Δελτία τύπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  

9/6/2022

 ΠΩΣ ΑΜΕΙΒΕΤΑΙ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

H ΓΣΕΕ, μέσω του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της Συνομοσπονδίας (ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ), www.kepea.gr ενημερώνει τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα για τη Δευτέρα 13 Ιουνίου 2022 (Αγίου Πνεύματος). Η Δευτέρα 13 Ιουνίου 2022 (Αγίου Πνεύματος) δεν περιλαμβάνεται στις επίσημες αργίες που ορίζει ο νόμος για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

Ωστόσο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις στη χώρα μας αργούν στην περίπτωση που η ημέρα αυτή (Αγίου Πνεύματος) έχει χαρακτηρισθεί αργία από διάταξη ΣΣΕ, Κανονισμού Εργασίας της επιχείρησης, από επιχειρησιακή συνήθεια και έθιμο, κατά το οποίο η επιχείρηση παραμένει κλειστή την ημέρα αυτή. Εξίσου, κατά τον ίδιο τρόπο, μπορεί να ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι ως προς την προσαύξηση της αμοιβής για την εργασία που παρέχεται νόμιμα κατά την ημέρα του Αγίου Πνεύματος.

Στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι μισθωτοί δεν εργασθούν σύμφωνα με τα παραπάνω θα λάβουν κανονικά το μισθό τους, ενώ όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο, δικαιούνται να λάβουν το ημερομίσθιό τους.

Αν παρότι έχει χαρακτηρισθεί η ημέρα του Αγίου Πνεύματος πρόσθετη εορτή αργία για μία επιχείρηση, αυτή λειτουργήσει φέτος κατ’ εξαίρεση, τότε οι εργαζόμενοι που απασχολούνται δικαιούνται προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο ημερομίσθιο τους (εφόσον αμείβονται με ημερομίσθιο) ή στο 1/25 του μηνιαίου μισθού τους (εφόσον αμείβονται με μηνιαίο μισθό).

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

by Εργατικό Κέντρο

ΠΙΛΟΤΙΚΗ κατ’ αρχήν εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας φαίνεται πως θα ζητήσουν οι τράπεζες, κατά τη διαδικτυική σύσκεψη που θα έχουν σήμερα στελέχη τους με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας.

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου σε τράπεζες και σούπερ μάρκετ και αργότερα θα επεκταθεί σταδιακά σε όλους τους κλάδους της οικονομίας.

Ωστόσο, οι τράπεζες απ ό,τι φαίνεται θέλουν χρόνο για την εφαρμογή του μέτρου και επιθυμούν κατ’ αρχήν αυτό να έχει μια εφαρμογή πιλοτική.

Ελεύθερο ωράριο

Όπως εξηγούν, η κάρτα εργασίας καταγράφει το ωράριο εργασίας και τις υπερωρίες και σε πραγματικό χρόνο θα κοινοποιεί στο Πληροφοριακό Σύστημα “ΕΡΓΑΝΗ” την έναρξη και λήξη εργασίας για κάθε εργαζόμενο.

Τραπεζικές πηγές αναφέρουν πως το μέτρο δεν μπορεί να είναι οριζόντιο καθώς τα υψηλόβαθμα στελέχη έχουν ελεύθερο ωράριο και αμείβονται πολύ καλά.

Ένα δεύτερο ζήτημα, που δεν αφορά τα υψηλόβαθμα στελέχη είναι αυτό εργαζομένων που βρίσκονται σε θέσεις-κλειδιά και αφορούν την ασφαλή λειτουργία της τράπεζας και των συναλλαγών. Stand by εργαζόμενοι

Οι κυβερνοεπιθέσεις αποτελούν εξαιρετικά συχνό φαινόμενο το τελευταίο διάστημα Τέτοια στελέχη λαμβάνουν σήμερα ένα επίδομα για να είναι stanà by και να παρέμβουν όταν κριθεί απαραίτητο. Άρα θα πρέπει να διευκρινιστεί πώς θα δουλεύουν πώς θα αμείβονται και πώς θα εφαρμόζεται η ψηφιακή κάρτα εργασίας αναφέρει χαρακτηριστικά τραπεζικό στέλεχος.

Τέλος, η ευρωπαϊκή εμπειρία έχει καταγράψει πως πρέπει στις περιπτώσεις εφαρμογής της κάρτας να λαμβάνονται υπόψη οι εργαζόμενοι που εργάζονται εκτός δικτύου καταστημάτων σε άλλους χώρους από την έδρα τους (επιθεωρητές σύμβουλοι πωλήσεων σύμβουλοι πελατείας κ.λπ.).

Η σημερινή σύσκεψη θα καταγράψει αν μπορούν να υπάρξουν διαφοροποιήσεις και πιλοτική εφαρμογή στην ψηφιακή κάρτα, όπως ζητούν οι τράπεζες.

Πηγή: “.ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

by Εργατικό Κέντρο

ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ Ε.Κ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΗΣ

Ευρωπαϊκό παράθυρο ενίσχυσης μισθών

Πλαίσιο επαρκών κατώτατων μισθών στην Ε.Ε δίνει η προσωρινή συμφωνία

• Από την εφαρμογή της Οδηγίας στα κράτη-μέλη θα ευνοηθούν 24 εκατομμύρια εργαζόμενοι.
• Τουλάχιστον 10 πρόσθετη αύξηση για 900.000 εργαζόμενους στην Ελλάδα θα φέρει η υιοθέτηση της οδηγίας

Τι νύχτα ήταν αυτή! Η Ευρωπαϊκή Ένωση στα καλύτερά της. Με αυτά τα λόγια προλόγισε, χθες, στις 10.30 π. μ στην αίθουσα Τύπου του Ευρωκοινοβουλίου Ε.Κ στο Στρασβούργο, ο Ρουμάνος πρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης του Ε.Κ Ντράγκος Πισλάρου (Dragoç Pîslaru) την επίτευξη προσωρινής συμφωνίας ανάμεσα στο Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο επί της πρότασης που είχε καταθέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις 20 Οκτωβρίου του 2020 για τη θεσμοθέτηση ενός πανευρωπαϊκού πλαισίου επαρκών κατώτατων μισθών με την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Ο ενθουσιασμός του Ρουμάνου ευρωβουλευτή, ο οποίος προήδρευσε και στους 8 γύρους συζητήσεων, στο πλαίσιο του αποκαλούμενου “τριλόγου” δεν ήταν τυχαίος. Όχι μόνο γιατί από την Οδηγία θα ευνοηθεί περισσότερο η μεγάλη κατηγορία των Ρουμάνων εργαζομένων που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας κι έχει τους χειρότερους μισθούς στην Ε.Ε αλλά και για τον πρόσθετο λόγο που ανέφερε στη συνέντευξη η συνεισηγήτρια (από την πλευρά των σοσιαλιστών) η Ολλανδή Agnes Jongerious “Από την εφαρμογή της Οδηγίας στα κράτη-μέλη θα ευνοηθούν 24 εκατομμύρια εργαζόμενοι. Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, η αύξηση του κατώτατου μισθού με βάση τον δείκτη που προτείνουμε (δηλαδή στο 60% του διάμεσου εθνικού μισθού) όπως συμφώνησαν οι συννομοθέτες θα προκαλέσει αύξηση 40 ευρώ στους κατώτατους μισθούς από τα 10-12 ευρώ που ισχύει σήμερα”.

Και για την Ελλάδα τι σημαίνει αυτή η Οδηγία εφόσον γίνει εθνική νομοθεσία;

Αν και δεν είναι, μπορεί να αποτυπωθεί επακριβώς το ποσό αύξησης -τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ερευνητικού Ινστιτούτου της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων του ETUI δείχνουν ότι αν γινόταν αύριο η ενσωμάτωση της Οδηγίας για το ευρωπαϊκό πλαίσιο κατώτατων μισθών (ώστε να μην υπολείπονται από το 60% του διάμεσου εθνικού μισθού και από το 50% του μέσου μισθού) θα μπορούσαν να ευνοηθούν 900 χιλιάδες εργαζόμενοι. Διότι η αύξηση πρέπει να υπολογιστεί στο 10% επί του κατώτατου μισθού που σήμερα είναι στα 714 (μικτά και χωρίς τριετίες). “Οι εργαζόμενοι είναι οι μεγάλοι νικητές” υποστήριξε χθες κατά τη διάρκεια της ίδιας συνέντευξης ο επίτροπος Κοινωνικών Υποθέσεων, Νικόλας Σμιτ, για τον οποίο η Οδηγία αποτέλεσε το πολιτικό του στοίχημα ώστε όπως είπε, “κανείς, εφόσον δουλεύει δεν πρέπει να είναι στη φτώχεια”.

Ο στόχος μεγαλεπήβολος και η δέσμευση βαριά, διότι κι αυτή η νομοθεσία θα κριθεί στην πράξη εάν και κατά πόσο θα εφαρμοστεί αλλά το μήνυμα των θεσμών είναι σαφές:

Η βελτίωση της ζήτησης, άρα και των κατώτατων μισθών σε συνθήκες απομείωσης της αγοραστικής ικανότητας και φτωχοποίησης των εργαζομένων απαιτεί αλλαγές και στον τρόπο που διαμορφώνονται οι μισθοί στην αγορά εργασίας. Γι’ αυτόν τον λόγο, ύστερα από 10 χρόνια λιτότητας στους μισθούς, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί με το πλαίσιο για επαρκείς κατώτατους μισθούς κάνουν δύο σημαντικά βήματα:

α) θέτουν σαφή κριτήρια για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού συμπεριλαμβανομένων της αγοραστικής δύναμης, του κόστους ζωής, της κατανομής και του ρυθμού αύξησης των μισθών. Επίσης προβλέπουν τακτική και έγκαιρη επικαιροποίηση των μεταβολών (τουλάχιστον κάθε 2 χρόνια).

β) Τοποθετούν σε ισχυρότερη βάση και ενθαρρύνουν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας “Εάν το ποσοστό κάλυψης των συλλογικών διαπραγματεύσεων στα κράτη-μέλη της Ε.Ε είναι χαμηλότερο από το όριο του 80%, θα πρέπει να καταρτίσουν σχέδιο δράσης για την προώθηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Η συγκεκριμένη αναφορά στοχεύει στην επέκταση της κάλυψης των εργαζομένων μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων και όχι μόνο για τον κατώτατο μισθό. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι στις πρώτες του δηλώσεις ο υπουργός Εργασίας Κ.  Χατζηδάκης (ο οποίος χθες κατά την ομιλία του στον ΟΟΣΑ δεν είπε κουβέντα για την ευρωπαϊκή συμφωνία) θα σπεύσει να πει πως είναι ικανοποιημένος από την προσωρινή συμφωνία των θεσμών γιατί, όπως ίσως αναμένεται να δηλώσει στην Ελλάδα έχει ήδη διαμορφωθεί ένας ανάλογος μηχανισμός διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού. Και φυσικά θα παραλείψει το μείζον αυτής της συμφωνίας, ότι δηλαδή, η διαδικασία που εφαρμόζεται στην Ελλάδα αποκλείει τον ενεργό ρόλο των κοινωνικών εταίρων, στους οποίους τώρα οι θεσμοί προκρίνουν ότι επιβάλλεται να δοθεί βασικός ρόλος και λόγος. Κι αυτό σημαίνει τη θεσμική, πριν από όλα, αποκατάσταση των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων και την άρση των ιδεολογικών αγκυλώσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη που διαπνέεται από την αντιπάθεια του ΣΕΒ στον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ί

Ίσως δε σε αυτό το σημείο εδράζεται η σημαντικότερη συμβολή της συμφωνίας, δηλαδή στο πώς μέσα από την ενδυνάμωση του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων θα βελτιωθούν συνολικά οι μισθοί.

Περιθώριο 2 ετών

Επειδή όμως εν τέλει τα πάντα κρίνονται από το τελικό κείμενο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η χθεσινή καταρχήν συμφωνία για το πλαίσιο επαρκών κατώτατων μισθών στην Ε.Ε για να γίνει ευρωπαϊκός νόμος θα πρέπει να λάβει την τελική έγκριση του Συμβουλίου Υπουργών (EPSCO) στις 16 Ιουνίου καθώς και την τελική ψήφο του Ευρωκοινοβουλίου. Το πρόκριμα του Συμβουλίου, στο οποίο δεν είναι εξασφαλισμένη η άρση των αντιρρήσεων της Σουηδίας, θα είναι η προσεχής συνεδρίαση του Coreper (οι μόνιμοι αντιπρόσωποι των κρατών-μελών στις Βρυξέλλες). Στη συνέχεια θα δοθεί χρονικό περιθώριο 2 ετών στα κράτη-μέλη για την ενσωμάτωση στην εθνική τους νομοθεσία.

Κι ας ελπίσουμε ότι μέχρι τότε η βαθιά ύφεση, που σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές είναι προ των πυλών, δεν θα επιφέρει μια νέα υποτίμηση μισθών και ημερομισθίων, ώστε να κάνει κι αυτήν τη συμφωνία να μοιάζει με υλοποίηση μιας καθυστερημένης δέσμευσης άνευ ουσίας.

Πηγή: “H ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ” της Χριστίνας Κοψίνη

by Εργατικό Κέντρο

ΚΕΡΚΥΡΑ. Με την ευκαιρία της επίσκεψης της Υφυπουργού Εργασίας στο νησί, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ, της κατάθεσε υπόμνημα με τα βασικότερα προβλήματα του κλάδου τους. Τα αιτήματα:

1. Να λυθεί το τεράστιο πρόβλημα υποστελέχωσης των διασπασμένων Δήμων και όπως είχε προβλεφθεί και στο ΦΕΚ διάσπασης να δοθεί άμεσα και κατ’ εξαίρεση η δυνατότητα στους νέους Δήμους να προσλάβουν το απαραίτητο και κατάλληλο μόνιμο προσωπικό για την στελέχωσή τους.

2. Να αποκατασταθεί η αδικία του αποκλεισμού των εργαζομένων των ΟΤΑ του Νησιού μας από το επίδομα προβληματικών και παραμεθορίων περιοχών. Το επίμαχο επίδομα δόθηκε ως κίνητρο για την παραμονή των υπαλλήλων στις ευαίσθητες αυτές περιοχές και η εξαίρεσή μας βοηθάει στην αποψίλωση των υπηρεσιών μας.

3. Για το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας:

– Καμιά περικοπή ανθυγιεινού επιδόματος, για κανέναν κλάδο, για κανέναν εργαζόμενο.

– Κανένας εργαζόμενος να μην απενταχθεί. Καμιά υποβάθμιση σε κατηγορία. Καμιά μείωση μισθού.

– Να ενταχθούν στους δικαιούχους του επιδόματος ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα από σχέση εργασίας, που εργάζονται σε ανθυγιεινές εργασίες και χώρους.

– Να αυξηθούν τα χορηγούμενα επιδόματα.

4. Για για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων:

– τα Μέσα ατομικής προστασίας αφορούν τους δικαιούχους όλων των Δήμων, προτείνουμε να διευκολυνθεί η προμήθεια , με υπόδειγμα κοινής μελέτης από το υπουργείο που θα προσαρμόζει ο κάθε Δήμος και την πρόβλεψη μιας αυτοματοποιημένης διαδικασίας ώστε να είναι εφικτός ο έγκαιρος εξοπλισμός των Συναδέλφων και να μειώνεται η έκθεσή τους σε κίνδυνο. Το ίδιο να προβλέπεται για την προμήθεια και διανομή Γάλακτος. Σε κάθε περίπτωση να προβλεφθεί νομοθετικά η άμεση καταβολή των παραπάνω σε χρήμα σε περίπτωση μη χορήγησής τους με τη λήξη του έτους .

– Να προβλεφθούν μόνιμες θέσεις Γιατρού Εργασίας και Τεχνικού ασφαλείας στους Δήμους .

– Υγιεινή και ασφάλεια για τους εργαζόμενους δεν είναι μόνο τα απαραίτητα ΜΑΠ, αλλά και τα αυτονόητα συντηρήσεις κλιματιστικών, εξοπλισμός υπαλλήλων (εργονομικά καθίσματα κ.λ.π) η κατάσταση του στόλου οχημάτων, η κατάσταση των εργοταξίων, η εντατικοποίηση της εργασίας εξαιτίας των ελλείψεων προσωπικού κ.ά.

5. Να μονιμοποιηθούν επιτέλους οι συνάδελφοι που επί σειρά ετών εργάζονται στο Δήμο και στις Δομές του με σύμβαση.

Πηγή: “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ”

by Εργατικό Κέντρο

Ανοχύρωτη n Ελλάδα σε μια επισιτιστική κρίση

“Ανοχύρωτη” και “αδύναμη” είναι η Ελλάδα μπροστά στον κίνδυνο μίας επισιτιστικής κρίσης, με τον πρωτογενή τομέα να δείχνει σημάδια κατάρρευσης και παράλληλα να παρουσιάζει “παραγωγική γήρανση”. Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την Ετήσια Έκθεση για την Εκπαίδευση 2019-2020 του ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ.

