Ανακοινώσεις

«Μάζευε κι ας είν’ και ρώγες».

Αυτό φαίνεται πως κάνουν πλέον πράξη στο υπουργείο Οικονομικών σε ό,τι αφορά το πρόβλημα της στέγασης και ήδη έχουν βρει 447 κλειστά ακίνητα του Δημοσίου τα οποία φαίνεται ότι μπορούν να «πέσουν» στην αγορά με χαμηλό τίμημα προκειμένου να δώσουν μία ανάσα στο πρόβλημα. Το ζήτημα της στέγασης – που βασίζεται κυρίως στο πρόβλημα των κλειστών ακινήτων- είναι από τα σημαντικότερα στο κεφάλαιο της αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος και ο πρωθυπουργός θα πρέπει σε κάθε περίπτωση στη ΔΕΘ να έχει να παρουσιάσει πολιτικές αύξησης της προσφοράς ώστε να μειωθούν τα ενοίκια. Αυτήν τη στιγμή τα διαμερίσματα που δεν διατίθενται για τον άλφα ή βήτα λόγο από τους ιδιοκτήτες τους είναι περί- που 200.000.

Ο αριθμός είναι πολύ μεγάλος γι’ αυτό και υιοθετούνται διαφορετικά προγράμματα τα οποία καλούνται να καλύψουν τα κάθε λογής προβλήματα που καταγράφονται στην αγορά ακινήτων, ώστε να δοθούν όσο το δυνατόν περισσότερα προς ενοικίαση . Σε αυτό το πρόβλημα, ως μάννα εξ ουρανού, έρχεται να προστεθεί στα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του το υπουργείο Οικονομικών, μία εφαρμογή – εν πολλοίς ξεχασμένη την οποία ενεργοποίησε τον περασμένο Οκτώβριο ο υπουργός Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης. Πρόκειται για το Μητρώο Ακίνητης Περιουσίας (ΜΑΠ) , το οποίο διαθέτει μια τεράστια βάση δεδομένων με 365.853 καταχωρήσεις ακινήτων. Μέσα από αυτές τις εγγραφές η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του ΥΠΕΘΟ εντόπισε 447 αξιοποιήσιμα ακίνητα. Στην οδό Νίκης βέβαια θεωρούν ότι από το σύνολο των ακινήτων που είναι καταγεγραμμένα στο ΜΑΠ θα υπάρχουν κι άλλα αξιοποιήσιμα ακίνητα που θα μπορούσαν να προστεθούν στα πρώτα 447, γι’ αυτό και αποφασίστηκε η προκήρυξη ενός διαγωνισμού. Στόχος του διαγωνισμού είναι η πρόσληψη ενός τεχνικού συμβούλου, ο οποίος θα λάβει ως αμοιβή 37.200 ευρώ και με αυτά τα χρήματα θα κάνει τα εξής:

•Θα οριστικοποιήσει ότι όντως αυτά τα πρώτα 447 ακίνητα που έχουν κατ’ αρχάς εντοπιστεί μπορούν να διατεθούν το συντομότερο για την κάλυψη στεγαστικών αναγκών πολιτών, ολοκληρώνοντας παράλληλα τον τεχνικό και νομικό έλεγχο που θα οδηγήσει στην πράξη στην αξιοποίηση τους. Θα προχωρήσει στην πλήρη διερεύνηση, επεξεργασία και ανάλυση των ακινήτων που είναι καταχωρημένα από το ΥΠΕΘΟ στο ΜΑΠ , ώστε να εντοπιστούν κι άλλα κατάλληλα ακίνητα, αλλά και για να ξεκαθαρίσει η λίστα στην οποία έχουν ήδη εντοπιστεί διπλοεγγραφές ή και τριπλοεγγραφές των ίδιων ακινήτων που έκαναν οι διάφοροι φορείς του Δημοσίου.

Τι είναι το ΜΑΠ  Η αρχή του Μητρώου βρίσκεται πίσω στο 2012, καθώς τότε ανατέθηκε στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας να καταγράψει όλη την ακίνητη περιουσία των δημόσιων φορέων σε ένα ενιαίο μητρώο. Εκεί εντάχθηκαν τα ακίνητα των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, των ΝΠΔΔ, των υπουργείων και των εποπτευόμενων από αυτά φορέων. Το ΜΑΠ είναι αρκετά σύγχρονο στον σχεδιασμό του με ψηφιακή καταγραφή των ακινήτων, έχει τη δυνατότητα γεωεντοπισμού μέσω GPS, ενώ είναι συνδεδεμένο και με το Κτηματολόγιο ώστε να αντλεί στοιχεία και από τις δικές του βάσεις δεδομένων.

Η εκστρατεία του ΥΠΟΙΚ Την ίδια στιγμή πάντως, στο υπουργείο Οικονομικών προωθούνται και άλλες διαδικασίες για την αξιοποίηση του συνόλου των ακινήτων τα οποία έχει στην κατοχή της η ΕΤΑΔ. Μέχρι τώρα τα ακίνητα που προσπαθούσε να δώσει το Δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα προς ένα-ένα. Αυτή η διαδικασία αποδείχθηκε πολλές φορές κατά το παρελθόν ότι δεν αποδίδει τα αναμενόμενα και δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο να έρχονται στην επιφάνεια ξανά και ξανά ακίνητα-φιλέτα, που όμως τελικά έμεναν στα αζήτητα. Από τη στιγμή όμως τώρα που ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες των αποκρατικοποιήσεων που έκανε το ΤΑΙΠΕΔ, ήρθε η ώρα της πραγματικής αξιοποίηση των χιλιάδων ακινήτων του Δημοσίου. Η νέα ιδέα λοιπόν είναι η δημιουργία πολλών εταιρειών holding, στις οποίες θα ομαδοποιηθούν ομοειδή ακίνητα τα οποία θα δοθούν προς αξιοποίηση.  Αυτήν τη στιγμή η ΕΤΑΔ είναι στη φάση να συγκεντρώσει ένα δείγμα 1.000 ακινήτων προς αξιοποίηση, τα οποία και θα χωριστούν σε ομάδες, για παράδειγμα τουριστικά ή εμπορικά. Στη συνέχεια θα ζητηθεί αυτά τα ακίνητα να τα αναλάβει ένας developer και το κράτος θα παρέχει την βοήθειά του ώστε να προχωρήσει η ταχύτερη αξιοποίησή τους.

