Ανακοίνωση

Αυτό ως αποτέλεσμα της κοινοτικής οδηγίας που πρέπει να ενταχθεί στη νομοθεσία της χώρας έως το τέλος του έτους. Μετά τη σχετική επεξεργασία που έχει γίνει από την αρμόδια Επιτροπή που συστάθηκε προ διμήνου για το συγκεκριμένο θέμα, αυτοί οι άξονες επικεντρώνονται στην αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών, το γενικό επίπεδο των ακαθάριστων αποδοχών, τον ρυθμό αύξησής τους και την παραγωγικότητα της εργασίας. Όλα αυτά ενώ επίκεινται, σε δεύτερο επίπεδο, παρεμβάσεις και στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, από την πλευρά της κυβέρνησης, σε μια προσπάθεια περαιτέρω στήριξης του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα και όχι μόνο του κατώτατου.

Αποτελεί ζητούμενο ποια θα είναι εκείνα τα κίνητρα που θα δοθούν, ώστε να αυξηθεί το πλήθος των συλλογικών συμβάσεων, άρα και το ποσοστό των εργαζομένων που θα καλύπτονται από αυτές. Σε πρώτη φάση τίθεται το ζήτημα της επιτάχυνσης της διαδικασίας επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να μην καθυστερεί η συνολική εφαρμογή τους.

Όμως, είναι κρίσιμο μέγεθος να υπάρξουν παρεμβάσεις και στα αντικίνητρα που έχουν θεσμοθετηθεί από τη «μνημονιακή εποχή» ακόμα και τα οποία περιορίζουν δραματικά το πεδίο συμβιβασμού, άρα και συμφωνίας, ανάμεσα σε εργοδότες και σε εργαζομένους Στο πλαίσιο αυτό, η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας συνεχίζει τις διαδοχικές επαφές της με τους κοινωνικούς εταίρους, θέλοντας να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό πλαίσιο συναίνεσης, στο πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Δύο βασικά σημεία

Τα δύο βασικά σημεία, στα οποία θα στηριχθεί η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, πρόκειται να είναι τα ακόλουθα:

Α. Κάθε χώρα – μέλος της Ε.Ε. είναι ελεύθερη να επιλέξει τον αριθμό και τη βαρύτητα των κριτηρίων που θα χρησιμοποιήσει για τον καθορισμό των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα. Θα πρέπει, όμως, οπωσδήποτε να λαμβάνει κατ’ ελάχιστον υπόψη τα εξής ιδιαίτερα σημεία:

1. Την αγοραστική δύναμη των κατώτατων μισθών.

2. Το γενικό επίπεδο των ακαθάριστων μισθών και την κατανομή τους.

3. Τον ρυθμό αύξησης των ακαθάριστων μισθών.

4.Τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα της εργασίας.

Αυτές οι τέσσερις βασικές προ- βλέψεις, με την ανάλογη χρήση, θα μπορούν εν πολλοίς να ρυθμίζουν στο μέλλον τις κατώτατες αποδοχές, άρα και την εξέλιξη του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Β. Η Ελλάδα ανήκει στις 22 χώρες που έχουν νομοθετημένο κατώτατο μισθό.

Ωστόσο, μόνο σε πέντε κράτη – μέλη της Ε.Ε. (Αυστρία, Δανία, Φινλανδία, Ιταλία και Σουηδία) ο κατώτατος μισθός καθορίζεται από συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Βέβαια, υπάρχει και η πρόβλεψη στην κοινοτική οδηγία για την ενεργή συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον καθορισμό των νόμιμων κατώτατων μισθών και την επιβολή κυρώσεων στους εργοδότες, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

Ο αντίλογος

Όμως, ο αντίλογος που αναμένεται να αναδειχθεί θα κινείται σε δύο βασικές παραμέτρους:

1. Οι κοινωνικοί εταίροι συμμετέχουν, μέσω των εισηγήσεών τους στη διαδικασία καθορισμού των κατώτατων αποδοχών. Άρα θα θεωρηθεί ότι ήδη καλύπτεται η παράμετρος περί συμμετοχής τους στον καθορισμό των νόμιμων κατώτατων μισθών. Όσο κι αν αυτό είναι μάλλον επίπλαστο, αφού, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, τον τελικό και οριστικό λόγο για το ύψος των βασικών αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα τον διατηρεί, από το 2012, η εκάστοτε κυβέρνηση.

2. Επιχειρήσεις – μέλη της αντιπροσωπευτικής εργοδοτικής οργάνωσης ενός κλάδου της οικονομίας, οι οποίες συνυπογράφουν μια συλλογική σύμβαση εργασίας, είναι υποχρεωμένες να την εφαρμόσουν και ελέγχονται από την Επιθεώρηση Εργασίας. Η… κερκόπορτα που ήδη ισχύει είναι ότι παρέχεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να αποχωρήσουν από τις αντιπροσωπευτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις τους και έτσι να μην κάνουν χρήση της όποιας συλλογικής σύμβασης εργασίας. Άρα, μπορούν να αξιοποιούν τις βασικές αποδοχές που ορίζει ο νόμος, οι οποίες, όμως, συνήθως είναι αισθητά χαμηλότερες από εκείνες που προβλέπονται σε κάποια συλλογική σύμβαση.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Διαχρονικά πόλοι έλξης για όποιον αναζητάει επαγγελματικές ή επιχειρηματικές ευκαιρίες ή απλώς μια καλή ποιότητα ζωής με εύκολη πρόσβαση στο εμπόριο, σε ιατρικές υπηρεσίες, σε πολιτισμικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες, οι πόλεις της Ευρώπης, πρωτεύουσες ή απλώς αστικά κέντρα, γίνονται όλο και πιο απρόσιτες, αν όχι εχθρικές, για ολοένα και περισσότερους ανθρώπους. Εδώ και μερικά χρόνια τείνουν να διώξουν πολλούς από όσους μεγάλωσαν σε αυτές και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το υψηλό κόστος της στέγης, είτε αυτό αφορά την αγορά κατοικίας είτε τα δυσθεώρητα πλέον ενοίκια των διαμερισμάτων. Οι τιμές σε κατοικίες και διαμερίσματα στα αστικά κέντρα της Ευρώπης έχουν αυξηθεί σε εξωπραγματικά επίπεδα, συχνά εξαιτίας της παρουσίας αλλοδαπών ή ξένων επιχειρήσεων και αδρά αμειβόμενων στελεχών.

Από τους καθοριστικούς παράγοντες στην εκτόξευση των τιμών των κατοικιών είναι οι επενδύσεις ξένων επιχειρήσεων, διεθνών επενδυτών, κυρίως από τις ΗΠΑ αλλά και από χώρες της Ασίας, που βλέπουν τις ευρωπαϊκές αγορές ακινήτων ως ασφαλείς και προσοδοφόρες επενδύσεις. Οι μαζικές αγορές από αυτούς τους επενδυτές έχουν μειώσει την προσφορά στέγης, οδηγώντας τις τιμές των κατοικιών στα ύψη. Την τελευταία δεκαπενταετία το πρόβλημα έχει άλλωστε φέρει στα άκρα ο τουρισμός, καθώς στο κέντρο των ευρωπαϊκών μητροπόλεων οι κατοικίες σε ολόκληρες συνοικίες προσφέρονται στη διάθεση των τουριστών μέσα από πλατφόρμες για βραχυχρόνιες ενοικιάσεις, με αποτέλεσμα μια συντριπτική έλλειψη στέγης για τους κατοίκους. Και τα τελευταία πέντε χρόνια την κατάσταση έχει περιπλέξει η πανδημία, καθιερώνοντας πλέον ανεπιστρεπτί την τηλεργασία και δημιουργώντας την άλλοτε αδιανόητη κατηγορία των λεγόμενων «ψηφιακών νομάδων», των ανθρώπων που εργάζονται σε μεγάλη απόσταση από την εργασία τους και συχνά έχουν την οικονομική δυνατότητα να διαλέξουν τον τόπο της διαμονής εις βάρος όσων δεν έχουν αντίστοιχη οικονομική άνεση.

Η συνισταμένη όλων αυτών είναι μια άνευ προηγουμένου στεγαστική κρίση με διαστάσεις πανδημίας από το Άμστερνταμ, τη Χάγη και το Βερολίνο μέχρι τη Λισαβώνα, τη Μαδρίτη και την Αθήνα και με τη Eurostat να υπολογίζει ότι κάπου 20 εκατ. άνθρωποι στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα στέγασης ή και έλλειψη στέγης και την Ομοσπονδία Εθνικών Οργανώσεων για τους Αστέγους (FEANTSA) να αναφέρει ότι περίπου 1 εκατ. άνθρωποι στην Ευρώπη είναι άστεγοι. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι την τελευταία δεκαετία ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί σημαντικά σε όλη την Ευρώπη. Ως άστεγοι δεν νοούνται μόνον όσοι ζουν στους δρόμους, αλλά και όσοι φιλοξενούνται προσωρινά σε δομές ή ακόμη και σε σπίτια συγγενών, ενώ ένας διευρυμένος ορισμός περιλαμβάνει και όσους αναγκάζονται να ζουν σε υποβαθμισμένες συνθήκες όσον αφορά την ύδρευση, τη θέρμανση ή την ηλεκτροδότηση της στέγης.

Και την έκταση του προβλήματος συγκαλύπτει συχνά το γεγονός ότι σε πολλές χώρες, ιδιαιτέρως στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, πολλοί νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να παραμένουν στις εστίες των γονιών τους και δεν εμφανίζονται, έτσι, στα στατιστικά στοιχεία.

Αυξάνονται οι άστεγοι στις πόλεις

Οξύτατο πρόβλημα στεγαστικής κρίσης αντιμετωπίζει η Ισπανία, καθώς σύμφωνα με επίσημα στοιχεία ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί κατά 24% μέσα στα τελευταία 12 χρόνια. Σχετική έκθεση της Τράπεζας της Ισπανίας αναφέρει επίσης ότι περίπου το 45% των ενοικιαστών κινδυνεύει από κοινωνικό αποκλεισμό και φτώχεια. Η χώρα της Ιβηρικής σκιαγραφεί, άλλωστε, και τη διαπίστωση της Κομισιόν ότι σε πολλές χώρες η έκταση του προβλήματος δεν φαίνεται στα στατιστικά στοιχεία, καθώς πολλοί νέοι αναγκάζονται να ζουν με τους γονείς τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν, πάνω από το 60% των νέων Ισπανών από 18 έως 34 ετών παραμένουν στην οικογενειακή εστία των γονιών τους, ενώ από το 2008 έως το 2022 έχει αυξηθεί δραματικά το αντίστοιχο ποσοστό σε μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η Τράπεζα της Ισπανίας εκτιμά πως για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα θα χρειαστούν 1,5 εκατ. καινούργια σπίτια, ενώ στους καταλόγους των κοινωνικών υπηρεσιών είναι καταγεγραμμένα περίπου 48.000 άτομα υποψήφια για κάποιου είδους «κοινωνική στέγη».

