Δελτία τύπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

9/9/24

ΦΤΩΧΟ ΤΟ «ΚΑΛΑΘΙ ΔΕΘ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

Η ΓΣΕΕ, με αφορμή τις Κυβερνητικές εξαγγελίες στην 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) εκφράζει την απογοήτευση των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, καθώς έλειπαν οι ουσιαστικές πρωτοβουλίες και προτάσεις για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Η έλλειψη αναφοράς στην επαναφορά του θεσμικού πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων στα προ μνημονίων επίπεδα, καθώς και η πολιτική, πλέον, επιλογή της μη ενίσχυσης υπογραφής και επέκτασης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, παραμένουν τα σημαντικότερα ζητήματα για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας.

Επιπλέον, δεν υπήρξε καμία δέσμευση για σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς, τώρα, εντός του 2024 που οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα τις έχουν απόλυτη ανάγκη, για την αντιστάθμιση της απώλειας αγοραστικής δύναμης που υπέστησαν την τελευταία τριετία λόγω της ακρίβειας σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης και τρόφιμα.

Η κατάσταση δε επιδεινώνεται από το υψηλό ενεργειακό κόστος και την υψηλή φορολογία των μισθολογικών απολαβών, η οποία περιορίζει το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων και επιβαρύνει περαιτέρω τα οικονομικά τους. Το ενεργειακό κόστος και η υπερφορολόγηση πλήττουν ιδιαίτερα τους χαμηλόμισθους και τη μεσαία τάξη, οι οποίοι βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να μειώνεται διαρκώς, χωρίς να υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για ουσιαστική ενεργειακή ελάφρυνση και φορολογική δικαιοσύνη.

Πέραν αυτών, οι Κυβερνητικές εξαγγελίες δεν περιείχαν ουσιαστικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, παρά μόνο εμβαλωματικά μέτρα που δεν επαρκούν για να επιλύσουν το πρόβλημα. Αντιθέτως, τα ίδια τα μέτρα συμβάλλουν εκούσια στην εκτόξευση των τιμών των ενοικίων και των τιμών αγοράς πρώτης κατοικίας. Λύσεις όπως η διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την οικοδόμηση ενός νέου, σύγχρονου φορέα Κοινωνικής Κατοικίας υπό κρατική εποπτεία, με τη συμμετοχή των κοινωνικών φορέων και της τοπικής αυτοδιοίκησης, απουσίαζαν από το Πρωθυπουργικό “καλάθι”. Μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να προσφέρει μακροπρόθεσμη λύση στο ζήτημα της προσιτής στέγασης, ωστόσο, οι προτάσεις που παρουσιάστηκαν δεν ανταποκρίθηκαν στις αυξημένες ανάγκες των πολιτών.

Η γενικότερη έλλειψη ριζοσπαστικών μέτρων και στρατηγικής που να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής, ιδίως σε ζητήματα όπως η στέγαση, οι μισθοί και η φορολογία, δημιουργεί ένα κενό πολιτικής κατεύθυνσης, που δεν προσφέρει στους εργαζόμενους και την κοινωνία τις αναγκαίες προοπτικές για ένα βιώσιμο και δίκαιο μέλλον.

Η Συνομοσπονδία, από κοινού με τις οργανώσεις μέλη της, θα επιδιώξει το επόμενο διάστημα την οργάνωση μιας εκστρατείας με αιχμή του δόρατος την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση, η οποία θα κλιμακωθεί και με πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση που θα κληθούν να αποφασίσουν τα συλλογικά μας όργανα ενόψει της ψήφισης του προϋπολογισμού.

Πηγή: “ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΓΣΕΕ”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

6/09/2024

Οι εργαζόμενοι διεκδικούν το δικαίωμά τους για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας 

Το 82% των εργαζομένων ζητούν οι κλαδικές συμβάσεις να είναι δεσμευτικές για όλους τους εργοδότες

Το 85% των εργαζομένων δηλώνει ότι οι ΣΣΕ είναι απαραίτητες για καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η ΓΣΕΕ και το Ινστιτούτο Εργασίας δίνουν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα ειδικής θεματικής έρευνας κοινής γνώμης, που υλοποιήθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία Alco, και απευθύνεται σε εργαζόμενους ιδιωτικού τομέα, για την καταγραφή-μέτρηση της άποψή τους σχετικά με το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Η έρευνα διεξήχθη και ανακοινώνεται σε μια συγκυρία όπου διαπιστώνεται καθολικά η ανάγκη για την αύξηση της αγοραστικής δύναμης των μισθών των εργαζομένων καθώς και την θεμελιακή ανάγκη της προστασίας της εργασίας.

Η ποιοτική και δίκαια αμειβόμενη εργασία είναι θεμελιακή παράμετρος και αναγκαία προϋπόθεση κάθε προσπάθειας αναβάθμισης του παραγωγικού συστήματος και όχι  απλή γραμμή κόστους στους ισολογισμούς των επιχειρήσεων. Οι συλλογικές συμβάσεις αποτελούν το ισχυρότερο θεσμικό εργαλείο προστασίας των αμοιβών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά, παράλληλα, και της παραγωγικής συγκρότησης κρίσιμων κλάδων της οικονομίας.

Τα αποτελέσματα της έρευνας που παρουσιάζονται με συντομία παρακάτω δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα έχουν απόλυτη επίγνωση του διττού ρόλου των συλλογικών συμβάσεων τόσο για τον κόσμο της εργασίας όσο και για το παραγωγικό σύστημα.

Ποιο συγκεκριμένα:

• Οι ερωτηθέντες εργαζόμενοι στη συντριπτική τους πλειονότητα (85%) θεωρούν ότι οι συλλογικές συμβάσεις είναι απαραίτητή προϋπόθεση  για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Πιο συγκεκριμένα, το 83% αναγνωρίζει την επίδρασή τους στη ρύθμιση του χρόνου εργασίας, το 80% στην διασφάλιση συνθηκών υγείας, το 73% στην αύξηση των αμοιβών και το 71% στην επίλυση διαφορών μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών.
• Ωστόσο, μεταξύ των εργαζομένων που καλύπτονται ήδη από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το 65% δηλώνει ότι δεν έχει υπάρξει βελτίωση στην εργασία του από τις αρχές το 2023, μέχρι και σήμερα, αποτυπώνοντας με σαφήνεια τα αποτελέσματα της χρόνιας υπονόμευσης του θεσμού.
• Από τους εργαζόμενους που δηλώνουν ότι έχει βελτιωθεί κάποιος εργασιακός όρος με βάση την σύναψη συλλογικής σύμβασης, το 83% αναφέρουν την αύξηση του μισθού, το 24% την ευνοϊκότερη ρύθμιση του ωραρίου εργασίας και το 14% τη σύναψη πρόσθετου ασφαλιστικού συμβολαίου
• Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, παρά την πολυετή υποχώρηση των εθνικών ποσοστών κάλυψης εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις που έφεραν την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις του σχετικού Ευρωπαϊκού δείκτη, συνεχίζουν να έχουν εμπιστοσύνη στην θεσμική τους λειτουργία και αποτελεσματικότητα: Για το 74% οι συλλογικές συμβάσεις αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την προστασία των εργαζόμενων και την επίτευξη ισότιμων συνθηκών εργασίας, ενώ ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό (76%) θεωρεί ότι εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας έχει αρνητική επίπτωση στην εργασιακή εξέλιξη και τα δικαιώματα του.
• Τέλος, οι εργαζόμενοι τάσσονται σε ποσοστό 82% υπέρ της καθολικότητας ισχύος των εργασιακών συμβάσεων για όλους τους εργαζόμενους και της επεκτασιμότητας για όλες τις επιχειρήσεις ενός κλάδου. Το συγκεκριμένο εύρημα αξιολογείται ως ιδιαίτερα σημαντικό και ερμηνεύεται ως ένδειξη βαθιάς επίγνωσης των εργαζομένων του ρόλου των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων στην κλαδική συγκρότηση και λειτουργιά του παραγωγικού συστήματος.

Από το σύνολο των απαντήσεων της έρευνας προκύπτει η υψηλή εμπιστοσύνη των εργαζομένων στον θεσμικό ρόλο των συλλογικών συμβάσεων, αλλά και η έκφραση της απόλυτης πεποίθησης ότι αυτές αποτελούν τόσο το κατεξοχήν εργαλείο διασφάλισης ποιοτικών εργασιακών όρων και συνθηκών, όσο προνομιακό θεσμικό μέσο προώθησης μιας δίκαιης παραγωγικής ανάπτυξης.

Τα συνδικάτα προτείνουν και απαιτούν:

• την επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) και του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού από τις τριτοβάθμιες οργανώσεις των εργαζομένων και των εργοδοτών∙
• την αποκατάσταση όλων των προτεραιοτήτων του συλλογικού εργατικού δικαίου με έμφαση στην επέκταση και καθολική ισχύ των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, την συρροή, την μετενέργεια κ.λπ.∙
• την αύξηση μισθών, πέραν του κατώτατου μισθού∙
• τον αυστηρό έλεγχο και διαφάνεια του τρόπου διαμόρφωσης των τιμών και των περιθωρίων κέρδους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα∙
• πάταξη της κερδοσκοπίας σε όλες τις επιχειρήσεις βασικών κλάδων παραγωγής και εμπορίας βασικών αγαθών διατροφής και έκτακτη φορολογία επί των κερδών σε αλυσίδες σουπερμάρκετ, επιχειρήσεις ενέργειας και μεταφορών, τράπεζες∙

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΓΣΕΕ

Ακολουθεί η έρευνα σε PowerPoint

6770_ΕΡΕΥΝΑ για ΣΣΕ GSEEDEIKTES2024Β OK

Το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ στην 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης

Με θεματικά εργαστήρια & συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης

Το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη για να ενημερώσει το κοινό σχετικά με όλες τις τελευταίες εξελίξεις για τον κόσμο της Εργασίας, έναν κόσμο που αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς.

Για ακόμη μια χρονιά, το ΙΝΕ ΓΣΕΕ συμμετέχει στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (Περίπτερο 17, Θέση 26) και διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων, ανοιχτών για τους επισκέπτες, με τη συμμετοχή ειδικών, επιστημόνων και εκπροσώπων φορέων και κοινωνικών εταίρων.

Μεταξύ άλλων, θα πραγματοποιηθούν εργαστήρια νομικής πληροφόρησης και επαγγελματικής συμβουλευτικής με θέμα τις ευέλικτες μορφές εργασιακών σχέσεων και τις αλλαγές που φέρνουν οι ψηφιακές πλατφόρμες εργασίας, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα στον τουριστικό κλάδο, το φαινόμενο της παρενόχλησης στην εργασία, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ζητήματα.

Θα τεθούν επί τάπητος και θα συζητηθούν θέματα οπως η εργασιακή επισφάλεια σε περιόδους κρίσης, η εκπαίδευση, η διά βίου μάθηση και η επαγγελματική συμβουλευτική σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται διαρκώς και χαρακτηρίζεται από ρευστότητα.

Οι επισκέπτες θα μπορούν επίσης να συνομιλήσουν με εργασιακούς συμβούλους, αλλά και νομικούς συμβούλους για ασφαλιστικά και εργασιακά ζητήματα, αλλά και να ενημερωθούν για το ερευνητικό έργο του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και τις δράσεις του στην επαγγελματική κατάρτιση, την παρακολούθηση και εξέλιξη των επαγγελμάτων και των δεξιοτήτων.

Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ θα υποδέχεται τους επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια της Έκθεσης, από το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2024.

Ενημερωθείτε αναλυτικά για τις εκδηλώσεις στο inegsee.gr/deth2024.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΕΝΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ προσπαθεί εν όψει ΔΕΘ να… επιδιορθώσει τη «μεγάλη της αφήγηση» για την οικονομία, η οποία πλέον αμφισβητείται σε διαρκώς ευρύτερη κλίμακα όπως αποδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις, τα επίσημα στατιστικά στοιχεία… δεν βοηθούν.

Αντίθετα, οι ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά και οι μελέτες του ΚΕΠΕ, ακόμη και του ΙΟΒΕ και σε κάποιο βαθμό της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) διαψεύδουν εκκωφαντικά το κυβερνητικό success story. Το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών επέλεξαν για τίτλο της πρωθυπουργικής παρέμβασης το «δεν θα θέσουμε σε κίνδυνο τη δημοσιονομική πειθαρχία » έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα, που βλέπει ότι η «απληστία κερδών» είναι ανεξέλεγκτη, ενώ στον αντίποδα η ζωή για τους μισθωτούς και τα λαϊκά νοικοκυριά γίνεται διαρκώς πιο δύσκολη.

Η «ένδοξη» πρωτιά …

Την περασμένη Παρασκευή ήταν η ανακοίνωση της Eurostat για τον πληθωρισμό στην Ε.Ε. και τις χώρες- μέλη. Η Ελλάδα, σε αντίθετη κίνηση από τις υπόλοιπες χώρες-μέλη κατέγραψε αύξηση στο 2,1%, ενώ στην ευρωζώνη μειώθηκε στο 2,2%. Το τεκμήριο αυτό διέψευσε άμεσα και με διπλό τρόπο τον ισχυρισμό του πρωθυπουργού ότι η «δύσκολη φάση με την ακρίβεια πέρασε».

Μία μέρα πριν, μια άλλη ανακοίνωση της Eurostat για τον βαθμό ψηφιοποίησης των επιχειρήσεων στις χώρες- μέλη κατέταξε την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις. Ήταν μόνο δύο παραδείγματα, σε… ατυχή για την κυβέρνηση συγκυρία. Συνολικότερα, τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα είναι μακράν πρώτη στην Ε.Ε. σε ένα μόνο στατιστικό στοιχείο: τα κέρδη και γενικότερα την «εταιρική απληστία». Όχι μόνο με τα κατεξοχήν… λαμπρά παραδείγματα των τραπεζών, των εταιρειών διύλισης και των εισηγμένων στο Χ.Α. εταιρειών, αλλά και στο σύνολο της οικονομίας.

Η Ελλάδα γνωρίζει τη μακράν πιο θεαματική αύξηση του Δείκτη

Η «ΕΝΔΟΞΗ» ΠΡΩΤΙΑ Δείκτης κερδών και κόστους εργασίας 2024

ΧΩΡΑ             ΚΕΡΔΗ     ΜΟΝΑΔΙΑΙΟ ΚΟΣΤΟΣ

Ελλάδα             147,60       94,5

Κύπρος             130,7         90,4

Κροατία           122,8          98,4

Ιταλία               122,0          97,5

Ιρλανδία          121,9          88,2

Πορτογαλία    108,4         103,2

Ισπανία           94,6           103,8

Ολλανδία        5.999         -18,3

Ρουμανία       24.736        -11,5

Σλοβενία        1.499           -20

Φιλανδία        4.722          -28

Σουηδία        8.910         -21,4

ΟΙ «ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ» Κοινωνικοί δείκτες 

α) Άτομα σε κίνδυνο φτώχειας

Ρουμανία         32,0
Βουλγαρία       30,0
Ελλάδα             26,1
Λετονία            25,6
Εσθονία           24,1

β) Ποσοστό υλικής και κοινωνικής στέρησης

Ρουμανία        23,5
Ελλάδα           20,7
Βουλγαρία     19,1
Ισπανία          33,9,
Ουγγαρία      11,3

Κερδών στην Ε.Ε. , όπως τεκμηριώνει ο σχετικός πίνακας

Οι πέντε πρώτες χώρες στην κατάταξη Με «κακές παρέες» η Ελλάδα σε όλους τους κοινωνικούς παραγωγικούς δείκτες, μόνη και μακράν πρώτη στα κέρδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση

• Η απληστία των κερδών, η άλλη όψη της κοινωνικής δυστυχίας (Ελλάδα, Κύπρος, Κροατία, Ιταλία , Ιρλανδία) , καθόλου περίεργα έχουν τους χαμηλότερους δείκτες Πραγματικού Μοναδιαίου Κόστους Εργασίας. Με λίγα λόγια, η εκτίναξη των κερδών βασίστηκε στην καθήλωση του κόστους εργασίας.

…και οι «κακές παρέες» Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα έχει από τους χειρότερους δείκτες κοινωνικής δυστυχίας στην Ε.Ε. (ποσοστό κινδύνου φτώχειας και ποσοστό υλικής και κοινωνικής στέρησης) , όπως τεκμηριώνουν οι σχετικοί πίνακες. Είναι τρίτη (πίσω από τη Ρουμανία και Βουλγαρία, που κατέχουν τις πρώτες θέσεις) στο ποσοστό ατόμων σε κίνδυνο φτώχειας και 2η πίσω από τη Ρουμανία (με τρίτη τη Βουλγαρία) στο ποσοστό ατόμων σε υλική και κοινωνική στέρηση. Τι απ’ όλα αυτά θα αλλάξει με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ; Με βάση αυτά που διαρρέουν στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, τίποτε! Η παθογένεια του μοντέλου ανάπτυξης που έχει εγκαθιδρυθεί είναι δομική και δεν αντιμετωπίζεται με επιμέρους και περιφερειακού χαρακτήρα παρεμβάσεις.

Πηγή:

«ΤΣΟΥΝΑΜΙ» ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΗΝΕΣ, ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΤΑ FUNDS ΚΑΙ ΤΟΥΣ SERVICERS ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ  «ΠΑΡΤΙ» ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΩΝ

Eρχεται «τσουνάμι» ηλεκτρονικών πλειστηριασμών τους επόμενους μήνες, με το Δημόσιο, τις τράπεζες, τα funds και τους servicers να κάνουν ένα πραγματικό «πάρτι» στις πλάτες των οφειλετών, οι οποίοι, χτυπημένοι και από την ακρίβεια, κινδυνεύουν να χάσουν τις περιουσίες τους. Τα στοιχεία δείχνουν πως από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα αρχίσει ένα μπαράζ ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, καθώς πολλοί από αυτούς είτε αναβάλλονταν είτε κρίνονταν άγονοι, λόγω και των πρόσφατων εκλογών. Το ίδιο φαίνεται πως έχει συμβεί και μετεκλογικά, αφού συνηθίζεται τους καλοκαιρινούς μήνες οι πλειστηριασμοί να είναι αρκετά περιορισμένοι. Από την 1η Σεπτεμβρίου, οπότε είναι προγραμματισμένο να επιστρέψουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, αναμένεται ότι χιλιάδες ακίνητα θα βγουν στο σφυρί. Επισημαίνεται πως κάθε χρόνο οι e-πλειστηριασμοί «παγώνουν» τον μήνα Αύγουστο και δεν διενεργείται καμία διαδικασία.

Χιλιάδες ακίνητα Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, στην ειδική πλατφόρμα e-auctions των συμβολαιογράφων έχουν αναρτηθεί 3.169 πλειστηριασμοί κατοικιών έως το τέλος τους χρόνου και συνολικά 7.827 ακίνητα. Αυτό σημαίνει πως χιλιάδες ακίνητα, ακόμα και πρώτες κατοικίες, θα βγουν στο σφυρί τους επόμενους μήνες, με τους δανειολήπτες να έχουν στα χέρια τους πολύ συγκεκριμένα «όπλα» για να αμυνθούν, αφού εδώ και χρόνια δεν υπάρχει καμία προστασία της πρώτης κατοικίας. Για να συμμετάσχει ένας υποψήφιος αγοραστής σε ηλεκτρoνικό πλειστηριασμό, θα πρέπει να «κλειδώσει» το 30%της αξίας του ακινήτου σε έναν λογαριασμό. Με αυτόν τον τρόπο αποκλείεται στην πράξη από τη διαδικασία ο ιδιοκτήτης του ακινήτου, σε περίπτωση που έστω και την τελευταία στιγμή βρει κάποια χρήματα από συγγενείς και φίλους για να μη χάσει το σπίτι του.

Τιμή εκκίνησης Έτσι, στους πλειστηριασμούς συμμετέχουν οι… ίδιοι και οι ίδιοι, οι οποίοι, μάλιστα, γνωρίζουν καλά και μια βασική λεπτομέρεια της διαδικασίας. Όταν ένας πλειστηριασμός αποβεί άγονος, διεξάγεται εντός 30 ημερών νέος για το ίδιο ακίνητο, με τιμή εκκίνησης ίση προς το 80% της αρχικής. Σε περίπτωση που και ο νέος πλειστηριασμός αποβεί άγονος, επαναλαμβάνεται μέσα σε 30 ημέρες, με τιμή εκκίνησης στο 65% της αρχικής. Εφόσον διαπιστώσουν πως δεν υπάρχει ενδιαφέρον για ένα ακίνητο (που συνήθως προσπαθούν να το αγοράσουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες τους) , αφήνουν τον πλειστηριασμό να οδηγηθεί στη χαμηλότερη τιμή εκκίνησης. Με αυτόν τον τρόπο ζημιωμένος βγαίνει ο δανειολήπτης, αφού θα πουληθεί το ακίνητό του σε πολύ χαμηλή τιμή και θα συνεχίζει να χρωστά τεράστια ποσά στις τράπεζες και στα funds, την ώρα μάλιστα που έχει μείνει κυριολεκτικά στον δρόμο.

Οι δανειολήπτες Το μοναδικό «όπλο» που έχουν πλέον στα χέρια τους οι δανειολήπτες είναι ο εξωδικαστικός μηχανισμός, το πλαίσιο του οποίου, όμως, δεν ισχύει για όλους.

Αίτηση για να ρυθμίσουν τα χρέη τους μπορούν να υποβάλουν τόσο τα φυσικά όσο και τα νομικά πρόσωπα, ανεξαρτήτως τζίρου ή ύψους οφειλών. Μοναδική προϋπόθεση το χρέος να είναι άνω των 10.000ευρώ. Εδώ και λίγο καιρό έχει καταργηθεί ο όρος ότι, για να κάνεις αίτηση στον εξωδικαστικό μηχανισμό, δεν πρέπει να έχεις το 90% των συνολικών οφειλών σε έναν χρηματοδοτικό φορέα, που εξαιρούσε μέχρι σήμερα μεγάλο μέρος οφειλών. Επίσης, ο νόμος απαγορεύει την υποβολή αίτησης για ένταξη στη διαδικασία τρεις μήνες πριν από την ημερομηνία του πλειστηριασμού.

Ρυθμοί χελώνας  Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει σε μηνιαία βάση η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους του υπουργείου Οικονομικών, ο εξωδικαστικός κινείται με ρυθμούς χελώνας. Οι αρχικές οφειλές που έχουν ήδη ρυθμιστεί αγγίζουν τα 6,7 δισ. ευρώ, με τον αριθμό των επιτυχών ρυθμίσεων να αγγίζει συνολικά τις 19.223, όταν τα «κόκκινα» δάνεια και οι οφειλές ανέρχονται σε πολλαπλάσια ποσά. Είναι ενδεικτικό πως στα χέρια των funds βρίσκονται «κόκκινα» δάνεια άνω των 70 δισ. ευρώ (στη συντριπτική τους πλειονότητα αγοράστηκαν αντί πινακίου φακής από τις τράπεζες στο 3%-15%της ονομαστικής αξίας τους) και επιπλέον 10-12 δισ. βρίσκο νται στα χαρτοφυλάκια των τεσσάρων συστη- μικών τραπεζών, εκτων οποίων τα περισσότερα έχουν δοθεί προς είσπραξη στους servicers (Intrum, DoValue κ.λπ.)

« Κόκκινα» δάνεια Συνολικά οι servicers ελέγχουν 80 δισ. «κόκκινων» δανείων, εντός των οποίων υπάρχουν ενυπόθηκα δάνεια για 700.000 ακίνητα, συνολικής αξίας 45 δισ. ευρώ. Σημειώνεται πως εκτός από όσους έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές είται από δάνεια είτε από χρέη προς το Δημόσιο στον εξωδικαστικό μηχανισμό μπορούν να υποβάλουν αίτηση και οφειλέτες με ενήμερα δάνεια. Προϋπόθεση είναι να έχουν υποστεί αποδεδειγμένα μείωση του εισοδήματός τους τουλάχιστον κατά 20%. Η υποχρέωση αυτή ισχύει μόνο όταν όλες οι οφειλές κάποιου είναι ενήμερες, δηλαδή όταν κάποιος έχει ενήμερο το δάνειό του, αλλά οφείλει στο Δημόσιο, δεν απαιτείται να έχει υποστεί μείωση εισοδήματος 20%για να κάνει αίτηση στον εξωδικαστικό μηχανισμό.

Οι οφειλές Με βάση τα στοιχεία πάνω από μία στις πέντε αιτήσεις στον εξωδικαστικό απορρίπτονται, με αποτέλεσμα οι οφειλέτες να κινδυνεύουν άμεσα με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Συγκεκριμένα, το 21,73%των συνολικών οφειλών απορρίφθηκε με αιτιολογία την ανεπαρκή οικονομική δυνατότητα εξυπηρέτησης της ρύθμισης, ενώ το 16,84%αφορά «άλλο» ως αιτιολόγηση. Επίσης, το 10,16% απορρίφθηκε γιατί κρίθηκε πως ο εξωδικαστικός μηχανισμός δεν είναι το κατάλληλο εργαλείο ρύθμιστής της συγκεκριμένης οφειλής λόγω ύψους ή φύσης αυτής.

Διαχείριση δανείων Ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τη συμπεριφορά των εταιρειών διαχείρισης δανείων σε ό,τι αφορά τις ρυθμίσεις οφειλών εξάγονται από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η γενική γραμματεία ιδιωτικού χρέους του υπουργείου Οικονομικών και αφορούν τον Ιούλιο, μήνα όπου καταγράφεται ρεκόρ στον συνολικό αριθμό ρυθμίσεων. Όπως φαίνεται, οι μεγάλοι : servicers είχαν σημαντικές αποκλίσεις στη συμπεριφορά τους στην έγκριση ή απόρριψη των ρυθμίσεων. Ειδικότερα, όπως σημειώνεται από τη γενική γραμματεία, από τα€70δις  Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων που βρίσκονται στους servicers, οι τέσσερις μεγαλύτεροι κατέχουν σχεδόν το 90%. Στους τέσσερις αναλογούν ρυθμίσεις συνολικού ποσού €337εκ. για 5.200 οφειλέτες τον Ιούνιο (από σύνολο €357εκ.για 6.218 οφειλέτες).

Μεγάλοι servicers Όμως, δεν έδειξαν όλοι οι μεγάλοι servicers την ίδια έφεση προς την έγκριση ρυθμίσεων, όπως φαίνεται από τα στοιχεία που παραθέτει η γενική γραμματεία (γράφημα):

• H Intrum και η QQuant είχαν τον Ιούνιο πολύ υψηλά ποσοστά έγκρισης ρυθμίσεων, 89%και 96%, αντίστοιχα.

• Αντίθετα, πολύ πιο φειδωλές στις εγκρίσεις ήταν η doValue και η Cepal, που διαχειρίζονται μη εξυπηρετούμενα δάνεια της Eurobank και της Alpha Bank, κατά κύριο λόγο. Το ποσοστό έγκρισης από την doValue ήταν μόλις 60% για τον Ιούνιο και από την Cepal μόλις 57%.

• Από τους υπόλοιπους χρηματοδοτικούς φορείς, δηλαδή τις τράπεζες, αξιοσημείωτες είναι οι διαφορές που παρουσιάζονται στα ποσοστά έγκρισης ρυθμίσεων. Η Εθνική είναι η πιο φειδωλή, με έγκριση μόλις 39% των αιτημάτων, ενώ στη Eurobank το αντίστοιχο ποσοστο είναι 68%, στην Alpha Bank 58%και στην Πειραιώς είναι το υψηλότερο, 83%.

• Ο κυριότερος λόγος απόρριψης ρυθμίσεων από τους χρηματοδοτικούς φορείς ήταν η ανεπαρκής οικονομική δυνατότητα των οφειλετών. Ειδικότερα, το 21,43% των συνολικών οφειλών απορρίφθηκε με αιτιολογία την ανεπαρκή οικονομική δυνατότητα εξυπηρέτησης της ρύθμισης. Το 17,19%αφορά «άλλο» ως αιτιολόγηση, ενώ το 10,55% απορρίφθηκε γιατί κρίνεται ότι ο OCW δεν είναι το κατάλληλο εργαλείο ρύθμισης της συγκεκριμένης οφειλής λόγω ύψους ή φύσης αυτής, αναφέρει η γ.γ. Ιδιωτικού Χρέους.

• Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι τον Ιού νιο καταγράφονται και πολύ υψηλά ποσοστά απόρριψης ρυθμίσεων από οφειλέτες, που ξεπερνούν το 20%.

Ρεκόρ τον Ιούλιο Ο ανοδικός ρυθμός του εξωδικαστικού μηχανισμού συνεχίστηκε τον Ιούλιο, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών, οδηγώντας στο νέο ρεκόρ των 1.952 ρυθμίσεων, αριθμός που αντιστοιχεί σε οφειλές 518 εκατ. ευρώ. Συνολικά καταγράφονται 21.176 επιτυχείς ρυθμίσεις για αρχικές οφειλές ύψους 7,2 δισ. ευρώ που έχουν ρυθμιστεί μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού έως τα τέλη Ιουλίου. Συγκεκριμένα, στην μηνιαία έκθεση προόδου του εξωδικαστικού της Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους παρουσιάζονται αναλυτικά τα ποσοστά εγκρισιμότητας των χρηματοπιστωτικών φορέων (τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης) για αιτήσεις με οφειλές έως 250.000 ευρώ, με τις Intrum, QQuant και Veraltis να σημειώνουν τα υψηλότερα ποσοστά και για τον μήνα Ιούλιο. Επιπρόσθετα, προσφέρονται στοιχεία για τις διμερείς ρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τον μήνα Ιούνιο, ύψους 357 εκατ. ευρώ για 6.218 οφειλέτες. Αντιστοιχούν στις μεγαλύτερες εταιρείες διαχείρισης δανείων, τέσσερις εκ των οποίων (DoValue, Cepal, Intrum, QQuant) πραγματοποίησαν συνολικά απευθείας ρυθμίσεις για 5.200 οφειλέτες στα 337 εκατ. ευρώ. Σημειώνεται ότι και για τις τέσσερις εταιρείες οι περισσότερες ρυθμίσεις αφορούν στεγαστικά δάνεια.

Πηγή: “KONTRA NEWS”

«Μάζευε κι ας είν’ και ρώγες».

Αυτό φαίνεται πως κάνουν πλέον πράξη στο υπουργείο Οικονομικών σε ό,τι αφορά το πρόβλημα της στέγασης και ήδη έχουν βρει 447 κλειστά ακίνητα του Δημοσίου τα οποία φαίνεται ότι μπορούν να «πέσουν» στην αγορά με χαμηλό τίμημα προκειμένου να δώσουν μία ανάσα στο πρόβλημα. Το ζήτημα της στέγασης – που βασίζεται κυρίως στο πρόβλημα των κλειστών ακινήτων- είναι από τα σημαντικότερα στο κεφάλαιο της αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος και ο πρωθυπουργός θα πρέπει σε κάθε περίπτωση στη ΔΕΘ να έχει να παρουσιάσει πολιτικές αύξησης της προσφοράς ώστε να μειωθούν τα ενοίκια. Αυτήν τη στιγμή τα διαμερίσματα που δεν διατίθενται για τον άλφα ή βήτα λόγο από τους ιδιοκτήτες τους είναι περί- που 200.000.

Ο αριθμός είναι πολύ μεγάλος γι’ αυτό και υιοθετούνται διαφορετικά προγράμματα τα οποία καλούνται να καλύψουν τα κάθε λογής προβλήματα που καταγράφονται στην αγορά ακινήτων, ώστε να δοθούν όσο το δυνατόν περισσότερα προς ενοικίαση . Σε αυτό το πρόβλημα, ως μάννα εξ ουρανού, έρχεται να προστεθεί στα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του το υπουργείο Οικονομικών, μία εφαρμογή – εν πολλοίς ξεχασμένη την οποία ενεργοποίησε τον περασμένο Οκτώβριο ο υπουργός Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης. Πρόκειται για το Μητρώο Ακίνητης Περιουσίας (ΜΑΠ) , το οποίο διαθέτει μια τεράστια βάση δεδομένων με 365.853 καταχωρήσεις ακινήτων. Μέσα από αυτές τις εγγραφές η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του ΥΠΕΘΟ εντόπισε 447 αξιοποιήσιμα ακίνητα. Στην οδό Νίκης βέβαια θεωρούν ότι από το σύνολο των ακινήτων που είναι καταγεγραμμένα στο ΜΑΠ θα υπάρχουν κι άλλα αξιοποιήσιμα ακίνητα που θα μπορούσαν να προστεθούν στα πρώτα 447, γι’ αυτό και αποφασίστηκε η προκήρυξη ενός διαγωνισμού. Στόχος του διαγωνισμού είναι η πρόσληψη ενός τεχνικού συμβούλου, ο οποίος θα λάβει ως αμοιβή 37.200 ευρώ και με αυτά τα χρήματα θα κάνει τα εξής:

•Θα οριστικοποιήσει ότι όντως αυτά τα πρώτα 447 ακίνητα που έχουν κατ’ αρχάς εντοπιστεί μπορούν να διατεθούν το συντομότερο για την κάλυψη στεγαστικών αναγκών πολιτών, ολοκληρώνοντας παράλληλα τον τεχνικό και νομικό έλεγχο που θα οδηγήσει στην πράξη στην αξιοποίηση τους. Θα προχωρήσει στην πλήρη διερεύνηση, επεξεργασία και ανάλυση των ακινήτων που είναι καταχωρημένα από το ΥΠΕΘΟ στο ΜΑΠ , ώστε να εντοπιστούν κι άλλα κατάλληλα ακίνητα, αλλά και για να ξεκαθαρίσει η λίστα στην οποία έχουν ήδη εντοπιστεί διπλοεγγραφές ή και τριπλοεγγραφές των ίδιων ακινήτων που έκαναν οι διάφοροι φορείς του Δημοσίου.

Τι είναι το ΜΑΠ  Η αρχή του Μητρώου βρίσκεται πίσω στο 2012, καθώς τότε ανατέθηκε στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας να καταγράψει όλη την ακίνητη περιουσία των δημόσιων φορέων σε ένα ενιαίο μητρώο. Εκεί εντάχθηκαν τα ακίνητα των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, των ΝΠΔΔ, των υπουργείων και των εποπτευόμενων από αυτά φορέων. Το ΜΑΠ είναι αρκετά σύγχρονο στον σχεδιασμό του με ψηφιακή καταγραφή των ακινήτων, έχει τη δυνατότητα γεωεντοπισμού μέσω GPS, ενώ είναι συνδεδεμένο και με το Κτηματολόγιο ώστε να αντλεί στοιχεία και από τις δικές του βάσεις δεδομένων.

Η εκστρατεία του ΥΠΟΙΚ Την ίδια στιγμή πάντως, στο υπουργείο Οικονομικών προωθούνται και άλλες διαδικασίες για την αξιοποίηση του συνόλου των ακινήτων τα οποία έχει στην κατοχή της η ΕΤΑΔ. Μέχρι τώρα τα ακίνητα που προσπαθούσε να δώσει το Δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα προς ένα-ένα. Αυτή η διαδικασία αποδείχθηκε πολλές φορές κατά το παρελθόν ότι δεν αποδίδει τα αναμενόμενα και δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο να έρχονται στην επιφάνεια ξανά και ξανά ακίνητα-φιλέτα, που όμως τελικά έμεναν στα αζήτητα. Από τη στιγμή όμως τώρα που ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες των αποκρατικοποιήσεων που έκανε το ΤΑΙΠΕΔ, ήρθε η ώρα της πραγματικής αξιοποίηση των χιλιάδων ακινήτων του Δημοσίου. Η νέα ιδέα λοιπόν είναι η δημιουργία πολλών εταιρειών holding, στις οποίες θα ομαδοποιηθούν ομοειδή ακίνητα τα οποία θα δοθούν προς αξιοποίηση.  Αυτήν τη στιγμή η ΕΤΑΔ είναι στη φάση να συγκεντρώσει ένα δείγμα 1.000 ακινήτων προς αξιοποίηση, τα οποία και θα χωριστούν σε ομάδες, για παράδειγμα τουριστικά ή εμπορικά. Στη συνέχεια θα ζητηθεί αυτά τα ακίνητα να τα αναλάβει ένας developer και το κράτος θα παρέχει την βοήθειά του ώστε να προχωρήσει η ταχύτερη αξιοποίησή τους.

Πηγή: “POLITICAL”

ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ κατάρτισης, που απευθύνεται σε 10.000 ανέργους, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι ως δικαιούχοι του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, αλλά και σε άστεγους, προωθεί η ΔΥΠΑ.

Η σχετική ΚΥΑ δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ και προβλέπει, μεταξύ άλλων, επιχορήγηση επιχειρήσεων έτσι ώστε να απασχοληθούν εκεί οι δικαιούχοι που θα προκύψουν. Η οικονομική ενίσχυση που θα μπορεί να λάβει κάθε επιχείρηση που θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα ανέρχεται στο ποσό των 13.416 ευρώ ανά ωφελούμενο για απασχόληση 12 μηνών. Ως ποσό επιχορήγησης ορίζεται το 50% μηνιαίου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους του ωφελούμενου, με ανώτατο όριο τα 1.118 ευρώ τον μήνα. Στόχος της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας είναι η αναβάθμιση των δεξιοτήτων και η επανακατάρτιση των ωφελούμενων σε τομείς υψηλής ζήτησης. Όσοι ολοκληρώσουν τη Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση (ΣΕΚ) και λάβουν τη σχετική πιστοποίηση, θα έχουν δικαίωμα απασχόλησης σε επιχειρήσεις για 12 μήνες με επιχορήγηση από τη ΔΥΠΑ, ώστε να αποκτήσουν την ανάλογη επαγγελματική εμπειρία. Η ΣΕΚ πραγματοποιείται διά ζώσης, θα είναι διάρκειας 80 ωρών και ολοκληρώνεται με την παροχή της σχετικής πιστοποίησης. Η ημερήσια διάρκεια της θεωρητικής κατάρτισης δεν μπορεί να υπερβαίνει τις έξι ώρες. Οι καταρτιζόμενοι λαμβάνουν 5 ευρώ για κάθε ώρα κατάρτισης. Η κάλυψη του προγράμματος ως προς το σκέλος της απασχόλησης των ωφελούμενων γίνεται από επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίες πρέπει να υποβάλουν σχετική ηλεκτρονική αίτηση προς τη ΔΥΠΑ. Βασική προϋπόθεση ένταξης στο πρόγραμμα για τις επιχειρήσεις είναι να μην έχουν προβεί σε απόλυση το λιγότερο ένα μήνα πριν από την υποβολή της απαιτούμενης αίτησης συμμετοχής. Η υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιείται μέσω της παροχής επιταγών κατάρτισης (vouchers). Το πρόγραμμα, κοστολογείται στα 151.666.000 ευρώ.

Πηγή: “ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

Οι Έλληνες έχουν τη μεγαλύτερη απόσταση στα μέσα ωρομίσθια από τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Στον πάτο της Ε.Ε. βρίσκονται πλέον οι μισθοί των Ελλήνων, πιο χαμηλά και από τη Βουλγαρία, σύμφωνα με την έκθεση του ΚΕΠΕ. Μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για τιθάσευση της ανεργίας, όμως οι Έλληνες εργαζόμενοι βρίσκονται σε χειρότερη θέση και από τους αντίστοιχους της Βουλγαρίας. Άλλωστε, σύμφωνα και με την ειδική ανάλυση που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του οικονομικού δελτίου του ΚΕΠΕ («Σχετική θέση του μέσου ωρομισθίου και εργαζόμενοι φτωχοί στην Ελλάδα», Βλάσης Μισσός) , οι Έλληνες εργαζόμενοι έχουν πλέον τη μεγαλύτερη απόσταση στα μέσα ωρομίσθια από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπερασματικά, η επιδείνωση οφείλεται στο ότι κατά τα δύο πρώτα χρόνια οικονομικής ανάκαμψης μετά την πανδημία του κορωνοϊού οι εργοδότες επέβαλαν επιμήκυνση των ωρών εργασίας χωρίς αντίστοιχη αύξηση αμοιβών. Ειδικότερα, στη διάρκεια των 15 ετών που έχουν μεσολαβήσει από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, η  χώρα μας εμφανίζεται πλέον ως η δεύτερη πιο φτωχή χώρα της Ε.Ε. των 27, μετά τη Βουλγαρία, με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ , μετρούμενο σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης (purchasing power parity, PPP). Όμως, στην πραγματικότητα η θέση των Ελλήνων εργαζομένων είναι ακόμη χειρότερη, εάν υπολογιστούν οι μισθοί που καταβλήθηκαν (και όχι το ΑΕΠ) με αναγωγή στην αγοραστική δύναμη. Βάση μέτρησης αποτελεί το ωρομίσθιο. Ως ωρομίσθιο ορίζεται το σύνολο των καταβληθέντων μισθών προς τις ώρες εργασίας, τις οποίες οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι απασχολήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός έτους.  Συνεπώς, ο όρος δηλώνει τον μέσο ωριαίο μισθό και όχι τα εκάστοτε επίπεδα των «ωρομισθίων» που καθορίζονται για την ειδικευμένη και ανειδίκευτη εργασία από τον νόμο και την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Συγκριτικά με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27, η ελληνική οικονομία κατέχει πλέον την τελευταία θέση του μέσου μισθού ανά δεδουλευμένη ώρα εργασίας (ωρομισθίου) ,  υπολογισμένου σε όρους κοινής αγοραστικής δύναμης, δηλαδή πόσες χρηματικές μονάδες κοστίζει μια συγκεκριμένη ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών σε διαφορετικές χώρες. Όπως ήδη σημειώσαμε, το ωρομίσθιο στην Ελλάδα έχει πλέον τη μεγαλύτερη απόκλιση από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή είναι χαμηλότερα και από τη Βουλγαρία! Ειδικότερα, από το 1995 έως και το 2008, η σχετική αγοραστική δύναμη του μέσου καταβεβλημένου ωρομισθίου στην Ελλάδα υπολογίζεται σε πάνω από το 60% του μέσου όρου των χωρών της Ε.Ε. των 27. Η Ελλάδα βρισκόταν αυτή την περίοδο μεταξύ 8ης ή 9ης θέσης από το τέλος και με μια ήπια, συγκλίνουσα τάση προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η ασθενής ανοδική τάση φαίνεται ότι ανακόπτεται σταδιακά, ήδη πριν από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Συγκεκριμένα, από την περίοδο 2007/2008 η αγοραστική δύναμη των μισθών ανά ώρα εργασίας παραμένει στάσιμη, ενώ από το 2009 και ύστερα η πορεία τους είναι καθοδική. Ιδιαίτερα, το 2020, έτος κατά το οποίο η πανδημία του κορωνοϊού επηρέασε έντονα τη διεθνή οικονομία, η αγοραστική δύναμη του ωρομισθίου στην Ελλάδα συνέκλινε με εκείνο της Βουλγαρίας. Έκτοτε η απόσταση μεταξύ τους διευρύνεται . Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα πρέπει να εξεταστεί τόσο από την πλευρά των μεταβολών του επιπέδου των σχετικών μισθών όσο και από τη σκοπιά του επιπέδου των ωρών εργασίας. Αν και το ζήτημα χρήζει επισταμένης έρευνας, η αύξηση των ωρών εργασίας φαίνεται ότι διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στη μείωση του καταβαλλόμενου ωρομισθίου. Από το 2020, οπότε και καταγράφηκε καθίζηση των συνολικών ωρών εργασίας σε όλη την Ε.Ε. των 27, λόγω των μέτρων Περιορισμού της πανδημίας, έως και το 2023, η μέση αύξηση των ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο στην Ένωση εκτιμάται σε 3,4%, έναντι 9,25%στην Ελλάδα, όπου είναι τριπλάσια του μέσου όρου. Είναι ενδεικτικό ότι για το 2023, μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. , η Ελλάδα εμφανίζει τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση σε ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο. Στη διάρκεια της 15ετούς περιόδου που μεσολάβησε από την κρίση του 2009, η Ελλάδα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση στο ύψος των πραγματικών ωρομισθίων (-23,7%), με δεύτερη την Ουγγαρία (-15%).  Την ίδια περίοδο, δύο χώρες που βελτίωσαν τα πραγματικά ωρομίσθια περίπου κατά 40% ήταν η Πολωνία και η Σλοβενία.

Πηγή: “ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ”

Η ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ είναι το επενδυτικό στοιχείο το οποίο τα νοικοκυριά επιλέγουν για την τοποθέτηση του πλούτου τους.

Στις χώρες του ΟΟΣΑ (OECD, 2022) η κατοικία αντιπροσωπεύει κατά μέσο όρο το 50% του συνολικού πλούτου των νοικοκυριών. Το ποσοστό αυτό έχει διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα, π.χ. στη Γερμανία ανέρχεται σε 44%, στη Λιθουανία σε 93%, στις Χιλή, Λετονία, Λιθουανία και Ελλάδα σε 80% και σε 40% σε Ηνωμένες Πολιτείες και Νέα Ζηλανδία. Ενδιαφέρον έχει επίσης το ποσοστό των νοικοκυριών νεότερης ηλικίας που διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία, καθώς και η επισήμανση του τρόπου απόκτησής της. Τα περισσότερα  νέας ηλικίας νοικοκυριά που είναι ιδιοκτήτες έχουν αποκτήσει την κατοικία τους χάρη σε κληρονομιά ή δωρεά. Τα νέας ηλικίας νοικοκυριά που έχουν αποκτήσει την κατοικία τους με αγορά είναι πολύ λιγότερα. Και σε αυτή την περίπτωση, η σύγκριση μεταξύ των δύο ομάδων διαφέρει από χώρα σε χώρα. Παραδείγματος χάριν, στην Ελλάδα το 94% των νέων νοικοκυριών έχει αποκτήσει την κατοικία του χάρη σε κληρονομιά ή δωρεά – με ίδια περίπου εικόνα στην Αυστρία και τη Σλοβενία. Στη Λιθουανία συμβαίνει το ανάστροφο – με ίδια εικόνα στις Φινλανδία και Σλοβακία.

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ αυτών των ποσοστών, λαμβάνοντας υπόψη τη σημερινή αυξητική τάση της τιμής των ακινήτων, δείχνει τη διαγενεακή ανισότητα στη δυνατότητα απόκτησης ιδιόκτητης κατοικίας. Μάλιστα, είναι σχεδόν βέβαιη η προοπτική τα νέα νοικοκυριά να αποκτούν ιδιόκτητη κατοικία μόνο χάρη στην ενδοοικογενειακή υποστήριξη – κάτι που διευρύνει το χάσμα της ανισότητας μεταξύ αυτών που λαμβάνουν κληρονομιά ή δωρεά και εκείνων που δεν λαμβάνουν. Κάτω από αυτή την πίεση, που έχει εξελιχθεί σε κατάσταση έλλειψης στέγης, οι κυβερνήσεις λαμβάνουν μέτρα για τη μείωση του χάσματος της στεγαστικής ανισότητας, ενώ ο ΟΟΣΑ προτείνει συνεκτικές πολιτικές στην οποίες συγκαταλέγεται η φορολογική πολιτική (OECD, Bricks, taxes and spending: solutions for housing equity across levels of government, 2023). Η ολοένα αυξανόμενη προσοχή που συγκεντρώνει η φορολογία ακινήτων, λόγω ακριβώς της στεγαστικής ανισότητας, ενισχύει την ανάγκη επανασχεδιασμού της προκειμένου αυτή να είναι αποτελεσματική στη σημερινή πραγματικότητα: οικονομικά προσιτή, κατασκευαστικά ποιοτική και δίκαια προσβάσιμη αγορά απόκτησης ή μακροχρόνιας ενοικίασης στέγης (Housing taxation in OECD countries, 2022). Έτσι, στη Νορβηγία έχει εξεταστεί η σχέση εισοδήματος με την απόκτηση ιδιοκτησίας, ενώ στο Βέλγιο έχουν ανιχνευθεί τα αποτελέσματα της μείωσης του φόρου μεταβίβασης ακινήτων στη στεγαστική ανισότητα.

ΑΚΟΜΗ, στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει προταθεί η επιβολή του green land value tax σε προοδευτική βάση (LVT, Muellbauer 2024) με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, την προσιτή οικονομικά κατοικία και τη στεγαστική δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών. Τέλος, στις ΗΠΑ, στο προεκλογικό πρόγραμμα των Δημοκρατικών περιλαμβάνεται πρόταση για πίστωση φόρου έως και 25.000 δολαρίων για αγορά πρώτης κατοικίας, φορολογικά κίνητρα για την κατασκευή οικονομικά προσιτών κατοικιών και ένα ταμείο στέγασης 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μια πρόταση φορολογικού επανασχεδιασμού (OECD, 2022) , που εκτιμάται ότι θα δώσει ώθηση στη στεγαστική αγορά και θα αμβλύνει την ανισότητα, είναι η μετατόπιση του φορολογικού βάρους των ακινήτων από τον φόρο μεταβίβασης στους περιοδικούς φόρους. Η μετατόπιση, όταν πραγματοποιείται, ενισχύει τη φορολογική προοδευτικότητα και αμβλύνει το αρχικό κόστος απόκτησης ακινήτου.

ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ελαφρύνσεις για την απόκτηση κατοικίας είναι μια άλλη πρόταση.. Οι ελαφρύνσεις  που ήδη εφαρμόζονται περιλαμβάνουν συνήθως εφάπαξ φορολογικές ελαφρύνσεις στην αγορά ή ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για την αποταμίευση με σκοπό την απόκτηση κατοικίας. Αυτές στοχεύσουν συγκεκριμένες ομάδες, π.χ. αγοραστές πρώτης κατοικίας, νέας ηλικίας νοικοκυριά (κάτω από μια ορισμένη ηλικία) , ή άλλοτε αυτές συναρτώνται με την αξία του ακινήτου. Σε Γαλλία, Βέλγιο και Ιρλανδία οι ελαφρύνσεις συναρτώνται με το φορολογητέο εισόδημα, προκειμένου να ενισχυθούν άτομα ή νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα. Σε Αυστραλία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο οι φορολογικές ελαφρύνσεις έχουν τη μορφή απαλλαγής για την αγορά πρώτης κατοικίας. Ακόμη, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στην Κολομβία, στο Λουξεμβούργο, στη Νορβηγία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες χορηγείται προνομιακή φορολογική μεταχείριση (απαλλαγές από τον φόρο τόκων ή/και κεφαλαιουχικών κερδών) σε προγράμματα αποταμίευσης για την απόκτηση πρώτης κατοικίας. Τέλος, σε αρκετές χώρες του ΟΟΣΑ, όπως Δανία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Μεξικό, Πολωνία και Ηνωμένες Πολιτείες, χορηγούνται φορολογικά κίνητρα για την ενεργειακά ποιοτική ανακατασκευή των κατοικιών, με τη μορφή συνήθως της έκπτωσης ή πίστωσης του φόρου εισοδήματος.

ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ δεδομένα δείχνουν ότι το πιο αποτελεσματικό φορολογικό εργαλείο είναι η επιβολή περιοδικού φόρου στις κενές κατοικίες, προκειμένου αυτές να αποδοθούν στη μακροχρόνια μίσθωση. Τέτοιοι φόροι εισπράττονται στον Καναδά (Βανκούβερ), στην Αυστραλία (Μελβούρνη), στις ΗΠΑ (Οκλαντ) και στις πόλεις Παρίσι, Μπορντό, Λιλ, Λιόν και Τουλούζη της Γαλλίας. Μετά την εισαγωγή του Vancouver empty home tax (στο 3% επί της αξίας), ο αριθμός των ενοικιαζόμενων κατοικιών αυξήθηκε κατά 25,4% (Housing Vancouver, 2020). Ύστερα από τέσσερα χρόνια εφαρμογής του taxe sur les logement vacants (σε κατοικίες κλειστές επί δύο χρόνια) , σε αρκετούς γαλλικούς δήμους η διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση αυξήθηκε κατά 13% (Segú, 2020). Αντίθετα, μια πρόσφατη ανάλυση του Melbourne vacant residential property tax (στο 1% επί της αξίας) έδειξε ότι η επιβολή του φόρου είχε περιορισμένο αντίκτυπο στο ποσοστό των κενών κατοικιών (Fitzgerald, 2020) , πιθανόν λόγω της μη πρόβλεψης συνοδευτικών κυρώσεων για τους παραβάτες.

Ο ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ για την επιβολή του vacant tax είναι ότι στην πράξη ο φορολογικός σχεδιασμός, η διαχείριση και το κόστος συμμόρφωσης του φόρου είναι υψηλό σε σύγκριση με τα έσοδα που αποφέρει – κάτι που συνιστά αποτρεπτικό παράγοντα για την εισαγωγή του. Όμως, ο φόρος κενών κατοικιών αποσκοπεί κυρίως στην αύξηση της διαθεσιμότητας κατοικιών και κατά συνέπεια στην άμβλυνση της στεγαστικής ανισότητας. Η είσπραξη εσόδων είναι δευτερεύων στόχος, όταν μάλιστα η επιτυχία του φόρου συνεπάγεται τη μείωση των κατοικιών επί των οποίων επιβάλλεται. Στην οπτική αυτή, ο φόρος καθίσταται επιτυχής όταν συνοδεύεται από αξιόπιστα μέτρα για την παρακολούθηση της φορολογικής συμμόρφωσης και για τη διασφάλιση της διάθεσης των κατοικιών (που απαλλάσσονται του φόρου) στην αγορά απόκτησης ή μακροχρόνιας ενοικίασης στέγης.

Η ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ, με διάσταση κρίσης πια είναι η πραγματικότητα τόσο στη χώρα μας όσο και σε πολλές άλλες. Το αν ο φόρος μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για την άμβλυνση και την επίλυσή της φαίνεται από τη διαρκώς αυξανόμενη τάση των κυβερνήσεων να λάβουν μεταξύ άλλων και φορολογικά μέτρα. Η φορολογική θεωρία και σκέψη έχει αναδείξει την ανάγκη του φορολογικού επανασχεδιασμού. Βασικό είναι επίσης το μείγμα φορολογικών και μη φορολογικών πολιτικών: οι μεταρρυθμίσεις απατούν προσεκτικό χρονοδιάγραμμα και εξέταση του αντικτύπου τους στις διάφορες ομάδες νοικοκυριών και ατόμων. Στη χώρα μας η φορολογική απαλλαγή της πρώτης κατοικίας και η οικονομική ενδοοικογενειακή υποστήριξη δεν αρκούν πια. Η διεθνής εμπειρία έχει να παρουσιάσει αρκετές προτάσεις.

Πηγή: “Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”

Σας ενημερώνουμε ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου πρόκειται να προβεί σε διαδικασία ανάπτυξης ενός νέου Place Brand, με στόχο τη δημιουργία μιας ενιαίας ταυτότητας για το σύνολο της περιοχής αρμοδιότητάς μας καθώς και των διαφορετικών της λειτουργιών όπως εμπόριο, αγροτική παραγωγή, περιφερειακές υπηρεσίες, τουρισμός, προσέλκυση επενδύσεων κ.λπ.

Στο πλαίσιο αυτό, αν επιθυμείτε μπορείτε να συμμετάσχετε στην πρωτογενή έρευνα που διεξάγεται από την Περιφέρεια Πελοποννήσου για τον προσδιορισμό των στοιχείων που απαρτίζουν την ταυτότητά της. Στόχος είναι να προσδιοριστούν όλα όσα κάνουν τους κατοίκους να νιώθουν περήφανοι, τους κάνουν ευτυχισμένους στην καθημερινότητα, όσα θέλουμε να νιώθει κάποιος που την επισκέπτεται πρώτη φόρα και οι λόγοι για τους οποίους ένας νέος μένει και επενδύει στην Πελοπόννησο.

Η νέα ταυτότητα θα υποστηρίξει την αποτελεσματική επικοινωνία και ανάδειξη όλων των Ανταγωνιστικών Πλεονεκτημάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, την ενιαία προβολή των τοπικών προϊόντων που παράγει και των αναπτυξιακών της δυνατοτήτων. Οι απαντήσεις σας θα παραμείνουν εμπιστευτικές και θα χρησιμοποιηθούν μόνο για ερευνητικούς σκοπούς. Η συμμετοχή σας είναι απολύτως εθελοντική.

Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου μπορεί να γίνει στον κατωτέρω αναφερόμενο σύνδεσμο και διαρκεί περίπου 15 λεπτά.

https://forms.office.com/pages/responsepage.aspx?id=fLUedThPcEe9EtbqMlRlMhKr- TcEuoVJgFCqbj2Tq4NUQlk2QThQSVBGT0lFTEREREFPRlEwWFFVVy4u

Πηγή:” Περιφέρεια Πελοποννήσου “