Πιο συγκεκριμένα, τα κύρια ευρήματα της έρευνας:

α) Στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και ειδικότερα στον κλάδο της γεωργίας, η Ελλάδα βρίσκεται στην 26η θέση στην ΕΕ-28 σε απόδοση παραγωγής, γεγονός που συνδέεται ευθέως και με το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης -κατάρτισης των απασχολούμενων στον κλάδο αυτό (στην πλειονότητά τους διαθέτουν μόνο πρακτική γεωργική εμπειρία).  Χαμηλές είναι οι αποδόσεις και στους υπόλοιπους τομείς της πρωτογενούς παραγωγής (αλιεία υδατοκαλλιέργειες) ωστόσο παρατηρείται παράλληλα ότι όπου οι εργαζόμενοι διαθέτουν υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο (μέση ή και ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση) οι αποδόσεις παραγωγής παρουσιάζουν βελτιωμένη εικόνα.

β) Στους 15 πιο δυναμικούς κλάδους οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται κάποιος από τους κλάδους της κατηγορίας “Έρευνα και Ανάπτυξη” (Research and Development), καθώς και ότι η πλειονότητα των επιχειρήσεων είναι χαμηλής ψηφιακής έντασης, με τη χώρα να κατατάσσεται και πάλι στις χαμηλότερες θέσεις στην ΕΕ-28 στον σχετικό δείκτη (Δείκτης ψηφιακής έντασης DΙΙ) τόσο ως προς το σύνολο των επιχειρήσεων (27η θέση) όσο και ως προς τη διαβάθμισή τους σε μικρές (28η θέση) μεσαίες (21η θέση) ή μεγάλες (26η θέση)

γ) Η Ελλάδα βρίσκεται στην αρνητική 2η θέση στην ΕΕ-28 σε ό,τι αφορά “το δείκτη επιχειρήσεων χωρίς στρατηγικό σχέδιο και δραστηριότητες συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης (CVT)” εύρημα που καταδεικνύει το διαχρονικό έλλειμμα κουλτούρας – από πλευράς επιχειρήσεων – στο να επενδύουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους μέσω της αναβάθμισης των δεξιοτήτων του.

δ) Η χώρα βρίσκεται στην 3η υψηλότερη θέση στην ΕΕ-28 στην κάθετη αναντιστοιχία δεξιοτήτων με ένα 32,3% ατόμων ηλικίας 15-34 ετών και με μορφωτικό επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ISCED 5-8 να απασχολούνται σε επαγγέλματα που απαιτούν χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων δεξιοτήτων (ISCO08: 4 έως και 9). Αυτή είναι και η κύρια αιτία για τη διαφυγή του πιο δυναμικού και ποιοτικού ανθρώπινου δυναμικού μας στο εξωτερικό (brain drain).

ε) Τα 2/3 των επιχειρήσεων στην Ελλάδα (περίπου 67%) είναι έντασης εργασίας χαμηλών αμοιβών και υψηλών ρίσκων στον πρωτογενή κυρίως τομέα και μόνο το 1/3 είναι έντασης γνώσης. Το γεγονός αυτό αποτυπώνεται και στη χαμηλή προστιθέμενη αξία που εμφανίζει σημαντικό τμήμα της επιχειρηματικότητας στη χώρα.

Πηγή: “ΓΕΝΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ”

by Εργατικό Κέντρο

ΤΟ “ΜΕΓΑΛΟ πείραμα” εργασίας ξεκίνησε χθες στη Βρετανία όπου 3.300 εργαζόμενοι από 70 εταιρίες θα εργάζονται πλέον τέσσερις ημέρες την εβδομάδα χωρίς καμία απολύτως μείωση στις αποδοχές τους. Πρόκειται για ένα πιλοτικό πρόγραμμα -το μεγαλύτερο παγκοσμίως -έξι μηνών που στόχο έχει να εξακριβώσει ποια είναι τα οφέλη ή και τα μειονεκτήματα αυτού του νέου μοντέλου εργασίας που απέκτησε πρωτοφανή δυναμική κατά την πανδημία.

Όπως σημειώνει ο “Guardian”, το πρόγραμμα διοργανώνεται από την “4 Day Week Global” σε συνεργασία με τη δεξαμενή σκέψης, “Autonomy”, την εκστρατεία “4 Day Week” και ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Boston College.  Η δοκιμή βασίζεται στο μοντέλο 100: 80: 100 – 100% της αμοιβής για το 80% του χρόνου,  με αντάλλαγμα τη δέσμευση για διατήρηση της παραγωγικότητας στο 100%.

Οι ερευνητές του προγράμματος θα συνεργαστούν με κάθε συμμετέχοντα οργανισμό για να μετρήσουν την επίδραση της εφαρμογής της τετραήμερης εργασίας στην παραγωγικότητα της επιχείρησης και την ευημερία των εργαζομένων της, καθώς επίσης σε τομείς όπως το περιβάλλον και η ισότητα των φύλων.  Η καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Κολέγιο της Βοστόνης και επικεφαλής της έρευνας, Τζούλιετ Σορ, σημειώνει πως η τετραήμερη εργασία θεωρείται μια πολιτική τριπλού κέρδους-  βοηθάει εργαζομένους εταιρίες και το κλίμα.

Πηγή: “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ”

by Εργατικό Κέντρο

ΑΠΟ ΜΕΡΑ σε μέρα μεταφέρεται η συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας ΑΣΕ για να κυρωθεί η επέκταση της σύμβασης στον επισιτισμό, στο σύνολο των επιχειρήσεων του κλάδου. Ο αρχικός στόχος, όπως είχε εκφραστεί και από τον υπουργό Εργασίας Κωστή Χατζηδάκη, ήταν n συνεδρίαση να είχε πραγματοποιηθεί έως τα τέλη Μαΐου. Όμως ένα τεχνικό πρόβλημα με τα μέλη που θα συμμετείχαν στο Συμβούλιο είχε ως αποτέλεσμα να προκύψει ολιγοήμερη καθυστέρηση. Όπως φαίνεται το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει ξεπεραστεί, συνεπώς η συνεδρίαση προγραμματίζεται εκ νέου χωρίς να υπάρχουν άλλα εμπόδια, με στόχο να πραγματοποιηθεί ακόμα και εντός της εβδομάδας. Οι μισθοί που προβλέπει η σύμβαση ξεκινούν από τα 684,30 ευρώ (ψήστης) και φτάνουν στα 964,42 ευρώ (αρχιμάγειρας).  Σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις επαγγελματιών όπου τα ποσά είναι χαμηλότερα πια από τον κατώτατο μισθό των 714 ευρώ μικτά, έχει συμφωνηθεί ανάμεσα στις δύο πλευρές να πραγματοποιηθεί αυτόματα η ανάλογη προσαρμογή.

Πηγή: “ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

by Εργατικό Κέντρο

Το δημόσιο πανεπιστήμιο ανήκει στον λαό και είναι πυξίδα ανάπτυξης πολιτισμού και δημοκρατίας για κάθε χώρα.  Από τα βάθη των αιώνων,  είναι τα φωτεινά μυαλά καθηγητών και φοιτητών που συλλαμβάνουν ή δημιουργούν τα μηνύματα των καιρών και εξελίσσουν επιστήμες τεχνολογία και φιλοσοφικές προσεγγίσεις.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι αυτό που πρώτο πρέπει να αλλάζει, να ανοίγει στον κόσμο,  να εκσυγχρονίζεται να δημιουργεί εθνικό πλούτο,  δηλαδή σπουδαίο ανθρώπινο κεφάλαιο.

Η ιστορία για τη μεταρρύθμιση του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου είναι η ιστορία της χώρας:  δύο βήματα μπροστά ένα πίσω.

Το αποτέλεσμα είναι, αντί το πανεπιστήμιο να οδηγεί τη χώρα να φωτίζει και να ανοίγει δρόμους για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, να παραμένει καθηλωμένο σε δόγματα του παρελθόντος και εγκλωβισμένο σε πολιτικά η προσωπικά συμφέροντα . Αυτό είναι πρώτα σε βάρος εκείνων των νέων ανθρώπων που δεν έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν πανεπιστημιακή σχολή σε άλλη χώρα σε αντίθεση με όσους η οικονομική κατάσταση των γονιών τους τούς επιτρέπει άλλο επίπεδο σπουδών.

Κυρίως όμως είναι σε βάρος της χώρας η οποία χάνει τα καλύτερα μυαλά της, δηλαδή τον θησαυρό της, ενώ το τεράστιο ερευνητικό έργο που λαμβάνει χώρα σε πολλά πανεπιστημιακά ελληνικά εργαστήρια είναι αδύνατον να επηρεάσει και να ενισχύσει την καινοτομία την παραγωγή, την οικονομία. Το νέο νομοσχέδιο που κατέθεσε η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας με ακατανόητη καθυστέρηση τριών χρόνων επαναφέρει σε μεγάλο βαθμό τις τομές της συναινετικής μεταρρύθμισης του 2011 με βελτιώσεις και προσαρμογές αναγκαίες ύστερα από μία δεκαετία.

Όπως σε κάθε σχέδιο νόμου, υπάρχουν πολλά ζητήματα προς συζήτηση και αλλαγή. Θα ήθελα όμως να αναφερθώ σε ένα θεμελιώδους σημασίας ζήτημα αυτό της διακυβέρνησης διοίκησης του πανεπιστημίου. Κάθε σύστημα δημόσιο ή ιδιωτικό έχει ένα μοντέλο διοίκησης από το οποίο σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται η επιτυχία του. Ένα σύστημα το οποίο πρέπει να επιτυγχάνει διάκριση εξουσιών λογοδοσία διαφάνεια αξιοκρατία με οργανωμένες διαδικασίες αξιολόγησης και με προβλέψεις κοινωνικού χαρακτήρα. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα διαχρονικά στη χώρα μας είναι η οργάνωση και λειτουργία της δημόσιας διοίκησης των δημόσιων οργανισμών αλλά και σε μεγάλο βαθμό των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Χρειάστηκε να συνεργαστούμε με μεγάλους διεθνείς οίκους και πανεπιστήμια για να κάνουμε οργανογράμματα για να ορίσουμε τη διαχείριση στόχων, να αξιοποιήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό, να προσφέρουμε κοινωνικά αγαθά στον πολίτη. Όλο προσπαθούμε και όλο αποτυγχάνουμε.

Η διοίκηση λοιπόν δεν είναι ένα δευτερεύον γραφειοκρατικό θέμα Είναι θέμα εξουσίας! Ποιος και πώς.

Γι’ αυτό και η σύγκρουση αφορά κατά προτεραιότητα αυτό το πεδίο. Το διοικητικό σύστημα των πανεπιστημίων είναι ακόμα πιο πολύπλοκο και απαιτητικό.

Η εκλεγμένη κυβέρνηση ορίζει το πλαίσιο το οποίο πρέπει να εμπεριέχει όλα τα παραπάνω και ταυτόχρονα να εξασφαλίζει εκτός από την επαρκή χρηματοδότηση την αυτονομία των Ιδρυμάτων. Το μοντέλο που προτείνει το προς συζήτηση νομοσχέδιο επιτείνει υπάρχοντα προβλήματα. Με απλά λόγια (οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να κατανοούν τις λεπτομέρειες της εσωτερικής λειτουργίας των πανεπιστημίων), θα πρέπει να υπάρχει ένα όργανο, το Συμβούλιο του Ιδρύματος, με εξωτερικά και εσωτερικά μέλη έτσι ώστε να συνδυάζεται η γνώση και η εμπειρία της κοινωνίας με αυτή του ΑΕΙ και η Σύγκλητος που έχει την ευθύνη του ακαδημαϊκού και ερευνητικού έργου.

Το Συμβούλιο έτσι όπως είχε ψηφιστεί στον νόμο 4009/2011 είχε μεταξύ άλλων την ευθύνη του ελέγχου των πράξεων της Συγκλήτου και του πρύτανη, άρα εξασφαλιζόταν μια μορφή λογοδοσίας που σήμερα λείπει παντελώς.

Το σχέδιο νόμου δίνει στον πρύτανη ανεξέλεγκτη εξουσία καθιστώντας τον πρόεδρο και στα δύο όργανα, και στο Συμβούλιο και στη Σύγκλητο.

Για όσους γνωρίζουν την ιστορία και τη λειτουργία των εκλογών, είναι σαφής η δυνατότητα εύκολων ομαδοποιήσεων όταν μάλιστα η ταξινομική ψήφος νοθεύεται.

Θεωρώ ότι υπάρχει ο χρόνος για ευρύτατες δημόσιες συζητήσεις

Οι ελαττωματικές πλευρές ενός νομοσχεδίου σαφώς μπορούν να συζητηθούν, να γίνουν επεξεργασίες, συνθέσεις και συμβιβασμοί.  Αυτό που δεν θα πρέπει να γίνει είναι να επαναληφθούν απαράλλακτα τα επιχειρήματα και οι λέξεις-κλισέ του παρελθόντος.

Δηλαδή:  “ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ”, “αντιδημοκρατικό, αυταρχικό, νεοφιλελεύθερο, νομοσχέδιο” κ.λπ. Το απαρχαιωμένο δηλαδή λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και που συνοδεύεται από ηρωικά “no passaran” καταδίκες και γενικολογίες.  Η ιδιοτελής, δήθεν προοδευτική επαναστατικότητα μας οδήγησε όχι σε στασιμότητα, αλλά σε πισωγύρισμα.  Ας αφήσουμε τα συνθήματα,  όσοι έχουν προτάσεις και επιχειρήματα να τα καταθέσουν στον διάλογο.  Έναν διάλογο ο οποίος πρέπει να έχει χρόνο και να οργανωθεί και σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο σε διαφορετικά επίπεδα, όπως έγινε το 2010 με την πανεπιστημιακή κοινότητα, με το εργατικό κίνημα (ΓΣΕΕ),  με τις ενώσεις, των αγροτών και με τη βιομηχανία και το εμπόριο.

Ο διάλογος για το δημόσιο πανεπιστήμιο αφορά το σύνολο της κοινωνίας και της οικονομίας.  Δεν μπορεί να είναι μια συζήτηση γραφείων και ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ υπουργού, κομμάτων και πανεπιστημιακών, με πορείες φοιτητών οι οποίοι δεν διαθέτουν εδώ και δεκαετίες ενιαίο όργανο για να καταθέσει τις προτάσεις τους.  Εάν τη συναίνεση του 2011 την είχαν σεβαστεί οι επόμενες κυβερνήσεις και θα είχαμε κάνει τις αναγκαίες βελτιώσεις και θα συζητούσαμε τώρα για το πανεπιστήμιο της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης.  Ας μη χαθεί αυτή η ευκαιρία .

Στη συναίνεση την ευθύνη την έχει η κυβέρνηση,  αλλά την υπέρβαση πρέπει να την κάνει η αντιπολίτευση.

Οι ελαττωματικές πλευρές ενός νομοσχεδίου σαφώς μπορούν να συζητηθούν να γίνουν επεξεργασίες συνθέσεις και συμβιβασμοί Αυτό που δεν θα πρέπει να γίνει είναι να επαναληφθούν απαράλλακτα τα επιχειρήματα και οι λέξεις κλισέ του παρελθόντος

Η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου είναι πρόεδρος του Δικτύου πρόεδρος της Επιτροπής της EE για το μέλλον του κοινωνικού κράτους πρ. επίτροπος EE πρ. υπουργός.

Πηγή: “ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ”

by Εργατικό Κέντρο

Στο 11,5 αναμένεται στην Ελλάδα ο πληθωρισμός τον Μάιο και η κυβέρνηση θέλει να μαγειρέψει τα στοιχεία

Εν συντομία

Με τον πληθωρισμό να καλπάζει στη ζώνη του 11,5% για τον Μάιο, οι απώλειες στην αγοραστική δύναμη ξεπερνούν ακόμη και το 30% για όσους εργάζονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης.

Γιατί ενδιαφέρει

Η κάλυψη των βασικών καθημερινών αναγκών γίνεται όλο και δυσκολότερη.

Ο τρόμος κατοικοεδρεύει στους διαδρόμους της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας ΕΛΣΤΑΤ. Οι μέρες περνούν και την ερχόμενη Πέμπτη πρέπει να ανακοινωθεί ο πληθωρισμός του Μαΐου. Οι καμπάνες ήδη ηχούν πένθιμα, αφού τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat για τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή δείχνουν τον πληθωρισμό για την Ελλάδα στο 10,7.

Με δεδομένο ότι πάντα ο δείκτης της Eurostat είναι χαμηλότερος από τον Γενικό Δείκτη της ΕΛΣΤΑΤ αφορά τις καταναλωτικές συνήθειες των ελληνικών νοικοκυριών η αύξηση αναμένεται στη ζώνη του 11 5. Άλλωστε ακριβώς το ίδιο συνέβη και τον Απρίλιο. Ενώ η Eurostat ανακοίνωσε στις αρχές Μαΐου ότι ο πληθωρισμός για την Ελλάδα κυμάνθηκε στο 9,4, η ΕΛΣΤΑΤ λίγες ημέρες αργότερα ανακοίνωσε 10,2 για τον ίδιο μήνα.

Από την παράθεση αυτών των αριθμών αντιλαμβανόμαστε εύκολα τι τρομοκρατεί τους στατιστικολόγους και γιατί το υπουργείο Οικονομικών ζητά επιτακτικά να βρεθεί τρόπος μαγειρέματος. Θέλουν ο δείκτης να είναι διαχειρίσιμος επικοινωνιακά και έχουν ζητήσει να κυμανθεί η αύξηση μέχρι το 11,2%. Με αυτό τον τρόπο θα αρχίσει η επικοινωνιακή σπέκουλα που θα έχει σλόγκαν ότι μειώνεται ο ρυθμός αύξησης των πληθωριστικών πιέσεων λόγω των μέτρων που έχει πάρει η κυβέρνηση.

Ας μην ξεχνάμε ότι η ΕΛΣΤΑΤ συντηρεί τον μύθο της μείωσης της ανεργίας εκτιμώντας ότι υπάρχουν μόνο 500.000 άνεργοι. Όμως το γεγονός ότι η εγγεγραμμένη ανεργία στον ΟΑΕΔ κινείται στη ζώνη του 1 εκατ. ανθρώπων ανατρέπει το αφήγημα σε τέτοιο σημείο που ο υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης αποφάσισε με νομοθετική παρέμβαση να διαγράψει ανέργους από τον ΟΑΕΔ! Όπως λοιπόν… μαγειρεύουν τα στοιχεία της ανεργίας, επιδιώκουν να σερβίρουν… μαγειρεμένα και τα στοιχεία της ακρίβειας. Όμως εδώ το αφήγημα είναι εξαιρετικά δύσκολο.

Πώς μπορούν οι στατιστικολόγοι της ΕΛΣΤΑΤ να κρύψουν κάτω από το χαλί

• Την κατά 89,4 αύξηση του δείκτη τιμών παραγωγού για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου στην εγχώρια αγορά τον Απρίλιο;

• Το +48,8 σε ετήσια βάση στις τιμές χονδρικής Απριλίου;

• Το 20% της αύξησης στην αμόλυβδη σε σχέση με πέρυσι; Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης πανελλαδικά διαμορφώθηκε τον Απρίλιο σε 1,6 ευρώ το λίτρο, όταν την αντίστοιχη περσινή περίοδο είχε διαμορφωθεί στο 1,324 ευρώ το λίτρο

• Την αύξηση κατά 30% του γενικού δείκτη παγκόσμιων τιμών τροφίμων σε σύγκριση με τον Απρίλιο 2021;

Πλήγμα για μικρά και μεσαία εισοδήματα.

Εάν αφήσουμε στην άκρη την επικοινωνιακή σπέκουλα μέσω “ανεξάρτητων” φορέων, θα διαπιστώσουμε ότι το καλοκαίρι προμηνύεται θερμό για την κοινωνία. Η τιμή της βενζίνης στα νησιά προς τα τέλη Ιουνίου εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 3 ευρώ ανά λίτρο, όταν στις πόλεις υπολογίζεται ότι μέχρι το τέλος Ιουνίου θα φτάσει στα 2,6 ευρώ ανά λίτρο.

Οι προβολές που αφορούν τις τιμές χονδρικής διυλιστηρίου δείχνουν ότι στο τέλος Ιουνίου αυτές θα σκαρφαλώσουν κατά 19% και θα διαμορφωθούν από τα 1.044 ευρώ ανά μετρικό τόνο την 1η Ιουνίου σε 1.280 στο τέλος του τρέχοντος μήνα! Όλα αυτά, και ενώ προβλέπεται ότι οι τιμές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν έχουν φέρει σε απόγνωση  τα μικρά και μεσαία εισοδήματα που απαρτίζουν ένα ποσοστό της τάξης του 95 της ελληνικής κοινωνίας. Για τους περίπου 800.000 ανθρώπους που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, σύμφωνα με τις μετρήσεις του διαχρονικά έγκυρου Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ τον Απρίλιο η απώλεια αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού ήταν ίση με 18%. Τότε ο πληθωρισμός καταγράφηκε στο 10,2% σε σχέση με πέρυσι. Εύκολα συνάγεται ότι με τον πληθωρισμό τον μήνα Μάιο στη ζώνη του 11, 5% η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού ξεπέρασε σε απώλειες το 20%!

Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα για όσους εργαζόμενους περί τους  100.000 απασχολούνται-  και άρα αμείβονται αναλόγως-  υπό το καθεστώς της μερικής απασχόλησης. Γι΄αυτή την κατηγορία ανθρώπων και δη για τον μέσο μισθό της μερικής απασχόλησης καταγράφηκε τον μήνα Απρίλιο απώλεια αγοραστικής δύναμης της τάξης του 28% που σημαίνει ότι ήδη έχει ξεπεράσει το 30%! Όσο για τον μέσο μισθό: Αυτός, σύμφωνα πάντα με τις μετρήσεις του ΙΝΕ ΓΣΕΕ έχει υποστεί καθίζηση της τάξης του 9,9%

Κόβουν μέχρι και βασικά προϊόντα τα νοικοκυριά

Ακόμη και οι νεοφιλελεύθερης λογικής αναλυτές των τραπεζών δεν μπορούν να κρύψουν την εφιαλτική πραγματικότητα που βιώνει η μέση ελληνική οικογένεια. Σύμφωνα με ανάλυση της Τράπεζας Πειραιώς τα νοικοκυριά με μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα 751 -1.1 00 ευρώ δαπανούν το 27,1% και το 13,6% του εισοδήματος τους για διατροφή και ενέργεια αντίστοιχα. Με δεδομένο ότι μιλάμε για τη συντριπτική πλειονότητα των μισθωτών αυτής της χώρας εύκολα κατανοούμε πού έχει φέρει τον δείκτη της απόγνωσης η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τις επιλογές της.  Στην πράξη όμως αυτή η απώλεια αγοραστικής δύναμης συνδέεται με την εκτίναξη των τιμών σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και φέρνει απώλεια τζίρου στην πραγματική οικονομία. Πλέον τα νοικοκυριά περιορίζουν την κατανάλωση ακόμη και βασικών προϊόντων διατροφής. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την περίοδο του Πάσχα οι πωλήσεις των σουπερμάρκετ υποχώρησαν 5,4% σε αξία! Για όλα αυτά τι πράττει η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Ο αρμόδιος υπουργός Ανάπτυξης δηλώνει ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια στήριξης.  Πώς όμως είναι δυνατόν σε μια ακμάζουσα οικονομία όπως την περιγράφουν οι Σταΐκούρας-  Σκυλακάκης να μην υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια;

3 ευρώ και πάνω εκτιμάται η τιμή της βενζίνης στα νησιά στο τέλος Ιουνίου, ενώ στις πόλεις θα φτάνει τα 2,6 ευρώ το λίτρο

18% ήταν τον Απρίλιο η απώλεια της αγοραστικής δύναμης για τους περίπου 800.000 αμειβόμενους με τον κατώτατο μισθό, ενώ για τους περίπου 100.000 μερικώς απασχολούμενους άγγιξε το 28% 

 9,9% ήταν τον Απρίλιο η καθίζηση του μέσου μισθού

Πηγή: “DOCUMENTO”

by Εργατικό Κέντρο

Τι δείχνει η στατιστική απογραφή του ΕΦΚΑ για απασχόληση και μισθούς στον ιδιωτικό τομέα.

Xαμηλότερες κατά 14%,  σε σύγκριση με το 2008 παραμένουν οι μέσες μηνιαίες τακτικές αποδοχές των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα με βάση τα τελευταία απογραφικά στοιχεία του ΕΦΚΑ για τον Μάιο του 2021.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία για τη μισθωτή εργασία ο μέσος μισθός για εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης τον περασμένο Μάιο ήταν 1.274,74 ευρώ μικτά όταν 14 χρόνια πριν με βάση την ίδια μεθοδολογία στατιστικής καταγραφής,  ήταν 1.478,43 ευρώ μικτά.

Ακόμη κι αν υπολογιστεί η αύξηση στον κατώτατο μισθό από την 1η Μαΐου του 2022,  η επίπτωση στις μέσες μηνιαίες αποδοχές παραμένει πολύ μικρή και πρόσκαιρη καθώς οι πληθωριστικές πιέσεις ήρθαν το 2022 να ολοκληρώσουν την πολυετή διαδικασία φτωχοποίησης των μισθωτών.

Και αυτή η διαδικασία είναι ακόμη πιο εμφανής όταν από τα στατιστικά στοιχεία του ΕΦΚΑ προκύπτει ότι ένας στους τρεις μισθωτούς (751.235 εργαζόμενοι με μερική απασχόληση) είχαν τον Μάιο του 21 μέσες μηνιαίες αποδοχές ύψους 408,88 ευρώ 340 ευρώ καθαρά.  Ποσό που τους κατατάσσει κάτω από το κατώφλι της φτώχειας εφόσον οι ΑΠΔ που υποβάλλουν οι εργοδότες με τις εισφορές των μισθωτών ανταποκρίνονται στην απεικόνιση της πραγματικής εικόνας και δεν υποκρύπτεται το εκτεταμένο φαινόμενο της υποδηλωμένης εργασίας Δηλαδή της εργασίας που δηλώνεται και ασφαλίζεται με όρους μερικής απασχόλησης ενώ στην πραγματικότητα ο μισθωτός παρέχει πλήρη απασχόληση και αμείβεται με όρους που έχει συμφωνήσει με τον εργοδότη ή έχει αναγκαστεί να αποδεχτεί.

Σε κάθε περίπτωση,  ο μέσος μισθός των μερικώς απασχολουμένων κυμαίνεται στα επίπεδα του επιδόματος ανεργίας που παρέχεται για ένα έτος.  Σε ό,τι αφορά τη στατιστική απεικόνιση της απασχόλησης από τον ΕΦΚΑ , οι ασφαλισμένοι μισθωτοί σε κοινές επιχειρήσεις τον Μάιο του 2021 υπολογίστηκαν σε 2.280.780. Εάν προστεθούν και οι ασφαλισμένοι σε οικοδομοεχνικά έργα το σύνολο των μισθωτών ανέρχεται σε 2.324.230 με το σύνολο των ασφαλισμένων μισθωτών αλλοδαπών να ανέρχεται σε 249.513. Αριθμός που,  κατ εκτίμηση δεν αντιστοιχεί ούτε στο 1/4 των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα κι επομένως δείχνει το εύρος της ανασφάλιστης εργασίας στην οποία υπόκειται ένα μεγάλο τμήμα τους.

Σε ό,τι αφορά δε την κατανομή των ασφαλισμένων ανά οικονομική δραστηριότητα το 22,24% των μισθωτών απασχολείται στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο (461.389 άτομα)  ποσοστό 14,05% στα ξενοδοχεία και εστιατόρια (291.512 άτομα) και το 12,08% στη μεταποιητική βιομηχανία (254.696 άτομα).

Πηγή: “Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”

by Εργατικό Κέντρο