Οι αριθμοί σοκάρουν πάντως. Στην Ισπανία ο αριθμός των αστέγων υπερβαίνει πλέον τα 28.500 άτομα, αλλά στη Γερμανία, τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, τα επίσημα στοιχεία φέρουν τον αριθμό των αστέγων να ανέρχεται σε πάνω από 262.640 άτομα. Την ίδια στιγμή στην Ιρλανδία, όπου η στεγαστική κρίση έχει αποτελέσει μείζον πολιτικό ζήτημα, ο αριθμός των αστέγων και όσων αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο να βρεθούν άστεγοι υπολογίζεται σε 11.630 άτομα. Στο Δουβλίνο νέοι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις δεν βρίσκουν προσιτή στέγη και ορισμένοι έφτασαν στο σημείο να αποδίδουν στη στεγαστική κρίση ακόμη και την αιμορραγία εγκεφάλων που έχει γνωρίσει η χώρα τα τελευταία χρόνια. Μέσα στην τελευταία διετία σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. έχουν δεσμευθεί να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης γενικότερα και των αστέγων ειδικότερα, αλλά μέχρι στιγμής τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Εθνικών Οργανώσεων για τους αστέγους (FEANTSA) εμφανίζουν επιδείνωση της κατάστασης, με εξαιρέσεις μόνον τη Δανία και την Ολλανδία που σημειώνουν πρόοδο. Η Δανία, η χώρα στην οποία ο αριθμός των αστέγων μειώθηκε κατά 10% στο διάστημα από το 2019 έως το 2022, μπορεί σύμφωνα με τους ειδικούς να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση. Ενώσεις οργανώσεων κατά της στεγαστικής κρίσης έχουν συντάξει από κοινού έκθεση με τίτλο «Επιθεώρηση του Αποκλεισμού Στέγης στην Ευρώπη» και αποδίδουν την επιτυχία της Δανίας στο γεγονός ότι αντί για την πολιτική των καταφυγίων και των κέντρων αστέγων, προ- τίμησε μια ενεργή πολιτική προσφοράς κατοικιών

Σε υποβαθμισμένες κατοικίες ζει το 20% των Γάλλων

Αν κάποιοι κάτοικοι του Λονδίνου ή του Παρισιού αναγκάζονται να απομακρυνθούν από την πόλη στην οποία μεγάλωσαν επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της στέγης, κάποιοι άλλοι κάτοικοι ευρωπαϊκών πόλεων επιμένουν να παραμείνουν, έστω και σε συνθήκες ποιοτικής υποβάθμισης της διαβίωσής τους. Διεξάγοντας έρευνα σχετική με την ποιότητα της στέγης, η Ένωση εθνικών οργανώσεων για τους αστέγους (FEANTSA) διαπίστωσε πως σημαντικός αριθμός ανθρώπων σε Βρετανία, Γαλλία, Βουλγαρία και Ουγγαρία ζει σε χώρους χαμηλών προδιαγραφών, έως και ακατάλληλους για κατοικίες. Κάλεσε μάλιστα τις χώρες της Ε.Ε. να καταγράψουν και να ενδιαφερθούν για τον μεγάλο αριθμό ανθρώπων που ζουν σε ερειπωμένα σπίτια με υγρασία ή χωρίς τον απαιτούμενο εξοπλισμό υγιεινής ή υπερβολικά πολλά άτομα σε μικρό χώρο και επισήμανε πως αυτό αποτελεί «μια καθημερινή πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους».

Η εν λόγω οργάνωση διαπίστωσε ειδικότερα το ιδιαίτερο πρόβλημα της Ουγγαρίας, που χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό κατοικιών με χαμηλές προδιαγραφές, ενώ στη Βουλγαρία μία στις οκτώ οικογένειες στεγάζεται σε κάποιου είδους κατοικία που δεν διαθέτει εσωτερική τουαλέτα. Και αντίθετα με ό,τι θα νόμιζε κανείς, οι υποβαθμισμένες κατοικίες δεν αποτελούν προνόμιο των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, αλλά βρίσκονται σε αφθονία και στις πλέον φημισμένες μητροπόλεις της δυτικής Ευρώπης. Διαπιστώθηκε συγκεκριμένα πως το 2020 σχεδόν το 20% του πληθυσμού της Γαλλίας ζούσε σε συνθήκες ακατάλληλες για διαβίωση, ενώ σχεδόν το 25% όσων νοικιάζουν σπίτια στη Βρετανία ανήκει ουσιαστικά στην ίδια κατηγορία της παραμονής σε υποβαθμισμένες συνθήκες.

Στην έρευνά της η FEANTSA διαπίστωσε παράλληλα, πάντως, πως η ύπαρξη τόσων υποβαθμισμένων κατοικιών στην καρδιά της δυτικής Ευρώπης δεν οφείλεται πάντα στην αμέλεια των δημοτικών αρχών ή των ασυνείδητων ιδιοκτητών που εκμεταλλεύονται ακίνητα χωρίς να ενδιαφέρονται για τη συντήρησή τους. Όπως τονίζει στη σχετική έκθεσή της, «οι ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης συχνά είναι πρόβλημα και των ίδιων των ιδιοκτητών, που μένουν μέσα στις υποβαθμισμένες κατοικίες επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τις ανακαινίσουν ή να τις συντηρήσουν». Επόμενο είναι το ζήτημα της στέγης να βρίσκεται ανάμεσα στις πρώτες προτεραιότητες πολλών Ευρωπαίων και ειδικότερα των νέων. Σύμφωνα με μελέτη του Ευρώ- βαρόμετρου από το 2022, πάνω από 20% των νέων Ευρωπαίων ηλικίας 25 έως 34 ετών αναφέρουν το πρόβλημα της στέγης ως μια από τις δύο μεγαλύτερες έγνοιες τους. Το αντίστοιχο ποσοστό εκτοξεύεται στο 40%όταν ο λόγος έρχεται στην Ιρλανδία.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OECD Employment Outlook 2024) διαπιστώνει ότι σε Ελλάδα και Ισπανία καταγράφηκε η μεγαλύτερη μείωση στον τομέα της ανασφάλειας στην εργασία την περίοδο από το 2015 έως και το 2022.

Ταυτόχρονα, όμως, η έκθεση διαπιστώνει πως ένα πρόβλημα με παγκόσμιες διαστάσεις, όπως είναι η δυσκολία εύρεσης εργαζομένων, στην Ελλάδα συνεχίζει να κινείται έντονα ανοδικά.

Ειδικότερα, το συγκεκριμένο πρόβλημα φαίνεται ότι εντάθηκε μετά την πανδημία, όμως σε άλλες χώρες καταγράφηκε υποχώρηση το δ’ τρίμηνο του 2023. Αντίθετα, στην Ελλάδα συνεχίστηκε η ανοδική του πορεία, φτάνοντας σε νέο υψηλό επίπεδο. Έτσι, προκύπτει ότι οι κενές θέσεις εργασίας ανά άνεργο στην Ελλάδα είναι υπερτετραπλάσιες το α’ τρίμηνο του 2024 συγκριτικά με το δ’ τρίμηνο του 2019. Η συγκεκριμένη αύξηση είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.

Ο Οργανισμός καταγράφει ότι η μείωση της ανασφάλειας οφείλεται κυρίως στην υποχώρηση της ανεργίας, από 18% τον Δεκέμβριο του 2019, σε επίπεδα κοντά στο 10% τον Απρίλιο του 2024. Ρόλο, όμως, διαδραμάτισαν και τα μέτρα προστασίας των εισοδημάτων που ελήφθησαν κατά την περίοδο της πανδημίας, όπως επίσης και το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (ΕΕΕ) που καθιερώθηκε την ίδια περίοδο. Ο ΟΟΣΑ διαπιστώνει αύξηση του εργατικού δυναμικού πάνω από 2% ανάμεσα στο δ ‘ τρίμηνο του 2019 και στο α’ τρίμηνο της φετινής χρονιάς.

Μεταβολή μισθών

Ως αποτέλεσμα, καταγράφεται αύξηση στα επίπεδα του 7% στο μέσο ονομαστικό μισθό κατά το α ‘ τρίμηνο του 2024 συγκριτικά με πριν από ένα έτος. Αντίστοιχα, η αύξηση στον πραγματικό μισθό κυμαίνεται στο 3%, ενώ την τελευταία πενταετία έχει αυξηθεί πάνω από 20% και ο κατώτατος μισθός.

Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι σε κλάδους με χαμηλό ωρομίσθιο, όπως είναι η εστίαση και τα καταλύματα, η πραγματική μέση ωριαία αμοιβή αυξήθηκε κατά 21% την περίοδο από το δ’ τρίμηνο του 2019 μέχρι το α ‘ τρίμηνο του 2024. Δεν συνέβη, όμως, κάτι αντίστοιχο σε κλάδους με μέσο επίπεδο αμοιβών, όπως είναι η βιομηχανία, οι μεταφορές και το real estate. Εκεί η αύξηση ήταν οριακή στο μέσο ημερομίσθιο, κατά την ίδια περίοδο αναφοράς.

Κλιματική κρίση

Πάντως, ο Οργανισμός στην εν λόγω έκθεση συνιστά στις χώ ρες να είναι προετοιμασμένες για τις αλλαγές που επέρχονται λόγω της πράσινης μετάβασης και της κλιματικής κρίσης, που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Υπάρχουν συγκεκριμένοι κλάδοι της οικονομίας, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου το 2030 θα υπάρξει μείωση κατά 14% στην απασχόληση. Αυτοί είναι τα ορυκτά καύσιμα, οι μεταφορικές υπηρεσίες, η εξόρυξη και η μεταποίηση προϊόντων εντάσεως εργασίας.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Στο πλαίσιο της νέας πρόσκλησης για τους Νέους Αγρότες, που αναμένεται το ερχόμενο φθινόπωρο, το ποσό στήριξης για την πρώτη εγκατάσταση των γεωργών νεαρής ηλικίας μπορεί να ανέλθει έως τα 44.000 ευρώ. Σύμφωνα με το κείμενο της Υπουργικής Απόφασης, κατά την οποία καθορίζεται το θεσμικό πλαίσιο της παρέμβασης, που έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση έως και τις 25 Ιουλίου του 2024, ως ποσό στήριξης ορίζονται τα 30.000 ευρώ, τα οποία μπορούν να προσαυξηθούν, αθροιστικά, μέχρι και κατά 14.000 ευρώ. Ειδικότερα, κι ενώ στην προδημοσίευση της πρόσκλησης το ποσό στήριξης μπορούσε να ανέλθει έως τα 42.500 ευρώ, με το υπό διαβούλευση θεσμικό πλαίσιο, το ποσό βάσης (30.000 ευρώ) μπορεί να προσαυξάνεται , αθροιστικά , ως εξής:

α) Προσαύξηση κατά 2.500 ευρώ, εφόσον η περιοχή μόνιμης κατοικίας των αρχηγών των εκμεταλλεύσεων βρίσκεται σε περιοχές ορεινές ή περιοχές που αντιμετωπίζουν φυσικούς περιορισμούς εκτός των ορεινών ή περιοχές που επηρεάζονται από ειδικά μειονεκτήματα και σε περιφερειακές ενότητες με πληθυσμιακή πυκνότητα μικρότερη ή ίση των 35 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2021) ή συνδυασμό αυτών των κατηγοριών περιοχών.

β) Προσαύξηση κατά 4.000 ευρώ, εφόσον η περιοχή μόνιμης κατοικίας των αρχηγών των εκμεταλλεύσεων βρίσκεται σε νησιά με πληθυσμό έως 3.100 κατοίκους.

γ) Προσαύξηση κατά 10.000 ευρώ, εφόσον η κατεύθυνση της γεωργικής εκμετάλλευσης κατά την ολοκλήρωση του επιχειρηματικού σχεδίου είναι η πτηνοκτηνοτροφική.

Κριτήρια επιλεξιμότητας υποψηφίων

Δικαίωμα υποβολής αίτησης στήριξης έχουν φυσικά και νομικά πρόσωπα για τα οποία, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης στήριξης, πληρούνται αθροιστικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

1. Οι υποψήφιοι φυσικά πρόσωπα, τα οποία κατά το έτος έναρξης της υποβολής της αίτησης στήριξης δεν έχουν υπερβεί το 40ό έτος της ηλικίας τους και κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης στήριξης:

• Έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.
• Έχουν πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα και φερεγγυότητα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα.
• Δεν έχουν ασκήσει γεωργική επαγγελματική δραστηριότητα τουλάχιστον κατά τα τελευταία πέντε έτη πριν από την ημερομηνία πρώτης εγκατάστασης.
• Διαθέτουν επαρκή επαγγελματικά προσόντα ή αναλαμβάνουν τη δέσμευση να τα αποκτήσουν μέσω της παρέμβασης Π3-78.1 «Εκπαίδευση- κατάρτιση γεωργών-δασοκόμων» του ΣΣ ΚΑΠ εντός 36 μηνών από την ημερομηνία της απόφασης έγκρισής τους.
• Έχουν τουλάχιστον επίπεδο γνώσεων 4, δηλαδή είναι απόφοιτοι επαγγελματικής σχολής ή Λυκείου ή είναι απόφοιτοι των σχολών επαγγελματικής κατάρτισης ΣΕΚ και ΕΠΑΣ του ΥΠΑΑΤ (επίπεδο 3) γεωτεχνικής κατεύθυνσης ή έχουν επίπεδο γνώσεων επιπέδου 2 δηλαδή απολυτήριο γυμνασίου και ταυτόχρονα εκπαίδευση γεωτεχνικής κατεύθυνσης διάρκειας τουλάχιστον 150 ωρών (ελάχιστα εκπαιδευτικά προσόντα) που δεν αποτελεί μέρος πιστοποιητικού ή διπλώματος (μη τυπικής εκπαίδευσης – βεβαίωση από την αρμόδια αρχή). Εάν δεν καλύπτονται τα ελάχιστα εκπαιδευτικά προσόντα, οι υποψήφιοι πρέπει να διαθέτουν επίπεδο γνώσεων επιπέδου 2 απολυτήριο γυμνασίου) και επαγγελματικά προσόντα ως εξής: Άσκηση του επαγγέλματος του αγρεργάτη με πλήρη απασχόληση επί τρία συναπτά έτη ή επί ισοδύναμο χρονικό διάστημα με μειωμένο ωράριο, κατά την τελευταία δεκαετία (αποδεικνύεται με πιστοποιητικό που έχει εκδοθεί από αρμόδια αρχή, δελτία μισθοδοσίας ή εργόσημο ή άλλα σχετικά έγγραφα, εφόσον διευκρινίζουν σαφώς τις επαγγελματικές δραστηριότητες) ή να είχαν κύρια ασφάλιση επί τουλάχιστον τρία έτη ως «ενήλικα μέλη αγροτικής οικογενειακής εκμετάλλευσης».
• Είναι μόνιμοι κάτοικοι των περιοχών εφαρμογής της παρέμβασης.
• Είναι αρχηγοί των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και έχουν εγκατασταθεί για πρώτη φορά, κατά το 18μηνο που προηγείται της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης στήριξης. Είναι εγγεγραμμένοι στο ΜΑΑΕ ως επαγγελματίες αγρότες νεοεισερχόμενοι στον αγροτικό τομέα.

2. Έχουν κύρια δραστηριότητα με κωδικό (ΚΑΔ) των γεωργικών ομάδων 01 εκτός των ΚΑΔ 01.6 και 01.7.

3. Είναι νόμιμοι κάτοχοι οικονομικά και λειτουργικά αυτόνομης γεωργικής εκμετάλλευσης και είναι νομικά και οικονομικά υπεύθυνοι για την κανονική λειτουργία της.

4. Κατά το έτος αναφοράς της αίτησης στήριξης έχουν υποβάλει αποδεκτή Ενιαία Αίτηση Στήριξης, στην οποία έχουν συμπεριλάβει το σύνολο της γεωργικής τους εκμετάλλευσης. Σημειώνεται ότι έτος αναφοράς έχει οριστεί το 2024.

5. Υποβάλλουν επιχειρηματικό σχέδιο, με ελάχιστη διάρκεια υλοποίησης τα τρία έτη και μέγιστη τα τέσσερα έτη με δεσμευτικό ποσοτικό στόχο και χρονικές προθεσμίες, για την ανάπτυξη των γεωργικών δραστηριοτήτων τους και αναλαμβάνουν τις σχετικές υποχρεώσεις και δεσμεύσεις, συμπεριλαμβανομένης της απόκτησης ή συμπλήρωσης επαρκούς επαγγελματικής ικανότητας, εφόσον απαιτείται.

ΠΗΓΗ: «ΥΠΑΙΘΡΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

Άνοιξε χθες, Πέμπτη 11 Ιουλίου, η πλατφόρμα για την υποβολή των αιτήσεων για την ένταξη στην προσχολική εκπαίδευση και για την πρόσβαση παιδιών σχολικής ηλικίας, εφήβων και ατόμων με αναπηρία, σε υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης της περιόδου 2024-2025.

Η υποβολή των αιτήσεων γίνεται μόνο μέσω της ειδικής εφαρμογής στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Εταιρίας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ Α.Ε) www.eetaa. gr από 11 Ιουλίου 2024 έως την 1η Αυγούστου 2024, με βάση το τελευταίο ψηφίο του ΑΦΜ, ξεκινώντας ως ακολούθως:

• 11/7/2024 – 14/7/2024 για τα ΑΦΜ που λήγουν σε 0, 1, 2.
• 15/7/2024 – 17/7/2024 για τα ΑΦΜ που λήγουν σε 3, 4, 5.
• 18/7/2024 – 20/7/2024 για τα ΑΦΜ που λήγουν σε 6, 7, 8, 9.
• 21/7/2024 – 01/8/2024 όλοι οι ΑΦΜ

Προσωρινοί Πίνακες Αποτελεσμάτων: 06/8/2024

Υποβολή Ενστάσεων: 07/8/2024 – 09/8/2024

Οριστικοί Πίνακες Αποτελεσμάτων: 14/8/2024

by Εργατικό Κέντρο

ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ:180                                                       ΚΑΛΑΜΑΤΑ, 11/7/2024

Προς: ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΠΔΕΕΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ – ΤΕΕΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΘΕΜΑ: «Λευκές Νύχτες»

«Ο νόμος… είναι νόμος και καμία σύσκεψη σε τοπικό επίπεδο δεν μπορεί να τον υποκαταστήσει»

Κύριοι,

Ύστερα από πληροφορίες που έχουμε η «Λευκή νύχτα» φέτος θα έχει διάρκεια δύο ημέρες και όχι μία και συγκεκριμένα Παρασκευή 30 και Σάββατο 31 Αυγούστου (6η μέρα εργασίας).

