Επαρκείς και δίκαιοι όροι αμοιβής και εργασίας το αίτημα στην απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας

Στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου έκαναν ομιλίες ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Σωτήρης Τσώνης, ο γραμματέας του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ, Κώστας Γαλιώτος, ο γραμματέας του Εργατικού Κέντρου, Παναγιώτης Μουλάς, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας, Γιώργος Καπερώνης, ο γραμματέας της Ένωσης Συνταξιούχων ΙΚΑ Καλαμάτας, Γιώργος Δημητρακόπουλος, η εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας, Σταματίνα Νακοπούλου, η πρόεδρος του Σωματείου Νοσοκομειακών Γιατρών, Χρυσάνθη Μάλλιου, ο εκπρόσωπος φοιτητικών συλλόγων της Καλαμάτας, Θεόδωρος Γιαννακόπουλος, ο εκπρόσωπος συνταξιούχων της ΔΕΗ Κώστας Σαρδέλης, ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, Δημήτρης Τσιλίκας και ο Γιώργος Πετρόπουλος.

Στην ομιλία του ο Σωτήρης Τσώνης, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, σημείωσε: “Εργαζόμενες, Εργαζόμενοι, Συνταξιούχοι, άνεργοι

Δεν αντέχουμε άλλο την Ακρίβεια, τις Ανισότητες, την Φτώχεια, είμαστε άνθρωποι και πρέπει να ζήσουμε.

Η σημερινή απεργία είναι υπόθεση όλων μας, των εργαζομένων, των μικρομεσαίων επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων, των συνταξιούχων, των ανέργων γιατί όλοι εμείς βιώνουμε τις πολιτικές λιτότητας, ύφεσης, ακρίβειας και φτωχοποίησης.

Εδώ και 14 χρόνια, οι εργαζόμενοι σηκώνουν στις πλάτες τους τα βάρη μιας βαθιάς κρίσης που επηρέασε τα εισοδήματα αλλά και τις ζωές όλων. Τα χρόνια πέρασαν η κρίση διαρκώς βαθαίνει, τα βάρη παραμένουν, τα δικαιώματα συρρικνώνονται.

Απεργούμε και απαιτούμε από την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της για την κοινωνική κρίση, διεκδικούμε αύξηση μισθών και μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας, ώστε να υπάρξει αξιοπρεπή διαβίωση.

Απεργούμε και διεκδικούμε από την κυβέρνηση μέτρα εδώ και τώρα.

Δεν νοείται ανάπτυξη η οποία δεν προϋποθέτει ανθρώπινη αξιοπρέπεια και δεν υπάρχει μέλλον χωρίς να διασφαλίζει την ανθρώπινη προοπτική.

Η ανάπτυξη θα έρθει μόνο με την εργατική τάξη όρθια!

Οι εργαζόμενοι μαζί με τα συνδικάτα, δίνουν μάχη ενάντια στην ακρίβεια που πνίγει τα ελληνικά νοικοκυριά, στις συνθήκες εργασιακής ζούγκλας που επικρατούν, ενάντια στα βάρη που σηκώνουν στις πλάτες τους εδώ και χρόνια.

Οι τιμές στην ενέργεια, τα τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης εκτοξεύονται σε επίπεδα που οδηγούν εκατομμύρια εργαζόμενους στην φτώχεια.

Η αξία των μισθών συνεχώς μειώνεται, ενώ οι τιμές των καθημερινών αναγκών αυξάνονται.

Αυτό αυξάνει τις υπάρχουσες ανισότητες, με τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους και τα ευάλωτα άτομα να πλήττονται περισσότερο.

Η Κυβέρνηση και οι εργοδότες έχουν ευθύνη να λάβουν επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης του κόστους ζωής, διασφαλίζοντας αυξήσεις στους μισθούς, έκτακτη στήριξη για οικογένειες που αγωνίζονται άνισα απέναντι στην κρίση, ανώτατο όριο στις τιμές βασικών αγαθών και υπηρεσιών, δίκαιη φορολογία.

Πρέπει και επιβάλλεται να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα κατά της ακρίβειας μετά τις ραγδαίες αυξήσεις του ενεργειακού κόστους αλλά και της εκτίναξης των τιμών σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης

Τώρα περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή είναι απαραίτητη η αύξηση του κατώτατου μισθού σε ευρωπαϊκά επίπεδα.

• Επαναφορά του θεσμικού πλαισίου της ΕΓΣΣΕ
• Επαναφορά του συλλογικού εργατικού δικαίου με καθολική ισχύ των ΣΣΕ
• Μείωση ΦΠΑ στα είδη βασικής διατροφής και στα υγρά καύσιμα
• Ανώτατα όρια τιμών στο κόστος των λογαριασμών ενέργειας και αυστηροί φόροι στα υπερβολικά κέρδη των εταιρειών για να διασφαλισθεί ότι δεν θα συνεχίσουν να κερδοσκοπούν σ’ αυτήν την κρίση
• Το δικαίωμα στο φαγητό και σε ένα ζεστό σπίτι είναι ανθρώπινα δικαιώματα και πρέπει να προστατεύονται.

Δεν μπορεί να αναμένεται από τους ανθρώπους που βρίσκονται στη φτώχεια να πληρώνουν δυσβάσταχτους λογαριασμούς.

Οι Κυβερνήσεις και η ΕΕ δείχνουν να μην μπορούν να ξεπεράσουν αυτήν την Κρίση. Το τίμημα της αδράνειας ή της υιοθέτησης λανθασμένων αντιδράσεων, όπως αυξήσεις επιτοκίων, πάγωμα μισθών κ. λ. π. θα είναι καταστροφικό.

Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα επιβάλλεται να έχουν μια θέση στο τραπέζι του κοινωνικού διαλόγου, για το σχεδιασμό και την εφαρμογή μέτρων κατά την κρίση.

Ο αγώνας θα συνεχισθεί μέχρι οι εργαζόμενοι να σταματήσουν να βρίσκονται στην κλίνη του Προκρούστη.

Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι επαγγελματίες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι νέοι έχουμε μόνο μία επιλογή να απαιτούμε να μπει ένα τέλος στις πολιτικές που δημιουργούν ανισότητες, αδιέξοδα στην Ελληνική κοινωνία και ανακυκλώνουν την ύφεση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΕΠΑΡΚΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΑΜΟΙΒΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ,

ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ”.