Δελτία τύπου

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ κατάρτισης, που απευθύνεται σε 10.000 ανέργους, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι ως δικαιούχοι του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, αλλά και σε άστεγους, προωθεί η ΔΥΠΑ.

Η σχετική ΚΥΑ δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ και προβλέπει, μεταξύ άλλων, επιχορήγηση επιχειρήσεων έτσι ώστε να απασχοληθούν εκεί οι δικαιούχοι που θα προκύψουν. Η οικονομική ενίσχυση που θα μπορεί να λάβει κάθε επιχείρηση που θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα ανέρχεται στο ποσό των 13.416 ευρώ ανά ωφελούμενο για απασχόληση 12 μηνών. Ως ποσό επιχορήγησης ορίζεται το 50% μηνιαίου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους του ωφελούμενου, με ανώτατο όριο τα 1.118 ευρώ τον μήνα. Στόχος της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας είναι η αναβάθμιση των δεξιοτήτων και η επανακατάρτιση των ωφελούμενων σε τομείς υψηλής ζήτησης. Όσοι ολοκληρώσουν τη Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση (ΣΕΚ) και λάβουν τη σχετική πιστοποίηση, θα έχουν δικαίωμα απασχόλησης σε επιχειρήσεις για 12 μήνες με επιχορήγηση από τη ΔΥΠΑ, ώστε να αποκτήσουν την ανάλογη επαγγελματική εμπειρία. Η ΣΕΚ πραγματοποιείται διά ζώσης, θα είναι διάρκειας 80 ωρών και ολοκληρώνεται με την παροχή της σχετικής πιστοποίησης. Η ημερήσια διάρκεια της θεωρητικής κατάρτισης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις έξι ώρες. Οι καταρτιζόμενοι λαμβάνουν 5 ευρώ για κάθε ώρα κατάρτισης. Η κάλυψη του προγράμματος ως προς το σκέλος της απασχόλησης των ωφελούμενων γίνεται από επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες πρέπει να υποβάλουν σχετική ηλεκτρονική αίτηση προς τη ΔΥΠΑ. Βασική προϋπόθεση ένταξης στο πρόγραμμα για τις επιχειρήσεις είναι να μην έχουν προβεί σε απόλυση το λιγότερο ένα μήνα πριν από την υποβολή της απαιτούμενης αίτησης συμμετοχής. Η υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιείται μέσω της παροχής επιταγών κατάρτισης (vouchers). Το πρόγραμμα, κοστολογείται στα 151.666.000 ευρώ.

Πηγή: “ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

Οι Έλληνες έχουν τη μεγαλύτερη απόσταση στα μέσα ωρομίσθια από τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Στον πάτο της Ε.Ε. βρίσκονται πλέον οι μισθοί των Ελλήνων, πιο χαμηλά και από τη Βουλγαρία, σύμφωνα με την έκθεση του ΚΕΠΕ. Μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για τιθάσευση της ανεργίας, όμως οι Έλληνες εργαζόμενοι βρίσκονται σε χειρότερη θέση και από τους αντίστοιχους της Βουλγαρίας. Άλλωστε, σύμφωνα και με την ειδική ανάλυση που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του οικονομικού δελτίου του ΚΕΠΕ («Σχετική θέση του μέσου ωρομισθίου και εργαζόμενοι φτωχοί στην Ελλάδα», Βλάσης Μισσός) , οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν πλέον τη μεγαλύτερη απόσταση στα μέσα ωρομίσθια από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπερασματικά, η επιδείνωση οφείλεται στο ότι κατά τα δύο πρώτα χρόνια οικονομικής ανάκαμψης μετά την πανδημία του κορωνοϊού οι εργοδότες επέβαλαν επιμήκυνση των ωρών εργασίας χωρίς αντίστοιχη αύξηση αμοιβών. Ειδικότερα, στη διάρκεια των 15 ετών που έχουν μεσολαβήσει από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η  χώρα μας εμφανίζεται πλέον ως η δεύτερη πιο φτωχή χώρα της Ε.Ε. των 27, μετά τη Βουλγαρία, με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ , μετρούμενο σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης (purchasing power parity, PPP). Όμως, στην πραγματικότητα η θέση των Ελλήνων εργαζομένων είναι ακόμη χειρότερη, εάν υπολογιστούν οι μισθοί που καταβλήθηκαν (και όχι το ΑΕΠ) με αναγωγή στην αγοραστική δύναμη. Βάση μέτρησης αποτελεί το ωρομίσθιο. Ως ωρομίσθιο ορίζεται το σύνολο των καταβληθέντων μισθών προς τις ώρες εργασίας, τις οποίες οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι απασχολήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός έτους.  Συνεπώς, ο όρος δηλώνει τον μέσο ωριαίο μισθό και όχι τα εκάστοτε επίπεδα των «ωρομισθίων» που καθορίζονται για την ειδικευμένη και ανειδίκευτη εργασία από τον νόμο και την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Συγκριτικά με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27, η ελληνική οικονομία κατέχει πλέον την τελευταία θέση του μέσου μισθού ανά δεδουλευμένη ώρα εργασίας (ωρομισθίου) ,  υπολογισμένου σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης, δηλαδή πόσες χρηματικές μονάδες κοστίζει μια συγκεκριμένη ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών σε διαφορετικές χώρες. Όπως ήδη σημειώσαμε, το ωρομίσθιο στην Ελλάδα έχει πλέον τη μεγαλύτερη απόκλιση από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή είναι χαμηλότερα και από τη Βουλγαρία! Ειδικότερα, από το 1995 έως και το 2008, η σχετική αγοραστική δύναμη του μέσου καταβεβλημένου ωρομισθίου στην Ελλάδα υπολογίζεται σε πάνω από το 60% του μέσου όρου των χωρών της Ε.Ε. των 27. Η Ελλάδα βρισκόταν αυτή την περίοδο μεταξύ 8ης ή 9ης θέσης από το τέλος και με μια ήπια, συγκλίνουσα τάση προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η ασθενής ανοδική τάση φαίνεται ότι ανακόπτεται σταδιακά, ήδη πριν από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Συγκεκριμένα, από την περίοδο 2007/2008 η αγοραστική δύναμη των μισθών ανά ώρα εργασίας παραμένει στάσιμη, ενώ από το 2009 και ύστερα η πορεία τους είναι καθοδική. Ιδιαίτερα, το 2020, έτος κατά το οποίο η πανδημία του κορωνοϊού επηρέασε έντονα τη διεθνή οικονομία, η αγοραστική δύναμη του ωρομισθίου στην Ελλάδα συνέκλινε με εκείνο της Βουλγαρίας. Έκτοτε η απόσταση μεταξύ τους διευρύνεται . Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα πρέπει να εξεταστεί τόσο από την πλευρά των μεταβολών του επιπέδου των σχετικών μισθών όσο και από τη σκοπιά του επιπέδου των ωρών εργασίας. Αν και το ζήτημα χρήζει επισταμένης έρευνας, η αύξηση των ωρών εργασίας φαίνεται ότι διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στη μείωση του καταβαλλόμενου ωρομισθίου. Από το 2020, οπότε και καταγράφηκε καθίζηση των συνολικών ωρών εργασίας σε όλη την Ε.Ε. των 27, λόγω των μέτρων Περιορισμού της πανδημίας, έως και το 2023, η μέση αύξηση των ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο στην Ένωση εκτιμάται σε 3,4%, έναντι 9,25%στην Ελλάδα, όπου είναι τριπλάσια του μέσου όρου. Είναι ενδεικτικό ότι για το 2023, μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. , η Ελλάδα εμφανίζει τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση σε ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο. Στη διάρκεια της 15ετούς περιόδου που μεσολάβησε από την κρίση του 2009, η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση στο ύψος των πραγματικών ωρομισθίων (-23,7%), με δεύτερη την Ουγγαρία (-15%).  Την ίδια περίοδο, δύο χώρες που βελτίωσαν τα πραγματικά ωρομίσθια περίπου κατά 40% ήταν η Πολωνία και η Σλοβενία.

Πηγή: “ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ”

Η ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ είναι το επενδυτικό στοιχείο το οποίο τα νοικοκυριά επιλέγουν για την τοποθέτηση του πλούτου τους.

Στις χώρες του ΟΟΣΑ (OECD, 2022) η κατοικία αντιπροσωπεύει κατά μέσο όρο το 50% του συνολικού πλούτου των νοικοκυριών. Το ποσοστό αυτό έχει διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα, π.χ. στη Γερμανία ανέρχεται σε 44%, στη Λιθουανία σε 93%, στις Χιλή, Λετονία, Λιθουανία και Ελλάδα σε 80% και σε 40% σε Ηνωμένες Πολιτείες και Νέα Ζηλανδία. Ενδιαφέρον έχει επίσης το ποσοστό των νοικοκυριών νεότερης ηλικίας που διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, καθώς και η επισήμανση του τρόπου απόκτησής της. Τα περισσότερα  νέας ηλικίας νοικοκυριά που είναι ιδιοκτήτες έχουν αποκτήσει την κατοικία τους χάρη σε κληρονομιά ή δωρεά. Τα νέας ηλικίας νοικοκυριά που έχουν αποκτήσει την κατοικία τους με αγορά είναι πολύ λιγότερα. Και σε αυτή την περίπτωση, η σύγκριση μεταξύ των δύο ομάδων διαφέρει από χώρα σε χώρα. Παραδείγματος χάριν, στην Ελλάδα το 94% των νέων νοικοκυριών έχει αποκτήσει την κατοικία του χάρη σε κληρονομιά ή δωρεά – με ίδια περίπου εικόνα στην Αυστρία και τη Σλοβενία. Στη Λιθουανία συμβαίνει το ανάστροφο – με ίδια εικόνα στις Φινλανδία και Σλοβακία.

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ αυτών των ποσοστών, λαμβάνοντας υπόψη τη σημερινή αυξητική τάση της τιμής των ακινήτων, δείχνει τη διαγενεακή ανισότητα στη δυνατότητα απόκτησης ιδιόκτητης κατοικίας. Μάλιστα, είναι σχεδόν βέβαιη η προοπτική τα νέα νοικοκυριά να αποκτούν ιδιόκτητη κατοικία μόνο χάρη στην ενδοοικογενειακή υποστήριξη – κάτι που διευρύνει το χάσμα της ανισότητας μεταξύ αυτών που λαμβάνουν κληρονομιά ή δωρεά και εκείνων που δεν λαμβάνουν. Κάτω από αυτή την πίεση, που έχει εξελιχθεί σε κατάσταση έλλειψης στέγης, οι κυβερνήσεις λαμβάνουν μέτρα για τη μείωση του χάσματος της στεγαστικής ανισότητας, ενώ ο ΟΟΣΑ προτείνει συνεκτικές πολιτικές στην οποίες συγκαταλέγεται η φορολογική πολιτική (OECD, Bricks, taxes and spending: solutions for housing equity across levels of government, 2023). Η ολοένα αυξανόμενη προσοχή που συγκεντρώνει η φορολογία ακινήτων, λόγω ακριβώς της στεγαστικής ανισότητας, ενισχύει την ανάγκη επανασχεδιασμού της προκειμένου αυτή να είναι αποτελεσματική στη σημερινή πραγματικότητα: οικονομικά προσιτή, κατασκευαστικά ποιοτική και δίκαια προσβάσιμη αγορά απόκτησης ή μακροχρόνιας ενοικίασης στέγης (Housing taxation in OECD countries, 2022). Έτσι, στη Νορβηγία έχει εξεταστεί η σχέση εισοδήματος με την απόκτηση ιδιοκτησίας, ενώ στο Βέλγιο έχουν ανιχνευθεί τα αποτελέσματα της μείωσης του φόρου μεταβίβασης ακινήτων στη στεγαστική ανισότητα.

ΑΚΟΜΗ, στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει προταθεί η επιβολή του green land value tax σε προοδευτική βάση (LVT, Muellbauer 2024) με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, την προσιτή οικονομικά κατοικία και τη στεγαστική δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών. Τέλος, στις ΗΠΑ, στο προεκλογικό πρόγραμμα των Δημοκρατικών περιλαμβάνεται πρόταση για πίστωση φόρου έως και 25.000 δολαρίων για αγορά πρώτης κατοικίας, φορολογικά κίνητρα για την κατασκευή οικονομικά προσιτών κατοικιών και ένα ταμείο στέγασης 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μια πρόταση φορολογικού επανασχεδιασμού (OECD, 2022) , που εκτιμάται ότι θα δώσει ώθηση στη στεγαστική αγορά και θα αμβλύνει την ανισότητα, είναι η μετατόπιση του φορολογικού βάρους των ακινήτων από τον φόρο μεταβίβασης στους περιοδικούς φόρους. Η μετατόπιση, όταν πραγματοποιείται, ενισχύει τη φορολογική προοδευτικότητα και αμβλύνει το αρχικό κόστος απόκτησης ακινήτου.

ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ελαφρύνσεις για την απόκτηση κατοικίας είναι μια άλλη πρόταση.. Οι ελαφρύνσεις  που ήδη εφαρμόζονται περιλαμβάνουν συνήθως εφάπαξ φορολογικές ελαφρύνσεις στην αγορά ή ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για την αποταμίευση με σκοπό την απόκτηση κατοικίας. Αυτές στοχεύσουν συγκεκριμένες ομάδες, π.χ. αγοραστές πρώτης κατοικίας, νέας ηλικίας νοικοκυριά (κάτω από μια ορισμένη ηλικία) , ή άλλοτε αυτές συναρτώνται με την αξία του ακινήτου. Σε Γαλλία, Βέλγιο και Ιρλανδία οι ελαφρύνσεις συναρτώνται με το φορολογητέο εισόδημα, προκειμένου να ενισχυθούν άτομα ή νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα. Σε Αυστραλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο οι φορολογικές ελαφρύνσεις έχουν τη μορφή απαλλαγής για την αγορά πρώτης κατοικίας. Ακόμη, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στην Κολομβία, στο Λουξεμβούργο, στη Νορβηγία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες χορηγείται προνομιακή φορολογική μεταχείριση (απαλλαγές από τον φόρο τόκων ή/και κεφαλαιουχικών κερδών) σε προγράμματα αποταμίευσης για την απόκτηση πρώτης κατοικίας. Τέλος, σε αρκετές χώρες του ΟΟΣΑ, όπως Δανία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Μεξικό, Πολωνία και Ηνωμένες Πολιτείες, χορηγούνται φορολογικά κίνητρα για την ενεργειακά ποιοτική ανακατασκευή των κατοικιών, με τη μορφή συνήθως της έκπτωσης ή πίστωσης του φόρου εισοδήματος.

ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ δεδομένα δείχνουν ότι το πιο αποτελεσματικό φορολογικό εργαλείο είναι η επιβολή περιοδικού φόρου στις κενές κατοικίες, προκειμένου αυτές να αποδοθούν στη μακροχρόνια μίσθωση. Τέτοιοι φόροι εισπράττονται στον Καναδά (Βανκούβερ), στην Αυστραλία (Μελβούρνη), στις ΗΠΑ (Οκλαντ) και στις πόλεις Παρίσι, Μπορντό, Λιλ, Λιόν και Τουλούζη της Γαλλίας. Μετά την εισαγωγή του Vancouver empty home tax (στο 3% επί της αξίας), ο αριθμός των ενοικιαζόμενων κατοικιών αυξήθηκε κατά 25,4% (Housing Vancouver, 2020). Ύστερα από τέσσερα χρόνια εφαρμογής του taxe sur les logement vacants (σε κατοικίες κλειστές επί δύο χρόνια) , σε αρκετούς γαλλικούς δήμους η διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση αυξήθηκε κατά 13% (Segú, 2020). Αντίθετα, μια πρόσφατη ανάλυση του Melbourne vacant residential property tax (στο 1% επί της αξίας) έδειξε ότι η επιβολή του φόρου είχε περιορισμένο αντίκτυπο στο ποσοστό των κενών κατοικιών (Fitzgerald, 2020) , πιθανόν λόγω της μη πρόβλεψης συνοδευτικών κυρώσεων για τους παραβάτες.

Ο ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ για την επιβολή του vacant tax είναι ότι στην πράξη ο φορολογικός σχεδιασμός, η διαχείριση και το κόστος συμμόρφωσης του φόρου είναι υψηλό σε σύγκριση με τα έσοδα που αποφέρει – κάτι που συνιστά αποτρεπτικό παράγοντα για την εισαγωγή του. Όμως, ο φόρος κενών κατοικιών αποσκοπεί κυρίως στην αύξηση της διαθεσιμότητας κατοικιών και κατά συνέπεια στην άμβλυνση της στεγαστικής ανισότητας. Η είσπραξη εσόδων είναι δευτερεύων στόχος, όταν μάλιστα η επιτυχία του φόρου συνεπάγεται τη μείωση των κατοικιών επί των οποίων επιβάλλεται. Στην οπτική αυτή, ο φόρος καθίσταται επιτυχής όταν συνοδεύεται από αξιόπιστα μέτρα για την παρακολούθηση της φορολογικής συμμόρφωσης και για τη διασφάλιση της διάθεσης των κατοικιών (που απαλλάσσονται του φόρου) στην αγορά απόκτησης ή μακροχρόνιας ενοικίασης στέγης.

Η ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ, με διάσταση κρίσης πια είναι η πραγματικότητα τόσο στη χώρα μας όσο και σε πολλές άλλες. Το αν ο φόρος μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για την άμβλυνση και την επίλυσή της φαίνεται από τη διαρκώς αυξανόμενη τάση των κυβερνήσεων να λάβουν μεταξύ άλλων και φορολογικά μέτρα. Η φορολογική θεωρία και σκέψη έχει αναδείξει την ανάγκη του φορολογικού επανασχεδιασμού. Βασικό είναι επίσης το μείγμα φορολογικών και μη φορολογικών πολιτικών: οι μεταρρυθμίσεις απατούν προσεκτικό χρονοδιάγραμμα και εξέταση του αντικτύπου τους στις διάφορες ομάδες νοικοκυριών και ατόμων. Στη χώρα μας η φορολογική απαλλαγή της πρώτης κατοικίας και η οικονομική ενδοοικογενειακή υποστήριξη δεν αρκούν πια. Η διεθνής εμπειρία έχει να παρουσιάσει αρκετές προτάσεις.

Πηγή: “Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”

Σας ενημερώνουμε ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου πρόκειται να προβεί σε διαδικασία ανάπτυξης ενός νέου Place Brand, με στόχο τη δημιουργία μιας ενιαίας ταυτότητας για το σύνολο της περιοχής αρμοδιότητάς μας καθώς και των διαφορετικών της λειτουργιών όπως εμπόριο, αγροτική παραγωγή, περιφερειακές υπηρεσίες, τουρισμός, προσέλκυση επενδύσεων κ.λπ.

Στο πλαίσιο αυτό, αν επιθυμείτε μπορείτε να συμμετάσχετε στην πρωτογενή έρευνα που διεξάγεται από την Περιφέρεια Πελοποννήσου για τον προσδιορισμό των στοιχείων που απαρτίζουν την ταυτότητά της. Στόχος είναι να προσδιοριστούν όλα όσα κάνουν τους κατοίκους να νιώθουν περήφανοι, τους κάνουν ευτυχισμένους στην καθημερινότητα, όσα θέλουμε να νιώθει κάποιος που την επισκέπτεται πρώτη φόρα και οι λόγοι για τους οποίους ένας νέος μένει και επενδύει στην Πελοπόννησο.

Η νέα ταυτότητα θα υποστηρίξει την αποτελεσματική επικοινωνία και ανάδειξη όλων των Ανταγωνιστικών Πλεονεκτημάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, την ενιαία προβολή των τοπικών προϊόντων που παράγει και των αναπτυξιακών της δυνατοτήτων. Οι απαντήσεις σας θα παραμείνουν εμπιστευτικές και θα χρησιμοποιηθούν μόνο για ερευνητικούς σκοπούς. Η συμμετοχή σας είναι απολύτως εθελοντική.

Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου μπορεί να γίνει στον κατωτέρω αναφερόμενο σύνδεσμο και διαρκεί περίπου 15 λεπτά.

https://forms.office.com/pages/responsepage.aspx?id=fLUedThPcEe9EtbqMlRlMhKr- TcEuoVJgFCqbj2Tq4NUQlk2QThQSVBGT0lFTEREREFPRlEwWFFVVy4u

Πηγή:” Περιφέρεια Πελοποννήσου “

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το προεδρικό διάταγμα 48/2024 (ΦΕΚ Α΄ 136/20.04.2024), που εκδόθηκε με πρόταση του Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και των κατά περίπτωση συναρμοδίων Υπουργών, ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου Υγείας και Ασφάλειας των Εργαζομένων.

Το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα αυστηροποιούνται οι επιτρεπτές τιμές έκθεσης σε συγκεκριμένες χημικές ουσίες και προστίθενται στη σχετική λίστα ουσίες που πλέον κρίνονται καρκινογόνες και μεταλλαξιογόνες καθώς και άλλες που έχουν αποδειχθεί επιβλαβείς για την αναπαραγωγική υγεία.

Θέμα: Ανακοίνωση δημοσίευσης π.δ. 48/2024 (ΦΕΚ Α΄ 136/20.08.2024): «Προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες, μεταλλαξιογόνους παράγοντες ή τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες κατά την εργασία, σε εναρμόνιση με την οδηγία 2004/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004, όπως έχει τροποποιηθεί με τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2014/27/ΕΕ της 26ης Φεβρουαρίου 2014, 2017/2398/EΕ της 12ης Δεκεμβρίου 2017, 2019/130/ΕΕ της 16ης Ιανουαρίου 2019, 2019/983/ΕΕ της 5ης Ιουνίου 2019 και 2022/431/ΕΕ της 9ης Μαρτίου 2022 – Τροποποίηση του π.δ. 307/1986 «Προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ορισμένους χημικούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους» (Α’ 135) και του π.δ. 338/2001 «Προστασία της υγείας και ασφαλείας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλόμενους σε χημικούς παράγοντες» (Α’ 227, διόρθ. σφαλμ. Α’ 259)»

Με το προεδρικό διάταγμα 48/2024:
α) ενσωματώνονται στο εθνικό δίκαιο οι διατάξεις της οδηγίας 2022/431/ΕΕ και
β) κωδικοποιούνται σε ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του εθνικού δικαίου για την “προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσής τους σε καρκινογόνους παράγοντες,
μεταλλαξιογόνους παράγοντες, ή τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες κατά την εργασία”, για λόγους χρηστής διοίκησης και διευκόλυνσης τόσο των διοικουμένων όσο και των ελεγκτικών μηχανισμών. Το συγκεκριμένο ενοποιημένο κείμενο πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει όσους ενδιαφέρονται για το εν λόγω θέμα: επιχειρήσεις, εργαζόμενους, τεχνικούς ασφάλειας, ιατρούς εργασίας, ΕΣΥΠΠ, ΕΞΥΠΠ, Επιθεώρηση Εργασίας, κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς.

Ακολουθεί η εγκύκλιος για το π.δ.48_2024 σε pdf

Πηγή: “YΠOYPΓEIO ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚOINΩNIKΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ- Δ/ΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ”

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ να είναι γένους θηλυκού η ανεργία στην Ελλάδα καθώς όπως δείχνουν οι αριθμοί το 2023 το ποσοστό των ανέργων γυναικών παραμένει διπλάσιο αυτού των ανδρών, ενώ σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) τον Ιούλιο σχεδόν επτά στους δέκα εγγεγραμμένους ανέργους ήταν γυναίκες. Είναι εντυπωσιακό ότι τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία στο σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, από τους συνολικά 848.602, οι 581.905, δηλαδή το 68,6% ήταν γυναίκες και το 31,4%άνδρες. Το γεγονός ότι η ανεργία πλήττει περισσότερο τις γυναίκες από τους άνδρες δημιουργεί μια έμφυλη ανισότητα που δεν έχει να κάνει τις περισσότερες φορές με τα αντικειμενικά προσόντα των εργαζομένων (π.χ. εκπαίδευση) αλλά με αλλά κριτήρια, όπως κοινωνικά, για παράδειγμα αν έχουν παιδιά ή αν σκοπεύουν να κάνουν και στερεότυπα που συνεχίζουν να υπάρχουν. Η Ελλάδα έχει αρνητική πρωτιά για την έμφυλη ισότητα, καθώς στην τελευταία έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) η χώρα μας κατέχει τη θέση με τη μεγαλύτερη απόκλιση στα ποσοστά ανεργίας ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, στο σύνολο 42 χωρών, ενώ το ποσοστό μερικής απασχόλησης για τις γυναίκες εργαζόμενες ανέρχεται στο 13,4%, ενώ στους άνδρες σε 5,1%. Δηλαδή μία στις επτά γυναίκες στην Ελλάδα εργάζεται με καθεστώς μερικής απασχόλησης και άρα αμείβεται με πιο χαμηλό μισθό. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, στην Ελλάδα, ενώ το ποσοστό ανεργίας στο σύνολο του πληθυσμού έπεσε στο 10,5%τον Μάρτιο του 2024, το ποσοστό ανεργίας των γυναικών υπερέβη αυτό των ανδρών, με τα νούμερα να παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη απόκλιση, καθώς το ποσοστό ανεργίας στις γυναίκες τον Μάρτιο του 2024 έπεσε στο 13,8%από 14,3% το 2023,αλλά το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες παρατηρήθηκε στο 7,8% από 8,4% την προηγούμενη χρονιά. Τα υψηλότερα ποσοστά γυναικείας ανεργίας της Ελλάδας σε όλη την Ευρώπη καταγράφει και έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, ενώ και μελέτη της ΓΣΕΒΕΕ που εξέτασε το ζήτημα του φύλου στην περιφερειακή απασχόληση και τη χρονική εξέλιξή του κατά τη διάρκεια της κρίσης διαπίστωσε ότι οι γυναίκες, τόσο πριν όσο και μετά την κρίση, υποφέρουν από σημαντικά υψηλότερα ποσοστά ανεργίας συγκριτικά με τους άνδρες, χωρίς αυτό να οφείλεται στα ατομικά τους ή σε άλλα χαρακτηριστικά αλλά μόνο στο γεγονός ότι είναι γυναίκες.

Πήγή: “ΤΑ ΝΕΑ του ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΚΟΥΦΟΥ”

« Κόκκινη » κάρτα για τις καθυστερήσεις στην απονομή των επικουρικών συντάξεων έχει πάρει από τις Βρυξέλλες κυβέρνηση και υπουργείο Εργασίας.

Η χώρα βρίσκεται απολογούμενη καθώς ο ΕΦΚΑ έχει μεν επιταχύνει την έκδοση των κύριων συντάξεων, με δυο όμως σημαντικές καθυστερήσεις που απειλούν την αξιολόγηση της στης χώρας, χρωματίζουν αρνητικά τις εκθέσεις των διεθνών Οίκων και απειλούν την ομαλή εκταμίευση των σχεδιαζόμενων πληρωμών προς τη χώρα μας (Ταμείο Ανάκαμψης κ.α.)

Τα προβλήματα που εντοπίζουν οι « Ελεγκτές» σαν χρέος της κεντρικής κυβέρνησης προς τους… προμηθευτές (σ.σ. όπως κάθε οφειλή προς τους πολίτες ανεξαρτήτως αιτίας, σύμβασης ή σχέσης), αλλά δεν αναζητεί επιμόνως το εγχώριο πολιτικό σύστημα (κυρίως η αντιπολίτευση) σαν κοινωνικό πρόβλημα και υποχρεωτικό κρατικό δανεισμό από τους πιο φτωχούς πολίτες (ασφαλισμένους χωρίς εισόδημα) είναι : Η εγκατάλειψη των «δύσκολων» υποθέσεων στις αιτήσεις κύριας σύνταξης (διαδοχική ασφάλιση, χρόνος εργασίας στο εξωτερικό, «χαμένα» ένσημα κ.α.) καθώς υπολογίζεται ότι υπάρχουν 30.000 φάκελοι που βρίσκονται σε αναμονή πάνω από ένα χρόνο. Την παραμέληση των 90.000 αιτήσεων επικουρικής ασφάλισης οι οποίες έχουν συγκεντρωθεί στον e-EFKA και δεν έχουν εκκαθαριστεί με το κυβερνητικό «επιχείρημα» ότι «οι εν λόγω ασφαλισμένοι έχουν εισόδημα από την καταβολή της κύριας σύνταξης…».

Στις περιπτώσεις κύριας σύνταξης, λόγω της Διοίκησης του ΕΦΚΑ (σ.σ. έκδοση περισσοτέρων συνταξιοδοτικών πράξεων ώστε να καλυφθούν οι «νόρμες» και να καταβληθούν τα μπόνους) , επιλέγονται οι «εύκολες» αιτήσεις για την διεκπεραίωση αριθμητικά όσο δυνατόν περισσοτέρων συντάξεων. Και αυτό γίνεται σε βάρος αιτήσεων που χρονίζουν καθώς απαιτείται αλληλογραφία με άλλο, ενταγμένο στον ΕΦΚΑ, Ταμείο, η ενημέρωση του ασφαλισμένου να προσκομίσει επιπλέον στοιχεία κ.α

Ως προς τις επικουρικές, οι σχετικές αιτήσεις έχουν ανακαταληφθεί εδώ και χρόνια καθώς η κυβέρνηση, πιεζόμενη από τις Βρυξέλλες και τους δανειστές για αποπληρωμή του χρέους προς τους προμηθευτές του Δημοσίου, έδωσε προτεραιότητα στις κύριες συντάξεις. Με αποτέλεσμα τις χιλιάδες λάθος συνταξιοδοτικές αποφάσεις από το «αυτοματοποιημένο» σύστημα και από την άλλη, τεράστιες αναμονές στο επικουρικό ΕΤΕΑΕΠ. Ωστόσο, τώρα αυξήθηκαν οι πιέσεις των «Ελεγκτών» και για την εκκαθάριση των αιτήσεων και για τις επικουρικές μέχρι τον προσεχή Οκτώβριο.

Πηγή:”ΜΑΚΕΛΕΙΟ”

Kερδισμένοι θα είναι όσοι ασφαλισμένοι συνταξιοδοτηθούν από την 1η Ιανουαρίου 2025, καθώς αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών.

Πλέον, ο δείκτης αναπροσαρμογής θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ετήσια μεταβολή των μισθών. Το νέο σύστημα αναμένεται να οδηγήσει σε αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό και σε μεγαλύτερη ανταποδοτική σύνταξη. Οι διαφορές, όπως έχουν επισημάνει οι ειδικοί, θα είναι μικρές τα πρώτα χρόνια, αλλά έπειτα από 5-6 χρόνια εφαρμογής του νέου τρόπου υπολογισμού, οι συντάξεις θα είναι αυξημένες κατά 5%-10%. Με το σημερινό σύστημα υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών, οι ασφαλισμένοι κερδίζουν μόνο τις χρονιές που ο πληθωρισμός είναι υψηλός.

Με εξαίρεση το 2022, που ο πληθωρισμός ήταν στο 9,9%, και μία από τις προηγούμενες χρονιές δεν ξεπέρασε το 3%. Με την αλλαγή που θα ισχύσει από το 2025, οι ασφαλισμένοι που θα βγουν στη σύνταξη τα έτη 2025-2028 θα λάβουν μεγαλύτερη ανταποδοτική σύνταξη, καθώς θα υπολογιστεί με μισθούς αυξημένους κατά 5% κάθε έτος. Τονίζεται ότι η αλλαγή του 2025 θα ωφελήσει με υψηλότερη ανταποδοτική σύνταξη τους νέους συνταξιούχους. Ο νέος τρόπος υπολογισμού ευνοεί το ύψος των συντάξεων, καθώς η ανάπτυξη ακολουθεί ανοδική πορεία, σε αντίθεση με τον πληθωρισμό που υποχωρεί.

Το τελικό αποτέλεσμα, βεβαίως, εξαρτάται από την πορεία των μισθών, που είναι συνάρτηση του ρυθμού ανάπτυξης. Πάντως, το πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπει ανάπτυξη 2,4% το 2024 και 2,6%το 2025 , ενώ ο πληθωρισμός θα υποχωρήσει από 2,6% το 2024 σε 2,3% το 2025. Ο μέσος μισθός, σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ, για το 2023 ανήλθε σε 1.251 ευρώ, ενώ σύμφωνα με το ΙΟΒΕ κατέγραψε αύξηση κατά 4,9% το 2023 σε τρέχουσες τιμές, αγγίζοντας τα 1.439 ευρώ. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το 2024 υπάρχει περιθώριο οι μέσοι μισθοί να αυξηθούν από 3,25% έως 4,5% και να φθάσουν τα 1.295-1.307 ευρώ μεικτά κατά μέσο όρο. Σύμφωνα με τον νόμο, για όσους ασφαλισμένους συνταξιοδοτηθούν από το 2025 και μετά, για το διάστημα από το 2002 έως το 2024, οι συντάξιμες αποδοχές θα αυξάνονται κατά το ποσοστό του πληθωρισμού, ενώ για το διάστημα από το 2025 και μετά θα αυξάνονται κατά το ποσοστό μεταβολής του Δείκτη Τιμών Μισθών.

Η ποσοστιαία μεταβολή του ίδιου δείκτη θα χρησιμοποιείται και για την ετήσια αναπροσαρμογή του ύψους των εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών. Πρόκειται για έναν καινούργιο δείκτη, ο οποίος εξετάζεται από ειδική ομάδα εργασίας που έχει συ σταθεί στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Η ομάδα εργασίας θα παραδώσει το πόρισμά της έως το τέλος του χρόνου. Ο νέος τρόπος υπολογισμού αναμένεται να δώσει υψηλότερες συντάξεις, καθώς η αύξηση στους μισθούς κινείται, υπό κανονικές προϋποθέσεις, πάνω από τον πληθωρισμό. Έτσι, η ετήσια αναπροσαρμογή τους παύει να συνδέεται με την εξέλιξη του πληθωρισμού και θα συνδέεται με έναν καινούργιο δείκτη, τον δείκτη μεταβολής μισθών. Η ρύθμιση θα αφορά τις νέες συνταξιοδοτήσεις από το 2025 και εφεξής. Δηλαδή, από την επόμενη χρονιά, οι συντάξιμες αποδοχές των ασφαλισμένων που αποτελούν τη βάση υπολογισμού της ανταποδοτικής σύνταξης, παύουν να αυξάνονται με τον πληθωρισμό και θα αυξάνονται με το ποσοστό αύξησης του Δείκτη Μισθών όλων των εργαζομένων. Αν το 2024 ο δείκτης μισθών καταγράψει αύξηση 3,5%, αυτό το ποσοστό θα αυξήσει και τον μισθό που θα ληφθεί υπόψη για την ανταποδοτική σύνταξη όσων αποχωρήσουν το 2025Δύο τρόποι Πιο συγκεκριμένα, όσοι ασφαλισμένοι αποχωρήσουν από το 2025 κι έπειτα, θα έχουν δύο τρόπους για τον καθορισμό των συντάξιμων αποδοχών τους:

– Το ανταποδοτικό τμήμα της σύνταξής τους από το 2002 ως και το 2024 θα αυξάνεται κατά το ποσοστό μεταβολής του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή κάθε έτους.

– Το ανταποδοτικό τμήμα της σύνταξής τους από το 2025 και μετά θα αυξάνεται ανάλογα με το ποσοστό μεταβολής του Δείκτη Μισθών για το σύνολο της οικονομίας. Με τον δείκτη μισθών, η αύξηση της ανταποδοτικής σύνταξης μπορεί να είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την αύξηση που θα προέκυπτε αν η μεταβολή των συντάξιμων αποδοχών συνεχιζόταν να γίνεται με βάση τον πληθωρισμό. Αν πάρει κανείς το παράδειγμα του κατώτατου μισθού, θα διαπιστώσει ότι στα τρία τελευταία χρόνια έχει πάρει αθροιστικά αύξηση 23%, ενώ ο πληθωρισμός αυξήθηκε σωρευτικά κατά 16,1%. Το 2022, ο μισθός αυξήθηκε κατά 7,2% με πληθωρισμό 9,6%. Το 2023 ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 9,4% με πληθωρισμό 3,5%, και το 2024 αυξήθηκε κατά 6,4% με εκτίμηση για πληθωρισμό 3%.

Πηγή: “ΤΑ ΝΕΑ”

Και τώρα πώς βρίσκω σπίτι; Πόσο θα μου κοστίζει ο… ξενιτεμός;

Είναι πονοκέφαλοι που, δυστυχώς, επισκιάζουν τη χαρά των εκπαιδευτικών που θα δουν το όνομά τους στις λίστες όσων θα διορισθούν ως μόνιμοι ή θα προσληφθούν ως αναπληρωτές στα σχολεία των δύο βαθμίδων για την προσεχή σχολική χρονιά. Το κόστος και διαβίωσης είναι υψηλό ο μισθός λίγος. Χαρακτηριστικά, ο κατώτατος ετήσιος μεικτός μισθός του Έλληνα εκπαιδευτικού είναι το 52% του μέσου όρου των μισθών στις χώρες της Ευρωζώνης. Η προθεσμία που θα δοθεί από το υπουργείο Παιδείας στους ενδιαφερομένους για να δηλώσουν τόπο θα «τρέξει» έως τα τέλη Αυγούστου. Ειδικότερα, σήμερα αναμένεται από το υπουργείο Παιδείας ότι θα ανακοινωθεί η πρόσκληση προς τους καθηγητές για την κάλυψη των 5.549 θέσεων μονίμων, καθώς και η τρίτη πρόσκληση για την κάλυψη θέσεων αναπληρωτών και στις δύο βαθμίδες, με την οποία θα ολοκληρωθεί η πρώτη φάση των προσλήψεων αναπληρωτών για το επόμενο σχολικό έτος. Η προθεσμία δήλωσης θα είναι ίδια και για τις δύο ομάδες εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα ανακοινωθούν πρώτα τα ονόματα όσων θα διοριστούν και θα ακολουθήσουν, αφού αφαιρεθούν από τους πίνακες όσοι θα έχουν διοριστεί, ο αριθμός και τα ονόματα των αναπληρωτών. Στόχος, είναι όλες οι διαδικασίες να έχουν ολοκληρωθεί μέσα στον Αύγουστο, ώστε οι νέοι εκπαι- δευτικοί να προλάβουν να ταξι- δέψουν στην περιοχή της θέσης Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, ο πρώτος μισθός του Ελληνα καθηγητήείναιτο31% του (αντίστοιχου Γερμανού, το42% του Φινλανδού, το 53% του Κυπρίου και το 77% του Σλοβένου. τους, προκειμένου να αναλάβουν υπηρεσία τις πρώτες του Σεπτεμ- βρίου. Και μετά… τρέξιμο για να βρουν στέγη. Και εάν βρουν, να μπορούν να την πληρώσουν.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάστηκε ο κ. Γιάννης Παπαδόπουλος, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου, οι καθαρές απολαβές των νεοδιόριστων το πρώτο έτος είναι 776,69 ευρώ, ενώ των μονίμων είναι 873,52 ευρώ. Η διαφορά των 97 ευρώ οφείλεται στο ποσό που παρακρατείται, σε δόσεις, σε κάθε δημόσιο υπάλληλο κατά τον πρώτο χρόνο στην υπηρεσία για την εγγραφή στο Μετοχικό Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων. Και ο κατώτατος ετήσιος μεικτός μισθός του Ελληνα εκπαιδευτικού υπολείπεται πολύ εκείνων των Ευρωπαίων εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) (παρουσιάστηκαν στην ιστοσελίδα alfavita.gr) είναι το 31% του Γερμανού καθηγητή, το 42% του Φινλανδού, το 45% του Ισπανού, το 53%του Κυπρίου, το 57%του Ιταλού , το 77% του Σλοβένου…

Η περιπέτεια Μετά την τοποθέτηση ενός εκπαιδευτικού, αρχίζει μια περιπέτεια που μπορεί να εξελιχθεί σε Γολγοθά. Όπως περιγράφει η Ντίνα, νηπιαγωγός, «πέρυσι τοποθετήθηκα στη Βοιωτία. Είχα δηλώσει Στερεά Ελλάδα, αλλά καθώς δεν ήξερα πού ακριβώς θα τοποθετηθώ, ξεκίνησα από τις Σέρρες το ταξίδι, έμεινα στη Λαμία και όταν ανακοινώθηκε ότι τοποθετήθηκα στη Βοιωτία, έψαξα σπίτι εκεί». Αυτό βεβαίως απαιτεί ένα κομπόδεμα για τις πρώτες ημέρες, ενώ εάν κάποιος τοποθετηθεί στις Κυκλάδες ή στα Δωδεκάνησα πρέπει να παρουσιαστεί στην έδρα της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης (π.χ. Ρόδο) και μετά να ταξιδέψει σε κάποιο μικρό νησί όπου θα οριστεί η θέση του. Και είναι γνωστό πλέον σε όλους ότι τα ενοίκια έχουν εκτιναχθεί ενώ τα σπίτια είναι δυσεύρετα στα νησιά. Έχουμε δει εκπαιδευτικούς τις πρώτες ημέρες στο νησί να διανυκτερεύουν σε αυτοκίνητα, παραλίες, γραφεία των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, να περιφέρονται από δωμάτιο σε δωμάτιο ξενοδοχείων. Και πολλοί εκπαιδευτικοί είναι γυρολόγοι έως και δέκα χρόνια, όσα και τα έτη που χρειάστηκαν μέχρι να πάρουν το χαρτί του διορισμού. Και η ταλαιπωρία των νεοδιόριστων συνεχίζεται στις απομακρυσμένες περιοχές. «Είναι εύλογο το ερώτημα για τί να μπει ένα νέο παιδί σε αυτή τη διαδικασία, όταν με τα εφόδια που έχουν κάποια έχουν και δύο ή τρία μεταπτυχιακά- μπορούν να προσληφθούν στον ιδιωτικό τομέα με καλύτερες απολαβές», παρατηρεί στην «Κ» ο κ. Παπαδόπουλος. «Σίγουρα, ένας λόγος είναι η ασφάλεια που προσφέρει ο δημόσιος τομέας. Βέβαια, ρόλο παίζουν και οι προσδοκίες που έχουν οι πτυχιούχοι πριν μπουν στο επάγγελμα. Όμως, όταν μπεις σε αυτόν τον κύκλο, να δουλεύεις κάθε χρόνο ως αναπληρωτής, δεν αποφασίζεις να βγεις εύκολα» .

Πηγή:”ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”

O διευθυντής Ερευνών του Αστεροσκοπείου Αθηνών, Κωνσταnτίνος Λαγουβάρδος, δήλωνε χθες σε συνεντεύξεις του ότι το εφετινό καλοκαίρι είναι, στατιστικά, το πιο θερμό καλοκαίρι στην ιστορία της χώρας. Και αυτό, προφανώς, δεν προκύπτει από το ύψος της θερμοκρασίας για μια ή δυο μέρες, αλλά από τη διάρκεια των υψηλών θερμοκρασιών και της ξηρασίας. Η επιστημονική επιθεώρηση «Nature Medicine» αναφέρει ότι εντός του 2023. 47.690 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τη ζέστη, μόνο στην Ευρώπη!

Σχεδόν σε καθημερινή βάση, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης προβάλλουν ρεπορτάζ για το πρόβλημα της λειψυδρίας που μαστίζει τη χώρα. Λίμνες και ποτάμια ξερά, με ό,τι κινδύνους απορρέουν για τις καλλιέργειες. Πριν από 11 μήνες η Θεσσαλία πνίγηκε από τον «Daniel» και τον « Elias», προκαλώντας καταστροφές που δεν είχε φανταστεί ο ανθρώπινος νους και τεράστιες συνέπειες στην αγροτική παραγωγή και στις υποδομές της περιοχής, που υπολογίζονται σε περισσότερο από 3,5 δισ. ευρώ. Πριν από έναν χρόνο στον Έβρο ζήσαμε τη λεγόμενη megafire με την απώλεια του μοναδικού δάσους της Δαδιάς, ενώ τεράστιες ήταν οι καταστροφές σε Ρόδο, Βόρεια Εύβοια και Μαγνησία. Εφέτος οι φωτιές στην Αττική μάς έδειξαν ότι όσα εναέρια μέσα κι αν αποκτήσουμε, όσα drones κι αν πετάνε στον ουρανό για να προειδοποιούν, όσο γρήγορα κι αν πέσουν οι πυροσβεστικές δυνάμεις στη φωτιά, οι πυρκαγιές δεν μπορούν να ελεγχθούν, γιατί κάτι έχει αλλάξει. Και αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι πλέον οι πυροσβεστικές δυνάμεις, χερσαίες και εναέριες, έχουν να αντιμετωπίσουν ένα διαφορετικό σκηνικό από εκείνο που, ακόμα και μέχρι πέρυσι, γνωρίζαμε. Και η σημαντικότερη αλλαγή είναι ότι οι φωτιές εκδηλώνονται πάνω σε ένα υλικό που είναι από μόνο του εύφλεκτο. Η ξηρασία και η ανομβρία έχουν μετατρέψει κάθε φυτικό οργανισμό, σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης, σε σπίρτο έτοιμο να πάρει φωτιά. Μια φωτιά που, υπό τις συνθήκες που επικρατούν, γίνεται ανεξέλεγκτη.

Αυτό λοιπόν που θα πρέπει να αναζητήσουμε ως υπεύθυνη πολιτεία είναι ένας νέος σχεδιασμός που θα δίνει έμφαση στα μέτρα πρόληψης, μιας και βλέπουμε ότι μόνο η ενίσχυση της πυρόσβεσης δεν αρκεί. Προσοχή, δεν πρέπει να αποδυναμωθεί η ενίσχυση της πυρόσβεσης, αλλά να ενισχυθεί περαιτέρω η πρόληψη. Ο σχεδιασμός πρέπει να λάβει υπ’ όψιν τις συνθήκες ξηρασίας και ερημοποίησης που δημιουργούνται, να αντιμετωπίσει τα προβλήματα λειψυδρίας αξιοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία, όπως της αφαλάτωσης, ώστε να υπάρξει δυνατότητα δημιουργίας τεχνικών συνθηκών υγρασίας και όπου χρειάζεται να αλλάξει και η μορφή αναδάσωσης με περισσότερο ανθεκτικά δένδρα.

Όλα αυτά όμως έχουν κόστος, ενεργοποίηση περισσότερου ανθρώπινου δυναμικού και απαιτούν τον απαραίτητο επιστημονικό και τεχνικό σχεδιασμό. Εκεί πρέπει να δώσει το βάρος της η πολιτική προστασία. Γιατί, όσο αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα «πυροσβεστικά», θα αντιμετωπίζουμε, ταυτόχρονα, χιλιάδες καμένα στρέμματα και άδικα χαμένες ζωές. Η κλιματική κρίση επιβάλλει, άμεσα, αλλαγή σχεδιασμού.

Πηγή:”ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ”