Ανακοινώσεις

ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ  έχουν στη διάθεσή τους οι φοιτητές όλης της χώρας προκειμένου να καταθέσουν αίτηση για το στεγαστικό επίδομα του ακαδημαϊκού έτους 2022-23. Η ειδική εφαρμογή https stegastiko.minedu.gov.gr τέθηκε σε λειτουργία την περασμένη Παρασκευή και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 3 Αυγούστου. Δικαιούχοι του επιδόματος, που κυμαίνεται από 1.500 έως 2.000 ευρώ, είναι φοιτητές ΑΕΙ και καταρτιζόμενοι σε δημόσια ΙΕK. Απαραίτητη προϋπόθεση για την υποβολή της αίτησης είναι ο φοιτητής, για τον οποίο χορηγείται το επίδομα, να είναι Έλληνας υπήκοος ή υπήκοος άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να είναι κάτοχος ακαδημαϊκής ταυτότητας σε ισχύ και να είναι και κάτοχος ΑΦΜ. Διευκρινίζεται ότι η υπηκοότητα αφορά μόνο το πρόσωπο του φοιτητή και όχι των γονέων ή κηδεμόνων αυτού. Για την είσοδο τους στην ηλεκτρονική εφαρμογή οι αιτούντες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το όνομα χρήστη (usemame) και τον κωδικό (password) που τούς χορηγήθηκαν από την ΑΑΔΕ για τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του TAXISnet. Προτού δημιουργήσουν την αίτησή τους, θα πρέπει να έχουν υποβάλει φορολογική δήλωση για το φορολογικό έτος 2022. Η αίτηση υποβάλλεται από τον δικαιούχο του επιδόματος, δηλαδή το πρόσωπο που θεωρείται ότι βαρύνει ο φοιτητής. Σε περίπτωση διαζευγμένων ή εν διαστάσει συζύγων, δικαιούχος του επιδόματος είναι ο γονέας τον οποίο βαρύνει ο φοιτητής και τον εμφανίζει ως προστατευόμενο μέλος.

ΠΗΓΗ: «Δημοκρατία»

by Εργατικό Κέντρο

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Καλαμάτα 30.6.2023

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας ενημερώνει όλους τούς εργαζόμενους για την ετήσια άδεια αναψυχής και θέτει στη διάθεσή τους τη δυνατότητα μέσω της on line εφαρμογής που έχει δημιουργήσει το ΚΕ.Π.Ε.Α. ΓΣΕΕ  στην ιστοσελίδα του ή μέσω της App εφαρμογής, να υπολογίσουν μόνοι τους την άδεια που δικαιούνται στους παρακάτω συνδέσμους:

Για πλήρη απασχόληση

https://www.kepea.gr/calc-epidoma-adeias.php

Για εκ περιτροπής εργασία:

https://www.kepea.gr/calc-adeia-ek-peritropis.php

Μπορείτε επίσης να σκανάρετε τα αντίστοιχα QR CODE.

Α. ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ ΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ

1. Οι διατάξεις του θεσμικού πλαισίου που αφορούν στην ετήσια άδεια αναψυχής των εργαζομένων είναι δημοσίας τάξεως, με συνέπεια να μην επιτρέπεται και να είναι άκυρη κάθε αντίθετη ρητή ή σιωπηρή συμφωνία, καθώς και η παραίτηση του εργαζόμενου από τις σχετικές αξιώσεις.
2. Το επίδομα αδείας, κατοχυρώθηκε περαιτέρω με την Εθνική Γενική ΣΣΕ του έτους 2010[1] (άρθρο 1) για τους εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου σε όλη την ελληνική επικράτεια και περιλαμβάνεται μαζί με τις βασικές ρυθμίσεις για την ετήσια άδεια αναψυχής στον Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (άρθρα 210-216 ΠΔ 80/2022).
3. Κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας απαγορεύεται η απόλυση του εργαζόμενου.
4. Οι τηλεργαζόμενοι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας αναψυχής τους έχουν δικαίωμα αποσύνδεσης, δηλαδή έχουν δικαίωμα να απέχουν πλήρως από την παροχή της εργασίας τους και ιδίως, να μην επικοινωνούν ψηφιακά και να μην απαντούν σε τηλεφωνήματα, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή σε οποιασδήποτε μορφής επικοινωνία.

Β. ΧΡΟΝΟΣ  ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

1. Η ετήσια άδεια αναψυχής του εργαζόμενου χορηγείται σε συνεννόηση με τον εργοδότη ως προς το χρόνο χορήγησής της και σε κάθε περίπτωση εντός διμήνου από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον εργαζόμενο.
2. Οι μισοί τουλάχιστον εργαζόμενοι μιας επιχείρησης πρέπει να πάρουν την άδειά τους μέσα στο χρονικό διάστημα από 1 Μαΐου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου.

Με νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 61 του Ν. 4808/2021) δίνεται η δυνατότητα μεταφοράς της ετήσιας κανονικής άδειας μέχρι το πρώτο τρίμηνο του επόμενου ημερολογιακού έτους (για την άδεια αναψυχής του 2023 μέχρι το τέλος Μαρτίου 2024). Σε περίπτωση που παρέλθει και το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους, η αξίωση για την άδεια μετατρέπεται σε χρηματική.

3. Οι εργοδότες οι οποίοι απασχολούν εργαζόμενους, που προστατεύουν παιδιά έως 16 ετών (φυσικά ή υιοθετημένα) και παιδιά άνω των 16 ετών με αναπηρία υποχρεούνται κατά τον προγραμματισμό του χρόνου χορήγησης των ετήσιων αδειών απουσίας του προσωπικού τους να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των εργαζομένων αυτών.

Γ. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

1. Η χορήγηση της ετήσιας άδειας με αποδοχές των εργαζομένων υπολογίζεται με βάση το ημερολογιακό έτος.
2. Ο εργαζόμενος δικαιούται αναλογία χρόνου ετήσιας άδειας από την έναρξη της απασχόλησής του σύμφωνα με το εβδομαδιαίο σύστημα εργασίας του (πενθήμερο ή εξαήμερο), χωρίς να απαιτείται να συμπληρώσει συγκεκριμένο διάστημα προϋπηρεσίας στον εργοδότη του.
3. Συγκεκριμένα, κατά το πρώτο ημερολογιακό έτος που προσελήφθη ο εργαζόμενος, ο εργοδότης υποχρεούται να του χορηγήσει το αργότερο μέχρι 31 Μαρτίου του επόμενου έτους, αναλογία των ημερών αδείας που δικαιούται από την πρόσληψή του μέχρι την 31^η Δεκεμβρίου του συγκεκριμένου ημερολογιακού έτους, σύμφωνα με τους μήνες απασχόλησής του. Κάθε εργαζόμενος με σχέση εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, δικαιούται από την έναρξη της εργασίας του μέχρι τη συμπλήρωση δωδεκαμήνου να λάβει το ποσοστό της αδείας του. Η αναλογία αυτή υπολογίζεται στη βάση των 20 εργασίμων ημερών ετήσιας άδειας για όσους εργάζονται πενθήμερο και των 24 εργασίμων ημερών για όσους εργάζονται εξαήμερο.
4. Κατά το δεύτερο ημερολογιακό έτος, αφού ο εργαζόμενος συμπληρώσει δωδεκάμηνη εργασία, δικαιούται άδεια 21 ημερών (πενθήμερη εργασία) και 25 ημερών (εξαήμερη εργασία).
5. Για το τρίτο και τα επόμενα εργασιακά έτη ο εργαζόμενος δικαιούται από την 1^ηΙανουαρίου κάθε έτους την κανονική ετήσια άδειά του με αποδοχές, δηλαδή 22 ημέρες (πενθήμερη εργασία) και 26 ημέρες (εξαήμερη εργασία).
6. Μετά τη συμπλήρωση 10 ετών εργασίας στον ίδιο εργοδότη ή προϋπηρεσίας 12 ετών σε οποιοδήποτε εργοδότη ο εργαζόμενος δικαιούται άδεια 25 εργασίμων ημερών (πενθήμερη εργασία)  και 30 εργασίμων ημερών (εξαήμερη εργασία).
7. Μετά την συμπλήρωση 25ετούς υπηρεσίας σε οποιοδήποτε εργοδότη οι εργαζόμενοι δικαιούνται μία επιπλέον ημέρα αδείας, δηλαδή 26 ημέρες (πενθήμερη εργασία) και 31 μέρες (εξαήμερη εργασία).
8. Στις ημέρες της ετήσιας άδειας υπολογίζονται μόνο οι εργάσιμες ημέρες. Ως εκ τούτου δεν περιλαμβάνονται οι Κυριακές, οι επίσημες αργίες, οι κατ’ έθιμον αργίες, οι ημέρες ασθένειας και οι ειδικές άδειες που προβλέπονται από άλλες διατάξεις εάν συμπέσουν με αυτήν (πχ άδεια γάμου, άδεια γέννησης τέκνου, άδεια μητρότητας)

Δ. ΤΡΟΠΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

1. Ο βασικός κανόνας είναι ότι η ετήσια άδεια χορηγείται συνεχόμενα και για το σύνολο των ημερών που δικαιούται ο εργαζόμενος ανάλογα με την προϋπηρεσία του.
2. Σε περίπτωση που ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι (πχ από ΣΣΕ, Κανονισμό Εργασίας, επιχειρησιακή συνήθεια ή έθιμο) ως προς την ετήσια άδεια των εργαζομένων και το επίδομα αδείας αυτοί υπερισχύουν.
3. Τα στοιχεία που αφορούν στη χορήγηση της ετήσιας άδειας των εργαζομένων καταχωρούνται υποχρεωτικά από τον εργοδότη α) στο Βιβλίο Αδειών, το οποίο μπορεί να είναι και σε μορφή μηχανογραφημένων σελίδων και πρέπει να είναι διαθέσιμο προς έλεγχο από την Επιθεώρηση Εργασίας και β)  στο Πληροφοριακό Σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, όπου σύμφωνα με το νόμο, αναγγέλλεται ηλεκτρονικά η χορήγηση της ετήσιας άδειας έως και μία (1) ώρα μετά την έναρξή της.  Στο Έντυπο Ε11 (γνωστοποίηση στοιχείων ετήσιας κανονικής άδειας) καταχωρίζονται τον Απρίλιο κάθε έτους τα στοιχεία των εργαζομένων που έλαβαν την ετήσια άδεια και το επίδομα αδείας κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος και έχουν καταχωρισθεί στο ειδικό Βιβλίο Αδειών.

Κατάτμηση ετήσιας άδειας

1. Επιτρέπεται κατ` εξαίρεση, η κατάτμηση του χρόνου ετήσιας αδείας εντός του ίδιου ημερολογιακού έτους σε δύο περιόδους, εξαιτίας ιδιαίτερα σοβαρής ή επείγουσας ανάγκης της επιχείρησης. Σε κάθε περίπτωση η πρώτη περίοδος της αδείας δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερες των έξι (6) εργασίμων ημερών σε εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία και των πέντε (5) εργασίμων ημερών σε πενθήμερη εβδομαδιαία εργασία ή των δώδεκα (12) εργασίμων ημερών, εφόσον αφορά ανηλίκους που εργάζονται νόμιμα.
2. Μετά από έγγραφη αίτηση του εργαζόμενου προς τον εργοδότη, η κατάτμηση του χρόνου αδείας επιτρέπεται και σε περισσότερες των δύο περιόδους, από τις οποίες η μία πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες σε εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία και δέκα (10) εργάσιμες ημέρες, σε πενθήμερη, ή δώδεκα (12) εργάσιμες ημέρες, εφόσον αφορά ανηλίκους που εργάζονται νόμιμα.
3. Ειδικά, σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που απασχολούν τακτικό και εποχικό προσωπικό και παρουσιάζουν ιδιαίτερη σώρευση εργασίας που οφείλεται στο είδος ή στο αντικείμενο εργασιών τους, σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο του έτους, για το τακτικό προσωπικό, ο εργοδότης δύναται να χορηγεί το τμήμα της αδείας των 10 εργασίμων ημερών επί πενθημέρου ή 12 επί εξαημέρου, οποτεδήποτε εντός του ημερολογιακού έτους.
4. Επισημαίνεται ότι η αίτηση αυτή του εργαζόμενου, καθώς και η απόφαση του εργοδότη, αν και δεν απαιτούν πλέον έγκριση από την αρμόδια υπηρεσία του ΣΕΠΕ, ωστόσο διατηρούνται στην επιχείρηση επί πέντε (5) έτη και οφείλουν να είναι στη διάθεση της Επιθεώρησης Εργασίας.

Ε. ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ  ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ

1. Το επίδομα αδείας κατοχυρώθηκε περαιτέρω με το άρθρο 2 της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ του 2010, το οποίο αναφέρει τα εξής:

«Ο μισθωτός που θεμελιώνει δικαίωμα κανονικής άδειας αναψυχής, αυτούσιας ή σε χρήμα δικαιούται να λάβει και το επίδομα άδειας, το οποίο αποτελεί τακτικές αποδοχές του, υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο που υπολογίζονται και οι αποδοχές άδειας και υπόκειται στους ίδιους κανόνες με αυτές.

Το επίδομα άδειας ισούται με το σύνολο των πράγματι καταβαλλόμενων τακτικών συνήθων αποδοχών της άδειας, με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να υπερβαίνει τις αποδοχές 15 ημερών γι’ αυτούς που αμείβονται με μηνιαίο μισθό και 13 ημερών γι’ αυτούς που αμείβονται με ημερομίσθιο ή κατά μονάδα εργασίας ή με ποσοστά ή και με άλλο τρόπο.

Το αντίστοιχο επίδομα άδειας προκαταβάλλεται κατά τη λήψη της άδειας αναψυχής ή τμήματος αυτής μαζί με τις αποδοχές αδείας.

Γενικές ή ειδικές διατάξεις νόμων, διαταγμάτων, υπουργικών αποφάσεων, συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, κανονισμών εργασίας και λοιπών κανονιστικών πράξεων, που καθορίζουν ευνοϊκότερους τρόπους υπολογισμού, καταβολής και γενικά παροχής του επιδόματος άδειας υπερισχύουν και διατηρούνται σε ισχύ.

Το άρθρο 6 της ΕΓΣΣΕ 1997 για τη χορήγηση του επιδόματος άδειας σε περίπτωση πρόωρης λύσης της σχέσης εργασίας εξακολουθεί να ισχύει , διαγραφομένων των λέξεων “πριν ο μισθωτός συμπληρώσει παρά τω αυτώ εργοδότη δωδεκάμηνον συνεχή απασχόλησιν”, λόγω της μεταγενέστερης τροποποίησης των προϋποθέσεων για τη λήψη άδειας».

2. Στην περίπτωση που ο εργοδότης δεν χορηγεί την άδεια που αιτήθηκε ο εργαζόμενος έως το τέλος Μαρτίου του επόμενου ημερολογιακού έτους, οφείλει να καταβάλει τις αποδοχές του οφειλόμενου χρόνου αδείας με προσαύξηση 100%, συν το επίδομα αδείας.

by Εργατικό Κέντρο

Αναρτήθηκαν οι οριστικοί πίνακες Δικαιούχων – Ωφελουμένων και Αποκλειομένων του Προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού 2023-2024 της ΔΥΠΑ στον ιστότοπο: www.dypa.gov.gr

το Δελτίο Τύπου της ΔΥΠΑ αναφέρει συγκεκριμένα:

Οι οριστικοί πίνακες δικαιούχων αφορούν σε 300.000 επιταγές κοινωνικού τουρισμού. Για πρώτη φορά, το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού θα «τρέξει» ένα μήνα νωρίτερα, από 1η Ιουλίου 2023 έως 30 Ιουνίου 2024.
Η επιταγή (voucher) είναι ένας μοναδικός αριθμός για κάθε δικαιούχο και κάθε ωφελούμενο ξεχωριστά. Κατά την άφιξή τους στο τουριστικό κατάλυμα, οι πάροχοι ενεργοποιούν τις επιταγές μέσω ηλεκτρονικών υπηρεσιών (e- services) της ΔΥΠΑ. Οι δικαιούχοι-ωφελούμενοι μπορούν να πραγματοποιήσουν έως 6 διανυκτερεύσεις σε κατάλυμα που επιλέγουν από το Μητρώο Παρόχων, κατόπιν απευθείας συνεννόησης τους με τον πάροχο, με μικρή ιδιωτική συμμετοχή.
Σε Λέρο, Λέσβο, Χίο, Κω και στον νομό Έβρου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 10 διανυκτερεύσεις με μηδενική ιδιωτική συμμετοχή, ενώ στους Δήμους Ιστιαίας- Αιδηψού και Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ. Άννας της Β. Εύβοιας και της Σάμου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 12 διανυκτερεύσεις εντελώς δωρεάν.
Οι τιμές επιδότησης παραμένουν αυξημένες κατά 20% για τον μήνα αιχμής Αύγουστο, όπως και πέρυσι, ενώ για πρώτη φορά προσαυξάνονται κατά 20% και κατά τις περιόδους των Χριστουγέννων (15.12.2023 έως 14.01.2024) και του Πάσχα (26.04.2024 έως 12.05.2024). Η αύξηση ισχύει για όλο τον χρόνο για τα καταλύματα της Β. Εύβοιας και της Σάμου. Εκτός από τη διαμονή σε καταλύματα επιδοτούνται και ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Η συμμετοχή των δικαιούχων ανέρχεται σε 25% και των πολυτέκνων σε 20%. Για τα άτομα με αναπηρία τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια διατίθενται δωρεάν. Για τις ακτοπλοϊκές μετακινήσεις, οι δικαιούχοι-ωφελούμενοι εκτυπώνουν από τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες (e-services) της ΔΥΠΑ την επιταγή κοινωνικού τουρισμού ακτοπλοϊκής μετακίνησης και προσέρχονται στα ταξιδιωτικά γραφεία ή πρακτορεία έκδοσης εισιτηρίων ή εκδοτήρια ηλεκτρονικών εισιτηρίων των παρόχων, επιδεικνύουν την εκτυπωμένη επιταγή τους και ζητούν την έκδοση ακτοπλοϊκού  «εισιτηρίου κοινωνικού τουρισμού» της κατηγορίας στην οποία εντάσσονται.
Επισημαίνεται πως για καμία κατηγορία δεν απαιτείται η προσκόμιση δικαιολογητικών, εκτός της κατηγορίας πολυτέκνων. Η ΔΥΠΑ δεν εμπλέκεται στη διαδικασία έκδοσης ακτοπλοϊκού «εισιτηρίου κοινωνικού τουρισμού». Μέσω διαδικτυακής υπηρεσίας (web service) εκδίδεται το εισιτήριο και ενεργοποιείται η επιταγή κοινωνικού τουρισμού ακτοπλοϊκής μετακίνησης για τη μετάβαση και την επιστροφή. Η ακτοπλοϊκή μετακίνηση επιτρέπεται μόνο για τη μετάβαση/επιστροφή στον/από τόπο του επιλεγμένου τουριστικού καταλύματος.
Υπενθυμίζεται ότι οι δικαιούχοι του περσινού προγράμματος που δεν έχουν ενεργοποιήσει ακόμα τις επιταγές μπορούν να κάνουν διακοπές μέχρι τις 31 Ιουλίου 2023.
Για περισσότερες πληροφορίες https://www.dypa.gov.gr/koinonikos-toyrismo

Πηγή: “ΔΥΠΑ”

by Εργατικό Κέντρο

Ο Ελληνικός Σύνδεσμο Προμηθευτών Ενέργειας με επιστολή του προς τους υπουργούς Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, τον ΔΕΔΔΗΕ και τη ΡΑΑΕΥ κάνει γνωστό ότι ο Ειδικός Λογαριασμός είναι ελλειμματικός.

Για μια νέα απειλή αύξησης των λογαριασμών ρεύματος προειδοποιούν οι πάροχοι.

Ο λόγος για τη ρυθμιζόμενη χρέωση Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας ΥΚΩ που πληρώνουν όλοι οι καταναλωτές προκειμένου η πολιτεία να διασφαλίζει φθηνότερα τιμολόγια για τις εισοδηματικά και κοινωνικά ευπαθείς ομάδες αλλά και ίδιες χρεώσεις στους νησιώτες με εκείνες των καταναλωτών της ηπειρωτικής Ελλάδας.  Σημειώνεται ότι το κόστος του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου KOT καλύπτεται μέσω των χρεώσεων για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας ΥΚΩ που περιλαμβάνονται στους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας και επιβαρύνουν όλους τους υπόλοιπους καταναλωτές, ενώ οι δικαιούχοι του KOT απαλλάσσονται από τη συγκεκριμένη χρέωση.

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Προμηθευτών Ενέργειας ΕΣΠΕΝ με επιστολή του προς τους υπουργούς Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, τον ΔΕΔΔΗΕ και τη ΡΑΑΕΥ κάνει γνωστό ότι ο Ειδικός Λογαριασμός ΥΚΩ (ΕΛΥΚΩ) είναι ελλειμματικός .

Στον ΕΛΥΚΩ συγκεντρώνονται τα έσοδα για τις ΥΚΩ από τους λογαριασμούς ρεύματος ώστε η πολιτεία να ασκεί την κοινωνική πολιτική στα τιμολόγια των προαναφερόμενων κατηγοριών καταναλωτών. Τα ποσά  καταβάλλονται από τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας και στη συνέχεια εκείνοι πληρώνονται από τον ΕΛΥΚΩ που διαχειρίζεται ο ΔΕΔΔΗΕ.

Σύμφωνα με τον ΕΣΠΕΝ, οι προμηθευτές ειδοποιήθηκαν από τον ΔΕΔΔΗΕ πως για τον Απρίλιο, επειδή ο Ειδικός Λογαριασμός είναι ελλειμματικός, θα εισπράξουν απομειωμένο αντάλλαγμα και στη συνέχεια με ειδική προβλεπόμενη μεθοδολογία θα τους καταβληθεί και το υπόλοιπο ποσό, όταν ο ΕΛΥΚΩ καταστεί πλεονασματικός.

Αντίδραση

Ο Σύνδεσμος των Παρόχων αντέδρασε και ζητεί αφενός να εφαρμοστούν οι διατάξεις της νομοθεσίας που προβλέπουν ειδικά μέτρα, όπως η αναπροσαρμογή των μοναδιαίων χρεώσεων ΥΚΩ και η καταβολή ποσού από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ο ΕΣΠΕΝ ζητεί επίσης να γίνει προσθήκη στο νομοθετικό και ρυθμιστικό πλαίσιο με την οποία θα προβλέπεται η αποζημίωση των προμηθευτών για το χρηματοοικονομικό κόστος που αναλαμβάνουν εξαιτίας της καθυστέρησης της πληρωμής τους. Σημειωτέον ότι οι πάροχοι αναγκάζονται να καλύψουν τα ποσά της παροχής ΥΚΩ στους καταναλωτές μέσω ιδίων κεφαλαίων αφού ο ΕΛΥΚΩ είναι ελλειμματικός.

Το ταμείο των ΥΚΩ είναι μείον καθώς η πολιτεία προκειμένου να χρηματοδοτήσει το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης που επιχορηγεί τους λογαριασμούς ρεύματος στη διάρκεια της κρίσης, άντλησε από τον ΕΛΥΚΩ 460 εκατ. ευρώ.  Επίσης, για να παγώσουν οι χρεώσεις ΥΚΩ στις ενεργοβόρες βιομηχανίες χαμηλής και μέσης τάσης το διάστημα Νοεμβρίου 2021-Μαρτίου 2022 μειώθηκαν κατά 65 εκατ. ευρώ οι εισροές στον Ειδικό Λογαριασμό.

Πηγή: “ΤΑ ΝΕΑ”

by Εργατικό Κέντρο

Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ του τουρισμού στην κανονικότητα το 2022 και η αύξηση του εισερχόμενου τουρισμού κατά 89% σε σχέση με το πανδημικό 2021 δεν αποτυπώθηκε στην απασχόληση, με τις ελλείψεις σε προσωπικό να παραμένουν ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα και φέτος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στον κλάδο των ξενοδοχείων οι κενές θέσεις το 2022 έφτασαν τις 60.000 και φέτος είναι πολύ περισσότερες.

Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΙΝΣΕΤΕ) πάνω από το 10% των εργαζομένων απασχολείται τους καλοκαιρινούς μήνες στον κλάδο των καταλυμάτων και της εστίασης και το 2022 ξεπέρασαν τους 376.000 εργαζόμενους, που αντιστοιχούν στο 9,1% της συνολικής απασχόλησης.

Ειδικότερα, καταλύματα και εστίαση στο 3ο τρίμηνο του 2022 κατέγραψαν οριακή μείωση της απασχόλησης σε σύγκριση με το 2021 (-0,01%). Αντίθετα, οι «λοιποί κλάδοι» κατέγραψαν αύξηση (+2,7%, από 3,7 εκατ. το 2021 σε 3,8 εκατ. το 2022).

Παρ’ όλα αυτά, ο αριθμός των απασχολούμενων το 2022 είναι οριακά χαμηλότερος από τον υψηλότερο αριθμό απασχολούμενων που καταγράφονται το 2021 και +3,7% υψηλότερος από τα προ πανδημίας επίπεδα. Παράλληλα, οι λοιποί κλάδοι (3,8 εκατ.) σημείωσαν τον υψηλότερο αριθμό απασχολούμενων κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Η απασχόληση στα καταλύματα και στην εστίαση σημειώνει αύξηση την περίοδο 201 3-2022, με μέσο ετήσιο ρυθμό +4,2%. Η τάση αυτή ανακόπτεται τα έτη 2020 και 2021, κυρίως λόγω της πανδημίας και των επιπτώσεών της στην τουριστική βιομηχανία (-1 5,0% η απασχόληση το 2021 σε σύγκριση με το 201 9), για να ανακάμψει το 2022 σχεδόν στα επίπεδα του    201 9 (-1 ,4%, από 381 ,9 χιλ. το 201 9 σε 376,7 χιλ. το 2022). Συνολικά, η απασχόληση στα καταλύματα και στην εστίαση αντιπροσωπεύει το 9,9% της πλήρους και το 1 8,4% της μερικής απασχόλησης στο γ’ τρίμηνο του 2022.

Σύμφωνα εξάλλου με τη μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ, την περίοδο 2013-201 8 παρατηρείται τάση αποκλιμάκωσης της ανασφάλιστης εργασίας, με εξαίρεση το 2014, η οποία όμως ανακόπηκε τα έτη 2019 και 2020, για να συνεχιστεί τα έτη 2021 και 2022.

Συγκεκριμένα: το ποσοστό ανασφάλιστης εργασίας μειώθηκε από 3,3% το 2013  σε 3,0% το 2022 στα καταλύματα, από 7,6% το 2013 σε 4,1% το 2022 στην εστίαση, από 3,3% το 2013 σε 2,4% το 2022 στους λοιπούς κλάδους και από 3,6% το 2013 σε 2,5% το 2022 στο σύνολο της απασχόλησης. Το 2022, οι ανασφάλιστοι στα καταλύματα αντιπροσώπευαν το 2,8% (2,9 χιλ.) του συνόλου, στην εστίαση το 10,9% (11,4 χιλ.) και στους λοιπούς κλάδους το 86,3% (90,3 χιλ.). Σε ό,τι αφορά το προφίλ των εργαζομένων σε καταλύματα και εστίαση, οι κυριότερες ηλικιακές ομάδες είναι 45-64 (34,8%) και 30-44 ετών (34,4%), αντιπροσωπεύοντας το 69,2% των απασχολούμενων. Από το 2013 έως το 2022 (γ’ τρίμηνο έτους) το ποσοστό των απασχολούμενων αυξάνεται στις ηλικίες 15-24 (από 10,6% σε 14,6%) και 45-64 ετών (από 27,8% σε 34,8%), επιβεβαιώνοντας ότι τα καταλύματα και η εστίαση προσφέρουν ευκαιρίες απασχόλησης σε ομάδες του πληθυσμού που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στην αγορά εργασίας. • Η πλειονότητα των απασχολούμενων τόσο στα καταλύματα και στην εστίαση όσο και στους λοιπούς κλάδους είναι άνδρες. Παρ’ όλα αυτά, το ποσοστό των γυναικών στα καταλύματα και στην εστίαση (γ’ τρίμηνο 2022: 48,9%) είναι συγκριτικά υψηλότερο των λοιπών κλάδων (γ’ τρίμηνο 2022: 41 ,4%) λόγω της αναλογικά υψηλότερης αύξησης που σημειώνεται στα καταλύματα και στην εστίαση.

Οι ελλείψεις σε προσωπικό παραμένουν ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα και είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στον κλάδο των ξενοδοχείων από τις 60.000 κενές θέσεις το 2022, φέτος είναι πολύ περισσότερες, παρότι συνολικά η απασχόληση επανήλθε στα επίπεδα του 2019.

Πηγή:”Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”

by Εργατικό Κέντρο

ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ συνεχώς το ποσοστό των εργαζομένων που καταφέρνουν να έχουν εισόδημα έως το τέλος κάθε μήνα λόγω πληθωρισμού αλλά και εξαιτίας των χαμηλών μισθών, με συνέπεια ολοένα και περισσότεροι να επιδιώκουν να αλλάξουν εργασιακό περιβάλλον.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ αυτό προκύπτει από την ετήσια διεθνή έρευνα “Hopes and fears” της PwC, που δείχνει ότι μόλις το 38% από τους 54.000 συμμετέχοντες σε αυτή απάντησε ότι καταφέρνει να έχει εισόδημα όλο τον μήνα. Το αντίστοιχο ποσοστό πριν από ένα έτος ήταν στο 47% γεγονός που σημαίνει ότι συνεχώς αυξάνονται οι εργαζόμενοι που δεν μπορούν να ανταποκριθούν με επάρκεια στις ανάγκες τους στη διάρκεια ενός μήνα, με τον δεδομένο μισθό που εισπράττουν.

ΣΤΙΣ 46 ΧΩΡΕΣ που διεξήχθη η έρευνα διαπιστώνεται ότι είναι τέτοιο το κόστος ζωής που ασκεί πίεση στους εργαζόμενους, ώστε να διεκδικήσουν αύξηση μισθών ή ακόμα και να παραιτηθούν από τη δουλειά τους, προς αναζήτηση καλύτερης εργασίας με υψηλότερες αποδοχές. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 26% των συμμετεχόντων θεώρησε ότι είναι πιθανό να αλλάξει δουλειά εντός των επόμενων 12 μηνών. Σε σχέση με την αντίστοιχη έρευνα πριν από ένα έτος, το συγκεκριμένο ποσοστό έχει αυξηθεί κατά επτά μονάδες. Αναλύοντας περισσότερο τους εργαζόμενους που δηλώνουν πρόθυμοι να αλλάξουν εργοδότη προκύπτει ότι σε ποσοστό 44% θεωρούν πως έχουν εργαστεί υπερβολικά, ενώ το  38% δηλώνει ότι δεν μπορεί να καλύψει τα μηνιαία έξοδά του.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ του περιορισμένου εισοδήματος διαπιστώνεται και στο στοιχείο των πολλών εργασιών που αναγκάζονται να κάνουν οι εργαζόμενοι. Το 21% των ερωτηθέντων παραδέχτηκε ότι απασχολείται σε πολλαπλές θέσεις, με τους περισσότερους εξ αυτών (69%) να δηλώνουν ότι το κάνουν γιατί χρειάζονται περισσότερο εισόδημα. Στη γενιά Ζ (γεννηθέντες από τα μέσα του ΄90 έως τις αρχές του ΄00) το ποσοστό όσων κάνουν περισσότερες δουλειές αυξάνεται στο 30%και φτάνει στο 38% όταν πρόκειται για εθνικές μειονότητες, δηλαδή σχεδόν διπλάσιο από τον μέσο όρο.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των ερωτηθέντων το 42% δηλώνει ότι θα επιδιώξει να ζητήσει αύξηση κατά την τρέχουσα χρονιά. Το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο κατά επτά μονάδες συγκριτικά με το 35% που είχε εντοπιστεί ακριβώς πριν από ένα έτος .

Πηγή: “ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ”

by Εργατικό Κέντρο

Σημαντική ανατροπή στα οικονομικά πολλών ΔΕΚΟ, αλλά και στον χάρτη των προσλήψεων και απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα επιφέρει η δικαστική απόφαση-σταθμός της Δικαιοσύνης για την πλήρη εξίσωση μισθών και δικαιωμάτων για όλους τους εργαζομένους, με συμβάσεις απασχόλησης, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Συγκεκριμένα, το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, έκρινε ότι πρέπει να υπάρχει ισότητα απολαβών και δικαιωμάτων για τον ιδιωτικό αλλά και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα είτε αφορά υπαλλήλους αορίστου χρόνου είτε συμβασιούχους. Τώρα, το ζητούμενο είναι εάν και εφόσον υπάρξει προσφυγή κατά της απόφασης καθώς ανατρέπει ριζικά τον σχεδιασμό αλλά και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα των συμβάσεων εργασίας. Με απόφασή του, το Πρωτοδικείο Αθηνών είχε αποφανθεί σχετικά με την προσφυγή εργαζομένων τεχνικών, οδηγών και εργατών, οι οποίοι είχαν προσληφθεί το 2018 με οκτάμηνες συμβάσεις εργασίας, αλλά μετά τη λήξη τους συνέχισαν να απασχολούνται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κατόπιν της απόφασης που είχε εκδοθεί. Έτσι, το Εφετείο ήρθε απλώς να επικυρώσει τη συγκεκριμένη απόφαση του Πρωτοδικείου.

Ποια επιδόματα περιλαμβάνονται Πρακτικά όπως δηλώνει στην Political ο δικηγόρος-εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, με τη δικαστική απόφαση βεβαιώνεται ότι εφόσον οι εργαζόμενοι είχαν το ίδιο αντικείμενο εργασίας με το μόνιμο προσωπικό της εναγόμενης των ίδιων ειδικοτήτων, εργάζονταν με το ίδιο ωράριο είχαν τους ίδιους κοινούς προϊσταμένους στους ίδιους τόπους απασχόλησης, εκτελώντας τις ίδιες εργασίες που προβλέπονται από τον κανονισμό πρωσωπικού της εναγόμενης ως καθήκοντα των μονίμων εργαζομένων πρέπει να έχουν ίδιες απολαβές. Συνεπώς, το δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να λαμβάνουν τις ίδιες αμοιβές και επιδόματα όπως προβλέπονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας για τους μονίμους εργαζομένους.

Στα επιδόματα αυτά περιλαμβάνονται το οικογενειακό, ανθυγιεινής εργασίας, ειδικότητας, το ειδικό επίδομα ποσοστού επί του αθροίσματος βασικού μισθού και χρονοεπιδόματος του έτους 1982, και το επίδομα φύλαξης παιδιών, οι οικειοθελείς παροχές της εναγόμενης προς τους εργαζομένους με σύμβαση αορίστου χρόνου ήτοι οι διατακτικές τροφής καθώς και το επίδομα βαρέων οχημάτων. Από την άλλη πλευρά, σημειώνεται ότι το 2017 είχε εκδοθεί σχετική απόφαση από τον Άρειο Πάγο, όπου το ανώτατο δικαστήριο της χώρας ανέφερε ότι δεν μπορεί να γίνει διάκριση ως προς τη σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου, όταν υποκρύπτεται σχέση εξαρτημένης εργασίας και συνεπώς δεν μπορούν να ισχύουν διαφορετικά πράγματα για τους μισθούς, τα επιδόματα και τις λοιπές παροχές προς τους συμβασιούχους σε σχέση με τους μόνιμους.

Πηγη: “POLITICAL”

Ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Καρούζου, έχει ως εξής:

“Απαγορευμένη η άνιση μισθολογική μεταχείριση εργαζομένων ορισμένου χρόνου

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο και λαμβάνει χώρα κατά κόρον, συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε εταιρείες του ευρύτερου δημόσιου τομέα – και όχι μόνο- να αμείβονται λιγότερο από το μόνιμο προσωπικό, να αποκλείονται από επιδόματα και από οικειοθελείς παροχές. Τούτο, παρά το γεγονός ότι συμβασιούχοι και μόνιμο προσωπικό απασχολούνται ακριβώς στα ίδια καθήκοντα και υπό τις ίδιες συνθήκες εργασίες.

Η πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με αριθμό 1438/2023 κρίνοντας μία τέτοια περίπτωση δέχθηκε ότι είναι απαγορευμένη κάθε άνιση μισθολογική μεταχείριση εργαζομένων ορισμένου χρόνου, μόνο εκ του γεγονότος ότι οι εργαζόμενοι αυτοί απασχολούνται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ενάγοντες άσκησαν κατά της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας αγωγή υποστηρίζοντας ότι προσλήφθηκαν το έτος 2018 από την εναγομένη ως τεχνικοί, οδηγοί και εργάτες, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας οκτώ μηνών, ορισμένοι όμως συνέχισαν να απασχολούνται για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μετά τη λήξη των συμβάσεών τους με προσωρινή διαταγή του Πρωτοδικείου Αθηνών, όπως ειδικότερα αναφέρεται για τον καθένα από τους ενάγοντες στο δικόγραφο. Ότι σε όλη τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης τους είχαν το ίδιο αντικείμενο εργασίας με το μόνιμο προσωπικό της εναγόμενης των ίδιων ειδικοτήτων, εργάζονταν με το ίδιο ωράριο, τους ίδιους —κοινούς— προϊσταμένους, στους ίδιους τόπους απασχόλησης, εκτελώντας τις ίδιες εργασίες που προβλέπονται από τον κανονισμό προσωπικού της εναγόμενης ως καθήκοντα των μονίμων εργαζομένων. Ότι για την απασχόλησή τους αυτή δεν αμείβονταν με τον ίδιο τρόπο όπως οι εργαζόμενοι με σύμβαση αορίστου χρόνου, αφού δεν τους χορηγούνταν όλα τα επιδόματα που προβλεπόταν από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας για τους μονίμους εργαζομένους, και συγκεκριμένα το οικογενειακό επίδομα, το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, το επίδομα ειδικότητας, το ειδικό επίδομα ποσοστού επί του αθροίσματος βασικού μισθού και χρονοεπιδόματος εκ της σ.σ.ε. του έτους 1982, και το επίδομα φύλαξης παιδιών, ενώ επιπλέον δεν τους χορηγούνταν και οι οικειοθελείς παροχές της εναγόμενης προς τους εργαζομένους με σύμβαση αορίστου χρόνου, ήτοι οι διατακτικές τροφής και επίδομα βαρέων οχημάτων.

Επί των αγωγικών ισχυρισμών η δικαστική απόφαση δέχθηκε ότι η ρήτρα 4 σημείο 1 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που προσαρτήθηκε στην Οδηγία 1999/70/Ε.Κ., απαγορεύει οποιαδήποτε μη αντικειμενικώς δικαιολογημένη διαφορετική μεταχείριση των εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου όσον αφορά τους όρους απασχολήσεως.

Ενόψει της ρήτρας 4 της Οδηγίας, απαγορεύεται η διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντιστοίχων αορίστου χρόνου, ιδιωτικού και δημοσίου, και στο πεδίο των αμοιβών, παροχών και δικαιωμάτων.

Η δυσμενής μεταχείριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου είναι, λοιπόν, ανεπίτρεπτη εφόσον δεν υφίσταται αντικειμενική προς τούτο δικαιολόγηση. Ειδικά, η μη καταβολή των ανωτέρω επιδομάτων στο έκτακτο προσωπικό της εργοδότριας εταιρείας ενώ αυτά καταβάλλονταν στο μόνιμο (τακτικό) προσωπικό της παραβιάζει την αρχή της ισότητας και την απαγόρευση διακρίσεων μεταξύ εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου και αορίστου χρόνου, χωρίς η διάκριση αυτή να μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποιο γενικότερο ή κοινωνικό συμφέρον.

Για την αποκατάσταση της ανισότητας, οι συμβασιούχοι εργάτες και οδηγοί έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν τις παροχές που αναφέρθηκαν, στο ποσοστό και με τον τρόπο με τον οποίο αυτές χορηγούνταν στο μόνιμο προσωπικό με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου.

Διευκρινίζεται ότι μόνη η έλλειψη «μονιμότητας», η επίκληση του προσωρινού χαρακτήρα της απασχόλησης, η μικρή διάρκεια απασχόλησης, η διαφορετικότητα στις συνθήκες εξέλιξης ή ακόμη και η τυχόν διαφορετική διαδικασία πρόσληψης δεν συνιστούν δικαιολογητικό λόγο διάκρισης μεταξύ των εργαζομένων ορισμένου χρόνου και των εργαζομένων αορίστου χρόνου.

Οποιαδήποτε διάκριση των εργαζομένων ορισμένου χρόνου έναντι των αντιστοίχων αορίστου χρόνου στο πεδίο των αμοιβών, παροχών και δικαιωμάτων συνδεόμενη με το γεγονός ότι απασχολούνται με σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου (π.χ. «εκ του νόμου χαρακτηρισμός της σχέσεως ως έργου», «ορισμένου χρόνου») ή με στοιχεία που βρίσκονται σε συνάρτηση, δηλαδή που είναι σύμφυτα προς το γεγονός αυτό(π.χ. διαφορετική διαδικασία πρόσληψης, διαφορετικές συνθήκες υπηρεσιακής εξέλιξης, έλλειψη «μονιμότητας», διαφορετικές συνθήκες λύσης της εργασιακής σχέσης κ.λπ.) αντίκειται ευθέως στη ρήτρα 4 της συμφωνίας-πλαισίου (Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 17.5.1990 στην υπόθεση C-262/1988, Barber/Guardian Royal Exchange Assurance Group, Συλλ. 1990, σ. I-1889, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 30ής Μαρτίου 2000 στην υπόθεση C236/1998, Jamo, Συλλ. 2000, σ. 1-2189, σκέψη 43, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 6ης Απριλίου 2000 στην υπόθεση C-226/1998, Jergensen, Συλλ. 2000, σ. I-2447, σκέψη 31, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 26ης Ιουνίου 2001 στην υπόθεση C-381/1999, Brunnhoffer, Συλλ. 2001,σ. I-4961, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 27ης Μαΐου 2004 στην υπόθεση C-285/02, ElsnerLakerberg, Συλλ. 2004, σ. I-5861, Απόφαση Δ.Ε.Κ. της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση C-596/14, Νόμος, ad hoc Α.Π. 1643/2017).

Με την νομολογία του Δ.Ε.Κ. καθίσταται σαφές ότι η ρήτρα 4 σημείο 1 της συμφωνίας-πλαισίου απαγορεύει να αντιμετωπίζονται, όσον αφορά τις συνθήκες απασχόλησης, οι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου δυσμενώς σε σχέση με τους αντίστοιχους εργαζομένους αορίστου χρόνου απλώς και μόνο διότι έχουν σύμβαση ή σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου, εκτός αν αυτό δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους.

Ακολουθώντας την ανωτέρω ερμηνεία και εφαρμόζοντάς την σε περίπτωση «συμβασιούχων» του ευρύτερου δημοσίου τομέα ιδίως αναφορικά με παροχές μισθολογικής φύσεως που χορηγούντο μόνο σε «μονίμους», το Ανώτατο Ακυρωτικό (Α.Π. 1643/2017) έκρινε ότι «σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογητικός της διάκρισης λόγος ο χαρακτηρισμός αυτός καθ’ εαυτόν της σχέσης ως ορισμένου χρόνου, ούτε και ο “εκ του νόμου” ειδικότερος χαρακτηρισμός της ενδεχομένως ως σύμβασης “μίσθωσης έργου” κ.λπ., ενώ υποκρύπτεται εξαρτημένη εργασία, αφού κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τον σκοπό και το πεδίο εφαρμογής της ρήτρας 4 της συμφωνίας πλαισίου».

Κατά την ίδια έννοια, δεν μπορούν κατ’ αρχήν να θεωρηθούν ως δικαιολογητικά της διάκρισης στοιχεία που είναι σύμφυτα με τη σύναψη τέτοιας σχέσης π.χ. η κατά κανόνα διαφορετική διαδικασία πρόσληψης των εργαζομένων ορισμένου χρόνου σε σχέση με τους εργαζομένους ορισμένου χρόνου, οι διαφορετικές συνθήκες εξέλιξης η έλλειψη “μονιμότητας” αλλά μόνο η εργασία καθ’ εαυτήν, η φύση των καθηκόντων, οι συνθήκες παροχής της εργασίας, η αξία της κ.λπ.

Εξάλλου, όπως ήδη αναφέρθηκε, ο χρόνος και ο τρόπος/διαδικασία πρόσληψης των εργαζομένων δεν αποτελούν λόγο απόκλισης ούτε καν από τη γενική αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων.

Ακόμη, δεν αποτελεί αντικειμενικό λόγο διάκρισης η μικρή διάρκεια της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας ορισμένου χρόνου ή η περιστασιακή απασχόληση του εργαζομένου έστω και με συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας μίας ημέρας (Απόφαση Δ.Ε.Ε. της 22 Απριλίου 2010 στην υπόθεση C486/08, Z.L.Τ.)”.

by Εργατικό Κέντρο

8 στους 10 βιοτέχνες δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό με τις δεξιότητες που η επιχείρηση τους απαιτεί αναφέρει έρευνα του ΒΕΘ.

Με το …κιάλι βλέπουν τους εξειδικευμένους εργαζόμενους οι βιοτέχνες της Θεσσαλονίκης καθώς οκτώ στους δέκα δυσκολεύονται να βρουν προσωπικό με τις δεξιότητες που η επιχείρηση τους απαιτεί.

Την ώρα που πολλοί πτυχιούχοι ταλαιπωρούνται να βρουν εργασία αντίστοιχη με το αντικείμενο των σπουδών τους και σε αρκετές περιπτώσεις περνούν χρόνια στην ανεργία μέχρι να βρεθεί η θέση που να ανταποκρίνεται στα προσόντα τους, οι τεχνίτες είναι περιζήτητοι με αποτέλεσμα επτά στους δέκα βιοτέχνες να λένε πως αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εύρεση προσωπικού σε τεχνικούς κλάδους.

Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από το δίμηνο Οικονομικό Βαρόμετρο, για το διάστημα Μαΐου – Ιουνίου, που εκπόνησε η εταιρεία δημοσκοπήσεων Interview για λογαριασμό του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Σημειώνεται πως το Βαρόμετρο διενεργήθηκε ηλεκτρονικά σε 345 επιχειρήσεις-μέλη του ΒΕΘ.

Ποιες επιχειρήσεις δυσκολεύονται περισσότερο στην εύρεση προσωπικού. 

Όπως προκύπτει από την έρευνα οι ειδικότητες στις οποίες καταγράφεται μεγαλύτερη έλλειψη εργαζομένων είναι των τεχνιτών με αποτέλεσμα το 65% των ερωτηθέντων να απαντά πως δεν βρίσκει τεχνικό προσωπικό.

Το 6% απαντά πως δεν βρίσκει εργαζόμενους στον κλάδο της πληροφορικής, το 3% σε οικονομικούς κλάδους, ενώ το 26% σε άλλους κλάδους.

Μεγαλύτερο πρόβλημα εύρεσης εξειδικευμένων εργαζομένων αντιμετωπίζουν οι μικτές επιχειρήσεις ήτοι το 87%, ακολουθούν οι επιχειρήσεις υπηρεσιών με 85% ενώ το 75% των μεταποιητικών δηλώνει πως αντιμετωπίζει δυσκολίες στην αναζήτηση του προσωπικού που χρειάζεται η επιχείρηση του.

Μείωση εισφορών.

Οι ασφαλιστικές εισφορές συνεχίζουν να αποτελούν το μεγαλύτερο αγκάθι για τους βιοτέχνες της Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα στην ερώτηση «ποια μέτρα πιστεύετε πως θα ενισχύσουν τη δραστηριότητα σας;» το 45% των συμμετεχόντων απαντά η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, το 23% η επιδότηση της εργασίας, το 17% η ουσιαστικότερη διασύνδεση παραγωγής με εκπαίδευση μέσω προγραμμάτων κατάρτισης, ενώ το 15% άλλο. Οι επαναλαμβανόμενες εκλογές επηρεάζουν τους ΜμΕ Στην ερώτηση «οι επαναληπτικές εκλογές επηρεάζουν την πορεία της επιχείρησης σας (ζήτηση κλπ)» το 61% απάντησε ναι/μάλλον ναι, ενώ το 39% όχι/ μάλλον όχι. Η σταθερότητα φαίνεται να είναι το ζητούμενο αλλά και το μήνυμα που εκπέμπει ο βιοτεχνικός κόσμος. Αίσθημα αισιοδοξίας στο μικρομεσαίο επιχειρείν Στο μεταξύ σε σχετική ερώτηση, ικανοποιητική κρίνει την κατάσταση της επιχείρησης του το 51% των ερωτηθέντων, 27% καλή, ενώ το 22% τη χαρακτηρίζει κακή. Για τους επόμενους έξι μήνες το 55% εκτιμά πως η κατάσταση της επιχείρησης του θα είναι ίδια, το 26% καλύτερη, ενώ το 19% χειρότερη. Το 73% των συμμετεχόντων στην έρευνα για το επόμενο δίμηνο απαντά πως θα διατηρήσει το ανθρώπινο δυναμικό της επιχείρησης του, το 20% πως θα προσλάβει προσωπικό και το 7% πως θα απολύσει. Το 35% των ερωτηθέντων απαντά πως ο τζίρος της επιχείρησης του κατέγραψε μείωση, το 53% πως παρέμεινε ίδιος, ενώ το 12% πως αυξήθηκε. Αναφορικά με το δείκτη οικονομικής συγκυρίας αυτός προκύπτει για τρίτο συνεχές δίμηνο θετικός από την έναρξη του βαρομέτρου, ένα χρόνο πριν. Συγκεκριμένα ο δείκτης οικονομικής συγκυρίας το δίμηνο Μαΐου – Ιουνίου ήταν στο 5,9% ενώ στο δίμηνο Μαρτίου – Απριλίου είχε διαμορφωθεί στο 2,9%.

Πηγή: “ΤΥΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ”

by Εργατικό Κέντρο

Ο πλέον κρίσιμος παράγοντας για τις θετικές προοπτικές της οικονομίας είναι οι δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού επισημαίνει η ΓΣΕΒΕΕ επισημαίνοντας άμεση ανάγκη εξεύρεσης τρόπων που θα αυξήσουν τις δεξιότητες των απασχολουμένων στην επιχειρηματικότητα μικρής κλίμακας, ειδικά στις τεχνικές ειδικότητες που πιέζονται από την ψηφιοποίηση αλλά και το χάσμα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας μεταξύ μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων.

Ο επιταχυνόμενος ψηφιακός μετασχηματισμός οι οικονομικές πολιτικές βιώσιμης ανάπτυξης με μειωμένο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και κυρίως οι απανωτές οικονομικές, υγειονομικές και ενεργειακές κρίσεις έχουν μεταξύ άλλων παραγόντων προξενήσει σημαντικές αλλαγές στα επαγγέλματα και τα εργασιακά καθήκοντα. Η αντίστοιχη μεταβολή των περιεχομένων της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, που προετοιμάζουν τα άτομα για την εργασία και την άσκηση των επαγγελμάτων είναι αναπόφευκτη ανάγκη.

Από όλες τις πλευρές, αναγνωρίζεται ο σημαντικός ρόλος που πρέπει και μπορούν να διαδραματίσουν οι κοινωνικοί εταίροι στα εθνικά συστήματα δεξιοτήτων, από τη διάγνωση, αναγκών, στην υλοποίηση δράσεων απόκτησης δεξιοτήτων μέχρι την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των εφαρμοζόμενων πολιτικών επεσήμανε στην ομιλία του ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ και οι εκπρόσωποι των άλλων κοινωνικών εταίρων που συμμετείχαν στο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα “Παρεμβάσεις των κοινωνικών εταίρων για τη διάγνωση αναγκών δεξιοτήτων” που διοργάνωσε το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ.

Πρόσθεσε μάλιστα ότι οι δυνατότητες που έχει η Ελλάδα στον τομέα των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, είναι μεγάλες, αλλά δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει η αξιοποίησή τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη φυγή χιλιάδων νέων επιστημόνων και όχι μόνο επιστημόνων, ούτε μόνο νέων στο εξωτερικό, στην έλλειψη τεχνικού προσωπικού σε κάποιες ειδικότητες της μεταποίησης, ετεροαπασχόληση λόγω πλεονασμάτων δεξιοτήτων. Επισήμανε επίσης ότι θα πρέπει να βρεθούν άμεσα τρόποι αύξησης των δεξιοτήτων των απασχολουμένων στην επιχειρηματικότητα μικρής κλίμακας. “Το θέμα της διάγνωσης και της ανάπτυξης των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού έχει τεθεί στο επίκεντρο των πολιτικών και για την επόμενη προγραμματική περίοδο 2021-2027. Χρειάζεται ως κοινωνικοί εταίροι, ως πολιτεία και ως δημόσιοι φορείς να συνεχίσουμε τον διάλογο και τη συνεργασία για να εξελίξουμε και να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεών μας” ανέφερε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ.

Στη διάρκεια του επιστημονικού συνεδρίου επιχειρήθηκε από τους συμμετέχοντες η προβολή της συμβολής των θεσμικών κοινωνικών εταίρων στον διάλογο αναφορικά με τη διάγνωση αναγκών δεξιοτήτων και το ρόλο τους στα συστήματα διακυβέρνησης δεξιοτήτων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Όπως τονίστηκε, την τελευταία δεκαετία οι πολιτικές διάγνωσης ανάπτυξης και αντιστοίχισης δεξιοτήτων έχουν τεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των δημόσιων πολιτικών σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Τα Ινστιτούτα των κοινωνικών εταίρων ΓΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ ,ΕΣΕΕ και ΙΝΣΕΤΕ ξεκινώντας από τα τέλη του 2018, σχεδίασαν και υλοποίησαν κοινή δράση με συντονιστή το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ στο πλαίσιο της συμβολής τους στον Μηχανισμό Διάγνωσης Αναγκών της Αγοράς Εργασίας και επιδιώκουν να εισάγουν νέα δεδομένα και πρακτικές καταγραφής και πρόγνωσης αναγκών δεξιοτήτων δημιουργώντας ένα πολύ-λειτουργικό και απολύτως συμπληρωματικό, ως προς τον εθνικό Μηχανισμό Διάγνωσης των Αναγκών της Αγοράς Εργασίας περιβάλλον που θα προσφέρει έγκυρη πληροφόρηση σε επίπεδο εξειδικευμένων δεδομένων για κλάδους και επαγγέλματα, ενώ επιδίωξαν να συμβάλλουν στην αξιολόγηση και την αποτίμηση των επιπτώσεων των εγχώριων πολιτικών δεξιοτήτων.

Πηγή:”ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ”

by Εργατικό Κέντρο

Τη νέα σύμβαση, που κηρύχθηκε υποχρεωτική για 430.000 μόνιμους και εποχικούς εργαζομένους στον τουριστικό και επισιτιστικό κλάδο και με μισθούς από 815 ευρώ ως 1.01 7 ευρώ, υπέγραψε με απόφαση της, η υπηρεσιακή υπουργός Εργασίας Πατρίνα Παπαρηγοπούπουλου.

Η διάρκεια της σύμβασης είναι διετής και ισχύει αναδρομικά από την 1η Μαρτίου 2023 για τα μέλη των οργανώσεων που την υπέγραψαν, ενώ για τους υπόλοιπους από την ημέρα δημοσίευσης της Υπουργικής Απόφασης στο ΦΕΚ, δηλαδή από τις 17 Ιουνίου.

Η σύμβαση προβλέπει μισθούς ανώτερους από τον εθνικό κατώτατο μισθό (από 815 έως 1 .017 ευρώ μικτά), με αύξηση από 4,5 έως 5,5% από φέτος τον Ιούνιο και άλλο ένα 5% από τον Ιούνιο του 2024, ενώ προβλέπονται επιδόματα γάμου, τουριστικής εκπαίδευσης, ανθυγιεινής εργασίας κλπ.

Καθιερώνει το πενθήμερο σύστημα εργασίας και υπάρχει ρητή πρόβλεψη ότι σε περίπτωση απασχόλησης των εργαζομένων πάνω από πέντε ημέρες την εβδομάδα θα πληρωθούν μία επιπλέον ημέρα για κάθε ημέρα εργασίας, με προσαύξηση 75% στην περίπτωση που αυτή είναι Κυριακή ή αργία.

Ακολουθεί η ΣΣΕ αναλυτικά σε PDF

by Εργατικό Κέντρο