ΛΑΡΚΟ: Τι ωραίο φιάσκο!

ΤΕΣΣΕΡΑΜΙΣΙ ΧΡΟΝΙΑ έχουν περάσει από τότε που η κυβέρνηση παρουσίασε ως διέξοδο στην τραγωδία της ΛΑΡΚΟ -μια περίληψη της βιομηχανικής παρακμής της χώρας μεταξύ ιδιωτικής λεηλασίας και κρατικής κακοδιαχείρισης το πέρασμα σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, μέχρι να πουληθεί μέσω διαγωνισμού.

ΑΥΤΗ Η «ΛΥΣΗ» προωθήθηκε με άλλοθι τα πρόστιμα που έχει επιβάλει η Ε.Ε. για υποτιθέμενες παράνομες κρατικές ενισχύσεις στη μεταλλουργία πριν από 15 και πλέον χρόνια. Πρόστιμα ύψους περίπου 140 εκατ. ευρώ. Τι έχει κοστίσει η κυβερνητική «λύση» από τότε στο ελληνικό Δημόσιο; Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, τα τετραπλάσια, πάνω από μισό δισ. ευρώ!

ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ή τα ίδια τα έσοδα της δημόσιας -μέχρι πριν από έναν μήνα- επιχείρησης. Και θα ήταν αρκετά για να γίνει μια στοιχειώδης συντήρηση και επισκευή στις εγκαταστάσεις, που θα επέτρεπε μια αύξηση της παραγωγής σε νικέλιο και κοβάλτιο, την ώρα που η παγκόσμια αγορά μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων κυριολεκτικά διψάει γι’ αυτά.

ΚΙ ΑΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΕΙ κανείς και τα διαφυγόντα κέρδη από μια κανονική λειτουργία της μεταλλουργίας αυτά τα χρόνια, πάνω από 1 δισ. ευρώ, το φιάσκο κυβέρνησης και υπουργών, που ανάλωσαν όλη την ικμάδα τους μόνο και μόνο για να πείσουν την κοινή γνώμη ότι η ΛΑΡΚΟ είναι ένα «σαπάκι», είναι ακόμη μεγαλύτερο.

ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ απόψεις, λοιπόν, η ακτινογράφηση αυτού του φιάσκου καταλήγει στην ανάγκη απόδοσης ευθυνών στους αξιωματούχους που το εμπνεύστηκαν και το επέβαλαν. Και είναι προφανές ποιους κυβερνητικούς παράγοντες φωτογραφίζουν οι εργαζόμενοι στη μηνυτήρια αναφορά που ετοιμάζονται να καταθέσουν μετά το Πάσχα.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ γίνεται ακόμη πιο εκκωφαντικό, από τη στιγμή που αποκαλύπτονται οι τεράστιοι κίνδυνοι για το περιβάλλον και την ασφάλεια της Λάρυμνας και της ευρύτερης περιοχής, με το οριστικό «λουκέτο» στη ΛΑΡΚΟ που ανακοίνωσε προ μηνός η κυβέρνηση.

ΕΥΦΛΕΚΤΑ ΥΛΙΚΑ, χημικοί παράγοντες, δίκτυα ηλεκτροδότησης και ύδρευσης, μεταλλεύματα, ακόμη και ραδιενεργά στοιχεία κλειδώνονται σε ένα βιομηχανικό κουφάρι, που, χωρίς την επιτήρηση του εξειδικευμένου προσωπικού της ΛΑΡΚΟ, γίνεται μια βραδυφλεγής περιβαλλοντική βόμβα για την περιοχή. Αναλαμβάνει τον κίνδυνο ενός σοβαρού βιομηχανικού δυστυχήματος η κυβέρνηση με τη «λύση» της κλειστής ΛΑΡΚΟ; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτουν οι εργαζόμενοι.

ΠΗΓΗ: «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»