Πηγή: “POLITICAL”

by Εργατικό Κέντρο

Τις βασικές θέσεις για τα ζητήματα της επιχειρηματικής κοινότητας, τις λύσεις και τις διεκδικήσεις του ελληνικού επιχειρείν εκφράζει με επιστολή της, ενόψει της 88ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος. Στην επιστολή της προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τους αρχηγούς κομμάτων, η ΚΕΕΕ επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι προκλήσεις για τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας παραμένουν πολλές και δύσκολες.

Όπως αναφέρεται στο υπό μνήμα, η βελτίωση του κλίματος στην ελληνική οικονομία αναγνωρίζεται και αποτυπώνεται στην ανάληψη νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών. Παρά το αντίξοο εξωτερικό περιβάλλον, το 2023 ιδρύθηκαν στη χώρα μας περισσότερες επιχειρήσεις από κάθε άλλη χρονιά, ενώ διευρύνθηκε το θετικό ισοζύγιο ενάρξεων – διαγραφών στο ΓΕΜΗ. Μαζί με αυτές, χιλιάδες επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα συνεχίζουν τον αγώνα τους για να επιστρέψουν στον δρόμο της ανάπτυξης έπειτα από μια δεκαετία διαδοχικών κρίσεων, που δοκίμασαν σκληρά τις αντοχές τους. Προσπαθούν να αντεπεξέλθουν στις πιέσεις που δημιουργεί η αύξηση του κόστους τους, σε συνδυασμό με τη συσσώρευση υποχρεώσεων από το πρόσφατο παρελθόν. Ταυτόχρονα, πασχίζουν να προλάβουν το τρένο της τεχνολογικής επανάστασης και να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις και τις ευκαιρίες της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Η προσπάθεια αυτή θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία της ελληνικής οικονομίας στα επόμενα χρόνια. Η μάχη της ανάκαμψης και της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας είναι διαρκής. «Είναι μια μάχη που πρέπει να κερδίσουμε αν θέλουμε η ελληνική οικονομία και οι επιχειρήσεις να γίνουν πιο ανθεκτικές ενάντια σε κρίσεις και να διασφαλίσουν προϋποθέσεις εξέλιξης σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει», τονίζεται. Ο μόνος δρόμος για την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, με παράλληλη ενίσχυση των εισοδημάτων, περνάει μέσα από τη σταθερή βελτίωση της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων – ιδιαίτερα των μικρομεσαίων, οι οποίες αποτελούν το 99,9%του συνόλου των επιχειρήσεων, συνεισφέρουν το 67% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας στην ελληνική οικονομία και απασχολούν το 84,6% του ανθρώπινου δυναμικού. Περνάει, επίσης, από τη διαμόρφωση όρων που ευνοούν την ισόρροπη ανάπτυξη και τη δίκαιη διάχυση του οφέλους της, στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, σε κάθε περιφέρεια της χώρας.

«Η ελληνική οικονομία και οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να παρουσιάζουν υψηλές αντοχές, όμως οι διεθνείς εξελίξεις επηρεάζουν αρνητικά και δημιουργούν μία γενικευμένη ανασφάλεια. Αναμένουμε ως επιχειρηματική κοινότητα μέτρα από την πολιτεία ώστε να θωρακιστούν οι επιχειρήσεις από πρόσθετους παράγοντες, όπως είναι οι έντονες διακυμάνσεις στις τιμές της ενέργειας, οι ελλείψεις και η άνοδος στις τιμές των πρώτων υλών, η επίμονη ακρίβεια που δοκιμάζει την αγορά και τους καταναλωτές, αλλά και οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, με περισσότερες από μία στις τρεις επιχειρήσεις να δηλώνουν ότι έχουν κενές θέσεις εργασίας», δήλωσε ο πρόεδρος της ΚΕΕΕ, Ιωάννης Μασούτης. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιμελητηριακή κοινότητα καταθέτει προς την πολιτική ηγεσία συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την αξιοποίηση αναπτυξιακών και χρηματοδοτικών εργαλείων, τη βελτίωση της πρόσβασης των επιχειρήσεων σε πηγές χρηματοδότησης αλλά και τη μείωση της φορολόγησης.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ κατάρτισης, που απευθύνεται σε 10.000 ανέργους, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι ως δικαιούχοι του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, αλλά και σε άστεγους, προωθεί η ΔΥΠΑ.

Η σχετική ΚΥΑ δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ και προβλέπει, μεταξύ άλλων, επιχορήγηση επιχειρήσεων έτσι ώστε να απασχοληθούν εκεί οι δικαιούχοι που θα προκύψουν. Η οικονομική ενίσχυση που θα μπορεί να λάβει κάθε επιχείρηση που θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα ανέρχεται στο ποσό των 13.416 ευρώ ανά ωφελούμενο για απασχόληση 12 μηνών. Ως ποσό επιχορήγησης ορίζεται το 50% μηνιαίου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους του ωφελούμενου, με ανώτατο όριο τα 1.118 ευρώ τον μήνα. Στόχος της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας είναι η αναβάθμιση των δεξιοτήτων και η επανακατάρτιση των ωφελούμενων σε τομείς υψηλής ζήτησης. Όσοι ολοκληρώσουν τη Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση (ΣΕΚ) και λάβουν τη σχετική πιστοποίηση, θα έχουν δικαίωμα απασχόλησης σε επιχειρήσεις για 12 μήνες με επιχορήγηση από τη ΔΥΠΑ, ώστε να αποκτήσουν την ανάλογη επαγγελματική εμπειρία. Η ΣΕΚ πραγματοποιείται διά ζώσης, θα είναι διάρκειας 80 ωρών και ολοκληρώνεται με την παροχή της σχετικής πιστοποίησης. Η ημερήσια διάρκεια της θεωρητικής κατάρτισης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις έξι ώρες. Οι καταρτιζόμενοι λαμβάνουν 5 ευρώ για κάθε ώρα κατάρτισης. Η κάλυψη του προγράμματος ως προς το σκέλος της απασχόλησης των ωφελούμενων γίνεται από επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες πρέπει να υποβάλουν σχετική ηλεκτρονική αίτηση προς τη ΔΥΠΑ. Βασική προϋπόθεση ένταξης στο πρόγραμμα για τις επιχειρήσεις είναι να μην έχουν προβεί σε απόλυση το λιγότερο ένα μήνα πριν από την υποβολή της απαιτούμενης αίτησης συμμετοχής. Η υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιείται μέσω της παροχής επιταγών κατάρτισης (vouchers). Το πρόγραμμα, κοστολογείται στα 151.666.000 ευρώ.

Πηγή: “ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

by Εργατικό Κέντρο

Οι Έλληνες έχουν τη μεγαλύτερη απόσταση στα μέσα ωρομίσθια από τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Στον πάτο της Ε.Ε. βρίσκονται πλέον οι μισθοί των Ελλήνων, πιο χαμηλά και από τη Βουλγαρία, σύμφωνα με την έκθεση του ΚΕΠΕ. Μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για τιθάσευση της ανεργίας, όμως οι Έλληνες εργαζόμενοι βρίσκονται σε χειρότερη θέση και από τους αντίστοιχους της Βουλγαρίας. Άλλωστε, σύμφωνα και με την ειδική ανάλυση που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του οικονομικού δελτίου του ΚΕΠΕ («Σχετική θέση του μέσου ωρομισθίου και εργαζόμενοι φτωχοί στην Ελλάδα», Βλάσης Μισσός) , οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν πλέον τη μεγαλύτερη απόσταση στα μέσα ωρομίσθια από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπερασματικά, η επιδείνωση οφείλεται στο ότι κατά τα δύο πρώτα χρόνια οικονομικής ανάκαμψης μετά την πανδημία του κορωνοϊού οι εργοδότες επέβαλαν επιμήκυνση των ωρών εργασίας χωρίς αντίστοιχη αύξηση αμοιβών. Ειδικότερα, στη διάρκεια των 15 ετών που έχουν μεσολαβήσει από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η  χώρα μας εμφανίζεται πλέον ως η δεύτερη πιο φτωχή χώρα της Ε.Ε. των 27, μετά τη Βουλγαρία, με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ , μετρούμενο σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης (purchasing power parity, PPP). Όμως, στην πραγματικότητα η θέση των Ελλήνων εργαζομένων είναι ακόμη χειρότερη, εάν υπολογιστούν οι μισθοί που καταβλήθηκαν (και όχι το ΑΕΠ) με αναγωγή στην αγοραστική δύναμη. Βάση μέτρησης αποτελεί το ωρομίσθιο. Ως ωρομίσθιο ορίζεται το σύνολο των καταβληθέντων μισθών προς τις ώρες εργασίας, τις οποίες οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι απασχολήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός έτους.  Συνεπώς, ο όρος δηλώνει τον μέσο ωριαίο μισθό και όχι τα εκάστοτε επίπεδα των «ωρομισθίων» που καθορίζονται για την ειδικευμένη και ανειδίκευτη εργασία από τον νόμο και την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Συγκριτικά με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27, η ελληνική οικονομία κατέχει πλέον την τελευταία θέση του μέσου μισθού ανά δεδουλευμένη ώρα εργασίας (ωρομισθίου) ,  υπολογισμένου σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης, δηλαδή πόσες χρηματικές μονάδες κοστίζει μια συγκεκριμένη ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών σε διαφορετικές χώρες. Όπως ήδη σημειώσαμε, το ωρομίσθιο στην Ελλάδα έχει πλέον τη μεγαλύτερη απόκλιση από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή είναι χαμηλότερα και από τη Βουλγαρία! Ειδικότερα, από το 1995 έως και το 2008, η σχετική αγοραστική δύναμη του μέσου καταβεβλημένου ωρομισθίου στην Ελλάδα υπολογίζεται σε πάνω από το 60% του μέσου όρου των χωρών της Ε.Ε. των 27. Η Ελλάδα βρισκόταν αυτή την περίοδο μεταξύ 8ης ή 9ης θέσης από το τέλος και με μια ήπια, συγκλίνουσα τάση προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η ασθενής ανοδική τάση φαίνεται ότι ανακόπτεται σταδιακά, ήδη πριν από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Συγκεκριμένα, από την περίοδο 2007/2008 η αγοραστική δύναμη των μισθών ανά ώρα εργασίας παραμένει στάσιμη, ενώ από το 2009 και ύστερα η πορεία τους είναι καθοδική. Ιδιαίτερα, το 2020, έτος κατά το οποίο η πανδημία του κορωνοϊού επηρέασε έντονα τη διεθνή οικονομία, η αγοραστική δύναμη του ωρομισθίου στην Ελλάδα συνέκλινε με εκείνο της Βουλγαρίας. Έκτοτε η απόσταση μεταξύ τους διευρύνεται . Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα πρέπει να εξεταστεί τόσο από την πλευρά των μεταβολών του επιπέδου των σχετικών μισθών όσο και από τη σκοπιά του επιπέδου των ωρών εργασίας. Αν και το ζήτημα χρήζει επισταμένης έρευνας, η αύξηση των ωρών εργασίας φαίνεται ότι διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στη μείωση του καταβαλλόμενου ωρομισθίου. Από το 2020, οπότε και καταγράφηκε καθίζηση των συνολικών ωρών εργασίας σε όλη την Ε.Ε. των 27, λόγω των μέτρων Περιορισμού της πανδημίας, έως και το 2023, η μέση αύξηση των ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο στην Ένωση εκτιμάται σε 3,4%, έναντι 9,25%στην Ελλάδα, όπου είναι τριπλάσια του μέσου όρου. Είναι ενδεικτικό ότι για το 2023, μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. , η Ελλάδα εμφανίζει τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση σε ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο. Στη διάρκεια της 15ετούς περιόδου που μεσολάβησε από την κρίση του 2009, η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση στο ύψος των πραγματικών ωρομισθίων (-23,7%), με δεύτερη την Ουγγαρία (-15%).  Την ίδια περίοδο, δύο χώρες που βελτίωσαν τα πραγματικά ωρομίσθια περίπου κατά 40% ήταν η Πολωνία και η Σλοβενία.

