Δελτία τύπου

Οι αυξήσεις των τιμών στην εστίαση και στα τουριστικά καταλύματα αλλάζουν τις καταναλωτικές συνήθειες, με την αγορά να πιέζεται από τον πληθωρισμό και με στροφή στα έτοιμα γεύματα και στη δυναμική της βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Οι πληθωριστικές πιέσεις συνεχίζουν να επηρεάζουν έντονα τόσο τον κλάδο της εστίασης όσο και τα καταλύματα, με τις επιχειρήσεις να καταγράφουν σημαντικές ανατιμήσεις και μεταβολές στην καταναλωτική συμπεριφορά. Στην εστίαση οι αυξήσεις τιμών κινούνται μεσοσταθμικά κοντά στο 10%, γεγονός που σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς έχει οδηγήσει σε αισθητά μεγαλύτερη μείωση της πραγματικής κατανάλωσης από αυτή που αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Παρότι τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής δείχνουν ότι η μείωση του κύκλου εργασιών στην εστίαση κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026 περιορίστηκε στο 1,9%, επιχειρηματίες του κλάδου εκτιμούν ότι η πτώση στην κατανάλωση ανά πελάτη είναι σημαντικά υψηλότερη. Η διαφορά αυτή αποδίδεται κυρίως στις αυξημένες τιμές, οι οποίες διατηρούν τον συνολικό τζίρο σε σχετικά σταθερά επίπεδα, παρά τη μείωση της ζήτησης.

Την ίδια στιγμή, παρατηρείται έντονη στροφή των καταναλωτών προς τα έτοιμα και προπαρασκευασμένα γεύματα που διαθέτουν τα σούπερ μάρκετ, επιλογή που λειτουργεί ανταγωνιστικά προς την παραδοσιακή εστίαση. Παράλληλα, μεγάλο μέρος της δραστηριότητας στη βραχυχρόνια μίσθωση, τύπου Airbnb, δεν αποτυπώνεται πλήρως στις επίσημες μετρήσεις των καταλυμάτων, αν και επηρεάζει ουσιαστικά την αγορά φιλοξενίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων του κλάδου των καταλυμάτων το πρώτο τρίμηνο του 2026 ανήλθε σε 528,4 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση 3,1% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, όταν είχε διαμορφωθεί στα 512,3 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, το πρώτο τρίμηνο δεν θεωρείται ιδιαίτερα ισχυρή περίοδος για τον τουριστικό κλάδο. Στην εστίαση ο συνολικός κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε σε 2,14 δισ. ευρώ αντί 2,18 δισ. ευρώ το αντίστοιχο περσινό διάστημα. Σε περιφερειακό επίπεδο, η μεγαλύτερη αύξηση στα καταλύματα καταγράφηκε στη Ρόδο με 29,8%, ενώ στην εστίαση η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στη θήρα με 24,2%. Αντίθετα, τη μεγαλύτερη μείωση στην εστίαση παρουσίασε η Μεσσηνία, με πτώση 14,8%.

Πηγή: “ONE VOICE”

Σημαντική πρωτοβουλία για την ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης και της πρόσβασης στην εργασία ατόμων με σοβαρά ψυχοκοινωνικά προβλήματα και ατόμων με διαταραχή αυτιστικού φάσματος προωθεί η Περιφέρεια Πελοποννήσου, μέσα από τη νέα πρόσκληση του Προγράμματος «Πελοπόννησος 2021-2027» για τη δημιουργία και λειτουργία Εξειδικευμένου Γραφείου Υποστηριζόμενης Απασχόλησης (ΕΓΥΑ).

Η πρόσκληση, με τίτλο «Ανάπτυξη δικτύου υποστηριζόμενης απασχόλησης – ΕΓΥΑ στην Περιφέρεια Πελοποννήσου», υπεγράφη από τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Πτωχό και αφορά τη συγχρηματοδότηση της λειτουργίας εξειδικευμένης δομής που θα υποστηρίζει την εργασιακή ένταξη πολιτών με αυξημένες ανάγκες υποστήριξης στην ελεύθερη αγορά εργασίας.

Η δράση χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+ (ΕΚΤ+) με δημόσια δαπάνη 200.000 ευρώ και εντάσσεται στον ειδικό στόχο της ισότιμης πρόσβασης σε ποιοτικές κοινωνικές και υγειονομικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα με την πρόσκληση, το Εξειδικευμένο Γραφείο Υποστηριζόμενης Απασχόλησης θα λειτουργήσει στην Π.Ε. Μεσσηνίας και θα αναπτύξει υπηρεσίες όπως αξιολόγηση και προετοιμασία υποψηφίων εργαζομένων, διασύνδεση με εργοδότες, υποστήριξη στην εύρεση εργασίας, συμβουλευτική και συνεχή παρακολούθηση της επαγγελματικής πορείας των ωφελουμένων. Παράλληλα, προβλέπεται συνεργασία με υπηρεσίες ψυχικής υγείας, τη Δ.ΥΠ.Α. και άλλους κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς, με στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου υποστηριζόμενης απασχόλησης.

Η νέα αυτή παρέμβαση εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, της συμπερίληψης και της ψυχικής υγείας, δίνοντας έμφαση στη δημιουργία ίσων ευκαιριών και στην ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών στην κοινωνική και οικονομική ζωή της Πελοποννήσου.

Πηγή: “ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έναρξη υποβολής αιτήσεων ασφαλισμένων του e-Ε.Φ.Κ.Α. για τη θερινή κατασκηνωτική περίοδο 2026

36.000 θέσεις για παιδιά ασφαλισμένων και συνταξιούχων

Η Διοίκηση του e–Ε.Φ.Κ.Α. ενημερώνει ότι από το Σάββατο 23 Μαΐου 2026 και ώρα 17:00 έχει τεθεί σε λειτουργία η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή αιτήσεων συμμετοχής στο Θερινό Κατασκηνωτικό Πρόγραμμα 2026, που αφορά τόσο σε παιδιά τυπικής ανάπτυξης όσο και σε παιδιά με αναπηρία,  με καταληκτική ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων την 1η  Ιουνίου 2026 και ώρα 23:59 μ.μ.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6 έως 16 ετών συγκεκριμένων κατηγοριών ασφαλισμένων και συνταξιούχων των ενταχθέντων φορέων του e-ΕΦΚΑ, καθώς και σε παιδιά εργαζομένων του Φορέα.

Η συμμετοχή γίνεται με ηλεκτρονική επιταγή (voucher)

Οι δικαιούχοι υποβάλλουν ηλεκτρονικά την αίτησή τους και, εφόσον εγκριθούν, λαμβάνουν ηλεκτρονική επιταγή (voucher) κατασκήνωσης.

Μέσω του voucher οι γονείς μπορούν:

• να επιλέξουν οι ίδιοι ελεύθερα κατασκηνωτική επιχείρηση από τις συμμετέχουσες στο πρόγραμμα

• να επιλέξουν την επιθυμητή κατασκηνωτική περίοδο

• να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του παιδιού τους, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα θέσεων

Διάρκεια κατασκηνωτικής περιόδου

Για παιδιά τυπικής ανάπτυξης

Η κατασκηνωτική περίοδος διαρκεί από: την15η Ιουνίου 2026 έως και την 10η  Σεπτεμβρίου 2026.

Προβλέπονται συνολικά πέντε (5) κατασκηνωτικές περίοδοι.

Για παιδιά με αναπηρία

Η φιλοξενία μπορεί να πραγματοποιηθεί έως: 20 Σεπτεμβρίου 2026

Προβλέπονται αντίστοιχες περίοδοι φιλοξενίας, καθώς και μία επιπλέον κατασκηνωτική περίοδος.

Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν παιδιά ασφαλισμένων και συνταξιούχων των ενταχθέντων φορέων, τομέων και κλάδων του e-Ε.Φ.Κ.Α., σύμφωνα με τις προβλεπόμενες καταστατικές διατάξεις, με βασικές προϋποθέσεις:

✔ να διαθέτουν ασφαλιστική ικανότητα.
✔ να μη λαμβάνουν αντίστοιχη παροχή από άλλον Φορέα για το 2026.

Ειδικότερα, δικαιούχοι του προγράμματος είναι:

Α)  οι ενεργοί ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι των τέως Ταμείων:

• Ταμείο Ασφάλισης Ξενοδοχοϋπαλλήλων (Τ.Α.ΞΥ)
• Ταμείο Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων(Τ.Υ.Δ.Κ.Υ.),
• Β΄, Γ΄ και Δ΄ Περιφερειακών Διευθύνσεων του τέως Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Προσωπικού Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (Ε.Τ.Α.Π-Μ.Μ.Ε.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Ταμείο Σύνταξης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Ταμείο Σύνταξης και Ασφάλισης Υγειονομικών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Σ.Α.Υ.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων -Τομέας Υγείας Δικηγόρων Αθηνών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Π.Δ.Α.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Τομέας Υγείας Δικηγόρων Πειραιά (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Υ.Δ.Π.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Τομέας Υγείας Δικηγόρων Θεσσαλονίκης (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Υ.Δ.Θ.),
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Α.Ν.),
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων –  Ταμείο Ασφάλισης Συμβολαιογράφων (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Α.Σ.)
• Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.)
• Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών -Τομέας Ασφάλισης Ναυτικών και Τουριστικών Πρακτόρων (Ο.Α.Ε.Ε.-Τ.Α.Ν.Τ.Π.)
• Ταμείο Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.)
• Τομέας Πρόνοιας Δικαστικών Επιμελητών (Τ.Π.Δ.Ε.)
• Ταμείο Πρόνοιας Ιδιωτικού Τομέα (Τ.Α.Π.Ι.Τ.)
• οι άμεσα συνταξιούχοι λόγω θανάτου του /ή των γονέων τους ηλικίας 6-16 ετών των ως άνω Φορέων

Β) Παιδιά δικαιούχων ασφαλισμένων και υπαλλήλων του Οργανισμού με αποδεδειγμένη αναπηρία σε ποσοστό 67% και άνω.

Γ) Παιδιά ηλικίας 6-16 ετών δικαιούχων υπαλλήλων και συνταξιούχων υπαλλήλων του e-Ε.Φ.Κ.Α, (ήτοι υπάλληλοι του τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, του Τομέα τέως ΤΥΔΚΥ, του τέως ΕΤΑΑ-ΤΑΝ, του τέως ΟΑΕΕ, του τέως ΟΑΕΕ-ΤΑΝΤΠ, του τέως ΟΓΑ και οι υπάλληλοι του ΕΤΕΑΕΠ).

Σημειώνεται ότι οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης των κατασκηνωτικών περιόδων δύνανται να παρουσιάζουν μικρές αποκλίσεις ανά κατασκηνωτική επιχείρηση, σύμφωνα με τον προγραμματισμό λειτουργίας εκάστης συμμετέχουσας κατασκήνωσης.

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων

✔Οι αιτήσεις υποβάλλονται: έως και την 1η Ιουνίου 2026 και ώρα 23:59 μ.μ.
✔αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω του ιστότοπου του e-Ε.Φ.Κ.Α. (www.efka.gov.gr)
✔ με χρήση προσωπικών κωδικών TAXISnet

Συνολικός αριθμός προσφερόμενων θέσεων

Για το Κατασκηνωτικό Πρόγραμμα 2026 προβλέπονται συνολικά:  36.000 θέσεις φιλοξενίας που καλύπτουν όλες τις κατασκηνωτικές περιόδους του προγράμματος.

Πώς γίνεται η επιλογή των δικαιούχων

Σε περίπτωση αυξημένης ζήτησης, οι αιτήσεις θα μοριοδοτηθούν αυτόματα βάσει:

• οικογενειακής κατάστασης

• ύψους πραγματικού οικογενειακού εισοδήματος από κάθε πηγή

• στοιχείων που προκύπτουν από το τελευταίο εκκαθαριστικό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) μέσω αυτόματης διαδικασίας

Επισημαίνεται ότι για τα ωφελούμενα τέκνα με αποδεδειγμένη αναπηρία ποσοστού 67% και άνω προβλέπεται δυνατότητα κατ’ εξαίρεση ένταξης στο πρόγραμμα, ανεξαρτήτως μοριοδότησης, εφόσον οι διαθέσιμες θέσεις των συμμετεχουσών κατασκηνωτικών επιχειρήσεων επαρκούν για τη φιλοξενία τους.

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων

Οι ενδιαφερόμενοι θα ενημερωθούν μέσω e-mail στη διεύθυνση που έχουν δηλώσει κατά την αίτηση, προκειμένου να:

•εκδώσουν
•εκτυπώσουν
• και προσκομίσουν κατά την άφιξη στην κατασκήνωση την ηλεκτρονική επιταγή συμμετοχής (voucher).

             Πήγή: “Από τη Διοίκηση του e–Ε.Φ.Κ.Α. “

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έρευνα ΙΝΕ / ΓΣΕΕ για τα προσόντα και τις δεξιότητεςτων εργαζομένων.

• Σημαντικές οι αναντιστοιχίες σπουδών και προσόντων των εργαζομένων (κυρίως των νέων) με το αντικείμενο εργασίας τους.
• Οι επιχειρήσεις αξιοποιούν περιορισμένα το διαθέσιμο απόθεμα γνώσεων και δεξιοτήτων των εργαζομένων.
• Η επισφάλεια και οι χαμηλές αμοιβές σημαντικοί παράγοντες περιορισμού πρόσβασης των εργαζομένων στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους.
• Οι εργαζόμενοι δηλώνουν επάρκεια, αλλά οι θέσεις εργασίας δεν προσφέρουν πάντα ουσιαστική επαγγελματική ανάπτυξη

Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ ανακοινώνει το μέρος Α΄ των βασικών συμπερασμάτων της μεγαλύτερης ως τώρα πανελλαδικής έρευνας εργαζομένων με στόχο τη διερεύνηση του επιπέδου, του πλεονάσματος, του ελλείματος και των αναντιστοιχιών δεξιοτήτων των εργαζομένων ιδιωτικού τομέα.

Επιπλέον, στην έρευνα αποτυπώνονται δύο ακόμη σημαντικές διαστάσεις. Η πρώτη είναι ότι η συζήτηση για τις δεξιότητες δε μπορεί να αποσυνδεθεί από την ποιότητα της εργασίας, καθώς η ύπαρξη γνώσεων και προσόντων δε συνεπάγεται αυτόματα την ουσιαστική αξιοποίησή τους μέσα στην παραγωγική διαδικασία. Η δεύτερη είναι ότι η συνεχιζόμενη κατάρτιση δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί ως σταθερό στοιχείο της εργασιακής ζωής, παρά τη διαρκή αναφορά στην ανάγκη αναβάθμισης δεξιοτήτων. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο στην εκπαίδευση ή στην κατάρτιση, αλλά συνολικά στον τρόπο με τον οποίο η εργασία οργανώνεται, οι επιχειρήσεις επενδύουν στο ανθρώπινο δυναμικό και η οικονομία αξιοποιεί τις δυνατότητες των εργαζομένων.

Πρόκειται για ποσοτική έρευνα, με τηλεφωνικές συνεντεύξεις, στρωματοποιημένη τυχαία δειγματοληψία, σε δείγμα 6.000 εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από 3 Νοεμβρίου έως 9 Δεκεμβρίου 2025 από τις εταιρίες Alco, Metron Analysis και Prorata, με βάση ερωτηματολόγιο που σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τα στελέχη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν μια σύνθετη εικόνα για τη σχέση ανάμεσα στις δεξιότητες, στην εργασία, στο ανθρώπινο δυναμικό και στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση.

Καταγράφονται σημαντικές αναντιστοιχίες ανάμεσα στις σπουδές, στα προσόντα, στις δεξιότητες και στο πραγματικό περιεχόμενο της εργασίας. Αναδεικνύεται ότι η συζήτηση για τις δεξιότητες δεν αφορά μόνο στην επάρκεια των εργαζομένων, αλλά και στην ποιότητα των θέσεων εργασίας, στην οργάνωση της παραγωγής, στην αξιοποίηση των υφιστάμενων δεξιοτήτων και στη σύνδεση της κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, των επιχειρήσεων και των κλάδων.

Ταυτόχρονα η μεγάλη πλειονότητα των εργαζομένων θεωρεί ότι διαθέτει τις δεξιότητες που απαιτεί η θέση εργασίας τους και ότι ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους.

Βασικά ευρήματα της έρευνας:

• Τέσσερις στους δέκα εργαζομένους, ποσοστό 42,6%, δηλώνουν ότι το αντικείμενο των σπουδών ή των προσόντων τους σχετίζεται λίγο ή καθόλου με την τρέχουσα εργασία τους. Την ίδια στιγμή, λίγο περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα, ποσοστό 44,2%, δηλώνουν ότι η σχέση αυτή είναι μεγάλη ή πολύ μεγάλη. Η εικόνα δείχνει ότι η σύνδεση ανάμεσα στις σπουδές, στα προσόντα και στην πραγματική εργασία παραμένει αδύναμη για ένα πολύ σημαντικό τμήμα των εργαζομένων, παρότι εξακολουθεί να λειτουργεί θετικά για ένα σχεδόν ισοδύναμο ποσοστό. [σελ. 8]
• Η σχέση σπουδών και εργασίας συνδέεται σε υψηλό βαθμό με την ανταπόκριση των εργαζομένων στα καθήκοντά τους. Όσο μεγαλύτερη είναι η σύνδεση των σπουδών ή των προσόντων των εργαζομένων με την εργασία τους τόσο μεγαλύτερη ανταπόκριση έχουν στα καθήκοντά τους. Μεταξύ των εργαζομένων που δηλώνουν ότι ανταποκρίνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στα καθήκοντά τους, περισσότεροι από τους μισούς, 55,4%, αναφέρουν ότι οι σπουδές ή τα προσόντα τους είναι πολύ ή πάρα πολύ σχετικά με την εργασία τους. Αντίθετα, μεταξύ όσων δηλώνουν μικρό βαθμό ανταπόκρισης, εννέα στους δέκα, 90,1%, δηλώνουν ότι οι σπουδές τους σχετίζονται λίγο ή καθόλου με την εργασία τους. [σελ. 9]
• Η αναντιστοιχία σπουδών και εργασίας είναι εντονότερη στις πιο επισφαλείς μορφές απασχόλησης. Σχεδόν τρεις στους τέσσερις εργαζομένους με εκ περιτροπής απασχόληση, ποσοστό 72,9%, δηλώνουν ότι οι σπουδές ή τα προσόντα τους σχετίζονται λίγο ή καθόλου με την εργασία τους, όπως και το 66,2 των εργαζομένων σε μερική απασχόληση. Η εικόνα δείχνει ότι όσο πιο ασταθής ή περιορισμένη είναι η μορφή απασχόλησης, τόσο ασθενέστερη εμφανίζεται η αξιοποίηση των σπουδών και των προσόντων στην πραγματική εργασία. [σελ. 11]
• Σχεδόν δύο στους τρεις εργαζομένους, ποσοστό 65%, θεωρούν ότι διαθέτουν το ίδιο επίπεδο δεξιοτήτων με αυτό που απαιτεί η θέση εργασίας τους. Παράλληλα, σχεδόν τρεις στους δέκα, ποσοστό 29%, δηλώνουν ότι διαθέτουν υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων από αυτό που απαιτεί η θέση τους, ενώ μόλις το 3,6% θεωρεί ότι οι δεξιότητές του είναι χαμηλότερες από τις απαιτούμενες. Το εύρημα δείχνει ότι η αγορά εργασίας δεν αντιμετωπίζει μόνο ζήτημα ελλείψεων δεξιοτήτων, αλλά και ζήτημα περιορισμένης αξιοποίησης δεξιοτήτων που ήδη υπάρχουν. [σελ. 12]
• Για τους εργαζομένους που δηλώνουν ότι διαθέτουν υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων από αυτό που απαιτεί η θέση τους, οι αιτίες συνδέονται κυρίως με περιορισμούς της αγοράς εργασίας. Σχεδόν τέσσερις στους δέκα, 39%, αναφέρουν ότι ενδιαφέρονταν να βρουν άμεσα δουλειά, ακόμη και αν τα προσόντα τους ήταν περισσότερα από αυτά που απαιτούσε η θέση. Περίπου δύο στους δέκα, 20,8%, επέλεξαν τη θέση για λόγους εργασιακής σταθερότητας, ενώ αντίστοιχο ποσοστό, 20,4%, δηλώνει ότι οι θέσεις στον τομέα εξειδίκευσής του είναι περιορισμένες. [σελ. 14]
• Για την ομάδα εργαζομένων που δηλώνει ότι οι δεξιότητές της είναι χαμηλότερες από αυτές που απαιτεί η θέση εργασίας, ο βασικός παράγοντας είναι η περιορισμένη εργασιακή εμπειρία. Σχεδόν ένας στους δύο, ποσοστό 47,9%, αποδίδει εκεί την αναντιστοιχία. Σχεδόν δύο στους δέκα, 18,3%, αναφέρουν την έλλειψη κατάλληλων προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, ενώ περίπου ένας στους δέκα, 10,8%, συνδέει το πρόβλημα με τις τεχνολογικές μεταβολές που κάνουν την εργασία πιο απαιτητική. [σελ. 13]
• Όταν οι εργαζόμενοι καλούνται να επιλέξουν ποιες δεξιότητες θα ήθελαν περισσότερο να βελτιώσουν, σχεδόν ένας στους δύο, ποσοστό 48,6%, αναδεικνύει τις ψηφιακές δεξιότητες ως πρώτη προτεραιότητα. Ακολουθούν οι κοινωνικο-συναισθηματικές δεξιότητες, με 27,9%, οι γνωστικές δεξιότητες, με 24,2%, οι διοικητικές και οργανωτικές δεξιότητες, με 21,4%, και οι τεχνικές δεξιότητες, με 20,6%. Η εικόνα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται την ανάγκη αναβάθμισης δεξιοτήτων όχι μόνο τεχνικά, αλλά και οργανωτικά, γνωστικά και κοινωνικά. [σελ. 15]
• Παρά την έντονη δημόσια συζήτηση για την τεχνολογική αλλαγή, την τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες απαιτήσεις της εργασίας, μόνο περίπου ένας στους τέσσερις εργαζομένους, ποσοστό 24,1%, θεωρεί πολύ ή αρκετά πιθανό να καταστούν παρωχημένες ορισμένες από τις δεξιότητες που συνδέονται με το επάγγελμά του μέσα στην επόμενη πενταετία. Αντίθετα, σχεδόν ένας στους δύο, 46,6%, θεωρεί μια τέτοια εξέλιξη λίγο ή καθόλου πιθανή. Το εύρημα δείχνει ότι η αίσθηση επείγουσας τεχνολογικής απαξίωσης των δεξιοτήτων δεν είναι ακόμη γενικευμένη στους εργαζομένους. [σελ. 16]
• Η τυπική εκπαίδευση και η προηγούμενη εργασιακή εμπειρία φαίνεται να έχουν ισχυρή παρουσία στην καθημερινή εργασία. Περίπου τρεις στους τέσσερις εργαζομένους, 75,3%, δηλώνουν ότι αξιοποιούν σε μεγάλο ή μέτριο βαθμό τις γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησαν μέσω τυπικής εκπαίδευσης, ενώ σχεδόν ίδιο ποσοστό, 74,7%, δηλώνει ότι αξιοποιεί αντίστοιχα τις γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησε μέσα από προηγούμενη εργασιακή εμπειρία. Αντίθετα, η μη τυπική εκπαίδευση εμφανίζει χαμηλότερο βαθμό αξιοποίησης, καθώς λίγο περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους, 55,1%, δηλώνουν ότι αξιοποιούν σε μεγάλο ή μέτριο βαθμό γνώσεις από σεμινάρια ή προγράμματα κατάρτισης, ενώ περίπου τρεις στους δέκα, 30,5%, δηλώνουν ότι τις αξιοποιούν σε μικρό βαθμό. Σημειώνεται ότι τα ευρήματα παραπέμπουν επίσης στην ύπαρξη προβλημάτων ποιότητας ως προς τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων κατάρτισης.  [σελ. 17–20]
• Οι εργαζόμενοι εμφανίζουν υψηλή αίσθηση επαγγελματικής επάρκειας. Τρεις στους τέσσερις, ποσοστό 74,6%, δηλώνουν ότι αξιοποιούν πλήρως ή αρκετά τις δεξιότητες και τις γνώσεις τους στη θέση εργασίας τους, ενώ σχεδόν εννέα στους δέκα, 88,8%, δηλώνουν ότι ανταποκρίνονται σε πολύ μεγάλο ή μεγάλο βαθμό στις απαιτήσεις της θέσης τους. Επομένως, η συζήτηση για τις δεξιότητες δεν μπορεί να στηρίζεται στην υπόθεση ότι οι εργαζόμενοι είναι γενικά ανεπαρκείς. Χρειάζεται να στραφεί περισσότερο στον σχεδιασμό των θέσεων εργασίας, στην ποιότητα της εργασίας και στη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αξιοποιούν ουσιαστικά το ανθρώπινο δυναμικό τους. [σελ. 21–22]
• Η συμμετοχή στη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση παραμένει περιορισμένη. Σχεδόν τρεις στους τέσσερις εργαζομένους, 74,5%, δηλώνουν ότι δεν παρακολούθησαν κανένα πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης ή επιμόρφωσης το τελευταίο έτος, ενώ μόνο ένας στους τέσσερις, 25,5%, συμμετείχε σε κάποιο πρόγραμμα [σελ. 24].
• Η πρόσβαση στα προγράμματα κατάρτισης διαφοροποιείται έντονα ανά εκπαιδευτικό επίπεδο. Ενώ συνολικά μόνο ένας στους τέσσερις εργαζομένους, 25,5%, έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα κατάρτισης ή επιμόρφωσης το τελευταίο έτος, η συμμετοχή φτάνει το 41,4% στους κατόχους μεταπτυχιακού τίτλου και το 35,1% στους κατόχους διδακτορικού, με την επιφύλαξη των μικρών βάσεων σε ορισμένες κατηγορίες. Αντίθετα, περιορίζεται στο 10,5% στους αποφοίτους Γυμνασίου και στο 12,3% στους αποφοίτους Δημοτικού. Η εικόνα δείχνει ότι η κατάρτιση δε λειτουργεί ως μηχανισμός μείωσης ανισοτήτων, καθώς συμμετέχουν περισσότερο όσοι διαθέτουν ήδη υψηλότερα εκπαιδευτικά προσόντα. [σελ. 25–26]
• Η συμμετοχή στην κατάρτιση διαφοροποιείται και ανάλογα με τις καθαρές μηνιαίες αποδοχές. Στα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια, η συμμετοχή είναι χαμηλή: περίπου ένας στους πέντε εργαζομένους με αποδοχές 251–500 ευρώ, ποσοστό 19,8%, και αντίστοιχο ποσοστό 20,4% για αποδοχές 501–750 ευρώ, έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα κατάρτισης ή επιμόρφωσης. Αντίθετα, η συμμετοχή αυξάνεται στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια, φτάνοντας το 35,2% στους εργαζομένους με αποδοχές 1.501–2.000 ευρώ. Τα στοιχεία δείχνουν άνιση πρόσβαση στη συνεχή κατάρτιση, με προσεκτική ανάγνωση των πολύ μικρών εισοδηματικών βάσεων. [σελ. 27–28]
• Από όσους παρακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης ή επιμόρφωσης, περίπου τέσσερις στους δέκα, 41,5%, δηλώνουν ότι η δαπάνη καλύφθηκε από τον εργοδότη. Ένας στους τέσσερις, 25,2%, αναφέρει ότι κάλυψε ο ίδιος το κόστος, ενώ περίπου τρεις στους δέκα, 32%, δηλώνουν ότι το πρόγραμμα ήταν χωρίς κόστος ή ότι το κόστος καλύφθηκε από τρίτο φορέα. [σελ. 29]
• Η στάση των επιχειρήσεων απέναντι στη συνεχιζόμενη κατάρτιση εμφανίζεται μεικτή, καθώς περισσότεροι από ένας στους τρεις εργαζομένους, ποσοστό 36%, δηλώνουν ότι η επιχείρηση στην οποία εργάζονται δεν υποστηρίζει ή μάλλον δεν υποστηρίζει τη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτισή τους. Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους, 57,1%, θεωρούν ότι η επιχείρησή τους την υποστηρίζει ή μάλλον την υποστηρίζει. Το εύρημα δείχνει ότι, αν και η υποστήριξη της κατάρτισης υπάρχει σε σημαντικό μέρος των επιχειρήσεων, δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε σταθερή, καθολική και συστηματική επιχειρηματική πρακτική. [σελ. 30]
• Η υποστήριξη της κατάρτισης από τις επιχειρήσεις αυξάνεται όσο μεγαλώνει το μέγεθος της επιχείρησης. Στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, με 1–9 εργαζομένους, το 46,2% δηλώνει ότι η επιχείρηση υποστηρίζει ή μάλλον υποστηρίζει τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση. Το ποσοστό αυξάνεται στο 59,1% στις μικρές επιχειρήσεις, στο 63,8% στις μεσαίες και φτάνει στο 69,8% στις μεγάλες επιχειρήσεις, με 250 εργαζομένους και άνω. Η εικόνα δείχνει ότι η κατάρτιση παραμένει περισσότερο ανεπτυγμένη εκεί όπου υπάρχουν μεγαλύτερες οργανωτικές και οικονομικές δυνατότητες. [σελ. 31]

Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι η αναβάθμιση των δεξιοτήτων δε μπορεί να μετατίθεται αποκλειστικά στον εργαζόμενο ως ατομική υποχρέωση προσαρμογής.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία, την ποιότητα των θέσεων απασχόλησης, τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αξιοποιούν το ανθρώπινο δυναμικό τους και, τελικά, τον ίδιο τον παραγωγικό προσανατολισμό της οικονομίας. Υπό αυτή την έννοια, η πολιτική δεξιοτήτων δεν μπορεί να περιορίζεται σε αποσπασματικά προγράμματα κατάρτισης. Απαιτείται ένα πιο συνεκτικό πλαίσιο, που θα συνδέει τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση με τις πραγματικές ανάγκες της εργασίας, των επιχειρήσεων και των κλάδων, θα ενισχύει την ενεργή συμμετοχή των εργοδοτών και θα στηρίζεται σε σταθερούς μηχανισμούς κοινωνικού διαλόγου.

Η έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ αναδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι διαθέτουν σημαντικό απόθεμα γνώσεων, εμπειρίας και δεξιοτήτων. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν αυτό το απόθεμα μπορεί αναγνωρίζεται, αξιοποιείται και να αναπτύσσεται μέσα σε θέσεις εργασίας που προσφέρουν προοπτική, επαγγελματική εξέλιξη και καλύτερους όρους απασχόλησης. Η αναβάθμιση των δεξιοτήτων αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο μόνο όταν συνδέεται με την ποιοτική αναβάθμιση της εργασίας, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας σε ένα πιο ανθεκτικό, δίκαιο και παραγωγικό αναπτυξιακό υπόδειγμα.

*Επιστημονική Ευθύνη Έρευνας : Χρήστος Γούλας, Γιώργος Αργείτης.

*Επιστημονική ομάδα : Κώστας Μπουκουβάλας, Δημήτρης Παϊταρίδης.

*H έρευνα εντάσσεται στο πλαίσιο του Υποέργου 1 «Πανελλαδικές έρευνες δεξιοτήτων ανθρώπινου δυναμικού» της Πράξης «Παρεμβάσεις για την παρακολούθηση των μεταβολών του παραγωγικού περιβάλλοντος και την ενίσχυση της εργασίας και των επαγγελμάτων στο πλαίσιο των επερχόμενων αλλαγών» με κωδικό ΟΠΣ 6004824, η οποία υλοποιείται μέσω της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα».

Την ανάγκη ενίσχυσης των τεχνικών επαγγελμάτων και της επαγγελματικής εκπαίδευσης, καθώς και τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου αδειοδότησης των τεχνικών δραστηριοτήτων, ανέδειξε ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας (ΒΕΑ), Κωνσταντίνος Δαμίγος, κατά την παρέμβασή του στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κατασκευαστών της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Αλουμινίου – Σιδήρου.

Σύμφωνα με ανάρτηση του ΒΕΑ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Δαμίγος, μιλώντας στο συνέδριο με κεντρικό σύνθημα «Ισχυρό Αποτύπωμα – Δημιουργική Συνέχεια», υπογράμμισε ότι ο κλάδος του αλουμινίου και των μεταλλικών κατασκευών αποτελεί έναν από τους πλέον δυναμικούς πυλώνες της ελληνικής βιοτεχνίας και παραγωγής.

Ο πρόεδρος του ΒΕΑ επισήμανε τη συμβολή του κλάδου στην οικοδομική δραστηριότητα, την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, την καινοτομία και τη διατήρηση χιλιάδων θέσεων εργασίας σε όλη τη χώρα.

Όπως τόνισε, οι επιχειρήσεις αλουμινίου και μεταλλικών κατασκευών αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα ελληνικής παραγωγικής δύναμης, τεχνογνωσίας και εξωστρέφειας, ωστόσο καλούνται να ανταποκριθούν σε νέες και ιδιαίτερα απαιτητικές προκλήσεις.

Ο κ. Δαμίγος στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της έλλειψης εξειδικευμένων τεχνιτών και στην ανάγκη αναζωογόνησης των τεχνικών επαγγελμάτων, επισημαίνοντας ότι η αγορά εργασίας αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στελέχωσης σε κρίσιμες ειδικότητες.

«Πρέπει να επενδύσουμε στην εκπαίδευση, στη μεταφορά τεχνογνωσίας, στην πιστοποίηση και στη διαρκή κατάρτιση, ώστε η ελληνική κατασκευή να παραμείνει συνώνυμο της υψηλής ποιότητας και της αξιοπιστίας. Χωρίς ισχυρή τεχνική βάση και νέα “χέρια”, δεν μπορεί να υπάρξει δημιουργική συνέχεια ούτε αναπτυξιακή προοπτική», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη ουσιαστικής επανασύνδεσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς, προκειμένου περισσότεροι νέοι να στραφούν σε παραγωγικά επαγγέλματα με σημαντικές προοπτικές απασχόλησης και εξέλιξης.

Αναφέρθηκε επίσης και στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των τεχνικών επαγγελμάτων, σημειώνοντας ότι η απλοποίηση και διεύρυνση του κανονιστικού πλαισίου αδειοδότησης αποτελεί πάγιο αίτημα της επιχειρηματικής κοινότητας.

Όπως ανέφερε, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας, σε συνεργασία με τα άλλα δύο Βιοτεχνικά Επιμελητήρια της χώρας και τη Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας, έχει ήδη υποβάλει πρόταση σχεδίου νόμου για την αδειοδότηση βιοτεχνικών και χειροτεχνικών επαγγελμάτων από τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια.

Στόχος της πρότασης είναι η μείωση της γραφειοκρατίας, η επιτάχυνση των διαδικασιών και η δημιουργία ενός πιο λειτουργικού πλαισίου που θα στηρίζει τους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις των τεχνικών κλάδων.

Κλείνοντας,  υπογράμμισε ότι, σε μια περίοδο όπου η πράσινη μετάβαση, η ενεργειακή εξοικονόμηση και ο εκσυγχρονισμός των υποδομών αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία, ο ρόλος των επιχειρήσεων αλουμινίου και μεταλλικών κατασκευών καθίσταται καθοριστικός για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας.

Πηγή: “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” και “BUZINESS DAILY”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

23.3.2026

ΠΩΣ ΑΜΕΙΒΕΤΑΙ Η 25^η ΜΑΡΤΙΟΥ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας ενημερώνει όλους τους  μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα πως αμείβεται η αργίας της 25ης Μαρτίου, η οποία  έχει καθοριστεί από το νόμο ως υποχρεωτική αργία.

Στις ημέρες υποχρεωτικής αργίας απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών, καθώς και η λειτουργία των επιχειρήσεων εκτός από εκείνες που νόμιμα λειτουργούν τις Κυριακές και κατά τις υποχρεωτικές αργίες.

Ως προς την αμοιβή της 25ης Μαρτίου 2026 ισχύουν τα εξής:

Για τις επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν:

Στις επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν καταβάλλεται χωρίς κάποια προσαύξηση το καθορισμένο για τη συγκεκριμένη ημέρα ημερομίσθιο σε όσους αμείβονται με αυτό τον τρόπο, ενώ όσοι αμείβονται με μισθό θα λάβουν κανονικά τον καταβαλλόμενο μηνιαίο μισθό τους.

Για τις επιχειρήσεις που νόμιμα λειτουργούν:

Για τους μισθωτούς που θα απασχοληθούν κατά την 25η Μαρτίου ισχύουν τα εξής:

1) όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο, θα λάβουν το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους, για όσες ώρες απασχοληθούν.

2) όσοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό:

α) αν πρόκειται για επιχειρήσεις που αργούν κατά τις Κυριακές και ημέρες αργίας και εκτάκτως θα λειτουργήσουν την 25η Μαρτίου, οφείλεται το 1/25 του συνήθως καταβαλλομένου μισθού τους και επιπλέον προσαύξηση 75% επί του νόμιμου ημερομισθίου για όσες ώρες απασχοληθούν

β) αν πρόκειται για επιχειρήσεις που λειτουργούν νόμιμα κατά τις Κυριακές και τις λοιπές από το νόμο αργίες, οφείλεται μόνον προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο 1/25 του νομίμου ημερομισθίου τους για όσες ώρες απασχοληθούν.

Επιπλέον οι εργαζόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι:

• Δεν είναι νόμιμος ο συμψηφισμός ημέρας οφειλόμενης ανάπαυσης (ρεπό), με ημέρα υποχρεωτικής αργίας.
• Εάν η απασχόληση τόσο των ημερομισθίων, όσο και των επί μηνιαίο μισθό κατά την 25η Μαρτίου είναι πέραν των 40 ωρών, οφείλεται επιπλέον της προσαύξησης λόγω αργίας και η προσαύξηση λόγω πρόσθετης εργασίας (υπερεργασία, υπερωρία).
• Το ημερομίσθιο της 25ης Μαρτίου το δικαιούνται και οι μισθωτοί που βρίσκονται σε άδεια, χωρίς να προσμετρηθεί όμως η μέρα αυτή στις εργάσιμες μέρες της άδειάς τους.
• Σε περίπτωση που ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι (πχ από ΣΣΕ, Κανονισμό Εργασίας, επιχειρησιακή συνήθεια ή έθιμο) ως προς τις προσαυξήσεις της αμοιβής για την εργασία σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας ή Κυριακής, αυτοί υπερισχύουν.

        Αριθμ. Πρωτ. 75                                                                       Καλαμάτα 23.3.2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας εκφράζει την αμέριστη στήριξη του στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων της Φιλαρμονικής του Δήμου Καλαμάτας,

που με απόφαση της Ομοσπονδίας προχωρά σε 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες.

Καλούμε τη Δημοτική Αρχή σε ουσιαστικό και γόνιμο διάλογο για την επίλυση των σοβαρών προβλημάτων.

AΡΙΘΜ.ΠΡΩΤ: 44                                                                                                      ΚΑΛΑΜΑΤΑ, 20/2/2026 

             ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας εκφράζει την αμέριστη στήριξή του στον αγώνα των εργαζομένων στον κλάδο του Τουρισμού και Επισιτισμού, που με ομόφωνη απόφαση της Ομοσπονδίας τους (ΠΟΕΕΤ) απεργούν στις 25 Φεβρουαρίου με συγκέντρωση 11:00 το πρωί έξω από το Υπουργείο Εργασίας.

Είναι γνωστές οι δυσμενείς συνθήκες εργασίας τις οποίες αντιμετωπίζει ο κλάδος, με εξαντλητικά ωράρια κλπ. Είναι, επίσης, γνωστό ότι πολλοί εργαζόμενοι χρόνια στον κλάδο αποχωρούν μαζικά και αλλάζουν επάγγελμα.

Τα αιτήματα του κλάδου είναι:

• Επίδομα ανεργίας στους εποχικά εργαζόμενους χωρίς όρους και προϋποθέσεις στο 80%, όπως ισχύει και στο τακτικό επίδομα ανεργίας.
• Επαναφορά της απονομής του εφάπαξ στην 20ετία, όπως ίσχυε δεκαετίες πριν το νόμο Κατρούγκαλου.
• Υπογραφή νέας ΣΣΕ στον επισιτισμό με αυξήσεις και 5ημερο 40ώρο και σε περίπτωση εργασίας την 6η ημέρα προσαύξηση, όπως ορίζει ο νόμος και για άλλους κλάδους της Ελληνικής Οικονομίας.
• Ελεγκτικοί μηχανισμοί ικανοί να διασφαλίσουν όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων, αλλά και την υγεία και ασφάλεια τους.

Απαιτούμε από το Υπουργείο Εργασίας να πραγματοποιήσει συνάντηση με την Ομοσπονδία και να δώσει άμεσα λύσεις στα αιτήματα, τα οποία απασχολούν χρόνια τον κλάδο.

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας θα σταθεί δίπλα σε κάθε πρόβλημα που απασχολεί τους εργαζόμενους του κλάδου.