Ανακοίνωση

Ο νέος δείκτης παρακολούθησης μισθών (ECB wage tracker) που μόλις δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) καταγράφει περεταίρω επιβράδυνση στις μισθολογικές αυξήσεις, η οποία θα συνεχιστεί και το 2026.

Το εντυπωσιακό εύρημα σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, είναι ότι η κάλυψη των εργαζομένων από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) είναι μόλις 10,6%. Πρόκειται για αρνητική πρωτιά στις χώρες της Ευρωζώνης, όπου κατά μέσο όρο καλύπτεται από ΣΣΕ σχεδόν ο ένας στους δύο εργαζόμενους (48,9%). Στις υπόλοιπες χώρες για τις οποίες υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, τα ποσοστά κάλυψης από ΣΣΕ ξεκινάνε από 44,6% (Βέλγιο) και φτάνουν στο 76% (Αυστρία).

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο στόχος για κάλυψη τουλάχιστον του 80% των εργαζομένων από συλλογικές διαπραγματεύσεις το 2027 παραμένει όνειρο μακρινό.

Μετ’ εμποδίων οι συζητήσεις για τις ΣΣΕ

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία για επαρκείς κατώτατους μισθούς, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική νομοθεσία το 2024, η Ελλάδα οφείλει ως τον Δεκέμβριο του 2025 να έχει καταρτίσει σχέδιο δράσης για την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με σαφές χρονοδιάγραμμα. Το υπουργείο Εργασίας έχει ξεκινήσει από τον Μάιο τις συζητήσεις με τους κοινωνικούς εταίρους για τις ΣΣΕ, όμως ακόμα δεν έχει βγει «λευκός καπνός», καθώς παραμένουν πολλά αγκάθια.

Υπενθυμίζεται ότι η ΓΣΕΕ ήταν αντίθετη στις διατάξεις του νομοσχεδίου (ψηφισμένου νόμου πλέον) «Δίκαιη Εργασία Για όλους» που αφορούσαν τη διευθέτηση ωραρίου και το 13ωρο, υπογραμμίζοντας ότι «αποδυναμώνουν εσκεμμένα τις συλλογικές συμβάσεις».

Κανονικά οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας δεν αφορούν μόνο τους μισθούς αλλά και τα ωράρια και τις συνθήκες δουλειάς (άδειες, επιδόματα κ.λπ.). Στόχος είναι να κατοχυρώνονται εργασιακά δικαιώματα και κανόνες που θα ισχύουν για όλους και όχι μέσω ατομικών συμφωνιών και «διευθετήσεων» με τον εργοδότη, στις οποίες ο εργαζόμενος είναι εκ των πραγμάτων το αδύναμο μέρος.

Τι δείχνει ο δείκτης μισθών της ΕΚΤ

Η τελευταία μέτρηση του δείκτη παρακολούθησης μισθών της ΕΚΤ, ο οποίος καλύπτει τις ενεργές συλλογικές συμβάσεις εργασίας ως και τον Σεπτέμβριο του 2025, δείχνει ότι η αύξηση των μισθών που έχει συμφωνηθεί, με εξομάλυνση των εφάπαξ πληρωμών, θα είναι 4,7 % το 2024 και 3,2% το 2025. Ο δείκτης μισθών με μη εξομαλυμένες εφάπαξ πληρωμές δείχνει διαπραγματευόμενη αύξηση των μισθών κατά 4,9% το 2024 και 3% το 2025.

Σύμφωνα με τις προβολές της ΕΚΤ, η πτωτική τάση του δείκτη μισθών αντανακλά εν μέρει τον τεχνικό αντίκτυπο των μεγάλων εφάπαξ πληρωμών (που πραγματοποιήθηκαν το 2024 αλλά όχι το 2025) και τον «εμπροσθοβαρή» χαρακτήρα των αυξήσεων των μισθών σε ορισμένους τομείς το 2024.

Για το πρώτο εξάμηνο του 2026 ο δείκτης παρακολούθησης μισθών της ΕΚΤ βρίσκεται στο 1,8% και ανεβαίνει στο 2,2% το τρίτο τρίμηνο.

Η κάλυψη των εργαζομένων από ΣΣΕ για το τρίτο τρίμηνο του 2026 ανέρχεται σε μόλις 19,4%, σε σύγκριση με 31% για το πρώτο εξάμηνο του 2026 και 47,2% για το τέταρτο τρίμηνο του 2025.

Επισημαίνεται ότι ο δείκτης παρακολούθησης μισθών της ΕΚΤ υπόκειται σε αναθεωρήσεις και δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως πρόβλεψη, καθώς αποτυπώνει μόνο τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες για τις ΣΣΕ τη στιγμή της δημοσίευσής του.

Επιπλέον, ο δείκτης παρακολούθησης των μισθών δεν ακολουθεί με ακρίβεια τον δείκτη αύξησης των μισθών μέσω συλλογικών συμβάσεων και είναι αναμενόμενες αποκλίσεις με την πάροδο του χρόνου. Δηλαδή, όταν υπογράφονται νέες ΣΣΕ, τα δεδομένα αλλάζουν.

Επιχειρησιακές συμβάσεις χωρίς αυξήσεις

Σύμφωνα με το τελευταίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων της Τράπεζας της Ελλάδας, μεταξύ Ιανουαρίου-Αυγούστου 2025 υπογράφηκαν 148 νέες επιχειρησιακές συμβάσεις, οι οποίες κάλυπταν 78.299 εργαζομένους.

Από αυτές, μόλις οι 64 προέβλεπαν αυξήσεις μισθών, ενώ οι υπόλοιπες δεν προέβλεπαν καμία αλλαγή στους μισθούς.

Το 2024 είχαν υπογραφεί 238 νέες συμβάσεις σε επίπεδο επιχείρησης, που κάλυπταν 171.161 εργαζομένους. Από αυτές, 82 συμβάσεις προέβλεπαν αυξήσεις μισθών, ενώ οι υπόλοιπες δεν προέβλεπαν καμία αλλαγή στους μισθούς.

Οι επιχειρησιακές συμβάσεις αφενός καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (5,65%), ενώ ακόμα και όταν προβλέπουν αυξήσεις είναι πολύ μικρές, κάτω από τα όρια του πληθωρισμού (κατά μέσο όρο 2%).

Στα τάρταρα οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις στην Ελλάδα

Όσο για τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, που έχουν ευρύτερη ισχύ και κατοχυρώνουν υψηλότερες μισθολογικές αυξήσεις, είναι κυριολεκτικά μετρημένες στα δάκτυλα. Σύμφωνα με το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, το 2024 βρίσκονταν εν ενεργεία 47 κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές ΣΣΕ (τοπικές και εθνικές), που κάλυπταν δυνητικά 711.500 εργαζόμενους ή το 28% του συνόλου του ιδιωτικού τομέα (περίπου 2,5 εκατ. άτομα).

Πρακτικά όμως, η ισχύς τους καλύπτει πολύ λιγότερους εργαζόμενους, περίπου 20%, αφού μόνο οι επτά είχαν κυρηχθεί υποχρεωτικές. Το 2025 τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν μόλις 25 εν ενεργεία κλαδικές συλλογικές συμβάσεις.

Η Τράπεζα της Ελλάδας δίνει τα εξής στοιχεία για τις κλαδικές ΣΣΕ του 2025:

• Τον Ιούλιο υπογράφηκε τριετής σύμβαση για τους εργαζομένους σε ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Προέβλεπε αναδρομική αύξηση μισθών 4% από την 1/1/2025 και από 3% και 2% αντίστοιχα για το 2026 και 2027.
• Τον Απρίλιο υπογράφηκε τριετής σύμβαση για τις τράπεζες. Προέβλεπε αυξήσεις 2% από την 1/7/2025, 2% από 1/12/2025 και από 2% τον Δεκέμβριο του 2026 και 2027.
• Τον Φεβρουάριο υπογράφηκε διετής συμφωνία για τους υπαλλήλους ξενοδοχείων, με αυξήσεις 5% το 2025 και 3% το 2026.
• Σύμφωνα με απόφαση που υπογράφηκε από τον Υπουργό Εργασίας στις 29 Απριλίου 2024, η κάλυψη της συλλογικής σύμβασης κλάδου στις ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις επεκτάθηκε σε όλους τους υπαλλήλους του κλάδου.

ΠΗΓΗ: «in.gr»

by Εργατικό Κέντρο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε δεκαετία δημογραφικής παρακμής. Σύμφωνα με ανάλυση του Euronews, εάν η μετανάστευση προς την Ε.Ε. μηδενιζόταν, ο ευρωπαϊκός πληθυσμός θα κατέγραφε συρρίκνωση σχεδόν κατά ένα τρίτο έως το 2100. Η γήρανση δεν είναι πια μια ασήμαντη στατιστική μελέτη, έχει μετατραπεί σε δείκτη παραγωγικής απώλειας, καθώς κάθε χρόνο περίπου ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι «εξαφανίζονται» από την ευρωπαϊκή αγορά εργασίας.

Η Ελλάδα καταγράφεται μέσα στις χώρες με τη μεγαλύτερη αναμενόμενη συρρίκνωση. Τα σενάρια που υιοθετείτο άρθρο τοποθετούν τη χώρα μας σε ενδεχόμενο απώλειας έως και του 44% του πληθυσμού της έως το τέλος του αιώνα. Μια τάξη μεγέθους που μεταφράζεται σε ιστορική ανατροπή ισορροπιών, φοροδοτικής βάσης και βιωσιμότητας των ασφαλιστικών συστημάτων.

Αντίβαρο

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επανέρχεται το ερώτημα: Μπορεί η διεύρυνση να λειτουργήσει ως αντίβαρο; Η ανάλυση σημειώνει ότι αρκετές υποψήφιες χώρες διαθέτουν νεότερες ηλικιακές πυραμίδες και χαμηλότερους δείκτες γήρανσης σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. Παράλληλα όμως υπενθυμίζει ότι ορισμένες εξ αυτών ήδη εμφανίζουν τα πρώτα σημάδια αντίστοιχης δημογραφικής πτώσης.

Το Euronews καταλήγει στο συμπέρασμα πως χωρίς μετανάστευση η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας και κατ’ επέκταση το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος δεν είναι δημογραφικά βιώσιμα. Έτσι , η διεύρυνση δεν είναι «μόνο γεωπολιτική» , εξελίσσεται σε πιθανό εργαλείο αναπλήρωσης ανθρώπινου δυναμικού σε μια γηράσκουσα ήπειρο.

ΠΗΓΗ: «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Διπλή –και όχι… τιμητική- απόκλιση μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. – ευρωζώνης καταγράφουν τα ευρήματα της έρευνας οικονομικής συγκυρίας Οκτωβρίου 2025 του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ): Από τη μια, στην Ευρώπη καταγράφεται αισιοδοξία για το επόμενο 12μηνο από τους εκπροσώπους των επιχειρήσεων όλων των οικονομικών κλάδων, ενώ στην Ελλάδα ο κλάδος της βιομηχανίας διέπεται από απαισιοδοξία.

Από την άλλη, στην Ευρώπη τόσο οι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού τομέα όσο και οι εκπρόσωποι των καταναλωτών διέπονται από αισιοδοξία για το επόμενο 12μηνο, ενώ στην Ελλάδα οι επιχειρήσεις (πλην βιομηχανίας) αισιοδοξούν, αλλά οι καταναλωτές τα βλέπουν… γκρι αν όχι μαύρα. Συγκεκριμένα:

• Στη βιομηχανία, το ήπια θετικό ισοζύγιο των εκτιμήσεων για τις παραγγελίες και τη ζήτηση διατηρήθηκε αμετάβλητο, οι εκτιμήσεις για τα αποθέματα εξασθένησαν ελαφρά, ενώ οι θετικές προβλέψεις για την παραγωγή τους προσεχείς μήνες περιορίστηκαν ήπια.
• Στις κατασκευές, οι αρνητικές προβλέψεις για πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων αμβλύνθηκαν ήπια, ενώ αντίθετα οι αντίστοιχες θετικές προβλέψεις για την απασχόληση εξασθένησαν σημαντικά.
• Στο λιανικό εμπόριο, οι ήπια θετικές εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις υποχωρούν οριακά, με το ύψος των αποθεμάτων να αποκλιμακώνεται έντονα και τις προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξη των πωλήσεων να ενισχύονται κατακόρυφα.
• Στις υπηρεσίες, οι θετικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων βελτιώθηκαν σημαντικά, όπως και οι θετικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα ζήτηση, αλλά και οι προβλέψεις της βραχυπρόθεσμης εξέλιξής της.
• Στην καταναλωτική εμπιστοσύνη, οι αρνητικές προβλέψεις των νοικοκυριών για την οικονομική κατάσταση της χώρας εντάθηκαν, όπως και εκείνες για τη δική τους οικονομική κατάσταση.

Σε γενικές γραμμές η απαισιοδοξία στον κόσμο των επιχειρήσεων διατηρείται -ακόμη και όταν, όπως στις κατασκευές, αυτή συνδυάζεται με σημαντική εξασθένηση των προβλέψεων για την απασχόληση), ενώ στους καταναλωτές η απαισιοδοξία είναι εμφατική.

Τα νοικοκυριά

Ωστόσο, η διαφαινόμενη οικονομική κάμψη δεν επιδρά με τον ίδιο τρόπο στους δύο πόλους της οικονομίας: στις επιχειρήσεις και στους καταναλωτές. Αν εξαιρέσουμε τους εκπροσώπους του κλάδου της βιομηχανίας που δηλώνουν απαισιόδοξοι για το επόμενο 12μηνο, οι εκπρόσωποι των υπόλοιπων επιχειρηματικών κλάδων δηλώνουν αισιόδοξοι. Οι καταναλωτές όμως δηλώνουν απαισιόδοξοι «σε όλη τη γραμμή»: όχι μόνο μέσω του γενικού δείκτη της καταναλωτικής εμπιστοσύνης αλλά και μέσω άλλων συναφών μετρήσεων:

• Οι αρνητικές προβλέψεις των νοικοκυριών για την οικονομική τους κατάσταση τους επόμενους 12 μήνες εντάθηκαν τον Οκτώβριο. Το 58% (από 54%) των νοικοκυριών αναμένει ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης, ενώ το 6% προβλέπει μικρή βελτίωση.
• Αισθητή επιδείνωση στις προβλέψεις για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Το 70% (από 64%) των καταναλωτών προέβλεψε ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας, έναντι 18% το οποίο αναμένει σταθερότητα.
• Ο δείκτης της πρόθεσης για αποταμίευση τους προσεχείς 12 μήνες υποχώρησε ελαφρά. Το 84% των νοικοκυριών δεν θεωρεί πιθανή την αποταμίευση στο επόμενο 12μηνο, ενώ το 15% τη θεωρεί πιθανή ή πολύ πιθανή.
• Έντονη κλιμάκωση στις προβλέψεις για την ανεργία. Το ποσοστό των νοικοκυριών που προέβλεψε μικρή ή αισθητή άνοδο της ανεργίας διαμορφώθηκε στο 43% (από 35%), με το 14% των ερωτηθέντων να αναμένει ελαφρά μείωσή της.
• Ενίσχυση των προβλέψεων για άνοδο των τιμών. Το 64% (από 61%) των νοικοκυριών προέβλεψε άνοδο τιμών με τον ίδιο ή ταχύτερο ρυθμό και το 12% αναμένει σταθερότητα.
• Εξασθένηση, αλλά παραμονή στα υψηλά επίπεδα περί το 60%, του ποσοστού που «μόλις τα βγάζει πέρα». Το ποσοστό των καταναλωτών που δηλώνει ότι «μόλις τα βγάζει πέρα» διαμορφώθηκε στο 60% (από 65%), ενώ στο 9% διατηρήθηκε το ποσοστό όσων αναφέρουν ότι αντλούν από τις αποταμιεύσεις τους.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Ένας στους 4 Έλληνες αντιμετωπίζει τον κίνδυνο φτώχειας, η αγοραστική δύναμη μισθών και συντάξεων είναι η χαμηλότερη της Ευρώπης, ενώ η φορολόγηση επιβαρύνει δυσανάλογα τα οικονομικά αδύναμα νοικοκυριά, σύμφωνα με μελέτες εγχώριων και διεθνών οργανισμών.

Τουλάχιστον 2,7 εκατ. πολίτες, δηλαδή περίπου το 27% του πληθυσμού της Ελλάδας, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την έκθεση του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας.

Υψηλή η παιδική φτώχεια

Η παιδική φτώχεια παραμένει υψηλή με ποσοστό 22,4%, ενώ ο κίνδυνος υλικής και κοινωνικής στέρησης επίσης αυξήθηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.

Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα καλύπτει μόλις το 60% του ορίου φτώχειας, ποσοστό που σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, κρίνεται ανεπαρκές.

Η έκθεση, διαπιστώνει, «κρυφή αστεγία», δηλαδή την έλλειψη σταθερής και ασφαλούς κατοικίας σε συνδυασμό με την ενεργειακή φτώχεια η οποία έχει ενταθεί.

Εξάλλου, ο ΟΟΣΑ στην Ετήσια Έκθεσή του κατέταξε την χώρα μας στην 36η θέση μεταξύ των 38 κρατών-μελών του (μαζί με το Μεξικό και την Κολομβία) ως προς το ύψος των ετήσιων αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, την περίοδο 2010-2022.

Επίσης η Eurostat δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της τον μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης ανά εργαζόμενο από το 1995 έως και το 2023, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην 3η θέση από το τέλος μεταξύ των 27 κρατών-μελών.

Στην Ευρώπη

Σύμφωνα με τις καταγραφές της Eurostat ο κίνδυνος φτώχειας δεν επηρεάζει μόνο τα άτομα που ζουν σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας ή τα άτομα χωρίς απασχόληση.

Το 2024, το 8,2% των ατόμων ηλικίας 18 ετών και άνω που δήλωσαν ότι εργάζονται (απασχολούμενοι ή αυτοαπασχολούμενοι) στην ΕΕ διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας. Αυτό το ποσοστό ήταν σημαντικά χαμηλότερο για τις γυναίκες (7,3%) από ό,τι για τους άνδρες (9,0%).

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων και ατόμων που κινδυνεύουν από φτώχεια ήταν 13,4% στο Λουξεμβούργο. Αντίθετα, το χαμηλότερο ποσοστό ήταν 2,8% στη Φινλανδία.

Σε 22 χώρες της ΕΕ, το ποσοστό των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ήταν υψηλότερο για τους άνδρες από ό,τι για τις γυναίκες, με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των φύλων στη Ρουμανία (8,1 ποσοστιαίες μονάδες).

Στη Γερμανία, τα ποσοστά ήταν τα ίδια για τους άνδρες και τις γυναίκες, ενώ στην Τσεχία, τη Λετονία, την Κύπρο και το Λουξεμβούργο τα ποσοστά ήταν υψηλότερα για τις γυναίκες από ό,τι για τους άνδρες.

ΠΗΓΗ: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ https://www.ot.gr/2025/11/04/oikonomia/ftoxeia-oratos-o-kindynos-gia-to-25-ton-ellinon/»

by Εργατικό Κέντρο

AΡΙΘΜ.ΠΡΩΤ.:247                                                                                                      ΚΑΛΑΜΑΤΑ, 31/10/2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας εκφράζει την αντίθεσή του στην απόφαση της Διοίκησης των ΕΛ.ΤΑ να κλείσει 204 καταστήματα εκ των οποίων 4 στη  Μεσσηνία: Θουρία, Μελιγαλά, Κυπαρισσία, Πεταλίδι.

Αυτή η εξέλιξη θα στερήσει ολόκληρες περιοχές από μια στοιχειώδη και αναγκαία υπηρεσία με ότι αυτό συνεπάγεται για την  καθημερινότητα των πολιτών.

Παρακολουθούμε με ιδιαίτερο προβληματισμό και ανησυχία τα σχέδια Μετόχου- Διοίκησης ΕΛ.ΤΑ, τα οποία δεν είναι καινούργια, είναι αυτά που πρωτοπαρουσιαστήκαν από το Υπερταμείο στα ΕΛΤΑ το 2018 για την αναδιοργάνωση της εταιρείας.

Οι αλλαγές αυτές είναι στην ίδια κατεύθυνση, δηλαδή εκχώρηση έργου σε ιδιώτες, μετακίνηση τακτικού προσωπικού .

Για τα ΕΛ.ΤΑ. χρειάζονται ολοκληρωμένες και ξεκάθαρες αναπτυξιακές πολιτικές, της μονίμως καθυστερημένης και ανεπαρκούς αποζημίωσης της Καθολικής Ταχυδρομικής Υπηρεσίας που θα επιτρέψει στα ΕΛΤΑ να ανταποκριθούν στο ζωτικό, για την κοινωνία και την οικονομία  ρόλο τους παραμένοντας ταυτόχρονα βιώσιμα, σύγχρονα και ανταγωνιστικά .

Είναι δεδομένο ότι, χωρίς την επαρκή και έγκαιρη χρηματοδότηση της καθολικής Ταχυδρομικής  Υπηρεσίας δεν είναι εφικτή η διατήρηση της ταχυδρομικής αυτής εξυπηρέτησης με οποιανδήποτε τρόπο παρέχεται.

Καλούμε τη Διοίκηση των ΕΛΤΑ να ανακαλέσει το σχέδιο για το κλείσιμο των Ταχυδρομικών  Γραφείων  στην Μεσσηνία .

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να διασφαλίσει τη λειτουργία των ταχυδρομικών καταστημάτων, με πλήρη στελέχωση και μόνιμο προσωπικό.

Σε συνεργασία με την Ομοσπονδία του Κλάδου (Π.Ο.Σ.Τ) θα στηρίξουμε τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων μας .

Αδιαπραγμάτευτες κόκκινες γραμμές μας είναι οι θέσεις εργασίας, τα εργασιακά δικαιώματα, οι αμοιβές και καμία εξοντωτική μετακίνηση συναδέλφου.

by Εργατικό Κέντρο

Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (ΕΕΚΕ) παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο θέσεων και προτάσεων για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, που πλήττει ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά.

Η στέγαση αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα, το οποίο οφείλει να προστατεύεται από την Πολιτεία με δίκαιες και βιώσιμες πολιτικές.

Η μελέτη της ΕΕΚΕ επισημαίνει ότι η κρίση στέγασης δεν είναι μόνο ζήτημα προσφοράς κατοικίας, αλλά και αποτέλεσμα ανισοτήτων, ανεπαρκούς κοινωνικής πολιτικής και στρεβλώσεων της αγοράς. Γι’ αυτό, οι προτάσεις της στηρίζονται σε τέσσερις βασικούς μεθοδολογικούς άξονες:

1. Τμηματοποίηση των αναγκών – διαφορετικές πολιτικές για φοιτητές, νέους, υπερήλικες, δημοσίους υπαλλήλους, ενοικιαστές και ιδιοκτήτες.
2. Εφαρμογή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης – όσοι ωφελούνται από τη στεγαστική αγορά (π.χ. βραχυχρόνιες μισθώσεις) να συμβάλλουν στην ενίσχυση της κοινωνικής κατοικίας.
3. Πολυμορφικοί φορείς υλοποίησης – συνδυασμός δημόσιων, δημοτικών και κοινωνικών φορέων που προσαρμόζονται στις τοπικές ανάγκες.
4. Χρηματοδοτικές καινοτομίες – όπως η αναχρηματοδότηση στεγαστικών δανείων και η δημιουργία Ομολόγων Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Με βάση αυτούς τους άξονες, η ΕΕΚΕ διατυπώνει έξι συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής:

1. Αύξηση της προσφοράς κατοικιών μακροχρόνιας ενοικίασης μέσω φορολογικών κινήτρων, μηδενισμού ΕΝΦΙΑ και ενδιάμεσων φορέων που θα διασφαλίζουν τη σωστή χρήση των ακινήτων.
2. Υποβοήθηση της επαναγοράς κατοικιών από πολίτες που έχασαν το σπίτι τους λόγω πλειστηριασμών, μέσω κοινωνικών ταμείων ή ομολόγων αλληλεγγύης.
3. Αξιοποίηση των ακινήτων του Δημοσίου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τη στέγαση φοιτητών, υπερηλίκων, ατόμων με αναπηρία και εργαζομένων εκτός έδρας.
4. Ενίσχυση της κατασκευής προσιτών νεόδμητων κατοικιών μέσω οικοδομικών συνεταιρισμών, με εγγυοδοσία του Δημοσίου για ευκολότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση.
5. Αναβίωση μεγάλων αστικών διαμερισμάτων των δεκαετιών ’50–’60 μέσω προγραμμάτων συγκατοίκησης ειδικών ομάδων (νέοι, ηλικιωμένοι, δημόσιοι υπάλληλοι).
6. Εξισορρόπηση μεταξύ βραχυχρόνιων και μακροχρόνιων μισθώσεων κατοικιών, με υποχρέωση διάθεσης ποσοστού κλινών σε μακροχρόνια χρήση από τους ιδιοκτήτες βραχυχρόνιων ακινήτων.

Η ΕΕΚΕ τονίζει ότι οι προτάσεις αυτές είναι ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες και κοινωνικά δίκαιες, καθώς μπορούν να ενεργοποιηθούν τόσο από την Κεντρική Διοίκηση όσο και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους ίδιους τους πολίτες.

Η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου στέγασης μπορεί να μετατρέψει τη στέγη από πηγή κοινωνικής ανασφάλειας σε πυλώνα κοινωνικής συνοχής και οικονομικής σταθερότητας.

ΠΗΓΗ: «ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ https://eeke.gr/#»

by Εργατικό Κέντρο

Το ΙΝΕ – ΓΣΕΕ Πελοποννήσου σε συνεργασία με το Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας διοργανώνουν εργαστήρια με θέμα:

► «Ανάλυση του νέου εργασιακού νομοσχεδίου», την Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 18:00 – 20:00

Οι νομικοί συνεργάτες του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ θα παρουσιάσουν και θα αναλύσουν τις βασικές διατάξεις, καθώς και τις αλλαγές που θα επιφέρει το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή. Η ενημέρωση θα αφορά, επίσης, τις επιπτώσεις που θα επιφέρει στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις εργαζομένων και εργοδοτών.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με ερωτήσεις και παρεμβάσεις από το κοινό.

Χώρος υλοποίησης: Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας, Αριστομένους 95, Καλαμάτα.

Επειδή παρέχεται δωρεάν και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας για δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να καλέσετε στο 27210 90411.

by Εργατικό Κέντρο

Την ώρα που οι περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις αγωνίζονται να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή και οικονομικά προσιτή στέγαση, η Βιέννη αποτελεί διεθνές πρότυπο κατοίκησης! Η πρωτεύουσα της Αυστρίας εφαρμόζει -για σχεδόν έναν αιώνα- ένα πολυδιάστατο μοντέλο που συνδυάζει κοινωνική πολιτική, πολεοδομικό σχεδιασμό και αρχιτεκτονική καινοτομία. Το περίπου 50% των κατοίκων της ζει σε δημοτικά ή επιδοτούμενα διαμερίσματα, γεγονός που καθιστά τη Βιέννη την ευρωπαϊκή «πρωτεύουσα του χαμηλού ενοικίου». Οι επιτυχημένες πρακτικές της, παρουσιάζονται στη Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικού Έργου της Βιέννης ( Internationale μιλήστε, Wien – ΙΒΑ Wien) , με θέμα «Πώς θα κατοικούμε αύριο;», που φιλοξενείται στη Θεσσαλονίκη, εγκαινιάζοντας έναν ανοιχτό διάλογο για το μέλλον της κατοίκησης και τη διασφάλιση προσιτής στέγης στις ευρωπαϊκές πόλεις. Αποτελεί κοινή πρωτοβουλία του τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΑΠΘ και του Δήμου Βιέννης.

Η διαχείριση των κατοικιών γίνεται με διαφανή κριτήρια κατανομής, που εξασφαλίζουν κοινωνική ανάμειξη και πρόσβαση, τόσο για τα χαμηλά όσο και για τα μεσαία εισοδήματα. Οι ενοικιαστές απολαμβάνουν σταθερά και προσιτά ενοίκια, με μέσο κόστος περίπου 8 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, συμπεριλαμβανομένων των παροχών. Η συγκεκριμένη πολιτική ενισχύει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών και λειτουργεί ως ρυθμιστής για ολόκληρη την αγορά ακινήτων. Η Βιέννη επενδύει ετησίως στην κατασκευή τουλάχιστον 6.000 νέων επιδοτούμενων διαμερισμάτων, με έμφαση σε περιοχές όπως το Nordbahnviertel και το Seestadt Aspern, που διαθέτουν άμεση πρόσβαση σε δημόσια συγκοινωνία και πράσινους χώρους. Η στρατηγική της πόλης αποδεικνύει ότι η προσιτή κατοικία δεν είναι ουτοπία, αλλά αποτέλεσμα πολιτικής βούλησης, κοινωνικής ευθύνης και τεχνολογικής προσαρμογής.

Τα κριτήρια

Την πρόσβαση σε δημόσιες κατοικίες διαχειρίζεται η Wohnberatung Wien (Συμβουλευτική Υπηρεσία Στέγασης της Βιέννης), η μόνη επίσημη δίοδος εισόδου στο προσιτό σύστημα ενοικίασης κατοικιών Βιέννης, η οποία συνδέεται άμεσα με το τοπικό δημοτικό συμβούλιο. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να πληρούν τις βασικές προϋποθέσεις: να είναι τουλά χιστον 17 ετών, να έχουν διαμείνει στη Βιέννη για τουλάχιστον δύο χρόνια, να έχουν αυστριακή υπηκοότητα ή άδεια παραμονής, να έχουν ανάγκη στέγασης και να μην υπερβαίνουν ορισμένα όρια εισοδήματος – 53.000 ευρώ ακαθάρι- στα ετησίως για ένα άτομο ή 79.000 ευρώ για ένα ζευγάρι.

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»

by Εργατικό Κέντρο

ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ διάταξη που συμπεριλήφθηκε στο εργασιακό νομοσχέδιο (άρθρο 74), το οποίο βρίσκεται στη Βουλή προς ψήφιση, ανοίγει τον δρόμο για την προσθήκη κρίσιμων ημερών ασφάλισης (ενσήμων) που έως τώρα δεν μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Ουσιαστικά, η περίοδος αναφοράς είναι το χρονικό διάστημα που το πρώην ταμείο των αγροτών (ΟΓΑ) από Κλάδος Πρόσθετης Ασφάλισης (1988) μετατράπηκε σε Κλάδο Κύριας Ασφάλισης (1997). Τα ένσημα που προέκυψαν την εν λόγω δεκαετία μπορούσαν να αξιοποιηθούν για απονομή σύνταξης μόνο για εκείνους τους ασφαλισμένους που παρέμειναν αγρότες και συνέχισαν να ασφαλίζονται στον ΟΓΑ. Όσοι άλλαξαν επάγγελμα στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου, για παράδειγμα έγιναν ελεύθεροι επαγγελματίες ή δημόσιοι υπάλληλοι, έχασαν το δικαίωμα στην αξιοποίηση του συγκεκριμένου χρόνου ασφάλισης. Ακόμα χειρότερα, ο χρόνος ασφάλισης που διανύθηκε στον πρώην ΟΓΑ την περίοδο 1988 – 1997 δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί ούτε για τυχόν χορήγηση επικουρικής σύνταξης. Άρα η ρύθμιση δεν αφορά μόνο εν ενεργεία αγρότες, αλλά ευρύτερα το σύνολο των εργαζομένων στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα, που για κάποιο χρονικό διάστημα στο παρελθόν βρέθηκαν ασφαλισμένοι στον πρώην ΟΓΑ. Απαραίτητη προϋπόθεση, βέβαια, είναι κατά την περίοδο αναφοράς(1988 – 1997) να καταβλήθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές από τους ενδιαφερόμενους ασφαλισμένους που θέλουν να αξιοποιήσουν τον συγκεκριμένα χρόνο ασφάλισης.

Με βάση τη διάταξη που προωθείται, θα μπορεί εφεξής ο ασφαλισμένος να συνυπολογίσει τον χρόνο ασφάλισης που έχει διανύσει στον Κλάδο Πρόσθετης Ασφάλισης Αγροτών του πρώην ΟΓΑ, προκειμένου να συνυπολογιστεί με τις διατάξεις περί διαδοχικής ασφάλισης, με άλλους Φορείς Κύριας Ασφάλισης (ΦΚΑ) που έχουν ενταχθεί πια στον e- ΕΦΚΑ. Εφεξής, ο χρόνος ασφάλισης στον πρώην ΟΓΑ για εκείνη την περίοδο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τις διατάξεις περί διαδοχικής ασφάλισης είτε με επικουρικούς φορείς είτε με Φορείς Κύριας Ασφάλισης. Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι θα μπορεί πλέον, για τις περιπτώσεις αγροτών – ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, να αξιοποιηθεί το σύνολο του ασφαλιστικού τους βίου. Είναι προφανές ότι στο μέγιστο επίπεδο θα υπάρξουν ασφαλισμένοι που θα καταφέρουν να προσθέσουν έως και μία δεκαετία στον χρόνο ασφάλισης που θα συνυπολογίσουν, ώστε να συνταξιοδοτηθούν. Έτσι, θα υπάρξουν περιπτώσεις ασφαλισμένων που θα καταφέρουν να συμπληρώσουν πολύ πιο γρήγορα από ό,τι πίστευαν τα 40 έτη ασφάλισης που απαιτούνται (12.000 ένσημα), ώστε να συνταξιοδοτηθούν στο 62ο έτος της ηλικίας τους και δεν θα εγκλωβιστούν, ώστε να βγουν στη σύνταξη όταν γίνουν 67 ετών. Έτσι, αρκετοί θα διαπιστώσουν ότι συνταξιοδοτούνται άμεσα, ή μετά από σύντομο χρονικό διάστημα, όταν δηλαδή συμπληρώσουν, τυπικά και ουσιαστικά, τα ανωτέρω όρια συνταξιοδότησης.

Και οι γυναίκες

Ωφελούμενες της διαδικασίας θα είναι και γυναίκες «παλαιές ασφαλισμένες», που μέχρι το 1992 είχαν ασφαλιστεί στον πρώην ΟΓΑ και μετά το 1993 συνέχισαν την ασφάλισή τους στο πρώην ΙΚΑ, λόγω αλλαγής επαγγέλματος. Γι ‘ αυτές τις περιπτώσεις θα μπορεί να γίνει ερμηνεία από τον e-ΕΦΚΑ, ώστε να αξιοποιηθεί ο χρόνος ασφάλισης που απαιτείται, ανά περίπτωση, για συνταξιοδότηση με ανήλικο τέκνο ή με χρήση βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων.

Το εργασιακό νομοσχέδιο συζητείται στη Βουλή σε κλίμα έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με αιχμή την επέκταση του χρόνου εργασίας σε έως 13 ώρες και τη διευκόλυνση των απολύσεων.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Η διατήρηση των σημερινών ορίων ηλικίας για την έξοδο προς τη συνταξιοδότηση – τουλάχιστον έως το 2030 – φαίνεται να κερδίζει έδαφος, καθώς τα στοιχεία για την αύξηση του προσδόκιμου ζωής παραμένουν στάσιμα και δίνουν ένα χρονικό «παράθυρο» μετάθεσης των επώδυνων μέτρων.

Προσδόκιμο ζωής και συνταξιοδότηση

Οι πρώτες μελέτες που βρίσκονται σε εξέλιξη οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το προσδόκιμο ζωής, το οποίο μειώθηκε λόγω της πανδημίας, δεν έχει ανακάμψει τόσο ώστε να συντρέχει λόγος για να εξεταστούν αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης που να τεθούν σε ισχύ από την 1.1.2027. Η εξέλιξη του προσδόκιμου ζωής, που αποτελεί κομβικό παράγοντα για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, από το 2010 έως το 2015 αυξήθηκε κατά περίπου ένα έτος, ενώ από το 2015 έως το 2020 παρέμεινε στάσιμο – κυρίως λόγω της πανδημίας.

Το πολιτικό κόστος

Πάντως η αλλαγή των ορίων ηλικίας είναι – ούτως ή άλλως – εξαιρετικά δύσκολη κατά το έτος 2027, καθώς πρόκειται για εκλογική χρονιά και ένα τέτοιο θέμα «κουβαλάει» ιδιαιτέρως υψηλό πολιτικό κόστος. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η κυβέρνηση αναμένεται να λάβει στις τελικές της αποφάσεις το δεύτερο εξάμηνο του 2026, με επικρατέστερη εκδοχή αυτή της αναβολής – όποιων – μέτρων τουλάχιστον για μία τριετία.

Μέχρι ώρας η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι τα όρια θα παραμείνουν σταθερά μέχρι το τέλος του 2027, ενώ σποραδικά διαρρέουν σενάρια για σταδιακή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης την τριετία 2028 έως 2030.

Η μελέτη της Αναλογιστικής Αρχής

Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία, από το 2027 και μετά, τα όρια συνταξιοδότησης θα επαναπροσδιορίζονται κάθε τρία χρόνια, με βάση το προσδόκιμο ζωής των ασφαλισμένων.

Το θέμα της αύξησης των ορίων ηλικίας στη χώρα μας θα τεθεί στο τραπέζι με βάση τη μελέτη της Αναλογιστικής Αρχής, η οποία εκπονείται κάθε τρία χρόνια και θα αποτυπώσει, όπως δείχνουν τα μέχρι τώρα στοιχεία, αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Πάντως, τα αρμόδια στελέχη του υπουργείου Εργασίας έχουν ήδη διαβεβαιώσει ότι η αύξηση των ορίων θα είναι σταδιακή (3-4 μήνες κατ’ έτος) ώστε να μην επιβαρυνθούν άμεσα οι ασφαλισμένοι.

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ενδεικτική είναι πρόσφατη αναλογιστική μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, η οποία περιγράφεται και στην αντίστοιχη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η έκθεση κατ’ ουσίαν έθεσε επί τάπητος τις δυσοίωνες δημογραφικές εξελίξεις και τις επιπτώσεις τους. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής σε συνδυασμό βέβαια με τις περιορισμένες γεννήσεις και τη γήρανση του πληθυσμού, έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης.

Η έκθεση αναφέρει για την χώρα μας το ενδεχόμενο η θεσμοθετημένη ηλικία συνταξιοδότησης να αυξηθεί στα 67,5 έτη από τα 62 έτη που είναι σήμερα – με 40 έτη ασφάλισης.

Τι θα κρίνει το συνταξιοδοτικό

Τρεις είναι οι βασικοί δημογραφικοί δείκτες που θα κρίνουν το μέλλον του συνταξιοδοτικού:

1. Ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων, δηλαδή το ποσοστό του πληθυσμού άνω των 65 σε σχέση με τους οικονομικά ενεργούς,
2. Ο δείκτης γήρανσης, που αποτυπώνει τη σχέση ηλικιωμένων και νέων εργάσιμης ηλικίας. Και ο δείκτης γονιμότητας, που ενώ βελτιώθηκε ελαφρώς, παραμένει στο χαμηλό επίπεδο του 1,5 παιδιού ανά γυναίκα.
3. Η εξέλιξη του προσδόκιμου ζωής αποτελεί κομβικό παράγοντα. Από το 2010 έως το 2015 αυξήθηκε κατά περίπου ένα έτος, ενώ από το 2015 έως το 2020 παρέμεινε στάσιμο – κυρίως λόγω της πανδημίας.

ΠΗΓΗ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ https://www.ot.gr/2025/10/12/forologia/ergasiaka-asfalistika/syntakseis-metatithetai-gia-to-2030-i-ayksisi-ton-orion-syntaksiodotisis/»

by Εργατικό Κέντρο