Ανακοίνωση

Το 6,5% του πληθυσμού στην Ελλά δα δηλώνει ότι το 2023 αντιμετώπισε μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής, ενώ το 1,4% του πληθυσμού σοβαρή ανεπάρκεια τροφής. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα ποσοστά για τη μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής τα προηγούμενα χρόνια ανέρχονταν σε 6,6% το 2022, σε 6% το 2021 , σε 6,1% το 2020 και σε 8% το 2019. Προκύπτει, επίσης, ότι ένα νοικοκυριό θεωρείται ότι έχει μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής όταν τουλάχιστον ένα μέλος του νοικοκυριού δηλώνει ότι κατά τη διάρκεια των 12 προηγούμενων μηνών αναγκάστηκε να παραλείψει ένα γεύμα.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Στο 2,4% διαμορφώθηκε ο εναρμονισμένος πληθωρισμός τον Μάιο στην Ελλάδα , χαμηλότερα σε σύγκριση με τον μέσο όρο τόσο στην ευρωζώνη, όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με τα οριστικά στοιχεία της Eurostat. Ο πληθωρισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαμορφώθηκε στο 2,7% κατά μέσο όρο τον Μάιο, από 2,6% τον Απρίλιο, ενώ της ευρωζώνης ανήλθε στο 2,6%, από 2,4% τον προηγούμενο μήνα.

Ευρωζώνη

Οι χαμηλότεροι ρυθμοί καταγράφηκαν σε Λετονία (0,0%), Φινλανδία (0,4%) και Ιταλία (0,8%), ενώ οι υψηλότεροι σε Ρουμανία (5,8%), Βέλγιο (4,9%) και Κροατία (4,3%). Σε σύγκριση με τον Απρίλιο, ο ετήσιος πληθωρισμός επιβραδύνθηκε σε 11 κράτη- μέλη, παρέμεινε σταθερός σε δύο και επιταχύνθηκε σε 14. Τη μεγαλύτερη συμβολή στον πληθωρισμό του Μαΐου στην ευρωζώνη είχαν οι υπηρεσίες, ενώ ακολούθησαν η κατηγορία «τρόφιμα, αλκοόλ, καπνός», τα μη ενεργειακά βιομηχανικά προϊόντα και η ενέργεια. Στα τρόφιμα ο πληθωρισμός στην Ελλάδα ήταν τον Μάιο στο 2,5% έναντι 1,9% στην ευρωζώνη. Έναν μήνα νωρίτερα ήταν αντίστοιχα 5,3% και 1,9%. Η τιμή του ελαιολάδου στην Ελλάδα είναι αυξημένη κατά 56,8% έναντι 50% στην ευρωζώνη. Υπάρχουν βέβαια και μεγαλύτερες ανατιμήσεις όπως για παραδείγματα στην Ισπανία 62,8%, στην Κροατία 62,1% και στην Κύπρο 65%. Σε σύγκριση με τον Απρίλιο, ο ετήσιος πληθωρισμός μειώθηκε σε 11 κράτη- μέλη, παρέμεινε σταθερός σε δύο, ενώ αυξήθηκε σε 11. Τον Μάιο, την υψηλότερη συμβολή στον ετήσιο ρυθμό πληθωρισμού της ζώνης του ευρώ είχαν οι υπηρεσίες (+1,83 ποσοστιαίες μονάδες, π.μ. ), ακολουθούμενες από τα τρόφιμα, το αλκοόλ και τον καπνό (+0,51 π.μ.), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (+0,18 π.μ.) και την ενέργεια (+0,04 π.μ.).

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Όταν η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που προτείνεται σε εξειδικευμένους πτυχιούχους εργαζόμενους, δεν προσφέρει κάτι πάνω από τον κατώτατο μισθό της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει από τους εργοδότες διάθεση υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Τα παραπάνω δηλώνει στο DailyPharmaNews ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιατρικών Επισκεπτών Φαρμακοϋπαλλήλων και Συναφών Επαγγελματικών Κλάδων (ΠΟΙΕΦΣΕΚ) Σωκράτης Λάμπος και εξηγεί: «Τον Αύγουστο του 2022 καταθέσαμε τις προτάσεις μας για την υπογραφή νέας Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Μετά από κωλυσιεργίες δύο σχεδόν ετών, οι εργοδότες, μας κατέθεσαν την πρότασή τους για μια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας χωρίς κλιμάκια ωρίμανσης, χωρίς τα επιδόματα που προέβλεπαν οι συμβάσεις μας ως το 2010 και με ένα μισθό 30%, χαμηλότερο από αυτόν που προέβλεπε η σύμβαση που είχαμε πριν 14 χρόνια. Επίσης η πρόταση τους παραγνωρίζει το γεγονός ότι οι Ιατρικοί Επισκέπτες είναι ένας κλάδος υψηλής εξειδίκευσης και εκπαίδευσης, καθώς οι περισσότεροι είναι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης , και συχνά με μεταπτυχιακές σπουδές».

Καλούμε τις φαρμακευτικές να υπογράψουν ΣΣΕ που να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση

Οι φαρμακευτικές εταιρείες ανδρώθηκαν χάρη στα υψηλά περιθώρια κέρδους που τους εξασφάλιζαν οι εξαιρετικά υψηλές τιμές των φαρμάκων που πλήρωναν τα ταμεία, δηλ. ο Έλληνας ασφαλισμένος, πριν την οικονομική κρίση, αναφέρει ο κ. Λάμπος για να επισημάνει στη συνέχεια ότι «τις απώλειες της περιόδου της οικονομικής κρίσης, τις πλήρωσαν σε μεγάλο βαθμό οι εργαζόμενοι, που είδανε το εισόδημα τους να συρρικνώνεται, την αγοραστική τους δύναμη να χάνεται και τις θέσεις εργασίας να μειώνονται τραγικά. Ειδικά στον κλάδο των Ιατρικών επισκεπτών το 70% έχασαν τη δουλειά τους. Ενώ, όμως, οι εταιρείες τα τελευταία χρόνια στηρίζονται από την κυβέρνηση με μία σειρά μέτρων, κάποια από τα οποία μεταφέρουν στην τσέπη των ασφαλισμένων την φορολογική τους ελάφρυνση, αυτές αρνούνται να δώσουν στους εργαζόμενους τους το παραμικρό. Η κερδοφορία που καταγράφεται στους ισολογισμούς των φαρμακευτικών εταιρειών δείχνει την ανάπτυξη και την οικονομική ευρωστία του κλάδου. Η άρνησή τους να υπογράψουν μια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που να μην καθηλώνει συνολικά τους μισθούς των εργαζομένων στο κατώτατο επίπεδο, δείχνει ότι η μόνη βιωσιμότητα που απειλείται είναι αυτή των υπαλλήλων τους».

Καλούμε τους εργοδότες να υπογράψουν μια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που να διασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων τους και να μην αγνοούν, ούτε τις διαμαρτυρίες μας, ούτε την σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επισημαίνει, ότι στην Ελλάδα ο αριθμός των εργαζομένων που καλύπτονται από ΣΣΕ είναι ιδιαίτερα χαμηλός και πρέπει να αυξηθεί, τονίζει ο κ. Λάμπος.

Τι κάνει ένας ιατρικός επισκέπτης

Και επειδή στο ευρύ κοινό δεν είναι ευκρινές πάντα τι δουλειά ακριβώς κάνει ο ιατρικός επισκέπτης, ο κ. Λάμπος εξηγεί: «Ιατρικός Επισκέπτης είναι ο υπάλληλος της φαρμακευτικής εταιρείας, συνήθως χημικός, φαρμακοποιός, βιολόγος, που έχει εκπαιδευτεί επαρκώς και επισκέπτεται τους Επαγγελματίες Υγείας σε νοσοκομεία, κέντρα Υγείας, ιατρεία και φαρμακεία και τους ενημερώνει για τα προϊόντα της εταιρείας του (φαρμακευτικά σκευάσματα, υλικά, ή μηχανήματα). Τούς παρέχει πληροφορίες που αφορούν ενδείξεις, λειτουργία, τρόπο δράσης, δοσολογία, ανεπιθύμητες ενέργειες, προβλήματα συγχορήγησης κ.λπ. Επίσης παρουσιάζει κλινικές μελέτες και μελέτες παρατήρησης που τα αφορούν. Μέρος της ενημέρωσης μπορεί να αποτελέσουν και θέματα νομοθεσίας σχετικά με τη χρήση τους. Ακόμη συμπληρώνει και μεταφέρει στην εταιρεία του, την κίτρινη κάρτα που αφορά ανεπιθύμητες ενέργειες από την χρήση φαρμάκων που πιθανά να του αναφέρουν οι επαγγελματίες Υγείας, καθώς επίσης μεταφέρει και τις παρατηρήσεις και τα σχόλια τους, για τα προϊόντα».

ΠΗΓΗ: «DAILY PHARMANEWS»

by Εργατικό Κέντρο

Παρά τις διαδοχικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού τα τελευταία έτη, η αγοραστική δύναμη υπολείπεται σημαντικά, ειδικά σε σύγκριση με τις χώρες της βορειοδυτικής Ευρώπης. Όμως, σε σχέση με τη θέση που κατείχε η χώρα το 2009, τα στοιχεία δείχνουν ότι το α’ εξάμηνο του 2024 η Ελλάδα έχει υποχωρήσει και συγκριτικά με τα κράτη-μέλη της Μεσογείου, αλλά ακόμα και με εκείνα της Ανατολικής Ευρώπης. Ουσιαστικά, φαίνεται ότι η Ελλάδα κατά την τελευταία 15ετία υπέστη σημαντική καθίζηση ως προς την αγοραστική δύναμη των μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

Η ανάλυση που έχει γίνει από τους ειδικούς του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ και παρουσιάζει κατ’ αποκλειστικότητα η «N», δείχνει ότι ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα, από το α’ εξάμηνο του 2009 έως το α’ εξάμηνο του 2024, δηλαδή μέσα σε μία 15ετία, κυμάνθηκε σε ένα πολύ μικρό εύρος από τα 701 έως τα 780 ευρώ (μικτά). Τα στοιχεία προέρχονται από τη Eurostat και η πρόσφατη αύξηση του κατώτατου μισθού (830 ευρώ) θα ενσωματωθεί στις αναλύσεις του β’ εξαμήνου του τρέχοντος έτους.

Έτσι, φαίνεται ότι το α’ εξάμηνο του 2009 ο βασικός μισθός ήταν 701 ευρώ μικτά. Στη συνέχεια, μετά από διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων (ΓΣΕΕ από τους εργαζόμενους και ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΣΕΤΕ από τους εργοδότες), το β’ εξάμηνο της συγκεκριμένης χρονιάς ανήλθε στα 739,6 ευρώ και διατηρήθηκε στα ίδια επίπεδα έως το β’ εξάμηνο του 2011. Εν συνεχεία, πάλι με διαπραγματεύσεις έφτασε στα 751,4 ευρώ. Όμως, η παρέμβαση της πολιτείας άλλαξε εντελώς τη διαδικασία προσδιορισμού των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, με την 6η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ), τον Φεβρουάριο του 2012, ο κατώτατος μισθός υποχώρησε απότομα στα 586,1 ευρώ. Ταυτόχρονα, έπαψαν οι διαπραγματεύσεις των κοινωνικών εταίρων γι’ αυτό το ζήτημα, ενώ δημιουργήθηκε και ο υποκατώτατος μισθός (511 ευρώ) για νέους εργαζόμενους έως 25 ετών. Αυτά τα πολύ χαμηλά επίπεδα βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα διατηρήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα για επτά ολόκληρα έτη. Η πρώτη αλλαγή συντελέστηκε τον Φεβρουάριο του 2019, όταν ο κατώτατος μισθός ανήλθε στα 650 ευρώ, ενώ παράλληλα καταργήθηκε και ο υποκατώτατος.

Επόμενη παρέμβαση έγινε το α’ εξάμηνο του 2022, αφού λόγω πανδημίας πάλι υπήρξε ένα άτυπο «πάγωμα» των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα. Τότε η νέα αύξηση οδήγησε τον κατώτατο μισθό στα 663 ευρώ, για να ακολουθήσουν δύο ακόμα αυξήσεις, τα αμέσως επόμενα έτη, στα 713 και στα 780 ευρώ αντίστοιχα.

Τα στοιχεία της Eurostat όπως έχουν καταγραφεί στις 30 Απριλίου του τρέχοντος έτους, δείχνουν ότι σε 12μηνη βάση οι μονάδες αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα από το 2009 έως το 2024 κυμαίνονται από τις 858 έως τις 1.031 στο ανώτατο πεδίο. Όμως, παρά τις αυξήσεις των τελευταίων ετών, απέχουν σημαντικά από τις αντίστοιχες μονάδες αγοραστικής δύναμης άλλων κρατών-μελών της Ε.Ε. Πιο συγκεκριμένα, εάν η σύγκριση γίνει με χώρες της βορειοδυτικής Ευρώπης, προκύπτει ότι στην Ιρλανδία το συγκεκριμένο μέγεθος βρίσκεται στις 1.508 μονάδες, στη Γαλλία στις 1.599 μονάδες, στο Βέλγιο στις 1.729 μονάδες, στην Ολλανδία στις 1.778 μονάδες, ενώ στο Λουξεμβούργο ανέρχεται στις 1.877 και στη Γερμανία στις 1.883 μονάδες. Η «ψαλίδα» με τις συγκεκριμένες χώρες μάλλον διατηρείται διαχρονικά ανέπαφη, καθώς ανάλογη ήταν η θέση της Ελλάδας και το 2009, σύμφωνα με τη σύγκριση που πραγματοποιεί n Eurostat. Υπενθυμίζεται ότι για να προκύψουν οι μονάδες αγοραστικής δύναμης για κάθε χώρα λαμβάνονται υπόψη μια σειρά από παράμετροι στο τέλος κάθε έτους, εκτός από τον βασικό μισθό στον ιδιωτικό τομέα, μεταξύ των οποίων είναι ο πληθωρισμός, αλλά και ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας.

Ανάλογη είναι η σύγκριση που γίνεται και με τις χώρες της Μεσογείου, δηλαδή της περιφέρειας που ενδιαφέρει περισσότερο στην Ελλάδα . Μόνο η Μάλτα, με 1.029 μονάδες, έχει αγοραστική δύναμη χαμηλότερη από της Ελλάδας. Η Πορτογαλία βρίσκεται στις 1.086 μονάδες, η Κύπρος στις 1.087 και η Ισπανία έχει 1.374 μονάδες. Συγκριτικά με το 2009, όταν η Ελλάδα σε 12μηνη βάση είχε αγοραστική δύναμη 858 μονάδες, διαπιστώνεται ότι η πορεία της χώρας είναι ξεκάθαρα πτωτική. Τότε κατείχε την υψηλότερη θέση μεταξύ των χωρών της Μεσογείου, με τη Μάλτα να βρίσκεται κοντά στις 800 μονάδες και την Ισπανία αισθητά χαμηλότερα, που τότε αντιμετώπιζε κρίση ακίνητης περιουσίας. Μετά από 15 έτη αλλεπάλληλων κρίσεων όμως και στην Ελλάδα, η θέση της χώρας υποχώρησε σημαντικά και πλέον βρίσκεται προτελευταία, υπολειπόμενη σημαντικά από την Κύπρο, αλλά κυρίως από την Ισπανία.

Στην Ανατ. Ευρώπη

Καλύτερη είναι η θέση της Ελλάδας αν η σύγκριση γίνει με τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, αν και πάλι η χώρα μας έχει υποστεί σημαντική υποχώρηση, σε σύγκριση με τη θέση που κατείχε το 2009. Όπως προκύπτει από την καταγραφή της Eurostat, η Λετονία βρίσκεται στις 823 μονάδες αγοραστικής δύναμης, η Εσθονία έχει 840, η Σλοβακία 869, η Τσεχία 948 και η Ουγγαρία 1.007 μονά- δες. Την ίδια στιγμή η Λιθουανία με 1.172 μονάδες αγοραστικής δύναμης βρίσκεται σε καλύτερη θέση από την Ελλάδα, όπως επίσης και η Πολωνία με 1.491 μονάδες. Αξίζει να επισημανθεί ότι το 2009, με 858 μονάδες σε 12μηνη βάση, η Ελλάδα κατείχε σαφώς υψηλότερη θέση από όλες τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αφού τότε η Πολωνία είχε αγοραστική δύναμη στα επίπεδα των 500 μονάδων και όλα τα υπόλοιπα κράτη της περιοχής βρίσκονταν λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τις 400 μονάδες. Από τότε όμως, 15χρόνια μετά, η πορεία των βασικών αποδοχών σε εκείνες τις χώρες ήταν πολύ πιο αυξητική σε σχέση με της Ελλάδας.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Mια σειρά από αλλαγές στη διαδικασία των προσλήψεων μέσω ΑΣΕΠ με τελικό στόχο την επιτάχυνση των διορισμών επεξεργάζεται η κυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε «το πιο αποτελεσματικό» κράτος ως μία από τις «στοχευμένες προτεραιότητές μας» , κατά τη διάρκεια του Υπουργικού Συμβουλίου με τη νέα κυβερνητική σύνθεση το περασμένο Σάββατο, ενώ την ερχόμενη Πέμπτη προγραμματίζει σύσκεψη εργασίας στο υπουργείο Εσωτερικών με αιχμή το «νέο» ΑΣΕΠ. Για το Μέγαρο Μαξίμου και τον νέο υπουργό Θοδωρή Λιβάνιο το στοίχημα είναι να σπάσει ο σημερινός… κανόνας: Προσλήψεις οι οποίες μένουν στα χαρτιά για καιρό με κενές νευραλγικές θέσεις, όπως στον τομέα της Υγείας. Ο Πρωθυπουργός έχει μιλήσει για «απογοητευτικούς» ρυθμούς ( «δεν λειτουργεί το ΑΣΕΠ, λυπάμαι που το λέω έτσι ξερά») , ο επικεφαλής της Αρχής έχει επισημάνει ότι «μια αποτελεσματική συζήτηση» θα πρέπει να καλύψει όλο τα σχετικά στάδια, είτε υπάρχει είτε όχι η εμπλοκή του ΑΣΕΠ δηλαδή, και πλέον προεξοφλούνται εντατικότερες διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών. Κυβερνητικές πηγές σχολιάζουν ότι αναζητούνται παρεμβάσεις ενίσχυσης του ΑΣΕΠ χωρίς να αλλάξει ο πυρήνας του «αντικειμενικού συστήματος προσλήψεων». Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι φαίνεται πως είναι η περίπτωση των 14.837 επιτυχόντων του πρώτου γραπτού διαγωνισμού, καθώς ενάμιση χρόνο μετά τη διεξαγωγή του δεν έχει τοποθετηθεί στη θέση του ούτε ένας επιτυχών. Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», πάντως, η επικείμενη ενίσχυση δεν έχει να κάνει με τον αριθμό του προσωπικού της Αρχής αλλά με τις διαδικασίες.

«Ψηφιακά» δικαιολογητικά

Στα σκαριά είναι ένα νέο, αυτοματοποιημένο μοντέλο ελέγχου των δικαιολογητικών που υποβάλλονται. Το σκεπτικό είναι απλό: Οποιοδήποτε στοιχείο βρίσκεται ή μπορεί να βρεθεί στον ψηφιακό αέρα θα τραβιέται αυτόματα, εξ ου και εκκινεί διασύνδεση του ΑΣΕΠ με φορείς. Ηλεκτρονική άντληση των απαραίτητων εγγράφων μπορεί να γίνεται, για παράδειγμα, για το πτυχίο, άρα με διασύνδεση με τα πανεπιστήμια, την εργασιακή εμπειρία, άρα μέσω «Εργάνης» κ.ο.κ. «Δεν γίνεται να υπάρχουν δεκάδες υπάλληλοι που καλούνται να ελέγχουν ένα προς ένα πλήθος δικαιολογητικών, ενώ αυτά μπορούν να περασμίνο έρχονται” αυτόματα και αξιόπιστα» λένε ενημερωμένες πηγές. Αυτό θα δώσει και μία απάντηση, όπως προσδοκά η κυβέρνηση, στον βραχνά των ενστάσεων, που είναι από τις βασικές αιτίες των καθυστερήσεων. Μιλώντας με… αριθμούς, αυτούς τους μήνες εκδικάζονται, σύμφωνα με στελέχη του ΑΣΕΠ, 6.300 ενστάσεις εκπαιδευτικών που αφορούν την κατάταξη 150.000 εκπαιδευτικών γενικής παιδείας.

Πρόσληψη σε 12 μήνες

Η κυβέρνηση επεξεργάζεται λύσεις μελετώντας κάθε στάδιο ενός διαγωνισμού- πρόσληψης, που σημαίνει ότι επίκειται διαβούλευση με τα στελέχη της Αρχής για θέματα εσωτερικής λειτουργίας. Έγκυρες πηγές λένε ότι στόχος είναι ο χρόνος που θα χρειάζεται ο επιτυχών στον διαγωνισμό για να πιάσει δουλειά να είναι μάξιμουμ οι 12 μήνες. «Σήμερα έχουμε ανθρώπους στο περίμενε για δύο και πλέον χρόνια» σημειώνουν. Σημειωτέον, σύμφωνα με τον επικεφαλής της Αρχής Θάνο Παπαϊωάννου, το στάδιο των εσωτερικών διαβουλεύσεων σε έναν φορέα για τα απαιτούμενα προσόντα αλλά και το στάδιο από την έκδοση οριστικών αποτελεσμάτων έως τον διορισμό «στα οποία το ΑΣΕΠ δεν έχει καμία εμπλοκή, μπορεί να υπερβούν τους έξι μήνες το καθένα».

Ο «κόφτης»

Στο μεταξύ, σε ράγες υλοποίησης μπαίνει από τον επόμενο γραπτό πανελλήνιο διαγωνισμό ένας «κόφτης» στον αριθμό των θέσεων που θα μπορούν να επιλέξουν οι επιτυχόντες. Μέχρι σήμερα οι επιλογές είναι απεριόριστες και έχουν καταγραφεί περιπτώσεις αιτήσεων με έως και 800 διαφορετικές επιλογές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα σημαντικό ποσοστό των τελικών επιλογών προσώπων του ΑΣΕΠ (σ.σ. εκτιμάται ότι αγγίζει το 70%) να μην εμφανίζεται καν. Με τη νέα ρύθμιση έρχεται πλαφόν στον αριθμό των προτιμήσεων, αν και αυτός δεν θα είναι μικρότερος από 50 ανά κατηγορία εκπαίδευσης και κλάδο/ειδικότητα.

Το επικουρικό σχήμα

Κατά πληροφορίες, συζητείται και μία εναλλακτική: Η δημιουργία ενός… μίνι ΑΣΕΠ, δηλαδή το σενάριο συγκρότησης ενός επικουρικού οργανισμού ως υποβοηθητικού στη διαχείριση του όγκου των προσλήψεων, ο οποίος θα βρίσκεται υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Εξάλλου, ο Θάνος Παπαϊωάννου με την προ ημερών δήλωσή του αναφέρθηκε αναλυτικά στο εύρος των αρμοδιοτήτων του ΑΣΕΠ, από τις ενστάσεις μέχρι την έκδοση των προσωρινών και των οριστικών αποτελεσμάτων 4.276 θέσεων ΠΕ και την έναρξη της διαδικασίας επιλογής διοικητών και υποδιοικητών ΥΠΕ και νοσοκομείων. «Το ΑΣΕΠ μετέχει και θα μετάσχει σε συζητήσεις για τη βελτίωση των διαδικασιών πρόσληψης» ανέφερε ο ίδιος, σχολιάζοντας ότι η Αρχή «δεν πρέπει να επωμισθεί τις δυσλειτουργίες της δημόσιας διοίκησης».

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Aπό τα εποχικά επιδόματα σε τουρισμό και εστίαση ξεκινούν οι περικοπές της νέας ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας, με τη Νίκη Κεραμέως να δρομολογεί το επόμενο διάστημα την εισαγωγή του μίνι ασφαλιστικού νομοσχεδίου στη Βουλή, που θα έχει τα χαρακτηριστικά «σκούπας», στο οποίο θα συμπεριληφθεί και το νέο επίδομα ανεργίας που θα αφορά λιγότερους άνεργους.

Η αλλαγή στο υπουργείο Εργασίας φαίνεται ότι ήταν προδιαγεγραμμένη. Η πρώην υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου πέρασε κάτω από τον πήχη των προσδοκιών του Μαξίμου και δεν έπεισε ότι μπορεί να φέρει σε πέρας δύσκολες αποστολές, που περιλαμβάνουν από μειώσεις συντάξεων έως αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης την επόμενη διετία. Με το υπουργείο Εργασίας να αποτελεί ένα είδος «πειθαρχικού» για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθώς όποιος πηγαίνει στη Σταδίου βρίσκεται σε προσωρινή δυσμένεια, η έλευση της Ν. Κεραμέως (χρεώθηκε το σκάνδαλο της διαρροής προσωπικών δεδομένων στο υπουργείο Εσωτερικών) συνδέεται με τον δεύτερο γύρο αντεργατικών και αντιασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων, που θα πρέπει να ολοκληρωθούν εντός του 2025. Πρώτα θύματα του νέου κύματος περικοπών είναι οι εποχικοί εργαζόμενοι στον τουρισμό, καθώς ακυρώνεται η επέκταση του επιδόματος ανεργίας που αρχικά είχε συμφωνηθεί να φτάσει τους πέντε μήνες, από τρεις που είναι σήμερα. Μάλιστα το προηγούμενο διάστημα και κάτω από την πίεση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό – Τουρισμό είχε βρεθεί η φόρμουλα για την άρση της μνημονιακής πρόβλεψης με επιμερισμό της καταβολής του εποχικού επιδόματος ανεργίας για δύο επιπλέον μήνες σε κράτος και εργοδότες.

Οι περικοπές

Η Ν. Κεραμέως αναμένεται με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο-σκούπα να προχωρήσει άμεσα τις περικοπές των συντάξεων χηρείας, που θα προκαλέσουν μεγάλες μειώσεις σε δεκάδες χιλιάδες γυναίκες (κατά κύριο λόγο) συνταξιούχους. Και αυτό καθώς ακόμα και με το… ευνοϊκό σενάριο που εξετάζει το υπουργείο Εργασίας ο/η δικαιούχος της σύνταξης χηρείας θα βρεθεί σε αρκετές περιπτώσεις και χρεωμένος στον ΕΦΚΑ, καλούμενος να καταβάλει ως αχρεωστήτως καταβληθείσες τις συντάξεις όχι μόνον μιας τριετίας, αλλά δύο τριετιών! Στο ίδιο νομοσχέδιο, και με πρόσχημα την εξίσωση και τον… εξορθολογισμό των παροχών ασφαλισμένων από διαφορετικά ταμεία που εντάχθηκαν στον ΕΦΚΑ, θα περιλαμβάνεται και ο νέος Κανονισμός που θα προβλέπει μειώσεις σε χρήμα και παροχές για τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους κυρίως των πρώην ταμείων των ΔΕΚΟ, που θα εξισωθούν με τα χαμηλότερα επίπεδα παροχών που ισχύουν στο πρώην ΙΚΑ.

Και στο βάθος νέα όρια ηλικίας

Δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται ότι η νέα υπουργός θα «τρέξει» και τη νέα ανατροπή στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Η αύξηση θεωρείται δεδομένη λόγω της αύξησης του προσδόκιμου ζωής με βάση το 65ο έτος της ηλικίας, όπως προβλέπει ο πρώτος μνημονιακός Νόμος 3836/2010.Η αύξηση αποφεύχθηκε λόγω πανδημίας το 2024, αλλά με βάση την τελευταία μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, μεταξύ 2027και 2030 το όριο ηλικίας με 40ετία από το 62ο έτος σήμερα θα πάει στα 63 έτη και 5 μήνες, ενώ το 67ο στα 68,5 έτη.

ΠΗΓΗ: «ΑΥΓΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Παράταση έλαβαν οι αγρότες, οι οποίοι δεν έχουν καταβάλει την ειδική ασφαλιστική εισφορά υπέρ του Οργανισμού Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛΓΑ) έτους 2023.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης, αποφασίστηκε πως ο χρόνος της εμπρόθεσμης καταβολής της ειδικής ασφαλιστικής εισφοράς υπέρ του ΕΛΓΑ έτους 2023, διαμορφώνεται πλέον στην 1 Ιουλίου 2024.

Ωστόσο, η απόφαση αποσαφηνίζει πως απαραίτητη προϋπόθεση για να ισχύσει η παράταση είναι η προηγούμενη εξόφληση της ειδικής.

ΠΗΓΗ: «Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

by Εργατικό Κέντρο

•Σήμερα, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα βρίσκεται στη δίνη μιας από τις ταχύτερες μεταλλάξεις που (όπως περιγράφετε και αναλύετε διεξοδικά στο βιβλίο σας) έχουν επέλθει στις διεθνείς αγορές εργασίας, στις πολιτικές επαγγελματικής κατάρτισης και απασχόλησης, στις στρατηγικές για την εκπαίδευση. Τα χαρακτηριστικά, όμως, που φαίνεται ότι προσλαμβάνει εξαντλούνται στην ατομική δυνατότητα κι ευθύνη. Πώς συνδέονται αυτά με τις πολιτικές διαβεβαιώσεις για «ελευθερία επιλογών»; Και γιατί η Διά Βίου Μάθηση προβάλλεται ως το μόνο μέσο επιβίωσης ή και επιτυχίας σε ένα τόσο ανταγωνιστικό και άνισο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον;

Αναμφίβολα διανύουμε μια μεταβατική εποχή που οι πολιτικές σε όλα τα πεδία αποκτούν όλο και πιο «υπερεθνικό» και παγκοσμιοποιημένο χαρακτήρα. Ειδικότερα στο πεδίο της εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της διά βίου μάθησης παρατηρούμε η ευθύνη να μεταφέρεται σταδιακά από το κράτος στα υποκείμενα, με τις δυνάμεις της αγοράς να διεισδύουν με ευθέως ηγεμονικό τρόπο σχεδόν σε όλα τα πεδία άσκησης των δημόσιων πολιτικών.

Αυτό έχει ως συνέπεια το καθολικό δικαίωμα της εκπαίδευσης να μετατρέπεται σταδιακά σε διά βίου εξατομικευμένη ευθύνη, χωρίς όμως να διασφαλίζεται η ελεύθερη και η ποιοτική πρόσβαση στα αγαθά της γνώσης για όλους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εντείνονται οι εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανισότητες με συνέπεια σημαντικά τμήματα του πληθυσμού να βιώνουν στερήσεις και αποκλεισμούς που αναιρούν στην πράξη το ρητορικό πρόσχημα της «ελευθερίας των επιλογών» ή την πορεία προς την προσωπική και επαγγελματική «αυτοπραγμάτωση» που η διά βίου μάθηση υπόσχεται.

• Μήπως η μάθηση έχει αποσυνδεθεί από τις παραδοσιακές της αποστολές; Διαφύλαξη δημόσιου – κοινωνικού συμφέροντος, συνοχής, αλληλεγγύης, προόδου… Και πώς μπορεί να μπει στην εξίσωση «ισονομία – ισοτιμία στην πρόσβαση της γνώσης = ατομικό δικαίωμα»;

Πράγματι, καθημερινά παρατηρούμε μια έκπτωση του αξιακού φορτίου που η διεργασία της μάθησης θα όφειλε να εμπεριέχει μέσα στους εκπαιδευτικούς θεσμούς. Αυτό συνδέεται και με την προηγούμενη αναφορά στις δυνάμεις της αγοράς, αφού το ψυχαναγκαστικό αίτημα για τη διασφάλιση μιας θέσης στην αγορά εργασίας υποσκιάζει κάθε άλλη λειτουργία και διεργασία μέσα στο εγχείρημα της μάθησης.

Η τάση αυτή, κατά τη γνώμη μου, εργαλειοποιεί τη μάθηση και πολλές φορές την αποπροσανατολίζει από άλλα ηθικά, αξιακά αλλά και πολιτισμικά συμφραζόμενα τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα τόσο στα ίδια τα υποκείμενα όσο και για την ανάπτυξη, την κοινωνική πρόοδο και κοινωνική συνοχή. Υπό την έννοια αυτή, η μάθηση απομακρύνεται σταθερά από την ουσιαστική μεταβίβαση μιας σειράς σημαντικών ιστορικών και πολιτισμικών παρακαταθηκών, ενώ πολλές κοινωνικές κατακτήσεις μεταξύ αυτών και τα όσα αναφέρετε αποδυναμώνονται και «απονομιμοποιούνται» εντός του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

• Ήδη αποτελεί βίωμα η ανισότητα στην αγορά της γνώσης. Και με υψηλό τίμημα οικονομικό, ψυχολογικό, κοινωνικό. Πώς η Επαγγελματική Κατάρτιση και η Διά Βίου Μάθηση μπορούν να βοηθήσουν τις κρίσιμες μάζες; Αυτές που αφήνουν ένα δημόσιο εγκαταλειμμένο σχολείο με «προίκα» την πλήξη, την αδιαφορία, τις χαμηλές επιδόσεις, τη βία, την παραβατικότητα;

Πολύ σχηματικά οι ανισότητες στην πρόσβαση στη γνώση δημιουργούν και αναπαράγουν ανισότητες στην κοινωνική και επαγγελματική κινητικότητα. Η συσχέτιση αυτή έχει μάλιστα διαγενεακά χαρακτηριστικά. Η επαγγελματική κατάρτιση και η Διά Βίου μάθηση, στις οποίες αναφέρεστε, αναμφίβολα δύνανται να ενισχύσουν τις γνώσεις και ειδικότερα τις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού και αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να το κατανοήσουμε. Ωστόσο κανένα μοντέλο επαγγελματικής κατάρτισης και διά βίου μάθησης δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει αν δεν συντρέξουν μια σειρά από προϋποθέσεις που να διασφαλίζουν τον ρόλο και την αποστολή τους.

Εκτός του ότι πρέπει να αναβαθμιστεί έμπρακτα ο ρόλος της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης – κατάρτισης, αυτό θα πρέπει να συσχετιστεί με την ποιότητα των θέσεων στην ίδια την αγορά εργασίας, τις αξιοπρεπείς αμοιβές αλλά και τις επαγγελματικές προοπτικές των νέων ανθρώπων. Για παράδειγμα, δεν μπορεί να συνεχίζεται η μετανάστευση των υπερεκπαιδευμένων μας στο εξωτερικό και η διαρροή εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού στις αγορές εργασίας της αλλοδαπής και να προσποιούμαστε τους ικανοποιημένους.

• Δηλαδή, χρειάζεται ένα νέο παιδαγωγικό και κοινωνικό πρόταγμα; Αρκεί; Μπορούμε να μιλάμε, ακόμα, για αυτονομία της εκπαίδευσης σε ένα σύστημα ανάπτυξης που αλληλοτροφοδοτείται με μια ασύδοτη αγορά εργασίας και την απαράλλακτη κρατική γραφειοκρατία;

Κατά γνώμη μου είναι αναγκαίο, περισσότερο από ποτέ, ένα νέο σχέδιο εκπαιδευτικής πολιτικής που να περιλαμβάνει με ολιστικό και συντεταγμένο τρόπο όλα τα πεδία και τα υποσυστήματα της τυπικής αλλά και της μη τυπικής εκπαίδευσης, χωρίς στερεότυπα και προκαταλήψεις. Παράλληλα, οφείλει να διαπνέεται από ένα ρηξικέλευθο παιδαγωγικό και κοινωνικό όραμα το οποίο σήμερα απουσιάζει.

Στρατηγικά, η προοπτική αυτή κινείται μακριά τόσο από την κρατική γραφειοκρατία όσο και από τη λαιμαργία του νεοφιλελεύθερου παραδείγματος. Ειδικότερα η σχέση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας οφείλει να δομείται σε μια ισότιμη διεργασία, αμοιβαίων αλληλεπιδράσεων, χωρίς η μία περιοχή να αγνοεί την άλλη.

Υπό την έννοια αυτή, δίπλα στο αίτημα αναβάθμισης των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού απαιτείται η ανθρωπιστική παιδεία, η ιστορική, πολιτισμική και κοινωνική παιδεία που σήμερα υποτιμούνται όλο και περισσότερο. Απαιτείται ένας γενναίος επαναπροσδιορισμός του ρόλου της εκπαιδευτικής πολιτικής με όρους ουσιαστικής ισότητας ευκαιριών, κοινωνικής δικαιοσύνης, ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής.

• Η εκπαίδευση-κατάρτιση έχει ήδη αποκτήσει σημαντικό ρόλο στην αγορά εργασίας στις σύγχρονες κοινωνίες. Όχι με τον ίδιο τρόπο, όμως, δεδομένου ότι υπάρχουν διαφορετικές οικονομικο- κοινωνικές δομές ειδικά εντός της Ε.Ε. Τι θα ήταν εφικτό και καταλληλότερο σε μια κοινωνία σαν την ελληνική;

Πολύ συνοπτικά, η χώρα μας οφείλει να συνδιαλέγεται διαρκώς με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τις τάσεις που επικρατούν διεθνώς και προφανώς είναι αναγκαίο να ενδυναμώσει τις παρεμβάσεις της στο πεδίο της εκπαίδευσης – κατάρτισης. Αυτό από μόνο του δεν αρκεί αν δεν δρομολογηθούν ουσιαστικές και δομικές επενδύσεις στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, στο ανθρώπινο δυναμικό και ειδικότερα στους εκπαιδευτικούς μας, στις υποδομές αλλά και σε δομημένες πρακτικές σύνδεσης με την απασχόληση, οι οποίες προϋποθέτουν δραστικές μεταρρυθμίσεις στην παραγωγική βάση και στον πυρήνα λειτουργίας της ίδιας της αγοράς εργασίας.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΒΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Ένα εκρηκτικό μείγμα σχετικά υψηλής ανεργίας, που παρά την αύξηση της απασχόλησης αντιστέκεται σημαντικά πάνω από το 10%, και χιλιάδων κενών θέσεων εργασίας, που σύμφωνα με τα χθεσινά αποτελέσματα που δημοσιοποίησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) κατέγραψαν αρνητικό ρεκόρ 15ετίας, φθάνοντας τις 70.826, χαρακτηρίζει την εγχώρια αγορά εργασίας.

Με σχεδόν 8 στους 10 εργοδότες να δηλώνουν πως δυσκολεύονται να προσελκύσουν ταλέντα, τους μεγαλύτερους εργοδοτικούς φορείς να δηλώνουν πως υπάρχουν σήμερα τουλάχιστον 150.000 κενές θέσεις εργασίας που δεν μπορούν να καλύψουν και τις επιχειρήσεις να θεωρούν ως μία από τις πλέον σημαντικές προκλήσεις για τους επόμενους μήνες τη διατήρηση και ανάπτυξη ταλαντούχων στελεχών, το πρόβλημα των κενών θέσεων εργασίας αναδεικνύεται ως ένα από τα μεγαλύτερα.

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι ενώ μόλις πρόσφατα η ΕΛ.ΣΤΑΤ παρουσίασε την εκτίμησή της για το ποσοστό ανεργίας α’ τριμήνου 2024 στο 12,1%, εκπλήσσοντας αρνητικά ακόμη και υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, χθες δημοσιοποίησε τις κενές θέσεις εργασίας, 70.826 στο σύνολο της οικονομίας, που αποτελούν αρνητικό ρεκόρ 15ετίας. Συγκεκριμένα, το αμέσως προηγούμενο δ΄ τρίμηνο του 2023 οι κενές θέσεις ήταν 41.120. Άρα μέσα σε μόλις ένα τρίμηνο προκύπτει αύξηση της τάξης του 72,2%. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά σε ετήσια βάση, αφού το α΄ τρίμηνο της περυσινής χρονιάς η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραφε μόλις 32.850 κενές θέσεις –ήτοι παρατηρείται αύξηση κατά 115,6%.

Και αυτό όταν η ανεργία κατά το α΄ τρίμηνο του τρέχοντος έτους ήταν στο 12,1%, καταγράφοντας αύξηση κατά 0,3 μονάδες σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο αλλά και κατά 1,5 μονάδα συγκριτικά με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα πριν από ένα έτος. Διαπιστώνεται έτσι ότι η αύξηση των κενών θέσεων εργασίας καταγράφεται σε μια περίοδο που το συνολικό ποσοστό ανεργίας όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά αντίθετα καταγράφει ανοδική τάση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η αμέσως υψηλότερη καταγραφή κενών θέσεων εργασίας, 51.613 , ήταν το α΄ τρίμηνο του 2009, δηλαδή ακριβώς πριν από 15 έτη, όταν η ανεργία βρισκόταν στο 9,1%.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του Μηχανισμού Διάγνωσης των Αναγκών της Αγοράς Εργασίας, οι περισσότερες κενές θέσεις εργασίας καταγράφονται σε σχετικές δραστηριότητες με την ανθρώπινη υγεία και την κοινωνική μέριμνα (3,74% του συνόλου των μισθωτών του κλάδου), την παροχή νερού (2,76%), επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες (2,59%), δημόσια διοίκηση και άμυνα (2,52%), κατασκευές (2,41%) και εκπαίδευση (2,13%). Τα στοιχεία αφορούν το γ΄ τρίμηνο του 2023 και γι’ αυτόν τον λόγο δεν υπάρχουν στις πρώτες θέσεις οι κλάδοι των καταλυμάτων – εστίασης και του χονδρικού εμπορίου. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, οι περισσότερες κενές θέσεις στο τέλος του 2023 εντοπίζονται στο χονδρικό και το λιανικό εμπόριο (18.600) και στην παροχή καταλύματος – εστίασης (10.700).

Η πορεία των κενών θέσεων εργασίας είναι αντιστρόφως ανάλογη από αυτήν του ποσοστού ανεργίας. Έτσι, κατά το α’ τρίμηνο του 2021 οι κενές θέσεις εργασίας ήταν 6.685. Το β΄ τρίμηνο του 2022 οι κενές θέσεις εκτινάχθηκαν σε 27.246 και ακολούθησε το α΄ τρίμηνο του 2023 με 32.850 κενές θέσεις, για να κλείσει το δ’ τρίμηνο του προηγούμενου έτους με 41.120 κενές θέσεις και να φθάσουμε στις 70.826 στο τέλος Μαρτίου 2024.

Καθώς οι εκτιμήσεις όλων των φορέων και οργανισμών είναι ότι η πορεία του ποσοστού ανεργίας θα είναι, έστω και με βραδύτερο ρυθμό, πτωτική, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου επισημαίνοντας ότι οφείλουν να ληφθούν άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της αναντιστοιχίας δεξιοτήτων στην ελληνική αγορά εργασίας, αλλά και την παροχή επαρκούς και ποιοτικής κατάρτισης τόσο σε αρχική όσο και σε συνεχιζόμενη βάση.

Να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι κενές θέσεις εργασίας αφορούν μόνο μισθωτούς, είναι κενές θέσεις είτε πλήρους είτε μερικής απασχόλησης και θα πρέπει να καλυφθούν σε διάστημα όχι μεγαλύτερο των τριών μηνών. Στον αντίποδα, δεν θεωρούνται κενές θέσεις εργασίας οι θέσεις που θα καλυφθούν από μαθητευόμενους χωρίς αμοιβή, από εργολάβους, από προσωπικό που επαναπροσλαμβάνεται ή επιστρέφει από άδεια με ή χωρίς αποδοχές, καθώς και από εσωτερικές μετακινήσεις στην επιχείρηση του ήδη υπάρχοντος προσωπικού.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Την Δευτέρα 17 Ιουνίου και ώρα 17:00, ξεκινά η ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων για εισαγωγή στις 50 Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑΣ) Μαθητείας της ΔΥΠΑ, για το σχολικό έτος 2024-25, σε 37 ειδικότητες με υψηλή ζήτηση στην αγορά εργασίας. Δικαίωμα υποβολής αίτησης έχουν όσοι είναι 15-29 ετών (γεννήθηκαν τα έτη 1995-2009) και είναι κάτοχοι τουλάχιστον Απολυτηρίου Γυμνασίου. Η αμοιβή των μαθητών ανέρχεται σε 118,64 ευρώ ή 148,30 ευρώ την εβδομάδα (για 4 ή 5 ημέρες μαθητείας, αντίστοιχα) για 2 έτη.

Η ΔΥΠΑ εφαρμόζει από το 1952 το σύστημα της Μαθητείας, το οποίο είναι και το μοναδικό δυϊκό σύστημα στη χώρα μας που συνδυάζει τη θεωρητική και εργαστηριακή επαγγελματική εκπαίδευση στη Σχολή με το πρόγραμμα μάθησης σε εργασιακό χώρο, σε πραγματικές συνθήκες εργασίας (on-the- job-training). Στόχος είναι να αποκτήσει ο εκπαιδευόμενος τις απαραίτητες θεωρητικές γνώσεις, αλλά και επαγγελματική εμπειρία στην αγορά εργασίας.

Οι μαθητές των ΕΠΑΣ το πρωί πραγματοποιούν μαθητεία σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού ή δημοσίου τομέα σε θέσεις συναφείς με την ειδικότητά τους, ενώ το απόγευμα παρακολουθούν θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα στη σχολή.

Οι μαθητές των ΕΠΑΣ Μαθητείας της ΔΥΠΑ:

• Πραγματοποιούν πρόγραμμα μάθησης σε εργασιακό χώρο με αμοιβή και ασφάλιση

• Φοιτούν σε σύγχρονα και πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια και τους παρέχονται τα απαραίτητα βιβλία και βοηθήματα

• Εκπαιδεύονται από έμπειρο και άρτια καταρτισμένο εκπαιδευτικό προσωπικό

• Λαμβάνουν επίδομα στέγασης που ανέρχεται στα 240 ευρώ μηνιαίως, καθώς και σίτισης που ανέρχεται στα 9 ευρώ ημερησίως, με διευρυμένα εισοδηματικά κριτήρια

•Δικαιούνται σπουδαστική άδεια μέχρι 30 ημέρες με αποδοχές

•Δικαιούνται αναβολή στράτευσης.

Οι ειδικότητες

Φέτος θα λειτουργήσουν οι εξής ειδικότητες:

•Αισθητικής Τέχνης

•Αργυροχρυσοχοΐας

•Αρτοποιίας-Ζαχαροπλαστικής

•Βοηθός Γενικής Βρεφονηπιοκομίας

•Βοηθός Γενικής Νοσηλείας

•Βοηθός Φαρμακείου

•Γαλακτοκομίας -Τυροκομίας

•Γραφικών Τεχνών -Ηλεκτρονικής Σχεδίασης Εντύπου

•Επεξεργασία Γούνας

•Καλλιτεχνικής Επεξεργασίας Μαρμάρου

•Κοινωνικών Φροντιστών

•Κομμωτικής Τέχνης

•Κτηριακών Έργων

•Μαγειρικής Τέχνης

•Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων

Ξυλουργών -Επιπλοποιών

•Τεχνίτης Αερίων Καυσίμων

•Τεχνίτης Αμαξωμάτων

•Τεχνίτης Έξυπνων ηλεκτρονικών συσκευών και εγκαταστάσεων

•Τεχνίτης Εργαλειομηχανών (CNC)

•Τεχνίτης Ηλεκτρολογικών Εργασιών και Ανελκυστήρων

•Τεχνίτης Ηλεκτρολογικών Συστημάτων συμβατικού και ηλεκτρικού Αυτοκινήτου

•Τεχνίτης Θερμικών & Υδραυλικών Εγκαταστάσεων

•Τεχνίτης Μεταλλικών Κατασκευών

•Τεχνίτης Μηχανοσυνθέτης Αεροσκαφών

•Τεχνίτης Μηχανών & Συστημάτων συμβατικού και ηλεκτρικού Αυτοκινήτου

•Τεχνίτης Ναυπηγικής Βιομηχανίας

•Τεχνίτης Συστημάτων Αποθήκευσης Ενέργειας

•Τεχνίτης Υποστήριξης Συστημάτων Η/Υ

•Τεχνίτης Ψηφιακών Λήψεων και Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης

•Τεχνίτης Ψυκτικών & Κλιματιστικών Έργων

•Υπάλληλος Υποστήριξης Συστημάτων Κυβερνοασφάλειας

•Υπάλληλος Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας (LOGISTICS)

•Υπάλληλος Διοικητικών & Οικονομικών Υπηρεσιών

•Υφάσματος Ένδυσης και Σχεδιασμού ενδύματος

•Φυτοτεχνικών Επιχειρήσεων- Αρχιτεκτονικής Τοπίου

•Ωρολογοποιίας

ΠΗΓΗ: «Ο ΛΟΓΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο