Ανακοινώσεις

ΕΚΔΟΘΗΚΕ το δελτίο Τύπου Εισροών-Εκροών της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τον μήνα Ιούλιο του 2024, στο οποίο η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει μια μικρή αύξηση τόσο στο κόστος παραγωγής όσο και στις τιμές παραγωγού.

Πιο αναλυτικά, ο Γενικός Δείκτης Εισροών κατά τον μήνα Ιούλιο του 2024, σε σύγκριση με τον δείκτη του Ιουνίου του 2024, παρουσίασε αύξηση 0,5%, κόβοντας την πτωτική πορεία που κατέγραφε ο δείκτης τους προηγούμενους τέσσερις μήνες. Όσον αφορά τον δείκτη των εκροών, τις τιμές παραγωγού δηλαδή, η ΕΛΣΤΑΤ για τον μήνα Ιούλιο του 2024 καταγράφει και εκεί αύξηση κατά 0,7%. Πιο αναλυτικά, ο Γενικός Δείκτης Τιμών Εκροών στη Γεωργία – Κτηνοτροφία (χωρίς επιδοτήσεις) του μηνός Ιουλίου του 2024, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιουλίου του 2023, παρουσίασε αύξηση 1,6%. Ο αντίστοιχος δείκτης του Ιουλίου του 2023, σε σύγκριση με τον Ιούλιο του 2022, είχε παρουσιάσει αύξηση 26,3%.

Η αύξηση του Γενικού Δείκτη Τιμών Εκροών κατά 1,6%, τον μήνα Ιούλιο του 2024, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιουλίου του 2023, οφείλεται : α) Στην αύξηση κατά 1,8% του δείκτη τιμών της φυτικής παραγωγής και κυρίως στη μεταβολή της ομάδας «Ελαιόλαδο» και β) στην αύξηση κατά 0,7% του δείκτη τιμών της ζωικής παραγωγής. Ο μέσος σταθμικός Δείκτης Εκροών του δωδεκαμήνου Αυγούστου 2023 – Ιουλίου 2024, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του δωδεκαμήνου Αυγούστου 2022 – Ιουλίου 2023, Παρουσίασε αύξηση 12%.

Ο Γενικός Δείκτης Τιμών Εισροών στη Γεωργία – Κτηνοτροφία του μηνός Ιουλίου του 2024, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιουλίου του 2023, παρουσίασε μείωση 0,5% έναντι αύξησης 0,2% που σημειώθηκε κατά τη σύγκριση του Ιουλίου του 2023 με τον Ιούλιο του 2022. Η μείωση του Γενικού Δείκτη Τιμών Εισροών κατά 0,5%, τον Ιούλιο του 2024, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιουλίου του 2023, οφείλεται: α) Στη μείωση κατά 1,5% του δείκτη τιμών των αναλώσιμων μέσων και κυρίως στη μεταβολή της ομάδας «Ζωοτροφές» και β) στην αύξηση κατά 2,5% του δείκτη τιμών του σχηματισμού παγίου κεφαλαίου.

Ο μέσος Δείκτης Εισροών του δωδεκαμήνου Αυγούστου 2023 – Ιουλίου 2024 παρουσίασε μείωση 1,4% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του δωδεκαμήνου Αυγούστου 2022 – Ιουλίου 2023.

ΠΗΓΗ: «ΥΠΑΙΘΡΟΣ»

Ειδικά προγράμματα για την ενίσχυση της απασχόλησης των γυναικών, αλλά και την ενσωμάτωση των κοινοτικών οδηγιών που προβλέπουν τη θέσπιση συγκεκριμένης ποσόστωσης για τις γυναίκες στα διοικητικά συμβούλια εισηγμένων εταιρειών μέχρι το τέλος του 2024, καθώς και τη μείωση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των δύο φύλων για όμοια εργασία μέχρι το 2026 περιλαμβάνει μεταξύ άλλων η δέσμη μέτρων που προωθούν τα συναρμόδια υπουργεία.

Με αφορμή τη χθεσινή Διεθνή Ημέρα για την Ισότητα των Αμοιβών που εορτάζεται από τον ΟΗΕ κάθε χρόνο στις 18 Σεπτεμβρίου, τα υπουργεία Εργασίας και Κοινωνικής Συνοχής αναμένεται να αναλάβουν σειρά πρωτοβουλιών με στόχο την καταπολέμηση του έμφυλου μισθολογικού χάσματος, μια ανισότητα που επηρεάζει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενες και αγγίζει κάθε τομέα της οικονομίας.

Για να μειωθεί το έμφυλο μισθολογικό χάσμα, σύμφωνα με τις αρμόδιες υπουργούς Νίκη Κεραμέως και Σοφία Ζαχαράκη, απαιτείται ένας συνδυασμός από θεσμικές πρωτοβουλίες και συνέργειες με τον χώρο της εργασίας, εργοδότες και εργαζομένους, ώστε να καταπολεμηθούν οι διαρθρωτικές αιτίες του φαινομένου:

• Η ενίσχυση της απασχόλησης των γυναικών με ειδικά προγράμματα.
• Η στήριξη της εξισορρόπησης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής με ενίσχυση των δομών φροντίδας (vouchers, νταντάδες γειτονιάς), δυνατότητα μεταβίβασης της άδειας μητρότητας στον πατέρα με ευνοϊκούς όρους.
• Η προώθηση της μισθολογικής διαφάνειας, μέσα από την ενσωμάτωση της οδηγίας 2023/970 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας, μέσω της μισθολογικής διαφάνειας και μηχανισμών επιβολής.

Οι δύο υπουργοί, μάλιστα, εκτιμούν ότι σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και εξαγγελία για τη φοροαπαλλαγή των οικειοθελών παροχών ύψους έως 5.000 ευρώ το έτος από επιχειρήσεις υπέρ των νέων γονέων. Το ποσό αυτό θα προσαυξάνεται για κάθε νέο μέλος της οικογένειας.

Παράλληλα, η ΔΥΠΑ εκπονεί μια σειρά προγραμμάτων προώθησης της γυναικείας απασχολησιμότητας, όπως:

• Επιχορήγηση επιχειρήσεων για την απασχόληση 5.000 ανέργων, ηλικίας 18-66 ετών, με έμφαση στον τομέα της πράσινης οικονομίας και στις γυναίκες.
• Επιχορήγηση επιχειρήσεων για την απασχόληση 4.000 ανέργων, ηλικίας 30 ετών και άνω, στις περισσότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες (ΠΑΠ) της χώρας, με έμφαση στις γυναίκες.
• Επιχορήγηση επιχειρήσεων για την απασχόληση ανέργων, ηλικίας 30 ετών και άνω, στις περιφέρειες σε μετάβαση (ΜΕΤ), με έμφαση στις γυναίκες.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

ΣΕ ΣΥΝΟΛΟ 1.039 παραβάσεων που εντοπίστηκαν κατά τον συγκεκριμένο μήνα και αφορούν εργασιακά θέματα , οι 206 (ποσοστό 19,82%) προήλθαν από τη χρήση της ψηφιακής κάρτας. Οι παραβάσεις, γενικότερα, σε σχέση με το ωράριο εργασίας, συνεχίζουν να κάνουν θραύση τόσο τον Αύγουστο όσο και ευρύτερα, στο οκτάμηνο της τρέχουσας χρονιάς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο τον φετινό Αύγουστο, με την τουριστική περίοδο να βρίσκεται στην κορύφωσή της, οι έλεγχοι της Επιθεώρησης Εργασίας κατέγραψαν 609 παραβάσεις για ζητήματα που αφορούν το ωράριο απασχόλησης. Με δεδομένο ότι οι συνολικές παραβάσεις ήταν 1.039 την ίδια περίοδο, προκύπτει ότι το 58,61% -δηλαδή σχεδόν οι έξι στις δέκα- αφορούσε το συγκεκριμένο πρόβλημα, δηλαδή υπερβάσεις ωραρίου. Ανάλογη εικόνα παρουσιάζεται και στα στοιχεία οκταμήνου (Ιανουαρίου- Αυγούστου) που επίσης έχουν επεξεργαστεί οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας (ΑΑΕΕ).

Πιο συγκεκριμένα, οι παραβάσεις που καταγράφηκαν ανήλθαν σε 4.694, μόνο για ζητήματα που σχετίζονται με το ωράριο, δηλαδή αδήλωτη απασχόληση, πίνακες προσωπικού που υποκρύπτουν μη καταβολή υπερωριών, υπέρβαση χρόνου εργασίας και ψηφιακή κάρτα. Σε σύνολο 8.153 παραβάσεων, που καταγράφηκαν την ίδια περίοδο ευρύτερα για εργασιακά ζητήματα, προκύπτει ότι το 57,57% αυτών αφορά μόνο το ωράριο απασχόλησης.

Όλα αυτά, με την ψηφιακή κάρτα να συμπληρώνει δύο μνες λειτουργίας και στους καθοριστικούς κλάδους της βιομηχανίας και του λιανεμπορίου, προσθέτοντας έτσι περίπου 600.000 εργαζόμενους στη διαδικασία της καταγραφής του ωραρίου, σε καθημερινή βάση και σε «πραγματικό χρόνο».

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Ενισχύεται πάλι ο πληθωρισμός στη χώρα, καθώς για τον Αύγουστο η Eurostat τον κατέγραψε στο 3,2% (από 3% τον Ιούλιο, ενώ τον Αύγουστο του 2023 ο πληθωρισμός ήταν στο 3,5%). Τα τελικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας για τον Αύγουστο δίνουν στην Ευρωζώνη πληθωρισμό 2,2% (από 2,6% τον Ιούλιο και 5,2% έναν χρόνο νωρίτερα) και στην ΕΕ 2,4% (από 2,8% τον Ιούλιο και 5,9% έναν χρόνο νωρίτερα). Τα χαμηλότερα ετήσια ποσοστά καταγράφηκαν στη Λιθουανία (0,8%), στη Λετονία (0,9%), στην Ιρλανδία, στη Σλοβενία και τη Φινλανδία (1,1%), ενώ τα υψηλότερα ετήσια ποσοστά καταγράφηκαν στη Ρουμανία (5,3%), στο Βέλγιο (4,3%) και την Πολωνία (4,0%).

Σε σύγκριση με τον Ιούλιο του 2024, ο ετήσιος πληθωρισμός μειώθηκε σε 20 κράτη-μέλη, παρέμεινε σταθερός σε ένα και αυξήθηκε σε έξι. Όπως έδειξε η ανάλυση της Eurostat, οι υπηρεσίες είχαν και τον Αύγουστο τη μεγαλύτερη συμβολή στον πληθωρισμό (+1,88 εκατοστιαίες μονάδες) και ακολούθησαν τα είδη διατροφής, αλκοόλ και καπνός (+0,46 εκατοστιαίες μονάδες), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (+0,11 εκατοστιαίες μονάδες) και η ενέργεια (-0,29 εκατοστιαίες μονάδες). Υψηλές πιέσεις, σύμφωνα με τη Eurostat, συνεχίζουν να δέχονται τα τρόφιμα στη χώρα μας, με τις ετήσιες αυξήσεις να φτάνουν στο 2,2% τον Αύγουστο, από 1,2% τον Ιούλιο.

Πριν από λίγες ημέρες και η ΕΛΣΤΑΤ είχε δώσει για τη χώρα μας πληθωρισμό 3% (από 2,7% τον Ιούλιο), με μεγάλη συμμετοχή στην επιβάρυνση να έχουν τα τρόφιμα (ελαιόλαδο 49,1%, δημητριακά 11,2%, ψάρια 11,3%) και οι υπηρεσίες, κάτι που αποδίδεται και στην τουριστική περίοδο (αεροπορικά εισιτήρια 27,3%, πακέτο διακοπών 7,2%, ξενοδοχεία και εστίαση 6,6%, στέγαση 5,5%, ασφάλιστρα υγείας 14%).

ΠΗΓΗ: «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

Έρευνα της εταιρείας Randstad αναδεικνύει τα προβλήματα και τις ανάγκες του τουριστικού κλάδου στη χώρα, που θεωρείται η «βαριά βιομηχανία» της ελληνικής οικονομίας. Από τη μια πλευρά οι εργαζόμενοι, που θέλουν μεγαλύτερους μισθούς, και από την άλλη οι εργοδότες, που κάνουν λόγο για «μη ρεαλιστικές μισθολογικές προσδοκίες».

Πάντως, αρκετοί εξ αυτών έχουν εντοπίσει το μέγεθος του προβλήματος και εμφανίζονται πρόθυμοι να πραγματοποιήσουν αύξηση αποδοχών, ώστε να μην κινδυνεύσουν να βρεθούν με κενές θέσεις εργασίας που θα δυσκολεύονται να καλύψουν. Πάντως, τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι εργοδότες δηλώνουν ότι δεν είναι ικανοποιημένοι σε μια σειρά από εργασιακά ζητήματα στον τουριστικό κλάδο. Οι εργαζόμενοι φαίνεται ότι αναζητούν βελτίωση στην ποιότητα ζωής τους, μέσα από καλύτερες συνθήκες εργασίας. Οι εργοδότες, από την άλλη πλευρά, δηλώνουν ότι αναζητούν ταλέντο και εμπειρία από τους εργαζομένους.

Αναλυτικότερα, όπως προκύπτει από την έρευνα:

• Το 59% των εργαζομένων εγκαταλείπει την τρέχουσα θέση εργασίας του με σκοπό να λάβει υψηλότερες οικονομικές αποδοχές ή πιο ευνοϊκές συνθήκες εργασίας. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο αυξημένος φόρτος εργασίας (52%), αλλά και η επιθυμία αλλαγής επαγγελματικής πορείας (42%). Επιπλέον, η έλλειψη ταύτισης με την κουλτούρα της εταιρείας (39%) και η αναζήτηση μεγαλύτερης ευελιξίας στο ωράριο (30%) συμβάλλουν στην απόφαση των εργαζομένων να αποχωρήσουν από την τρέχουσα θέση εργασίας τους, αναδεικνύοντας την ανάγκη για βελτίωση της εργασιακής εμπειρίας και της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
• Για τις επιχειρήσεις, η περιορισμένη εργασιακή εμπειρία και οι εξειδικευμένες δεξιότητες αποτελούν σημαντικές προκλήσεις στη διαδικασία στελέχωσης. Το 82% των επιχειρήσεων στον κλάδο του τουρισμού και των ξενοδοχείων αναφέρει κυρίως τις μη ρεαλιστικές μισθολογικές προσδοκίες ως κυρίαρχο εμπόδιο και το 67%την έλλειψη κλαδικής εργασιακής εμπειρίας.
• Η μεγαλύτερη πρόκληση για τις ελληνικές επιχειρήσεις στον τομέα του τουρισμού και των ξενοδοχείων παραμένει η διατήρηση της δέσμευσης και αφοσίωσης των εργαζομένων(65%), ενώ ακολουθεί η προσέλκυση ταλέντων (62%) και η εύρεση κατάλληλων ταλέντων από την εγχώρια αγορά εργασίας (57%) .
• Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, οι επιχειρήσεις εστιάζουν στη βελτίωση των μισθών (81%), στην προσφορά προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης (63%) , καθώς και στην αναζήτηση ταλέντων από τη διεθνή αγορά εργασίας (34%), παρέχοντας παράλληλα εξατομικευμένα πακέτα παροχών (34%).

Προσλήψεις

Οι επιχειρήσεις στον κλάδο του τουρισμού και των ξενοδοχείων καταγράφουν θετική αναπτυξιακή πορεία, όπως αποδεικνύεται από τα πλάνα προσλήψεων για το 2024, με το 21% των ερωτηθέντων να προσβλέπουν σε αύξηση του αριθμού εργαζομένων.

