Πολύς θόρυβος για αυτονόητες αλλαγές

Tην επέκταση του εποχικού επιδόματος ανεργίας κατά έναν μήνα, ώστε η διάρκειά του, αθροιστικά, να καλύπτει το πεντάμηνο, ενδέχεται να ανακοινώσει σήμερα η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην προγραμματισμένη συνάντηση με τους φορείς του τουρισμού και της εστίασης. Εάν επαληθευτούν αυτές οι πληροφορίες, η Ομοσπονδία των εργαζομένων στον τουρισμό και την εστίαση δεν μπορεί παρά να χαιρετίσει αυτήν την κυβερνητική απόφαση, έστω κι αν απέχει από τον στόχο που έχει διατυπώσει ο πρόεδρος της ΠΟΕΕΤ, Γ. Χότζογλου, είτε για επέκταση της διάρκειας του εποχικού επιδόματος στους πέντε μήνες, από τους τρεις που ισχύει σήμερα, είτε για τήρηση καθαρής αναλογικότητας των ημερών εργασίας με το επίδομα που ακολουθεί τη λήξη της εποχικής εργασίας.

Η αλήθεια είναι ότι τα εποχικά επιδόματα ανεργίας, τα οποία επιβαρύνουν περίπου το 75% του προϋπολογισμού της ΔΥΠΑ, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ηγεσία του υπ. Εργασίας στην προσπάθειά της να πείσει ότι μπορεί να καλύψει τις χιλιάδες κενές θέσεις στις τουριστικές επιχειρήσεις, καθιστώντας πιο ελκυστικό το επάγγελμα σε εποχικές δραστηριότητες. Και πιο ελκυστικό τουριστικό επάγγελμα σημαίνει εγγυημένη εξασφάλιση και τους μήνες που κλείνει το ξενοδοχείο.

Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο αποσκοπεί και η διασφάλιση της επιδοματικής βεβαιότητας για ακόμη έναν μήνα. Μόνο που το επιπλέον κόστος της επέκτασης του εποχικού επιδόματος κατά έναν μήνα θα κληθούν να καλύψουν οι ξενοδόχοι . Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την αγορά. Γιατί ναι μεν οι μεγάλοι ξενοδοχειακοί όμιλοι με τα πεντάστερα (όπως ο όμιλος Ανδρεάδη του Sani/Ikos που είναι σε θέση να διατηρεί σε πλήρη απασχόληση και για όλη τη χρονιά το 70% του προσωπικού του) μπορούν να σηκώσουν ένα επιπλέον κόστος, αλλά αυτό δεν ισχύει για τις μικρότερες μονάδες στον τουρισμό και την εστίαση και ιδιαίτερα σε περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας ή του βορειοανατολικού Αιγαίου όπου η τουριστική κίνηση διαρκεί λιγότερο και από τρεις μήνες. Σε αυτές τις περιοχές, άλλωστε, ούτε η επέκταση του εποχικού επιδόματος στους τέσσερις μήνες μπορεί να διασώσει από την ανέχεια τους εργαζόμενους στον τουριστικό κλάδο και πολύ περισσότερο να τους κρατήσει στο επάγγελμα σε περιοχές που ούτε θεωρούνται βασικοί τουριστικοί προορισμοί ούτε δίνουν προοπτική απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα.

Εμπλουτισμός…

Ως εκ τούτου ακόμη κι αυτά τα βήμα- τα που κάνει η Νίκη Κεραμέως για να «εμπλουτίσει» το κοινωνικό πακέτο των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στα εγκαίνια της ΔΕΘ, ελάχιστα επιδρούν στην αγορά εργασίας. Το αυτό ισχύει και για τις αλλαγές που έχει ήδη προαναγγείλει για το τακτικό επίδομα ανεργίας.

«Εξετάζουμε όλες τις παραμέτρους προκειμένου το επίδομα εργασίας να είναι πιο δίκαιο και να καταπολεμήσουμε την υποδηλωμένη εργασία», επανέλαβε χθες η υπουργός Εργασίας σε ραδιοφωνική συνέντευξη στον «Σκάι». Μάλιστα οι αλλαγές στο επίδομα, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν και επέκταση της διάρκειάς του μέχρι και 18 μήνες και μια στενότερη συσχέτιση με τον εργασιακό βίο, θα είναι μία από τις κεντρικές εξαγγελίες του Κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ. Επί της ουσίας, ούτε η επέκτααλλαγές ση της διάρκειας του τακτικού επιδόματος ούτε η ορθολογικότερη αντιστοίχιση του ποσού του επιδόματος με τη διάρκεια της απασχόλησης που προηγήθηκε της από λυσης αποτελούν κάποια ρηξικέλευθη αλλαγή.

Στην Ευρώπη

Είναι γνωστό ότι συμβαίνει επί χρόνια στας Ευρώπας και μάλιστα σε χώρες όπως το Βέλγιο η χορήγηση του επιδόματος ανεργίας διαρκεί πολλά έτη με το ποσό να βαίνει μειούμενο. Επομένως και η αύξηση του επιδόματος ανεργίας (που ευνοεί κυρίως του υψηλόμισθους εργαζόμενους) αλλά και η επέκταση της διάρκειας επιδότησης αποτελούν αναγκαίο εκσυγχρονισμό που τώρα μπορεί να υλοποιηθεί με τη χρηματοδότηση από τα κονδύλια του Ταμεία Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να μετατραπούν σε κίνητρο που θα παρακινήσει έναν άνεργο να εγκαταλείψει το μητρώο ανέργων της ΔΥΠΑ για μια θέση εργασίας που δεν θα του εξασφαλίζει πάνω από 700-750 ευρώ.

Διότι, σε τελευταία ανάλυση, η στρέβλωση στην αγορά εργασίας δεν είναι τα επιδόματα, όπως διατείνονται και πολλά στελέχη της Ν.Δ. , αλλά οι χαμηλοί μισθοί, η άρνηση των εργοδοτικών οργανώσεων να διαπραγματευτούν με τα σωματεία και η παντελής αδυναμία της κυβέρνησης και δη του υπ. Εργασίας να αναγκάσουν τους εργοδότες που μπορούν σε έντιμες συμφωνίες για αξιοπρεπείς μισθούς, αλλά και να βοηθήσουν εκείνους που αντικειμενικά δεν μπορούν να ανταποκριθούν με κίνητρα, μείωση του ενεργειακού κόστους και ενίσχυση της θέσης τους στην αγορά.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»