Πηγή: “ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ”

by Εργατικό Κέντρο

Στην τρίτη χειρότερη θέση στην ΕΕ βρίσκεται η Ελλάδα όσον αφορά την απασχόληση των προσφάτως αποφοίτων σχολών μεταδευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σύμφωνα με τη Eurostat. Συγκεκριμένα, μόλις 72,3% των νέων ηλικίας 20-34 ετών που έλαβαν το πτυχίο τους την τριετία 2020-2023 εργαζόταν το 2023. Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά χαμηλότερο από το αντίστοιχο για το σύνολο της ΕΕ, που ανέρχεται σε 83,5%. Η Μάλτα έχει τον υψηλότερο δείκτη απασχόλησης νέων αποφοίτων με 95,8%, ενώ ακολουθούν η Ολλανδία με 93,2% και η Γερμανία με 91,5%. Μαζί με την Ελλάδα, στην τριάδα των χωρών με τα χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης νέων αποφοίτων βρίσκονται η Ιταλία με μόλις 67,5% και η Ρουμανία με 74,8%.

Σε 22 από τις 27 χώρες της ΕΕ το εν λόγω ποσοστό είναι άνω του 80%. Την τελευταία δεκαετία έχει παρατηρηθεί σημαντική αύξηση στο ποσοστό απασχόλησης των προσφάτως αποφοίτων στην ΕΕ. Το 2013 ανερχόταν σε 74,3%, με την αύξηση που έχει πραγματοποιηθεί τα τελευταία δέκα χρόνια να αγγίζει το 10%. Η εν λόγω αύξηση είναι σταθερή, με μόνη εξαίρεση το 2020 που λόγω πανδημίας παρατηρήθηκε κάμψη. Οι χαμηλές επιδόσεις της χώρας μας στον εν λόγω δείκτη οφείλουν να προβληματίσουν γύρω από το καίριο ζήτημα της ανεργίας των νέων, αλλά και της διασύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το α’ τρίμηνο του 2024, το 23,5% των νέων 20-24 ετών και το 20,2%των 25-29 ετών είναι άνεργοι. Το ποσοστό ανεργίας των αποφοίτων μεταδευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ανέρχεται σε 17,1% και 8,3% αντίστοιχα. Συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, η Ελλάδα εμφανίζει το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στους νέους κάτω των 25 ετών με ποσοστό 22,5%, πίσω από την Ισπανία (25,9%) , τη Σουηδία (23,9%) και την Πορτογαλία (22,9%) . Την ίδια ώρα, η άτυπη απασχόληση στην Ελλάδα και την Πορτογαλία κινείται ως και σε διπλάσια ποσοστά από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας του ΟΗΕ (ΔΟΕ).

Τα στοιχεία δημοσιοποιεί ρεπορτάζ του Euronews, που ταυτίζει την άτυπη απασχόληση ( informal employment) με τα «συμβόlαια μηδενικών ωρών». Όταν δηλαδή ο εργαζόμενος δουλεύει όποτε και όσο θέλει ο εργοδότης – όντας σε μια ιδιόμορφη περίπτωση ομηρίας. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, οι «περιστασιακοί» εργαζόμενοι είναι ευάλωτοι λόγω της έλλειψης κοινωνικής και νομικής προστασίας. Η άτυπη απασχόληση στην Ευρώπη κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, εξακολουθεί να είναι υψηλή σε αρκετές χώρες. Η άτυπη απασχόληση ή αλλιώς γνωστή ως εργασία χωρίς σύμβαση, νομική προστασία ή κοινωνική ασφάλιση, παραμένει διαδεδομένη παγκοσμίως, εξηγεί το άρθρο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΔΟΕ για το 2023, το 58%του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού απασχολείται στην άτυπη απασχόληση. Αφού εξαιρεθούν οι εργαζόμενοι στη γεωργία, το ποσοστό πέφτει στο 50%. Στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, η άτυπη απασχόληση αφορούσε μέχρι πρόσφατα τον 1 στους 5 εργαζομένους.

Παρόλο που το ποσοστό αυτής της απασχόλησης είναι χαμηλότερο στις χώρες της ΕΕ σε σύγκριση με άλλες περιοχές, ένας σημαντικός αριθμός εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη εξακολουθεί να συμμετέχει στην «άτυπη οικονομία» ή να απασχολείται με συμβάσεις μηδενικών ωρών εργασίας.

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

by Εργατικό Κέντρο

Aπό σήμερα έως και τις 15 Οκτωβρίου 2024 τίθεται σε ισχύ το Καλάθι του μαθητή», με όλα τα είδη που απαιτούνται ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς. Το καλάθι θα περιλαμβάνει σχολικά είδη, όπως τσάντες, κασετίνες, τετράδια, μπλοκ, ετικέτες, καλύμματα, μολύβια, μαρκαδόροι, ξυλομπογιές, γόμες, ξύστρες, διαβήτες, χάρακες και φωτοτυπικό χαρτί.

Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε προ ημερών με τους παράγοντες της αγοράς και στην οποία αποφασίστηκε η συγκεκριμένη δράση, ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, ζήτησε από τους εκπροσώπους της αγοράς σχολικών ειδών να εξαντλήσουν όλα τα περιθώρια μείωσης του κέρδους και οι τιμές να είναι καλύτερες από πέρυσι. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως η φετινή μείωση των τιμών στον κλάδο των χαρτικών δεν αφήνει περιθώρια δικαιολογίας για καμία ανατίμηση στα σχολικά είδη. Τόνισε, επίσης, πως θα υπάρξουν αυστηροί έλεγχοι από τη ΔΙΜΕΑ, ενώ -μετά από νομοθετική πρωτοβουλία για σχετικές παραβάσεις- το ανώτερο πρόστιμο έχει ανέλθει στα 5.000.000 ευρώ.

Οι επιχειρήσεις που θα εντάξουν προϊόντα τους στο καλάθι των σχολικών ειδών θα πρέπει να ενημερώνουν για τα είδη και τις τιμές τους το υπουργείο και την ψηφιακή πλατφόρμα e-katanalotis κάθε Τετάρτη, έχοντας εντάξει στο δικό τους καλάθι τουλάχιστον ένα προϊόν από κάθε κατηγορία. Ταυτόχρονα, οφείλουν να μεριμνούν για την επάρκεια και να διασφαλίζουν ότι τα προϊόντα που δηλώνονται στον κατάλογο και αποστέλλεται στο υπουργείο βρίσκονται στα καταστήματά τους και διατίθενται απρόσκοπτα στο καταναλωτικό κοινό. Αν τα αποθέματα προϊόντος που συμμετέχει στην πρωτοβουλία εξαντληθούν σε ένα ή περισσότερα καταστήματα, οι επιχειρήσεις οφείλουν να αντικαθιστούν προσωρινά το προϊόν που εξαντλήθηκε με αντίστοιχο προϊόν, που θα διατίθεται στην ίδια ή χαμηλότερη τιμή και στην ίδια ή μεγαλύτερη ποσότητα.

ΠΗΓΗ: «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

H κλιματική αλλαγή απειλεί ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων με «καταστροφικές» συνέπειες και οι απανταχού ειδικοί προειδοποιούν πως αν δεν ληφθούν επείγοντα και αποφασιστικά μέτρα, μια σειρά από κίνδυνοι, όπως οι πυρκαγιές, η λειψυδρία, οι πλημμύρες και η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, θα αποτελέσουν τις νέες «σταθερές» στην καθημερινότητά μας. Ωστόσο, τα «απόνερα» αυτής της κρίσης και δη το κόστος στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς έχει κάνει ήδη αισθητή την παρουσία του.

Σύμφωνα με έρευνα των «ΝΕΩΝ», η αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής και η προσαρμογή στη νέα κανονικότητα, είτε μιλάμε για τη χρήση κλιματισμού και την εγκατάσταση μονώσεων είτε για την ασφαλιστική κάλυψη και την ατομική προστασία, δημιουργεί ένα συνολικό κόστος 3.249 ευρώ στους πολίτες. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περίπου, 2,5 μέσους μισθούς ή σε 4 κατώτατους μισθούς. Δηλαδή το «καπέλο», σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, με ηπιότερες θερμοκρασίες, υπολογίζεται σε σημερινές αξίες σε 1.860 ευρώ το χρόνο που αντιστοιχεί σε 1,5 σημερινό μέσο μηνιαίο μισθό ή σε 2,2 σημερινούς κατώτατους μισθούς (μεικτά). Πριν από λίγες δεκαετίες κανείς δεν φανταζόταν ότι η ζωή χωρίς air condition θα ήταν ανυπόφορη και ότι ο κλιματισμός αποτελεί βασικό εξοπλισμό για αυτοκίνητα και τα μέσα μεταφοράς. Σήμερα, η χρήση των κλιματιστικών είναι αναγκαία – ακόμη και σε περιοχές της Βορείου Ελλάδας – προσθέτοντας ένα σημαντικό έξοδο για τα νοικοκυριά. Για παράδειγμα, μια τετραμελής οικογένεια σε ένα αμόνωτο διαμέρισμα περίπου 80 τ.μ. στην Αθήνα, που λειτουργεί τη θερινή περίοδο τρία κλιματιστικά, (δύο συσκευές 9.000 BTU στα υπνοδωμάτια και μία 18.000 BTU στο καθιστικό), καταναλώνει μηνιαίως 1.077 KWh όταν τα κλιματιστικά είναι παλαιού τύπου και 623 KWhαντα κλιματιστικά είναι νέας τεχνολογίας υψηλής απόδοσης Α++. Με βάση μια μέση χρέωσης ρεύματος στα 15 λεπτά, το νοικοκυριό θα πληρώνει 161,55 ευρώ/μήνα, ενώ με κλιματιστικά νέας τεχνολογίας Α++ το κόστος ανέρχεται στα 93,55 ευρώ/ μήνα. Στο κόστος αυτό θα πρέπει να προστεθεί η αγορά κλιματιστικών, η οποία θεωρείται ότι αποσβαίνεται σε πέντε έτη.

Αν προσθέσουμε τη χρήση μόνωσης, την οποία επιλέγουν όλο και πιο πολλοί συμπολίτες μας προκειμένου να κρατήσουν τα σπίτια τους δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα, ο λογαριασμός ξεφεύγει έτι περισσότερο. Σύμφωνα με στοιχεία από τεχνική εταιρεία που ειδικεύεται στον κλάδο, οι τιμές για θερμομόνωση και στεγανοποίηση κυμαίνονται γύρω στα 20 ευρώ/τ.μ. , ενώ το κόστος για θερμοπρόσοψη είναι γύρω στα 30 ευρώ/τ.μ. , ενώ με τις τρέχουσες τιμές η απόσβεση επιτυγχάνεται περίπου στα 5 χρόνια.

Παράλληλα, με δεδομένες τις φυσικές καταστροφές που πλήττουν τη χώρα, καθίσταται επιτακτική η ασφαλιστική κάλυψη. Στο πλαίσιο αυτό, το κόστος για την ασφάλιση ενός ακινήτου επιφανείας 80 τ.μ. και κατασκευής του 2000, διαμορφώνεται ετησίως κοντά στα 145 ευρώ (υπολογισμένο με κόστος ανακατασκευής 1.300 ευρώ το τ.μ.) . Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην ασφαλιστική πρακτική η βάση της ασφάλισης είναι η φωτιά και στις πρόσθετες καλύψεις των φυσικών καταστροφών περιλαμβάνονται ζημιές από πλημμύρα, καταιγίδα, θεομηνία, ανεμοστρόβιλο κ.ά.

Διατροφή

Με τα καλοκαίρια να γίνονται ολοένα πιο δύσκολα και τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες να αποτελούν πια καθημερινότητα, η προστασία του δέρματος κρίνεται αναγκαία και απαραίτητη και το αντηλιακό χαρακτηρίζεται πλέον ως απαραίτητο «αξεσουάρ» 12 μήνες τον χρόνο, όχι μόνο τους τρεις του καλοκαιριού. Γι’ αυτό και η χρήση προϊόντων αντηλιακής προστασίας προσθέτει ένα σημαντικό κόστος, με μια τετραμελή οικογένεια να ξοδεύει περίπου 80 ευρώ για τέσσερα αντηλιακά υψηλής προστασίας, δύο για τους ενηλίκους και δύο παιδικά. Αντίστοιχα, στα μέτρα προστασίας των τελευταίων ετών έχουν προστεθεί οι ηλεκτρολύτες, τα ισοτονικά και τα συμπληρώματα διατροφής για την αποφυγή της θερμικής καταπόνησης.

Αντιμέτωπο με τις νέες προκλήσεις του καιρού, βέβαια, βρίσκεται και το καθημερινό τραπέζι, με τα τρόφιμα να παίρνουν διαρκώς την ανιούσα. Οι καταναλωτές θα πρέπει να συνηθίσουν ότι οι τιμές των οπωρολαχανικών και εν γένει των τροφίμων θα εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από την κλιματική αλλαγή, με την Τράπεζα της Ελλάδος να τη χαρακτηρίζει νέο παράγοντα αβεβαιότητας για την πορεία του πληθωρισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σύμφωνα με δεδομένα από την ΕΛΣΤΑΤ, η μέση δαπάνη για τρόφιμα και αναψυκτικά ανά άτομο ανήλθε σε περίπου 286 ευρώ τον μήνα. Αυτό σημαίνει ότι για μια τυπική τετραμελή οικογένεια, το κόστος διατροφής μπορεί να είναι περίπου 1.144 ευρώ τον μήνα.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Η ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ είναι το επενδυτικό στοιχείο το οποίο τα νοικοκυριά επιλέγουν για την τοποθέτηση του πλούτου τους.

Στις χώρες του ΟΟΣΑ (OECD, 2022) η κατοικία αντιπροσωπεύει κατά μέσο όρο το 50% του συνολικού πλούτου των νοικοκυριών. Το ποσοστό αυτό έχει διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα, π.χ. στη Γερμανία ανέρχεται σε 44%, στη Λιθουανία σε 93%, στις Χιλή, Λετονία, Λιθουανία και Ελλάδα σε 80% και σε 40% σε Ηνωμένες Πολιτείες και Νέα Ζηλανδία. Ενδιαφέρον έχει επίσης το ποσοστό των νοικοκυριών νεότερης ηλικίας που διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, καθώς και η επισήμανση του τρόπου απόκτησής της. Τα περισσότερα  νέας ηλικίας νοικοκυριά που είναι ιδιοκτήτες έχουν αποκτήσει την κατοικία τους χάρη σε κληρονομιά ή δωρεά. Τα νέας ηλικίας νοικοκυριά που έχουν αποκτήσει την κατοικία τους με αγορά είναι πολύ λιγότερα. Και σε αυτή την περίπτωση, η σύγκριση μεταξύ των δύο ομάδων διαφέρει από χώρα σε χώρα. Παραδείγματος χάριν, στην Ελλάδα το 94% των νέων νοικοκυριών έχει αποκτήσει την κατοικία του χάρη σε κληρονομιά ή δωρεά – με ίδια περίπου εικόνα στην Αυστρία και τη Σλοβενία. Στη Λιθουανία συμβαίνει το ανάστροφο – με ίδια εικόνα στις Φινλανδία και Σλοβακία.

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ αυτών των ποσοστών, λαμβάνοντας υπόψη τη σημερινή αυξητική τάση της τιμής των ακινήτων, δείχνει τη διαγενεακή ανισότητα στη δυνατότητα απόκτησης ιδιόκτητης κατοικίας. Μάλιστα, είναι σχεδόν βέβαιη η προοπτική τα νέα νοικοκυριά να αποκτούν ιδιόκτητη κατοικία μόνο χάρη στην ενδοοικογενειακή υποστήριξη – κάτι που διευρύνει το χάσμα της ανισότητας μεταξύ αυτών που λαμβάνουν κληρονομιά ή δωρεά και εκείνων που δεν λαμβάνουν. Κάτω από αυτή την πίεση, που έχει εξελιχθεί σε κατάσταση έλλειψης στέγης, οι κυβερνήσεις λαμβάνουν μέτρα για τη μείωση του χάσματος της στεγαστικής ανισότητας, ενώ ο ΟΟΣΑ προτείνει συνεκτικές πολιτικές στην οποίες συγκαταλέγεται η φορολογική πολιτική (OECD, Bricks, taxes and spending: solutions for housing equity across levels of government, 2023). Η ολοένα αυξανόμενη προσοχή που συγκεντρώνει η φορολογία ακινήτων, λόγω ακριβώς της στεγαστικής ανισότητας, ενισχύει την ανάγκη επανασχεδιασμού της προκειμένου αυτή να είναι αποτελεσματική στη σημερινή πραγματικότητα: οικονομικά προσιτή, κατασκευαστικά ποιοτική και δίκαια προσβάσιμη αγορά απόκτησης ή μακροχρόνιας ενοικίασης στέγης (Housing taxation in OECD countries, 2022). Έτσι, στη Νορβηγία έχει εξεταστεί η σχέση εισοδήματος με την απόκτηση ιδιοκτησίας, ενώ στο Βέλγιο έχουν ανιχνευθεί τα αποτελέσματα της μείωσης του φόρου μεταβίβασης ακινήτων στη στεγαστική ανισότητα.

ΑΚΟΜΗ, στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει προταθεί η επιβολή του green land value tax σε προοδευτική βάση (LVT, Muellbauer 2024) με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, την προσιτή οικονομικά κατοικία και τη στεγαστική δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών. Τέλος, στις ΗΠΑ, στο προεκλογικό πρόγραμμα των Δημοκρατικών περιλαμβάνεται πρόταση για πίστωση φόρου έως και 25.000 δολαρίων για αγορά πρώτης κατοικίας, φορολογικά κίνητρα για την κατασκευή οικονομικά προσιτών κατοικιών και ένα ταμείο στέγασης 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μια πρόταση φορολογικού επανασχεδιασμού (OECD, 2022) , που εκτιμάται ότι θα δώσει ώθηση στη στεγαστική αγορά και θα αμβλύνει την ανισότητα, είναι η μετατόπιση του φορολογικού βάρους των ακινήτων από τον φόρο μεταβίβασης στους περιοδικούς φόρους. Η μετατόπιση, όταν πραγματοποιείται, ενισχύει τη φορολογική προοδευτικότητα και αμβλύνει το αρχικό κόστος απόκτησης ακινήτου.

ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ελαφρύνσεις για την απόκτηση κατοικίας είναι μια άλλη πρόταση.. Οι ελαφρύνσεις  που ήδη εφαρμόζονται περιλαμβάνουν συνήθως εφάπαξ φορολογικές ελαφρύνσεις στην αγορά ή ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για την αποταμίευση με σκοπό την απόκτηση κατοικίας. Αυτές στοχεύσουν συγκεκριμένες ομάδες, π.χ. αγοραστές πρώτης κατοικίας, νέας ηλικίας νοικοκυριά (κάτω από μια ορισμένη ηλικία) , ή άλλοτε αυτές συναρτώνται με την αξία του ακινήτου. Σε Γαλλία, Βέλγιο και Ιρλανδία οι ελαφρύνσεις συναρτώνται με το φορολογητέο εισόδημα, προκειμένου να ενισχυθούν άτομα ή νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα. Σε Αυστραλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο οι φορολογικές ελαφρύνσεις έχουν τη μορφή απαλλαγής για την αγορά πρώτης κατοικίας. Ακόμη, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στην Κολομβία, στο Λουξεμβούργο, στη Νορβηγία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες χορηγείται προνομιακή φορολογική μεταχείριση (απαλλαγές από τον φόρο τόκων ή/και κεφαλαιουχικών κερδών) σε προγράμματα αποταμίευσης για την απόκτηση πρώτης κατοικίας. Τέλος, σε αρκετές χώρες του ΟΟΣΑ, όπως Δανία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Μεξικό, Πολωνία και Ηνωμένες Πολιτείες, χορηγούνται φορολογικά κίνητρα για την ενεργειακά ποιοτική ανακατασκευή των κατοικιών, με τη μορφή συνήθως της έκπτωσης ή πίστωσης του φόρου εισοδήματος.

ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ δεδομένα δείχνουν ότι το πιο αποτελεσματικό φορολογικό εργαλείο είναι η επιβολή περιοδικού φόρου στις κενές κατοικίες, προκειμένου αυτές να αποδοθούν στη μακροχρόνια μίσθωση. Τέτοιοι φόροι εισπράττονται στον Καναδά (Βανκούβερ), στην Αυστραλία (Μελβούρνη), στις ΗΠΑ (Οκλαντ) και στις πόλεις Παρίσι, Μπορντό, Λιλ, Λιόν και Τουλούζη της Γαλλίας. Μετά την εισαγωγή του Vancouver empty home tax (στο 3% επί της αξίας), ο αριθμός των ενοικιαζόμενων κατοικιών αυξήθηκε κατά 25,4% (Housing Vancouver, 2020). Ύστερα από τέσσερα χρόνια εφαρμογής του taxe sur les logement vacants (σε κατοικίες κλειστές επί δύο χρόνια) , σε αρκετούς γαλλικούς δήμους η διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση αυξήθηκε κατά 13% (Segú, 2020). Αντίθετα, μια πρόσφατη ανάλυση του Melbourne vacant residential property tax (στο 1% επί της αξίας) έδειξε ότι η επιβολή του φόρου είχε περιορισμένο αντίκτυπο στο ποσοστό των κενών κατοικιών (Fitzgerald, 2020) , πιθανόν λόγω της μη πρόβλεψης συνοδευτικών κυρώσεων για τους παραβάτες.

Ο ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ για την επιβολή του vacant tax είναι ότι στην πράξη ο φορολογικός σχεδιασμός, η διαχείριση και το κόστος συμμόρφωσης του φόρου είναι υψηλό σε σύγκριση με τα έσοδα που αποφέρει – κάτι που συνιστά αποτρεπτικό παράγοντα για την εισαγωγή του. Όμως, ο φόρος κενών κατοικιών αποσκοπεί κυρίως στην αύξηση της διαθεσιμότητας κατοικιών και κατά συνέπεια στην άμβλυνση της στεγαστικής ανισότητας. Η είσπραξη εσόδων είναι δευτερεύων στόχος, όταν μάλιστα η επιτυχία του φόρου συνεπάγεται τη μείωση των κατοικιών επί των οποίων επιβάλλεται. Στην οπτική αυτή, ο φόρος καθίσταται επιτυχής όταν συνοδεύεται από αξιόπιστα μέτρα για την παρακολούθηση της φορολογικής συμμόρφωσης και για τη διασφάλιση της διάθεσης των κατοικιών (που απαλλάσσονται του φόρου) στην αγορά απόκτησης ή μακροχρόνιας ενοικίασης στέγης.

Η ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ, με διάσταση κρίσης πια είναι η πραγματικότητα τόσο στη χώρα μας όσο και σε πολλές άλλες. Το αν ο φόρος μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για την άμβλυνση και την επίλυσή της φαίνεται από τη διαρκώς αυξανόμενη τάση των κυβερνήσεων να λάβουν μεταξύ άλλων και φορολογικά μέτρα. Η φορολογική θεωρία και σκέψη έχει αναδείξει την ανάγκη του φορολογικού επανασχεδιασμού. Βασικό είναι επίσης το μείγμα φορολογικών και μη φορολογικών πολιτικών: οι μεταρρυθμίσεις απατούν προσεκτικό χρονοδιάγραμμα και εξέταση του αντικτύπου τους στις διάφορες ομάδες νοικοκυριών και ατόμων. Στη χώρα μας η φορολογική απαλλαγή της πρώτης κατοικίας και η οικονομική ενδοοικογενειακή υποστήριξη δεν αρκούν πια. Η διεθνής εμπειρία έχει να παρουσιάσει αρκετές προτάσεις.

Πηγή: “Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”

by Εργατικό Κέντρο

Tο στεγαστικό έχει αναρριχηθεί στις κορυφαίες, αν όχι στην κορυφαία θέση της πρωθυπουργικής ατζέντας ενόψει των εξαγγελιών στη ΔΕΘ. Η κυβέρνηση έχει διά διαρροών στον Τύπο ανοίξει όλη την γκάμα των μέτρων που εξετάζει, ταυτόχρονα όμως έχει διαμηνύσει με μεγάλη σαφήνεια ότι δεν πρέπει να αναμένεται «καλάθι παροχών» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη (δηλώσεις κυβερνητικού εκπροσώπου) και ότι «δεν θα υπονομεύσουμε την οικονομική θέση της χώρας» (δηλώσεις υπουργού Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη). Τούτων δοθέντων, το ερώτημα είναι αν τα μέτρα για το στεγαστικό θα είναι αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση του οξύτατου προβλήματος των υψηλών τιμών ακινήτων και ενοικίων.

Τα κλειστά σπίτια

Η κυβέρνηση πρέπει να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα ορισμού: για ποια και επομένως πόσα κλειστά σπίτια μιλάμε; Δεδομένου ότι στα υποψήφια μέτρα περιλαμβάνονται η επιβολή φορολογίας στα κλειστά σπίτια (ώστε να αναγκαστούν οι ιδιοκτήτες τους να τα βγάλουν στην αγορά) σε συνδυασμό με φοροκίνητρα και επιδότηση της ανακαίνισής τους, ο «λογαριασμός» έχει τη σημασία του. Η κυβέρνηση κάνει λόγο για 200.000 κλειστά ακίνητα, αφήνοντας έξω από το μέτρημα:

• Σπίτια που έχουν περάσει στην κυριότητα των τραπεζών και των funds μέσω πλειστηριασμών. Σε αυτή την κατηγορία οφείλεται κατά κύριο λόγο η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ 2019 και 2022, που αντιστοιχεί σε περίπου 100.000 ακίνητα.
• Ακίνητα ιδιοκτησίας φορέων του Δημοσίου ή ιδρυμάτων, που υπολογίζονται επίσης σε περίπου 100.000.
•  300.000 περίπου κατοικίες που είναι «μπλοκαρισμένες» λόγω προβλημάτων ιδιοκτησίας (αμφισβήτηση κληρονομιών κ.λπ.).

Παρ’ όλο όμως που γίνεται λόγος για 200.000 κλειστές κατοικίες, στην κυβέρνηση υπάρχουν και δεύτερες σκέψεις: να προσδιορίσει ένα πιο περιορισμένο ως προς τον αριθμό target group με άλλα κριτήρια, π.χ. παλαιότητας. Σε αυτό το ενδεχόμενο, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν ο περιορισμός του αριθμού θα γίνει γενικώς για λόγους δημοσιονομικής «τσιγκουνιάς», για να ελαχιστοποιηθεί το κόστος χρηματοδότησης των μέτρων, ή… ειδικώς, για να γίνουν πιο «γενναιόδωρα» τα μέτρα, αλλά για μικρότερο αριθμό ακινήτων. Σε αυτή τη δεύτερη περίπτωση, η κυβέρνηση θα αποφύγει πολύ τιμωρητικά μέτρα φορολογικής επιβάρυνσης των κλειστών ακινήτων και, αντίθετα, θα ρίξει το βάρος στα φορολογικά κίνητρα και στο ύψος της επιδότησης για την ανακαίνισή τους.

«Χρυσή βίζα» – Airbnb

Το άλλο πεδίο όπου θα μπορούσαν να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα είναι η «Χρυσή βίζα» και το Airbnb. Εδώ η κυβέρνηση έχει ουσιαστικά προεξοφλήσει ότι δεν πρόκειται να λάβει ουσιαστικά μέτρα. Οι πρόσφατες δηλώσεις ήταν σαφέστατες:

«Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις έχουν μια μεγάλη χρησιμότητα διότι αυξάνουν τις διαθέσιμες κλίνες και με αυτόν τον τρόπο βοηθούν το τουριστικό προϊόν της χώρας και την ίδια ώρα αυξάνουν το εισόδημα δεκάδων χιλιάδων συμπολιτών μας. Από την άλλη πλευρά είναι βέβαιο ότι σε μερικές περιοχές, όπως και στο εξωτερικό, δημιουργούν κάποιες δυσπλασίες. Εξετάζουμε προσεκτικά την εικόνα σε όλες τις επιμέρους περιοχές και θα παρέμβουμε με πνεύμα δικαιοσύνης χωρίς να δημιουργούμε θέμα στην αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων».

Όσον αφορά λοιπόν το Airbnb, δεν πρέπει να αναμένεται ρύθμιση με σημαντική αύξηση της φορολόγησής τους, επομένως τα όποια μέτρα θα έχουν οριακή επίδραση. Όσο για τη «Χρυσή βίζα», επίσης δεν πρέπει να αναμένεται οτιδήποτε ρηξικέλευθο. Η «Χρυσή βίζα» είναι η δημοσιονομική «κότα με τα χρυσά αυγά», που δεν πρόκειται να θιγεί με δραστικά μέτρα. Η αύξηση του ορίου στις 800.000 ευρώ απλώς θα επιβραδύνει τον ρυθμό της περαιτέρω επιβάρυνσης της αγοράς στέγης.

Το «Σπίτι μου 2»

Το πρόγραμμα «Σπίτι μου 2» θα έχει, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, την αντίθετη, δηλαδή… αρνητική επίδραση, στην αύξηση των τιμών των κατοικιών και των ενοικίων. Η αυξητική επίδραση στις τιμές των κατοικιών θα είναι φυσική συνέπεια της αύξησης της ζήτησης για κατοικίες των συγκεκριμένων προδιαγραφών που προβλέπει το πρόγραμμα. Δεδομένου δε ότι το δυνητικό εύρος του προγράμματος είναι 30.000 κατοικίες, η αυξητική πίεση στις τιμές των ακινήτων αλλά και των ενοικίων θα είναι μεγάλη!

Αυτή είναι άλλωστε η εμπειρία από τον πρώτο κύκλο του προγράμματος («Σπίτι μου»), το οποίο απέτυχε ακριβώς γιατί με την εξαγγελία του αυξήθηκαν κατακόρυφα οι τιμές της συγκεκριμένης κατηγορίας ακινήτων. Η επέκτασή του στο ηλικιακό φάσμα των 25 έως 50 ετών, η επέκτασή του στα 30.000 σπίτια και η επακόλουθη αύξηση του μπάτζετ στα 2 δισ. ευρώ εξασφαλίζουν μεγαλύτερη επιτυχία στον δεύτερο κύκλο του προγράμματος, αλλά για τον ίδιο λόγο εξασφαλίζουν ότι θα πιέσει πολύ τις τιμές αγοράς και ενοικίων προς τα πάνω, μέχρι, αλλά σε δεύτερο χρόνο, να μειώσουν τη ζήτηση και άρα να ρίξουν τις τιμές!

ΠΗΓΗ: «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο