Ανακοίνωση

Σε τροχοπέδη που υπονομεύει την αναπτυξιακή πορεία της εγχώριας οικονομίας εξελίσσεται το πρόβλημα των συνεχώς αυξανόμενων κενών θέσεων εργασίας, με την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) να εκτιμά πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν τουλάχιστον 260.000 κενές θέσεις εργασίας πανελλαδικά.

Το πρόβλημα εντοπίζεται κατά κύριο λόγο στις μεγάλες επιχειρήσεις, με πάνω από 25 άτομα προσωπικό, στις νησιωτικές περιφέρειες της χώρας και τη Θεσσαλία, καθώς και στους κλάδους των κατασκευών, της μεταποίησης, των καταλυμάτων και της εστίασης, ενώ υψηλό ποσοστό καταγράφεται και μεταξύ των επιχειρήσεων με εξαγωγικό χαρακτήρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιχείρηση τόσο αυξάνεται το πρόβλημα, καθώς, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά από την έρευνα της ΚΕΕΕ, σε επιχειρήσεις με προσωπικό από 51 άτομα και άνω υπάρχουν κατά μέσον όρο εννέα κενές θέσεις εργασίας. Δύο είναι οι κύριοι λόγοι μεγέθυνσης του προβλήματος: η άρνηση των ανέργων να αναλάβουν τις συγκεκριμένες ειδικότητες, προφανώς σε συνδυασμό με τις συνθήκες εργασίας και το ύψος των αμοιβών και των προσφερόμενων παροχών, καθώς και η αναντιστοιχία δεξιοτήτων που διαθέτει το εργατικό δυναμικό σε σχέση με τα προσόντα που ζητούνται από τις επιχειρήσεις.

Αναλυτικά, πανελλαδική έρευνα που διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 5.076 επιχειρήσεων από το Ινστιτούτο Ερευνών της ΚΕΕΕ σε συνεργασία με την εταιρεία Palmos Analysis, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2024, δείχνει ότι το 37%των επιχειρήσεων έχει κενές θέσεις εργασίας, ένα ποσοστό που αυξάνεται αλματωδώς, αγγίζοντας το 60% όταν πρόκειται για εταιρείες με περισσότερους από 25 εργαζομένους.

Ακριβέστερα, τα μεγαλύτερα προβλήματα με κενές θέσεις εργασίας αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις κατασκευές (55%). Ακολουθεί η μεταποίηση (50%) ενώ πολύ ψηλά (48%) κινείται και η εστίαση και τα καταλύματα. Αντιθέτως, τα μικρότερα προβλήματα φαίνεται να αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στις χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές δραστηριότητες (16%), με τους κλάδους της εκπαίδευσης (23%) και της υγείας και κοινωνικής μέριμνας (32%) να βρίσκονται κάπου στη μέση. Έντονο βέβαια προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι σχεδόν οι μισές από τις επιχειρήσεις με εξαγωγική δραστηριότητα (48%) δηλώνουν ότι έχουν επίσης κενές θέσεις εργασίας. Σε ποσοστό 28% οι επιχειρήσεις αναζητούν προσωπικό για να καλύψουν κενές θέσεις στις ειδικότητες παροχής υπηρεσιών και πωλητών. Ακολουθούν, με ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό της τάξης του 27%, οι ανειδίκευτοι εργάτες, οι χειρώνακτες και οι μικροεπαγγελματίες, ενώ στο 23% βρίσκονται οι ειδικευμένοι τεχνίτες και όσοι ασκούν συναφή επαγγέλματα. Η πεντάδα συμπληρώνεται με τους επαγγελματίες (επιστημονικές ειδικότητες – 17%) και υπαλλήλους γραφείου (16%).

Σε επίπεδο περιφέρειας, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας εντοπίζεται σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο Νότιο Αιγαίο (47%) και ακολουθούν οι Περιφέρειες της Κρήτης, του Βορείου Αιγαίου (46%) και η Θεσσαλία (43%). Στον αντίποδα, μικρότερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας φαίνεται ότι καταγράφεται σε επιχειρήσεις της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (27%), ενώ έπονται η Πελοπόννησος (28%), η Ήπειρος (30%) και η Κεντρική Μακεδονία (31%).

Στην Αττική, όπου δραστηριοποιείται και η πλειονότητα των επιχειρήσεων πανελλαδικά, το 39% εξ αυτών δήλωσε ότι έχει κενές θέσεις εργασίας, δηλαδή δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον γενικό μέσο όρο.

Σε επίπεδο κύκλου εργασιών, το μεγαλύτερο πρόβλημα κενών θέσεων εργασίας (56%) αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις που εμφανίζουν τζίρο από 5 έως 10 εκατ. ευρώ. Βέβαια, και οι επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών άνω των 10 εκατ. ευρώ βρίσκονται σε δυσμενή θέση (54%), ενώ ανάλογο πρόβλημα φαίνεται ότι καλούνται να διαχειριστούν και οι μικρότερες εταιρείες με τζίρο 500.000-1.000.000 ευρώ (52%), αλλά και 1.000.000-5.000.000 ευρώ (50%). Αντίθετα, αισθητά κάτω από τον γενικό μέσο όρο βρίσκονται οι πιο μικρές επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο των 100.000 ευρώ (25%).

Ανά μέγεθος επιχειρήσεων το πρόβλημα φαντάζει μεγαλύτερο σε όσες έχουν 51 εργαζομένους και άνω, καθώς σ’ αυτές, κατά μέσο όρο, οι κενές θέσεις φθάνουν τις εννέα. Σε ανάλογα δυσμενή θέση βρίσκονται και οι επιχειρήσεις με 26-50 εργαζομένους με έξι κενές θέσεις κατά μέσον όρο. Καθώς βέβαια όσο μικρότερο είναι το μέγεθος των επιχειρήσεων τόσο καλύτερη εμφανίζεται η κατάσταση σε πανελλαδικό επίπεδο, προκύπτουν -σύμφωνα πάντα με όσα απάντησαν οι ίδιοι οι επιχειρηματίες που συμμετείχαν στην έρευνα και δήλωσαν πως έχουν πρόβλημα- δύο κενές θέσεις ανά εταιρεία.

Στην ερώτηση, τέλος, γιατί δεν μπορούν να καλυφθούν οι θέσεις αυτές, οι επιχειρηματίες απαντούν αφενός γιατί υπάρχει έλλειψη ατόμων που ενδιαφέρονται να κάνουν αυτό το είδος εργασίας (45%) και αφετέρου γιατί υπάρχει έλλειψη ατόμων με τα απαιτούμενα προσόντα – δεξιότητες, εμπειρία (36%). Αναφορικά με τις βασικότερες δεξιότητες και ικανότητες τις οποίες πρέπει να διαθέτουν οι εργαζόμενοι, οι απαντήσεις των επιχειρήσεων στην έρευνα αναδεικνύουν ως κορυφαία επιλογή τη γνώση – χρήση αγγλικών (39%) και ακολουθούν οι βασικές ψηφιακές δεξιότητες – διαδικτυακή συνεργασία – τηλεργασία (33%), οι επικοινωνιακές – κοινωνικές δεξιότητες (30%), η ικανότητα συνεργασίας σε ομάδα (24%) και η οργανωτικότητα (20%).

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Eπί χρόνια ο Aμερικανός σεφ, Άντονι Μπουρντέν, στις τηλεοπτικές εκπομπές του με ταξίδια ανά την υφήλιο, τόνιζε ότι το πνεύμα όσων ταξιδεύουν πρέπει να είναι του ταξιδιώτη και όχι του τουρίστα, του ανθρώπου που σέβεται και εκτιμά την κουλτούρα του τόπου που επισκέπτεται. Πώς θα σχολίαζε, άραγε, σήμερα ο πολυταξιδεμένος Μπουρντέν (ο οποίος πέθανε το 2018) τις πόλεις που βυθίζονται υπό το βάρος του υπερβολικού αριθμού τουριστών; Το 2023 ο αριθμός των τουριστών παγκοσμίως ανήλθε σε 1,5 δισεκατομμύρια. Είναι πλέον πολλές οι πόλεις που λαμβάνουν σειρά μέτρων για τον έλεγχο του προσοδοφόρου υπερτουρισμού.

Πόσο έχουν αποδώσει όμως αυτά τα μέτρα; Το παράδειγμα της Βαρκελώνης

Πρόσφατα ο Δήμος Βαρκελώνης, πόλης 1,7 εκατ. κατοίκων η οποία δέχεται κατά μέσο όρο 12 εκατ. επισκέπτες τον χρόνο, δεσμεύτηκε ότι μέχρι το 2028 θα έχει δοθεί τέλος στις άδειες για 10.000 βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων (Airbnb) προκειμένου να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα στέγης. Η πρωτοβουλία προστίθεται στην απόφαση του δήμου για άμεσες επενδύσεις ύψους 44,2 εκατ. ευρώ για την πρόσληψη δημοτικών αστυνομικών, την ενίσχυση των υπηρεσιών καθαριότητας και των υπηρεσιών ασφάλειας, τον έλεγχο των υπαίθριων πωλητών και την επαναχάραξη των τουριστικών διαδρομών. «Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Δήμος της Βαρκελώνης είναι προσχηματικά και μη αποτελεσματικά» δήλωσε στο «Βήμα» ο Ντανιέλ Πάρδο Ριβακόμπα, ο οποίος εκπροσωπεί την Assemblea de Barris pel Decreixement Turístic (ABDT – Συνέλευση των Συνοικιών για την Τουριστική Αποανάπτυξη), μια οργάνωση-ομπρέλα όπου συμμετέχουν πολλές οργανώσεις κατοίκων που αντιτάσσονται στην «τουριστικοποίηση». «Μέχρι τις αρχές της φετινής άνοιξης, ο Δήμος της Βαρκελώνης είχε συστήσει να περιορίσουμε την κατανάλωση νερού γιατί είχαμε διανύσει παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας και τα υδάτινα αποθέματα της πόλης είχαν μειωθεί στο 16%. Η σύσταση του δήμου αφορούσε τους πολίτες και όλους τους επαγγελματίες πλην των επιχειρήσεων του τουρισμού – διότι οι πισίνες των ξενοδοχείων έπρεπε να παραμείνουν γεμάτες με νερό. Μετά τις έντονες βροχές της άνοιξης και των αρχών του καλοκαιρού, τα υδάτινα αποθέματα ανήλθαν στο 41%. Έτσι «λύθηκε» προσωρινά το πρόβλημα».

Το πρόβλημα της κατοικίας

H ABDT συμμετείχε στις πορείες διαμαρτυρίας της 6ης Ιουλίου στη Βαρκελώνη κατά του ανεξέλεγκτου τουρισμού, στη διάρκεια των οποίων ορισμένοι διαδηλωτές έβρεξαν με νεροπίστολα ανυποψίαστους τουρίστες. Στο τέλος της διαμαρτυρίας, η ΑBDT παρουσίασε ένα μανιφέστο 13 θέσεων με το οποίο ζητεί, μεταξύ άλλων, τον περιορισμό του αριθμού των τουριστικών καταλυμάτων στην πόλη, την είσοδο λιγότερων κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι της Βαρκελώνης και τον τερματισμό της τουριστικής εκστρατείας, η οποία χρηματοδοτείται με χρήματα των καταλανών φορολογουμένων. Σύμφωνα με τον Ριβακόμπα, «το μόνο μέτρο που λειτούργησε ήταν αυτό που ετέθη σε ισχύ από την προηγούμενη δημοτική αρχή (σ.σ.: της αριστερής δημάρχου και πρώην ακτιβίστριας Αντα Κολάου) το 2017, όταν απαγορεύτηκε η δημιουργία τουριστικών καταλυμάτων σε συγκεκριμένες ζώνες στο κέντρο της πόλης, ενώ στις υπόλοιπες περιοχές ετέθησαν κανόνες για τη λειτουργία της τουριστικής δραστηριότητας. Το μέτρο αυτό ήταν ένα σημαντικό φρένο στον υπερτουρισμό. Τα πρόσφατα όμως μέτρα που ανακοίνωσε η σημερινή δημοτική αρχή (σ.σ.: του σοσιαλιστή δημάρχου Ζάουμε Κολμπόνι) είναι μόνο υποσχέσεις, όπως η υποτιθέμενη απαγόρευση της εισόδου των κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι. Ανακοίνωσαν με φανφάρες την κατάργηση των βραχυπρόθεσμων μισθώσεων εντός των επόμενων πέντε ετών. Όμως δεν αναφέρθηκαν στην κατάργηση των μισθώσεων με τη σεζόν: όσοι νοικιάζουν τα ακίνητά τους με καθεστώς βραχυχρόνιας μίσθωσης θα αλλάξουν απλώς καθεστώς και θα τα νοικιάζουν με τη σεζόν. Επιπροσθέτως, ενώ ο δήμος ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ταυτόχρονα εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας 5.000 νέων ξενοδοχείων στην πόλη και 15.000 στην ευρύτερη περιοχή της Βαρκελώνης».

Ενοίκια στα ύψη

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τον τουρισμό, το 2023 ήταν έτος ρεκόρ για τον τουρισμό στην Ισπανία, που έγινε η δεύτερη χώρα στον κόσμο, μετά τη Γαλλία, που δέχτηκε τους περισσότερους τουρίστες, συνολικά 85 εκατατομμύρια. Ο τουρισμός συνεισφέρει το 12,8% του ισπανικού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ). Οι τουρίστες ωστόσο ενοχοποιούνται για την αύξηση των τιμών των ενοικίων, για την ανυπαρξία κατοικιών προς μίσθωση από τους μόνιμους κατοίκους, για την αλλοίωση του χαρακτήρα της πόλης και για τη μετατροπή της Βαρκελώνης σε θεματικό πάρκο. Τα τελευταία δέκα χρόνια οι τιμές των ενοικίων στη Βαρκελώνη έχουν αυξηθεί κατά 68% και οι τιμές για την αγορά νέας κατοικίας κατά 40%, ενώ εκτιμάται ότι 6.000 διαμερίσματα ενοικιάζονται παράνομα. Σύμφωνα με τον Σ. Τ. Τσανγκ, καθηγητή Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, ειδικού στον τουρισμό των πόλεων και συγγραφέα μελετών για το φαινόμενο του υπερτουρισμού και του εξευγενισμού των πόλεων (gentrification), «η Βαρκελώνη και η Βενετία ήταν οι πρώτες πόλεις στην Ευρώπη όπου οι κάτοικοι άρχισαν να καταφέρονται έντονα κατά του υπερτουρισμού, δυο-τρία χρόνια πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού το 2020». Αυτό συνέβη, όπως τόνισε στο «Βήμα», «γιατί οι πόλεις αυτές δέχονται τα κύματα των τουριστών κυρίως τους θερινούς μήνες. Είναι γνωστό ότι η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία συγκαταλέγονται στους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Όταν τα πλήθη τουριστών στη Βαρκελώνη και στη Βενετία χρησιμοποιούν τις υποδομές των πόλεων (από τα δίκτυα μεταφοράς ως τα σουπερμάρκετ) που χρησιμοποιούν και οι κάτοικοι, τότε η ισορροπία των πόλεων διαταράσσεται».