Παρακαλούμε λοιπόν στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας, όπως προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες και μέτρα για την εφαρμογή-τήρηση της εργατικής νομοθεσίας.

Επίσης, εκτός των άλλων θα πρέπει να γίνει εφαρμογή την ψηφιακής κάρτας εργασίας όπως ορίζει ο νόμος στο λιανεμπόριο για την ορθή καταμέτρηση του εργασιακού χρόνου, υπερεργασία, υπερωριών, νυχτερινής εργασίας.

Εφιστούμε λοιπόν την προσοχή σας για την ορθή τήρηση των παραπάνω.

by Εργατικό Κέντρο

Ολιγοπώλια τα οποία ελέγχουν μεγάλο μέρος της αγοράς και διαμορφώνουν τις τιμές «βλέπει» το 87,3% των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων σε αντίθεση με το μόλις 8,5% που πιστεύει ότι λειτουργεί ο ανταγωνισμός στην Ελλάδα. Επίσης, 8 στις 10 μικρομεσαίες επιχειρήσεις θεωρούν ότι οι εφαρμοζόμενες μέχρι σήμερα πολιτικές δεν έχουν συμβάλει καθόλου στην προώθηση του υγιούς ανταγωνισμού και την αποφυγή αθέμιτων ολιγοπωλιακών πρακτικών, έναντι μόλις 11,5% των επιχειρήσεων που πιστεύει το αντίθετο.

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το 2023, στους κλάδους της μεγάλης βιομηχανίας δεσπόζουν μονοπώλια ή μονοπωλιακές τάσεις, ενώ στους κλάδους που κυριαρχούν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις επικρατούν συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού. «Η έκθεση αναδεικνύει το διαχρονικό πρόβλημα του στρεβλού ανταγωνισμού στην ελληνική οικονομία, το οποίο εντάθηκε τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά την κρίση του 2008 και κυρίως των πρόσφατων κρίσεων» υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΓΣΒΕΒΕΕ, Γιώργος Καββαθάς κατά την παρουσίαση της έκθεσης προσθέτοντας ότι «οι πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού οδήγησαν σε σταδιακή επιδείνωση της θέσης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, οι οποίες καλούνται επιπλέον να αντιμετωπίσουν και τα προβλήματα που έχουν σωρεύσει κατά τη μακρά περίοδο των αλλεπάλληλων κρίσεων αλλά και τις πρόσφατες προκλήσεις του πράσινου και ψηφιακού μετασχηματισμού τους».

Τι λέει η έκθεση

Η έκθεση του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ δείχνει τα εξής:

• Σχεδόν 9 στις 10 επιχειρήσεις δήλωσαν ότι το λειτουργικό κόστος τους αυξήθηκε τα τελευταία 2 έτη και δημιούργησαν πιεστικό περιβάλλον αύξησης τιμών στις υπηρεσίες και τα αγαθά που εμπορεύονται ενώ περισσότερες από τις μισές μικρομεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας.
• Το 25,5%των πολύ μικρών επιχειρήσεων δηλώνει ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ρευστότητας και ότι έχει μηδενικά ταμειακά διαθέσιμα.
• Το 25,1% των μικρών και πολύ ότι διαθέτει ρευστότητα μόλις για ένα μήνα.
• Ο κύκλος εργασιών, σε αδρές γραμμές, παρέμεινε σταθερός στους 6 τομείς που συγκεντρώνεται η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, ενώ οι εγγραφές νέων επιχειρήσεων το 2023 αυξήθηκαν κατά 6%. Ο τομέας με τις περισσότερες ενάρξεις ήταν οι κατασκευές και μεταφορά – αποθήκευση και η νομική μορφή που κατά πλειοψηφία επιλέχθηκε ήταν η ατομική επιχείρηση.
• Σημαντικό μέρος της αύξησης του λειτουργικού κόστους των επιχειρήσεων απορροφάται από τις ίδιες, αφού οι αυξήσεις τιμών στις οποίες προέβησαν δεν ξεπερνά μεσοσταθμικά το 3,9%.
• Το ύψος των οφειλών για το 73,5% των επιχειρήσεων δεν ξεπερνά τις 50.000 ευρώ και όπως υπογραμμίστηκε από τους ομιλητές στην εκδήλωση «θεωρείται σχεδόν υποχρεωτική η εφαρμογή μιας νέας γενναίας ρύθμισης οφειλών, που θα επιτρέψει στις ΜμΕ να ξεχρεώσουν».
• Ο κύκλος εργασιών των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων παρουσιάζει ήπια επιδείνωση, με το 57,3% αυτών να έχει ολοκληρώσει με κέρδη τη χρονιά.
• Οι εγγραφές νέων επιχειρήσεων 2023 αυξήθηκαν κατά 6%. Ο τομέας με τις περισσότερες ενάρξεις ήταν οι κατασκευές και μεταφορά – αποθήκευση.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Όνειρο θερινής νυκτός είναι φέτος οι διακοπές για μεγάλη μερίδα Ελλήνων, καθώς οι υψηλές τιμές στις υπηρεσίες αλλά και στα πακέτα διακοπών καθιστούν για κάποιους σχεδόν απαγορευτικό τον προγραμματισμό ταξιδιών αναψυχής ακόμη και σε κοντινούς και σχετικά πιο οικονομικούς προορισμούς. Το κόστος παραμένει μεγάλο για τα ελληνικά νοικοκυριά, πολλά εκ των οποίων περικόπτουν τις δαπάνες, όχι μόνο αυτές που είναι συνδεδεμένες με τις διακοπές και τα ταξίδια, αλλά και όσες αφορούν αγορές για βασικά είδη, όπως τα τρόφιμα.

Αυτό αποτυπώνει έρευνα του ΙΕΛΚΑ (Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών) , σύμφωνα με την οποία 1 στους 2 καταναλωτές δηλώνει ότι δεν θα κάνει φέτος διακοπές. Η ίδια έρευνα αποτυπώνει και άλλη μία τάση: τον περιορισμό των διακοπών. Το 32% δηλώνει ότι θα κάνει μεν διακοπές, αλλά αυτές θα είναι λιγότερες ημέρες.

Τις ανατιμήσεις σε κατηγορίες υπηρεσιών και προϊόντων άμεσα συνδεδεμένων με τις καιλοκαιρινές αποδράσεις των Ελλήνων ταξιδιωτών αποτυπώνουν και στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που καταγράφουν την πορεία του πληθωρισμού τον Ιούνιο 2024. Ενδεικτικά , τον Ιούνιο του 2024 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα καταγράφονται αυξήσεις 19,7% στα αεροπορικά εισιτήρια, ενώ το πακέτο διακοπών εμφανίζεται πιο ακριβό κατά 12,7%. Σε ό,τι αφορά τα ξενοδοχεία, οι τιμές είναι υψηλότερες κατά 12% σε σύγκριση με πέρυσι, ενώ στο επίκεντρο των ανατιμήσεων εξακολουθούν να βρίσκονται και τα τρόφιμα, και κυρίως το ελαιόλαδο, οι τιμές του οποίου σε σύγκριση με τον περσινό Ιούνιο αυξήθηκαν κατά σχεδόν 55%. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι τιμές στην κατηγορία «εστιατόρια – ζαχαροπλαστεία – καφενεία – κυλικεία» σημείωσαν άνοδο 5,1%.

Όπως προκύπτει από στοιχεία του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ), αν και οι αυξήσεις των τιμών στα εισιτήρια είναι μηδενική σε σύγκριση με πέρυσι και πρόπερσι, το κόστος είναι μεγάλο για μια ελληνική οικογένεια και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και απλησίαστο.

Ένας μισθός σε εισιτήρια

Είναι χαρακτηριστικό ότι για να πάει μια τετραμελής οικογένεια με ένα Ι.Χ. από τον Πειραιά στη Ρόδο με επιστροφή (χωρίς καμπίνα) χρειάζεται συνολικά 845 ευρώ. Για την ίδια οικογένεια το κόστος μετάβασης από τον Πειραιά στην Κω με συμβατικό πλοίο αγγίζει τα 382,5 ευρώ, ενώ εάν υπολογιστεί και το κόστος επιστροφής, το συνολικό ποσό ανέρχεται στα 765 ευρώ (οικονομική θέση), ξεπερνά ει δηλαδή τον καθαρό κατώτατο μισθό στην Ελλάδα. Αντίστοιχα υψηλά ή και υψηλότερα, ανάλογα με το πόσο νωρίς έχει γίνει η κράτηση, διαμορφώνεται και το κόστος μεταφοράς με αεροπλάνο για μια τετραμελή οικογένεια.

Σε ό,τι αφορά τη διαμονή, με βάση ενδεικτικές τιμές σε διάφορες πλατφόρμες κρατήσεων Booking, Trivago) , μια τετραμελής οικογένεια θα χρειαστεί για ένα τετράκλινο κατάλυμα αξιοπρεπών προδιαγραφών σε νησιά των Κυκλάδων ή των Δωδεκανήσων κατ’ ελάχιστον μεταξύ 250 και 300 ευρώ την ημέρα. Έτσι, το κόστος διαμονής μιας οικογένειας για πέντε ημέρες σε νησί φθάνει ή και υπερβαίνει τα 1.250 ευρώ. Συνολικά δηλαδή θα χρειαστεί να διαθέσει πάνω από 2.000 ευρώ για τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και τη διαμονή. Παραμένει βέβαια αυτονόητο πως απαιτείται επιπλέον κόστος για τα καθημερινά έξοδα και τη σίτιση.

Το μειωμένο διαθέσιμο εισόδημα λόγω των ανατιμήσεων, σε συνδυασμό και με τα αυξημένα κόστη σε εισιτήρια και διαμονή, αποτελεί τον βασικό λόγο για τον οποίο τα ελληνικά νοικοκυριά κόβουν δαπάνες για τις καλοκαιρινές διακοπές τους. Σύμφωνα με την έρευνα του ΙΕΛΚΑ που πραγματοποιήθηκε την εβδομάδα 23-29 Ιουνίου 2024, πάνω από 4 στους 10 δηλώνουν πως οι δαπάνες τους για διακοπές σε σύγκριση με πέρυσι θα είναι μειωμένες πάνω από 50%, ενώ συνολικά 6 στους 10 συμφωνούν πως θα τις μειώσουν. Οι λόγοι είναι το αυξημένο κόστος εισιτηρίων (50%), το αυξημένο κόστος διαμονής (48%), το αυξημένο κόστος καυσίμων (37%), καθώς και το κόστος εστίασης (33%).

Περικοπές σε τρόφιμα

Αρκετοί καταναλωτές προχωρούν και φέτος σε περικοπές όχι μόνο σε βασικές υπηρεσίες αλλά και σε βασικά είδη, όπως τα τρόφιμα. Έτσι, το 71%των καταναλωτών (από 75%το 2023) που συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνει ότι έχει ακυρώσει δαπάνες διασκέδασης, όπως η εστίαση, οι διακοπές, τα ταξίδια κ.ά. Ωστόσο, πέρα από αυτές τις δαπάνες που για ειδικότερα για τα χαμηλά εισοδήματα θεωρούνται ακόμη και πολυτέλεια– το 55% (από 54%το 2023) δηλώνει ότι έχει μειώσει συνολικά τις αγορές σε είδη τροφίμων και ειδών παντοπωλείου. Τέλος, 1 στους 2 δηλώνει ότι έχει αναβάλει εργασίες συντήρησης ή και επισκευής (π.χ. στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο), ενώ το 27% (από 32%το 2023) έχει αναβάλει την πληρωμή των λογαριασμών του ή έχει προχωρήσει σε στάση πληρωμών. Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος σχεδόν 3 στους 10 Έλληνες στρέφονται στις αποταμιεύσεις τους για τις αγορές τους, ενώ για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις καθημερινές υποχρεώσεις τους δεν είναι λίγοι όσοι κάνουν και δεύτερη δουλειά. Σύμφωνα με την έρευνα του ΙΕΛΚΑ, το 16% (έναντι 17% το 2024) δηλώνει ότι έχει αυξήσει τον χρόνο εργασίας του ή έχει βρει δεύτερη εργασία προκειμένου να καταφέρει να αυξήσει το εισόδημά του. Τέλος, η χρηματική δαπάνη εξακολουθεί -αν και σε μειωμένο ποσοστό να αποτελεί βασικό κριτήριο επιλογής, όταν ψωνίζουν τρόφιμα οι καταναλωτές, με την ποιότητα να έπεται.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Στη διασύνδεση του επιδόματος ανεργίας με τον εργασιακό βίο για τους νέους που θα καταστούν άνεργοι από το φθινόπωρο και μετά, στην Αττική σε πιλοτική βάση, παράλληλα με τις υπόλοιπες πολιτικές για την αντιμετώπιση της ανεργίας, κατέληξε η χθεσινή συνάντηση της υπουργού Εργασίας με τη διοίκηση της ΔΥΠΑ. Η Νίκη Κεραμέως, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, υποστηρίζει τη νέα αρχιτεκτονική του επιδόματος και την αποσύνδεσή του από τον κατώτατο μισθό, καθώς -όπως ανέφερε σε συνάντηση με δημοσιογράφους- «το υπάρχον σύστημα, που συνδέει το επίδομα ανεργίας με τον κατώτατο μισθό, είναι σε ζωή πάνω από 50 χρόνια». Σήμερα το επίδομα ανεργίας αναλογεί στο 55% του κατώτατου μισθού (479 ευρώ) και αυξάνεται σύμφωνα με αυτόν.

Πλέον, το επίδομα θα συναρτάται από τον μέσο πραγματικό μισθό των εργαζομένων πριν βρεθούν σε κατάσταση ανεργίας και θα κυμαίνεται σε ποσοστό του μισθού έως και 75%, βαίνοντας μειούμενο με την πάροδο των μηνών. Στο σχέδιο περιλαμβάνεται ανώτατο πλαφόν στα 1.100-1.200 ευρώ. Ταυτόχρονα, δεν θα μπορεί να «πέσει» και κάτω από τα 479 ευρώ. Ανοιχτό είναι το θέμα της επιμήκυνσης της χρονικής διάρκειας του επιδόματος ανεργίας. Σήμερα χορηγείται για 5 έως 12 μήνες, ανάλογα με τις ημέρες εργασίας που έχουν πραγματοποιήσει οι δικαιούχοι. Η διάρκεια του επιδόματος θα εξαρτάται πλέον από τον εργασιακό και ασφαλιστικό βίο του ασφαλισμένου. Ταυτόχρονα, θα καθιερωθεί η υποχρέωση των επιδοτούμενων ανέργων να ενταχθούν σε πρόγραμμα κατάρτισης, ώστε να αποκτήσουν την εξειδίκευση που χρειάζονται, για να τοποθετηθούν σε θέση εργασίας. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης της κατάρτισης θα λαμβάνουν το επίδομα κατάρτισης και όχι το επίδομα ανεργίας. Στο σχέδιο της κυβέρνησης περιλαμβάνονται ακόμα:

• Αλλαγές στα κριτήρια των ελάχιστων ημερών απασχόλησης για την λήψη επιδόματος ανεργίας από τους εποχικά εργαζόμενους.

•Συνδυασμός του επιδόματος ανεργίας με την κατάρτιση. Και αυτό, γιατί επιδιώκεται η συγχώνευσή του με το επίδομα μακροχρόνιας ανεργίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση λήψης του επιδόματος όσον αφορά τα παραπάνω είναι ο άνεργος να είναι συνεχόμενα εργαζόμενος για 5-6 χρόνια.

ΠΗΓΗ: «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Την επέκταση του επιδόματος μητρότητας και μάλιστα αναδρομικά, από τον Νοέμβριο του 2022, και σε νέες κατηγορίες εργαζόμενων μητέρων ανακοίνωσε χθες η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως. Όπως επισήμανε η υπουργός, το 2022 η άδεια μητρότητας επεκτάθηκε από τους έξι στους εννέα μήνες, το 2023 διευρύνθηκε η παροχή και συμπεριλήφθηκαν οι αυτοαπασχολούμενες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αγρότισσες, και τώρα η ρύθμιση επεκτείνεται στις εργαζόμενες μητέρες σε ΔΕΚΟ, τράπεζες και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. «Υπέγραψα την κοινή υπουργική απόφαση που επεκτείνει αυτό το εννεάμηνο προστασίας και σε αυτές τις κατηγορίες των μητέρων» ανέφερε η Νίκη Κεραμέως, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι η ρύθμιση θα εφαρμοστεί αναδρομικά από τον Νοέμβριο του 2022.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο