Αλήθειες και μύθοι για τη λειτουργία της αγοράς

Η λιανική πώληση ασχέτως προϊοντικού μείγματος και μεγέθους, ακολουθεί πιστά την περαιτέρω αλυσίδα διαχείρισης “δανείζομαι και αγοράζω προϊόντα, τα πουλάω και από το κέρδος πληρώνω τους υπαλλήλους, τα έξοδα του καταστήματος, τους προμηθευτές, τους οργανισμούς που με δάνεισαν και τις υποχρεώσεις προς την πολιτεία”. Ό,τι μείνει από τα κέρδη χρησιμοποιούνται για το δικό μου ευ ζην και τις νέες επενδύσεις. Είναι κατανοητό ότι αν σπάσει ένας κρίκος αυτής της αλυσίδας, τότε όλοι οι εμπλεκόμενοι αποσυντονίζονται και εισέρχονται σε προβληματικές περιοχές. Ως εκ τούτου οι λιανεμπορικές επιχειρήσεις είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα και στην ουσία είναι “τροχονόμοι της ρευστότητάς τους” προς διάφορες κατευθύνσεις, όπου το καθαρό κέρδος του επιχειρηματία αποτελεί ποσοτικά τον μικρότερο παράγοντα όλων των ανωτέρω.

Οι λιανεμπορικές επιχειρήσεις ό,τι αγοράζουν πουλάνε. Διότι αν η πληρωμή των αποθεμάτων προηγείται της πώλησης δημιουργείται σοβαρότατο πρόβλημα στη ρευστότητά τους. Οι λιανεμπορικές επιχειρήσεις αυτού του τύπου κατεβάζουν ρολά κυρίως από το πλεονάζον και μη εμπορεύσιμο απόθεμά τους και όχι από τον ανταγωνισμό. Όλα τα ενδογενή προβλήματα που δημιουργούνται κατά τη διαχρονική λειτουργία τους συνεπικουρούμενα από τις συνθήκες που επικρατούν το αντίστοιχο διάστημα στην αγορά συντελούν στον περιορισμό της ζωής τους.

Υπάρχει λοιπόν σοβαρός λόγος να τελειώσει η μεταφορά ευθυνών για τα προβλήματα που δημιουργούν οι πληθωριστικές πιέσεις στην οικονομία.

Οι γενεσιουργές αιτίες του πληθωρισμού στην παρούσα συγκυρία είναι το κόστος των πρώτων υλών και της ενέργειας. Αλλά τον πληθωρισμό τον συντηρεί και τον ενισχύει επίσης η μαύρη οικονομία και ο μιμητισμός.

Κατά την πορεία των χρόνων εκτός από τη λιανική πώληση που φαίνονται άμεσα οι διαφορές των τιμών, δύο άλλες προσεγγίσεις στην αγορά είναι επίσης ενεργές:

• Το ακριβό κόστος παραγωγής (εισαγωγή πρώτων υλών, ενεργειακό κόστος, εργατικό κόστος)
• Οι μεσάζοντες-μεταπράτες-χονδρέμποροι και το αντίστοιχο ποσοστό κερδοφορίας τους

Γι’ αυτόν τον λόγο οι έλεγχοι πρέπει να ενταθούν και να επεκταθούν σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας για λόγους ισορροπίας- ισονομίας-ισοπολιτείας και ακριβούς γνώσης του καθενός στη διαμόρφωση της τιμής ενός προϊόντος.

Φυσικά έλεγχοι γίνονται πολλοί, κυρίως στη λιανική πώληση, αλλά γίνονται ασυντόνιστα και από πολλές κατευθύνσεις με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών εργατοωρών που δημιουργούν κόστος καθώς και εμπλοκή στην καθημερινή λειτουργία των ελεγχόμενων επιχειρήσεων. Οι εταιρείες εμπορίας διαφόρων σημάτων διαχειρίζονται δύο ειδών κονδύλια, τα κονδύλια που αφορούν την εμπορική διαχείριση του προϊόντος και τα άλλα κονδύλια αφορούν τη διαχείριση marketing του προϊόντος, δηλαδή τη διείσδυσή του στην αγορά και την ανταγωνιστικότητά του έναντι ομοειδών. Όσον αφορά τη λειτουργία των logistics των λιανεμπορικών επιχειρήσεων για λόγους καλύτερης και οικονομικότερης διαχείρισης των προϊόντων χρησιμοποιούν κατά κύριο λόγο ως αποθήκες τους τις αποθήκες των προμηθευτών και τις δικές τους μόνο για επείγουσες ανάγκες. Οποιαδήποτε νέα ενέργεια που προκύπτει στην αγορά και αφορά τη διαφοροποίηση της ταχύτητας διανομής των προϊόντων θέλει έναν χρόνο προσαρμογής του συστήματος στα νέα δεδομένα και την αγαστή συνεργασία προμηθευτή και λιανεμπόρου.

To οποιοδήποτε γεγονός που θα δημιουργήσει διαφοροποιήσεις στο status quo της αγοράς δημιουργεί προϋποθέσεις αύξησης του ανταγωνισμού λόγω των πιέσεων στα μερίδια αγοράς του κάθε προϊόντος. ‘Ολα τα ανωτέρω έχουν ως συνέπεια την πτώση των τιμών στην αγορά. Στην Ευρώπη και ιδίως στην Ελλάδα η προστασία και η ευθύνη διακίνησης των προϊόντων ανήκει στους χονδρεμπόρους διαχειριστές και διακινητές μαρκών. Γι’ αυτόν τον λόγο όποτε απαιτείται ισχυρή μείωση των τιμών απαιτείται μία συνεργασία out of the box όλων των εμπλεκομένων. Το λιανεμπόριο είναι ένα παιχνίδι που σε κρατάει συνεχώς σε εγρήγορση και έχει πολύ έντονες στιγμές. Γι’  αυτό όποιος ασχολείται με αυτό ξέρει ότι πονάει, αλλά τον αποζημιώνουν οι πολλές συγκινήσεις!

Πηγή: “TA NEA” του Αντώνη Μακρή