Ε όχι και αύξηση τα 120€ σε τρία χρόνια! Γράφει ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ανακοίνωση της νέας αύξησης του κατώτατου μισθού, είναι σημαντικό να αναδειχθούν κάποιες αλήθειες για μια διαδικασία που μοιάζει περισσότερο με προσχηματικό διάλογο παρά με ουσιαστική διαβούλευση.

Μέχρι το 2027, η κυβέρνηση θα καθορίζει μονομερώς το ύψος του κατώτατου μισθού. Ήδη έχει ανακοινωθεί ότι θα φτάσει τα 950 ευρώ. Για φέτος ανακοινώθηκε το ποσό των 50 ευρώ, άρα απομένουν 80 ευρώ για τα επόμενα 2 χρόνια. Πρόκειται για μια καθαρά «συμβολική» αύξηση, που δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων και δεν λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα της οικονομίας και της ακρίβειας.

Συνεχίζεται να στηρίζεται η ανάπτυξη της οικονομίας σε ένα μοντέλο φτηνής εργασίας και ευκαιριακής κερδοφορίας. Από την πλευρά της, η ΓΣΕΕ καταθέτει ανελλιπώς, εδώ και μια πενταετία, πλήρως τεκμηριωμένες προτάσεις για την ανάγκη ουσιαστικών αυξήσεων, αποδεικνύοντας ότι αυτές θα είχαν θετικό αντίκτυπο τόσο στην αγοραστική δύναμη των εργαζομένων όσο και στην παραγωγική ανασυγκρότηση κρίσιμων τομέων της οικονομίας. Ωστόσο, η παντελής έλλειψη ανταπόκρισης, οι ήδη ειλημμένες κυβερνητικές αποφάσεις και η αποστασιοποίηση της διαδικασίας από τα ίδια τα οικονομικά δεδομένα οδήγησαν τη ΓΣΕΕ στην απόφαση να αποχωρήσει από αυτή την «εικονική προσομοίωση κοινωνικού διαλόγου» και να επιλέξει τη συλλογική διεκδίκηση, με προσωρινό αποκορύφωμα την 24ωρη γενική απεργία στις 9 Απριλίου.

Τα ευρήματα πρόσφατης έρευνας του Ινστιτούτου Εργασίας σε συνεργασία με την εταιρεία Alco είναι αποκαλυπτικά: το 46,3% των εργαζομένων αμείβεται με κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά, ενώ το 65,7% λαμβάνει λιγότερα από 1.200 ευρώ. Παράλληλα, μόνο το 40% δηλώνει ότι το εισόδημά του καλύπτει τις ανάγκες του, ενώ το 88% αναγκάζεται να περιορίσει τις αγορές βασικών αγαθών. Επιπλέον, 7 στους 10 εργαζόμενους στηρίζονται στις αποταμιεύσεις τους, ή απλώς δεν διαθέτουν καθόλου. Παράλληλα, η στεγαστική επιβάρυνση εμφανίζεται εξίσου μεγάλη. Το 58% των εργαζομένων που ενοικιάζουν κατοικία δαπανούν πάνω από το 40%του εισοδήματός τους για ενοίκιο και θέρμανση, ενώ το 50% των ιδιοκτητών πληρώνουν πάνω από το 20% για δόσεις στεγαστικών δανείων και θέρμανση.

Μπροστά σε αυτά τα ζητήματα, η απάντηση σίγουρα δεν μπορεί να είναι «120 ευρώ σε τρία χρόνια». Οι εργαζόμενοι το έχουν αντιληφθεί και απαιτούν, σε ένα πρωτόγνωρο ποσοστό της τάξης του 86%, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων με καθολική ισχύ και υποχρεωτικότητα, στο πλαίσιο ενός γνήσιου και αποτελεσματικού κοινωνικού διαλόγου που θα διασφαλίζει πραγματικές αυξήσεις και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

ΠΗΓΗ: «ONE VOICE»