Οριστικό τέλος στο τέλος επιτηδεύματος

Η πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και για τα περίπου 300.000 νομικά πρόσωπα είναι ο επόμενος στόχος του οικονομικού επιτελείου στο πλαίσιο των μέτρων που θέλει να εφαρμόσει πριν τις επόμενες εκλογές στα μέσα του 2027.

Η σταδιακή κατάργηση του τελευταίου, αμιγώς μνημονιακού φόρου, είναι επιβεβλημένη από τα πράγματα, αφού, εκτός από τους ιδιώτες μη μισθωτούς, επιβαρύνει και τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις, οι οποίες συνεχίζουν να είναι φορτωμένες και σήμερα με βάρη, τα οποία αναστέλλουν προσλήψεις που θα μείωναν το ποσοστό ανεργίας. Υπενθυμίζεται ότι το τέλος είναι 1.000 ευρώ για την κεντρική επιχείρηση και 600 ευρώ για κάθε υποκατάστημα.

Ο… λογαριασμός

Η κατάργηση του τέλους για τα νομικά πρόσωπα δεν ανακοινώθηκε τώρα για καθαρά δημοσιονομικούς λόγους. Τούτο διότι θα συνεπάγονταν ένα κόστος της τάξης των 250- 270 εκατ. ευρώ ετησίως, το οποίο προς το παρόν δεν θα μπορούσε να καλυφθεί, με βάση τις προτεραιότητες που έχουν τεθεί από το Μαξίμου. Ωστόσο, από το 2026 εκτιμάται ότι θα υπάρχει το δημοσιονομικό περιθώριο να προχωρήσει χωρίς να επηρεάσει αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους.

Οι επαφές μεταξύ ΥΠΕΘΟ και Μαξίμου για το επόμενο πακέτο μέτρων φορολογικής ελάφρυνσης περιλαμβάνει, εκτός από το τέλος επιτηδεύματος για τις επιχειρήσεις, και την αλλαγή της φορολογικής κλίμακας για τα μεσαία εισοδήματα, με ένα συνολικό κόστος που φτάνει τα 700 εκατ. ευρώ.

Ένα τέτοιο ποσό προϋποθέτει και μια μόνιμη πηγή χρηματοδότησης, για να «περάσει» και από την Commission, η οποία θα ελέγχει το τετραετές πλάνο δημοσιονομικής προσαρμογής, μέσω του «κόφτη» της ετήσιας οροφής αύξησης των δαπανών

Αντισταθμιστικό

«Χρηματοδότης» των δύο αυτών μέτρων θα είναι τα έσοδα που θα προκύψουν από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, τα οποία αναμένεται να φτάσουν τα 2,6 δισ. ευρώ το 2026, με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις του ΥΠΕΘΟ. Η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα νομικά πρόσωπα αντιμετωπίζεται θετικά από δύο επιμέρους συνθήκες. Η πρώτη είναι ότι επειδή τα έσοδα από φοροδιαφυγή είναι αποτέλεσμα δράσης (εν προκειμένω νομοθεσίας) του κράτους-μέλους, δηλαδή της Ελλάδας, η Commission τα αναγνωρίζει μόνιμα έσοδα. Συνεπώς, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση μόνιμων μέτρων.

Η δεύτερη θετική συνθήκη είναι ότι, ειδικά για τις επιχειρήσεις, έκθεση της Επιτροπής περιλαμβάνει αρνητικά σχόλια για το συγκεκριμένο τέλος. Συγκεκριμένα σε έκθεση για την αξιολόγηση της οικονομίας με βάση το ευρωπαϊκό εξάμηνο το 2022, τονίζει μεταξύ άλλων ότι η μη αναλογικότητα του συγκεκριμένου φόρου ενέχει στοιχεία αδικίας, ενώ η εφαρμογή του κρίνεται αντιπαραγωγική και αντιαναπτυξιακή. και κατά συνέπεια μόλις βρεθεί ο κατάλληλος δημοσιονομικός χώρος ο συγκεκριμένος φόρος θα πρέπει να καταργηθεί.

ΠΗΓΗ: «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»