Ανακοινώσεις

Σε μια περίοδο έντονων οικονομικών πιέσεων, οι παραγωγοί του πρωτογενούς τομέα και οι καταναλωτές βρίσκονται παγιδευμένοι στη δίνη της ακρίβειας. Από τη μία πλευρά, οι Έλληνες γεωργοί, κτηνοτρόφοι, και παράλληλα, βιοτέχνες και επαγγελματίες αγωνίζονται καθημερινά να διατηρήσουν ζωντανή την παραγωγή και την εργασία τους. Από την άλλη, οι καταναλωτές βλέπουν το κόστος ζωής να αυξάνεται συνεχώς.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, κανείς δεν μπορεί να μένει αμέτοχος.

Κάθε αγορά που πραγματοποιούμε είναι μια επιλογή με δύναμη. Είναι μια ψήφος στήριξης προς την οικονομία, την εργασία και την παραγωγή της χώρας μας. Επιλέγουμε ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες, ενισχύουμε τους ανθρώπους του τόπου μας, στηρίζουμε την τοπική οικονομία και συμβάλλουμε στη διατήρηση θέσεων εργασίας και παραγωγικής δραστηριότητας.

Η συνειδητή κατανάλωση δεν είναι απλώς μία οικονομική πράξη. Είναι πράξη στήριξης στην ελληνική παραγωγή.

Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας καλεί τους καταναλωτές:

• να στηρίξουν τον Έλληνα παραγωγό
• να εμπιστευτούν τα ελληνικά προϊόντα

Στηρίζουμε ο ένας τον άλλον.

Στηρίζουμε την ελληνική παραγωγή.

Στηρίζουμε την οικονομία και το μέλλον της χώρας μας.

ΠΗΓΗ: «ΈΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ»

by Εργατικό Κέντρο

Μέσα στο καλοκαίρι, πιθανώς εντός Ιουνίου, αναμένεται να ξεκινήσει το νέο πρόγραμμα «Ανακαινίζω» , το οποίο ήδη δημιουργεί έντονο ενδιαφέρον στην αγορά καθώς συνδυάζει επιδοτήσεις, φορολογικά κίνητρα και παρεμβάσεις που αυξάνουν σημαντικά την αξία ενός ακινήτου. Το προαναφερόμενο πρόγραμμα έρχεται να δώσει σημαντικές ευκαιρίες σε ιδιοκτήτες ακινήτων, επενδυτές αλλά και νέους ανθρώπους που θέλουν να αναβαθμίσουν το σπίτι τους ή να αξιοποιήσουν ακίνητα που παραμένουν κλειστά. Μέχρι στιγμής, από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας δεν έχει ανακοινωθεί το πότε ακριβώς θα τεθεί σε εφαρμογή το νέο πρόγραμμα, ούτε έχει βγει στη δημοσιότητα ένας οδηγός με όλες τις πληροφορίες. Για τον λόγο αυτό, «ΤΑ ΝΕΑ» με τη βοήθεια του πολιτικού μηχανικού / μέλους του ΔΣ της ΠΟΜΙΔΑ Μάνου Κρανίδη παρουσιάζουν μέσα από 20+1 ερωτήσεις – απαντήσεις όλες τις πληροφορίες που πρέπει να έχουν υπόψη τους οι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες.

Ποιος είναι ο στόχος του νέου προγράμματος «Ανακαινίζω» και τι προβλέπει;

Στόχος του νέου προγράμματος είναι η επαναφορά χιλιάδων παλαιών κατοικιών στην αγορά. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει έως τώρα γνωστά, προβλέπεται επιδότηση από 70% έως και 95% για εργασίες ανακαίνισης και ήπιας ενεργειακής αναβάθμισης, με συνολικό προϋπολογισμό που προσεγγίζει τα 500 εκατομμύρια ευρώ.

Τι αφορά το πρόγραμμα;

Το πρόγραμμα αφορά κλειστά ακίνητα και εκτιμάται ότι μπορεί να ενεργοποιήσει χιλιάδες κατοικίες σε όλη τη χώρα. Πρόκειται ουσιαστικά για μία παρέμβαση που συνδέει τη στεγαστική πολιτική με την ανάπτυξη της αγοράς ακινήτων, την αύξηση της προσφοράς και την αναβάθμιση του γερασμένου κτιριακού αποθέματος της Ελλάδας. Διευκρίνιση: μέχρι στιγμής, δεν έχει ξεκαθαριστεί από το ΥΠΕΝ αν στο νέο «Ανακαινίζω» θα περιλαμβάνονται και οι ιδιοκατοικούμενες κατοικίες.

Πόσο αυξημένες είναι οι επιδοτήσεις στο νέο πρόγραμμα;

Σε σχέση με τα προηγούμενα προγράμματα, το νέο «Ανακαινίζω» εμφανίζεται σημαντικά πιο ενισχυμένο οικονομικά. Ειδικότερα: η επιλέξιμη δαπάνη φαίνεται ότι αυξάνεται έως και τα 36.000 ευρώ, ενώ το ποσοστό επιδότησης μπορεί να φτάσει ακόμη και το 95%για συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες.

Ποιες παρεμβάσεις προβλέπονται;

Με το νέο πρόγραμμα δίνεται η δυνατότητα:

• Πλήρους λειτουργικής αναβάθμισης.
• Εκτεταμένων κτιριακών και ενεργειακών παρεμβάσεων.
• Ολοκληρωμένης ανακαίνισης παλιών διαμερισμάτων.

Ποιοι μπορούν να ενταχθούν σε αυτό;

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε ιδιοκτήτες παλαιών κατοικιών με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, χωρίς αυστηρούς ηλικιακούς περιορισμούς. Έτσι, με βάση τις έως τώρα πληροφορίες, δικαίωμα συμμετοχής αναμένεται να έχουν:

• Άγαμοι με εισόδημα έως 25.000 ευρώ.
• Έγγαμοι με εισόδημα έως 35.000 ευρώ.
• Μονογονεϊκές οικογένειες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Σημείωση: θα υπάρχει προσαύξηση 5.000 για κάθε παιδί. Επιπλέον, προβλέπονται αυξημένα ποσοστά επιδότησης για:

• ΑμεΑ.
• Τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες.
• Νέους 25-35 ετών.
• Κατοικίες σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές.

Τι κατοικίες αφορά;

Αφορά κατοικίες έως 120 τ.μ. οι οποίες έχουν κατασκευαστεί μέχρι το 1990, είναι δηλωμένες και κλειστές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε:

• Κλειστά διαμερίσματα.
• Παλαιές κατοικίες.
• Ακίνητα που χρειάζονται ενεργειακή αναβάθμιση.
• Κατοικίες που μπορούν να επιστρέψουν στη μακροχρόνια μίσθωση.

Ποια είναι η στόχευση του προγράμματος;

Να αυξηθεί η προσφορά διαθέσιμων κατοικιών σε μια περίοδο έντονης στεγαστικής πίεσης και υψηλών ενοικίων. Πλέον, επιχειρείται η αξιοποίηση του ήδη υπάρχοντος κτιριακού αποθέματος – αντί να υπάρχει στήριξη μόνο στα νεόδμητα.

Ποιες εργασίες καλύπτονται;

Το πρόγραμμα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα παρεμβάσεων τόσο λειτουργικής όσο και ενεργειακής αναβάθμισης. Στις επιλέξιμες περιλαμβάνονται:

• Υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις.
• Αντικατάσταση κουφωμάτων.
• Θερμομόνωση.
• Ανακαίνιση κουζίνας και μπάνιου. Αντικατάσταση δαπέδων.
• Ελαιοχρωματισμοί. Επισκευές τοιχοποιίας.
• Συστήματα θέρμανσης και ψύξης.
• Παρεμβάσεις ενεργειακής αναβάθμισης.

Ποια η θέση της ενεργειακής αναβάθμισης στο νέο πρόγραμμα;

Η ενεργειακή αναβάθμιση παραμένει βασικός άξονας του νέου προγράμματος, ωστόσο στο νέο «Ανακαινίζω» φαίνεται ότι δεν αποτελεί το αποκλειστικό αντικείμενο των παρεμβάσεων. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, οι ενεργειακές εργασίες αναμένεται να είναι υποχρεωτικές σε ποσοστό περίπου 20%του συνολικού προϋπολογισμού (με στόχο την άνοδο μιας κατηγορίας ενεργειακής κατάταξης).

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;

Σημαίνει ότι το πρόγραμμα στρέφεται κυρίως σε ουσιαστικές δομικές και λειτουργικές ανακαινίσεις κατοικιών. Δηλαδή σε εργασίες όπως:

• Ανακαίνιση μπάνιου και κουζίνας.
• Ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις.
• Δάπεδα και επιχρίσματα.
• Επισκευές τοιχοποιίας.
• Οικοδομικές εργασίες αποκατάστασης.

Λειτουργική αναβάθμιση παλιών διαμερισμάτων.

Γιατί η ενεργειακή αναβάθμιση εξακολουθεί να παραμένει σημαντική;

Η ενεργειακή αναβάθμιση εξακολουθεί να είναι κρίσιμη διότι:

• Μειώνει δραστικά τα έξοδα λειτουργίας.
• Αυξάνει την εμπορική αξία.
• Βελτιώνει την ελκυστικότητα του ακινήτου.
• Συμμορφώνει τις κατοικίες με τις νέες ευρωπαϊκές απαιτήσεις.
• Η αγορά ακινήτων πλέον στρέφεται ξεκάθαρα προς ποιοτικά, λειτουργικά και ενεργειακά αποδοτικά ακίνητα.

Τι πρέπει να προσέξει ο ενδιαφερόμενος ιδιοκτήτης πριν ξεκινήσει την όλη διαδικασία;

Πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου πρέπει να ελέγξει:

• Τη νομιμότητα του ακινήτου.
• Την ύπαρξη και ρύθμιση αυθαιρεσιών. Την τεχνική κτιριακή κατάσταση του διαμερίσματος.
• Τις πραγματικές ανάγκες αναβάθμισης.
• Τον διαθέσιμο ρεαλιστικό προϋπολογισμό.
• Την κάλυψη ιδίων κεφαλαίων εκτός επιδότησης.

Γιατί είναι ιδιαίτερα σημαντικός ο ρόλος του μηχανικού;

Ο μηχανικός δεν είναι απλώς ο άνθρωπος που εκδίδει μία άδεια ή επιβλέπει εργασίες. Είναι ο επαγγελματίας που οργανώνει τεχνικά, οικονομικά και λειτουργικά όλο το έργο. Από την επιλογή παρεμβάσεων μέχρι την ενεργειακή στρατηγική και τον έλεγχο ποιότητας, η σωστή καθοδήγηση προστατεύει τον ιδιoκτήτη από λάθη, υπερκοστολογήσεις και τεχνικές αστοχίες.

Ποια είναι τα παράδοξα και οι δυσκολίες του προγράμματος;

Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι το πρόγραμμα απευθύνεται κυρίως σε πολίτες με μεσαία εισοδήματα μέχρι 35.000 ευρώ, οι οποίοι όμως καλούνται να διαθέσουν σημαντικά ίδια κεφάλαια ή να αναζητήσουν τραπεζικό δανεισμό, ώστε να ολοκληρώσουν τις εργασίες.

Στην πράξη, το πλαφόν επιδότησης των περίπου 300 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο δεν επαρκεί πλέον για μία ολοκληρωμένη και ποιοτική ανακαίνιση. Και αυτό διότι τα περισσότερα κλειστά ακίνητα που στοχεύει να ενεργοποιήσει το πρόγραμμα δεν χρειάζονται απλές παρεμβάσεις, αλλά ριζική τεχνική αποκατάσταση.

Σήμερα, λόγω της μεγάλης αύξησης σε οικοδομικά υλικά, μεταφορές, τεχνικά συνεργεία, ενεργειακό κόστος και εργατικά, το πραγματικό κόστος μιας σοβαρής ανακαίνισης μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 700- 1.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Αφορά κατοικίες έως 120 τ.μ. που έχουν κατασκευαστεί μέχρι το 1990, οι οποίες είναι δηλωμένες και κλειστές, όπως:

• Κλειστά διαμερίσματα
• Παλαιές κατοικίες
• Ακίνητα που χρειάζονται ενεργειακή αναβάθμιση
• Κατοικίες που μπορούν να επιστρέψουν στη μακροχρόνια μίσθωση

Πώς «μεταφράζεται» αυτό;

Για ένα διαμέρισμα 80-100 τ.μ. ο ιδιοκτήτης μπορεί να χρειάζεται δεκάδες χιλιάδες ευρώ επιπλέον από την επιδότηση. Εδώ ακριβώς δημιουργείται μία μεγάλη αντίφα- ση: το κράτος επιχειρεί να βοηθήσει οικονομικά ευάλωτους ιδιοκτήτες, αλλά ταυτόχρονα απαιτεί από αυτούς πρόσβαση σε ρευστότητα ή δανεισμό που συχνά δεν διαθέτουν. Χωρίς να εξασφαλίζει πρόσθετη ευνοϊκή χρηματοδότηση, π.χ. ειδικό δάνειο από τράπεζες. –

Τι παρεμβάσεις απαιτούνται;

Απαιτούνται πιο ρεαλιστικά πλαφόν δαπανών, μείωση του ΦΠΑ στις ανακαινίσεις, πρόσβαση σε ευνοϊκή χρηματοδότηση στο πρόγραμμα καθώς και ταχύτερες εγκρίσεις και εκταμιεύσεις.

Γιατί υπάρχουν σήμερα τόσο πολλά κλειστά ακίνητα;

Πολλά διαμερίσματα παραμένουν εκτός αγοράς επειδή:

• Χρειάζονται εκτεταμένες επισκευές.
• Υπάρχουν κληρονομικά ή ιδιοκτησιακά ζητήματα.
• Οι ιδιοκτήτες δεν διαθέτουν ρευστότητα.
• Υπάρχει φόβος για κακοπληρωτές ενοικιαστές.
• Το κόστος ανακαίνισης θεωρείται απαγορευτικό.

Τι δεσμεύσεις θα έχουν οι ιδιοκτήτες που θα μπουν στο πρόγραμμα;

Το νέο πρόγραμμα δεν αφορά απλώς μία επιδότηση ανακαίνισης. Η βασική φιλοσοφία του είναι να επιστρέψουν κατοικίες στην αγο- ρά μακροχρόνιας μίσθωσης. Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες που θα ενταχθούν αναμένεται να δεσμεύονται ώστε το ακίνητο:

• Να μισθωθεί νόμιμα.
• Να παραμείνει στην αγορά για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
• Να χρησιμοποιηθεί ως μισθωμένη ή ιδιοκατοικούμενη κατοικία και όχι για βραχυχρόνια μίσθωση.
• Να μη συμμετέχουν οι ιδιοκτήτες σε άλλο πρόγραμμα επιδότησης.

Πώς επηρεάζουν τα προγράμματα ανακαίνισης την αγορά ακινήτων συνολικά;

Τα προγράμματα ανακαίνισης λειτουργούν πλέον ως βασικός μοχλός επανεκκίνησης της αγοράς ακινήτων. Η Ελλάδα διαθέτει τεράστιο αριθμό παλαιών και ενεργειακά υποβαθμισμένων κατοικιών, πολλές από τις οποίες παραμένουν κλειστές για χρόνια. Μέσα από τέτοιες δράσεις:

• Επιστρέφουν κατοικίες στην αγορά.
• Αυξάνεται η προσφορά ποιοτικών ακινήτων.
• Βελτιώνεται το αστικό περιβάλλον.
• Ενισχύεται η οικοδομική δραστηrιότητα.
• Δημιουργείται νέα κινητικότητα στις επενδύσεις ακινήτων.

Ταυτόχρονα, στηρίζονται δεκάδες επαγγελματικοί κλάδοι, από μηχανικούς και τεχνικές εταιρείες μέχρι προμηθευτές υλικών και εξειδικευμένα συνεργεία. Η αναβάθμιση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος αποτελεί πλέον στρατηγική ανάγκη τόσο για την οικονομία όσο και για τη στεγαστική πολιτική της χώρας.

Τι πρέπει να προσέξουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων;

Οι ιδιοκτήτες πρέπει να δουν το πρόγραμμα με ρεαλισμό αλλά και στρατηγική. Το «Ανακαινίζω» αποτελεί μία σημαντική ευκαιρία, ειδικά για ιδιοκτήτες που διαθέτουν παλιά ή κλειστά ακίνητα και θέλουν να τα αξιοποιήσουν. Όμως πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η επιδότηση από μόνη της δεν αρκεί. Για τον λόγο αυτό, οι ιδιοκτήτες πρέπει να εξετάσουν:

• Το πραγματικό κόστος ανακαίνισης.
• Τη φορολογική επιβάρυνση.
• Τη μελλοντική απόδοση του ακινήτου.
• Τη διάρκεια δέσμευσης μίσθωσης.
• Την ποιότητα των τεχνικών εργασιών.

Ποιοι ιδιοκτήτες αναμένεται να αξιοποιήσουν καλύτερα το «Ανακαινίζω»;

Αυτοί που θα κινηθούν οργανωμένα και με σωστούς συνεργάτες θα είναι αυτοί που θα αξιοποιήσουν πραγματικά τις δυνατότητες του νέου «Ανακαινίζω» . Σημείωση: το πρόγραμμα έρχεται σε μια περίοδο στην οποία η αγορά ακινήτων αλλάζει δυναμικά και οι ανάγκες των πολιτών εξελίσσονται. Η αξιοποίηση των διαθέσιμων κινήτρων μπορεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις σε χιλιάδες ιδιοκτήτες και να συμβάλει στην αναβάθμιση του ελληνικού κτιριακού αποθέματος.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έναρξη υποβολής αιτήσεων ασφαλισμένων του e-Ε.Φ.Κ.Α. για τη θερινή κατασκηνωτική περίοδο 2026

36.000 θέσεις για παιδιά ασφαλισμένων και συνταξιούχων

Η Διοίκηση του e–Ε.Φ.Κ.Α. ενημερώνει ότι από το Σάββατο 23 Μαΐου 2026 και ώρα 17:00 έχει τεθεί σε λειτουργία η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή αιτήσεων συμμετοχής στο Θερινό Κατασκηνωτικό Πρόγραμμα 2026, που αφορά τόσο σε παιδιά τυπικής ανάπτυξης όσο και σε παιδιά με αναπηρία,  με καταληκτική ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων την 1η  Ιουνίου 2026 και ώρα 23:59 μ.μ.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6 έως 16 ετών συγκεκριμένων κατηγοριών ασφαλισμένων και συνταξιούχων των ενταχθέντων φορέων του e-ΕΦΚΑ, καθώς και σε παιδιά εργαζομένων του Φορέα.

Η συμμετοχή γίνεται με ηλεκτρονική επιταγή (voucher)

Οι δικαιούχοι υποβάλλουν ηλεκτρονικά την αίτησή τους και, εφόσον εγκριθούν, λαμβάνουν ηλεκτρονική επιταγή (voucher) κατασκήνωσης.

Μέσω του voucher οι γονείς μπορούν:

• να επιλέξουν οι ίδιοι ελεύθερα κατασκηνωτική επιχείρηση από τις συμμετέχουσες στο πρόγραμμα

• να επιλέξουν την επιθυμητή κατασκηνωτική περίοδο

• να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του παιδιού τους, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα θέσεων

Διάρκεια κατασκηνωτικής περιόδου

Για παιδιά τυπικής ανάπτυξης

Η κατασκηνωτική περίοδος διαρκεί από: την15η Ιουνίου 2026 έως και την 10η  Σεπτεμβρίου 2026.

Προβλέπονται συνολικά πέντε (5) κατασκηνωτικές περίοδοι.

Για παιδιά με αναπηρία

Η φιλοξενία μπορεί να πραγματοποιηθεί έως: 20 Σεπτεμβρίου 2026

Προβλέπονται αντίστοιχες περίοδοι φιλοξενίας, καθώς και μία επιπλέον κατασκηνωτική περίοδος.

Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν παιδιά ασφαλισμένων και συνταξιούχων των ενταχθέντων φορέων, τομέων και κλάδων του e-Ε.Φ.Κ.Α., σύμφωνα με τις προβλεπόμενες καταστατικές διατάξεις, με βασικές προϋποθέσεις:

✔ να διαθέτουν ασφαλιστική ικανότητα.
✔ να μη λαμβάνουν αντίστοιχη παροχή από άλλον Φορέα για το 2026.

Ειδικότερα, δικαιούχοι του προγράμματος είναι:

Α)  οι ενεργοί ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι των τέως Ταμείων:

• Ταμείο Ασφάλισης Ξενοδοχοϋπαλλήλων (Τ.Α.ΞΥ)
• Ταμείο Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων(Τ.Υ.Δ.Κ.Υ.),
• Β΄, Γ΄ και Δ΄ Περιφερειακών Διευθύνσεων του τέως Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Προσωπικού Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (Ε.Τ.Α.Π-Μ.Μ.Ε.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Ταμείο Σύνταξης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Ταμείο Σύνταξης και Ασφάλισης Υγειονομικών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Σ.Α.Υ.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων -Τομέας Υγείας Δικηγόρων Αθηνών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Π.Δ.Α.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Τομέας Υγείας Δικηγόρων Πειραιά (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Υ.Δ.Π.)
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Τομέας Υγείας Δικηγόρων Θεσσαλονίκης (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Υ.Δ.Θ.),
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων – Τομέας Ασφάλισης Νομικών (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Α.Ν.),
• Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Αυτοαπασχολούμενων –  Ταμείο Ασφάλισης Συμβολαιογράφων (Ε.Τ.Α.Α.-Τ.Α.Σ.)
• Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.)
• Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών -Τομέας Ασφάλισης Ναυτικών και Τουριστικών Πρακτόρων (Ο.Α.Ε.Ε.-Τ.Α.Ν.Τ.Π.)
• Ταμείο Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.)
• Τομέας Πρόνοιας Δικαστικών Επιμελητών (Τ.Π.Δ.Ε.)
• Ταμείο Πρόνοιας Ιδιωτικού Τομέα (Τ.Α.Π.Ι.Τ.)
• οι άμεσα συνταξιούχοι λόγω θανάτου του /ή των γονέων τους ηλικίας 6-16 ετών των ως άνω Φορέων

Β) Παιδιά δικαιούχων ασφαλισμένων και υπαλλήλων του Οργανισμού με αποδεδειγμένη αναπηρία σε ποσοστό 67% και άνω.

Γ) Παιδιά ηλικίας 6-16 ετών δικαιούχων υπαλλήλων και συνταξιούχων υπαλλήλων του e-Ε.Φ.Κ.Α, (ήτοι υπάλληλοι του τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, του Τομέα τέως ΤΥΔΚΥ, του τέως ΕΤΑΑ-ΤΑΝ, του τέως ΟΑΕΕ, του τέως ΟΑΕΕ-ΤΑΝΤΠ, του τέως ΟΓΑ και οι υπάλληλοι του ΕΤΕΑΕΠ).

Σημειώνεται ότι οι ημερομηνίες έναρξης και λήξης των κατασκηνωτικών περιόδων δύνανται να παρουσιάζουν μικρές αποκλίσεις ανά κατασκηνωτική επιχείρηση, σύμφωνα με τον προγραμματισμό λειτουργίας εκάστης συμμετέχουσας κατασκήνωσης.

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων

✔Οι αιτήσεις υποβάλλονται: έως και την 1η Ιουνίου 2026 και ώρα 23:59 μ.μ.
✔αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω του ιστότοπου του e-Ε.Φ.Κ.Α. (www.efka.gov.gr)
✔ με χρήση προσωπικών κωδικών TAXISnet

Συνολικός αριθμός προσφερόμενων θέσεων

Για το Κατασκηνωτικό Πρόγραμμα 2026 προβλέπονται συνολικά:  36.000 θέσεις φιλοξενίας που καλύπτουν όλες τις κατασκηνωτικές περιόδους του προγράμματος.

Πώς γίνεται η επιλογή των δικαιούχων

Σε περίπτωση αυξημένης ζήτησης, οι αιτήσεις θα μοριοδοτηθούν αυτόματα βάσει:

• οικογενειακής κατάστασης

• ύψους πραγματικού οικογενειακού εισοδήματος από κάθε πηγή

• στοιχείων που προκύπτουν από το τελευταίο εκκαθαριστικό της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) μέσω αυτόματης διαδικασίας

Επισημαίνεται ότι για τα ωφελούμενα τέκνα με αποδεδειγμένη αναπηρία ποσοστού 67% και άνω προβλέπεται δυνατότητα κατ’ εξαίρεση ένταξης στο πρόγραμμα, ανεξαρτήτως μοριοδότησης, εφόσον οι διαθέσιμες θέσεις των συμμετεχουσών κατασκηνωτικών επιχειρήσεων επαρκούν για τη φιλοξενία τους.

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων

Οι ενδιαφερόμενοι θα ενημερωθούν μέσω e-mail στη διεύθυνση που έχουν δηλώσει κατά την αίτηση, προκειμένου να:

•εκδώσουν
•εκτυπώσουν
• και προσκομίσουν κατά την άφιξη στην κατασκήνωση την ηλεκτρονική επιταγή συμμετοχής (voucher).

             Πήγή: “Από τη Διοίκηση του e–Ε.Φ.Κ.Α. “

by Εργατικό Κέντρο

Η επέκταση της ψηφιακής κάρτας εργασίας εισέρχεται στην τελική ευθεία, με το υπουργείο Εργασίας να δρομολογεί από τον Ιούνιο την έναρξη της πιλοτικής εφαρμογής σε πέντε νέους κλάδους, παρά τα τεχνικά και διοικητικά προβλήματα που προκάλεσε η διαδικασία αντιστοίχισης των νέων ΚΑΔ από την ΑΑΔΕ. Μια ακόμη σημαντική δυσκολία της νέας φάσης θεωρείται η ένταξη ακόμη και των λεγόμενων «ενοικιαζόμενων εργαζομένων», δηλαδή όσων απασχολούνται μέσω εταιρειών εύρεσης προσωπικού και παρέχουν εργασία σε τρίτες επιχειρήσεις, μια κατηγορία που παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη ως προς την παρακολούθηση του πραγματικού χρόνου εργασίας και των υπερωριών.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του υπουργείου Εργασίας, η πιλοτική εφαρμογή θα ξεκινήσει εντός Ιουνίου και θα αφορά την ιδιωτική υγεία, τις εταιρείες εύρεσης εργασίας, τις προσωπικές υπηρεσίες, τις υπηρεσίες καθαρισμού και τηλεπικοινωνίες. Στον χώρο της ιδιωτικής υγείας εντάσσονται νοσηλευτές, παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό, ενώ εξαιρούνται οι γιατροί. Στις προσωπικές υπηρεσίες περιλαμβάνονται κομμωτήρια, κέντρα αισθητικής, καθαριστήρια και γραφεία κηδειών, ενώ στον καθαρισμό εντάσσονται τόσο τα συνεργεία όσο και οι εργαζόμενοι σε χώρους πολλαπλής χρήσης. Στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών το μέτρο θα καλύψει το σύνολο των εργαζομένων των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο τομέα. Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, δεν αποκλείεται στην υπό κατάρτιση υπουργική απόφαση να περιλαμβάνονται και άλλοι κλάδοι. Μέχρι σήμερα, έχουν ενταχθεί στο σύστημα της ψηφιακής κάρτας εργασίας οι βασικοί πυλώνες της οικονομίας, δηλαδή η βιομηχανία, το λιανεμπόριο, ο τουρισμός, η εστίαση, το χονδρεμπόριο, ο κλάδος της ενέργειας, καθώς και οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Πρόκειται για τομείς με υψηλή συγκέντρωση εργαζομένων και αυξημένο ιστορικά κίνδυνο παραβάσεων ως προς το ωράριο και τις υπερωρίες, γεγονός που καθιστά την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας κρίσιμη.

Η επέκταση θεωρείται ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς αφορά κλάδους με χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, πολλές εκ των οποίων απασχολούν έως δέκα εργαζομένους. Παράλληλα, σε αρκετές περιπτώσεις το προσωπικό δεν εργάζεται σε σταθερό χώρο ή με σταθερό ωράριο, γεγονός που καθιστά δυσκολότερη την ψηφιακή αποτύπωση της εργασίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι εταιρείες καθαρισμού, όπου εργαζόμενοι μετακινούνται καθημερινά σε διαφορετικά κτίρια και εγκαταστάσεις. Αντίστοιχες δυσκολίες εντοπίζονται και στις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης, καθώς για πρώτη φορά επιχειρείται η πλήρης καταγραφή του χρόνου εργασίας εργαζομένων που παρέχουν υπηρεσίες σε διαφορετικό εργοδότη από εκείνον που τους μισθοδοτεί.

Η εφαρμογή του μέτρου μετατέθηκε χρονικά κυρίως λόγω των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από τη μετάβαση στους νέους ΚΑΔ 2025 και την αυτόματη αντιστοίχισή τους από την ΑΑΔΕ. Η διαδικασία επηρέασε τη λειτουργια του «Εργάνη ΙΙ» , καθώς πολλές επιχειρήσεις βρέθηκαν με τροποποιημένους ή νέους κωδικούς δραστηριότητας, γεγονός που δημιούργησε καθυστερήσεις στην τεχνική προσαρμογή των πληροφοριακών συστημάτων. Ωστόσο, στο υπουργείο Εργασίας εκτιμούν ότι το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων επιλύεται σταδιακά, επιτρέποντας την έναρξη της πιλοτικής εφαρμογής από τις πρώτες ημέρες του επόμενου μήνα.

Ο στόχος είναι οι συγκεκριμένοι κλάδοι να περάσουν σε κανονική εφαρμογή κοντά στο τέλος του έτους, με περίπου 220.000 εργαζομένους να εντάσσονται άμεσα στο σύστημα της ψηφιακής κάρτας. Έτσι, μέχρι το τέλος του έτους, το υπουργείο επιδιώκει να έχει καλυφθεί πάνω από το 80% των εργαζομένων της χώρας, ξεπερνώντας τα 2,2 εκατ. άτομα. Ήδη, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας οδήγησε το 2025 στην καταγραφή περίπου 2,7 εκατ. περισσότερων υπερωριών σε σχέση με το προηγούμενο έτος, εξέλιξη που το υπουργείο θεωρεί ένδειξη περιορισμού της αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Στον απόηχο της διαμαρτυρίας των παραγωγών στις Σέρρες, και ενώ αναμενόταν η συνάντηση με τον νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μαργαρίτη Σχοινά, οι αγρότες βλέπουν ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει, ενώ η καλλιεργητική περίοδος έχει ξεκινήσει.

Όπως αναφέρει μάλιστα στον « Ε.Α. » ο αντιπρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας (ΕΟΑΣΝΛ), Σωκράτης Αλειφτήρας, οι δεσμεύσεις δεν έχουν μετουσιωθεί σε πράξεις και προκύπτουν σημαντικές εκκρεμότητες στις πληρωμές προς τους αγρότες, αυξημένο κόστος παραγωγής και σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων αγροτικών κινητοποιήσεων το επόμενο διάστημα.

Αποπληρωμές βασικής ενίσχυσης

«Υπάρχουν πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ από προηγούμενα έτη, τα οποία δεν έχουν αποδοθεί. Πρόκειται για αποπληρωμές βασικής ενίσχυσης, αποσυνδεδεμένες ενισχύσεις και εκκρεμότητες από ελέγχους που δεν έχουν ολοκληρωθεί» ανέφερε χαρακτηριστικά, για να τονίσει ότι οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης δεν έχουν υλοποιηθεί στο σύνολό τους.

Επίσης αναφέρθηκε στα προβλήματα με τα τιμολόγια του αγροτικού ρεύμα τος. «Υπάρχουν τιμολόγια που δεν έρχονται στα 8,5 λεπτά και ακόμα δεν ξέρουμε τι ακριβώς γίνεται» περιγράφει.

Ο κ. Αλειφτήρας στάθηκε ιδιαίτερα στις καθυστερήσεις πληρωμών προς παραγωγούς τριφυλλιού. «Οι παραγωγοί με τα τριφύλλια περιμένουν να πληρωθούν από τον Φεβρουάριο και φτάνουμε πλέον στον Ιούνιο. Την ίδια ώρα, υπάρχει τεράστια αύξηση του κόστους παραγωγής».

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις ενισχύσεις που είχαν ανακοινωθεί για βαμβακοπαραγωγούς και κτηνοτρόφους. «Τα 160 εκατομμύρια ευρώ που είχε υποσχεθεί η κυβέρνηση ως αναπλήρωση εισοδήμα- τος 80 εκατομμύρια ευρώ για τη βαμβα- κοκαλλιέργεια και 80 εκατομμύρια ευρώ για τους κτηνοτρόφους- δεν υπάρχουν στο χρονοδιάγραμμα» ανέφερε.

Η επιδότηση των καυσίμων

Ανάλογη εικόνα, όπως είπε, επικρατεί και στα καύσιμα. «Πηγαίνουμε στο πρατήριο και πληρώνουμε 1,80 ευρώ το λίτρο. Μια θεριζοαλωνιστική μηχανή χρειάζεται καθημερινά 300, 400 ή και 500 ευρώ για να δουλέψει. Ποιος παραγωγός έχει σήμερα 800 ευρώ τη μέρα για να γεμίζει μηχανήματα;» διερωτήθηκε.

Σημειώνεται πάντως ότι μέσα στην εβδομάδα έρχεται προς διαβούλευση το νομοσχέδιο με τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν από το Πάσχα, ύψους 800 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα δούμε να εφαρμόζονται μέσα στον Ιούνιο, μεταξύ άλλων, τα μέτρα για τους αγρότες, το επίδομα 150 ευρώ για κάθε παιδί, αλλά και τους δανειολήπτες. Σύμφωνα με τον κ. Αλειφτήρα, η έλλειψη ρευστότητας επηρεάζει πλέον άμεσα την παραγωγική διαδικασία. «Δεν υπάρχουν χρήματα για να ξεκινήσει η καλλιεργητική περίοδος σε βαμβάκια και καλαμπόκια, ενώ έρχονται και τα αλωνίσματα των σιτηρών. Όλα αυτά απαιτούν ρευστότητα» τόνισε.

«Χάνονται ποσότητα και ποιότητα»

Ο αντιπρόεδρος της ΕΟΑΣΝΛ υποστήριξε ότι η μείωση των εισροών θα επηρεάσει την παραγωγή. «Όταν δεν υπάρχουν χρήματα, ο παραγωγός ρίχνει λιγότερα λιπάσματα. Αυτό σημαίνει μικρότερη παραγωγή και χαμηλότερη ποιότητα» είπε, προσθέτοντας ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγόμενα προϊόντα. «Βλέπουμε εισαγόμενο ρύζι από το Μπαγκλαντές, την ώρα που το ελληνικό ρύζι στα Μάλγαρα παραμένει απούλητο στις αποθήκες και υποβαθμίζεται» ανέφερε. Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, κάτι που περνά ο Σωκράτης Αλειφτήρας και στους καταναλωτές, αφού και ποιοτικά προϊόντα χάνουν από την αγορά, αλλά και το κόστος για τους ίδιους τους τελικούς παραλήπτες αυξάνεται. «Αν υπάρχει κάτι για το οποίο φημίζεται η χώρα μας στο εξωτερικό, αυτό είναι η ποιότητα των αγροτικών προϊόντων της. Όμως, όταν δεν γίνονται οι απαραίτητες φροντίδες στις καλλιέργειες, θα μειωθεί και η ποσότητα και η ποιότητα της παραγωγής. Αν δεν δώσεις σε ένα φυτό όσα χρειάζεται για να αναπτυχθεί, όπως ακριβώς συμβαίνει και με ένα παιδί που δεν τρέφεται σωστά, το αποτέλεσμα θα είναι προβληματικό» τονίζει χαρακτηριστικά.

Ο αντιπρόεδρος της ΕΟΑΣΝΛ προανήγγειλε τη διεξαγωγή πανελλαδικής σύσκεψης προκειμένου να ληφθούν αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις των αγροτών. «Αν η κυβέρνηση δεν προχωρήσει άμεσα στην καταβολή των χρωστούμενων, τότε θα υπάρξει συντονισμός για κινητοποιήσεις» ανέφερε.

ΠΗΓΗ: «ΈΛΛΗΝΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣ»

by Εργατικό Κέντρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έρευνα ΙΝΕ / ΓΣΕΕ για τα προσόντα και τις δεξιότητεςτων εργαζομένων.

• Σημαντικές οι αναντιστοιχίες σπουδών και προσόντων των εργαζομένων (κυρίως των νέων) με το αντικείμενο εργασίας τους.
• Οι επιχειρήσεις αξιοποιούν περιορισμένα το διαθέσιμο απόθεμα γνώσεων και δεξιοτήτων των εργαζομένων.
• Η επισφάλεια και οι χαμηλές αμοιβές σημαντικοί παράγοντες περιορισμού πρόσβασης των εργαζομένων στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους.
• Οι εργαζόμενοι δηλώνουν επάρκεια, αλλά οι θέσεις εργασίας δεν προσφέρουν πάντα ουσιαστική επαγγελματική ανάπτυξη

Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ ανακοινώνει το μέρος Α΄ των βασικών συμπερασμάτων της μεγαλύτερης ως τώρα πανελλαδικής έρευνας εργαζομένων με στόχο τη διερεύνηση του επιπέδου, του πλεονάσματος, του ελλείματος και των αναντιστοιχιών δεξιοτήτων των εργαζομένων ιδιωτικού τομέα.

Επιπλέον, στην έρευνα αποτυπώνονται δύο ακόμη σημαντικές διαστάσεις. Η πρώτη είναι ότι η συζήτηση για τις δεξιότητες δε μπορεί να αποσυνδεθεί από την ποιότητα της εργασίας, καθώς η ύπαρξη γνώσεων και προσόντων δε συνεπάγεται αυτόματα την ουσιαστική αξιοποίησή τους μέσα στην παραγωγική διαδικασία. Η δεύτερη είναι ότι η συνεχιζόμενη κατάρτιση δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί ως σταθερό στοιχείο της εργασιακής ζωής, παρά τη διαρκή αναφορά στην ανάγκη αναβάθμισης δεξιοτήτων. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο στην εκπαίδευση ή στην κατάρτιση, αλλά συνολικά στον τρόπο με τον οποίο η εργασία οργανώνεται, οι επιχειρήσεις επενδύουν στο ανθρώπινο δυναμικό και η οικονομία αξιοποιεί τις δυνατότητες των εργαζομένων.

Πρόκειται για ποσοτική έρευνα, με τηλεφωνικές συνεντεύξεις, στρωματοποιημένη τυχαία δειγματοληψία, σε δείγμα 6.000 εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από 3 Νοεμβρίου έως 9 Δεκεμβρίου 2025 από τις εταιρίες Alco, Metron Analysis και Prorata, με βάση ερωτηματολόγιο που σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τα στελέχη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν μια σύνθετη εικόνα για τη σχέση ανάμεσα στις δεξιότητες, στην εργασία, στο ανθρώπινο δυναμικό και στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση.

Καταγράφονται σημαντικές αναντιστοιχίες ανάμεσα στις σπουδές, στα προσόντα, στις δεξιότητες και στο πραγματικό περιεχόμενο της εργασίας. Αναδεικνύεται ότι η συζήτηση για τις δεξιότητες δεν αφορά μόνο στην επάρκεια των εργαζομένων, αλλά και στην ποιότητα των θέσεων εργασίας, στην οργάνωση της παραγωγής, στην αξιοποίηση των υφιστάμενων δεξιοτήτων και στη σύνδεση της κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, των επιχειρήσεων και των κλάδων.

Ταυτόχρονα η μεγάλη πλειονότητα των εργαζομένων θεωρεί ότι διαθέτει τις δεξιότητες που απαιτεί η θέση εργασίας τους και ότι ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους.

Βασικά ευρήματα της έρευνας:

• Τέσσερις στους δέκα εργαζομένους, ποσοστό 42,6%, δηλώνουν ότι το αντικείμενο των σπουδών ή των προσόντων τους σχετίζεται λίγο ή καθόλου με την τρέχουσα εργασία τους. Την ίδια στιγμή, λίγο περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα, ποσοστό 44,2%, δηλώνουν ότι η σχέση αυτή είναι μεγάλη ή πολύ μεγάλη. Η εικόνα δείχνει ότι η σύνδεση ανάμεσα στις σπουδές, στα προσόντα και στην πραγματική εργασία παραμένει αδύναμη για ένα πολύ σημαντικό τμήμα των εργαζομένων, παρότι εξακολουθεί να λειτουργεί θετικά για ένα σχεδόν ισοδύναμο ποσοστό. [σελ. 8]
• Η σχέση σπουδών και εργασίας συνδέεται σε υψηλό βαθμό με την ανταπόκριση των εργαζομένων στα καθήκοντά τους. Όσο μεγαλύτερη είναι η σύνδεση των σπουδών ή των προσόντων των εργαζομένων με την εργασία τους τόσο μεγαλύτερη ανταπόκριση έχουν στα καθήκοντά τους. Μεταξύ των εργαζομένων που δηλώνουν ότι ανταποκρίνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στα καθήκοντά τους, περισσότεροι από τους μισούς, 55,4%, αναφέρουν ότι οι σπουδές ή τα προσόντα τους είναι πολύ ή πάρα πολύ σχετικά με την εργασία τους. Αντίθετα, μεταξύ όσων δηλώνουν μικρό βαθμό ανταπόκρισης, εννέα στους δέκα, 90,1%, δηλώνουν ότι οι σπουδές τους σχετίζονται λίγο ή καθόλου με την εργασία τους. [σελ. 9]
• Η αναντιστοιχία σπουδών και εργασίας είναι εντονότερη στις πιο επισφαλείς μορφές απασχόλησης. Σχεδόν τρεις στους τέσσερις εργαζομένους με εκ περιτροπής απασχόληση, ποσοστό 72,9%, δηλώνουν ότι οι σπουδές ή τα προσόντα τους σχετίζονται λίγο ή καθόλου με την εργασία τους, όπως και το 66,2 των εργαζομένων σε μερική απασχόληση. Η εικόνα δείχνει ότι όσο πιο ασταθής ή περιορισμένη είναι η μορφή απασχόλησης, τόσο ασθενέστερη εμφανίζεται η αξιοποίηση των σπουδών και των προσόντων στην πραγματική εργασία. [σελ. 11]
• Σχεδόν δύο στους τρεις εργαζομένους, ποσοστό 65%, θεωρούν ότι διαθέτουν το ίδιο επίπεδο δεξιοτήτων με αυτό που απαιτεί η θέση εργασίας τους. Παράλληλα, σχεδόν τρεις στους δέκα, ποσοστό 29%, δηλώνουν ότι διαθέτουν υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων από αυτό που απαιτεί η θέση τους, ενώ μόλις το 3,6% θεωρεί ότι οι δεξιότητές του είναι χαμηλότερες από τις απαιτούμενες. Το εύρημα δείχνει ότι η αγορά εργασίας δεν αντιμετωπίζει μόνο ζήτημα ελλείψεων δεξιοτήτων, αλλά και ζήτημα περιορισμένης αξιοποίησης δεξιοτήτων που ήδη υπάρχουν. [σελ. 12]
• Για τους εργαζομένους που δηλώνουν ότι διαθέτουν υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων από αυτό που απαιτεί η θέση τους, οι αιτίες συνδέονται κυρίως με περιορισμούς της αγοράς εργασίας. Σχεδόν τέσσερις στους δέκα, 39%, αναφέρουν ότι ενδιαφέρονταν να βρουν άμεσα δουλειά, ακόμη και αν τα προσόντα τους ήταν περισσότερα από αυτά που απαιτούσε η θέση. Περίπου δύο στους δέκα, 20,8%, επέλεξαν τη θέση για λόγους εργασιακής σταθερότητας, ενώ αντίστοιχο ποσοστό, 20,4%, δηλώνει ότι οι θέσεις στον τομέα εξειδίκευσής του είναι περιορισμένες. [σελ. 14]
• Για την ομάδα εργαζομένων που δηλώνει ότι οι δεξιότητές της είναι χαμηλότερες από αυτές που απαιτεί η θέση εργασίας, ο βασικός παράγοντας είναι η περιορισμένη εργασιακή εμπειρία. Σχεδόν ένας στους δύο, ποσοστό 47,9%, αποδίδει εκεί την αναντιστοιχία. Σχεδόν δύο στους δέκα, 18,3%, αναφέρουν την έλλειψη κατάλληλων προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, ενώ περίπου ένας στους δέκα, 10,8%, συνδέει το πρόβλημα με τις τεχνολογικές μεταβολές που κάνουν την εργασία πιο απαιτητική. [σελ. 13]
• Όταν οι εργαζόμενοι καλούνται να επιλέξουν ποιες δεξιότητες θα ήθελαν περισσότερο να βελτιώσουν, σχεδόν ένας στους δύο, ποσοστό 48,6%, αναδεικνύει τις ψηφιακές δεξιότητες ως πρώτη προτεραιότητα. Ακολουθούν οι κοινωνικο-συναισθηματικές δεξιότητες, με 27,9%, οι γνωστικές δεξιότητες, με 24,2%, οι διοικητικές και οργανωτικές δεξιότητες, με 21,4%, και οι τεχνικές δεξιότητες, με 20,6%. Η εικόνα δείχνει ότι οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται την ανάγκη αναβάθμισης δεξιοτήτων όχι μόνο τεχνικά, αλλά και οργανωτικά, γνωστικά και κοινωνικά. [σελ. 15]
• Παρά την έντονη δημόσια συζήτηση για την τεχνολογική αλλαγή, την τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες απαιτήσεις της εργασίας, μόνο περίπου ένας στους τέσσερις εργαζομένους, ποσοστό 24,1%, θεωρεί πολύ ή αρκετά πιθανό να καταστούν παρωχημένες ορισμένες από τις δεξιότητες που συνδέονται με το επάγγελμά του μέσα στην επόμενη πενταετία. Αντίθετα, σχεδόν ένας στους δύο, 46,6%, θεωρεί μια τέτοια εξέλιξη λίγο ή καθόλου πιθανή. Το εύρημα δείχνει ότι η αίσθηση επείγουσας τεχνολογικής απαξίωσης των δεξιοτήτων δεν είναι ακόμη γενικευμένη στους εργαζομένους. [σελ. 16]
• Η τυπική εκπαίδευση και η προηγούμενη εργασιακή εμπειρία φαίνεται να έχουν ισχυρή παρουσία στην καθημερινή εργασία. Περίπου τρεις στους τέσσερις εργαζομένους, 75,3%, δηλώνουν ότι αξιοποιούν σε μεγάλο ή μέτριο βαθμό τις γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησαν μέσω τυπικής εκπαίδευσης, ενώ σχεδόν ίδιο ποσοστό, 74,7%, δηλώνει ότι αξιοποιεί αντίστοιχα τις γνώσεις και δεξιότητες που απέκτησε μέσα από προηγούμενη εργασιακή εμπειρία. Αντίθετα, η μη τυπική εκπαίδευση εμφανίζει χαμηλότερο βαθμό αξιοποίησης, καθώς λίγο περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους, 55,1%, δηλώνουν ότι αξιοποιούν σε μεγάλο ή μέτριο βαθμό γνώσεις από σεμινάρια ή προγράμματα κατάρτισης, ενώ περίπου τρεις στους δέκα, 30,5%, δηλώνουν ότι τις αξιοποιούν σε μικρό βαθμό. Σημειώνεται ότι τα ευρήματα παραπέμπουν επίσης στην ύπαρξη προβλημάτων ποιότητας ως προς τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων κατάρτισης.  [σελ. 17–20]
• Οι εργαζόμενοι εμφανίζουν υψηλή αίσθηση επαγγελματικής επάρκειας. Τρεις στους τέσσερις, ποσοστό 74,6%, δηλώνουν ότι αξιοποιούν πλήρως ή αρκετά τις δεξιότητες και τις γνώσεις τους στη θέση εργασίας τους, ενώ σχεδόν εννέα στους δέκα, 88,8%, δηλώνουν ότι ανταποκρίνονται σε πολύ μεγάλο ή μεγάλο βαθμό στις απαιτήσεις της θέσης τους. Επομένως, η συζήτηση για τις δεξιότητες δεν μπορεί να στηρίζεται στην υπόθεση ότι οι εργαζόμενοι είναι γενικά ανεπαρκείς. Χρειάζεται να στραφεί περισσότερο στον σχεδιασμό των θέσεων εργασίας, στην ποιότητα της εργασίας και στη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αξιοποιούν ουσιαστικά το ανθρώπινο δυναμικό τους. [σελ. 21–22]
• Η συμμετοχή στη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση παραμένει περιορισμένη. Σχεδόν τρεις στους τέσσερις εργαζομένους, 74,5%, δηλώνουν ότι δεν παρακολούθησαν κανένα πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης ή επιμόρφωσης το τελευταίο έτος, ενώ μόνο ένας στους τέσσερις, 25,5%, συμμετείχε σε κάποιο πρόγραμμα [σελ. 24].
• Η πρόσβαση στα προγράμματα κατάρτισης διαφοροποιείται έντονα ανά εκπαιδευτικό επίπεδο. Ενώ συνολικά μόνο ένας στους τέσσερις εργαζομένους, 25,5%, έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα κατάρτισης ή επιμόρφωσης το τελευταίο έτος, η συμμετοχή φτάνει το 41,4% στους κατόχους μεταπτυχιακού τίτλου και το 35,1% στους κατόχους διδακτορικού, με την επιφύλαξη των μικρών βάσεων σε ορισμένες κατηγορίες. Αντίθετα, περιορίζεται στο 10,5% στους αποφοίτους Γυμνασίου και στο 12,3% στους αποφοίτους Δημοτικού. Η εικόνα δείχνει ότι η κατάρτιση δε λειτουργεί ως μηχανισμός μείωσης ανισοτήτων, καθώς συμμετέχουν περισσότερο όσοι διαθέτουν ήδη υψηλότερα εκπαιδευτικά προσόντα. [σελ. 25–26]
• Η συμμετοχή στην κατάρτιση διαφοροποιείται και ανάλογα με τις καθαρές μηνιαίες αποδοχές. Στα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια, η συμμετοχή είναι χαμηλή: περίπου ένας στους πέντε εργαζομένους με αποδοχές 251–500 ευρώ, ποσοστό 19,8%, και αντίστοιχο ποσοστό 20,4% για αποδοχές 501–750 ευρώ, έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα κατάρτισης ή επιμόρφωσης. Αντίθετα, η συμμετοχή αυξάνεται στα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια, φτάνοντας το 35,2% στους εργαζομένους με αποδοχές 1.501–2.000 ευρώ. Τα στοιχεία δείχνουν άνιση πρόσβαση στη συνεχή κατάρτιση, με προσεκτική ανάγνωση των πολύ μικρών εισοδηματικών βάσεων. [σελ. 27–28]
• Από όσους παρακολούθησαν κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης ή επιμόρφωσης, περίπου τέσσερις στους δέκα, 41,5%, δηλώνουν ότι η δαπάνη καλύφθηκε από τον εργοδότη. Ένας στους τέσσερις, 25,2%, αναφέρει ότι κάλυψε ο ίδιος το κόστος, ενώ περίπου τρεις στους δέκα, 32%, δηλώνουν ότι το πρόγραμμα ήταν χωρίς κόστος ή ότι το κόστος καλύφθηκε από τρίτο φορέα. [σελ. 29]
• Η στάση των επιχειρήσεων απέναντι στη συνεχιζόμενη κατάρτιση εμφανίζεται μεικτή, καθώς περισσότεροι από ένας στους τρεις εργαζομένους, ποσοστό 36%, δηλώνουν ότι η επιχείρηση στην οποία εργάζονται δεν υποστηρίζει ή μάλλον δεν υποστηρίζει τη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτισή τους. Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους, 57,1%, θεωρούν ότι η επιχείρησή τους την υποστηρίζει ή μάλλον την υποστηρίζει. Το εύρημα δείχνει ότι, αν και η υποστήριξη της κατάρτισης υπάρχει σε σημαντικό μέρος των επιχειρήσεων, δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε σταθερή, καθολική και συστηματική επιχειρηματική πρακτική. [σελ. 30]
• Η υποστήριξη της κατάρτισης από τις επιχειρήσεις αυξάνεται όσο μεγαλώνει το μέγεθος της επιχείρησης. Στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, με 1–9 εργαζομένους, το 46,2% δηλώνει ότι η επιχείρηση υποστηρίζει ή μάλλον υποστηρίζει τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση. Το ποσοστό αυξάνεται στο 59,1% στις μικρές επιχειρήσεις, στο 63,8% στις μεσαίες και φτάνει στο 69,8% στις μεγάλες επιχειρήσεις, με 250 εργαζομένους και άνω. Η εικόνα δείχνει ότι η κατάρτιση παραμένει περισσότερο ανεπτυγμένη εκεί όπου υπάρχουν μεγαλύτερες οργανωτικές και οικονομικές δυνατότητες. [σελ. 31]

Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι η αναβάθμιση των δεξιοτήτων δε μπορεί να μετατίθεται αποκλειστικά στον εργαζόμενο ως ατομική υποχρέωση προσαρμογής.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία, την ποιότητα των θέσεων απασχόλησης, τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αξιοποιούν το ανθρώπινο δυναμικό τους και, τελικά, τον ίδιο τον παραγωγικό προσανατολισμό της οικονομίας. Υπό αυτή την έννοια, η πολιτική δεξιοτήτων δεν μπορεί να περιορίζεται σε αποσπασματικά προγράμματα κατάρτισης. Απαιτείται ένα πιο συνεκτικό πλαίσιο, που θα συνδέει τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση με τις πραγματικές ανάγκες της εργασίας, των επιχειρήσεων και των κλάδων, θα ενισχύει την ενεργή συμμετοχή των εργοδοτών και θα στηρίζεται σε σταθερούς μηχανισμούς κοινωνικού διαλόγου.

Η έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ αναδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι διαθέτουν σημαντικό απόθεμα γνώσεων, εμπειρίας και δεξιοτήτων. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν αυτό το απόθεμα μπορεί αναγνωρίζεται, αξιοποιείται και να αναπτύσσεται μέσα σε θέσεις εργασίας που προσφέρουν προοπτική, επαγγελματική εξέλιξη και καλύτερους όρους απασχόλησης. Η αναβάθμιση των δεξιοτήτων αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο μόνο όταν συνδέεται με την ποιοτική αναβάθμιση της εργασίας, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη μετάβαση της ελληνικής οικονομίας σε ένα πιο ανθεκτικό, δίκαιο και παραγωγικό αναπτυξιακό υπόδειγμα.

*Επιστημονική Ευθύνη Έρευνας : Χρήστος Γούλας, Γιώργος Αργείτης.

*Επιστημονική ομάδα : Κώστας Μπουκουβάλας, Δημήτρης Παϊταρίδης.

*H έρευνα εντάσσεται στο πλαίσιο του Υποέργου 1 «Πανελλαδικές έρευνες δεξιοτήτων ανθρώπινου δυναμικού» της Πράξης «Παρεμβάσεις για την παρακολούθηση των μεταβολών του παραγωγικού περιβάλλοντος και την ενίσχυση της εργασίας και των επαγγελμάτων στο πλαίσιο των επερχόμενων αλλαγών» με κωδικό ΟΠΣ 6004824, η οποία υλοποιείται μέσω της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα».

by Εργατικό Κέντρο

Την ανάγκη ενίσχυσης των τεχνικών επαγγελμάτων και της επαγγελματικής εκπαίδευσης, καθώς και τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου αδειοδότησης των τεχνικών δραστηριοτήτων, ανέδειξε ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας (ΒΕΑ), Κωνσταντίνος Δαμίγος, κατά την παρέμβασή του στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κατασκευαστών της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Αλουμινίου – Σιδήρου.

Σύμφωνα με ανάρτηση του ΒΕΑ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Δαμίγος, μιλώντας στο συνέδριο με κεντρικό σύνθημα «Ισχυρό Αποτύπωμα – Δημιουργική Συνέχεια», υπογράμμισε ότι ο κλάδος του αλουμινίου και των μεταλλικών κατασκευών αποτελεί έναν από τους πλέον δυναμικούς πυλώνες της ελληνικής βιοτεχνίας και παραγωγής.

Ο πρόεδρος του ΒΕΑ επισήμανε τη συμβολή του κλάδου στην οικοδομική δραστηριότητα, την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, την καινοτομία και τη διατήρηση χιλιάδων θέσεων εργασίας σε όλη τη χώρα.

Όπως τόνισε, οι επιχειρήσεις αλουμινίου και μεταλλικών κατασκευών αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα ελληνικής παραγωγικής δύναμης, τεχνογνωσίας και εξωστρέφειας, ωστόσο καλούνται να ανταποκριθούν σε νέες και ιδιαίτερα απαιτητικές προκλήσεις.

Ο κ. Δαμίγος στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της έλλειψης εξειδικευμένων τεχνιτών και στην ανάγκη αναζωογόνησης των τεχνικών επαγγελμάτων, επισημαίνοντας ότι η αγορά εργασίας αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στελέχωσης σε κρίσιμες ειδικότητες.

«Πρέπει να επενδύσουμε στην εκπαίδευση, στη μεταφορά τεχνογνωσίας, στην πιστοποίηση και στη διαρκή κατάρτιση, ώστε η ελληνική κατασκευή να παραμείνει συνώνυμο της υψηλής ποιότητας και της αξιοπιστίας. Χωρίς ισχυρή τεχνική βάση και νέα “χέρια”, δεν μπορεί να υπάρξει δημιουργική συνέχεια ούτε αναπτυξιακή προοπτική», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη ουσιαστικής επανασύνδεσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς, προκειμένου περισσότεροι νέοι να στραφούν σε παραγωγικά επαγγέλματα με σημαντικές προοπτικές απασχόλησης και εξέλιξης.

Αναφέρθηκε επίσης και στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των τεχνικών επαγγελμάτων, σημειώνοντας ότι η απλοποίηση και διεύρυνση του κανονιστικού πλαισίου αδειοδότησης αποτελεί πάγιο αίτημα της επιχειρηματικής κοινότητας.

Όπως ανέφερε, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας, σε συνεργασία με τα άλλα δύο Βιοτεχνικά Επιμελητήρια της χώρας και τη Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας, έχει ήδη υποβάλει πρόταση σχεδίου νόμου για την αδειοδότηση βιοτεχνικών και χειροτεχνικών επαγγελμάτων από τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια.

Στόχος της πρότασης είναι η μείωση της γραφειοκρατίας, η επιτάχυνση των διαδικασιών και η δημιουργία ενός πιο λειτουργικού πλαισίου που θα στηρίζει τους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις των τεχνικών κλάδων.

Κλείνοντας,  υπογράμμισε ότι, σε μια περίοδο όπου η πράσινη μετάβαση, η ενεργειακή εξοικονόμηση και ο εκσυγχρονισμός των υποδομών αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία, ο ρόλος των επιχειρήσεων αλουμινίου και μεταλλικών κατασκευών καθίσταται καθοριστικός για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας.

Πηγή: “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” και “BUZINESS DAILY”

by Εργατικό Κέντρο

«Παράβαση καθήκοντος»

ΤΟ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

14 Οκτώβριου 1932 Οι φορτοεκφορτωτές του λιμανιού ξεκινούν απεργιακό αγώνα με αίτημα να εργάζονται εκ περιτροπής, για να μην μείνουν άνεργοι δεκάδες συνάδελφοί τους. Οι εργολάβοι του λιμανιού απέρριψαν το αίτημα… Ακολουθήσαν απεργία, επεισόδια, συμπλοκές …

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομία Σταύρος Κωστόπουλος στέλνει επειγόντως τον επόπτη εργασίας Κοτζαμάνη. Γίνονται συσκέψεις επί συσκέψεων, Νομάρχης, Λιμενάρχης, Διοικητικής Ειδικής Ασφάλειας. Δεν βγήκε άκρη. Οι λιμενεργάτες σε έξαλλη κατάσταση…

Αρχές του 1933 άρχισε νέα απεργία των λιμενεργατών…

26 Απριλίου 1934 στην σύσκεψη που έγινε στη Νομαρχία συζητούν να περιοριστεί ο αριθμός λιμενεργατών, ώστε να εξασφαλιστεί σταθερή και μόνιμη εργασία για τους υπόλοιπους. Στο τραπέζι συζητήθηκε για πρώτη φορά σύσταση Ταμείου Συντάξεως Φορτοεκφορτωτών.

Οι λιμενεργάτες αξίωναν να αποζημιωθούν με 8 δχρ. ανά τόνο, αναδρομικά από 1928, λόγω της λειτουργίας του σιλό. Οι κυλινδρόμυλοι αντιπρότειναν 5 δχρ. χωρίς αναδρομική ισχύ.

Ξεκινά νέος απεργιακός αγώνας

8 Μαΐου 1934 Το πρωί κηρύχτηκε απεργία. Στην παραλία όλα κλειστά. Μια εικόνα πένθιμη. Η χωροφυλακή έλαβε έκτακτα μέτρα μετά την αδιάλλακτη θέση του Υφυπουργού να λειτουργήσει το σιλό. Οι λιμενεργάτες συν γυναιξί και τέκνοις ανέμεναν στην προκυμαία το ατμόπλοιο «Λίμνη». 4:30 το απόγευμα το «Λίμνη» μπήκε στο λιμάνι και πλεύρισε κοντά στους κυλινδρόμυλους.

Φωνές από παντού.

-Αέρα

-Πίσω καπετάνιε, μην πλευρίζεις

-Μη θέλεις να μας κόψεις το ψωμί.

9 Μαΐου 1934

Ομάδα Λιμενεργατών επιβιβάστηκε σε φορτηγίδα και κατευθύνθηκε προς το ατμόπλοιο «Λίμνη». Μερικοί είχαν πάρει μαζί και τα παιδιά τους. Τα ένοπλα τμήματα του κάλεσαν να σταματήσουν. Εκείνοι συνέχισαν. Ο επικεφαλής διέταξε πυρ κατά των λιμενεργατών που είχαν επιβιβαστεί στη φορτηγίδα, αλλά και εναντίον όσων ευρίσκοντο στην προκυμαία. Οι στρατιώτες χρησιμοποίησαν το οπλοπολυβόλο που είχε μεταφερθεί με την διμοιρία στρατού πάνω στο «Λίμνη» και… σφαίρες ντουμ-ντουμ. Πυροβολισμοί ακούστηκαν και από την ‘Ευαγγελίστρια». Δημιουργήθηκε τεράστιος πανικός. Όλοι τρέξανε να κρυφτούν. Επί τόπου σκοτώθηκαν οι λιμενεργάτες Αντώνης Μαραγκουδάκης, Ανδρέας Σπάλας, Μπλίκος Παναγιώτης, Κολιτσιδάκης Ιωάννης και Βασίλειος Γιαρετσινός. Αργότερα υπέκυψε στα τραύματα του και ο Βασίλειος Καπετανέας, που νοσηλευόταν βαριά τραυματισμένος στην κλινική Σταματόπουλου… Τρεις από τους έξι σκοτωμένους λιμενεργάτες ήταν πρόσφυγες: Παν. Μπλίκος, Ι. Κολιτσιδάκης, Βασ. Γιαρετσινός.

Γλύτωσαν από το τούρκικο σπαθί, για να πέσουν από ελληνικό βόλι.

ΠΗΓΗ: Κουμάντος, Παναγής Χ. Το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα Καλαμάτας (1900-1960): Συμβολή στην ιστορία της πόλης. Καλαμάτα: Ιδιωτική Έκδοση, 1997.

by Εργατικό Κέντρο