ΧΡΟΝΙΚΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗ για μετά το 2030 φαίνεται ότι παίρνει για τους Έλληνες η «πράσινη» μετάβαση, σε σύγκριση με το Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) που είχε σταλεί τον περασμένο Νοέμβριο στις Βρυξέλλες – με το νέο σχέδιο να αναμένεται σε δημόσια διαβούλευση μέσα στην εβδομάδα. Η κυβέρνηση προκρίνει «αναθεώρηση με ρεαλιστικούς στόχους», αλλά, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, το μεγάλο «ψαλίδι» στις δαπάνες (από τα περίπου 220 δισ. ευρώ του τρέχοντος σχεδίου, θα προγραμματιστούν μόλις 94 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου 15 δισ. ευρώ ανά έτος μέχρι το 2030) αφορά κυρίως τις επιθετικές επιδοτήσεις πολιτών και επιχειρήσεων για την αντικατάσταση παλαιών ρυπογόνων οχημάτων και την αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων (αντί του αρχικού σχεδίου που προέβλεπε στόλο 460.000 ηλεκτρικών οχημάτων το 2030) και προγράμματα για αγορές νέου οικιακού εξοπλισμού χαμηλότερης ενεργειακής κατανάλωσης ή ενεργειακής αναβάθμισης με αντλίες θερμότητας στις κατοικίες – με υποσχέσεις για επανεξέταση μετά το 2030 όταν θα είναι πιο ώριμες και πιο φθηνές οι σχετικές τεχνολογίες.
Συγκεκριμένα, μέχρι το 2030 προτείνεται να διατεθούν μόλις 65 δισ. ευρώ για την αντικατάσταση παλαιού οικιακού εξοπλισμού με νέο, ενεργειακές αναβαθμίσεις κτιρίων και αγορές ηλεκτρικών οχημάτων, με πιο ήπιο ρυθμό από τα αρχικά σχέδια, καθώς και άλλα 29 δισ. ευρώ για την παραγωγή ενέργειας από μονάδες ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά ή αιολικά) και φυσικού αερίου. Το πρόβλημα είναι ότι από το 2027 η Ευρώπη σταματά τις επιδοτήσεις για αγορά καινούργιων ηλεκτρικών οχημάτων και οι Έλληνες θα κληθούν να πληρώσουν από την τσέπη τους τη μετάβαση. Στον ενεργειακό σχεδιασμό της εξαετίας μέχρι το 2030, ενδιαφέρον έχει ο αναθεωρημένος στόχος για τις επενδύσεις στην αποθήκευση ενέργειας, ο οποίος αφορά κυρίως τις επενδύσεις των 3-4 μεγάλων παικτών της αγοράς (παραγωγοί ενέργειας και διυλιστήρια), ανεβάζοντας τον πήχη για την αποθήκευση ενέργειας σε συστοιχίες μπαταριών από τα 3,1 GW στα 4,32 GW, ενώ ο στόχος για αντλησιοταμίευση (με υδροηλεκτρικά που λειτουργούν ως αποθήκες ενέργειας) ανεβαίνει κοντά στα 2 GW (και διπλασιάζεται μέχρι το 2040), ώστε να λειτουργήσει ως αντιστάθμιση και χρονική μετάθεση της κατανάλωσης πράσινης ενέργειας από φωτοβολταϊκά και αιολικά. Επίσης, προγραμματίζεται η μείωση κατά 60% των ωρών ισοδύναμης λειτουργίας μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο, δηλαδή 1.280 ώρες τον χρόνο το 2030 από περίπου 3.200 ώρες σήμερα – και ακόμη λιγότερες μέχρι το 2040. – Για τις ακριβές τεχνολογίες, όπως το υδρογόνο, μέχρι το 2030 θα επιδοτηθούν μόνο πιλοτικά έργα με μέγιστη συνολική ισχύ τα 300 MW, με κονδύλια ώς 30 εκατ. ευρώ ετησίως. Επενδύσεις που θα αφορούν εμπορική λειτουργία θα πρέπει να δρομολογηθούν από το 2035 και μετά. Πάντως για την περίοδο από το 2031 έως το 2050 υπολογίζεται σήμερα ότι θα χρειαστεί να επενδυθούν στην Ελλάδα κονδύλια άνω των 333 δισ. ευρώ για να επιτευχθούν οι στόχοι ουδετερότητας ως προς τις εκπομπές ρύπων.
ΠΗΓΗ:”Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”
