Ανακοίνωση

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία, χθες 28 Απριλίου, βρήκε τη χώρα μας με αυξημένα εργατικά ατυχήματα και απαράδεκτα ελλιπή στατιστική καταγραφή.

Σύμφωνα με την ανεξάρτητη διαρκή επιστημονική έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ και τα στοιχεία που παραθέτει ο πρόεδρός της, μέχρι σήμερα τουλάχιστον 38 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά από την αρχή του έτους στη χώρα μας, ενώ 69 τραυματίστηκαν σοβαρά. Το 2022 σε μια έκρηξη των εργατικών δυστυχημάτων οι νεκροί ανήλθαν σε 104 και οι σοβαρά τραυματίες σε 140, ενώ το 2023 παρατηρήθηκε περαιτέρω κλιμάκωση με 179 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους στην εργασία και 287 να τραυματίζονται σοβαρά. Από τη στατιστική ανάλυση των στοιχείων η ΟΣΕΤΕΕ συμπεραίνει ότι έχουμε μια διατήρηση των υψηλών αρνητικών δεικτών, στοιχείο μη αντιστρεψιμότητας της κατάστασης, καθώς υπολογίζεται ότι έως το τέλος του έτους ο αριθμός των θυμάτων θα κυμανθεί κοντά στα υψηλά του 2023, ενώ παρατηρείται ιδιαίτερη αύξηση στους σοβαρά τραυματίες την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας των οποίων δεν έχουμε τον μηχανισμό να παρακολουθήσουμε.

«Ο αγροτικός κλάδος παραμένει ιδιαίτερα υψηλά με 27 θύματα το 2022, άλλα 44 το 2023 και 11 έως σήμερα το 2024, σε ένα ζήτημα που ενώ το έχουμε αναδείξει από το 2019 σε ημερίδα στο Εργατικό Κέντρο Καστοριάς και το τονίζουμε καθημερινά, κανείς δεν έχει ασχοληθεί με την αντιμετώπισή του. Σε θέση αρνητικού πρωταγωνιστή έχει περάσει φέτος ο τεχνικός κλάδος, καθώς 13 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους το 2024 σε μικρά οικοδομικά ή άλλα έργα. Η πλειονότητα των θυμάτων είναι μετανάστες, εργάτες χαμηλού μορφωτικού υπόβαθρου, χαμηλά αμειβόμενοι, ανασφάλιστοι πολλές φορές, δίχως τη δυνατότητα οργάνωσης σε συλλογικούς φορείς εργαζομένων. Παράλληλα στις εκθέσεις του υπουργείου Εργασίας παρουσιάζονται μηδενικά στοιχεία στην καταγραφή των θανάτων από επαγγελματικές ασθένειες στη χώρα, όταν η εκτίμηση από τη διαρκή έρευνα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία (EU-OSHA) υπολογίζει σε περίπου 2.500 τους θανάτους από επαγγελματικές νόσους στην Ελλάδα » σημειώνει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Ανδρέας Στοϊμενίδης.

Εξαιρετικά αποκαλυπτικός για το αλαλούμ στοιχείων και την απόλυτη επίσημη αδιαφορία που επικρατεί ως προς τις επαγγελματικές ασθένειες είναι ο Βασίλης Δρακόπουλος, ειδικός ιατρός εργασίας, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής της Εργασίας και Περιβάλλοντος και μέλος της διοίκησης του ΕΛΙΝΥΑΕ.

«Στις καταγραφές των εργατικών ατυχημάτων και στις μη καταγραφές των επαγγελματικών ασθενειών και της επαγγελματικής θνησιμότητας εμφανίζουμε στην Ε.Ε. και παγκοσμίως στη ΔΟΕ εικόνα τριτοκοσμικής χώρας.

Η Ελλάδα είναι σχεδόν η μοναδική χώρα της Ε.Ε. που δεν αναφέρει στη Eurostat ούτε μία επαγγελματική ασθένεια και καταλαμβάνει δυστυχώς άλλη μια αρνητική πρωτιά στην Ε.Ε. Έχει γίνει αντικείμενο ειρωνικών σχολιασμών από τους ευρωπαϊκούς (Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Υγεία στους Χώρους Εργασίας, EU-OSHA) και τους διεθνείς οργανισμούς λόγω των «ιδανικών συνθηκών εργασίας» που προβάλλονται και έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μηδαμινού αριθμού εργατικών ατυχημάτων και μηδενικού αριθμού επαγγελματικών ασθενειών και συνεπακόλουθα μηδενικής επαγγελματικής θνησιμότητας από αυτές» σημειώνει ο Β. Δρακόπουλος.

«Οι νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες δεν εφαρμόζονται ή καταστρατηγούνται από την ίδια την πολιτεία, τους εργοδότες και κάποιους επιτήδειους που κερδοσκοπούν με αυτή την κατάσταση, από μόνες τους δεν μπορούν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Η κύρωση των Συμβάσεων της ΔΟΕ (π.χ. των 190 και 187) και η ενσωμάτωση Ευρωπαϊκών Οδηγιών ως «κερασάκια στην τούρτα» αντεργατικών νομοσχεδίων δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως αυξάνουν την αναξιοπιστία της χώρας μας στους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς».

Ρωτήσαμε τον ειδικό γιατρό εργασίας και σύμβουλο διοίκησης του ΕΛΙΝΥΑΕ τι πρέπει να γίνει.

«Είναι αναγκαία η ουσιαστική παρέμβαση της πολιτείας με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της, οι οποίοι ναι μεν «αναβαθμίζονται» σε ανεξάρτητες αρχές, αλλά δεν διαθέτουν τον ελάχιστο απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό για να κάνουν έναν στοιχειώδη έλεγχο των συνθηκών εργασίας (ή μήπως σκοπίμως δεν τον δημιουργούν και περί άλλα τυρβάζουν;) Είναι αναγκαία η δημιουργία του Ταμείου Ασφάλισης του Επαγγελματικού Κινδύνου, το οποίο όλο εξαγγέλλεται, αλλά ποτέ δεν δημιουργείται. Είναι αναγκαία η ενίσχυση και η δημιουργία φορέων, δομών και οργανισμών για την ΥΑΕ» απαντά ο κ. Δρακόπουλος.

Το πρόβλημα, όπως αποκαλύπτει και στην προδημοσιευμένη μελέτη του για την εκτίμηση της επαγγελματικής νοσηρότητας και θνησιμότητας στην Ελλάδα, δεν αφορά μόνο τις επαγγελματικές ασθένειες.

«Τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα που αποτελούν την εμφανή κορυφή του παγόβουνου, τα εργατικά ατυχήματα και οι θανατηφόρες επαγγελματικές ασθένειες, παρότι εξοβελίζονται, δεν καταγράφονται και υποτιμούνται, είναι παρούσες καταστάσεις και στη χώρα μας και σκοτώνουν χιλιάδες εργαζόμενους κάθε έτος. Η χρόνια πλέον λογική της στρουθοκαμήλου της πολιτείας κοστίζει πολύ στη χώρα. Σε οικονομικούς πόρους και κυρίως σε ανθρώπινους πόρους με σοβαρές βλάβες της υγείας, βαριές αναπηρίες και βέβαια δυσαναπλήρωτες απώλειες ανθρώπινων ζωών. Κόστος βαρύ και για τους εργαζόμενους και για τη χώρα.