Οι προσπάθειες της Βενετίας

Από τον περασμένο Απρίλιο η Βενετία, όπου κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου η αναλογία μεταξύ τουριστών και κατοίκων είναι τρεις προς έναν, καθιέρωσε δοκιμαστικά εισιτήριο 5 ευρώ για την είσοδο στην πόλη. Μετά την πανδημία, οι τουρίστες που επισκέφθηκαν τη Βενετία άφησαν στην πόλη 2,7 δισ. ευρώ και 70.000 τόνους σκουπιδιών. Η δημοτική αρχή εξετάζει ένα ακόμη μέτρο που θα εφαρμοστεί από τον Αύγουστο, σύμφωνα με το οποίο τα γκρουπ των τουριστών δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τα 25 άτομα. Υπενθυμίζεται ότι το 2021 ο δήμος απαγόρευσε στα μεγάλα κρουαζιερόπλοια να εισέρχονται στη «laguna», τη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, και να δένουν κοντά στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Το «Βήμα» επικοινώνησε με τον Σιμόνε Βεντουρίνι, σύμβουλο του Δήμου της Βενετίας, αρμόδιου για τον τουρισμό, ο οποίος δήλωσε ότι ο δήμος αναμένει το τέλος του καλοκαιριού για να αξιολογήσει πόσο αποτελεσματικά είναι τα μέτρα που ελήφθησαν για την προστασία της πόλης από τον υπερτουρισμό. Ο καθηγητής Σ. Τ. Τσανγκ επισημαίνει ότι υπάρχουν αναλογίες στα φαινόμενα του υπερτουρισμού στις πόλεις της Ευρώπης και της Ασίας. «Ο υπερτουρισμός παρατηρείται στην «εξωτική καρδιά των πόλεων», είτε πρόκειται για την πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία είτε για το ιστορικό κέντρο του Κιότο στην Ιαπωνία. Η διαφορά μεταξύ των δύο ηπείρων έγκειται στο ότι ο υπερτουρισμός στην Ασία πλήττει κυρίως τις παραθαλάσσιες περιοχές (το Μπαλί στην Ινδονησία, τη νήσο Μπορακάι στις Φιλιππίνες) ενώ στην Ευρώπη πλήττονται κυρίως οι πόλεις».

Οι ευθύνες κυβερνήσεων και τοπικών αρχών

Στο νέο βιβλίο της με τίτλο «The new tourist: Waking up to the power and perils of travel» («Ο νέος τουρίστας: Συνειδητοποιώντας την ισχύ και τους κινδύνους των ταξιδιών»), η Aμερικανίδα δημοσιογράφος Πέιτζ Μακ Κλάναχαν, η οποία ζει στη Γαλλία, γράφει ότι κάθε τουρίστας φέρει ευθύνη για τα μέρη που επισκέπτεται. Στο πλαίσιο αυτής της ευθύνης και του σεβασμού των τόπων που επισκέπτεται, εγγράφεται και ο τρόπος που ο τουρίστας αποτυπώνει τις εμπειρίες του στα social media. Ο τουρίστας, γράφει η Μακ Κλάναχαν, φέρει ευθύνη για το πόσο πραγματικές είναι οι εικόνες που μεταφέρει μέσω των κοινωνικών δικτύων. H συγγραφέας ωστόσο υποστηρίζει ότι δεν φταίνε αποκλειστικώς οι τουρίστες για τη μετάλλαξη των πόλεων. Ευθύνη και μάλιστα μεγάλη έχουν και οι τοπικές αρχές και οι κυβερνήσεις. Το παράδειγμα της Βαρκελώνης είναι χαρακτηριστικό. Μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 η Βαρκελώνη ήταν ένα άχαρο βιομηχανικό λιμάνι της Ισπανίας, μια μισοκοιμισμένη πόλη. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες την άλλαξαν για πάντα. Ο Ντανιέλ Ριβακόμπα της οργάνωσης ABDT επιβεβαιώνει στο «Βήμα» ότι «πράγματι το 1992 ήταν το έτος μηδέν για την έξαρση του τουρισμού στη Βαρκελώνη». Με αφορμή τους Ολυμπιακούς, η τοπική κυβέρνηση της Καταλωνίας επένδυσε πολύ στον τουρισμό, έκανε τα πάντα ώστε να μην εξαφανιστεί η πόλη από τον χάρτη μετά τη λήξη των Αγώνων, έπραξε όμως ελάχιστα για να ρυθμίσει την τουριστική βιομηχανία και να προστατεύσει τους κατοίκους της από τις αρνητικές συνέπειες του υπερτουρισμού. Ανάλογη στρατηγική, γράφει η Μακ Κλάναχαν, εφάρμοσε και το Άμστερνταμ μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Οι αρχές της πόλης οργάνωσαν τεράστια διαφημιστική εκστρατεία για να προσελκύσουν τουρίστες στο πλαίσιο της οποίας περιέλαβαν και ένα βίντεο που καλούσε τους τουρίστες «να περάσουν μια νύχτα γεμάτη αταξίες στο Άμστερνταμ». Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το Άμστερνταμ βρίσκεται στον αντίποδα εκείνης της εκστρατείας και διαμαρτύρεται για την έκρηξη του αριθμού των τουριστών. Οι δήμοι και οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να ξεχνούν ποιος και γιατί τους εξέλεξε και να ιεραρχούν τις προτεραιότητες προς όφελος πρωτίστως των κατοίκων και κατόπιν των επισκεπτών.

«Ουκ εν τω πολλώ το ευ»

Ο Σ. Τ. Τσανγκ συμφωνεί: «Αν οι χώρες», λέει στο «Βήμα», «εξακολουθήσουν να προκρίνουν την ενίσχυση της τουριστικής τους βιομηχανίας με βάση τη λογική «όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα» («The more the merrier») και αν οι τουριστικές επιχειρήσεις θέτουν στόχους υιοθετώντας την αντίληψη «όσο πιο μεγάλο τόσο πιο καλό» («big is beautiful»), το φαινόμενο του υπερτουρισμού δεν πρόκειται να ανακοπεί. Οι παραδοσιακοί τουριστικοί προορισμοί θα πρέπει να εστιάσουν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Αυτό πρακτικά σημαίνει μικρότερο αριθμό τουριστών για κάθε προορισμό, αλλά τουρίστες που θα ξοδεύουν περισσότερο χρόνο και χρήματα και οι οποίοι θα έρχονται σε επαφή με τους ντόπιους με πιο ουσιαστικό τρόπο».

Το εισιτήριο δεν ανέκοψε το «ρεύμα»

Επιτυχία ή αποτυχία είχε το μέτρο του εισιτηρίου των 5 ευρώ που εισήγαγε η Βενετία τον Απρίλιο σε μια προσπάθεια να μειώσει τον αριθμό των τουριστών την υψηλή τουριστική περίοδο; «Περιορίσαμε ορισμένες κορυφώσεις επισκεπτών» δήλωσε ο δήμαρχος Λουίτζι Μπρουνιάρο. Όμως οι Αρχές της πόλης θεωρούν ότι πρέπει να εξετάσουν πιο προσεκτικά τα νούμερα προτού αποφανθούν αν το μέτρο πέτυχε ή απέτυχε. Οι τοπικές αρχές της Βενετίας ξεχώρισαν 29 ημέρες κορύφωσης (κυρίως Σαββατοκύριακα και εθνικές εορτές 8.30-16.00) από τον Απρίλιο ως τα μέσα Ιουλίου στις οποίες οι ημερήσιοι επισκέπτες πλήρωσαν 5 ευρώ ο καθένας για να επισκεφθούν την πόλη και τα κανάλια της. Σε αυτούς τους μήνες, 485.000 επισκέπτες πλήρωσαν το ημερήσιο εισιτήριο, κάνοντας τη Βενετία πλουσιότερη κατά 2,43 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από τα 700.000 ευρώ που οι Αρχές υπολόγιζαν ότι θα συγκέντρωναν. Οι επικριτές του μέτρου το θεωρούν αποτυχία διότι δεν περιόρισε αρκετά τον υπερτουρισμό στην πόλη.

ΠΗΓΗ: «ΤΟ ΒΗΜΑ»

Σύμφωνα με αποκλειστικά στοιχεία που παρουσιάζει σήμερα η «Ν», για το συγκεκριμένο πρόγραμμα έως τις 24 Ιουλίου είχαν υποβληθεί 37.000 αιτήσεις και ήδη έχουν εγκριθεί οι 25.000 από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Οργανισμού. Επειδή, όμως, συνήθως, από τις αιτήσεις που εγκρίνονται περίπου οι μισές καταλήγουν σε πρόσληψη, εκτιμάται ότι σε αυτή τη φάση θα προστεθούν άλλοι 7.000 στους 5.000 που ήδη έχουν προσληφθεί. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα καταστεί εφικτό, σε λιγότερο από δύο μήνες λειτουργίας του νέου προγράμματος, να έχουν καλυφθεί περίπου οι μισές από τις θέσεις εργασίας που έχουν προκηρυχθεί.

Υπενθυμίζεται ότι το «Πρόγραμμα Απόκτησης Επαγγελματικής Εμπειρίας για άνεργους νέους 18- 29 ετών» στοχεύει στην εύρεση εργασίας για 25.000 νέους στο ανώτατο επίπεδο. Αφορά νέους που βρίσκονται εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης και κατάρτισης (NEETs). Ειδικά για φέτος, το πρόγραμμα ενισχύθηκε και έτσι προβλέπεται να καλύψει έως 10.000 περισσότερους ωφελούμενους σε σχέση με πέρυσι, ενώ απευθύνεται πια στο σύνολο των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα.

Οι ενδιαφερόμενοι που μπορούν να υποβάλουν αίτηση πρέπει να είναι το λιγότερο απόφοιτοι υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 7 μήνες και η ΔΥΠΑ θα καταβάλλει στους ωφελούμενους μηνιαία αποζημίωση ίση με τον νόμιμο κατώτατο μισθό (με πλήρεις ασφαλιστικές εισφορές), αναλογία δώρων εορτών, επιδόματος αδείας, ενώ οι ωφελούμενοι θα έχουν πλήρη την ιατροφαρμακευτική κάλυψη του ΕΦΚΑ.

Οι επιχειρήσεις που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία μπορούν με μηδενικό κόστος να αποκτήσουν πρόσθετο εργατικό δυναμικό και με την πάροδο των 7 μηνών λειτουργίας του προγράμματος έχουν τη δυνατότητα να κρατήσουν τους εργαζόμενους, επεκτείνοντας τη συνεργασία τους. Η διαδικασία της προεργασίας διαρκεί 8 ώρες την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα για 7 μήνες. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι οι εργαζόμενοι που θα προσληφθούν είναι νέοι σε ηλικία, παρέχεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια επαγγελματική αποκατάσταση, που θα μπορούσε να διαρκέσει αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, εάν το επιθυμούν οι δύο πλευρές.

Οι επιχειρήσεις, ανάλογα με το μέγεθός τους, μπορούν να απορροφήσουν έως 20 ανέργους από το πρόγραμμα και να τους κάνουν εργαζόμενούς τους. Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις εντάσσονται ανάλογα με το προσωπικό τους όπως φαίνεται στον σχετικό πίνακα.

Όμως οι επιχειρήσεις θα πρέπει να γνωρίζουν ότι, για να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα, απαγορεύεται ρητά να έχουν προβεί σε κάποια απόλυση έως και τρεις μήνες πριν από την υποβολή της απαραίτητης αίτησης προς τη ΔΥΠΑ.

Η διαδικασία που ακολουθείται έχει ως εξής:

• Οι επιχειρήσεις υποβάλλουν ηλεκτρονικά αιτήσεις στο gov.gr.

• Προσδιορίζουν την ειδικότητα και τα απαιτούμενα προσόντα της ή των θέσεων που ζητούν να καλύψουν.

• Η ΔΥΠΑ επιβεβαιώνει ότι η επιχείρηση πληροί τις προϋποθέσεις, αφού πραγματοποιήσει τον απαραίτητο έλεγχο.

• Οι εργασιακοί σύμβουλοι της ΔΥΠΑ υποδεικνύουν στην επιχείρηση υποψηφίους σύμφωνα με τα απαιτούμενα προσόντα των θέσεων που έχουν ζητηθεί να καλυφθούν.

• Η επιχείρηση επιλέγει μεταξύ των υποψηφίων που της έχουν προταθεί και υπογράφουν σχετικό συμφωνητικό συνεργασίας.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) συμμετέχει στην πανευρωπαϊκή έρευνα με τίτλο “Ανεπιθύμητες συμπεριφορές στον εργασιακό χώρο” και μάς καλεί να συμμετέχουμε κι εμείς στην έρευνα συμπληρώνοντας το σχετικό ερωτηματολόγιο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

25/7/24

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ»

Το Ίδρυμα Friedrich Ebert (FES), σε συνεργασία με το Γραφείο του FES στην Αθήνα, τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ) και τη Γραμματεία Ισότητας, Ατομικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων της ΓΣΕΕ, σας καλεί να συμμετάσχετε στην πανευρωπαϊκή έρευνα με τίτλο “Ανεπιθύμητες συμπεριφορές στον εργασιακό χώρο”.

Η έρευνα πραγματοποιείται μέσω ερωτηματολογίου στο πλαίσιο διακρατικού έργου με τίτλο “Σεξουαλική παρενόχληση και βία στο χώρο εργασίας”, στο οποίο συμμετέχουν συνδικαλιστικές οργανώσεις και λοιποί φορείς από 8 ευρωπαϊκές χώρες.

Φιλοδοξία της κοινής προσπάθειας είναι:

• Να συλλεγούν πρωτογενή δεδομένα σχετικά με το ιδιαίτερα σοβαρό και προβληματικό αυτό φαινόμενο.
• Τα δεδομένα αυτά να συλλεγούν, σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, σε μία περίοδο εντατικοποίησης της εργασίας και κατάργησης προστατευτικών κανόνων για τις/τους εργαζόμενες/ους.
• Να αναλυθεί η εφαρμογή (ή μη) του βασικού θεσμικού πλαισίου σε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
• Να επικαιροποιηθούν ή να διατυπωθούν νέες προτάσεις πολιτικής απέναντι στο φαινόμενο αυτό.
• Να αναπτυχθούν στοχευμένες εκπαιδευτικές δράσεις για την ενίσχυση των θυμάτων σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης στην εργασία να σπάσουν τη σιωπή και να καταγγέλλουν τις πράξεις αυτές, ενδυναμώνοντας παράλληλα και τα συνδικαλιστικά σωματεία να ασκούν αποτελεσματικά τον υποστηρικτικό τους ρόλο.
• Να ενισχυθεί η διάδοση του Οδηγού της ΓΣΕΕ για την υποστήριξη από τα συνδικάτα των θυμάτων διακρίσεων, παρενόχλησης και βίας στην εργασία.

Για τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου υπάρχει η δυνατότητα επιλογής της ελληνικής γλώσσας. Η συμμετοχή στην έρευνα είναι ανώνυμη καθώς δεν είναι εφικτή η αναγνώριση της ταυτότητας μέσω των απαντήσεων.

Για τη συμμετοχή σας εφόσον το επιθυμείτε μπορείτε να ακολουθήσετε τον παρακάτω σύνδεσμο: https://gsee.gr/grammateies/erevna-me-titlo-anepithymites-symperifores-ston-ergasiako-xoro/

ΜΕΧΡΙ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ για τα φυσικά και μέχρι 9 Αυγούστου για τα νομικά πρόσωπα παρατείνεται η τελική ημερομηνία για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, σύμφωνα με την ανακοίνωση χθες βράδυ του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, από την έναρξη της διαδικασίας υποβολής στις 25 Απριλίου 2024 μέχρι και αυτήν την ώρα έχουν υποβληθεί 6.068.600 δηλώσεις φυσικών προσώπων. Αντίστοιχα, από την 1η Μαΐου που ξεκίνησε η διαδικασία υποβολής των δηλώσεων νομικών προσώπων μέχρι και αυτήν την ώρα έχουν υποβληθεί 252.542 φορολογικές δηλώσεις. Το πλήθος αυτό των δηλώσεων αντιστοιχεί στο 93,3% του συνόλου των φορολογικών δηλώσεων φυσικών προσώπων και στο 81,8% του συνόλου των φορολογικών δηλώσεων νομικών προσώπων.

Στην ανακοίνωση, η μετάθεση της ημερομηνίας αιτιολογείται από την μια πλευρά με «το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των δηλώσεων έχει ήδη υποβληθεί», αλλά και από την άλλη ότι «παρουσιάστηκαν τις τελευταίες ημέρες ορισμένα τεχνικά προβλήματα στο σύστημα υποβολής δηλώσεων λόγω της μαζικής υποβολής δηλώσεων από τις λογιστικές εφαρμογές».

Ως εκ τούτου, η μετάθεση της καταληκτικής προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος έχει ως εξής:

• 2 Αυγούστου για τις δηλώσεις φυσικών προσώπων.

• 9 Αυγούστου για τις δηλώσεις νομικών προσώπων. Η μετάθεση της προθεσμίας είναι σχετικά μεγαλύτερη για τον πρόσθετο λόγο ότι το ποσοστό υποβολής δεν είναι τόσο υψηλό όσο στα φυσικά.

Αντιστοίχως, μετατίθεται για τις 2 Αυγούστου για τα φυσικά πρόσωπα και για τις 9 Αυγούστου για τα νομικά πρόσωπα η καταληκτική ημερομηνία πληρωμής της πρώτης δόσης του φόρου. Ωστόσο, η δυνατότητα εφάπαξ καταβολής φόρου με έκπτωση 3% για τα φυσικά πρόσωπα παραμένει έως τις 31 Ιουλίου.

Πάντως το υπουργείο έδωσε αυτήν την παράταση κυριολεκτικά στο παρά πέντε και σε συνθήκες που η υπερφόρτωση των ηλεκτρικών συστημάτων έβγαλαν εκτός λειτουργίας την πλατφόρμα myAADE, κάνοντας ανυπόφορο το έργο των λογιστών που καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες. Μάλιστα αρκετοί εξακολουθούσαν έως και χθες το απόγευμα να μην έχουν πρόσβαση στις εφαρμογές της ΑΑΔΕ.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

Ως αποτέλεσμα αυτής της εργασιακής συνθήκης, που φέρνει τους εργαζόμενους στη χώρα να είναι «διπλά χαμένοι», επιτείνεται η εργασιακή ανασφάλεια, καθώς το 31,8% ανησυχεί μήπως χάσει τη δουλειά του το επόμενο τρίμηνο. Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύονται από την ανάλυση της πρόσφατης ετήσιας έκθεσης του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ)της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση και δείχνουν ότι σε όλους τους δείκτες οι Έλληνες εργαζόμενοι υπολείπονται σημαντικά των Ευρωπαίων. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια σειρά από επιμέρους δείκτες (π.χ. ανταπόκριση στις μηνιαίες υποχρεώσεις και αβεβαιότητα ως προς το εισόδημα), εργαζόμενοι χωρών όπως είναι η Λιθουανία και η Ρουμανία, που κατά το παρελθόν υστερούσαν σημαντικά, τώρα ξεπερνούν τους Έλληνες.

Από την έρευνα προκύπτει ότι οι εργαζόμενοι, εξαιτίας του γεγονότος ότι λαμβάνουν χαμηλούς μισθούς και ταυτόχρονα εργάζονται περισσότερο, αντιμετωπίζουν πρόβλημα εναρμόνισης με τις υπόλοιπες οικογενειακές και γενικότερα κοινωνικές τους υποχρεώσεις.

Δεν βγαίνει ο μήνας

Αναλυτικά, σύμφωνα με την έρευνα του ΙΝΕ – ΓΣΕΕ:

•Το 45% των εργαζομένων στην Ελλάδα σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό αδυνατεί να αντεπεξέλθει με ευκολία στις υποχρεώσεις του. Το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. και σχεδόν το διπλάσιο του μέσου όρου της Ένωσης που βρίσκεται στο 24,5%.

•Η Λιθουανία καταγράφει 14,1% στον δείκτη των εργαζομένων που δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα με τα οικονομικά τους, δηλαδή τρεις φορές χαμηλότερα από την Ελλάδα. Στην Ελλάδα είναι υψηλός και ο δείκτης αβεβαιότητας των εργαζομένων σχετικά με την εξέλιξη του εισοδήματός τους το προσεχές διάστημα. Το 30,3% εξ αυτών αδυνατεί να προβλέψει το ύψος του εισοδήματός του τους επόμενους τρεις μήνες. Το ποσοστό αυτό είναι σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε. (12,2% ), με την Ελλάδα να… υπολείπεται μόνο της Βουλγαρίας σε αυτόν τον δείκτη, που καταγράφει 34,5%.

• Η Ισπανία, που καταγράφει τον υψηλότερο δείκτη ανεργίας στην Ε.Ε., στον δείκτη αβεβαιότητας των εργαζομένων ως προς το εισόδημά τους βρίσκεται στο 21,4%, δηλαδή αισθητά χαμηλότερα από την Ελλάδα. Η Λιθουανία, ως προς τον δείκτη αβεβαιότητας του εισοδήματος για το επόμενο τρίμηνο, βρίσκεται στο 14,9%, δηλαδή κινείται κατά 49,7% χαμηλότερα από την Ελλάδα.

• Η Ρουμανία, χώρα των Βαλκανίων που κατά το παρελθόν υπολειπόταν σημαντικά σε σχέση με την Ελλάδα, βρίσκεται σε σαφώς καλύτερη μοίρα και ως προς τους δύο δείκτες. Ειδικότερα, ο δείκτης δυσκολίας ανταπόκρισης των εργαζομένων στις οικονομικές τους υποχρεώσεις υπολογίστηκε στο 29,1%, δηλαδή 15,9 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα από τον αντίστοιχο της Ελλάδας. Επίσης, ο δείκτης αβεβαιότητας ως προς τον μισθό κατά το επόμενο τρίμηνο ήταν στο 26,4%, μικρότερος κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες από τον αντίστοιχο ελληνικό.

Η Ελλάδα υστερεί σημαντικά και ως προς το σκέλος της μη ηθελημένης άτυπης απασχόλησης. Το 2023 η χώρα κατέγραψε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά μερικής απασχόλησης (7,3%) στην Ευρώπη, καθώς το αντίστοιχο ποσοστό είναι 17,8% στην Ε.Ε. και 20,6% στην Ευρωζώνη, δηλαδή υπερδιπλάσιο.

Όμως, σχεδόν οι μισοί από τους μερικά απασχολούμενους στην Ελλάδα (42,8%) δήλωσαν ότι επέλεξαν το συγκεκριμένο καθεστώς εργασίας επειδή δεν κατάφεραν να βρουν δουλειά με όρους πλήρους απασχόλησης. Το ποσοστό αυτό είναι μεγαλύτερο κατά 23,4 ποσοστιαίες μονάδες από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (19,4% ) και το πέμπτο υψηλότερο στο σύνολο της Ένωσης.

Έτσι, ως προς το σύνολο των εργαζομένων, το ποσοστό των μη ηθελημένα μερικά απασχολούμενων διαμορφώθηκε το 2023 στο 3,1 % στην Ελλάδα, τιμή που αποτελεί την όγδοη υψηλότερη μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΙΝΕ – ΓΣΕΕ σχετικά με τους εργαζόμενους που δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, στην Ελλάδα το ποσοστό τους παρέμεινε σχετικά υψηλό (12,8%), μεγαλύτερο κατά 4,8 ποσοστιαίες μονάδες από το 8% που είναι ο μέσος όρος της Ευρώπης.

Η Ελλάδα κατατάσσεται στην τρίτη θέση ανάμεσα σε 18 χώρες της Ε.Ε. για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

Αρκετά υψηλός είναι στην Ελλάδα και ο δείκτης εργασιακής ανασφάλειας. Το 31,8% απάντησε ότι το επόμενο τρίμηνο υπάρχει η πιθανότητα να χάσει την εργασία του.

Ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 12,4 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερος.

Δυσαρμονία υποχρεώσεων

Εξαιτίας του υψηλού φόρτου εργασίας των εργαζομένων στην Ελλάδα, οι πολλές ώρες απασχόλησης επηρεάζουν και άλλες προτεραιότητες της ζωής τους. Έτσι , το 30,3% εξ’ αυτών δηλώνει ότι το ωράριο εργασίας δεν εναρμονίζεται πολύ ή έστω αρκετά με τις οικογενειακές ή διάφορες άλλες κοινωνικές υποχρεώσεις του. Το 2023 το 58,2% των εργαζομένων στην Ελλάδα δήλωσε ότι απασχολούνταν εκτός του τυπικού ωραρίου εργασίας (δηλαδή σε καθεστώς βαρδιών, ή με εργασία το απόγευμα, ή το βράδυ, ή κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου). Την ίδια στιγμή το ποσοστό στην Ε.Ε. για το ίδιο θέμα ήταν 33,9%, δηλαδή χαμηλότερο κατά 24,3 ποσοστιαίες μονάδες.

Η έρευνα του Eurofound διενεργήθηκε το 2021. Τα αποτελέσματά της δόθηκαν στη δημοσιότητα τον Οκτώβριο του 2023 και επικαιροποιήθηκαν τον Noέμβριο του 2023.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

Τις αποδοχές μιας ολόκληρης χρονιάς καλείται να δαπανήσει ένας καλοπληρωμένος- γονιός για να πληρώσει το ενοίκιο του παιδιού του που πέρασε στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη ή σε άλλες μεγάλες πόλεις της περιφέρειας μέχρι να πάρει το πτυχίο του.

Με το ενοίκιο ενός στούντιο-τρύπας των 15-20 τετραγωνικών ή ενός διαμερίσματος των 50-60 τ.μ. να κυμαίνεται στα 450- 650 ευρώ, έχοντας αυξηθεί 10% συγκριτικά με πέρυσι, η ετήσια δαπάνη (χωρίς κοινόχρηστα και άλλα έξοδα για έναν φοιτητή) στην Αθήνα είναι από 5.400 έως 9.000 ευρώ ετησίως, που για τα τέσσερα χρόνια των σπουδών του φτάνει τα 21.600 έως 36.000 ευρώ. Όσα βγάζει δηλαδή τον χρόνο ένας καλοπληρωμένος μισθωτός!

ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας MbfoO, στην Αθήνα η χαμηλότερη μέση ζητούμενη τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο φοιτητικού σπιτιού εντοπίζεται στην περιοχή της Νίκαιας, σε Πατησίων Αχαρνών και στην Κυψέλη, ενώ η υψηλότερη τιμή παρατηρείται στην περιοχή Κολωνάκι-Λυκαβηττός και την περιοχή Κουκάκι- Μακρυγιάννη.

• Ενδεικτικά, ένα διαμέρισμα κάτω από 65 τ.μ. στου Ζωγράφου, που αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες φοιτητικές συνοικίες λόγω εγγύτητας με την Πανεπιστημιούπολη και την Πολυτεχνειούπολη, στοιχίζει κατά μέσο όρο 516 ευρώ.

• Στα 400 ευρώ ανέρχεται η τιμή ενός στούντιο στη Νίκαια, που αποτελεί μία από τις οικονομικότερες περιοχές της Αττικής για φοιτητική κατοικία.

•  Η μεγαλύτερη αύξηση μέσης ζητούμενης τιμής φοιτητικής κατοικίας καταγράφηκε στο κέντρο της Αθήνας και το Μετς. Οι διαφορές στο ενοίκιο μεταξύ μιας «τρύπας» 20 τετραγωνικών (studio) και ενός παλαιού διαμερίσματος 60 τετραγωνικών είναι της τάξης των 40-50 ευρώ τον μήνα, ωστόσο αν συνεκτιμήσει κανείς τα κοινόχρηστα ή τη μετακίνηση, το πραγματικό κόστος είναι μεγαλύτερο.

• Οι πιο ακριβές περιοχές στην Αθήνα είναι το Μετς με 750 ευρώ τον μήνα (μέση τιμή) , το Κολωνάκι με 651 ευρώ, το Κουκάκι με 650 ευρώ και ακολουθούν το Παγκράτι, το κέντρο της Αθήνας, τα Ιλίσια, τα Εξάρχεια, στου Γουδή, η Δάφνη, η Καισαριανή, ο Νέος Κόσμος, η Νέα Σμύρνη, η περιοχή του Ζωγράφου, το Μεταξουργείο, η Καλλιθέα και ο Βύρωνας με τιμές 530- 600 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο.

• Στη Θεσσαλονίκη η τιμή του φοιτητικού σπιτιού σε αρκετές περιοχές βρίσκεται κοντά στα 10 ευρώ/τ.μ. με εξαίρεση το Κέντρο που φτάνει τα 10,3 ευρώ, ενώ ως οικονομικότερες περιοχές για ενοικίαση φοιτητικού σπιτιού στη Θεσσαλονίκη αναδεικνύονται οι περιοχές του Ευόσμου και της Σταυρούπολης.

• Στη συμπρωτεύουσα ένα διαμέρισμα στη Σταυρούπολη ξεκινά από τα 370 έως 380 ευρώ τον μήνα ή 4.560 ευρώ τον χρόνο (18.240 ευρώ στην τετραετία της φοίτησης) και φτάνει στο Κέντρο τα 450 ευρώ τον μήνα (5.400 ετησίως) κατά μέσο όρο.

• Στην υπόλοιπη Ελλάδα, πανάκριβα είναι τα διαμερίσματα σε Κέρκυρα ( 11,4 ευρώ το τετραγωνικό), Ρέθυμνο ( 11 ευρώ), Ηράκλειο (9,9 ευρώ), Ρόδο (9,4 ευρώ), Χαλκίδα (9 ευρώ), καθώς μιλάμε για κόστος ενοικίου από 355 έως 600 ευρώ τον μήνα και στις πιο φτηνές περιοχές από 240 (π.χ. Λαμία) έως τα 350 ευρώ (Πάτρα) για ένα «ανθρώπινο» διαμέρισμα.

Διψήφιες ανατιμήσεις στα μισθώματα

ΠΗΓΗ: «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

Οι ταξιδιώτες από τις ΗΠΑ βαθμολογούν την Πελοπόννησο με 9,5 βαθμούς, οι Ιταλοί με 9,4 βαθμούς, οι Γερμανοί με 9,3 βαθμούς, οι Έλληνες με 9,2 βαθμούς οι Βρετανοί με 9,1 βαθμούς και οι Γάλλοι με 8,9 βαθμούς

Η Ελλάδα τόσο συνολικά όσο και η κάθε Περιφέρεια ξεχωριστά, διατήρησαν την ανταγωνιστικότητά τους, ως προς την εμπειρία επίσκεψης , με βαθμολογία υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Την υψηλότερη βαθμολογία είχαν η Θεσσαλία και η Δυτική Μακεδονία στο τρίμηνο Απρίλιος- Ιούνιος, επιβεβαιώνοντας τις δυνατότητες που υπάρχουν για τη χρονική και χωρική επέκταση της τουριστικής δραστηριότητας.

Οι επισκέπτες προτιμούν όλο και περισσότερο να ταξιδεύουν σε περιοχές εκτός των κύριων πόλεων.

Το ανθρώπινο δυναμικό, η πολιτιστική εμπειρία, η γαστρονομία και η εμπειρία στη θάλασσα λαμβάνουν τις υψηλότερες αξιολογήσεις.

Καταγράφεται αύξηση των συζητήσεων γύρω από τις υψηλές θερμοκρασίες και τις πυρκαγιές (κυρίως τον Ιούνιο) επηρεάζοντας τη φήμη της χώρας και της τουριστικής εμπειρίας.

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ

Η διαδικτυακή φήμη της Ελλάδας συνεχίζει να συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο όγκο θετικών συζητήσεων σε θέματα Πολιτισμού και Γαστρονομίας. Στις θετικές αναφορές περιλαμβάνονται σχόλια για τον καιρό (κυρίως τους ανοιξιάτικους μήνες) και την ποιότητα της εμπειρίας στη θάλασσα, για εναλλακτικούς προορισμούς όπως τα Μετέωρα, καθώς και δραστηριότητες όπως η αναρρίχηση και η πεζοπορία . Οι εμπειρίες που σχετίζονταν με τη γαστρονομία περιλάμβαναν αναφορές τόσο σε μαθήματα μαγειρικής όσο και το φαγητό σε μοναδικά περιβάλλοντα.

Άλλες θετικές αναφορές σχετίζονται με τα νέα απευθείας δρομολόγια πτήσεων μεγάλων αποστάσεων και την ελκυστικότητά της χώρας ως κορυφαίου προορισμού για γυναίκες που ταξιδεύουν μόνες τους.

Καταγράφεται αύξηση των συζητήσεων γύρω από τις υψηλές θερμοκρασίες τον Ιούνιο , ένα συνηθισμένο πρόβλημα στους μεσογειακούς προορισμούς καθώς, αφενός συνδέονται με πυρκαγιές και αφετέρου οδηγούν το κλείσιμο σημαντικών αρχαιολογικών χώρων.

Παρόλο που το θέμα της Φιλοξενίας δημιούργησε συγκριτικά λιγότερες συζητήσεις, κατέλαβε την τρίτη θέση στους παράγοντες που δημιουργούν θετική φήμη.

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ

Το επίπεδο ικανοποίησης παρέμεινε πολύ υψηλό (Ελλάδα: 9,2 &Αθήνα: 9,1) και σημαντικά υψηλότερο από την βαθμολογία της Ευρώπης συνολικά (8,9).

Από τον Φεβρουάριο του 2024, ο αριθμός των αξιολογήσεων για την Ελλάδα αυξάνεται σταθερά. Η Αθήνα ακολούθησε αυτή την τάση μέχρι τον Μάιο, σημειώνοντας μικρή μείωση τον Ιούνιο. Αυτό δείχνει ότι , ενώ η συνολική επισκεψιμότητα έχει αυξηθεί λόγω της περιόδου αιχμής, οι επισκέπτες προτιμούν όλο και περισσότερο να ταξιδεύουν σε περιοχές εκτός των κύριων πόλεων, όπως αποδεικνύεται από τον ταχύτερο ρυθμό αύξησης των αξιολογήσεων για την Ελλάδα συνολικά.

Όλες οι Περιφέρειες είχαν βαθμολογία μεγαλύτερη του 9, με τη Θεσσαλία και τη Δυτική Μακεδονία να φθάνουν στο 9,5 και 9,4 αντίστοιχα, επιβεβαιώνοντας τις δυνατότητες που υπάρχουν για τη χρονική και χωρική επέκταση της τουριστικής δραστηριότητας.

Σε εθνικό επίπεδο οι αξιολογήσεις για τα επιμέρους συστατικά του τουριστικού προϊόντος (Πολιτισμός 9,3, Γαστρονομία 9,1 Εμπειρία στη Θάλασσα 9,0), έχουν βαθμολογία μεγαλύτερη/ίση του 9 ενώ, η γαστρονομία ξεπέρασε την εμπειρία στη θάλασσα.

Από την ανάλυση προκύπτει ότι οι ταξιδιώτες στην Ελλάδα εκτιμούν πολύ το ανθρώπινο δυναμικό, δίνοντας εξαιρετική βαθμολογία, περί το 9,5 στο σύνολο της χώρας.

Γενικά, καταγράφεται ικανοποίηση ως προς την αξία των εμπειριών σε σχέση με τα χρήματα (Value For Money) αποδίδοντας βαθμολογία στη χώρα 9,1, ένα πολύ θετικό επίτευγμα ειδικά κατά τη διάρκεια της περιόδου αιχμής.

Σχετικά με το Βιώσιμο Ταξίδι (8,4) και την Υγιεινή (8,3), καταγράφονται σχετικά ικανοποιητικές αξιολογήσεις.

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Στις ΗΠΑ το 77% των εργαζομένων πιστεύει ότι μια τετραήμερη 40ωρη εβδομάδα εργασίας θα είχε εξαιρετικά ή κάπως θετική επίδραση στην ευημερία τους, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Gallup. Οι αμερικανικές εταιρείες που έχουν εφαρμόσει πιλοτικά ή έχουν υιοθετήσει συντομευμένες εβδομάδες εργασίας λένε ότι έχουν δει τα οφέλη. Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλο και περισσότερες χώρες εξετάζουν να εφαρμόσουν την 4ήμερη εβδομάδα εργασίας. Πρόσφατα υιοθέτησε το μέτρο η Γαλλία, ενώ το Βέλγιο ήταν η πρώτη χώρα που ενέκρινε τη μειωμένη εβδομάδα εργασίας το 2022. Άλλες χώρες που πειραματίζονται με την τετραήμερη εβδομάδα εργασίας είναι η Ισλανδία, η Ιαπωνία και η Νότια Αφρική. Ωστόσο, τα εμπόδια για την ευρεία υιοθέτηση της 4ήμερης εβδομάδας εργασίας εξακολουθούν να υφίστανται, καθώς πολλοί ανησυχούν για ζητήματα στελέχωσης, πιθανή μείωση της παραγωγικότητας, αυξημένο κόστος.

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»

Κατά 10% μέσο όρο υψηλότερες σε σύγκριση με την ευρωζώνη είναι στην Ελλάδα οι τιμές στα τυποποιημένα προϊόντα σούπερ μάρκετ, όπως προκύπτει από μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι διαφορές των τιμών μεταξύ της Ελλάδος και των άλλων χωρών έχουν μειωθεί από το 2011, ωστόσο η Ελλάδα παραμένει μια ακριβή χώρα για τυποποιημένα προϊόντα σούπερ μάρκετ. Οι τσουχτερές τιμές στα σούπερ μάρκετ έρχονται την ώρα που οι μισθοί παραμένουν πολύ χαμηλότερα του μέσου όρου, με την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων να είναι η δεύτερη πιο αδύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά. Όπως αναφέρει στην έκθεση της η ΤτΕ, οι εισαγόμενες πληθωριστικές πιέσεις των τελευταίων ετών έχουν μειώσει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, η οποία σταδιακά αποκαθίσταται αφενός με την αύξηση των μισθών και αφετέρου με την σταδιακή μείωση του πληθωρισμού τους τελευταίους μήνες. Πέραν του πληθωρισμού, ωστόσο, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται και στις διαφορές των τιμών μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης , οι οποίες εξακολουθούν να είναι σημαντικές, παρά την απουσία εμπορικών περιορισμών και την εξάλειψη των διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας, ενώ διάφορες έρευνες καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των ακριβότερων χωρών σε αγαθά όπως το βρεφικό γάλα και τα απορρυπαντικά πλυντηρίου ρούχων.

Η μελέτη ερευνά την εξέλιξη και την επιμονή των διαφορών των τιμών, εστιάζοντας σε 41 κατηγορίες τυποποιημένων επώνυμων προϊόντων σούπερ μάρκετ και συγκρίνοντας τις τιμές στην Ελλάδα με τις τιμές σε εννέα άλλες χώρες της ευρωζώνης. Με βάση τις εκτιμήσεις προηγούμενης μελέτης της Τράπεζας της Ελλάδος, η τελική (μοναδιαία) τιμή στο ράφι ενός τυποποιημένου επώνυμου προϊόντος σουπερμάρκετ σε μια χώρα εξαρτάται από τέσσερις παράγοντες.

•το βαθμό συγκέντρωσης της αγοράς των προμηθευτών,

• τη δομή της αγοράς των λιανεμπόρων (σούπερ μάρκετ), τις συνήθειες των καταναλωτών,

• άλλες μεταβλητές όπως ΦΠΑ, μισθοί , ενοίκια, ανεργία, κατά κεφαλήν εισόδημα κ.ά.

Σημειώνεται από την ΤτΕ ότι, όσον αφορά την μεθοδολογία, οι εκτιμήσεις της επίδρασης αυτών των παραγόντων στις τιμές έγιναν με τη χρήση δεδομένων με υψηλό επίπεδο ανάλυσης για τιμές και ποσότητες λιανικής της περιόδου 2009-2011. Στη συνέχεια, το επίπεδο των τιμών το 2023 για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες εκτιμήθηκε προσεγγιστικά με τη χρήση αντίστοιχων δεικτών τιμών καταναλωτή

Όπως τονίζει η ΤτΕ, από τη μελέτη προκύπτει ότι , παρά την αξιοσημείωτη πρόοδο που έχει επιτευχθεί την περίοδο 2011-2023, καθώς οι διαφορές των τιμών μεταξύ της Ελλάδος και των άλλων χωρών έχουν μειωθεί σημαντικά, η Ελλάδα παραμένει μια ακριβή χώρα για τυποποιημένα προϊόντα σουπερμάρκετ.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της μελέτης, οι τιμές στην Ελλάδα είναι κατά μέσο όρο περίπου 10% υψηλότερες σε σύγκριση με την ευρωζώνη. Σύμφωνα με την ΤτΕ, οι υψηλές τιμές αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό αυξημένη συγκέντρωση στην αγορά των προμηθευτών, όπου δραστηριοποιούνται μεγάλες πολυεθνικές οι οποίες προμηθεύουν την αγορά με εισαγόμενα προϊόντα, στρεβλώσεις στην αγορά της λιανικής, καθώς και διαφορές διαφορές στις καταναλωτικές καταναλωτικές συνήθειες, όπως για παράδειγμα αγορά μικρών συσκευασιών.

Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εξομοίωση εξομοίωση της δομής της ελληνικής αγοράς και της συμπεριφοράς των καταναλωτών στην Ελλάδα με τα αντίστοιχα επίπεδα της ευρωζώνης θα οδηγούσε σε σημαντικές μειώσεις τιμών. Συγκεκριμένα, για την ομάδα προϊόντων με τις υψηλότερες πωλήσεις στο δείγμα, η μείωση τιμών στην Ελλάδα θα έφθανε κατά μέσο όρο τις 17 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ για την ομάδα προϊόντων όπου η Ελλάδα είναι από τις πιο ακριβές χώρες η μείωση τιμών θα έφθανε κατά μέσο όρο τις 30 ποσοστιαίες μονάδες.

Όπως τονίζεται στη μελέτη, καθώς στο διάστημα 2011-2023 οι διαφορές στις τιμές μεταξύ της Ελλάδας και των άλλων χωρών του δείγματος μειώθηκαν συνολικά κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες, συμπεραίνεται ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης με παρεμβάσεις οι οποίες αυξάνουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των προμηθευτών, επιφέρουν αλλαγές στη δομή της αγοράς των λιανεμπόρων και – σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα – στοχεύουν στην ενίσχυση του καταναλωτικού αλφαβητισμού.

ΠΗΓΗ: «KONTRA NEWS»