Ανακοίνωση

Χρυσάφι πληρώνουν οι Έλληνες το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, καθώς τα εισοδήματα ανεβαίνουν με χαμηλότερο ρυθμό από τις τιμές των ακινήτων, ενώ ακόμη και όσοι αναζητούν σπίτι δεν μπορούν να βρουν. Όπως δείχνει μεγάλη έρευνα της Alpha Bank για την προσιτότητα της κατοικίας, πάνω από 1 στους 2 Έλληνες θεωρούν ανέφικτη την αγορά κατοικίας, το 39% δύσκολη και 7 στους 10 απρόσιτα τα ενοίκια.

ΔΥΣΒΑΣΤΑΧΤΟ ΒΑΡΟΣ

Σύμφωνα με τη μελέτη, το 42% των νοικοκυριών που έχουν στεγαστικό δάνειο δαπανά πάνω από το 30% του μηνιαίου εισοδήματός του για τη δόση του δανείου, ενώ πάνω από το 30% του εισοδήματός του πληρώνει και το 52% των ενοικιαστών για το ενοίκιό του. Η επιβάρυνση από το κόστος στέγασης φτάνει σχεδόν στο 60% για όσους έχουν διαθέσιμο εισόδημα κάτω των 1.450 ευρώ. Τα λοιπά κόστη στέγασης (λογαριασμοί κοινής ωφέλειας, κόστος θέρμανσης και άλλα σημαντικά έξοδα πλην ενοικίου/στεγαστικού δανείου) αντιπροσωπεύουν επίσης σημαντικό ποσοστό των μηνιαίων δαπανών των νοικοκυριών, με το 1/3 να απαντά ότι καταλαμβάνουν περισσότερο από το 30% του μηνιαίου εισοδήματός τους.

Οι υψηλές τιμές αποθαρρύνουν τους αγοραστές. Μόλις το 12% σχεδιάζει να αγοράσει σπίτι την επόμενη διετία (από αυτούς το 18% ενδιαφέρεται να επενδύσει και σε δεύτερη κατοικία). Σημειώνεται ότι το 69% όσων ενδιαφέρονται για αγορά κατοικίας σκοπεύει να προχωρήσει μέσω στεγαστικού δανείου, με προτιμώμενη συμμετοχή -στην πλειοψηφία τους- άνω του 50%. Το 54% θεωρεί μη εφικτή την αγορά κατοικίας λόγω υψηλών τιμών και επιτοκίων δανεισμού και το 68% πιστεύει ότι τα ενοίκια δεν είναι προσιτά σε σχέση με τους μισθούς. Το 60% των νοικοκυριών αναμένει περαιτέρω αύξηση των ενοικίων και των τιμών κατοικιών μέσα στην επόμενη πενταετία και μόνο το 14% μείωση.

Παρά τις δυσκολίες για την απόκτηση στέγης, ωστόσο, η ιδιοκατοίκηση παραμένει βασική επιθυμία για τους Έλληνες: το 74% τη βλέπει ως επένδυση ζωής. Πάντως, η μετάβαση στη δική τους κατοικία καθυστερεί – ο μέσος όρος αποχώρησης από τη γονική στέγη είναι τα 35 έτη.

ΧΑΜΗΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Η υψηλότερη ταχύτητα με την οποία κινούνται οι τιμές των ακινήτων σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών αντανακλά την επιδείνωση των συνθηκών απόκτησης προσιτής κατοικίας στη χώρα μας. Η ανάλυση της Alpha Bank δείχνει ότι οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό από τα εισοδήματα, καθιστώντας την κατοικία όλο και λιγότερο προσιτή (+13,9% αύξηση τιμών κατοικιών το 2023 και +8,7%το 2024, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, όταν το διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε με ρυθμό 8,1% το 2023 και 5,6%το 2024) και αναφέρει ότι υπάρχουν περίπου 794.000 κενές κατοικίες στην Ελλάδα, κυρίως σε αστικά κέντρα, των οποίων η αξιοποίηση αποτελεί πιθανή λύση στο πρόβλημα προσφοράς ακινήτων.

Το πρόβλημα της προσφοράς κατοικιών αποδίδεται σε δομικούς παράγοντες και εξελίξεις:

1. Η γήρανση του αποθέματος, με το 64% των κατοικιών να είναι άνω των 30 ετών, ώστε η ανακαίνισή τους να είναι συχνά οικονομικά ανέφικτη ή να καθυστερεί.

2. Το υψηλό κόστος κατασκευής, αφού η άνοδος των τιμών υλικών και ενέργειας (ιδίως το 2022) αύξησε το συνολικό κόστος ανέγερσης νέων κατοικιών.

3. Η περιορισμένη κατασκευαστική δραστηριότητα (2010-2020), καθώς η κρίση μείωσε δραστικά τις νέες οικοδομές. Αν και οι οικοδομικές άδειες αυξάνονται από το 2016 και μετά, η προσφορά δεν επαρκεί για να καλύψει τη ζήτηση.

4. Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις που αποσύρουν πολλές κατοικίες από τη μακροχρόνια ενοικίαση, ιδίως σε τουριστικές περιοχές, όπως το Νότιο Αιγαίο και η Κρήτη, αλλά και στα αστικά κέντρα, οδηγώντας σε αύξηση των ενοικίων.

ΥΨΗΛΗ ΖΗΤΗΣΗ

Οι επενδύσεις ξένων σε κατοικίες στην Ελλάδα και η περιορισμένη προσφορά έχουν διογκώσει περαιτέρω το πρόβλημα της στέγασης. Όπως καταγράφει η Alpha Bank, οι άμεσες ξένες επενδύσεις σε ακίνητα έφτασαν τα 2,8 δισ. ευρώ το 2024, επηρεάζοντας κυρίως περιοχές υψηλής ζήτησης. Η οικονομία διαμοιρασμού (Airbnb) ενίσχυσε τη ζήτηση για κατοικίες προς επένδυση, περιορίζοντας τη διαθεσιμότητα προς μακροχρόνια μίσθωση. Επιπλέον, η τηλεργασία και η αλλαγή προτιμήσεων αύξησαν τη ζήτηση για μεγαλύτερους χώρους και σπίτια εκτός Κέντρου, ιδιαίτερα από νέους και οικογένειες.

Η ελληνική στεγαστική πολιτική στηρίχθηκε μεταπολεμικά κυρίως στην ιδιωτική πρωτοβουλία, μέσω αντιπαροχής και οικογενειακής βοήθειας, χωρίς εκτεταμένη κρατική παρέμβαση. Από το 1994 και ιδίως μετά την είσοδο στην Ευρωζώνη (2001), ο ενυπόθηκος δανεισμός άρχισε να υποκαθιστά τις αποταμιεύσεις, συμβάλλοντας στην αύξηση της ζήτησης για κατοικίες. Η τάση αυτή ενισχύθηκε έως την κρίση του 2008, οπότε και ο δανεισμός περιορίστηκε δραστικά.

ΠΗΓΗ: «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

14/4/25

Τι ισχύει για τις αργίες του Πάσχα; 

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο ενημερώνει τι ισχύει για τις Αργίες του Πάσχα 2025 και το πώς αμείβονται:

Η Μεγάλη Παρασκευή (18-04-2025) είναι υποχρεωτική ημιαργία για τα καταστήματα. Σύμφωνα με το νόμο, απαγορεύεται η απασχόληση των μισθωτών και η λειτουργία των καταστημάτων μέχρι τις 13.00 της Μεγάλης Παρασκευής.

Για τις υπόλοιπες επιχειρήσεις, η Μεγάλη Παρασκευή δεν περιλαμβάνεται στις υποχρεωτικές αργίες που ορίζει ο νόμος για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, οι ιδιωτικές επιχειρήσεις στη χώρα μας αργούν σε περίπτωση που η Μεγάλη Παρασκευή έχει χαρακτηρισθεί αργία ή ημιαργία από διάταξη ΣΣΕ, Κανονισμού Εργασίας της επιχείρησης, από επιχειρησιακή συνήθεια και έθιμο, κατά το οποίο η επιχείρηση παραμένει κλειστή την ημέρα αυτή.

Το Μεγάλο Σάββατο (19-04-2025) είναι εργάσιμη ημέρα για τους εργαζόμενους που νόμιμα απασχολούνται Σάββατο στον ιδιωτικό τομέα, εκτός αν έχει καθιερωθεί αργία ή ημιαργία από διάταξη ΣΣΕ, Κανονισμού Εργασίας της επιχείρησης, από επιχειρησιακή συνήθεια και έθιμο, κατά το οποίο η επιχείρηση παραμένει κλειστή την ημέρα αυτή.

Για την Κυριακή του Πάσχα (20-04-2025) ισχύει ο γενικός κανόνας της Κυριακής αργίας, δηλαδή απαγορεύεται η απασχόληση των εργαζομένων. Όσοι από τους μισθωτούς απασχοληθούν σε επιχειρήσεις που νόμιμα λειτουργούν κατά τις Κυριακές και τις λοιπές απ’ το νόμο αργίες δικαιούνται τα παρακάτω:

1.  αν αμείβονται με ημερομίσθιο, το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν
2. αν αμείβονται με μηνιαίο μισθό, οφείλεται προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο 1/25 του νομίμου μισθού τους για όσες ώρες απασχοληθούν
3. αναπληρωματική ανάπαυση (ρεπό): Εφόσον οι εργαζόμενοι απασχοληθούν Κυριακή άνω των 5 ωρών δικαιούνται πρόσθετα και αναπληρωματική ανάπαυση (ρεπό), σε άλλη εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας.

Η Δευτέρα του Πάσχα (21-04-2025) είναι από το νόμο ημέρα υποχρεωτικής αργίας για όλες τις επιχειρήσεις. Στις επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν καταβάλλεται χωρίς κάποια προσαύξηση το σύνηθες ημερομίσθιο σε όσους αμείβονται με ημερομίσθιο, ενώ σε όσους αμείβονται με μισθό καταβάλλεται ο μηνιαίος μισθός τους. Οι εργαζόμενοι που θα απασχοληθούν δικαιούνται:

1. αν αμείβονται με ημερομίσθιο, το συνήθως καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν
2. στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό:

α) αν πρόκειται για επιχειρήσεις που λειτουργούν νόμιμα κατά τις Κυριακές και τις λοιπές απ’ το νόμο αργίες, οφείλεται προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο 1/25 του νομίμου μισθού τους για όσες ώρες απασχοληθούν.

β) αν πρόκειται για επιχειρήσεις που αργούν κατά τις Κυριακές και ημέρες αργίας και εκτάκτως θα λειτουργήσουν τη Δευτέρα του Πάσχα, οφείλεται το 1/25 του συνήθως καταβαλλομένου μισθού τους και επιπλέον προσαύξηση 75% επί του νόμιμου ημερομισθίου για όσες ώρες απασχοληθούν.

Επισημαίνονται τα εξής:

• Οι διατάξεις της νομοθεσίας για την Κυριακή αργία, τις αργίες της περιόδου του Πάσχα, το χρόνο εβδομαδιαίας ανάπαυσης των εργαζομένων και τις εξαιρέσεις από αυτές (ανάλογα με τη δραστηριότητα και τη φύση των εργασιών) περιέχονται στα άρθρα 193-209 του Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 80/2022, Α΄222).
• Σε περίπτωση που ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι (πχ από ΣΣΕ, Κανονισμό Εργασίας, επιχειρησιακή συνήθεια ή έθιμο) ως προς τις προσαυξήσεις της αμοιβής για την εργασία σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας ή Κυριακής, αυτοί υπερισχύουν.
• Σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας απαγορεύεται η απασχόληση των εργαζομένων και η λειτουργία των επιχειρήσεων, εκτός από εκείνες που νόμιμα λειτουργούν κατά τις Κυριακές και τις γιορτές.
• Δεν είναι νόμιμος ο συμψηφισμός ημέρας οφειλόμενης ανάπαυσης (ρεπό), με την ημέρα υποχρεωτικής αργίας.
• Δεν περιλαμβάνονται στην ετήσια άδεια με αποδοχές οι ημέρες υποχρεωτικής αργίας.
• Κατά τις Κυριακές και τις ημέρες υποχρεωτικής αργίας, απαγορεύεται κάθε βιομηχανική, βιοτεχνική, εμπορική εργασία και κάθε επαγγελματική γενικά δραστηριότητα, πλην των εξαιρέσεων που αναφέρονται ρητά στη νομοθεσία.
• Όσες επιχειρήσεις δεν υπάγονται στις εξαιρέσεις του νόμου, δεν μπορούν να λειτουργήσουν νόμιμα και συνεπώς δεν μπορούν να απασχολούν εργαζόμενους, χωρίς να έχουν λάβει ειδική άδεια από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας και σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης (κίνδυνος καταστροφής προϊόντων ή βλάβης εγκαταστάσεων ή υλικών), ύστερα από αναγγελία στην Αστυνομία.
• Η παράνομη απασχόληση προσωπικού κατά την Κυριακή ή τις ημέρες υποχρεωτικής αργίας κατατάσσεται στην κατηγορία των πολύ σοβαρών παραβάσεων, με υψηλότατο πρόστιμο και περαιτέρω ποινική ευθύνη του εργοδότη.

by Εργατικό Κέντρο

Είναι η αύξηση του μεριδίου των μισθών που καθοδηγεί την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας μέσω της κατανάλωσης, ή η αύξηση του μεριδίου των κερδών; Προκειμένου τουλάχιστον για την ελληνική οικονομία, είναι το πρώτο, παρότι η αύξηση του μεριδίου των μισθών επηρεάζει αρνητικά τις επενδύσεις και τις καθαρές εξαγωγές, καθώς η αναπτυξιακή ώθηση της κατανάλωσης υπερκαλύπτει τις αρνητικές αυτές επιδράσεις. Δεν ισχύει το αντίθετο, που έχει υιοθετηθεί εμφατικά από την περίοδο των μνημονίων και ύστερα αλλά και από τις κυβερνήσεις της Ν.Δ. από το 2019 και ύστερα: η αύξηση του μεριδίου των κερδών (που προφανώς συνεπάγεται τη μείωση του μεριδίου των μισθών) υποβαθμίζει την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας, καθώς οι αρνητικοί παράγοντες υπερτερούν.

Αυτό συμπεραίνει νέα μελέτη του ΚΕΠΕ για τη σχέση μεταξύ διανομής εισοδήματος και μεγέθυνσης της ζήτησης στην οικονομία της χώρας, εξετάζοντας μάλιστα τη μακρά περίοδο 1960-2017, αποδεικνύοντας ότι η trickle down πολιτική της τελευταίας εξαετίας είναι χτισμένη ανάποδα πάνω στη θεωρία πως η αύξηση κερδών θα συμπαρασύρει τους μισθούς, την ώρα που σύμφωνα με τη Eurostat η χώρα βρίσκεται ανάμεσα στις δέκα με κατώτατους μισθούς κάτω των 1.000 ευρώ με ονομαστικούς όρους και στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. με όρους αγοραστικής δύναμης.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, εάν διατηρηθούν οι πολιτικές μισθολογικής μετριοπάθειας, τότε ενδέχεται να στερήσουν μέρος της μεγέθυνσης ζήτησης και κατ’ επέκταση του προϊόντος και της μείωσης της ανεργίας. Γι’ αυτό το ΚΕΠΕ προτείνει πολιτικές αύξησης των κατώτατων και ευρύτερα του μεριδίου των μισθών στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η ενδυνάμωση του κράτους πρόνοιας και η βελτίωση των θεσμών της αγοράς εργασίας, όπως επίσης τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας μέσω κινήτρων στον ιδιωτικό τομέα αλλά και ενίσχυσης των δημόσιων επενδύσεων.

Επιμέρους στοιχεία της εμπειρικής ανάλυσης δείχνουν σημαντική ελαστικότητα της κατανάλωσης ως προς τους μισθούς στις υπό εξέταση περιόδους από το 1960-1990 και 1991-2017. Στη δεύτερη παρατηρείται μια τάση μείωσης συγκριτικά με την πρώτη, πιθανότατα λόγω της επιθετικής καταναλωτικής συμπεριφοράς από την αρχή της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα.

Η συντάκτρια της μελέτης, Αιμιλία Μαρσέλλου, διαπιστώνει διαχρονικά οριακή επίδραση της μεταβολής του μεριδίου των μισθών στο μερίδιο των εξαγωγών και εισαγωγών, η οποία τείνει να γίνεται πιο έντονη. Μια ελαφρώς υψηλότερη αντίδραση το 2008, σε σύγκριση με το 2017, αποδίδεται στην καθίζηση του εισοδήματος λόγω της δημοσιονομικής ύφεσης με συνέπεια την υποχώρηση των εισαγωγών ως ποσοστού του ΑΕΠ.

Η ερευνήτρια κάνει λόγο για υψηλή μακροχρόνια ελαστικότητα των εξαγωγών ως προς την εξωτερική ζήτηση και στα 47 χρόνια, σημειώνοντας ότι η ευ- μεταβλητότητα των τιμών τους ως προς το εγχώριο εισόδημα αποτελεί ένα σημαντικό δομικό πρόβλημα για την ελληνική οικονομία, καθώς η οικονομική μεγέθυνση οδηγεί αναπόφευκτα σε διεύρυνση του ελλείμματος του εξωτερικού εμπορίου της χώρας, το οποίο ανέρχεται διαχρονικά σε υψηλά επίπεδα.

Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ, η στατιστικά ασήμαντη επίδραση των κερδών των επενδύσεων στους μισθούς έγκειται στο γεγονός ότι η παράμετρος των ιδιωτικών επενδύσεων περιλαμβάνει κεφαλαιουχικό εξοπλισμό των επιχειρήσεων και σε κατοικίες, οι οποίες έχουν υψηλή συμμετοχή στη γενική κατηγορία.

Κινητήρια δύναμη

Στο δεύτερο διάστημα, κατά το οποίο έλαβε χώρα η ελληνική δημοσιονομική κρίση, κυρίαρχη κινητήρια δύναμη για τις επενδύσεις των σχετικά μεγάλων επιχειρήσεων υπήρξε ο ρυθμός μεταβολής της ζήτησης, ο οποίος αντανακλά όχι μόνο τις τρέχουσες εξελίξεις στις πωλήσεις των επιχειρήσεων, αλλά και τις προσδοκίες για το επιχειρηματικό κλίμα και την κερδοφορία στο προσεχές μέλλον. Τα έτη πριν (2008) και μετά την κρίση (2017), οι επενδύσεις μείωσαν τον βαθμό αντίδρασής τους στα κέρδη με υπαιτιότητα τη συρρίκνωση των επενδύσεων μετά την κρίση.

Για λόγους πληρότητας της έρευνας ελήφθησαν υπόψη οι παράγοντες του δανεισμού και του επιτοκίου, που όπως συμπεραίνεται δεν επέφεραν αξιοσημείωτη μεταβολή στον συντελεστή των μισθών.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

by Εργατικό Κέντρο

Σε 2,4% διαμορφώθηκε ο πληθωρισμός τον Μάρτιο, με αρνητική έκπληξη τον πληθωρισμό των τροφίμων, ο οποίος διαμορφώθηκε σε 2,2%. Σε μηνιαία βάση, εξάλλου, ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε κατά 1,4%, με τον υποδείκτη των τροφίμων και μη αλκοολούχων ποτών να ενισχύεται τον Μάρτιο του 2025 σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο του 2025 κατά 0,9%.

Έτσι, μπορεί τον Μάρτιο του 2025 η τιμή του ελαιόλαδου να εμφανίζεται μειωμένη κατά 23,3% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, όμως οι τιμές σε σειρά άλλων τροφίμων είναι σημαντικά αυξημένες. Αυξήσεις καταγράφηκαν στα ακόλουθα είδη διατροφής: 4,9% στα κρέατα, 5,7% στα άλλα προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής, 7,3% στα φρέσκα ψάρια, 9,7% στα άλλα βρώσιμα έλαια, 6,7% στα φρούτα, 4,1% στα λαχανικά, 6% σε ζάχαρη – σοκολάτες, 8,5% σε καφέ, 6% στους χυμούς.

Κατά 10,5% αυξήθηκαν σε ετήσια βάση τα ενοίκια των κατοικιών, κατά 10,4% η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, κατά 54,5% η τιμή του φυσικού αερίου, κατά 10,8% οι τιμές των ξενοδοχείων, κατά 5,7% οι τιμές των υπηρεσιών εστίασης, κατά 7% τα ασφάλιστρα υγείας, κατά 5,6% τα ασφάλιστρα οχημάτων.

Άλλωστε, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι αυξήσεις τιμών σε φυσικό αέριο, ξενοδοχεία, ενοίκια κατοικιών, ηλεκτρικό ρεύμα και άλλα βρώσιμα έλαια ήταν οι μεγαλύτερες σε ετήσια βάση. Από την άλλη, οι πέντε μεγαλύτερες ετήσιες μειώσεις τιμών ήταν στο ελαιόλαδο, στον εξοπλισμό επεξεργασίας ήχου και εικόνας (-12%), στο πετρέλαιο θέρμανσης (-8,8%), στα καύσιμα – λιπαντικά (-6,7%) και στα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα (-4%).

Σε μηνιαία βάση, τον Μάρτιο του 2025 σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο του 2025 καταγράφηκαν μεγάλες αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια (14,6%) , στα νωπά φρούτα (9,8%), στα ξενοδοχεία (8,1%), σε σάλτσες – καρυκεύματα (5,8%), στον καφέ (2,7%), στα κρέατα (2,5%).

Μειώσεις σε μηνιαία βάση καταγράφηκαν πολύ μικρές και συγκεκριμένα 0,3% στην ομάδα «Αλκοολούχα ποτά και καπνός», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα μη σερβιριζόμενα αλκοολούχα ποτά, κατά 0,2% στην ομάδα «Στέγαση», λόγω μείωσης των τιμών στο πετρέλαιο θέρμανσης, και 0,5 στην ομάδα «Υγεία», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα φαρμακευτικά προϊόντα. Μέρος, πάντως, της μείωσης στην ομάδα «Στέγαση» αντισταθμίστηκε από την αύξηση των τιμών στα ενοίκια κατοικιών και στο φυσικό αέριο.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

Αυξάνεται το ελάχιστο κόστος εξαγοράς για τα πλασματικά έτη λόγω της ανόδου του κατώτατου μισθού από 1ης Απριλίου. Η αλλαγή αφορά κυρίως τους μισθωτούς, καθώς για τους ελεύθερους επαγγελματίες ο κάθε μήνας εξαγοράς κοστίζει όσο η μηνιαία εισφορά για τον κλάδο σύνταξης.

Για όσους αμείβονται με χαμηλούς μισθούς ή μερική απασχόληση, η αύξηση μεταφράζεται σε επιβάρυνση περίπου 10 ευρώ ανά μήνα αναγνώρισης, δηλαδή 120 ευρώ ετησίως και 480 ευρώ για εξαγορά τριών ετών.

Η εξαγορά πλασματικών ετών αποτελεί το «κλειδί» για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και τη μείωση του ορίου ηλικίας, έως και 7 χρόνια νωρίτερα. Έξι στους δέκα ασφαλισμένους κάνουν χρήση αυτών των διατάξεων, ενώ αφορά τόσο παλαιούς όσο και νέους ασφαλισμένους σε Δημόσιο, ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ και ειδικά ταμεία.

Ιδιαίτερα οι ασφαλισμένοι πριν το 1993 ωφελούνται διπλά, καθώς μέσω εξαγορών μπορούν να κατοχυρώσουν καλύτερες προϋποθέσεις και να συνταξιοδοτηθούν πριν τα 62 ή 67 έτη. Οι νεότεροι (μετά το 1993) αξιοποιούν τα πλασματικά έτη για να συμπληρώσουν 40ετία και να φύγουν στα 62, με αυξημένη σύνταξη.

Κόστος, προϋποθέσεις

Για μισθωτούς και δημοσίους υπαλλήλους, το κόστος εξαγοράς είναι 20% του μισθού τον μήνα της αίτησης ή του μέσου μισθού του τελευταίου 12μήνου. Αν δεν υπάρχει σταθερή απασχόληση, εφαρμόζεται 20% επί του κατώτατου μισθού. Για ανέργους ή μερικώς απασχολούμενους, ισχύει η ίδια βάση.

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες πληρώνουν ό,τι και η μηνιαία τους εισφορά για τον κλάδο σύνταξης. Επιπλέον, μπορούν να εξαγοράσουν έως και 5 έτη από χρόνο άσκησης δραστηριότητας πριν την εγγραφή στα ταμεία, για συμπλήρωση της 35ετίας ως το 2010.

Πλασματικά ανά ταμείο

ΙΚΑ – Ειδικά Ταμεία (ΔΕΚΟ – Τράπεζες): Αναγνωρίζονται έως 4 έτη για θεμελίωση το 2011, 5για το 2012 και έως 7 από το 2013 και μετά. Πηγές πλασματικού χρόνου: στρατιωτική θητεία, σπουδές, χρόνος τέκνων, ανεργία, ασθένεια και κενά ασφάλισης. Ως το 2010, αναγνωρίζονται 400 ημέρες από ανεργία/ασθένεια και η στρατιωτική θητεία. Αν συμπληρωθεί ο απαιτούμενος χρόνος (π.χ. 5.500 ημέρες για μητέρες με ανήλικο ή 35ετία), οι ασφαλισμένοι κατοχυρώνουν σύνταξη ακόμη και πριν τα 62. Για μητέρες ΙΚΑ δεν επιτρέπεται εξαγορά λόγω τέκνων εάν θεμελιώνουν με ανήλικο.

Δημόσιο: Η 25ετία έως το 2012 καθορίζει το δικαίωμα και το όριο ηλικίας. Για θεμελίωση έως 31/12/2010, αναγνωρίζονται τόσα πλασματικά έτη όσα χρειάζονται για τη 25ετία. Από 1/1/2011, τα πλασματικά ισχύουν και για τη συμπλήρωση 36, 37 ή 40 ετών. Αναγνωρίζονται έως 4 έτη το 2011, 5 το 2012 και 7 από το 2013 και μετά. Επιπλέον, έως 5 έτη για γονείς με 1-3 τέκνα. Άρα, ο μέγιστος αναγνωρίσιμος χρόνος είναι 9 έτη για το 2011, 10 για το 2012 και 12 από το 2013.

ΟΑΕΕ – ΕΤΑΑ (ελεύθεροι επαγγελματίες): Με εξαγορά έως 4 έτη (2011), 5 έτη (2012) και 7 έτη (από 2013) μπορούν να συμπληρώσουν 35ετία και να συνταξιοδοτηθούν στα 62, χωρίς να απαιτείται 40ετία. Αν δεν συμπληρώνεται η 35ετία, οδηγούνται στα 67. Ο χρόνος άσκησης δραστηριότητας πριν την εγγραφή στα ταμεία συνυπολογίζεται στα πλασματικά μετά το 2011.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Με συγκρατημένη ψυχραιμία αλλά και έντονο προβληματισμό εμφανίζεται η κυβέρνηση για τις επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία από τον εμπορικό πόλεμο που κλιμακώνει ο Τραμπ με την επιβολή δασμών 20% στα προϊόντα που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις οι άμεσες παρενέργειες από τους δασμούς είναι περιορισμένης έκτασης καθώς επικεντρώνονται στις εξαγωγές ελληνικών προϊόντων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μόλις το 4,9% των συνολικών εξαγωγών της χώρας, με την αξία τους να ανέρχεται στα 2,4 δισ. ευρώ το 2024.

Το μεγαλύτερο πλήγμα των νέων δασμών θα δεχθούν ελληνικά προϊόντα του αγροδιατροφικού τομέα, όπως το ελαιόλαδο, οι επιτραπέζιες ελιές, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, ιδιαίτερα η φέτα, και το κρασί. Τα προϊόντα αυτά θα πωλούνται ακριβότερα στα αμερικανικά ράφια καθώς είναι δύσκολο να απορροφηθούν δασμοί τέτοιου μεγέθους από τους ενδιάμεσους κρίκους της αγοράς. Τα αγροδιατροφικά προϊόντα αποτελούν περίπου το 31% του εξαγωγικού καλαθιού της χώρας προς τις ΗΠΑ με το μεγαλύτερο μερίδιο να καταλαμβάνουν οι επιτραπέζιες ελιές με 212 εκατ. ευρώ.

«Ο εμπορικός πόλεμος, ο οποίος ξεκινά, τελικά δεν θα ωφελήσει κανέναν. Θα βλάψει τους πάντες» δήλωσε χθες από την Κοζάνη ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σπεύδοντας να διαβεβαιώσει ότι «η ελληνική οικονομία, με σχέδιο, με υπευθυνότητα θα μπορέσει να αντεπεξέλθει σε αυτές τις δύσκολες προκλήσεις». Όπως είπε, «η Ελλάδα θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση διότι εκεί θα συνδιαμορφωθούν οι αποφάσεις τις οποίες θα λάβουμε για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσουμε σε αυτή την πρωτοφανή ιστορικά απόφαση, την οποία πήραν οι ΗΠΑ».

«Οι επιπτώσεις δεν μπορούν ακόμη να αποτυπωθούν στην ολότητά τους, αν και είναι δεδομένο ότι θα είναι αρνητικές» ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, προσθέτοντας ότι «οι οικονομίες όλου του πλανήτη θα αντιδράσουν με πολλαπλούς τρόπους και έτσι θα υπάρξουν όχι ένας αλλά πιθανώς αρκετοί γύροι κλιμάκωσης μέχρι να αποτυπωθεί η νέα οικονομική ισορροπία. Είναι επίσης δεδομένο πως η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει και θα συνδιαμορφώσει την ενιαία ευρωπαϊκή αντίδραση».

Η μεγάλη ανησυχία του οικονομικού επιτελείου έχει να κάνει με το εύρος των πληγμάτων που θα δεχθεί η ευρωπαϊκή οικονομία και τον αντίκτυπο που θα έχουν στην ελληνική οικονομία.

Σύμφωνα με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, οι δασμοί που ανακοίνωσε η κυβέρνηση των ΗΠΑ εκτιμάται πως θα έχουν αρνητική επίδραση στην αναπτυξιακή δυναμική της ευρωζώνης, με τις αρχικές προβλέψεις να κάνουν λόγο για μείωση του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ κατά 0,3% έως 0,4%μέσα στον πρώτο χρόνο. Ο Γιάννης Στουρνάρας, μιλώντας στο Bloomberg News, εκτίμησε ότι «η καθοδική πορεία του πληθωρισμού αναμένεται να συνεχιστεί» και «οι πρόσφατες εξελίξεις δεν αποτελούν εμπόδιο για περαιτέρω μείωση των επιτοκίων τον Απρίλιο». Για την ελληνική οικονομία εκτιμά ότι θα επηρεαστεί έμμεσα από τις αρνητικές επιπτώσεις στην αύξηση του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Όπως είπε οι άμεσες επιπτώσεις δεν αναμένεται να είναι σημαντικές καθώς «οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών της Ελλάδας στις ΗΠΑ είναι περίπου το 4,5% των συνολικών εξαγωγών της χώρας».

Εξαγωγείς

Οι τρίτες χώρες θα σώσουν το «παιχνίδι» των ελληνικών εξαγωγών σύμφωνα με τον πρόεδρο του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων Αλκιβιάδη Καλαμπόκη, ο οποίος εκτιμά ότι «η ισοτιμία ευρώ – δολαρίου δεν είναι τόσο αρνητική όσο στο παρελθόν, γεγονός που μπορεί να μετριάσει τις απώλειες». «Το 30% των ελληνικών εξαγωγών προς τις ΗΠΑ αφορά αγροδιατροφικά προϊόντα, το 23% πετρελαιοειδή και το 41% βιομηχανικά προϊόντα. Ιδιαίτερα, το ελληνικό κρασί, οι ελιές και τα ροδάκινα έχουν καταφέρει να εδραιωθούν στην αμερικανική αγορά» είπε, τονίζοντας παράλληλα ότι «πολλά προϊόντα μας είναι θυμικά και εγείρουν, αν θέλετε, το όνειρο του Αμερικανού καταναλωτή».

Το ΚΕΠΕ

«Οι χώρες που είχαν μεγάλες εξαγωγές στην Αμερική θα υποστούν ένα πλήγμα αρχικά. Κάποιες χώρες θα έχουν και μείωση του ΑΕΠ, μπορεί να φτάσουν και στην ύφεση» σημειώνει ο πρόεδρος του ΚΕΠΕ Παναγιώτης Λιαργκόβας ο οποίος για την Ελλάδα εκτιμά ότι « οι άμεσες επιπτώσεις δεν θα έχει ιδιαίτερα αισθητές, με την έννοια ότι μόνο ένα 5% των εξαγωγών της πηγαίνει προς τις ΗΠΑ. Κάποιοι κλάδοι βέβαια που είχαν βρει αγορές στην Αμερική θα χτυπηθούν. Ας πούμε, τα κρασιά που κάναμε εξαγωγές στην Αμερική, εκεί θα είναι ένα πρόβλημα. Αλλά οι επιπτώσεις συνολικά στην οικονομία μας, στο ΑΕΠ μας, έχουν γίνει διάφορες εκτιμήσεις δεν αναμένεται να είναι πάνω από 0 κόμμα κάτι. Κάτω από το 0,5. Η ελληνική οικονομία δεν έχει λόγο να φοβάται άμεσα, βραχυχρόνια».

«Για τη χώρα μας, ειδικότερα, η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση την ανάγκη να επανεξετάσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο, με στόχο την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα οφείλει να επενδύσει πιο συστηματικά στους τομείς όπου διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα: τον τουρισμό, την πρωτογενή παραγωγή, τη βιομηχανία, την υψηλής ποιότητας βιοτεχνία και χειροτεχνία, καθώς και την ενέργεια» δήλωσε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Γιάννης Μπρατάκος. Από την πλευρά του ο Σταύρος Καφούνης, πρόεδρος της ΕΣΕΕ, υποστηρίζει ότι «η μείωση των κραδασμών από το δασμολογικό σοκ στο ελληνικό εμπόριο μπορεί να επέλθει μέσα από τη συνεννόηση της κυβέρνησης με τους επιχειρηματικούς φορείς της χώρας για τη χάραξη οδικού χάρτη υπό το φως των νέων δεδομένων».

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

Οι προοπτικές των μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρωζώνης επιδεινώνονται υπό τον φόβο των συνεπειών που θα έχει ο εμπορικός πόλεμος, οι οποίες έρχονται να προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα δομικά προβλήματα στην περιοχή και στις πολιτικές αναταραχές που εντοπίζονται κυρίως σε Γερμανία και Γαλλία.

Η οικονομία της Γερμανίας θα ανακάμψει με πολύ αργούς ρυθμούς μετά μια παρατεταμένη περίοδο αδυναμίας, καθώς θα αναπτυχθεί μόνο κατά 0,2% φέτος, σύμφωνα με τις νέες προβλέψεις της Ένωσης Τραπεζών της Γερμανίας, όπως αναφέρουν πηγές του Reuters. Η Ένωση είχε προηγουμένως προβλέψει ανάπτυξη 0,7% για φέτος στις εκτιμήσεις της που δημοσιεύθηκαν τον Σεπτέμβριο.

Η οικονομία δεν αναμένεται να ανακάμψει αισθητά πριν από το 2026, οπότε προβλέπεται ανάπτυξη 1,4%, ανέφερε η Ένωση Γερμανικών Τραπεζών. Η γερμανική οικονομία συρρικνώνεται επί δύο συνεχή έτη και οι προοπτικές της για φέτος επιδεινώθηκαν μετά την ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου ότι επιβάλλει δασμούς 25% στα εισαγόμενα οχήματα, κάτι που αναμένεται να πλήξει ιδιαίτερα τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες.

Το 2026, ο θετικός αντίκτυπος του δημοσιονομικού πακέτου της Γερμανίας εκτιμάται ότι θα αποτυπωθεί για πρώτη φορά στους αριθμούς ανάπτυξης, δήλωσε ο Χάινερ Χέρκενκοφ, διευθύνων σύμβουλος της Ένωσης Γερμανικών Τραπεζών.

«Ωστόσο, με ισχυρές μεταρρυθμίσεις και την προοπτική μιας ανταγωνιστικής φορολογικής πολιτικής, η νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να τονώσει τις επενδύσεις νωρίτερα», επισήμανε ο Χέρκενκοφ.

Η Ένωση ανησυχεί ιδιαίτερα για τις εταιρικές επενδύσεις, οι οποίες αναμένεται να μειωθούν σε πραγματικούς όρους φέτος. «Ακόμη και η αναμενόμενη αύξηση του 3,5% για το 2026 είναι μάλλον αδύναμη σε σύγκριση με προηγούμενες ανακάμψεις», δήλωσε ο Χέρκενκοφ, σημειώνοντας ότι πριν από την ευρωπαϊκή κρίση δημόσιου χρέους οι εταιρικές επενδύσεις αυξάνονταν τακτικά με διψήφια ποσοστά σε περιόδους οικονομικής ανάκαμψης.

Η κυβέρνηση της Γαλλίας θα αναθεωρήσει πτωτικά την πρόβλεψή της για την ανάπτυξη το 2025, λιγότερο από δύο μήνες μετά την οριστικοποίηση του προϋπολογισμού, όπως ανέφερε η υφυπουργός Εργασίας Αστριντ Πανοσιάν. Το φετινό νομοσχέδιο για τα δημοσιονομικά, το οποίο εγκρίθηκε με καθυστέρηση μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης, βασίζεται σε μια πρόβλεψη για ανάπτυξη 0,9% φέτος. Πρόσφατες έρευνες της στατιστικής υπηρεσίας της Γαλλίας και της κεντρικής τράπεζας δείχνουν ότι η οικονομία δεν έχει τη δυναμική να επιτύχει αυτόν τον στόχο.

«Είμαστε περισσότερο στο 0,7%, που είναι οι προβλέψεις της Τράπεζας της Γαλλίας», δήλωσε η υφυπουργός Εργασίας στην τηλεόραση France 2 την Τετάρτη. Οι ασθενέστερες προοπτικές για την οικονομία της Γαλλίας αποτελούν πλήγμα για την κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία προσπαθεί να περιορίσει τα ελλείμματα του προϋπολογισμού με περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων που βρίσκουν αντιδράσεις στο κοινοβούλιο.

Οι δημοσιονομικές δυσκολίες σε συνδυασμό με την πολιτική αναταραχή μετά τις πρόωρες εκλογές του περασμένου καλοκαιριού έχουν οδηγήσει σε εκτίναξη του κόστους δανεισμού της Γαλλίας σε σχέση με άλλες χώρες.

Ο υπουργός Οικονομικών Ερίκ Λόμπαρντ δήλωσε ότι θα αξιολογήσει τις μεταβαλλόμενες οικονομικές προοπτικές στα μέσα Απριλίου και θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να διατηρήσει τον στόχο του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 5,4% του ΑΕΠ το 2025.

Ο Λόμπαρντ επιβεβαίωσε, μιλώντας την Τρίτη σε βουλευτές, ότι θα υπάρξει μια νέα πρόβλεψη για την ανάπτυξη τις επόμενες εβδομάδες. Προειδοποίησε για τα εμπόδια, συμπεριλαμβανομένου του υψηλού ποσοστού αποταμίευσης μεταξύ των νοικοκυριών και της αύξησης του κόστους δανεισμού της Γαλλίας, μετά την ανακοίνωση των σχεδίων της Γερμανίας για μια τεράστια επέκταση των δαπανών.

Ο υπουργός Οικονομικών ανέφερε, επίσης, ότι οι αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου για τους δασμούς θα επιβαρύνουν την ανάπτυξη, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να ανταποκριθεί, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες. «Βρισκόμαστε πράγματι σε μια λεπτή οικονομική κατάσταση», δήλωσε ο Λόμπαρντ. «Είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί, ώστε να συνεχίσουμε με μέτρα στήριξης για να αντιμετωπίσου- με αυτές τις προκλήσεις».

Η οικονομία της Ιταλίας θα αναπτυχθεί μόλις 0,6% φέτος υπό το βάρος των υψηλών τιμών ενέργειας και της αύξησης των αμερικανικών δασμών, σύμφωνα με την επιχειρηματική ένωση Confindustria.

Η εκτίμηση ανακοινώνεται πριν από την επίσημη πρόβλεψη της κυβέρνησης αργότερα αυτόν τον μήνα, η οποία ενδέχεται να υποβαθμιστεί, λόγω της απογοητευτικής ανάπτυξης το 2024 κατά 0,7%, αντί του 1%που ήταν ο στόχος.

«Η αβεβαιότητα βρίσκεται σε ιστορικά υψηλό επίπεδο», αναφέρει η Confindustria στην έκθεσή της, προειδοποιώντας ότι οι δασμοί του Αμερικανού προέδρου αποτελούν τεράστια απειλή για την οικονομία, καθώς οι ΗΠΑ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αγορά για τα ιταλικά προϊόντα μετά τη γερμανική. Πάντως, προέβλεψε ότι η ανάπτυξη του επόμενου έτους θα επιταχυνθεί στο 1%.

Οι κίνδυνοι για την οικονομία περιλαμβάνουν, επίσης, τις υψηλές τιμές της ενέργειας που πλήττουν την ανταγωνιστικότητα των ιταλικών εταιρειών και την έλλειψη «στήριξης για επενδύσεις σε εργοστάσια και μηχανήματα», σύμφωνα με την έκθεση.

Οι παράγοντες που συμβάλλουν στη διατήρηση της ανάπτυξης περιλαμβάνουν τη μείωση του κόστους δανεισμού, χάρη στη χαλαρότερη νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και τη μείωση της ανεργίας. Μια τρίτη κινητήρια δύναμη είναι η συνεχιζόμενη εφαρμογή του προγράμματος του Ταμείου Ανάκαμψης της Ιταλίας, το οποίο ρίχνει δισεκατομμύρια στην οικονομία , ανέφερε n Confindustria.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

by Εργατικό Κέντρο

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ανακοίνωση της νέας αύξησης του κατώτατου μισθού, είναι σημαντικό να αναδειχθούν κάποιες αλήθειες για μια διαδικασία που μοιάζει περισσότερο με προσχηματικό διάλογο παρά με ουσιαστική διαβούλευση.

Μέχρι το 2027, η κυβέρνηση θα καθορίζει μονομερώς το ύψος του κατώτατου μισθού. Ήδη έχει ανακοινωθεί ότι θα φτάσει τα 950 ευρώ. Για φέτος ανακοινώθηκε το ποσό των 50 ευρώ, άρα απομένουν 80 ευρώ για τα επόμενα 2 χρόνια. Πρόκειται για μια καθαρά «συμβολική» αύξηση, που δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων και δεν λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα της οικονομίας και της ακρίβειας.

Συνεχίζεται να στηρίζεται η ανάπτυξη της οικονομίας σε ένα μοντέλο φτηνής εργασίας και ευκαιριακής κερδοφορίας. Από την πλευρά της, η ΓΣΕΕ καταθέτει ανελλιπώς, εδώ και μια πενταετία, πλήρως τεκμηριωμένες προτάσεις για την ανάγκη ουσιαστικών αυξήσεων, αποδεικνύοντας ότι αυτές θα είχαν θετικό αντίκτυπο τόσο στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων όσο και στην παραγωγική ανασυγκρότηση κρίσιμων τομέων της οικονομίας. Ωστόσο, η παντελής έλλειψη ανταπόκρισης, οι ήδη ειλημμένες κυβερνητικές αποφάσεις και η αποστασιοποίηση της διαδικασίας από τα ίδια τα οικονομικά δεδομένα οδήγησαν τη ΓΣΕΕ στην απόφαση να αποχωρήσει από αυτή την «εικονική προσομοίωση κοινωνικού διαλόγου» και να επιλέξει τη συλλογική διεκδίκηση, με προσωρινό αποκορύφωμα την 24ωρη γενική απεργία στις 9 Απριλίου.

Τα ευρήματα πρόσφατης έρευνας του Ινστιτούτου Εργασίας σε συνεργασία με την εταιρεία Alco είναι αποκαλυπτικά: το 46,3% των εργαζομένων αμείβεται με κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά, ενώ το 65,7% λαμβάνει λιγότερα από 1.200 ευρώ. Παράλληλα, μόνο το 40% δηλώνει ότι το εισόδημά του καλύπτει τις ανάγκες του, ενώ το 88% αναγκάζεται να περιορίσει τις αγορές βασικών αγαθών. Επιπλέον, 7 στους 10 εργαζόμενους στηρίζονται στις αποταμιεύσεις τους, ή απλώς δεν διαθέτουν καθόλου. Παράλληλα, η στεγαστική επιβάρυνση εμφανίζεται εξίσου μεγάλη. Το 58% των εργαζομένων που ενοικιάζουν κατοικία δαπανούν πάνω από το 40%του εισοδήματός τους για ενοίκιο και θέρμανση, ενώ το 50% των ιδιοκτητών πληρώνουν πάνω από το 20% για δόσεις στεγαστικών δανείων και θέρμανση.

Μπροστά σε αυτά τα ζητήματα, η απάντηση σίγουρα δεν μπορεί να είναι «120 ευρώ σε τρία χρόνια». Οι εργαζόμενοι το έχουν αντιληφθεί και απαιτούν, σε ένα πρωτόγνωρο ποσοστό της τάξης του 86%, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων με καθολική ισχύ και υποχρεωτικότητα, στο πλαίσιο ενός γνήσιου και αποτελεσματικού κοινωνικού διαλόγου που θα διασφαλίζει πραγματικές αυξήσεις και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

ΠΗΓΗ: «ONE VOICE»

by Εργατικό Κέντρο

H Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την αγοραστική δύναμη, όπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία της Eurostat. Η αγοραστική δύναμη των πολιτών εξακολουθεί να παραμένει πολύ κάτω από το 2008, πριν δηλαδή ξεσπάσει η κρίση χρέους, σε αντίθεση με ό,τι συνέβη στις άλλες χώρες που γνώρισαν τα μνημόνια, όπως η Ιρλανδία, η Κύπρος και η Πορτογαλία. Στις χώρες αυτές η αγοραστική δύναμη είτε πλησίασε αρκετά στα προ κρίσης επίπεδα είτε την έχει ξεπεράσει κατά πολύ, όπως στην περίπτωση της Ιρλανδίας.

Η Eurostat δημοσιοποίησε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ για το 2024 προσαρμοσμένο σε ισοδύναμες μονάδες αγοραστικής δύναμης. Ο δείκτης αυτός λαμβάνει υπόψη το εισόδημα (κατά κεφαλήν ΑΕΠ), αλλά ταυτόχρονα και το κόστος ζωής. Μετριέται σε μονάδες, όπου 100 είναι ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε μονάδες αγοραστικής δύναμης διαμορφώθηκε για την Ελλάδα στο 70% του μέσου όρου της ΕΕ το 2024, από 69% το 2023 και 64% το 2021. Ήταν όμως 93 μονάδες το 2008 και το 2009, έχοντας υποχωρήσει έως τις 62 μονάδες το 2020.

Η αγοραστική δύναμη της Ελλάδας στις 70 μονάδες, όταν της ΕΕ είναι 100, σημαίνει ότι ο Έλληνας μπορεί να αγοράσει με τα ίδια χρήματα το 70% που μπορεί να αγοράσει ο μέσος Ευρωπαίος.

Το ποσοστό αυτό κατατάσσει τη χώρα μας στην προτελευταία θέση στην ΕΕ, πάνω από τη Βουλγαρία. Αν και τελευταία η Βουλγαρία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, έχει αυξήσει σημαντικά την αγοραστική δύναμη σε σχέση με την περίοδο της κρίσης.

Το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε μονάδες αγοραστικής δύναμης της Βουλγαρίας διαμορφώθηκε το 2024 στο 66%του μέσου όρου της ΕΕ ενώ το 2008 ήταν μόλις 43 μονάδες. Πρόκειται για αύξηση 24 ολόκληρων μονάδων.

Η Ελλάδα από το 93%το 2008 κατρακύλησε μέχρι το 62%το 2020 και από τότε άρχισε μικρή σταδιακή αύξηση στο 70%. Ενισχύθηκε δηλαδή κατά 8 μονάδες από τα χαμηλότερα επίπεδα, αλλά απέχει ακόμα 23 μονάδες από τα προ κρίσης επίπεδα του 2008.

Πέραν της Βουλγαρίας, μεγάλη βελτίωση καταγράφουν και οι άλλες χώρες των μνημονίων σε σύγκριση με την αγοραστική δύναμη που είχαν το 2008. Η Κύπρος, για παράδειγμα, είχε 106 μονάδες αγοραστικής δύναμης το 2008. Δηλαδή ήταν 6% υψηλότερα του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Μέσα στην κρίση χρέους η αγοραστική της δύναμη έφτασε στις 81 μονάδες (το 2014) για να φτάσει το 2024 τις 95 μονάδες.

Η Πορτογαλία είχε 77 μονάδες αγοραστικής δύναμης το 2008. Μέσα στην κρίση δεν έπεσε κάτω από τις 74 μονάδες (το 2021 ) και πλέον έχει 82 μονάδες αγοραστικής δύναμης – βρίσκεται σε καλύτερη θέση από ό,τι το 2008.

Η Ιρλανδία είχε 131 μονάδες αγοραστικής δύναμης το 2008 και σήμερα έχει 211 μονάδες αγοραστικής δύναμης. Η Ισπανία είχε 92 μονάδες το 2008 και υποχώρησε στις 83 μονάδες το 2020. Σήμερα, το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε μονάδες αγοραστικής δύναμης διαμορφώνεται ξανά στο 92%του μέσου όρου της ΕΕ (στις 92 μονάδες).

Η σύγκριση

Ουσιαστικά ο δείκτης αυτός αγοραστικής δύναμης (PPP) επιτρέπει τη σύγκριση του τι μπορούν να αγοράσουν οι Ευρωπαίοι με τα ίδια χρήματα σε κάθε χώρα.

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat, υπάρχουν δέκα χώρες που αντιπροσωπεύουν περίπου το 34%του πληθυσμού της ΕΕ, οι οποίες ξεπερνούν τον μέσο όρο της ΕΕ σε κατά κεφαλήν ΑΕΠ (σε αγοραστική δύναμη).

Το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία είχαν τα υψηλότερα επίπεδα (141% και 111% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ αντίστοιχα). Η Ολλανδία βρίσκεται 35%πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ), η Δανία 28% και το Βέλγιο 17%. Το Λουξεμβούργο έχει μακράν το υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ μεταξύ των 27 χωρών που περιλαμβάνονται σε αυτή τη σύγκριση κι αυτό εξηγείται εν μέρει από το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων εξωτερικού απασχολείται στη χώρα και συνεπώς συμβάλλει στο ΑΕΠ της, ενώ δεν αποτελεί μέρος του μόνιμου πληθυσμού του Λουξεμβούργου.

Οι καταναλωτικές τους δαπάνες καταγράφονται στους εθνικούς λογαριασμούς της χώρας διαμονής τους. Το υψηλό επίπεδο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ιρλανδία μπορεί να εξηγηθεί εν μέρει από την παρουσία μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

ΠΗΓΗ: «ΤΑ ΝΕΑ»

by Εργατικό Κέντρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

1/4/2025

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε η Δωρεάν Εκδήλωση Νομικής Πληροφόρησης, η οποία έλαβε χώρα στον χώρο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Καλαμάτας, σε συνεργασία με το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, την 31η Μαρτίου 2025. Η εκδήλωση συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον, προσελκύοντας ανέργους και εργαζομένους που αναζητούσαν έγκυρη και αξιόπιστη ενημέρωση για τα δικαιώματά τους.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης αναπτύχθηκαν σημαντικά ζητήματα που αφορούν τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, ενώ η έμπειρη εργατολόγος απάντησε σε κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν από τους συμμετέχοντες, προσφέροντας πολύτιμες νομικές κατευθύνσεις.

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας αποδεικνύει έμπρακτα τη δέσμευσή του στην ενίσχυση της ενημέρωσης και της προστασίας των εργαζομένων. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος στο οποίο οι εργαζόμενοι έχουν πρόσβαση στη γνώση και τα εργαλεία που τους επιτρέπουν να προασπίσουν τα επαγγελματικά τους συμφέροντα.

by Εργατικό Κέντρο