Η μελέτη, αξιοποιώντας τα στοιχεία για τα έτη στα οποία υπάρχουν στοιχεία, καταγράφει με το εξής παράδειγμα τη χαοτική εικόνα: «Η ΕΛΣΤΑΤ δίνει στη Eurostat και στην ILOSTAT τον ίδιο αριθμό εργατικών ατυχημάτων, διαφορετικό όμως από αυτόν που καταγράφει η ίδια, διαφορετικό από αυτόν που καταγράφει το ΣΕΠΕ και διαφορετικό από αυτόν που καταγράφει το ΙΚΑ το 2017. Δίνει υπερδιπλάσιο αριθμό εργατικών ατυχημάτων από το 2009- 2013, πολύ μικρότερο αριθμό από το 2014-2018 και τα ίδια που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ το 2019-2021, ελαφρώς λιγότερα από αυτά που καταγράφει ο ΕΦΚΑ και λιγότερα από τα μισά που καταγράφει το ΣΕΠΕ.

Μελετώντας τις καταγραφές των εργατικών και των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων στη Eurostat για την Ε.Ε. τα έτη 2010-2020 διαπιστώνουμε πως η χώρα μας βρίσκεται την περίοδο 2010-2020 στην 4η θέση από το τέλος στα εργατικά ατυχήματα (198 ανά 100.000 απασχολούμε- νους έναντι 1.260 του μέσου όρου των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών) και στην 3η θέση από το τέλος στα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα (0,93 ανά 100.000 απασχολούμενους έναντι 2,33 του μέσου όρου των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών). Ωστόσο, στην ιστοσελίδα της ΔΟΕ η χώρα μας βρίσκεται στην 55η θέση ανάμεσα σε 77 χώρες στα εργατικά ατυχήματα (117 ανά 100.000 εργαζόμενους έναντι 1.001 του μέσου όρου των υπόλοιπων 77 χωρών του πίνακα) και στην 70η θέση ανάμεσα σε 74 χώρες στα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα (0,6 ανά 100.000 εργαζόμενους έναντι 3,30 του μέσου όρου των υπόλοιπων 74 χωρών).

Θολή εικόνα προκύπτει από τις καταγραφές των εργατικών ατυχημάτων (θανατηφόρων και μη) από τον ΕΦΚΑ, ο οποίος καταγράφει τον μεγαλύτερο αριθμό εργατικών ατυχημάτων, την ώρα που το ΣΕΠΕ καταγράφει τον μεγαλύτερο αριθμό θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων, ενώ η ΕΛΣΤΑΤ εμφανίζει διαφορετικό αριθμό από τους δύο προαναφερθέντες φορείς και δίνει στη Eurostat και την ILOSTAT υπερδιπλάσιο αριθμό για κάποια έτη, μικρότερο αριθμό για λίγα έτη μετά και τον ίδιο αριθμό με τις δικές της καταγραφές για τα δύο τελευταία έτη.

Σε ό,τι αφορά τα θανατηφόρα (τα οποία λόγω του κοινωνικού αντίκτυπου και της έκτασης που καταλαμβάνουν με τη βαρύτητά τους στον έντυπο και λιγότερο στον ηλεκτρονικό Τύπο έχουν μια σχετικά μεγαλύτερη καταγραφή), η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει σχεδόν τα μισά από το ΣΕΠΕ και δίνει στη Eurostat και την ILOSTAT διαχρονικά από το 1/3 έως τα 2/3 τα τελευταία έτη. Τα καταγραφόμενα στη Eurostat (από την ΕΛΣΤΑΤ) εργατικά ατυχήματα (Μ. Ο. των ετών 2010-2020) είναι υποπολλαπλάσια των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών».

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Την επόμενη φάση του συστήματος κινήτρων και ανταμοιβής των υπαλλήλων ανοίγει σε όλο το Δημόσιο η κυβέρνηση με νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, που εγκρίνεται σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Το Μέγαρο Μαξίμου κλείδωσε κονδύλι 40 εκατ. ευρώ για το μπόνους των δημοσίων υπαλλήλων – ένα μέτρο που συνδέεται με ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης – και επιπλέον δρομολογεί έναν μόνιμο μηχανισμό επιτήρησης και εφαρμογής της διαδικασίας. Η πρακτική επέκταση του πριμ σε όλο το Δημόσιο – οι πρώτες πληρωμές κοινώς – θα ισχύσουν από το 2025. Είναι δεδομένο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα σηκώσει το θέμα κατά την τοποθέτησή του στην έναρξη της συνεδρίασης με τους υπουργούς του, επιδιώκοντας να καλλιεργήσει μια εικόνα σταδιακής αλλαγής πρακτικών και νοοτροπίας στη δημόσια διοίκηση προς όφελος της καθημερινότητας του πολίτη, της προώθησης μεταρρυθμίσεων και της επιβράβευσης των πιο ικανών στελεχών. Σύμφωνα άλλωστε με τον σχεδιασμό, το μπόνους των υπαλλήλων συνδέεται άμεσα με την κεντρική στοχοθεσία της υπηρεσίας τους, που είναι ο πυρήνας του συστήματος αξιολόγησης, και ενώ θα αφορά οριζοντίως τον δημόσιο τομέα, δεν θα πρόκειται για οριζόντια παροχή σε όλους τους υπαλλήλους ενός τμήματος.

Θα είναι οι προϊστάμενοι εκείνοι που θα ανάβουν στους υπαλλήλους τους το πράσινο φως για το μπόνους, το ανώτατο όριο του οποίου θα είναι στο 15%του ετήσιου μισθού. Η μετάφραση σε ευρώ δεν έχει προσδιοριστεί, καθώς εξαρτάται από το πόσοι θα επιλεγούν, ωστόσο οι εκτιμήσεις, δεδομένης της πιλοτικής εφαρμογής του μέτρου με βάση τις διατάξεις του νόμου 4942 που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2022, μιλούν για μπόνους έως και δύο μισθών. Με λίγα λόγια προκαθορισμένα δεν είναι ούτε οι δικαιούχοι ούτε το ύψος της επιδότησης, καθώς θα εξαρτάται από την αξιολόγηση του εκάστοτε υπαλλήλου -από την προσφορά του δηλαδή του στην επίτευξη των προσυμφωνημένων στόχων. Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση επιχειρεί να αναβαθμίσει και τον ρόλο (και τις ευθύνες) του προϊσταμένου μιας οργανικής μονάδας.

