9 Μαΐου 1934

«Παράβαση καθήκοντος»

ΤΟ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

14 Οκτώβριου 1932 Οι φορτοεκφορτωτές του λιμανιού ξεκινούν απεργιακό αγώνα με αίτημα να εργάζονται εκ περιτροπής, για να μην μείνουν άνεργοι δεκάδες συνάδελφοί τους. Οι εργολάβοι του λιμανιού απέρριψαν το αίτημα… Ακολουθήσαν απεργία, επεισόδια, συμπλοκές …

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομία Σταύρος Κωστόπουλος στέλνει επειγόντως τον επόπτη εργασίας Κοτζαμάνη. Γίνονται συσκέψεις επί συσκέψεων, Νομάρχης, Λιμενάρχης, Διοικητικής Ειδικής Ασφάλειας. Δεν βγήκε άκρη. Οι λιμενεργάτες σε έξαλλη κατάσταση…

Αρχές του 1933 άρχισε νέα απεργία των λιμενεργατών…

26 Απριλίου 1934 στην σύσκεψη που έγινε στη Νομαρχία συζητούν να περιοριστεί ο αριθμός λιμενεργατών, ώστε να εξασφαλιστεί σταθερή και μόνιμη εργασία για τους υπόλοιπους. Στο τραπέζι συζητήθηκε για πρώτη φορά σύσταση Ταμείου Συντάξεως Φορτοεκφορτωτών.

Οι λιμενεργάτες αξίωναν να αποζημιωθούν με 8 δχρ. ανά τόνο, αναδρομικά από 1928, λόγω της λειτουργίας του σιλό. Οι κυλινδρόμυλοι αντιπρότειναν 5 δχρ. χωρίς αναδρομική ισχύ.

Ξεκινά νέος απεργιακός αγώνας

8 Μαΐου 1934 Το πρωί κηρύχτηκε απεργία. Στην παραλία όλα κλειστά. Μια εικόνα πένθιμη. Η χωροφυλακή έλαβε έκτακτα μέτρα μετά την αδιάλλακτη θέση του Υφυπουργού να λειτουργήσει το σιλό. Οι λιμενεργάτες συν γυναιξί και τέκνοις ανέμεναν στην προκυμαία το ατμόπλοιο «Λίμνη». 4:30 το απόγευμα το «Λίμνη» μπήκε στο λιμάνι και πλεύρισε κοντά στους κυλινδρόμυλους.

Φωνές από παντού.

-Αέρα

-Πίσω καπετάνιε, μην πλευρίζεις

-Μη θέλεις να μας κόψεις το ψωμί.

9 Μαΐου 1934

Ομάδα Λιμενεργατών επιβιβάστηκε σε φορτηγίδα και κατευθύνθηκε προς το ατμόπλοιο «Λίμνη». Μερικοί είχαν πάρει μαζί και τα παιδιά τους. Τα ένοπλα τμήματα του κάλεσαν να σταματήσουν. Εκείνοι συνέχισαν. Ο επικεφαλής διέταξε πυρ κατά των λιμενεργατών που είχαν επιβιβαστεί στη φορτηγίδα, αλλά και εναντίον όσων ευρίσκοντο στην προκυμαία. Οι στρατιώτες χρησιμοποίησαν το οπλοπολυβόλο που είχε μεταφερθεί με την διμοιρία στρατού πάνω στο «Λίμνη» και… σφαίρες ντουμ-ντουμ. Πυροβολισμοί ακούστηκαν και από την ‘Ευαγγελίστρια». Δημιουργήθηκε τεράστιος πανικός. Όλοι τρέξανε να κρυφτούν. Επί τόπου σκοτώθηκαν οι λιμενεργάτες Αντώνης Μαραγκουδάκης, Ανδρέας Σπάλας, Μπλίκος Παναγιώτης, Κολιτσιδάκης Ιωάννης και Βασίλειος Γιαρετσινός. Αργότερα υπέκυψε στα τραύματα του και ο Βασίλειος Καπετανέας, που νοσηλευόταν βαριά τραυματισμένος στην κλινική Σταματόπουλου… Τρεις από τους έξι σκοτωμένους λιμενεργάτες ήταν πρόσφυγες: Παν. Μπλίκος, Ι. Κολιτσιδάκης, Βασ. Γιαρετσινός.

Γλύτωσαν από το τούρκικο σπαθί, για να πέσουν από ελληνικό βόλι.

ΠΗΓΗ: Κουμάντος, Παναγής Χ. Το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα Καλαμάτας (1900-1960): Συμβολή στην ιστορία της πόλης. Καλαμάτα: Ιδιωτική Έκδοση, 1997.