Το 77% των επιχειρήσεων πρόκειται να προχωρήσει σε προσλήψεις λόγω της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, το 73% λόγω της επιχειρηματικής ανάπτυξης, ενώ το 32% επενδύει στην ενίσχυση του εργατικού δυναμικού για την κάλυψη αναγκών σε σύγχρονες δεξιότητες. Όσον αφορά τα μελλοντικά σχέδια των επιχειρήσεων, το 71% προβλέπει σταθερότητα στον αριθμό των εργαζομένων, ενώ μόνο το 3% εξετάζει ενδεχόμενες μειώσεις.

• Στον κλάδο του τουρισμού και των ξενοδοχείων, το 76% σχεδιάζει να αυξήσει τα μισθολογικά επίπεδα των εργαζομένων του, το 20% θα διατηρήσει τους μισθούς στα ίδια επίπεδα, ενώ καμία από τις ερωτηθείσες εταιρείες δεν σχεδιάζει μείωση μισθών.

Στην προσπάθειά τους να δια- τηρήσουν και να προσελκύσουν ταλέντα, οι εταιρείες στον κλάδο του τουρισμού και των ξενοδοχείων εστιάζουν στα εκπαιδευτικά προγράμματα (78%), τις επιπρόσθετες παροχές, πέρα από τον μισθό (37%) και τη γονική άδεια με αποδοχές (30%). Αναφορικά με τις οικονομικές παροχές, οι επιχειρήσεις προσφέρουν, ανάμεσα σε πολλές άλλες, κατά κύριο λόγο κινητό τηλέφωνο, μπόνους απόδοσης, καθώς και επισιτιστικά κουπόνια.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Eπιδότηση έως 50% και ποσά ενίσχυσης που ενδέχεται να φτάνουν ακόμα και τις 200.000 ευρώ θα προσφέρει το πρόγραμμα για επενδύσεις στη θερμοκηπιακή καλλιέργεια, συνολικού ύψους 600 εκατ. ευρώ, που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και εξειδίκευσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, την περασμένη Δευτέρα.

Στόχος του νέου προγράμματος, το οποίο αναμένεται να προκηρυχθεί μέσα στο α΄ τρίμηνο του 2025, είναι οι υψηλές αποδόσεις των καλλιεργειών, η μείωση των αναγκών άρδευσης, η εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Κι αυτό γιατί η παραγωγή των αγροτικών προϊόντων στη χώρα μας βαίνει μειούμενη τα τελευταία χρόνια λόγω των υψηλών θερμοκρασιών καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και της ξηρασίας, με αποτέλεσμα και την αύξηση των τιμών στα ράφια. Είναι ενδεικτικό ότι η απόδοση της υπαίθριας ντομάτας είναι 3 τόνοι ανά στρέμμα, ενώ της θερμοκηπιακής είναι κατά 4,5 φορές υψηλότερη, στους 13,5 τόνους το στρέμμα.

Ποιους αφορά

Δικαιούχοι του προγράμματος θα είναι αγρότες, γεωργικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμοί, αλλά και ομάδες παραγωγών, πλην αυτών που χρηματοδοτούνται από άλλο τομεακό πρόγραμμα. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Αγροτικού Τύπου», βασική προϋπόθεση είναι να υπάγονται σε ΚΑΔ γεωργίας, πράγμα που σημαίνει ότι αποκλείονται οι βιομηχανίες από τις επιδοτήσεις για θερμοκήπια.

Όπως ανέφερε ο κ. Τσιάρας, το 50% της χρηματοδότησης των επενδύσεων, δηλαδή τα 300 εκατ. ευρώ, θα προ- έλθει από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης, το 35% από τραπεζικό δανεισμό, ενώ το 15% θα πρέπει να καλυφθεί από ίδια κεφάλαια. Άλλωστε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην ομιλία του, ζήτησε τη στήριξη των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, σημειώνοντας ότι «θέλουμε με τη στήριξη του ιδιωτικού τομέα και του τραπεζικού συστήματος να δρομολογήσουμε ένα γενναίο πρόγραμμα, που θα φτάσει τα 600 εκατ. ευρώ, για την αύξηση της θερμοκηπιακής καλλιέργειας στην επικράτεια». Προσαυξημένη κατά 10% θα είναι η ενίσχυση για τις πληγείσες από φυσικές καταστροφές περιοχές, καθώς και για τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου.

Καλύπτει

Σε ό,τι αφορά τις επιλέξιμες δαπάνες, πέρα από την κατασκευή των θερμοκηπίων, θα περιλαμβάνεται και ο εξοπλισμός, όπως συστήματα άρδευσης, θέρμανσης, δροσισμού, λίπανσης, ψεκασμού φυτοπροστασίας, αλλά και κύκλωμα υδροπονίας. Οι δικαιούχοι θα επιδοτούνται και για την αγορά γης, ωστόσο σε ποσοστό έως 10%του προγράμματος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το κόστος για την κατασκευή ενός θερμοκηπίου ξεκινά από τις 19.000 ευρώ και μπορεί να φτάσει και τις 42.000 ευρώ το στρέμμα, ανάλογα με τον τύπο του θερμοκηπίου (τοξωτό, γοτθικό, αμφίρρικτο κ.λπ.), αλλά και τα υλικά με τα οποία καλύπτεται ο σκελετός, όπως για παράδειγμα σκληρό πλαστικό, φιλμ πολυαιθυλενίου ή γυαλί.

Χαμηλή διείσδυση

Η απόφαση της κυβέρνησης να ενισχύσει τις θερμοκηπιακές καλλιέργειες σχετίζεται με τη χαμηλή διείσδυση που έχουν στην Ελλάδα. Αν και τα τελευταία χρόνια κερδίζουν έδαφος, μέχρι στιγμής αντιπροσωπεύουν μόλις το 0,5% της καλλιεργούμενης γεωργικής γης. «Έχουμε πολύ λίγα θερμοκήπια στη χώρα μας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αν δείτε, όμως, τους αριθμούς σε σχέση με την παραγωγικότητα τους, την κατανάλωση σε νερό, είναι πραγματικά συγκλονιστική η πρόοδος στην παραγωγικότητα στον πρωτογενή τομέα που μπορoύμε να κάνουμε και πόσο σημαντικό είναι αυτό το υπαρξιακό στοίχημα για την αγροτιά σε συνθήκες κλιματικής κρίσης», δήλωσε σχετικά ο πρωθυπουργός από το βήμα της 88ης ΔΕΘ.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το 2022 σε σύνολο 28,9 εκατ. στρεμμάτων που καλλιεργούνται, τα θερμοκήπια δεν τα 76.603 στρέμματα, εκ των οποίων τα 74.603 αφορούν σε κηπευτικά προϊόντα και τα 2.000 σε άνθη και καλωπιστικά φυτά. Μάλιστα υπάρχουν και άλλα περιθώρια ανάπτυξης, κυρίως κηπευτικά, όπως ντομάτες, αγγούρια κτλ., καθώς οι καλλιέργειες αυτών ανέρχονται στα 451.000 στρέμματα, αντιστοιχώντας μόλις στο 1,6% στο σύνολο της καλλιεργούμενης γης, ωστόσο η κλιματική κρίση αποτελεί «τροχοπέδη» στην αύξηση τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα προϊόντα που παράγονται κυρίως στα θερμοκήπια της Ελλάδας είναι η ντομάτα, τα αγγούρια, οι μελιτζάνες και οι πιπεριές, ενώ οι περισσότερες θερμοκηπιακές καλλιέργειες βρίσκονται στην Κρήτη, στην Κεντρική Μακεδονία και την Πελοπόννησο.

Στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης η θερμοκηπιακή καλλιέργεια είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη και αναπτύσσεται περαιτέρω τα τελευταία χρόνια, με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση να καταγράφεται στην Ισπανία με 800.000 στρέμματα καλλιέργειας θερμοκηπιακής καλλιέργειας, ακολουθεί η Ιταλία με 400.000 στρέμματα και έπονται η Γαλλία, η Ολλανδία και άλλες χώρες.

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 17.9.24

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ μεταξύ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ / ΓΣΕΕ και ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Την πραγματοποίηση κοινής έρευνας στην οποία θα χαρτογραφούνται και θα περιγράφονται τα ειδικά χαρακτηριστικά του κλάδου των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης προβλέπει μεταξύ άλλων το Σύμφωνο Συνεργασίας το οποίο συνυπέγραψαν το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών.

Επίσης με τις υπογραφές τους οι πρόεδροι του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και της ΠΟΕΣΥ, κύριοι Γιάννης Παναγόπουλος και Σωτήρης Τριανταφύλλου, συμφώνησαν να συνεργαστούν και να συνάψουν εκπαιδευτική, επιστημονική και ερευνητική συνεργασία στα εξής: •Την πραγματοποίηση κοινών ερευνών – μελετών σχετικών με τους στόχους και τα πεδία παρέμβασης των δύο φορέων.

•Τη σύσταση κοινών ομάδων εργασίας για τη διερεύνηση και ανάπτυξη θέσεων σε ζητήματα που απασχολούν το ανθρώπινο δυναμικό του κλάδου των ΜΜΕ.

•Τη συνδιοργάνωση κοινών workshops και ημερίδων για ζητήματα που αφορούν τον κλάδο των ΜΜΕ.

•Την πραγματοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και προγραμμάτων ανάπτυξης των δεξιοτήτων των εργαζομένων του κλάδου των ΜΜΕ.

•Την πραγματοποίηση δράσεων πληροφόρησης και συμβουλευτικής υποστήριξης για ζητήματα εργασιακών σχέσεων, ασφαλιστικών συστημάτων και επαγγελματικής ανάπτυξης των εργαζομένων του κλάδου των ΜΜΕ.

•Το σχεδιασμό και την υποβολή κοινών προγραμμάτων και δράσεων σχετικών σε πεδία όπου διαπιστώνεται κοινό εκπαιδευτικό, ερευνητικό και επιστημονικό ενδιαφέρον. Το Σύμφωνο Συνεργασίας έχει διάρκεια 3 έτη ενώ δίνεται η δυνατότητα παράτασής του με συμφωνία των δύο μερών.

Πηγή: “ΙΝΕ- ΓΣΕΕ”

Το 86% των εργαζομένων με μηνιαίο εισόδημα έως 1.000 ευρώ αναγκάζεται να πραγματοποιήσει περικοπή στις δαπάνες εκπαίδευσης λόγω της ακρίβειας, σύμφωνα με την Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών (ΕΕΚΕ) της ΓΣΕΕ.

Από αυτούς , το ένα στα δύο νοικοκυριά με γονείς μισθωτούς εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα καταβάλλει περισσότερα από 500 ευρώ τον μήνα για εκ- παιδευτικές δαπάνες, όπως είναι τα δίδακτρα ξένων γλωσσών, η μουσική, οι αθλητικές δραστηριότητες και τα φροντιστήρια.

Την ίδια στιγμή , η Ένωση χαρακτηρίζει «διαφημιστικό τρικ» το «καλάθι του μαθητή», επισημαίνοντας ότι:

• Ο σχεδιασμός του μέτρου ωθεί τους καταναλωτές στα μεγάλα εμπορικά καταστήματα και αλυσίδες.
• Στο «καλάθι του μαθητή» δεν έχουν συμπεριληφθεί σημαντικά προϊόντα άμεσα αναγκαία για την κάλυψη των αναγκών των μαθητών, όπως γραφική ύλη για το μάθημα των εικαστικών-καλλιτεχνικών, φάκελοι με κουμπί, ντοσιέ, ξυλάκια ρύθμισης, μαρκαδόροι πίνακα, άτλαντας, φαγητοδοχεία, παγουρίνο.
• Παρατηρούνται ήδη παραπλανητικές προσφορές.
• Η πλειονότητα των καταστημάτων που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία δεν έχουν και τα 11 προϊόντα που ορίζει η Υπουργική Απόφαση.

Με βάση έρευνα αγοράς που πραγματοποίησε η ΕΕΚΕ, κανένα οικονομικό όφελος δεν έχει ο γονέας από το μέτρο του «καλαθιού του μαθητή», καθώς η συντριπτική πλειονότητα των προϊόντων που διατίθενται στο καλάθι δεν έχει καμία οικονομική διαφορά με όμοια προϊόντα συνοικιακών και ηλεκτρονικών καταστημάτων που δεν συμμετέχουν στο μέτρο.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Mια κοινωνική κατηγορία πληθυσμιακά υπολογίσιμη, αλλά παρ’ όλα αυτά άγνωστη σε πολλούς είναι αυτή των NEETs (Not in Education, Employment or Training), δηλαδή των ατόμων ηλικίας από 15-29 ετών που δεν συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες, δεν εργάζονται, ούτε λαμβάνουν επαγγελματική κατάρτιση, παρότι βρίσκονται στην πιο παραγωγική ηλικία. Πρόκειται για μια ομάδα πληθυσμού που βρίσκεται εκ των πραγμάτων εκτός αγοράς εργασίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κοινωνικό, οικονομικό ή ακόμα και ψυχολογικό επίπεδο. Αποτελεί έτσι μια σημαντική πρόκληση για τις σύγχρονες κοινωνίες, καθώς η μακροχρόνια απουσία από την εργασία και την εκπαίδευση μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικό αποκλεισμό, χαμηλή αυτοεκτίμηση και περιορισμένες προοπτικές στο μέλλον.

Η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των τριών πρώτων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το υψηλότερο ποσοστό NEETs, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, σχεδόν δύο στους δέκα νέους Έλληνες από 15 έως 29 ετών υπάγονται σε αυτή την κατηγορία. Μάλιστα, το 2023, έπειτα από εννέα χρόνια συνεχούς πτώσης, το ποσοστό τους ανέκαμψε στο 16% από 15,4% το 2022, με αποτέλεσμα η χώρα να καταγράφει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, μαζί με την Ιταλία, ακολουθώντας μόνο τη Ρουμανία. Παράλληλα, εξετάζοντας τα ποσοστά ανά φύλο, η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανδρών στην ΕΕ που ούτε εργάζονται ούτε φοιτούν σε κάποια βαθμίδα εκπαίδευσης ή κατάρτισης ( 15,1%).

Από τα στοιχεία αυτά προκύπτουν εύλογα ερωτήματα, αναφορικά με το ποια είναι αυτά τα άτομα που έχουν εκτοπιστεί στο εργασιακό και εκπαιδευτικό περιθώριο, για ποιους λόγους έχει συμβεί αυτό και με ποιους τρόπους αυτοί οι νέοι θα μπορέσουν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας.

Επτά κατηγορίες

Η μελέτη του φαινομένου των NEETs ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 από το Ηνωμένο Βασίλειο, ωστόσο ως όρος άρχισε να χρησιμοποιείται στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» η κοινωνική λειτουργός Λαμπρινή Παππά, «είναι ένα φαινόμενο που καταγράφεται πλέον ως μια σύγχρονη μορφή ευπαθούς κοινωνικής ομάδας για περισσότερο από τρεις δεκαετίες».

Οι λόγοι για τους οποίους κάποιος καταλήγει να είναι ΝΕΕΤ ποικίλλουν και περιλαμβάνουν την ανεργία, την έλλειψη προσβασιμότητας στην εκπαίδευση, τις προσωπικές ή οικογενειακές υποχρεώσεις ή ακόμα και προβλήματα υγείας. «Το Eurofound κατέταξε τους ΝΕETS σε επτά κατηγορίες. Η πρώτη αφορά τους επανεισερχόμενους, δηλαδή όσους σύντομα θα επανενταχθούν στην απασχόληση, στην εκπαίδευση ή στην κατάρτιση. Γιατί μπορεί να μην είναι για κάποιον μια πάγια κατάσταση, να μην είναι για πάντα ή για πολλά χρόνια ΝΕΕΤ, αλλά να βιώνει μια τέτοια περίοδο, μετά να εισέρχεται στην κατάρτιση και είτε να βρίσκει μια δουλειά είτε να γίνεται πάλι ΝEET. Μια δεύτερη κατηγορία είναι αυτή των μη διαθέσιμων λόγω οικογενειακών ευθυνών και υποχρεώσεων. Για παράδειγμα, σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν όσοι έχουν μικρά παιδιά ή φροντίζουν άτομα με αναπηρία. Μία άλλη κατηγορία είναι οι αποθαρρημένοι που έπαψαν να αναζητούν εργασία, γιατί θεωρούν πως δεν υπάρχουν γι’ αυτούς επαγγελματικές ευκαιρίες. Οι υπόλοιπες αφορούν τους βραχυχρόνια άνεργους, τους μακροχρόνια άνεργους, τους μη διαθέσιμους λόγω ασθένειας ή αναπηρίας. Και μια τελευταία κατηγορία, πιο διευρυμένη, είναι οι “άλλοι ανενεργοί”, αυτοί που δεν ανήκουν σε καμία από τις προηγούμενες κατηγορίες και για τους οποίους δεν έχει προσδιοριστεί ο λόγος για τον οποίο εντάσσονται στην κατηγορία των NEETs», εξηγεί η Λαμπρινή Παππά.

Η ετερογένεια αυτή συναντάται και στους ΝEETS των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών. Κατά τον Στέλιο Τζαγκαράκη, field manager του Κέντρου Πολιτικής Έρευνας και Τεκμηρίωσης του Πανεπιστημίου Κρήτης, «αυτό που εντοπίζεται στην έρευνα που πραγματοποιήσαμε, αλλά και σε εκθέσεις από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, είναι η διαφορά που παρατηρείται ανάμεσα στη Νότια και στη Βόρεια Ευρώπη ή τα αγγλοσαξονικά κράτη. Υπάρχουν κάποια δεδομένα που διαφοροποιούν την κατάσταση». Στις χώρες της Νότιας Ευρώπης, όπως η Ελλάδα, η βασική αιτία για την ύπαρξη των NEETs είναι τα ίδια τα – συγκριτικά – υψηλά ποσοστά ανεργίας. Οι νέοι αυτοί συχνά ολοκληρώνουν την υποχρεωτική εκπαίδευση ή ακόμα και την τριτοβάθμια, αλλά αδυνατούν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Αντίθετα, στη Βόρεια Ευρώπη ή στις αγγλοσαξονικές χώρες παρατηρείται ένα διαφοροποιημένο μοτίβο, όπου η ομάδα των ΝEETS συχνά περιλαμβάνει άτομα που εγκαταλείπουν το σχολείο νωρίς και παρουσιάζουν παραβατική συμπεριφορά, φαινόμενο που στην Ελλάδα δεν είναι τόσο έντονο. Στην περίπτωση της Ελλάδας, δε, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η οικογένεια, ένας ζωτικός θεσμός της κοινωνίας, που λειτουργεί υποστηρικτικά, συντρέχοντας τους ΝEETS οικονομικά και ψυχολογικά, περιορίζοντας τις εξάρσεις ακραίας μορφής που ενδέχεται να οδηγήσουν σε παραβατικές συμπεριφορές.

Ο Έλληνας NEET

Ο Χρήστος Γούλας, διευθυντής του ΙΝΕ – ΓΣΕΕ, αναφέρει πως «σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας οι NEETs στην Ελλάδα δεν προέρχονται από κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν ακραία φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. Αντίθετα, ο Έλληνας ΝΕΕT είναι ο μέσος νέος που δεν εργάζεται και βρίσκεται εκτός εκπαίδευσης για λόγους που σχετίζονται με τη μετάβαση από το εκπαιδευτικό σύστημα στην αγορά εργασίας σε όλες τις βαθμίδες, με αποκορύφωμα την τριτοβάθμια εκπαίδευση».

Οι νέοι στην Ελλάδα, παρότι έχουν εκπαιδευτεί και συχνά κατέχουν πανεπιστημιακά πτυχία, συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεργία και την έλλειψη ευκαιριών για κατάρτιση. Όπως σημειώνει ο Στέλιος Τζαγκαράκης, «υπάρχουν περιπτώσεις όπου νέοι ενδέχεται να εργάζονται περιστασιακά και σε αδήλωτες θέσεις εργασίας, αλλά καταγράφονται ως άνεργοι ή εκτός εκπαίδευσης». Επιπλέον, όπως υπογραμμίζει ο Χρήστος Γούλας, το φαινόμενο των ΝΕΕΤς στην Ελλάδα επιδεινώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης: «Είχε ξεκινήσει πριν από την κρίση και επιδεινώθηκε σημαντικά με αυτή. Έφτασε σε πρωτόγνωρα ποσοστά που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως “συνθηκών πολέμου”. Και ενώ υπάρχει μια αποκλιμάκωση τα τελευταία χρόνια, τα ποσοστά παραμένουν υψηλά». Το 2013, μάλιστα, το ποσοστό τους είχε φτάσει στο 28,5% και έκτοτε γνωρίζει πτωτική τάση, με εξαίρεση το 2023.

Ο διευθυντής του ΙΝΕ – ΓΣΕΕ στέκεται ιδιαίτερα και στο πρόβλημα της διασύνδεσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας που εξηγείται από το γεγονός ότι η Ελλάδα «παράγει χαμηλού επιπέδου θέσεις εργασίας και έτσι οι απόφοιτοι προτιμούν ή να συνεχίσουν τις σπουδές τους ή να φύγουν από τη χώρα ή να επιμένουν προσπαθώντας να βρουν καλύτερες ευκαιρίες από το να καλύψουν θέσεις εργασίας που είναι χαμηλότερες των προσόντων τους».

Παράλληλα, επισημαίνει ότι υπάρχουν και άτομα που εντάσσονται στην κατηγορία των NEETs τα οποία «απογοητεύονται από το διαρκές ψάξιμο ή από μια αγορά εργασίας που δεν τους ικανοποιεί, αποθαρρύνονται, μένουν στο σπίτι και περνούν αναγκαστικά στον μη ενεργό πληθυσμό», ενώ αναφέρεται και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Generation Z – νέων που επιθυμούν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας αλλά όχι άνευ όρων, επιζητώντας καλές συνθήκες εργασίας και μισθούς που να ανταποκρίνονται στα πραγματικά προσόντα τους, αλλά και στον φόρτο εργασίας.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

Ειδικότερα, ο παραγωγός Γιάννης Μπλάνας, τελευταίος πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μεσσήνης, παρατήρησε ότι είναι τα λίγα φιστίκια φέτος στη Μεσσήνη. Είναι ασύμφορη η καλλιέργεια, το ρεύμα πανάκριβο, οι σπόροι μη αξιόπιστοι. Ο κόσμος έχει απηυδύσει και προτιμάει να ξεκουράσει τα κτήματα για τη νέα καλλιέργεια της πατάτας, παρά να τα πληρώσει στη ΔΕΗ”.

Ανέφερε, ακόμα, ότι «έχουν απαγορεύσει κάποια φάρμακα και δεν μπορούμε να καταπολεμήσουμε τα παράσιτα, όπως πρέπει» και σημείωσε: «Η παραγωγή για τους ντόπιους εμπόρους δεν φθάνει ούτε μέχρι τα Χριστούγεννα. Όλα είναι πανάκριβα, δεν μπορείς να καλλιεργήσεις με αυτές τις συνθήκες. Δεν υπάρχουν αξιόπιστοι σπόροι και αν δεν βγάλεις 500 κιλά το στρέμμα δεν αξίζει να καλλιεργήσεις» . Τέλος, για τον κίνδυνο εγκατάλειψης της αγροτικής παραγωγής στην περιοχή, ο Γ. Μπλάνας επεσήμανε ότι «όλοι κοιτάμε να πάρουμε συντάξεις. Οι πιο πολλοί από τους νεότερους θέλουν 10 χρόνια για να πάρουν. Οι νέοι με αυτές τις συνθήκες δεν μένουν στην αγροτική παραγωγή».

Ο παραγωγός Γιώργος Δούβας, από τον Μπουρνιά της Καλαμάτας, επεσήμανε ότι «είναι πολύ λίγα τα φιστίκια που έχουν μπει στην περιοχή. Μπορεί και να μην είναι 200 στρέμματα, ενώ πέρυσι ήταν 1.000». Παρατήρησε πως «έχει λιγότερη είσπραξη το φιστίκι. Με τις τιμές που κυκλοφορούν, δεν φυτεύει κανένας φιστίκι, αλλά και κηπευτικά» και πρόσθεσε: «Με αυτές τις συνθήκες ο παραγωγός δεν μπορεί να προγραμματίσει. Παλεύει να βγάλει ό,τι μπορεί, του βάζουν συνέχεια τρικλοποδιές». Όσον αφορά το μεγάλο κόστος παραγωγής και την εκτόξευση των τιμών σε όλα τα πράγματα (ρεύμα, πετρέλαιο, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κλπ) Γ. Δούβας στάθηκε στο «εργατικό κόστος που είναι το 50% της αξίας των εξόδων των κηπευτικών», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Και φανερά απογοητευμένος εξήγησε ότι «δεν βρίσκουμε εργάτες και αν βρούμε, είναι μαύρα τα χρήματα που θα πληρώσουμε. Έτσι, φθάνουμε να πληρώσουμε υψηλό φόρο, συνολικά δίνουμε περισσότερα χρήματα, απ’ αυτά που θα βγάλουμε. Και ο παραγωγός καταλήγει να χρωστάει».

Ο Γ. Δούβας διευκρίνισε ότι «τα κηπευτικά δεν μαζεύονται με βιομηχανικό τρόπο. Χρειάζονται χέρια, εργάτες για να είναι εμφανίσιμο κι ελκυστικό το προϊόν» κι εκτίμησε πως «αν πληρώσεις τη μία χρονιά τους εργάτες για να κάνουν τη δουλειά που πρέπει και τους πληρώσεις μαύρα, δεν θα καλλιεργήσεις ξανά».

Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι οι εργάτες που τους έχεις μεγάλη ανάγκη, δεν θέλουν να έρθουν με εργόσημο και κάλεσε την Πολιτεία «να βρει λύση, να αλλάξει την πολιτική με τα επιδόματα, να δίνονται , αλλά και με επιπλέον κίνητρο την εργασία».

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»