυμαίνεται κοντά στο 25%. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα σε έντεκα συνολικά χώρες.

 

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Αγορά εργασίας, ανθεκτικότητα και βιώσιμη ανάπτυξη

Η ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ της ελληνικής οικονομίας και η μετάβασή της σε ένα νέο υπόδειγμα ανάπτυξης θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τη βιωσιμότητα της αγοράς εργασίας της και από την εμβάθυνση των κοινωνικών θεμελίων του αναπόφευκτου ψηφιακού και πράσινου μετασχηματισμού της. Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων και η Ατζέντα 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη του ΟΗΕ έχουν θέσει το πλαίσιο της βιωσιμότητας της οικονομικής και κοινωνικής μετάβασης, δίνοντας έμφαση στη μείωση των κάθετων και των οριζόντιων ανισοτήτων, στον περιορισμό των συνθηκών φτώχειας, στη βελτίωση και την επέκταση της νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία , στην αντιμετώπιση της επισφαλούς εργασίας με την οικοδόμηση ενός σύγχρονου συστήματος προστασίας της εργασίας, στην παραγωγική απασχόληση και στους μισθούς αξιοπρεπούς διαβίωσης. Δυστυχώς στα πεδία αυτά η χώρα μας εμφανίζει σημαντικές υστερήσεις εξαιτίας της έλλειψης σχεδιασμού μιας ολιστικής, ανθρωποκεντρικής αναπτυξιακής στρατηγικής.

ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, η αγορά εργασίας παρουσιάζει βελτίωση στην επίδοση των ποσοστών ανεργίας και απασχόλησης. Το 2023 το ποσοστό απασχόλησης στην Ελλάδα αυξήθηκε στο 61,8%. Όμως, το ποσοστό αυτό είναι 8,6 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Η απόκλιση του ποσοστού απασχόλησης μεταξύ ανδρών και γυναικών το 2023 ανήλθε στις 18 ποσοστιαίες μονάδες, τιμή που είναι η υψηλότερη στην Ε.Ε. Επιπλέον, η απόκλιση του ποσοστού απασχόλησης των ατόμων ηλικίας 15-29 ετών από το αντίστοιχο εκείνων ηλικίας 50-64 ετών ανήλθε στις 27,4 ποσοστιαίες μονάδες, η έβδομη μεγαλύτερη μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. Μεγάλη είναι, επίσης, η διαφορά των ποσοστών απασχόλησης ανά περιφέρεια της χώρας. Τα υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης το 2023 εμφάνισαν οι Περιφέρειες Πελοποννήσου (65,5%) , Αττικής (64%), Στερεάς Ελλάδας (63,2%) και Κρήτης (63%), ενώ τα χαμηλότερα οι Περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας (55,6%), Θεσσαλίας (58%) και Δυτικής Ελλάδας (59,4%). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης δεν σηματοδοτεί από μόνο της κάποια σημαντική πρόοδο εάν δεν αντιμετωπίζονται οι προαναφερόμενες ανισότητες.

ΟΙ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ της χώρας μας σε μια σειρά βασικούς δείκτες που προσδιορίζουν τον βαθμό και τις προοπτικές ένταξης στην αγορά εργασίας, την ποιότητα της απασχόλησης, τις αμοιβές και την εργασιακή επισφάλεια συνεχίζουν να αποκλίνουν σημαντικά από τις αντίστοιχες στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε. Ενδεικτικά είναι τα ακόλουθα ευρήματα: παρά το γεγονός ότι η χώρα μας σημείωσε το 2023 ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης στο σύνολο των απασχολουμένων στην Ε.Ε. (7,3%, έναντι 17,8% στην Ε.Ε. και 20,6% στην Ευρωζώνη), το 42,8% από τους μερικά απασχολουμένους δήλωσαν ότι επέλεξαν το συγκεκριμένο καθεστώς εργασίας επειδή δεν κατάφεραν να βρουν μια θέση εργασίας πλήρους απασχόλησης, ποσοστό που είναι 23,4 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από το αντίστοιχο στην Ε.Ε. και το πέμπτο υψηλότερο στο σύνολο της Ένωσης. Την ίδια στιγμή η απόκλιση της παραγωγικότητας από τον πραγματικό μισθό την περίοδο 2019- 2023 έχει οδηγήσει σε αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος της εργασίας.

ΕΠΙΒΑΡΥΝΤΙΚΑ στις συνθήκες απασχόλησης στην Ελλάδα επιδρούν οι πολλές ώρες εργασίας των εργαζομένων που διαταράσσουν την ισορροπία μεταξύ του εργασιακού και του ελεύθερου χρόνου τους. Το 2023, στην Ελλά- δα το 58,2% των εργαζομένων δήλωνε ότι απασχολούνταν εκτός του τυπικού ωραρίου εργασίας του, όταν στην Ε.Ε. το ποσοστό αυτό ήταν 33,9%. Προβληματισμό επίσης δημιουργεί και η χαμηλή κατάταξη της χώρας μας όσον αφορά τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ είναι επίσης το γεγονός ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 18- 24 ετών σε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση στην Ελλάδα είναι πάνω από δύο φορές πιο υψηλό από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό. Το 2023 , το 14,7% των νέων ηλικίας 18-24 ετών, το 13% των ατόμων ηλικίας άνω των 55 ετών, το 12,9% των ανδρών και το 14,1% των γυναικών ήταν σε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση. Επιπλέον, την τριετία 2021-2023 περίπου το 36% των νοικοκυριών στην Ελλάδα αντεπεξερχόταν με πολύ μεγάλη δυσκολία στις δαπάνες για την κάλυψη των βασικών του αναγκών. Την ίδια χρονιά 22 στους 100 εργαζομένους με σύμβαση μερικής απασχόλησης είχαν διαθέσιμο εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ στην ίδια συνθήκη βρέθηκαν 9 στους 100 απασχολουμένους με σύμβαση πλήρους απασχόλησης.

ΤΑ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ εμπειρικά ευρήματα είναι ένα μέρος μόνο των δεικτών κοινωνικής βιωσιμότητας που αποτυπώνουν την ανάγκη εφαρμογής αποτελεσματικών μέτρων στήριξης της αγοράς εργασίας, του εισοδήματος των εργαζομένων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Οι παρεμβάσεις αυτές συνιστούν μείζονα αναπτυξιακή πρόκληση και είναι αναγκαίες για την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της οικοδόμησης ενός κοινωνικά βιώσιμου υποδείγματος ανάπτυξης.

 

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Πρεμιέρα με μικρή συμμετοχή για την ψηφιακή κάρτα εργασίας Ξεκίνησε χθες η εφαρμογή της στους κλάδους λιανεμπορίου και βιομηχανίας

Με χαμηλή συμμετοχή και μικρά τεχνικά προβλήματα ξεκίνησε χθες η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας σε χιλιάδες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο και στη βιομηχανία. Η συμμετοχή των επιχειρήσεων είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Εργασιακών Σχέσεων, πολύ χαμηλή, με μόνο 1 στις 3 επιχειρήσεις στο λιανικό εμπόριο να κάνει χρήση του μέτρου και 4 στις 10 βιομηχανίες. Αναλυτικά, από την πλευρά της βιομηχανίας θα έπρεπε από την 1η Ιουλίου να έχουν ενταχθεί στη διαδικασία χρήσης της ψηφιακής κάρτας εργασίας περίπου 52.022 επιχειρήσεις με 345.021 εργαζομένους, ενώ από την πλευρά του λιανεμπορίου θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί 115.857 επιχειρήσεις που απασχολούν 229.382 εργαζομένους. Τα πραγματικά ποσοστά συμμετοχής μετά και τη λήξη της παράτασης που δόθηκε για δύο ολόκληρους μήνες, είναι πολύ χαμηλά, αφού το ποσοστό χρήσης της ψηφιακής κάρτας εργασίας για τη βιομηχανία κυμαίνεται γύρω στο 41%, ενώ για το λιανεμπόριο πλησιάζει το 30%.

Μάλιστα, όλες τις προηγούμενες ημέρες είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι θα υπάρξει και νέα παράταση. Όχι μόνο γιατί το ζητούσαν οι εκπρόσωποι κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αλλά και γιατί αφέθηκε να εννοηθεί ότι από την πλευρά της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας θα υπάρξει έπειτα από προφορική εντολή του υπουργείου Εργασίας μια άτυπη ελαστικότητα ως προς την επιβολή προστίμων. Σύμφωνα μάλιστα με τη γενική γραμματέα Εργασιακών Σχέσεων, Άννα Στρατινάκη, οι επιθεωρητές εργασίας, από την έναρξη εφαρμογής της ψηφιακής κάρτας, ενεργοποιούν και τον συμβουλευτικό ρόλο τους για να βοηθήσουν και να στηρίξουν τις επιχειρήσεις στην ορθή και νόμιμη εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας. Επίσημη οδηγία για τη μη επιβολή προστίμων πάντως δεν υπάρχει. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες από την Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας (ΑΑΕΕ), στόχος των επιθεωρητών είναι και να συμβουλεύσουν τους επιχειρηματίες σε INTIME περιπτώσεις δυσκολίας εφαρμογής του μέτρου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα επιβληθούν πρόστιμα.

Άλλωστε η ψηφιακή κάρτα αποτελεί και για την ανεξάρτητη αρχή ένα εργαλείο όσον αφορά τον έλεγχο εφαρμογής της εργασιακής νομοθεσίας. Ανεξάρτητα δηλαδή από το εάν εφαρμόζεται ή όχι η κάρτα, οι έλεγχοι για τα ωράρια εργασίας, τις υπερωρίες, την υποασφαλισμένη ή την ανασφάλιστη εργασία θα γίνονται κανονικά και αντιστοίχως θα επιβάλλονται και πρόστιμα.

Κατά τη χθεσινή, πρώτη ημέρα εφαρμογής του μέτρου σε τόσο μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων και εργαζομένων αναφέρθηκαν δυσκολίες, κυρίως τεχνικές, ως προς την εισαγωγή επιχειρήσεων στο ηλεκτρονικό σύστημα. Οι ενδιαφερόμενοι ενημερώθηκαν βέβαια άμεσα ότι πρόκειται για τεχνικής φύσεως θέμα και δεν κινδυνεύουν με κυρώσεις.

Μάλιστα, από τη Γενική Γραμματεία Εργασιακών Σχέσεων ξεκαθαρίστηκε ότι τα όποια τεχνικά προβλήματα υπάρχουν, αντιμετωπίζονται άμεσα. Όπως μάλιστα δήλωσε η κ. Στρατινάκη, οι λογιστές των επιχειρήσεων έχουν ενημερωθεί πάρα πολύ καλά από την ερμηνευτική εγκύκλιο και τις οδηγίες που έχει εκδώσει το υπουργείο Εργασίας και συνεργάζονται με τα υπηρεσιακά στελέχη . «Σε κάθε περίπτωση, η ψηφιακή κάρτα εργασίας “χτίζει” εργασιακή κουλτούρα».

 

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων

Η εξωστρέφεια είναι καθοριστική για το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και κατ’ επέκταση για την πορεία της εθνικής οικονομίας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν το 99,9% του συνόλου των ελληνικών επιχειρήσεων και η ενίσχυση της εξαγωγικής δυναμικής τους είναι κρίσιμη προϋπόθεση για την επίτευξη βιώσιμων ρυθμών ανάπτυξης και τη σύγκλιση της Ελλάδας με τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Σήμερα, η πλειονότητα των εξαγωγικών επιχειρήσεων της χώρας είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με μελέτη που διενεργήθηκε το 2023 για λογαριασμό του Εθνικού Παρατηρητηρίου για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, οι πολύ μικρές εξαγωγικές επιχειρήσεις καλύπτουν μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Το το 61% του συνόλου των εξαγωγών της γεγονός ότι για πάνω από μία δεκαετία χώρας. Οι μικρές επιχειρήσεις το 29%, οι μεσαίες το 8% και οι μεγάλες το 2%. Η εικόνα ωστόσο είναι αντιστρόφως ανάλογη όσον αφορά την αξία των εξαγωγών, ανά τάξη μεγέθους των επιχειρήσεων. Όπως έδειξε η έρευνα, το 58% της αξίας των εξαγωγών προέρχεται από τις μεγάλες επιχειρήσεις, το 21% από τις μεσαίες, το 12% από τις μικρές και μόλις το 9% από τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Η υστέρηση αυτή πρέπει να αντιμετωπιστεί με αντιμετώπιση των δομικών αδυναμιών και των προβλημάτων, που βρίσκονται στη ρίζα της. Παρά τη σημαντική ενίσχυση της εξωστρέφειας των μικρομεσαίων μεταποιητικών επιχειρήσεων τα τελευταία χρόνια, το ποσοστό των επιχειρήσεων που εξάγουν παραμένει χαμηλό σε σχέση με τον πληθυσμό τους και οι εξαγωγές τους περιορισμένες. Σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Τράπεζας, το 14% των πωλήσεων των μικρών επιχειρήσεων κατευθύνεται σε εξαγωγές, έναντι 38% των μεγάλων. Επίσης, τα προϊόντα τους κατευθύνονται κυρίως στις αγορές των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, την ώρα που οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν καλύτερη πρόσβαση σε ανεπτυγμένες αγορές της Δυτικής Ευρώπης, με τη δυνατότητα για υψηλότερα περιθώρια κέρδους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εμφανίζονται, επίσης, αποκομμένες από διεθνείς παραγωγικές αλυσίδες, καθώς στην πλειονότητά τους εξάγουν σε χονδρικό και λιανικό εμπόριο, ενώ λιγότερες είναι αυτές που εξάγουν στους τομείς της μεταποίησης, της γεωργίας, των κατασκευών κ.ά.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δίνουν εδώ και αρκετά χρόνια αγώνα επιβίωσης, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να ενισχύσουν τον διεθνή τους προσανατολισμό. Λόγω του μεγέθους τους αντιμετωπίζουν τεχνολογική υστέρηση και έλλειψη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια, τέλος, είναι αυτό της υποχρηματοδότησης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Το γεγονός ότι για πάνω από μία δεκαετία οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν αποκλεισμένες από τον τραπεζικό δανεισμό δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στην αναβάθμιση της παραγωγικής τους ικανότητας, στη διαφοροποίηση των προϊόντων τους και στη χρηματοδότηση εξαγωγικών στρατηγικών.

Χρειάζεται να αυξηθούν οι ευρωπαϊκοί πόροι που διατίθενται για την ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, ώστε να μπορέσουν να επενδύσουν σε νέες τεχνολογίες, να ενσωματώσουν καινοτομίες, να επιταχύνουν την ψηφιακή τους μετάβαση. Ιδιαίτερη έμφαση | θα πρέπει, επίσης, να δοθεί στην ανάπτυξη χρηματοδοτικών εργαλείων, που απαντούν στις ανάγκες των μικρότερων επιχειρήσεων, όπως είναι οι μικροπιστώσεις, τα δάνεια επιμερισμού ρίσκου, η παροχή εγγυήσεων κ.ά.

Είναι ανάγκη, παράλληλα, να υπάρξουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικές για την ενίσχυση της Ενιαίας Αγοράς, ώστε να αρθούν εμπόδια στις διασυνοριακές επιχειρηματικές δραστηριότητες, καθώς και της Κοινής Εμπορικής Πολιτικής, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε αγορές τρίτων χωρών.

Κρίσιμο ρόλο στην ενίσχυση της εξωστρέφειας των ΜΜΕ θα έχει, τέλος, η ενθάρρυνση της δημιουργίας επιχειρηματικών συστάδων και συνεργατικών σχημάτων, με στόχο τη δημιουργία εξαγωγικών αλυσίδων αξίας.

Στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη, Ψηφιακή οικονομία, το μικρό επιχειρηματικό μέγεθος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται εξ ορισμού ως μειονέκτημα, ιδιαίτερα στον τομέα της εξωστρέφειας.

Η επανάσταση του Διαδικτύου και των ηλεκτρονικών πωλήσεων επιτρέπει πλέον σε νέα επιχειρηματικά μοντέλα να δοκιμαστούν και να ανθήσουν. Παρέχει τη δυνατότητα ακόμα και σε μικρές αλλά ευέλικτες και εξωστρεφείς επιχειρήσεις να απευθυνθούν σε ένα παγκόσμιο κοινό.

Η επιχειρηματική μεγέθυνση είναι σαφώς επιθυμητή, δεν μπορεί όμως να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη και – σε κάθε περίπτωση – δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μόνη λύση στα προβλήματα της μικρής επιχείρησης.

Αν θέλουμε η Ελλάδα να αποκτήσει παραγωγική, εξωστρεφή οικονομία, θα πρέπει να στραφούμε σε γενναίες πολιτικές στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Θα πρέπει να εφαρμόσουμε στοχευμένα μέτρα για την άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι μικρές επιχειρήσεις και να καλλιεργήσουμε μια ισχυρή κουλτούρα συνεργασιών, που θα τις βοηθήσουν να γίνουν περισσότερο αποδοτικές και ανταγωνιστικές διεθνώς.

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών υποστηρίζει έμπρακτα την εξωστρεφή δράση των μελών του, στηρίζοντας συνεργατικά δίκτυα, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε διεθνείς ηλεκτρονικές πλατφόρμες εμπορίου και υλοποιώντας προγράμματα επιμόρφωσης. Συνεχίζουμε, παράλληλα, να διεκδικούμε παρεμβάσεις και πολιτικές στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν και να δώσουν ζωή σε νέα σχέδια. Γιατί η βιωσιμότητα, η εξωστρέφεια και η ανάπτυξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας θα καθορίσει την πορεία της ελληνικής οικονομίας στο μέλλον.

 

ΠΗΓΗ: «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

by Εργατικό Κέντρο

Ανακοινώσεις  ·  Ανακοίνωση
Ξεκινά από σήμερα η εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας σε επιχειρήσεις

Aπό σήμερα ξεκινά η εφαρμογή της εξαήμερης εργασίας σε επιχειρήσεις, οι οποίες από τη φύση τους είναι συνεχούς λειτουργίας και σε όσες ήδη λειτουργούν επί 24ωρης βάσης 5 ή 6 ημέρες την εβδομάδα, με προσαυξημένο ημερομίσθιο κατά 40% για την 6η ημέρα.

Η δυνατότητα εξαήμερης εργασίας αφορά:

• επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας από τη φύση τους, που λειτουργούν όλες τις ημέρες της εβδομάδας επί 24ωρου βάσεως με σύστημα εναλλασσόμενων βαρδιών και εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας για τους εργαζομένους τους, καθώς και

• επιχειρήσεις μη συνεχούς λειτουργίας που λειτουργούν 5 ή 6 ημέρες την εβδομάδα επί 24ωρου βάσεως με σύστημα εναλλασσόμενων βαρδιών και εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας για τους εργαζομένους τους, σε περίπτωση αυξημένου φόρτου εργασίας, με υποχρέωση σχετικής δήλωσης στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ.

Ποιοι εξαιρούνται

Η απασχόληση σε αυτή την περίπτωση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 8 ώρες ημερησίως, ενώ διατηρούνται στο ακέραιο τα όρια προστασίας των εργαζομένων που αφορούν την 11ωρη υποχρεωτική ημερήσια ανάπαυση, την υποχρεωτική 24ωρη εβδομαδιαία ανάπαυση (1 ρεπό) και τη διατήρηση του μέσου όρου εβδομαδιαίας εργασίας των 48 ωρών (συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών) σε περίοδο αναφοράς 4 μηνών. Όπως επισημάνει το υπουργείο Εργασίας σε ανακοίνωση του, «η εισαγωγή των συγκεκριμένων διατάξεων δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την κατάργηση του θεσμοθετημένου και εφαρμοζόμενου στην εκάστοτε επιχείρηση πενθήμερου συστήματος εργασίας. Αποτελεί μία εξαιρετική συνθήκη που έρχεται να καλύψει μία έκτακτη ανάγκη, η οποία πρέπει οπωσδήποτε να καλυφθεί από εξειδικευμένα προσωπικό και δεν υπάρχει αντίστοιχη προσφορά για τη συγκεκριμένη περίοδο».

Η εξαήμερη εργασία που ξεκινάει να εφαρμόζεται στην Ελλάδα από σήμερα, έχει ανοίξει την όρεξη των εργοδοτών στην ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, τη Γερμανία. Μετά το γερμανικό ειδησεογραφικό δίκτυο RDS που συμβούλευε «να πάρουμε μαθήματα από τους Έλληνες», αποδίδοντας εύσημα στην ελληνική κυβέρνηση για την 6ήμερη εργασία, τώρα τη σκυτάλη παίρνει η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Handelsblatt αναφέρεται θετικά στη θέσπιση της εξαήμερης εργάσιμης εβδομάδας. Τώρα επιστρέφει με εκτενή ανάλυση, με τίτλο «Για τί οι Έλληνες πέτυχαν αυτό που φαίνεται αδύνατο να συμβεί στη Γερμανία».

Καταρρίπτεται ο μύθος

«Η χώρα την οποία οι Γερμανοί, με επικεφαλής πολυάριθμα ταμπλόιντ, απέρριπταν πριν δέκα χρόνια ως χώρα τεμπέληδων, τώρα πρωτοστατεί στη συζήτηση για τον χρόνο εργασίας. Η συντηρητική κυβέρνηση στην Αθήνα έδωσε τη δυνατότητα στους εργοδότες να καθιερώσουν την εξαήμερη εβδομάδα», σημειώνει η Handsblatt. Υπενθυμίζει ότι «από την 1η Ιουλίου, θα μπορούν να προτείνουν στους υπαλλήλους τους να εργάζονται έξι ημέρες την εβδομάδα αντί για τις πέντε που ίσχυαν προηγουμένως. Αυτό θα επιτρέψει στους Έλληνες να εργάζονται στο μέλλον περισσότερο από ό,τι ήδη εργάζονται: έχουν τη μεγαλύτερη εργάσιμη εβδομάδα στην ΕΕ».

Xωρίς … διαμαρτυρίες

Η Handsblatt αναγνωρίζει ότι «δεν υπήρξε μεγάλη θύελλα διαμαρτυριών στην Ελλάδα» για την καθιέρωση του 6ήμερου. Αποδίδει τις αναιμικές αντιδράσεις στο γεγονός ότι «η έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού ταλαιπωρεί πολύ τη χώρα». Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η εξαήμερη εβδομάδα στη Γερμανία δεν μπορεί απλά να αποφασιστεί από την κυβέρνηση. Σύμφωνα με την ανάλυση της οικονομικής εφημερίδας οι αιτίες για τη σημερινή έλλειψη εργατικών χεριών πρέπει να αναζητηθεί στην περίοδο της οικονομικής κρίσης του 2010-2018. «Εκείνη την περίοδο, η χώρα βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι νέοι μετανάστευσαν για να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη ανακάμψει από αυτή τη διαρροή εγκεφάλων, παρόλο που η οικονομία βρίσκεται σε ανοδική πορεία», επισημαίνει το άρθρο της Handelsblatt.

Έλληνες εργαζόμενοι

Η Ελλάδα είναι πρώτη στην ευρωπαϊκή κατάταξη των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας, με 39,8 ώρες, ενώ οι Γερμανοί δουλεύουν 34 ώρες την εβδομάδα, υπενθυμίζει η ανάλυση της εφημερίδας. Συνολικά οι Έλληνες εργαζόμενοι δουλεύουν επιπλέον 650 ώρες κατά κεφαλήν ετησίως, από ό,τι οι Γερμανοί. Σύμφωνα με την Handelsblatt «όποιος εργάζεται μια έκτη ημέρα την εβδομάδα στην Ελλάδα από το καλοκαίρι πρέπει να το κάνει εθελοντικά. Δεν υπάρχει κανένας εξαναγκασμός». «Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οι Γερμανοί είναι τεμπέληδες: Οι αριθμοί είναι συγκρίσιμοι μόνο σε περιορισμένο βαθμό. Ο πολύ χαμηλός κατά κεφαλήν αριθμός στη Γερμανία είναι επίσης αποτέλεσμα του ρεκόρ υψηλού αριθμού εργαζομένων μερικής απασχόλησης – συχνά γυναικών που φροντίζουν μόνες τους τα παιδιά και το νοικοκυριό για αρκετά χρόνια», εξηγεί η γερμανική εφημερίδα.

Οι Γερμανοί

Με μια δόση πικρίας το δημοσίευμα αναγνωρίζει ότι στη Γερμανία οι εργαζόμενοι δεν είναι εξίσου πρόθυμοι να εργαστούν 48 ώρες την εβδομάδα, αφού τα σωματεία έχουν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη. «Αν και οι οικονομολόγοι και οι εργοδότες συμφωνούν ότι οι κατά κεφαλήν ώρες εργασίας πρέπει να αυξηθούν, οι συλλογικές συμβάσεις και οι κοινωνικές εξελίξεις κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εδώ, οι εργαζόμενοι τείνουν να χρησιμοποιούν την έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού για να διαπραγματευτούν υψηλότερους μισθούς ή περισσότερο ελεύθερο χρόνο». Στη συνέχεια, η εφημερίδα παραθέτει τις αιτίες που «καθιστούν δυνατό στην Ελλάδα αυτό που είναι προφανώς αδύνατο στη Γερμανία», σύμφωνα πάντα με τη δική της οπτική.

«Το κάνουν εθελοντικά»

Σύμφωνα με την Handelsblatt «όποιος εργάζεται μια έκτη ημέρα την εβδομάδα στην Ελλάδα από το καλοκαίρι πρέπει να το κάνει εθελοντικά. Δεν υπάρχει κανένας εξαναγκασμός. Έτσι ο νομοθέτης δημιούργησε πολύ υψηλά κίνητρα για να εργάζονται οι άνθρωποι περισσότερο. Αυτά είναι οικονομικής φύσεως: Όποιος εργαστεί έκτη ημέρα την εβδομάδα θα λαμβάνει 40% περισσότερες αποδοχές. Αν η έκτη εργάσιμη ημέρα πέφτει σε Κυριακή ή αργία, ο νόμος προβλέπει ακόμη και 115% περισσότερη αμοιβή». Μάλλον κάποιος πρέπει να πάρει τον αρθρογράφο της Handelsblatt μια βόλτα στα Ελληνικά νησιά, αλλά όχι ως τουρίστα. Μια συζήτηση πέντε λεπτών με οποιοδήποτε ξενοδοχοϋπάλληλο ή εργαζόμενο σε μπιτσόμπαρο (υπό την προϋπόθεση ότι θα του μιλούσε χωρίς το φόβο του εργοδότη), θα του άλλαζε την αντίληψη για το πόσο «εθελοντική» είναι η εξαήμερη εργασία, και κατά πόσο τηρούνται οι προσαυξήσεις.

H Handelsblatt

Η δεύτερη αιτία που καθιστά δυνατή στην Ελλάδα την 6ήμερη εργασία, σύμφωνα πάντα με την Handesblatt είναι η εξής: «Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η ελληνική εξαήμερη εβδομάδα είναι ελάχιστα αμφιλεγόμενη είναι ότι δεν αφορά όλους τους εργαζόμενους. Ο νέος κανονισμός απευθύνεται κυρίως σε εταιρείες που εργάζονται δώδεκα ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα με σύστημα βάρδιας και των οποίων οι εργαζόμενοι εργάζονταν προηγουμένως πέντε ημέρες και 40 ώρες την εβδομάδα. Ο νόμος επιτρέπει επίσης την εξαήμερη εβδομάδα στον δημόσιο τομέα και σε κρατικές εταιρείες, όπως οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Υπάρχουν, όμως, περιορισμοί: Η εξαήμερη εβδομάδα είναι εθελοντική. Ο εργοδότης πρέπει να την δηλώσει στη διοίκηση εργασίας και να την αιτιολογήσει. Μπορεί να προσφέρει στους εργαζόμενους τη δυνατότητα να εργάζονται υπερωριακά, αλλά δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει. Επιπλέον, η εβδομαδιαία εργασία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 48 ώρες. Συνεπώς, η εξαήμερη εβδομάδα δεν μπορεί να συνδυαστεί με πρόσθετες υπερωρίες. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι δικαιούνται μία ημέρα ρεπό την εβδομάδα».

Τι ισχύει πραγματικά

Προφανώς, ο Γερμανός αναλυτής είτε αγνοεί, είτε δεν θέλει να ξέρει τις καταγγελίες των σωματείων στην Ελλάδα για το πόσο πραγματικά ισχύει η προστασία των εργαζομένων από τον νόμο. Χαρακτηριστική είναι η τελευταία ανακοίνωση της ΓΣΕΕ, που καλεί το υπουργείο Εργασίας να αναστείλει την εφαρμογή των διατάξεων για την κάρτα εργασίας και την εξαήμερη εργασία, ώστε να προηγηθεί διάλογος με τους κοινωνικούς εταίρους. Η ανακοίνωση αφορά την ερμηνευτική εγκύκλιο για την κάρτα εργασίας, που πρακτικά «χαρίζει» στους εργοδότες μια ώρα απλήρωτη δουλειά ημερησίως που βαφτίζεται «χρόνος προετοιμασίας» και δεν υπολογίζεται στο οχτάωρο. «Με τα εργατικά ατυχήματα να αυξάνονται, την 6η ημέρα πρόσθετης εργασίας προ των πυλών από την 1η Ιούλη και την εργοδοτική αυθαιρεσία να βρίσκεται στο ζενίθ της κατάχρησης του χρόνου εργασίας των εργαζομένων, δηλωμένων και αδήλωτων, (η ερμηνευτική εγκύκλιος) αποτελεί «μάννα εξ ουρανού», σημειώνει η ΓΣΕΕ.

«Δεν είναι ρεαλιστική»

Η εξαήμερη εργασία στην Γερμανία δεν είναι καινούργια ιδέα, αλλά σήμερα δεν φαίνεται ρεαλιστική, υπογραμμίζει η Handelsblatt. «Στην πραγματικότητα, η εξαήμερη εβδομάδα ίσχυε στη Γερμανία για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Το 1959, οι ανθρακωρύχοι στη βιομηχανία εξόρυξης άνθρακα ήταν οι πρώτοι που πέτυχαν την πενθήμερη εβδομάδα με πλήρη μισθολογική αποζημίωση («Το Σάββατο είναι η μέρα του μπαμπά μου»). Το 1960, οι υπάλληλοι των ασφαλιστικών εταιρειών απέκτησαν τη μικρότερη εργάσιμη εβδομάδα, ενώ ένα χρόνο αργότερα ακολούθησαν οι τραπεζίτες. Η βιομηχανία μετάλλων δεν ακολούθησε το παράδειγμα μέχρι το 1967», συνεχίζει το γερμανικό δημοσίευμα. «Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η εξαήμερη εβδομάδα στη Γερμανία δεν μπορεί απλά να αποφασιστεί από την κυβέρνηση. Η μετάβαση στην πενθήμερη εβδομάδα είχε ήδη επιτευχθεί μέσω αλλαγών στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Και μάλλον το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και σήμερα».

Δεν απαγορεύεται

«Στην πραγματικότητα, η εξαήμερη εβδομάδα δεν απαγορεύεται στη Γερμανία. Το Σάββατο είναι εργάσιμη ημέρα. Εφόσον τηρούνται οι νόμιμες περίοδοι ανάπαυσης των 24 ωρών την εβδομάδα, οι άνθρωποι στη Γερμανία μπορούν θεωρητικά να εργάζονται έξι ημέρες την εβδομάδα – αλλά εντός των ορίων της συλλογικής σύμβασης εργασίας και της εβδομάδας των 48 ωρών. Το μόνο που απαγορεύεται, με ορισμένες εξαιρέσεις, είναι η εργασία τις Κυριακές», συμπληρώνει. «Αλλά δεν γίνονται στην πραγματικότητα όλα όσα δεν απαγορεύονται. Είναι αλήθεια ότι πολλοί ιθύνοντες αφήνουν αιχμές για αύξηση του χρόνου εργασίας. Από τον πρόεδρο των εργοδοτικών οργανώσεων («Η Γερμανία συζητά πολύ λίγο για την αξία της εργασίας) μέχρι τον αρχηγό του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος («Η Γερμανία χρειάζεται επιθυμία για περισσότερες επιδόσεις»), τον πρόεδρο του υπουργείου εργασίας της Σαξονίας («40ωρη εβδομάδα για όλους») και τον αντικαγκελάριο των Πρασίνων («Περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να εργάζονται εθελοντικά περισσότερο και περισσότερο»).

Στο ίδιο μοτίβο

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Deutsche Welle τα δημοσιεύματα των γερμανικών ΜΜΕ για το μοντέλο της εξαήμερης εργασίας στην Ελλάδα, ενέπνευσαν αντίστοιχα άρθρα και στη γειτονική Αυστρία. «Θα μπορούσε η εξαήμερη εργάσιμη εβδομάδα στην Ελλάδα να είναι ένα μοντέλο εφαρμόσιμο και στην Αυστρία;» Το ερώτημα θέτει η αυστριακή εφημερίδα Der Standard, στο ίδιο κλίμα με τον γερμανικό Τύπο. Η απάντηση που δίνει είναι αρνητική και αναφέρει τις αιτίες: «Σε πολλές συλλογικές συμβάσεις στην Αυστρία υπάρχουν περιορισμοί σχετικά με την κατανομή των εργάσιμων ωρών σε έξι ημέρες. Ωστόσο, η εξαήμερη εργασία επιτρέπεται νομικά – όπως δείχνουν και πρακτικές που εφαρμόζονται σε διάφορους κλάδους. Ο νόμος για τις ώρες εργασίας ορίζει ότι «οι εργαζόμενοι δικαιούνται αδιάλειπτη εβδομαδιαία περίοδο ανάπαυσης τουλάχιστον 36 ωρών». Κατά κανόνα η Κυριακή συμπεριλαμβάνεται σε αυτές τις 36 ώρες».

 

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

by Εργατικό Κέντρο

« First‹ Previous353637383940414243Next ›Last »
Page 39 of 57


Πλοήγηση

Αρχική
Σκοπός
Διοίκηση
Σωματεία μέλη
Επικοινωνία

Επισκέπτης

Όροι χρήσης
Πολιτική Cookies

Επικοινωνία

ekkal@otenet.gr
Διεύθυνση: Αριστομένους 95
Τηλ: 27210 26662 | 27210 90411
Fax: 27210 90411

Facebook
ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
ΓΣΕΕ
ΙΝΕ-ΓΣΕΕ
ΚΕΠΕΑ
ΚΑΝΕΠ
ΕΕΚΕ
Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΟΑΕΔ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
©2021 Designed by Tasios Designs! All rights reserved.