Ανακοινώσεις

ΚΑΛΕΣΜΑ

Ε. Κ. Κ.

1Η ΜΑΗ 2025

24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10:30 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ

ΖΗΤΑΜΕ:

• ΑΜΕΣΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΔΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ.

• ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

• ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΜΕ ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ

• ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΙΜΗΣΗ ΣΕ ΒΑΣΙΚΑ ΑΓΑΘΑ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ.

• ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ

• ΔΙΚΑΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΠΑΤΑΞΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ, ΕΙΣΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ!!

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

by Εργατικό Κέντρο

AΡΙΘΜ.ΠΡΩΤ: 117                                                                                                           ΚΑΛΑΜΑΤΑ, 28/4/2025

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Σήμερα 28 Απριλίου, τα συνδικάτα σε όλο τον κόσμο τιμούν την Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία – μια ημέρα για τη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους, τραυματίστηκαν ή νόσησαν στην εργασία τους.

Απαιτούμε ασφαλή και υγιή εργασία που έχει κατακυρωθεί ως θεμελιώδες δικαίωμα στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ).

Η εργασία πρέπει να είναι πηγή αξιοπρέπειας και ενδυνάμωσης – όχι τραυματισμός, ασθένειας ή απώλειας. Η κατοχύρωση της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία είναι βασικό δικαίωμα στη ΔΟΕ και απαιτείται η συνεργασία εργοδοτών και κυβερνήσεων με τα συνδικάτα, τα οποία πιέζουν για ασφαλέστερες θέσεις εργασίας.

Τα συνδικάτα ζητούμε ΤΩΡΑ πρόσβαση των εργαζομένων σε ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας της υγείας και ασφάλειας στην εργασία.

Τα συνδικάτα είμαστε δίπλα στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας που ασθενούν λόγω των συνθηκών εργασίας τους, που εργάζονται χωρίς μέτρα ασφαλείας, που υφίστανται παρενόχληση στους χώρους εργασίας που βρίσκονται, που χάνουν τη ζωή τους την ώρα της δουλειάς τους από την έλλειψη των μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Τιμούμε την μνήμη όσων έχασαν την ζωή τους εν ώρα εργασίας ή από επαγγελματική ασθένεια. Αγωνιζόμαστε για την εξάλειψη των επικίνδυνων συνθηκών στους χώρους εργασίας.

by Εργατικό Κέντρο

Με βάση το συνολικό μέσο ετήσιο δηλωθέν εισόδημα οι Μεσσήνιοι είναι οι φτωχότεροι στην Περιφέρεια Πελοποννήσου μετά τους Λάκωνες (μέσο δηλωθέν εισόδημα 12.558 ευρώ) ενώ πλουσιότεροι είναι οι Αργολιδείς (μέσο δηλωθέν εισόδημα 14.055 ευρώ) και ακολουθούν οι Αρκάδες (μέσο δηλωθέν εισόδημα 13.892 ευρώ) και οι Κορίνθιοι (μέσο δηλωθέν εισόδημα 13.686 ευρώ). Το ετήσιο συνολικό μέσο δηλωθέν εισόδημα στη Μεσσηνία αντιστοιχεί στο 95,5% του μέσου Πελοποννησιακού και στο 80,7% του μέσου πανελλήνιου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι μισθωτοί της Μεσσηνίας δηλώνουν εισόδημα που αντιστοιχεί στο 94,8% και στο 82,3% του μέσου πανελλήνιου, γεγονός που σημαίνει ότι ο μέσος Μεσσήνιος αμείβεται με δυο μισθούς λιγότερους το χρόνο από το μέσο Έλληνα. Η απόκλιση αυτή των μισθών εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την πληθυσμιακή αιμορραγία της Μεσσηνίας. καθώς οι μισθωτοί αναζητούν εργασία σε νομούς που προσφέρουν υψηλότερους μισθούς).

Στην Περιφέρεια Πελοποννήσου το υψηλότερο μέσο ετήσιο εισόδημα δήλωσαν οι μισθωτοί στην Κορινθία (15.590 ευρώ) και στην Αρκαδία (15.435 ευρώ) και το χαμηλότερο η Λακωνία (13.086 ευρώ). Οι επιχειρηματίες της Περιφέρειας Πελοποννήσου δήλωσαν υψηλότερο εισόδημα στην Αργολίδα (25.697 ευρώ) και το χαμηλότερο στην Κορινθία (22.906 ευρώ). Οι αγρότες της Περιφέρειας Πελοποννήσου δήλωσαν το υψηλότερο μέσο εισόδημα στη Λακωνία (18.034 ευρώ) και το χαμηλότερο στην Κορινθία (11.249 ευρώ) . Οι συνταξιούχοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου δήλωσαν το υψηλότερο μέσο εισόδημα στην Αρκαδία (12.412 ευρώ) και το χαμηλότερο στη Λακωνία (10.841 ευρώ). Οι εισοδηματίες της Περιφέρειας Πελοποννήσου δήλωσαν το υψηλότερο μέσο εισόδημα στην Αργολίδα (9.045 ευρώ) και το χαμηλότερο στην Λακωνία (2.653 ευρώ). Οι Μεσσήνιοι δήλωσαν το 27,3% του εισοδήματος της Περιφέρειας Πελοποννήσου, οι Κορίνθιοι το 26,,4%, οι Αργολιδείς το 18,2%, οι Λάκωνες το 14,2% και οι Αρκάδες το 14%. Το 28,3% των φορολογούμενων της Περιφέρειας Πελοποννήσου είναι Μεσσήνιοι, το 25,8% Κορίνθιοι, το 17,2% Αργολιδείς, το 15,1% Λάκωνες και το 13,4% Αρκάδες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συνταξιούχοι είναι περισσότεροι από τους μισθωτούς φορολογούμενους στην Μεσσηνία, στη Λακωνία και στην Αρκαδία. Συνταξιούχοι στη Μεσσηνία είναι το 33,8% των φορολογούμενων, στην Ελλάδα το 30,6% ενώ στην Αρκαδία συνταξιούχοι είναι το 36,3% των φορολογούμενων.

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Αύξηση έως 53,5% κατά μέσον όρο έχουν καταγράψει οι τιμές ενοικίασης κατοικιών στην Αττική, από το πρώτο τρίμηνο του 2019 μέχρι και το φετινό πρώτο τρίμηνο. Η «επίδοση» αυτή εντοπίζεται στα ανατολικά προάστια της Αττικής, όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία του δείκτη τιμών SPI του δικτύου ηλεκτρονικών αγγελιών Spitogatos.gr, η μέση ζητούμενη τιμή ανέρχεται σήμερα σε σχεδόν 9 ευρώ/τ.μ. , από 5,83 ευρώ/τ.μ. που ήταν το αντίστοιχο διάστημα του 2019.

Πολύ υψηλές αυξήσεις καταγράφονται επίσης και σε άλλες περιοχές της Αττικής, όπου η «αφετηρία» των ενοικίων ήταν χαμηλή το 2019, μετά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Για παράδειγμα, στα δυτικά προάστια η αύξηση αγγίζει το 51%, με το μέσο ενοίκιο να διαμορφώνεται σε 8,6 ευρώ/τ.μ. , από 5,7 ευρώ/τ.μ. Στα προάστια του Πειραιά, όπου επίσης το κόστος ενοικίασης ήταν χαμηλό το 2019, με 5,78 ευρώ/τ.μ., η αύξηση μέχρι σήμερα αγγίζει το 48,7%, στα 8,6 ευρώ/τ.μ. Εν ολίγοις, ένα διαμέρισμα των 80 τ.μ. που το 2019 μπορούσε να μισθωθεί έναντι 462 ευρώ, έχει φτάσει σήμερα ευρώ να απαιτεί 690 , ποσό που είναι «δυσβάσταχτο» για τους περισσότερους, ιδίως όσους μισθώνουν στις περιοχές αυτές.

Στα βόρεια προάστια, η μέση ζητούμενη τιμή αγγίζει πλέον τα 11,25 ευρώ/τ.μ. έχοντας σημειώσει σωρευτική αύξηση κατά 40,5% από το 2019 μέχρι σήμερα. Κάπως έτσι, ένα διαμέρισμα των 100 τ.μ. απαιτεί 1.125 ευρώ τον μήνα, ενώ ανάλογο είναι το κόστος και στο κέντρο της Αθήνας, όπου η κατάσταση μοιάζει να είναι αδιέξοδη για όλο και περισσότερους ενοικιαστές. Ωστόσο, στο κέντρο η αύξηση από το 2019 είναι μικρή και δεν ξεπερνά το 12,7%, καθώς εκεί ο μεγάλος όγκος των αυξήσεων πραγματοποιήθηκε το 2017 και το 2018, όντας μια από τις πρώτες περιοχές της Αττικής όπου τα ενοίκια πήραν την ανιούσα. Το ίδιο συνέβη και στα νότια προάστια, όπου απαντώνται και οι υψηλότερες τιμές στην Αττική, με μέσο κόστος 12,85 ευρώ/τ.μ. Η αύξηση από το 2019 δεν ξεπερνά το 20%.

Ωστόσο, οι μισθολογικές απολαβές, παρότι επίσης αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών, «ωχριούν» μπροστά στην άνοδο των ενοικίων, ιδίως στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη, όπου επίσης καταγράφεται αύξηση κατά 42,8%, σε 10 ευρώ/τ.μ. , από 7 ευρώ/τ.μ. το 2019. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε πρόσφατα ο γενικός γραμματέας Εργασιακών Σχέσεων Νίκος Μηλαπίδης, η αύξηση του μέσου μισθού στην πλήρη απασχόληση την περίοδο 2019-2024 αγγίζει το 16% και διαμορφώνεται σε 1.470 ευρώ, από 1.264 ευρώ. Ακόμα χειρότερη είναι η «ανάγνωση» με βάση τα στοιχεία του INE (Ινστιτούτο Εργασίας) της ΓΣΕΕ, καθώς αποπληθωρίζοντας με τον γενικό δείκτη τιμών καταναλωτή, με έτος βάσης το 2020, ο πραγματικός καθαρός μέσος μισθός το 2024 ήταν 885 ευρώ, όταν το 2020 ήταν 839 ευρώ, δηλαδή μόλις 46 ευρώ υψηλότερος.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η ανακοίνωση του μέτρου της επιστροφής ενοικίου έως 800 ευρώ από τον φετινό Νοέμβριο, και κάθε χρόνο εφεξής, μοιάζει εξαρχής να προσφέρει μια κάποια οικονομική βοήθεια προς τους ενοικιαστές, αρκεί φυσικά να μην αποτελέσει αφορμή και για νέες αυξήσεις από μερίδα ιδιοκτητών, που θα θεωρήσουν ότι θα μπορέσουν να πιέσουν για μεγαλύτερες αυξήσεις στο μέλλον. Άλλωστε, προκειμένου να εισπράξουν το σχετικό ποσό, οι ενοικιαστές θα κληθούν να δηλώσουν το σύνολο του ποσού που καταβάλλουν (φανερό και αφανές), ανοίγοντας τον δρόμο για ηλεκτρονικές διασταυρώσεις από τη φορολογική διοίκηση, ώστε να εντοπιστούν τα αδήλωτα ποσά που εισπράττουν κάποιοι ιδιοκτήτες.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Τι περιλαμβάνει η ατζέντα του διαλόγου της κυβέρνησης με εργοδότες και εργαζόμενους.

Τι ισχύει στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. σε σχέση με την κάλυψη των εργαζόμενων από ΣΣΕ.

Γιατί η Ελλάδα είναι ουραγός.

Περισσότερες συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για πιο πολλούς εργαζόμενους περιλαμβάνει το σχέδιο του υπουργείου Εργασίας, με αλλαγές στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Οι αλλαγές αυτές θα επέλθουν μέσα από διάλογο μεταξύ της κυβέρνησης, εργοδοτών και εργαζομένων. Η αρμόδια υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως αναμένεται να αποστείλει άμεσα, πρόσκληση προς τους εκπροσώπους των κοινωνικών εταίρων, προκειμένου να ανοίξει και επίσημα ο « καυτός φάκελος » των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Στόχος είναι η ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου σύναψης συλλογικών συμβάσεων, με τον Κοινωνικό Διάλογο να εκκινεί τις επόμενες ημέρες και τον Οδικό Χάρτη για το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο να οριστικοποιείται μέχρι το τέλος του 2025. Βάσει άλλωστε και των δεσμεύσεων της χώρας μας στο πλαίσιο της εφαρμογής της κοινοτικής Οδηγίας για επαρκείς κατώτατους μισθούς (Οδηγία 2022/2041) θα πρέπει να σχεδιαστεί η διαδρομή που θα οδηγήσει στην κάλυψη τουλάχιστον του 80% των εργαζόμενων, από συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Στο τραπέζι του διαλόγου θα τεθούν προτάσεις προκειμένου αφενός να αυξηθούν οι συμβάσεις, αφετέρου να καλύπτονται περισσότεροι εργαζόμενοι μέσω της ευκολότερης διαδικασίας επέκτασης της υποχρεωτικότητας μιας συλλογικής σύμβασης στο σύνολο του εκάστοτε κλάδου. Τις επόμενες ημέρες, αμέσως μετά από την επίσημη πρόσκληση από την κ. Κεραμέως, θα δούμε και το πώς θα διεξαχθεί ο κοινωνικός διάλογος κι αν θα προσέλθουν όλοι οι κοινωνικοί εταίροι, καθώς η ΓΣΕΕ απείχε από την πρόσφατη διαδικασία για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να βάλει στο τραπέζι, την δραστική μείωση του ποσοστού της εργοδοτικής εκπροσώπησης που απαιτείται ως προϋπόθεση για την επέκταση μιας συλλογικής σύμβασης στο σύνολο των επιχειρήσεων του κλάδου.

Σήμερα, αυτό το ποσοστό είναι 50% +1 , με αποτέλεσμα πολλοί εργοδότες να αποχωρούν από τον φορέα εκπροσώπησής τους για να μην υποχρεωθούν να αυξήσουν τους μισθούς που ορίζουν οι κλαδικές συμβάσεις. Αυτή η παρέμβαση, σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, θα αποτελέσει ένα κίνητρο ώστε οι εργοδότες να προσέρχονται με μεγαλύτερη προθυμία στις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Φέρεται επίσης να εξετάζεται ένα πλαίσιο εξαιρέσεων για επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Αυτό, θα μπορούσε να συνδυασθεί με την εφαρμογή ενός πλαισίου – πιλότου, με οικονομικά στοιχεία που θα λαμβάνονται υπόψη πριν από κάθε διαπραγμάτευση (π.χ. κερδοφορία ή ζημιές) η εξέλιξη του μέσου μισθού για τους εργαζόμενους του ίδιου κλάδου, ο μέσος μισθός στην αγορά εργασίας, κ.λπ. Σύμφωνα με τον γνωστό δικηγόρο – εργατολόγο Γιάννη Καρούζο , με δεδομένη και την δέσμευση της κυβέρνησης για μέσο μισθό στα 1.500 ευρώ έως το τέλος του 2027, είναι έντονη η ανάγκη αύξησης της κάλυψης των εργαζόμενων στην Ελλάδα, από κάποια συλλογική σύμβαση. «Τα πλέον πρόσφατα στοιχεία από έκθεση της ΕΚΤ καταγράφουν κάλυψη της τάξης του 15% – 20%, όταν το αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία είναι 51%, στην Ιταλία κοντά στο 100%, στη Γαλλία 98%, στην Ισπανία 80%, στην Ολλανδία 76% και στην Αυστρία 94%» επισημαίνει ο κ. Καρούζος. Η επίδοση της Ελλάδας είναι ίδια με εκείνη της Λιθουανίας (15% – 20%), ενώ η Πορτογαλία αναφέρεται στην μελέτη της ΕΚΤ με κάλυψη του 85% των εργαζομένων της από συλλογικές ρυθμίσεις, η Σλοβενία και η Σλοβακία 68% και 50% αντίστοιχα. «Το ενθαρρυντικό είναι πως η ίδια μελέτη, που πραγματοποιήθηκε με τη συμβολή της Τράπεζας της Ελλάδος και υπολογίζει έναν προβλεπτικό δείκτη για τους διαπραγματεύσιμους μισθούς με βάση τις υπάρχουσες μισθολογικές συλλογικές συμβάσειςεργασίας (wage tracker), δείχνει σημαντική αύξηση του δείκτη για την Ελλάδα το 2023 σε σχέση με το 2022, η οποία εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί το 2024 και το 2025», υπογραμμίζει. Και πράγματι, η μελέτη δείχνει πως το 2023 – 2024 το ποσοστό των εργαζομένων που καλύπτονται από ενεργές συλλογικές μισθολογικές συμβάσεις στην Ελλάδα αυξήθηκε κατακόρυφα προσεγγίζοντας το 20% .

Ως αποτέλεσμα αυτής της αύξησης, η μελέτη μετρά και ένα άλμα στους συλλογικά ρυθμισμένους μισθούς της τάξης του 5,5% – 7% το 2023, μια αύξηση που ήταν από τις πλέον απότομες στην Ευρώπη, μαζί με την Αυστρία και την Γαλλία. Ειδικότερα, οι συμφωνίες που υπογράφηκαν στη ζώνη του ευρώ το 2023 οδήγησαν σε αυξήσεις μισθών στην Ευρωζώνη από 4,5% έως 5,4%. Υψηλότερες ήταν οι αυξήσεις το 2023 για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα που καλύπτονται από συλλογικές ρυθμίσεις, καθώς – σύμφωνα πάντα με την μελέτη της ΕΚΤ – έφτασαν στο 7%. Οι αυξήσεις των συλλογικών ρυθμίσεων το 2023 ήταν πάνω από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ στην Ολλανδία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Αυστρία, ενώ κάτω από τον πήχη της Ευρωζώνης ήταν σε Γερμανία, Γαλλία και Ισπανία. Μάλιστα στην Ελλάδα, το 2023 το 80% των εργαζομένων που καλύπτονταν από συλλογικές συμβάσεις κατάφεραν να ανανεώσουν την ρύθμισή τους, το πρώτο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη. Θετικό είναι επίσης πως οι συλλογικές ρυθμίσεις στην χώρα μας έχουν συνήθως μια μέση διάρκεια 13 μηνών , όταν στην Ιταλία η μέση διάρκεια μιας σύμβασης είναι 32 μήνες και στην Ισπανία 40 μήνες. Αυτό το χαρακτηριστικό δίνει στην Ελλάδα ευελιξία να προσαρμόζεται στο διεθνές μακροοικονομικό περιβάλλον. Συνεπώς, «η Ελλάδα έχει μεν φουλάρει τα τελευταία χρόνια, αλλά παραμένει χαμηλά στο μέτωπο των συλλογικών συμβάσεων, που εκμηδενίστηκαν στα χρόνια των μνημονίων», καταλήγει ο κ. Καρούζος.

Πηγή: “euro2day”

by Εργατικό Κέντρο

Σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας εγείρει το δημογραφικό ζήτημα, το οποίο συνιστά την κυριότερη απειλή για την αγορά εργασίας, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΚΕΠΕ, Παναγιώτη Λιάργκοβα, ο οποίος στο ΕΡΤΝews για τα ευρήματα πρόσφατης έρευνας δήλωσε ότι «για να έχει μια χώρα ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης, χρειάζεται εργασία και κεφάλαιο. Αν μειώνεται το εργατικό δυναμικό, τότε υποχωρεί και η ανάπτυξη. Είναι ένα φαινόμενο που δεν αναστρέφεται από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζονται άμεσα μέτρα». Από την πλευρά του ο Κωνσταντίνος Κοτιός, σύμβουλος εκπαίδευσης εστίασε στην έλλειψη τεχνιτών και στην αδυναμία του εκπαιδευτικού μας συστήματος στο να συνδέσει την εκπαίδευση με την αγορά εργασίας.

Στην ομάδα 30-40 ετών οι θέσεις εργασίας μειώνονται

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική αγορά εργασίας –και συνολικά η χώρα– είναι το δημογραφικό.

Αυτό έχει δύο διαστάσεις: τη μείωση του πληθυσμού και τη γήρανσή του. Είναι ένας εκρηκτικός συνδυασμός για τη μελλοντική ανάπτυξη», προειδοποίησε μιλώντας στο ΕΡΤΝews και την εκπομπή «Συνδέσεις».

Αναλύοντας τα ευρήματα μελέτης του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών για την αγορά εργασίας, όπου διαφαίνεται η μείωση στην απασχόληση της ηλικιακής ομάδας 30-40 ετών, ο κ. Λιάργκοβας επισήμανε ότι «βλέπουμε ότι στην ομάδα 30-40 ετών οι θέσεις εργασίας μειώνονται, ενώ σε άλλες ηλικίες αυξάνονται».

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΚΕΠΕ αυτό το φαινόμενο οφείλεται σε δύο λόγους: «Αφενός μεγαλώνει ο μέσος όρος ηλικίας των εργαζομένων, αφετέρου πρόκειται για την ηλικιακή ομάδα που βίωσε την οικονομική κρίση στην εφηβεία της. Πολλοί επέλεξαν να φύγουν στο εξωτερικό – το γνωστό brain drain. Παρά την επιστροφή αρκετών, ο αρχικός αριθμός όσων μετανάστευσαν ήταν πολύ μεγάλος, και αυτό αποτυπώνεται τώρα στην αγορά εργασίας».

Η μελέτη του ΚΕΠΕ αναδεικνύει και την αυξανόμενη παρουσία αλλοδαπών εργαζομένων, κυρίως σε αγροτικές εποχιακές εργασίες. «Η αύξηση των αλλοδαπών εργαζομένων μπορεί να αποτελέσει μια λύση στο πρόβλημα, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για νομιμοποιημένη εργασία με καταβολή εισφορών», υπογράμμισε.

Παράλληλα, ο Λιάργκοβας έθεσε και ένα κρίσιμο θέμα φορολογικών και ασφαλιστικών επιβαρύνσεων: «Πολλοί εργαζόμενοι αποφεύγουν τις νόμιμες θέσεις εργασίας, επειδή θεωρούν ότι οι κρατήσεις είναι υπερβολικά υψηλές. Αν συνδυάσουν αδήλωτη εργασία με κάποιο επίδομα, μπορεί να τους συμφέρει περισσότερο. Αυτό βλάπτει το κράτος και όσους φορολογούνται κανονικά». Και όπως τόνισε «αυτό που απομένει στην τσέπη του εργαζόμενου πρέπει να είναι μεγαλύτερο. Μόνο έτσι θα υπάρξει ουσιαστικό κίνητρο για να συμμετέχουν περισσότεροι στην αγορά εργασίας».

«Η νέα γενιά εστιάζει σε επαγγέλματα του μέλλοντος, αλλά ξεχνάμε την αξία των τεχνιτών»

Για τα επαγγέλματα του μέλλοντος, όπως η τρισδιάστατη εκτύπωση, η κυβερνοασφάλεια και η μηχανική εκμάθησης, προσελκύουν όλο και περισσότερους νέους, καθώς και την αποσύνδεση της εκπαίδευσης από την αγορά εργασίας που δημιουργεί σοβαρά κενά, μίλησε στην Κατερίνα Δούκα ο Κωνσταντίνος Κοτιός, σύμβουλος εκπαίδευσης.

«Η νέα γενιά στρέφεται προς τα επαγγέλματα του μέλλοντος γιατί αυτά είναι ορατά και προσβάσιμα μέσω διαδικτύου. Βλέπει ότι εκεί υπάρχει προοπτική και χρήμα», δήλωσε. Ωστόσο, προειδοποιεί πως «δεν λαμβάνεται υπόψη αν ο κάθε νέος έχει τις δεξιότητες να ακολουθήσει αυτά τα μονοπάτια. Όλοι λένε “θα ασχοληθώ με την τρισδιάστατη εκτύπωση”, αλλά δεν ξέρουμε πώς θα φτάσουν εκεί».

Ενδεικτικό της αστοχίας που όπως είπε υπάρχει στον επαγγελματικό προσανατολισμό είναι το γεγονός ότι πολλοί στρέφονται μαζικά στα ναυτιλιακά, απλώς και μόνο επειδή «είμαστε νούμερο ένα στη ναυτιλία». Ο ίδιος, από προσωπική εμπειρία, ανέφερε: «Σε έκθεση πανεπιστημίων, οι περισσότεροι εκπρόσωποι μου έλεγαν πως όλοι θέλουν ναυτιλιακά, χωρίς να κοιτάνε το δεύτερο κομμάτι: ποιοι είμαστε και τι μπορούμε να κάνουμε».

Ο κ. Κοτιός έθεσε και το ζήτημα της απουσίας ενδιαφέροντος για τα τεχνικά επαγγέλματα. «Υπάρχουν άνθρωποι σήμερα που θέλουν να γίνουν ξυλουργοί, ηλεκτρολόγοι ή σιδηρουργοί; Αυτά τα επαγγέλματα εκλείπουν. Και το βλέπουμε καθημερινά – πόσο εύκολα βρίσκουμε τεχνίτες;», διερωτήθηκε.

Σύμφωνα με τον σύμβουλο εκπαίδευσης οι τεχνικές οι ειδικότητες απαιτούν εξειδίκευση και δεν μπορούν να τις καλύψουν εύκολα οι μετανάστες. «Το δημογραφικό θα εντείνει το πρόβλημα, καθώς μειώνονται και οι νέοι που θα μπουν στην αγορά εργασίας» πρόσθεσε. Σχολιάζοντας την έκθεση του ΚΕΠΕ σύμφωνα με την οποία το 70% των Ελλήνων εργάζεται σε επάγγελμα διαφορετικό από αυτό που σπούδασε επισήμανε ότι «δείχνει πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν έχει καταφέρει να συνδέσει την εκπαίδευση με την αγορά εργασίας, όπως έχουν κάνει οι σκανδιναβικές χώρες».

Πηγή: ” “

by Εργατικό Κέντρο

Καμπανάκι για την Ελλάδα χτυπάει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας σε ό,τι αφορά τα εργασιακά δικαιώματα, ζητώντας εξηγήσεις από την ελληνική κυβέρνηση. Παράλληλα, το Συμβούλιο της Ευρώπης, μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων (ΕΕΚΔ), παρατηρεί σημαντική υστέρηση της Ελλάδας σε μια σειρά κοινωνικούς δείκτες, ιδίως σε ό,τι αφορά το κόστος στέγασης που είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη αναλογικά με το εισόδημα.

Τα συμπεράσματα από τις εκθέσεις των δύο οργανισμών παρουσιάζει η ΓΣΕΕ, σημειώνοντας ότι «καταδεικνύουν λεπτομερώς τη μη συνεπή εφαρμογή από την Ελλάδα των κυρωμένων Διεθνών Συμβάσεων Εργασίας και του αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη». Τα δύο ελεγκτικά όργανα – του ΟΗΕ και της ΕΕ – εξέτασαν τις εκθέσεις που απέστειλε η Κυβέρνηση και τις παρατηρήσεις της ΓΣΕΕ σχετικά με την εφαρμογή των διεθνών κανόνων που δεσμεύουν τη χώρα και προστατεύουν τα θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα και προχώρησαν σε συγκεκριμένες συστάσεις. Οι παρατηρήσεις της ΔΟΕ και της ΕΕΚΔ εστιάζουν μεταξύ άλλων στα εξής:

• Προστασία από την ανεργία και η πρόσβαση σε κατάλληλη εργασία

• Εξασφάλιση εργατικού εισοδήματος και αντιμετώπιση της κρίσης κόστους ζωής

• Κατάργηση των έμφυλων διακρίσεων

• Προστασία της υγείας, της ασφάλειας και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων Εργασιακά δικαιώματα. Σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της ανεργίας, δίνεται έμφαση στην διασφάλιση του δικαιώματος στην εργασία, με αντιστοίχιση των προσόντων των εργαζομένων, χωρίς αποκλεισμούς. Ιδιαίτερα αυστηρές είναι οι παρατηρήσεις της ΔΟΕ σε ό,τι αφορά το μισθολογικό χάσμα αντρών και γυναικών. Υπογραμμίζει ότι «διαπιστώνει με λύπη τη συνεχιζόμενη έλλειψη επικαιροποιημένων στατιστικών δεδομένων», η οποία εμποδίζει την ακριβή αξιολόγηση των διακρίσεων. Η αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ, εκφράζει την ανησυχία της για τη συγκέντρωση γυναικών σε χαμηλά αμοιβόμενες θέσεις εργασίας και στην παραοικονομία, αλλά και για τον μεγάλο αριθμό γυναικών που απασχολούνται σε μη αμειβόμενες εργασίες φροντίδας. Αναγνωρίζει δηλαδή ότι πίσω από την υψηλή γυναικεία ανεργία και τους χαμηλούς μισθούς, κρύβεται και η ανασφάλιστη, αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία των γυναικών, ιδίως στα λεγόμενα «επαγγέλματα φροντίδας». Επιβεβαιώνει ότι οι ελλείψεις στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, αναπαράγουν τις έμφυλες ανισότητες. Σε πολλές περιπτώσεις οι γυναίκες αναγκάζονται «να μένουν σπίτι», φροντίζοντας ηλικιωμένους, παιδιά και ασθενείς – αναλαμβάνοντας δηλαδή αμισθί τις υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχει δωρεάν μια ευνομούμενη πολιτεία στους πολίτες της. Επιπλέον ΔΟΕ ζητά από την κυβέρνηση να παράσχει πληροφορίες σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας της ΕΕ για τη διαφάνεια των αμοιβών στο εθνικό νομικό πλαίσιο και την εφαρμογή της. Αναφορά γίνεται επίσης στο θέμα του κατώτατου μισθού, ώστε να μπορεί να παρέχει αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, αλλά και στον σεβασμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής τους. Kρίση Κόστους ζωής Στην έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης με θέμα τα κοινωνικά δικαιώματα και κρίση του κόστους ζωής (Social Rights and the cost of living Crisis) η Ελλάδα αναφέρεται επανειλημμένα για τις αρνητικές τις επιδόσεις σε θέματα φτώχειας, ανισότητας πρόσβασης στη στέγαση. Συγκεκριμένα, τονίζεται ότι στην Ελλάδα σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά δυσκολεύεται να πληρώσει λογαριασμούς, δόσεις και ενοίκια – μακράν το υψηλότερο ποσοστό σε όλη την ΕΕ. Τα φτωχά νοικοκυριά στην Ελλάδα ξοδεύουν το 62,4% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγασης – επίσης το υψηλότερο ποσοστό σε όλη την ΕΕ. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο θέμα της παιδκής φτώχειας ενώ δίνεται έμφαση στις παρατηρήσεις της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. «Η ΕΕΔΑ τονίζει ότι η κρίση του κόστους ζωής έχει πλήξει δυσανάλογα τις ευάλωτες ομάδες και τονίζει ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί είναι προσωρινά και ανεπαρκή για την αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων στα μέσα διαβίωσης των πολιτών. Σημειώνει ότι ενώ έχει παρασχεθεί κάποια οικονομική βοήθεια, οι προσπάθειες αυτές δεν επαρκούν για την καταπολέμηση των βαθύτερων ζητημάτων της φτώχειας και της ανισότητας που επιδεινώθηκαν από την κρίση», σημειώνει η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Μέτρα συμμόρφωσης

Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, στις εκθέσεις των δύο οργανισμών:

α) Διατυπώνονται εκτενείς παρατηρήσεις ενώ καλείται η κυβέρνηση να αποστείλει συγκεκριμένα στοιχεία, ώστε να αξιολογηθούν τυχόν μέτρα συμμόρφωσής της, η αποτελεσματικότητά τους με στόχο τη αδιάλειπτη λειτουργία σταθερών δομών κοινωνικού διαλόγου με ενεργή συμμετοχή της ΓΣΕΕ στην διαμόρφωση και αξιολόγησή τους.

β) Τονίζεται ότι η προάσπιση και η καθολικότητα των κατοχυρωμένων κοινωνικών δικαιωμάτων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την οικονομική ανάκαμψη και την κοινωνική δικαιοσύνη καθώς προωθεί τη δημοκρατία και αποτελεί ανάχωμα στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και των ευκαιριών ζωής σε όλη την Ευρώπη.

ΠΗΓΗ: “RadioVera.gr”

by Εργατικό Κέντρο

Οι εργαζόμενοι διεκδικούν το δικαίωμά τους για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας 

Το 86% των εργαζομένων ζητούν οι κλαδικές συμβάσεις να είναι δεσμευτικές για όλες τις επιχειρήσεις

Λιγότερο από 1 στους 3 εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα (29%) καλύπτεται από κάποια μορφής συλλογικής σύμβασης 

Η ΓΣΕΕ και το Ινστιτούτο Εργασίας δίνουν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα έρευνας κοινής γνώμης, που υλοποιήθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία Alco, και απευθύνεται σε εργαζόμενους ιδιωτικού τομέα, για την καταγραφή-μέτρηση των απόψεων τους σε ό,τι αφορά το γενικότερο κοινωνικό κλίμα στους χώρους δουλειάς και στα νοικοκυριά των μισθωτών εργαζομένων.

Η έρευνα διεξήχθη και ανακοινώνεται σε μια συγκυρία όπου το επίπεδο διαβίωσης των μισθωτών συνεχίζει να δέχεται αμείωτες πιέσεις από την συνεχιζόμενη ακρίβεια και το υψηλό κόστος στέγασης, την ίδια ώρα που ο κοινωνικός διάλογος συνεχίζει να έχει περιορισμένη επίδραση τόσο στο ύψος των μισθών, όσο και στην ποιοτική βελτίωση των όρων  εργασίας.

Υπενθυμίζουμε, ακόμη μια φορά, ότι χωρίς ποιοτική και δίκαια αμειβόμενη εργασία καμιά ουσιαστική οικονομική ανάπτυξη δεν είναι εφικτή. Οι συλλογικές συμβάσεις αναγνωρίζονται διεθνώς ως το ισχυρότερο θεσμικό εργαλείο ενίσχυσης της ανθεκτικότητας της οικονομίας, λειτουργώντας παράλληλα και ως το πλέον αποτελεσματικό πλαίσιο προστασίας και ποιοτικής ολοκλήρωσης της μισθωτής εργασίας.

Συνοπτική παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας:

• Οι εργαζόμενοι στη συντριπτική τους πλειονότητα (86%) υποστηρίζουν την καθολική κάλυψη όλων των εργαζομένων και την υποχρεωτική ισχύ για όλες τις επιχειρήσεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Παράλληλα, το 83% θεωρεί ότι οι συλλογικές συμβάσεις αποτελούν σημαντικό παράγοντα προστασίας των εργαζόμενων και επίτευξης ισότιμων συνθηκών εργασίας.
• Λιγότερο από ένας στους τρεις εργαζομένους (29%) που ερωτήθηκαν δηλώνει ότι καλύπτεται από κάποια μορφή συλλογικής σύμβασης στην εργασία του. Επιβεβαιώνεται έτσι για ακόμη μια φορά η παγίωση της τάσης που κατατάσσει την χώρα μας στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ-27 σε ό,τι αφορά τα ποσοστά κάλυψης των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις.
• Σε ό,τι αφορά το μηνιαίο εισόδημα μόνο ένα 40% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι ο μισθός του επαρκεί για την κάλυψη των μηνιαίων εξόδων, ενώ το 88% δηλώνει ότι έχει μειώσει τις δαπάνες του σε βασικά ήδη διατροφής προκειμένου να ανταπεξέλθει. Παράλληλα, 7 στους 10 εργαζομένους (71% των ερωτηθέντων) δηλώνει ότι είτε χρησιμοποιεί μέρος των αποταμιεύσεων του (34%), είτε ότι δεν διαθέτει καθόλου αποταμιεύσεις (37%), προκειμένου να αντιμετωπίσει τα έξοδα του μήνα.
• Σχεδόν 6 στους 10 εργαζόμενους (58%) που ενοικιάζουν κατοικία, ξοδεύουν πάνω από το 40% του μηνιαίου εισοδήματός του σε δαπάνες ενοικίου, και θέρμανσης. Την ίδια ώρα σχεδόν 1 στους 2 εργαζομένους με ιδιόκτητη κατοικία ξοδεύει πάνω από το 20% του μηνιαίου εισοδήματός του για αποπληρωμή στεγαστικών δανείων και θέρμανση.
• Σε ό,τι αφορά τους μισθούς, το 43% των εργαζομένων δηλώνει ότι έλαβε αύξηση το 2024, ποσοστό που σε σημαντικό βαθμό συμπίπτει με το ποσοστό των εργαζομένων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό. Tο 57% των εργαζομένων δηλώνει ότι δεν είχε καμιά αύξηση στο ύψος του μισθού του.
• Τέλος, σε ό,τι αφορά τον χρόνο εργασίας, το 40% δηλώνει ότι εργάζεται πέρα του προβλεπόμενου χρόνου εργασίας και μάλιστα το 43% υπερβαίνει τις τέσσερις ώρες σε εβδομαδιαία βάση. Την ίδια ώρα περίπου 1 στους 3 εργαζομένους (36%) δηλώνει ότι δεν αμείβεται για τις πρόσθετες ώρες εργασίας του.

Από το σύνολο των απαντήσεων της έρευνας επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά η υψηλή εμπιστοσύνη των εργαζομένων στον θεσμικό ρόλο των συλλογικών συμβάσεων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ωστόσο καθίσταται επίσης σαφές ότι τόσο το εισόδημα, όσο και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της μισθωτής εργασίας συνεχίζουν να υφίστανται σημαντικές πιέσεις, με τους εργαζόμενους να αποκομίζουν ελάχιστα από τα οφέλη της όποιας οικονομικής ανάπτυξης.

Τα συνδικάτα προτείνουν και απαιτούν:

• την επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) και του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού από τις τριτοβάθμιες οργανώσεις των εργαζομένων και των εργοδοτών∙
• την αποκατάσταση όλων των προτεραιοτήτων του συλλογικού εργατικού δικαίου με έμφαση στην επέκταση και καθολική ισχύ των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, την συρροή, την μετενέργεια κ.λ.π.
• την αύξηση μισθών, πέραν του κατώτατου μισθού, για την αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων∙
• την ουσιαστική παρέμβαση στο ζήτημα της κοινωνικής κατοικίας μέσω ολοκληρωμένων πολιτικών αύξησης της προσφοράς κατοικιών για τους εργαζόμενους.

ΠΗΓΗ: “ΓΣΕΕ”

by Εργατικό Κέντρο