Επιτροπή

Για την παρακολούθηση της διαδικασίας σε όλο το φάσμα του Δημοσίου είναι πλέον στα σκαριά η συγκρότηση ειδικής επιτροπής «κινήτρων και ανταμοιβής», στην οποία θα συμμετέχουν στελέχη της Προεδρίας της Κυβέρνησης, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το υπουργείο Εσωτερικών ενώ θα υπάρχει σχετικό πληροφοριακό σύστημα. Ηδη το μπόνους παραγωγικότητας εφαρμόζεται πιλοτικά για συγκεκριμένες κατηγορίες, όπως υπάλληλοι που καταπιάνονται με στόχους του Ενοποιημένου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής (ΕΣΚΠ) και άλλοι που εμπλέκονται σε έργα του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης Ελλάδα 2.0 . Η επέκταση του μέτρου έρχεται πλέον σε όλους τους δημόσιους φορείς και υπηρεσίες, αν και πάλι θα προβλέπεται προτεραιοποίηση των προς ανταμοιβή στόχων ανάλογα με τη βαρύτητά τους. Οι πληροφορίες λένε ότι στην πρώτη γραμμή έρχονται υπηρεσίες των παραγωγικών υπουργείων όπως το Οικονομικών και το Ανάπτυξης αλλά και εκείνων που αφορούν την καθημερινότητα, όπως την υγεία, την παιδεία και την ασφάλεια.

Πιστοποίηση

Οι ίδιες πηγές δείχνουν επιπλέον στη σημασία που αποδίδει η κυβέρνηση στον στρατηγικό φορέα ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού της δημόσιας διοίκησης, στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης, και ειδικότερα στα επιμορφωτικά προγράμματά του, εκτιμώντας ότι η πλειονότητα των υπαλλήλων – διεκδικητών του μπόνους θα έχει πιστοποίηση από προγράμματα που τρέχουν με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης. Στο μεταξύ ακόμα και για εκείνους που δεν θα λαμβάνουν το πριμ παραγωγικότητας σχεδιάζονται άλλου τύπου… κίνητρα απόδοσης – πλην όχι σε χρήμα –, όπως η προτεραιοποίηση συμμετοχής τους σε εκπαιδευτικά προγράμματα κ.ά.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Ο αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν στην εργασία λόγω υπερβολικής ζέστης αυξάνεται ταχύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου! Αυτό καταδεικνύουν τα νέα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC) με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Εργαζομένων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που παρασχέθηκαν στην ETUC από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), 80.800 άνθρωποι τραυματίστηκαν στην εργασία λόγω έκθεσης στη ζέστη το 2020 και 67 άνθρωποι πέθαναν λόγω της εργασίας τους σε υπερβολική ζέστη.

Αυτό σημαίνει ότι η Ε.Ε. έχει σημειώσει αύξηση 42% στους θανάτους που σχετίζονται με τη ζέστη στην εργασία από το 2000. Οι δέκα χώρες με τις υψηλότερες αυξήσεις σε θανάτους λόγω ζέστης στην εργασία από το 2000 είναι: Ισλανδία, Ιρλανδία , Δανία, Τσεχία, Νορβηγία, Αυστρία, Ελβετία, Νέα Ζηλανδία, Σλοβενία και Σλοβακία. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος δήλωσε επίσης τον Μάρτιο ότι οι καύσωνες στην Ευρώπη έχουν ήδη «οδηγήσει σε αυξημένα περιστατικά θερμοπληξίας και θανάτους μεταξύ των εργαζομένων σε εξωτερικούς χώρους, ειδικά σε αυτούς στους τομείς της γεωργίας, των κατασκευών, της συντήρησης δρόμων και της συλλογής απορριμμάτων». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ευρωπαϊκό εκλογικό μανιφέστο της ETUC ζητά νομοθεσία της Ε.Ε. που να καθορίζει όρια θερμοκρασίας για την εργασία για να αποτρέψει τους εργαζόμενους από τον κίνδυνο που σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή.

Θεωρείται απαραίτητο για να αποφευχθεί η επανάληψη των τραγωδιών που θα μπορούσαν να αποφευχθούν το περασμένο καλοκαίρι:

• Στην Ελλάδα, ένας εργάτης με καρδιοπάθεια πέθανε στα Ναυπηγεία Ελευσίνας αφού τον έβαλαν να δουλέψει μόνο του έξω με θερμοκρασία 37 °C. Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, αλλά ήταν ένας από τους τουλάχιστον 10 θανάτους που σχετίζονται με τη ζέστη στην εργασία που καταγράφηκαν από τα συνδικάτα το περασμένο καλοκαίρι.

• Στην Ισπανία, ένας 60χρονος λιποθύμησε και πέθανε ενώ δούλευε σε αποθήκη στην πόλη Móstoles κοντά στη Μαδρίτη, όπου οι συνάδελφοί του είπαν ότι η ζέστη είχε φτάσει τους 46°C. Το 2023 και το 2022 καταγράφηκαν 390 τραυματισμοί λόγω ζέστης στην εργασία – περισσότεροι από τον αριθμό που καταγράφηκε μεταξύ 2010 και 2015, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία. Ο αριθμός των θανάτων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (7) ήταν, επίσης, μεγαλύτερος από ό,τι καταγράφηκε μεταξύ 2010 και 2017.

• Στην Ιταλία, ένας 75χρονος χειριστής γερανού, ο Ciro Adinolf, πέθανε από καρδιακή προσβολή μπροστά στα μάτια του γιου του, ενώ εργαζόταν στο εργοτάξιο μιας αποθήκης της Amazon σε θερμοκρασίες που πλησίαζαν τους 40°C. Είναι ένας από τους πέντε τουλάχιστον εργάτες, των οποίων οι θάνατοι το περασμένο καλοκαίρι συνδέονται με ακραίες θερμοκρασίες.

• Στη Γαλλία, ο 44χρονος Tony Leroy πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ εργαζόταν σε εργοτάξιο σε υψηλές θερμοκρασίες. Ο αριθμός των θανάτων λόγω ζέστης από την εργασία αυξήθηκε πέρυσι και 58 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στη δουλειά λόγω τραυματισμών που σχετίζονται με τη ζέστη από το 2017, σύμφωνα με στοιχεία της δημόσιας υγειονομικής αρχής.

Όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν πάνω από 30°C, ο κίνδυνος ατυχημάτων στον χώρο εργασίας αυξάνεται κατά 5-7% και, όταν οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν τους 38°C, τα ατυχήματα είναι 10%- 15% πιο πιθανά, σύμφωνα με έρευνα.

Παρά τον αυξανόμενο κίνδυνο, μόνο λίγες ευρωπαϊκές χώρες έχουν νομοθεσία για την ασφάλεια των εργαζομένων κατά τη διάρκεια των καύσωνα, με μεγάλη ποικιλία στα όρια.

Ύστερα από μια εκστρατεία της ETUC, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε τα πρώτα της βήματα για την προστασία των εργαζομένων από την υπερβολική ζέστη το περασμένο καλοκαίρι, εκδίδοντας κατευθυντήριες γραμμές προς τους εργοδότες που λένε ότι οι ώρες εργασίας πρέπει να προσαρμοστούν.

Ωστόσο, η αυξανόμενη απειλή δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να εκδώσει δεσμευτική νομοθεσία για τις μέγιστες θερμοκρασίες εργασίας που διασφαλίζει ότι οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να σταματήσουν την εργασία τους και να κάνουν διάλειμμα σε υπερβολική ζέστη, καθώς και ότι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα σε παροχή πόσιμου νερού, πρόσβαση σε σκιερό χώρο και προστατευτικό ρουχισμό.

