«Ακαδημίες» εργασίας χρηματοδοτούν ιταλικές επιχειρήσεις

Είναι η χώρα με τη χαμηλότερη απασχόληση στην Ε.Ε. και έχει από τα μεγαλύτερα ποσοστά κενών θέσεων εργασίας στις επιχειρήσεις της που πάσχουν από την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού. Ο λόγος για την Ιταλία όπου οι επιχειρήσεις πάσχουν από έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού, ενώ μεγάλο μέρος των νέων της χώρας εξακολουθεί να επιλέγει σπουδές που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας όπως, για παράδειγμα, είναι οι ανθρωπιστικές σπουδές. Γι’ αυτό και οι επιχειρήσεις της Ιταλίας αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και άρχισαν να χρηματοδοτούν «ακαδημίες» εργασίας, οι οποίες αναλαμβάνουν να εκπαιδεύσουν νέους στις δεξιότητες που τους ενδιαφέρουν.

Το ποσοστό κενών θέσεων εργασίας που δεν κατορθώνουν να καλύψουν οι Ιταλοί εργοδότες ανέρχεται στο 2,5% με στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2024, κυμαίνεται δηλαδή κοντά στον μέσο όρο της Ε.Ε. όταν, κατά τη Eurostat, στη Γαλλία φτάνει στο 2,8%, ενώ στην Ισπανία είναι μόλις στο 0,9%.

Τα παραδοσιακά τεχνικά σχολεία είναι λίγα στην Ιταλία, ενώ σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης Prometeia, οι Ιταλοί δεν τα έχουν σε εκτίμηση και τα αντιμετωπίζουν πολύ χειρότερα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δικαιολογημένα έως ένα βαθμό, καθώς προκύπτει πως και τα λίγα που υπάρχουν δεν κατορθώνουν τελικά να δώσουν στους φοιτητές τους την κατάλληλη επαγγελματική κατάρτιση. Αναπόφευκτα το πρόβλημα οξύνθηκε στην Ιταλία με την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών, καθώς η Ρώμη επενδύει σε σχέδια υποδομών που χρηματοδοτεί η Ε.Ε. στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και δεσμεύει για αυτά περίπου 200 δισ. ευρώ.

Οι μεγάλες επιχειρήσεις πήραν, έτσι, την πρωτοβουλία να εκπαιδεύσουν ουσιαστικά οι ίδιες το προσωπικό που έχουν ανάγκη στις δεξιότητες που χρειάζονται. Ανάμεσά τους οι πλέον δυναμικές, η κατασκευαστική Webuild, τα ναυπηγεία Fincantieri και η κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων Ferrovie dello Stato (FS). Η τελευταία, η FS, χρηματοδοτεί πανεπιστήμια και σχολές προκειμένου να προσφέρουν εφεξής καινούργια μαθήματα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς εργασίας. Μιλώντας στο Reuters, ο υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού της εταιρείας, Αντριάνο Μουρέντου, τονίζει πως «η εταιρεία αλλάζει, οι δεξιότητες αλλάζουν και χρειαζόμαστε νέες ικανότητες, ειδικότερα όταν πρόκειται για θέσεις εργασίας στον τομέα της ψηφιακής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης».

Την ίδια στιγμή, η Webuild διαχειρίζεται τμήματα επαγγελματικής κατάρτισης και σχεδιάζει να εκπαιδεύσει μέσα στην επόμενη τριετία κάπου 3.000 άτομα από το σύνολο των 10.000 νεοπροσληφθέντων. Είχε μεριμνήσει ώστε οι δικές της «ακαδημίες εργασίας» να βρίσκονται κοντά στα εργοτάξια της και γενικότερα κοντά στις εγκαταστάσεις της και κυρίως στον ιταλικό Νότο που εδώ και πολλά χρόνια μαστίζεται από πολύ μεγάλη ανεργία. Ανάμεσα στους εργαζομένους και παράλληλα μαθητευόμενους στις σχολές της Webuild είναι Ο 29χρονος Φεντερίκο Ολιβιέρι, που έχει σπουδάσει αγρονόμος και είχε απασχοληθεί επανειλημμένως σε προσωρινές και κακοπληρωμένες θέσεις στον αγροτικό τομέα. Από φέτος παρακολουθεί το πρόγραμμα της Webuild και απασχολείται στη χρήση μηχανημάτων στην ανατολική ακτή της Σικελίας. Δηλώνει ενθουσιασμένος και τονίζει πως «αυτά τα τμήματα επαγγελματικής κατάρτισης αποτελούν απίστευτη ευκαιρία για όσους είναι πρόθυμοι να μάθουν κάτι καινούργιο και δεν πρέπει κανείς να χάσει μια τέτοια ευκαιρία».

Αντίστοιχη περίπτωση, ο Λορέντζο Εσπόζιτο Κορτσιόνε, 19 ετών, απόφοιτος ναυτικής σχολής της Γένοβας, είναι ανάμεσα στα 80 άτομα που προσέλαβε πριν από οκτώ μήνες η Fincantieri για να εκπαιδευτούν σε σχετικό πρόγραμμα με τίτλο «οι κύριοι της θάλασσας». «Χωρίς το πρόγραμμα δεν θα βρισκόμουν εδώ», δηλώνει ο ίδιος, που πλησιάζει στο τέλος της εκπαίδευσής του ως υπεύθυνος εφαρμογών ηλεκτρισμού σε ναυπηγείο της εταιρείας στο βορειοανατολικό λιμάνι Μονφαλκόνε. Όπως τονίζει, απηχώντας πολλούς νεοεισαχθέντες στην αγορά εργασίας, «υπάρχει ένας ωκεανός ανάμεσα σε όσα έχω διδαχθεί στη σχολή και σε όσα συμβαίνουν πραγματικά εδώ στο ναυπηγείο». Αντίστοιχη περίπτωση είναι και ο Πασκουάλε Ινφάντε, 28 ετών, που εκπαιδεύτηκε από τη Fincantieri και άρχισε προσφάτως να εργάζεται στη σύνδεση αγωγών στη μονάδα Μαργκέρα κοντά στη Βενετία. Όπως τονίζει ο ίδιος , «τα προγράμματα αυτά είναι καλά τόσο για τους εργαζομένους όσο και για τις εταιρείες, γιατί διδάσκουν τους νέους ανθρώπους τις ικανότητες που χρειάζονται».

Αυτές οι «ακαδημίες» των ιταλικών επιχειρήσεων και τα προγράμματα κατάρτισης αμβλύνουν γενικότερα το πρόβλημα που δεν πρόκειται να αντιμετωπισθεί εύκολα, καθώς η Ιταλία έχει ταυτοχρόνως και σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα.

ΠΗΓΗ: «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»