Επίσης, η ETUC συνιστά η διαχείριση των κινδύνων θερμότητας γίνεται μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων με συνδικάτα και εκπαίδευσης σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης του θερμικού στρες για τους εργαζόμενους σε κίνδυνο.

Μιλώντας ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης των Εργαζομένων στις 28 Απριλίου, ο συνομοσπονδιακός γραμματέας της ETUCΤζούλιο Ρομάνια είπε: «Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι κάθε καλοκαίρι δεκάδες εργαζόμενοι χάνουν άσκοπα τη ζωή τους επειδή δεν έχουμε προσαρμόσει τις εργασιακές μας πρακτικές στο μεταβαλλόμενο κλίμα. Στα εργοτάξια ή σε αποθήκες, άνθρωποι πεθαίνουν ή τραυματίζονται σοβαρά επειδή αναγκάζονται να συνεχίσουν να εργάζονται σε προφανώς επικίνδυνες θερμοκρασίες».

«Η προσαρμογή των ωρών εργασίας για να αποφευχθεί το πιο ζεστό μέρος της ημέρας είναι ένας τρόπος κοινής λογικής για την προστασία των εργαζομένων διατηρώντας παράλληλα την παραγωγικότητα. Ο αυξανόμενος αριθμός θανάτων σε όλη την Ευρώπη δείχνει ότι οι εργοδότες αποτυγχάνουν να το κάνουν αυτό, γι’ αυτό η Επιτροπή πρέπει να το καταστήσει υποχρέωση μέσω της νομοθεσίας για τις μέγιστες θερμοκρασίες εργασίας», συμπλήρωσε.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Mε διαφορετικό τρόπο υπολογίζεται η προσαύξηση στην κύρια και την επικουρική σύνταξη για τους 80.000 συνταξιούχους που έχουν δηλώσει στην πλατφόρμα του ΕΦΚΑ ότι απασχολούνται, ανάλογα με το αν ανήκουν στους παλιούς (προ του νόμου Κατρούγκαλου) ή στους νέους συνταξιούχους και δικαιούνται προσαύξηση μέχρι και 13,33%της σύνταξής τους, όταν και εφόσον διακόψουν την εργασία τους.

ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΗ

Το ποσό της προσαύξησης για την κύρια σύνταξη υπολογίζεται με βάση τα ποσοστά αναπλήρωσης και τις συντάξιμες αποδοχές μόνο για το χρονικό διάστημα της απασχόλησης ως συνταξιούχου και τα οικονομικά αποτελέσματα της προσαύξησης εκκινούν από την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα υποβολής της αίτησης προσαύξησης. Το ίδιο ισχύει και για τον επιπλέον υπολογισμό της επικουρικής σύνταξης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση συμπληρωματικής εφάπαξ παροχής είναι η προσμέτρηση του πρόσθετου χρόνου ασφάλισης στην κύρια σύνταξη.

Για τους παλιούς απασχολούμενους συνταξιούχους πριν από τις 12/5/2016, οι οποίοι συνέχισαν απασχολούμενοι χωρίς διακοπή και μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, ο χρόνος εργασίας ή η αυτοαπασχόληση ή μέρος αυτού, οποτεδήποτε και αν διανύθηκε, αξιοποιείται με τις διατάξεις παλαιότερων νόμων και δεν μετρούν οι συντελεστές υπολογισμού του νόμου Βρούτση αλλά οι μειωμένοι (για 30 έτη ασφάλισης και άνω) συντελεστές του νόμου Κατρούγκαλου.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Αυτό αποσαφηνίζει εγκύκλιος του e-ΕΦΚΑ για την αξιοποίηση του χρόνου εργασίας ή αυτοαπασχόλησης των συνταξιούχων, που δύναται να γίνει:

• Με βάση τις παραγράφους 7 και 8 του άρθρου 114 του νόμου 5078/2023.
• Με βάση τις διατάξεις του ν. 4387/2016.
• Συνδυαστικά, με βάση και τον ν. 5078/2023 και τον ν. 4387/2016. Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις του ΕΦΚΑ, το ποσό προσαύξησης για την κύρια σύνταξη υπολογίζεται με βάση τα ποσοστά αναπλήρωσης και τις συντάξιμες αποδοχές του νόμου Κατρούγκαλου 4387/2016 (όπως ισχύουν) και μόνο για το χρονικό διάστημα της απασχόλησης, δηλαδή αυττοτελώς. Η απασχόληση μετά τη συνταξιοδότηση προσαυξάνει την ήδη καταβαλλόμενη σύνταξη λαμβάνοντας υπόψη ολόκληρο τον χρόνο ασφάλισης μετά τη συνταξιοδότηση, για τον οποίο καταβλήθηκαν εισφορές.
• Για παράδειγμα, συνταξιούχος που πριν από το 2016 εργάστηκε 7 χρόνια δικαιούται προσαύξηση στην καταβαλλόμενη σύνταξη ίση με 5,39%, ενώ συνταξιούχος με εργασία πριν από το 2016 που εργάστηκε 16 έτη δικαιούται προσαύξηση σύνταξης με ποσοστό αναπλήρωσης 13,44%.

Σε ό,τι αφορά τις συντάξεις εξ ιδίου δικαιώματος που είχαν χορηγηθεί με ημερομηνία έναρξης πριν από τις 13/5/2016 και οι δικαιούχοι συνέχιζαν την εργασία/ αυτοαπασχόλησή τους κατά την ημερομηνία αυτή και μετά, αξιοποιήσιμος θα είναι ο χρόνος ασφάλισης από την 1/3/2022 και έως τη διακοπή της εργασίας/αυτοαπασχόλησης, δεδομένου ότι στον πρώην ΟΓΑ δεν υπήρχαν διατάξεις που να προέβλεπαν την αξιοποίηση του προγενέστερου χρονικού διαστήματος. Για συνταξιούχους λόγω αναπηρίας του πρώην ΟΑΕΕ του άρθρου 50 του ν. 3996/2011 χωρίς διακοπή επαγγέλματος, αξιοποιήσιμος είναι ο χρόνος από την 1/1/2024 και μετά. Έτσι, εγκρίνονται αιτήσεις συνταξιούχων που υπάγονται στις ανωτέρω περιπτώσεις ακόμα και αν κατά την 1/1/2024 ήταν εκκρεμείς σε οποιοδήποτε στάδιο της διοικητικής διαδικασίας. Αιτήσεις που τυχόν είχαν κριθεί οριστικά πριν από την 1/1/2024 με βάση τις διατάξεις του ν. 4387/16 ή του ν. 4670/2020 θα πρέπει να επανεξεταστούν μετά την υποβολή αίτησης όχλησης εκ μέρους των ενδιαφερομένων.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ

Μεικτός τρόπος αξιοποίησης εφαρμόζεται στις περιπτώσεις συνταξιούχων που είχαν διακόψει την επαγγελματική τους δραστηριότητα στις 13/5/2016 και μεταγενέστερα ανέλαβαν νέα δραστηριότητα, οπότε εφαρμόζονται ξεχωριστά οι αντίστοιχες διατάξεις για τα εν λόγω χρονικά διαστήματα.

ΠΗΓΗ: «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Οι μισθολογικοί όροι που ρυθμίζει κάποια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) ή ακόμα και Διαιτητική Απόφαση (Δ.Α.) δεν μπορούν να υπολείπονται των κατώτατων μισθολογικών ορίων που έχει θεσμοθετήσει η Πολιτεία. Άρα, δεν μπορούν να υπολείπονται από τον εκάστοτε κατώτατο μισθό, στον οποίο όμως θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η προϋπηρεσία του κάθε εργαζόμενου. Στην επισήμανση αυτή προέβη με ξεχωριστό της έγγραφο η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας (ΑΑΕΕ) , τονίζοντας ότι η όποια προϋπηρεσία θα πρέπει να προσμετράται ανεξάρτητα σε ποιον εργοδότη έχει διανυθεί ή με ποια ειδικότητα από την πλευρά του εργαζόμενου.

Το χρονικό όριο

Σε κάθε περίπτωση, στο συγκεκριμένο έγγραφο ξεκαθαρίζεται το χρονικό όριο αξιοποίησης της προϋπηρεσίας, όπως οριοθετήθηκε με πρόσφατη διάταξη νόμου (ν.5053/23 , άρθρο 33) . Ο χρόνος ασφάλισης που χρησιμοποιείται ως προϋπηρεσία για να καταβληθούν οι τριετίες είναι εκείνος που έχει πραγματοποιηθεί πριν από τη 14η Φεβρουαρίου 2012 και εκείνος που πραγματοποιείται μετά την 1η Ιανουαρίου 2024. Δεν αξιοποιείται ο ενδιάμεσος χρόνος, δηλαδή από 15 Φεβρουαρίου 2012 μέχρι και 31 Δεκεμβρίου 2023, καθώς αυτή την περίοδο, βάσει μνημονιακών περιορισμών, οι τριετίες στον ιδιωτικό τομέα είχαν «παγώσει».

Ουσιαστικά, με τον τρόπο αυτό η ΑΑΕΕ παρεμβαίνει στα ζητήματα με την καταβολή ή μη των τριετιών που έχουν ανακύψει.

Όπως ξεκαθαρίζεται, για όσους αμείβονται με επιχειρησιακή σύμβαση που βρίσκεται σε ισχύ οι καταβαλλόμενες τακτικές αποδοχές συνυπολογιζόμενης της προϋπηρεσίας (όπως ορίζει κανονιστικός όρος επιχειρησιακής σύμβασης) είναι συγκρίσιμες με τον εκάστοτε ισχύοντα κατώτατο νομοθετημένο μισθό, συνυπολογιζόμενου του συνόλου της προϋπηρεσίας. Από το αποτέλεσμα της σύγκρισης, ο εργαζόμενος θα πρέπει να λάβει τις ευνοϊκότερες γι’ αυτόν αποδοχές.

Αφορμή για το συγκεκριμένο έγγραφο που εστάλη σε όλες τις υπηρεσίες της ΑΑΕΕ ανά την επικράτεια , ήταν συγκεκριμένες επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις. Εκεί, εντοπίστηκε ότι ορίζονται οι τακτικές αποδοχές να απαρτίζονται από τον βασικό μισθό συν προσαύξηση υπηρεσίας. Όμως, η τελευταία σε ορισμένες επιχειρησιακές συμβάσεις υπολογίζεται με ειδικούς όρους αναγνώρισης και προσμέτρησης (π.χ. προϋπηρεσία που έχει διανυθεί στην ίδια ειδικότητα) .

Γι’ αυτές τις περιπτώσεις οι επιθεωρητές Εργασίας τονίζουν ότι πρέπει να καταβάλλεται η προϋπηρεσία, ανεξάρτητα σε ποιον εργοδότη έχει διανυθεί και με βάση ποια ειδικότητα. Μοναδική προϋπόθεση είναι να βρίσκεται εντός του χρονικού πλαισίου που έχει ορίσει ο πρόσφατος νόμος, δηλαδή πριν από τη 14η Φεβρουαρίου 2012 και μετά την 1ηΙανουαρίου 2024.

Άλλωστε έχει προϋπάρξει σχετικό έγγραφο και της Διεύθυνσης Προγραμματισμού και Συντονισμού της Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων από τις 11 Απριλίου που έχει ξεκαθαρίσει την ανωτέρω σημαντική λεπτομέρεια για την καταβολή των μισθολογικών ωριμάνσεων.

Όπως τονίζεται ρητά, «ο νομοθετικώς ορισμένος κατώτατος μισθός και το νομοθετημένο κατώτατο ημερομίσθιο υποχρεωτικά αναπροσαρμόζονται και συνυπολογίζονται σε αυτόν η διανυθείσα προϋπηρεσία κάθε εργαζόμενου».

Επισημαίνεται επίσης ότι «με το σύστημα του νομοθετημένου μισθού καθορίζονται τα ελάχιστα όρια μισθών και ημερομισθίων των εργαζομένων, που οι σχέσεις εργασίας τους δεν ρυθμίζονται από Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ή Διαιτητικές Αποφάσεις ή άλλη ρύθμιση». Όμως, «οι όροι εργασίας που ρυθμίζει μια άλλη σύμβαση ή Δ.Α. μπορούν να αντικατασταθούν ή να τροποποιηθούν με νεότερη τέτοια σύμβαση, αλλά δεν μπορούν να υπολείπονται των κατώτατων μισθολογικών ορίων του νόμου ή υπουργικής απόφασης».

Υπενθυμίζεται ότι ο νομοθετημένος νέος κατώτατος μισθός, από την 1η Απριλίου έχει ανέλθει στα 830 ευρώ μικτά για συμβάσεις πλήρους απασχόλησης και το βασικό ημερομίσθιο αντίστοιχα έχει τοποθετηθεί στα 37,07 ευρώ.

Έτσι, τα ποσά από τις μισθολογικές ωριμάνσεις που προκύπτουν είναι 913 ευρώ για την 1η τριετία, 996 για τη 2η τριετία και 1.079 ευρώ για την3η τριετία.

«Καμία γενίκευση της εξαήμερης εργασίας»

Η ΕΞΑΗΜΕΡΗ εργασία που βάσει νόμου πρόκειται να τεθεί σε ισχύ υπό προϋποθέσεις την 1η Ιουλίου, δεν θα εφαρμοστεί γενικευμένα σε όλους τους τομείς απασχόλησης. Το μέτρο αφορά επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας με εναλλασσόμενες βάρδιες, που βρίσκονται σε περίοδο αυξημένου φόρτου παραγωγής.

Η σχετική επισήμανση έγινε από τον υφυπουργό Εργασίας, Πάνο Τσακλόγλου, ο οποίος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη θέλησε να αμβλύνει τις επιδράσεις από το συγκεκριμένο μέτρο.

Σύμφωνα με τη σχετική διάταξη νόμου, οι επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας μπορούν να αποφασίζουν μονομερώς για την απασχόληση των εργαζομένων κατά την 6η ημέρα, με την υποχρέωση όμως να χορηγούν κατά 40% προσαυξημένο το ημερομίσθιο.

Υπενθυμίζεται ότι στο καθεστώς της 6ήμερης εργασίας ανήκουν φορείς του Δημοσίου, οι ΔΕΚΟ, Π βιομηχανία και κλάδοι του ιδιωτικού τομέα συνεχούς λειτουργίας, που εφαρμόζουν σύστημα πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας, σε περιόδους αυξημένου φόρτου.

Εξαιρούνται οι εργαζόμενοι σε τουρισμό και επισιτισμό.

Ως όροι για την εφαρμογή του μέτρου, έχουν τεθεί:

• Η υποχρεωτική προ-δήλωση της επιπλέον απασχόλησης στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ .

•Η απασχόληση να μην υπερβαίνει τις 8 ώρες.

•Την6η μέρα να μην πραγματοποιείται υπερεργασία ή υπερωριακή απασχόληση.

ΠΗΓΗ: «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»

by Εργατικό Κέντρο

ΠΡΟΣΤΙΜΑ 452.754 ΕΥΡΩ και άμεση παύση των εργασιών σε 64 περιπτώσεις επέβαλε η Επιθεώρηση Εργασίας τον προηγούμενο μήνα, μετά από ελέγχους σε οικοδομές και εργοτάξια.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιθεώρησης Εργασίας, επιθεωρητές υγείας και ασφάλειας διενήργησαν τον Μάρτιο 490 ελέγχους. Σε 64 περιπτώσεις επιβλήθηκε παύση των εργασιών, μέχρι την εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων προστασίας των εργαζομένων. Επιπροσθέτως, υποβλήθηκαν 10 μηνύσεις και καταλογίστηκαν πρόστιμα 64.354 ευρώ. Οι περισσότερες παραβάσεις αφορούσαν τη μη λήψη μέτρων προστασίας έναντι πτώσης κατά την πραγματοποίηση εργασιών σε ύψος, σε πέρατα πλακών, οριζόντια ανοίγματα και φρεάτια ανελκυστήρων.

Παράλληλα, το διάστημα από 19 έως 24 Μαρτίου, επιθεωρητές εργασιακών σχέσεων έκαναν στοχευμένους ελέγχους σε οικοδομοτεχνικά και κατασκευαστικά έργα. Διενεργήθηκαν έλεγχοι σε 247 έργα και 321 εργοδότες και διαπιστώθηκαν 85 παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας και 31 περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας.

Οι παραβάσεις αφορούσαν τη μη τήρηση βιβλίων ημερήσιων δελτίων απασχολούμενου προσωπικού, τη μη τήρηση αντίγραφου εντύπου αναγγελίας Ε12 για κάθε ημέρα εργασίας, την απασχόληση σε ημέρα ρεπό, την απασχόληση Κυριακής, την ψευδή προσκόμιση στοιχείων, τη μη καταχώριση υπερωριακής απασχόλησης στο ΕΡΓΑΝΗ και τη μη υποβολή έγγραφης δήλωσης και κατάστασης αποσπασμένων. Οι διοικητικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν ανέρχονται σε 388.400 ευρώ, εκ των οποίων 304.000 ευρώ αφορούν αδήλωτη εργασία.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Στο επίπονο ιστορικά, όπως το χαρακτηρίζουν, γενικό πλαίσιο της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας αναφέρονται σε εκτεταμένο τους δημοσίευμα οι «Financial Times», όπου κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στη μείωση των πραγματικών μισθών στη χώρα μας, αλλά και στη μεγάλη υποχώρηση των γεννήσεων που δημιουργεί σοβαρότατο δημογραφικό πρόβλημα.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, την περασμένη εβδομάδα, ο οίκος αξιολόγησης S&P ήταν ένας ακόμα που επαίνεσε τη χώρα, καθώς αναθεώρησε την προοπτική της αξιολόγησης σε θετική κάνοντας λόγο για «πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ευρείας εμβέλειας».

Επίσης νέα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat έδειξαν ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 10,8 ποσοστιαίες μονάδες, στο 162%, το 2023. Η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 2%.

Από το 2019, πριν από την πανδημία, η χώρα αναπτύχθηκε με σχεδόν διπλάσιο ρυθμό από τον ρυθμό της ευρωζώνης. Παράλληλα οι ισχυροί αριθμοί τουρισμού – που συμβαδίζουν με τη βελτίωση της αγοράς εργασίας και την ανάκαμψη της κατανάλωσης – βοηθούν και αυτοί.

Βιοτικό επίπεδο

Ωστόσο, όπως αναφέρεται, «η τελευταία αυτή ανάκαμψη έχει μόλις ελαφρώς ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο της Ελλάδας σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ τα τελευταία δύο χρόνια – και όχι αρκετά για να τους απομακρύνει (τους Έλληνες) από τη θέση τους ως τους φτωχότερους ανθρώπους στην ευρωζώνη».

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα ήταν παρόμοιο με αυτό του μέσου όρου της ΕΕ μέχρι το 2009. Από τότε, 10 χώρες έχουν δει το βιοτικό επίπεδο να αυξάνεται πάνω από αυτό στην Ελλάδα, αφήνοντάς την τη δεύτερη φτωχότερη στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία. «Καθώς το χάσμα με τη Βουλγαρία μειώνεται απότομα, δεν είναι παράλογο να περιμένουμε ότι η Ελλάδα θα γίνει σύντομα η φτωχότερη χώρα της ΕΕ» αναφέρουν οι «FT».

Επιπλέον, «οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώθηκαν σε χαμηλό εν νέα δεκαετιών το 2022, επιδεινώνοντας τη γήρανση της χώρας και συρρικνώνοντας τον πληθυσμό της, καθώς πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τη χώρα κάθε χρόνο» αναφέρει η βρετανική εφημερίδα.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Καμπανάκι για μια νέα γενιά «κόκκινων» δανείων χτυπά η Τράπεζα της Ελλάδος, λόγω του πληθωρισμού που επιμένει, και των επιτοκίων που δεν μειώνονται και της επιβράδυνσης της ανάπτυξης, στην έκθεσή της για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.

«Η διατήρηση του πληθωρισμού σε υψηλό ακόμη επίπεδο, σε συνδυασμό με τα αυξημένα βασικά επιτόκια της ΕΚΤ και την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης, δοκιμάζει την νομικής ανάπτυξης, δοκιμάζει την ανθεκτικότητα των νοικοκυριών και επιχειρήσεων, και ενδέχεται να συμβάλει στη δημιουργία νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ)» επισημαίνει η ΤτΕ στην έκθεσή της.

Οι ελληνικές τράπεζες είναι σε καλύτερη θέση σε σχέση με το παρελθόν για να αντιμετωπίσουν πιθανές αναταράξεις, επισημαίνει η ΤτΕ, παρατηρώντας πως οι κίνδυνοι για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα αποκλιμακώθηκαν το β’ εξάμηνο του 2023. Παραμένουν ωστόσο προ- κλήσεις, όπως ο κίνδυνος απότομης ανατιμολόγησης των περιουσιακών στοιχείων στις διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίων, και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, ει- δικά μετά την περαιτέρω κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή.

Ρευστότητα

Το 2023 οι ελληνικές τράπεζες κατέγραψαν κέρδη, έπειτα από φόρους και διακοπτόμενες δραστηριότητες ύψους 3,8 δισ. ευρώ, έναντι κερδών 3,4 δισ. ευρώ το 2022. Σύμφωνα με την ΤτΕ, θετικά συνέβαλε η αύξηση των καθαρών εσόδων από τόκους ως αποτέλεσμα της αύξησης των βασικών επιτοκίων της ΕΚΤ, ενώ αρνητικά επέδρασε η μεγάλη μείωση των εσόδων από χρηματοοικονομικές πράξεις και λοιπά έσοδα, τα οποία είναι μη επαναλαμβανόμενα.

Παράλληλα η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών βελτιώθηκε, λόγω της αύξησης των καταθέσεων, με αποτέλεσμα οι εποπτικοί δείκτες ρευστότητας να διαμορφώνονται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο. Επίσης, το 2023 το ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων των ελληνικών τραπεζών στο σύνολο των δανείων μειώθηκε περαιτέρω (Δεκέμβριος 2023 : 6,6% , Δεκέμβριος 2022: 8,7%), με τρεις εκ των τεσσάρων σημαντικών τραπεζών να έχουν ποσοστό ΜΕΔ κάτω από 5%. Ωστόσο, στις λιγότερο σημαντικές τράπεζες ο δείκτης των ΜΕΔ ως προς το σύνολο των δανείων παραμένει ιδιαίτερα υψηλός και διαμορφώνεται σε 37,6%.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να συνεχιστούν οι ενέργειες που στοχεύουν στην πλήρη εξυγίανση των ισολογισμών των τραπεζών και στην επίτευξη σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αναφέρεται και στους κινδύνους με τους οποίους βρίσκονται αντιμέτωπες οι τράπεζες, όπως το διεθνές περιβάλλον, που αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση. Η όξυνση των γεωπολιτικών κινδύνων, με την επέκταση των πολεμικών συγκρούσεων αλλά και με τον αυξανόμενο εμπορικό ανταγωνισμό μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, μπορεί να έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και, κατ’ επέκταση, στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Επιπροσθέτως, τυχόν απότομη επιδείνωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών συνθηκών μπορεί να προκαλέσει αναταράξεις, με δυσμενείς επιδράσεις τόσο στη χρηματοοικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών όσο και στον ελληνικό τραπεζικό τομέα, καθώς η προσπάθεια των τραπεζών για πιστωτική επέκταση θα καταστεί δυσχερέστερη.

ΠΗΓΗ: «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Στα σχέδια του Υπουργείου είναι τα πρόστιμα από την επόμενη χρονιά να υπολογίζονται κλιμακωτά και όχι ισόποσα με τα τέλη κυκλοφορίας από την πρώτη ημέρα καθυστέρησης που ισχύει έως σήμερα. Ως εκ τούτου, σημαίνει πως όσο νωρίτερα γίνει η εκπρόθεσμη πληρωμή, τόσο μικρότερο θα είναι και το πρόστιμο. Επιπλέον, το νέο πλαίσιο καθορισμού των τελών κυκλοφορίας θα λαμβάνει υπόψη πολλούς περισσότερους παράγοντες, όπως είναι περιβαλλοντικά κριτήρια, αλλά και το πλαίσιο κοστολόγησης των οχημάτων εναλλακτικών καυσίμων, καθώς και των EV, των υβριδικών κλπ. Πριν, όμως, από τις αλλαγές του 2025, εντός του Μαΐου, αλλάζουν και η μορφή των τελών, καθώς και το τι γίνεται με το καθεστώς ακινησίας των οχημάτων. Έτσι, 150.000 ιδιοκτήτες οχημάτων που τα είχαν θέσει σε ακινησία θα μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν πληρώνοντας μειωμένα τέλη. Εάν κάποιος επανακυκλοφορήσει το αυτοκίνητό του για έναν μήνα θα πληρώσει το αντίστοιχο ποσό που αντιστοιχεί σε ένα μήνα, το ίδιο και για δύο μήνες και ούτω καθεξής. Ωστόσο, το όχημα θα πρέπει να είναι ασφαλισμένο προτού μπει σε ακινησία, και η ΑΑΔΕ θα μπορεί να εντοπίζει μέσω ηλεκτρονικών εργαλείων και σύνδεσης με την Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών εάν υπάρχει ενεργό ασφαλιστικό συμβόλαιο.

ΠΗΓΗ: ΜΑΚΕΛΕΙΟ

by Εργατικό Κέντρο

Η διαπίστωση παραμένει κοινότοπη: επιχειρήσεις σε κλάδους αιχμής θέλουν να αυξήσουν τις θέσεις εργασίας και αναζητούν εξειδικευμένο και αφοσιωμένο προσωπικό. Όμως, πολλοί εργοδότες δεν βρίσκουν το προσωπικό που ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους. Επομένως δεν ξενίζει το συμπέρασμα έρευνας της Randstad που διαπιστώνει ότι το 66% των ερωτώμενων επιχειρήσεων θεωρεί «την προσέλκυση ταλέντων ως την πιο σημαντική πρόκληση κατά τη στελέχωση» το 2024.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 1 στις 2 επιχειρήσεις (54% αυτών) δυσκολεύεται να διατηρήσει τη δέσμευση και την αφοσίωση των εργαζομένων, ενώ απαριθμώντας κλάδους στους οποίους εντοπίζονται οι μεγαλύτερες δυσκολίες εύρεσης «ταλέντων», όπως καθ’ υπερβολήν αποκαλούν οι εταιρείες το εξειδικευμένο προσωπικό, αναδεικνύονται πρώτοι αυτοί των μηχανικών (83%), της τεχνολογίας (78%) και της παραγωγής εν γένει (57%).

Από την πλευρά τους, οι εργαζόμενοι, δυσαρεστημένοι με το επίπεδο των μισθών, είναι σε πρωτοφανή κινητικότητα. Για παράδειγμα, οι νέοι μηχανικοί, απόφοιτοι του ΕΜΠ, μην αντέχοντας να δουλεύουν με 600 και 700 ευρώ, φεύγουν όχι μόνο εκτός επιχείρησης, αλλά και εκτός της χώρας και προσλαμβάνονται στην κεντρική Ευρώπη με πρώτο μισθό τα 2.500 ευρώ.

Το φαινόμενο θυμίζει σε ένα βαθμό την έλλειψη εργατικού δυναμικού στη βιομηχανία, αρχές της δεκαετίας του ’70, λόγω της μαζικής μετανάστευσης. Το ενδιαφέρον στοιχείο σήμερα είναι ότι αν και δεν πρόκειται για μαζική έξοδο ανειδίκευτου προσωπικού, όπως τότε, σήμερα οι εξειδικευμένοι και οι πτυχιούχοι δεν αποχωρούν μόνο από τον ιδιωτικό τομέα, όπου οι εργοδότες από το 2009 δεν υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αλλά και από τον δημόσιο τομέα.

Ποιος θα περίμενε πριν από κάποια χρόνια ότι υπάρχουν νέοι επιστήμονες που μην αντέχοντας τη μισθολογική απαξίωση των 900 ή 1.000 ευρώ (στην καλύτερη περίπτωση), με τα οποία δεν μπορούν καν να απομακρυνθούν από τις φτερούγες της στέγης των γονιών, θα αναζητούσαν αλλού προοπτική ακόμη και χωρίς τη μονιμότητα του Δημοσίου; Κι η αλήθεια είναι ότι την τελευταία δεκαετία χιλιάδες μηχανικοί -εκτιμήσεις αναφέρουν 7.000 επιστήμονες- έχουν φύγει και συνεχίζουν να μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Και τώρα ήλθε το πλήρωμα του χρόνου.

Πώς, λοιπόν, αντιμετωπίζουν οι εργοδότες αυτήν τη στέρηση που τους ανακόπτει το αναπτυξιακό άλμα; Αρνούμενοι ουσιαστικές αυξήσεις. Μάλιστα το 63%, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, χαρακτηρίζει «μη ρεαλιστικές» τις μισθολογικές προσδοκίες των εργαζομένων, αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι αυτό είναι το σοβαρότερο εμπόδιο κατά τη διαδικασία στελέχωσης και δηλώνοντας, ταυτοχρόνως, σε ποσοστό 48%, ότι το συνολικό κόστος απασχόλησης θα είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για το 2024.

Σε αυτούς τους δύο κόσμους που είναι τόσο κοντά και τόσο μακριά, όπως συμβαίνει με το κεφάλαιο και την εργασία, κάποιοι λίγοι εργοδότες αναγνωρίζουν τη σημασία της καλύτερης αμοιβής. Αλλά τι είδους; Όπως καταγράφεται στην έρευνα «η προσφορά ανταγωνιστικών πακέτων έχει σημειώσει σημαντική αύξηση σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος». Ωστόσο, σε αυτό το ανταγωνιστικό πακέτο, η αύξηση του βασικού μισθού είναι το τελευταίο στοιχείο.

Τα επιπλέον που θα προσφέρουν οι επιχειρήσεις για να προσελκύσουν εξειδικευμένο προσωπικό μέσα στο ’24 περιλαμβάνουν κυρίως τα εξής: υιοθέτηση προγραμμάτων εκπαίδευσης (78%), δυνατότητα ευέλικτης απασχόλησης (58%), κινητό τηλέφωνο (74%), ατομικό bonus απόδοσης (74%), ιδιωτική ασφάλιση (64%) και δια- τακτικές σίτισης (61%)… αλλά προς Θεού! Όχι αύξηση στις βασικές αποδοχές.

Τα υπερκέρδη

Κάτι τέτοιο θα ήταν υποχρεωμένες να κάνουν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα, εφόσον αναγνώριζαν τη σημασία των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της διαπραγμάτευσης, ώστε να δοθούν αξιοπρεπείς αυξήσεις. Αλλά εδώ πρωτεύει η θεσμική καθυστέρηση, με τις εργοδοτικές οργανώσεις ΣΕΒ, ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ να βολεύονται από το πάγωμα των συμβάσεων την ίδια ώρα που ακόμη και τα ερευνητικά τους ιδρύματα, όπως ο ΙΟΒΕ, αναγνωρίζουν την υστέρηση αυξήσεων στον μέσο μισθό συναρτώντας την, ωστόσο, αποκλειστικά και μόνο από την αύξηση της παραγωγικότητας και καθόλου από την παράδοση των επιχειρήσεων στην Ελλάδα να μετατρέπουν αυτήν την υστέρηση σε υπερκέρδη που συγκεκαλυμμένα μεταφέρονται στον προσωπικό πλουτισμό των μεγαλομετόχων.

Μάλιστα το ΙΟΒΕ, το οποίο στην έκθεσή του για την ελληνική οικονομία το 2024, που έδωσε χθες στη δημοσιότητα, εντοπίζει «κόπωση στην αγορά εργασίας και στο οικονομικό κλίμα» χωρίς να αποκρύπτει «ότι το δ’ τρίμηνο του 2023, το μισθολογικό κόστος μειώθηκε κατά 0,6% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ από τις αρχές του 2022 η σωρευτική αύξηση του μισθολογικού κόστους (12,3%) υπολείπεται της αύξησης του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή την ίδια περίοδο (13,4%)». Αν και το στοιχείο δεν εμπλουτίζεται από τη στατιστική της αύξησης των κερδών, διατηρεί τη σημασία του.

Επιπλέον, η υστέρηση στους μισθούς σε συνθήκες ακρίβειας και υψηλού στεγαστικού κόστους για τους νέους αποθαρρύνει ακόμη περισσότερο την ένταξή τους στην ελληνική αγορά εργασίας. Γι’ αυτό και η αύξηση της απασχόλησης «θα συνεχιστεί, με επιβραδυντικό ρυθμό 1,1% το 2024 και 1% το 2025» διαπιστώνει έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιοποιήθηκε χθες με θέμα την αξιολόγηση της μακροοικονομικής βιωσιμότητας και των τρωτών σημείων της Ελλάδας.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση χαίρεται γιατί αυξάνονται οι απασχολούμενοι συνταξιούχοι. Εφτασαν τους 72.000 μέσα σε ένα μήνα με την άρση της παρακράτησης του 30% στις συντάξεις. Όντως, «δουλειές υπάρχουν» θα ‘λεγε ένα νέο προεκλογικό σλόγκαν. Αλλά τι γίνεται με τους νέους;

«Βασικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας, ιδίως ο τουρισμός, οι κατασκευές και η γεωργία, έχουν αρχίσει να αναφέρουν ελλείψεις εργατικού δυναμικού. Αναντιστοιχίες δεξιοτήτων και χαμηλά ποσοστά συμμετοχής εμποδίζουν τη χρησιμοποίηση μιας φαινομενικής εργατικής εφεδρείας. Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις, οι γυναίκες και οι νέοι συνεχίζουν να πλήττονται δυσανάλογα από την ανεργία, με τα ποσοστά να ανέρχονται σε 13,2% και 22,9% αντίστοιχα τον Ιανουάριο του2024.

Και οι δύο πληθυσμιακές ομάδες έχουν επίσης χαμηλά ποσοστά συμμετοχής, 61,4% για τις γυναίκες και 23,4% για τους νέους το 2022 (ηλικίας 15 έως 24 ετών), το δεύτερο χαμηλότερο και το χαμηλότερο στην Ε.Ε. αντίστοιχα. Τα υποτονικά ποσοστά απασχόλησης γυναικών και νέων εξακολουθούν να αποτελούν βασική πρόκληση για τη μεγιστοποίηση της εγχώριας προσφοράς εργασίας» υπενθυμίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο